Το κείμενο αποτελεί το πόρισμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του Κινήματος Άρδην που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020 στην Αθήνα. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ρήξη (φ. 157).
1 Είναι προφανές, μετά από μια δεκαετία βαθύτατης οικονομικής κρίσης και υποβάθμισης, εκπτώχευσης μεγάλων στρωμάτων του πληθυσμού, οικονομικής και κοινωνικής αποσάθρωσης των μεσαίων στρωμάτων, εκχώρησης της εθνικής περιουσίας, καταστροφής του παραγωγικού ιστού, φυγής των νέων, επίτασης της δημογραφικής κατάρρευσης και μεταβολής της χώρας σε χώρα περιορισμένης κυριαρχίας, σε «αποικία χρέους» κυριολεκτικώς, έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο κατά την οποία η πυξίδα των κυρίαρχων αντιθέσεων μετακινείται προς τα μεγάλα εθνικά ζητήματα και αφορούν στην ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους.
2 Οι σαρωτικές γεωπολιτικές ανατροπές, τόσο σε πλανητικό πεδίο, όσο και στο πεδίο της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, επιτάσσουν στους Έλληνες να αναθεωρήσουν παγιωμένες νοοτροπίες και παραδοχές, εφόσον επιθυμούν να παραμείνουν στοιχειωδώς αυτεξούσιοι. Η υποχώρηση της δυτικής ηγεμονίας, και η αναδυόμενη πολυπολικότητα που έρχεται να υποκαταστήσει την μονοπολική παγκοσμιοποίηση, αφήνει ένα κενό ισχύος που επιτρέπει στην Τουρκία να παίξει το χαρτί της καθοδήγησης του μουσουλμανικού κόσμου, όπως έκανε και επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Την ίδια στιγμή, οι μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί στους οποίους στήριζε η Ελλάδα, σε όλες τις κυβερνήσεις της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, την γεωπολιτική της σταθερότητα και ασφάλεια το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. βρίσκονται σε κρίση συνοχής και προσανατολισμών, μια κρίση που δεν είναι παρά μια ακόμα ένδειξη της κρίσης και της συνολικής υποχώρησης της Δύσης.