Όταν ο κυρ-Παντελής ψάχνει πολιτικά τον εαυτό του…

Της

 

Ευγενίας Σαρηγιαννίδη*  

 

  

 Παρατηρούμε καθημερινά πως ένας ιστορικός λαός μοιάζει σταδιακά να αποσυντίθεται. Όχι μόνο λόγω οικονομικής κρίσης, κατάρρευσης και φτώχειας, αλλά επίσης πολιτισμικά, ιδεολογικά, δημογραφικά, ενδεχομένως θα λέγαμε και ανθρωπολογικά, με την ευκαιρία λόγου χάρη της πρόσφατης υπερψήφισης του νομοσχεδίου για το γάμο ζευγαριών ιδίου φύλου – και κατά προέκταση, της πιθανότητας απόκτησης παιδιών.

Δεν θα αναλύσουμε βέβαια στο παρόν άρθρο τα ήδη χιλιογραμμένα περί των πολιτικών ευθυνών, των προμνημονιακών, μνημονιακών και μεταμνημονιακών κυβερνήσεων γι’ αυτή την πολύπλευρη κατάρρευση, ούτε για τη μαφιοποίηση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Δεν θα επικεντρωθούμε στις συνταγματικές εκτροπές, ούτε στη θεσμική παρακμή της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης ή της ενημέρωσης των πολιτών από τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Δεν θα επισημάνουμε τους κινδύνους μιας γενικευμένης πτώχευσης, ούτε θα αναφερθούμε στη διαφθορά, στην καθημερινή εγκληματικότητα που διαρκώς επιδεινώνεται, στην ασυδοσία των ισχυρών και των κυβερνώντων ή στην ατιμωρησία των υπευθύνων για διαχρονικά εγκλήματα που άλλοτε θα είχαν οδηγήσει ίσως σε λαϊκούς ξεσηκωμούς (π.χ. Τέμπη, Μάνδρα, Μάτι).

Στον παρόν άρθρο θα επιχειρήσουμε να επικεντρωθούμε στο φαινόμενο της διάσπασης των κοινωνικών αντιστάσεων που τείνουν να εκφράζονται από τον λεγόμενο πατριωτικό χώρο, ο οποίος προσπαθεί να δηλώσει την αντίθεσή του στην πολιτική, πολιτισμική και οικονομική παγκοσμιοποίηση των απελευθερωμένων καπιταλιστικών αγορών καθώς και στις ανάλογες ιδεολογίες και χρηστοήθειες του κοσμοπολιτισμού:

Ο Τσίπρας με τη Ντόρα στο Κόσοβο. Κατρακύλα χωρίς τέλος…

Ένα επικίνδυνο βήμα προς κλιμάκωση της σύγκρουσης ΝΑΤΟ και Ρωσίας στα Βαλκάνια σε μια προσπάθεια να αποσπασθεί βιαίως το Βελιγράδι από οποιαδήποτε επιρροή της Μόσχας.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο άνθρωπος ξεπούλησε και ξευτέλισε τη χώρα του, την ελληνική (και παγκόσμια) αριστερά και τους ψηφοφόρους του, που, κατά 63%ψήφισαν κατά των Μνημονίων για να δουν σε μια εβδομάδα τον Πρωθυπουργό τους να κάνει τα αντίθετα από όσα τους ζήτησε ο ίδιος να ψηφίσουν. Στη συνέχεια, ως κυβέρνηση, έδωσε όλα όσα του ζητούσαν οι πιστωτές στην οικονομική πολιτική, οι Αμερικανοί και το Ισραήλ του Νετανιάχου στην εξωτερική και αμυντική πολιτική, ενώ δεν διανοήθηκε καν να έρθει σε σύγκρουση με την εγχώρια ολιγαρχία. Στο τέλος, και μετά από δύο εκλογικές ήττες, έδωσε το κόμμα του σε έναν άνθρωπο της Goldman Sachs και του CSIS (CIA, Πεντάγωνο και αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες) να το διευθύνουν απευθείας οι Αμερικανοί!

Στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του ο Τσίπρας έγινε μια συνεπής δύναμη προώθησης των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων, νομίζοντας ανοήτως ότι θα εξασφαλίσει έτσι τη μονιμότητα στου Μαξίμου.  

Με υπουργό Εξωτερικών τον Νίκο Κοτζιά που, από φαν της Αν. Γερμανίας και του σοβιετικού «σοσιαλισμού» μετετράπη σε έναν από τους πλέον φιλοϊσραηλινούς και φιλοαμερικανούς υπουργούς της Ελλάδας, με το ελληνικό «βαθύ κράτος» στα χέρια ανθρώπων εξαρτημένων από ξένες δυνάμεις, ο Τσίπρας έκανε ότι μπορούσε για να λύσει τρία μεγάλα προβλήματα των Αμερικανών:

Μιχάλης Χαραλαμπίδης ευπατρίδης, οραματιστής, έντιμος

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης δεν ήταν προφήτης. Απλά, υπήρξε ένας διορατικός πολιτικός. Δεν είχε μαντικές ικανότητες. Απλά, η διανοητική του επάρκεια (είδος εν απουσία στους σημερινούς πολιτικούς) και η πολιτική του ανάλυση, του επέτρεπαν να προβλέπει. Άλλωστε, επέμενε πολύ στο ότι πολιτική είναι το να προβλέπεις και να προλαμβάνεις, διότι τα υπόλοιπα τα λύνει ο χρόνος.

Έφυγε από κοντά μας, το απόγευμα της 27-3-2024, ξαφνικά και αναπάντεχα. Η ειρωνεία είναι, και συμβαίνει συχνά, πως πολλοί απ’ όσους τον περιφρόνησαν ενώ ζούσε, βγήκαν με δακρύβρεχτες ανακοινώσεις, να αναγνωρίσουν το πολιτικό του μέγεθος και την πρωτοπορία των ιδεών του. Ευτυχώς, δεν είχαν τολμήσει να καπηλευτούν το ήθος, την εντιμότητα και την συνέπειά του.

Ίσως είναι ο μόνος πολιτικός, μετά τον Νικόλαο Πλαστήρα, που έφυγε χωρίς περιουσία!!! Δεν εισέπραξε ούτε σεντς από το κράτος. Δεν παρέκκλινε ούτε εκατοστό από τις αρχές και τις αξίες του. Απόλυτα συμβατός με την θέση τού ασυμβίβαστου κράτους – κόμματος. Δεν δέχτηκε καμία από τις προτεινόμενες «καρέκλες» που του προτάθηκαν και από τον Ανδρέα Παπανδρέου και από άλλους. Αποδέχτηκε απλά, να είναι ο άλλος πυλώνας του τότε ΠΑΣΟΚ. Ο πυλώνας της συνείδησης του κόμματος και της παραγωγής ιδεών και προτάσεων. Άλλο, αν η κομματική γραφειοκρατία δεν τα καταλάβαινε αυτά. Ο σεβασμός και η εκτίμηση στο πρόσωπό του από τον Αντρέα (δεν τον διέγραψε ποτέ, παρά τις διαφωνίες τους) και η αποδοχή του κόσμου, κάτι δείχνουν. Είναι χαρακτηριστικό το βίντεο του 1996, από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.

Ο Μιχάλης, ήταν κατεξοχήν πολιτικό ον. Δεν πρέπει να του πιστώσουμε μόνο την αγάπη για τον Πόντο και τους Πόντιους (εξ αιτίας του καθιερώθηκε η 19^η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας), ούτε τον αγώνα του για τον Κυπριακό Ελληνισμό και τους συμβολισμούς που αναδείκνυε: «η πύλη του Πολυτεχνείου είναι στην Κυρήνεια» έλεγε συχνά, ούτε την υπεράσπισή του στην άνοιξη των λαών της Αν. Μεσογείου, με κορύφωση τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων (γι’ αυτό και πόνεσε πολύ από την ατιμωτική προδοσία του Οτσαλάν, από τους τότε συντρόφους του). Του πιστώνουμε ότι ήταν πατριώτης και διεθνιστής, ταυτόχρονα!

Η Κύπρος μπορεί να μη συγκινεί αλλά εξακολουθεί ν’ αντιστέκεται, πεισματικά

 Στον Βάσο Φτωχόπουλο

Του Τάσου Χατζηαναστασίου

1^η Απριλίου είναι η μέρα έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα 1955-1959 για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Πόσοι όμως θα ασχοληθούν, πόσοι θα κάνουν έστω ένα σχόλιο; Ποια Μέσα ενημέρωσης θα αφιερώσουν έστω λίγο χώρο και χρόνο για την επέτειο; Ναι, ήταν ένας ωραίος, παλλαϊκός, συγκινητικός, σπουδαίος αγώνας με πολλές θυσίες και λαμπρούς ήρωες, κυρίως νέα παιδιά που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα κι αξίζει την τιμή της μνήμης. Ωστόσο, κακά τα ψέματα, ελάχιστοι θα γράψουν, θα μιλήσουν, θα σκύψουν με σεβασμό κι αυθεντική συγκίνηση πάνω στα γεγονότα και στα πρόσωπα. Είναι γεγονός: η Κύπρος δεν «πουλάει», δε συγκινεί πλέον παρά ελάχιστους. Αντίθετα, μοιάζει σα να έχει κουράσει και τους ίδιους τους Κύπριους. Εξάλλου γιατί ν’ ασχοληθεί κανείς μ’ έναν λαό που τα τελευταία χρόνια δείχνει σα να έχει παραιτηθεί από τη διεκδίκηση μίας «δίκαιης και βιώσιμης λύσης»; Ακόμη κι αυτό το αίτημα μοιάζει να λέγεται για την τιμή των όπλων. Κανείς δεν πιστεύει ούτε ότι είναι εφικτή μία δίκαιη λύση ούτε ότι ακόμη κι αν υπογραφεί μια οποιαδήποτε συμφωνία, αυτή θα είναι βιώσιμη. Αρχικά ήταν το «κυπριακό θαύμα» που υπονόμευσε το λαΐκό αγωνιστικό ήθος προκαλώντας την απατηλή εντύπωση πως είναι δυνατόν μία ημικατεχόμενη χώρα να ζει μ’ ένα τόσο υψηλό επίπεδο κατανάλωσης για πάντα. Η επιβολή μέτρων λιτότητας, τα «μνημόνια» και η καταστροφή του κυπριακού τραπεζικού συστήματος επέφεραν και την κοινωνική και οικονομική κρίση που επέτειναν τον ηθικό ξεπεσμό. Το κίνημα επιστροφής στην κατεχόμενη πατρίδα ξεπεράστηκε εκ των πραγμάτων από τις καταναλωτικές επισκέψεις στα καταστήματα και στα καζίνο στις κατεχόμενες περιουσίες των Κυπρίων. Ποιος Αυξεντίου και ποιος Παλληκαρίδης σήμερα λοιπόν; Όταν η πολιτική ηγεσία σε Κύπρο και σε Ελλάδα συνομιλεί με τον κατακτητή σα να διαπραγματεύονται εμπορικές συμφωνίες και τουριστικά πακέτα. Όταν στη μεν Κύπρο, αναζητείται τρόπος να επανεκκινήσει ο «διάλογος» ενώ η Ελλάδα υπήρξε η ευρωπαϊκή χώρα που πρώτη έτεινε χείρα στήριξης σ’ έναν εκτεθειμένο στη Δύση για τους διεθνείς προσανατολισμούς του Ερντογάν. Με την Κύπρο «στο ράφι». Ήταν που ήταν «η Κύπρος που οι εμπόροι τη μισούνε και η ανάγκη μας που όνομα δεν έχει», δε θυμάμαι άλλη περίοδο τέτοιας απώθησης στην Ελλάδα για το Κυπριακό Ζήτημα σε επίπεδο δημόσιου λόγου.

Συγκάλυψη...

Ήταν η 1η Απριλίου 1955

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Όταν 200 αντάρτες τα έβαλαν με 28.000 περίπου πάνοπλους Βρετανούς στρατιώτες.

Όταν πυροδοτήθηκαν οι πρώτοι εκρηκτικοί μηχανισμοί στην Κύπρο. Και σύμφωνα με τον Βρετανό Άντερσον «για τα επόμενα τέσσερα χρόνια η ΕΟΚΑ διεξήγαγε υπό την ηγεσία του Γρίβα έναν αντάρτικο αγώνα φονικής αποτελεσματικότητας, που το Λονδίνο δεν κατάφερε ποτέ να καταπνίξει».

 Το Λονδίνο δεν κατάφερε ποτέ να καταπνίξει την ΕΟΚΑ, καθώς κατάφερε να συνδυάσει το αντάρτικο στα βουνά με τις διαδηλώσεις στους δρόμους των πόλεων. 

Κατάφερε να μετατρέψει τους Κύπριους χωριάτες σε ένα ανοχύρωτο ποτάμι αγωνιστών που θα έδιναν το αίμα τους για να ενώσουν την Κύπρο με την Ελλάδα. 

Κατάφερε να διατηρήσει ζωντανό το αντιστασιακό φρόνημα του λαού ακόμα και κατά την εκεχειρία, με τη γνωστή παθητική αντίσταση.

Οι 9 απαγχονισθέντες νέοι από τους Άγγλους αποικιοκράτες, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Κυριάκος Μάτσης, ο μαθητής Πετράκης Γιάλλουρος, ο Μάρκος Δράκος, ο Στυλιανός Λένας, ο Φώτης Πίττας, ο Ανδρέας Κάρυος, ο Χρήστος Σαμάρας και τόσοι άλλοι είναι εκείνοι που ακόμη τραγουδούν...

Επίγραμμα για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Είχες κλείσει στην ψυχή σου την Ελλάδα και η ακτινοβολία της, σ’ όλη σου τη ζωή, σ’ έκανε να νοιώθεις κάθε μεγαλείο.

Πώς ήταν δυνατόν να σε συγκινήσει πλέον μιά καρέκλα κι ένα υπουργείο;

Ήσουν ο πιό αισιόδοξος άνθρωπος, γιατί είχες την ικανότητα να βλέπεις διέξοδο στα αδιέξοδα.

Στην Ελλάδα είχες αφιερωθεί… Και η Ελλάδα πλέον έχει φτωχύνει…

 Ήσουνα ο δρόμος… Έδειξες το δρόμο.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι μία ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΣΙΩΠΗ.

Και αυτά που έσπειρες με το Παράδειγμα και το Λόγο, θα βλαστήσουν, θ΄ ανθίσουν και θα δώσουν καρπούς στην Ελλάδα και σε κάθε αγωνιζόμενο λαό.

Μιχάλη, σ’ ευχαριστώ που βρέθηκα στο δρόμο σου.

ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ.

Γιάννης Χούτας

Το τελευταίο αντίο στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

Μιχάλη, σύντροφέ μας ακριβέ και αγαπημένε,

Από προχθές το βράδυ κάτι συμβαίνει στην πόλη, στην αγορά. Είναι κοινή συνείδηση στη χώρα. Τι άλλο να μαρτυρά αυτή η έκρηξη συναισθημάτων, όπως εκδηλώνονται προς το πρόσωπό σου, στην είδηση της απώλειάς σου; Για πολλούς ίσως να δείχνει το άλλον εαυτό, μια ψυχολογική ανάγκη, την κρυφή ελπίδα. Την απόσταση του ιδεατού από την καθημερινότητα. Τη νιότη που έδειχνε πως θα γινόμουν άλλος. Και εσύ Μιχάλη έγινες η προσωποποίηση του άλλου. Της διαρκούς νιότης. Του εφικτού που είναι θεμελιωμένο στην ουτοπία. Του καλού, του αγαθού, του δίκαιου, του ακέραιου, του ανιδιοτελούς. Που άλλοι, οι πολλοί, οι επαγγελματίες, δεν ήταν πια. Ένα ίσως να είναι αυτό.

Εσύ που μας έκανες πλουσιότερους στις ιδέες, που μας ταξίδευες, που μας οδηγούσες στον κόσμο των ιδανικών, των αρχών, των αξιών. Το άκουσμα της καθόλου μα καθόλου αναμενόμενης απώλειάς σου, ειδικά για όσους από εμάς είχαμε την αγαθή τύχη να σε γνωρίζουμε από κοντά, μας έκανε φτωχούς, αλλά όχι μόνους. Είναι περίεργο. Είμαστε όμως εμείς οι σύντροφοί σου, συγκλονισμένοι, κυριευμένοι αυτές τις μέρες από μνήμες, εικόνες, συναισθήματα, σκέψεις, βιώματα, από τη μορφή και τη φωνή σου Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

«Χωρίς πολιτικά κινήματα δεν υπάρχει δημοκρατία»

Διάβαζα χθες το βράδυ ξανά την κατάθεσή σου από το βιβλίο σου δύο διακηρύξεις, του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης και μια κατάθεση. Απευθυνόμενος στο Δικαστήριο το 2004, στη δίκη που έγινε εδώ για την παράδοση του Οτζαλάν, είπες «Τέλος, πρέπει να πω, ότι ήρθα εδώ να υπερασπίσω μια πολιτική παράδοση και κληρονομιά. Ήμουν 23 ετών όταν συμμετείχα στην πρώτη ιδρυτική συνάντηση του ΠΑΣΟΚ στο Βίντερτουρ της Ελβετίας, το 1974.

Ο ΕΑΥΤΟΣ Ο αληθινός, ο ψεύτικος κι ο ανύπαρκτος

Του Θεόδωρου Ζιάκα

Ο άνθρωπος είναι «ζώο πολιτικό», λέει ο Αριστοτέλης. Εκτός ανθρώπινης κοινωνίας είναι «ή θηρίο ή θεός».

Ισορροπεί εκεί, ανάμεσα στο άνω και στο κάτω όριο, χάρη στην κοινωνικοπολιτική αυτοθέσμιση. Τη θεμελιωμένη  σε δύο αντίρροπες δυνάμεις: την αυθυπερβατική αμοιβαιότητα /φιλότητα και το αυθυποβατικό / ανταγωνιστικό νείκος. Η ανοδική δύναμη ενεργοποιείται από τη Θεοεπιθυμία του. Η καθοδική από την Φιλαυτία του.

Ο Εαυτός αναγνωρίζεται από την Ταυτότητα της Προσωπικότητάς του. Μπορούμε να πούμε, ότι είναι αληθινός, όταν ο Βίος του έχει διαχρονικό άξονα. Ενώ υπόκειται, δηλαδή, στον φυσικό νόμο της τροπής, κατά κάποιον τρόπο τον υπερβαίνει, υπακούοντας στην αρχή της αυτοομοιότητας / ομοιόστασης. Αντίθετα: μπορούμε να πούμε, ότι είναι ψεύτικος ο Εαυτός, όταν ο Βίος του δεν έχει διαχρονικό άξονα.

Ο Εαυτός της γένεσης και της ακμής των πολιτισμών, διαφέρει από τον Εαυτό της παρακμής και της κατάρρευσής τους. Οι πρώτος, ανταποκρίνεται στην περιγραφή «πώς δενότανε τ’ ατσάλι». Είναι «ηρωικός». Ο Εαυτός της παρακμής, κινούμενος ανάμεσα στους κεκτημένους θεσμούς, σα να μην τον αφορούν, μοιάζει με τον υπνοβάτη, που δεν καταλαβαίνει πού βρίσκεται. Ο τρίτος, «αναγνωρίζει τον εαυτό του» στους στίχους: «Άστε με ήσυχο όλοι, θέλω να ζήσω ελεύθερος, δίχως ταυτότητα πια».

Αληθινός είναι, λοιπόν, μόνο ο πρώτος. Ο δεύτερος είναι ψεύτικος. Ενώ ο τρίτος, δεν έχει καν Εαυτό.

Το «ομοιωθήναι θεώ κατά το δυνατόν», είναι εφικτό σύμφωνα με τον Πλάτωνα. Καθώς επίσης και για την πλειάδα των κατά Χριστόν ομολόγων του. Το «θεωθήναι», μέσω του «ομοιωθήναι», ήταν το ζητούμενο της κεντρικής φιλοσοφικής Παράδοσης του αρχαίου και του βυζαντινού Ελληνισμού.

Ας δούμε, υπ’ αυτό το πρίσμα, τη νεωτερική εμπειρία του «θεωθήναι». Η θεοεπιθυμία συνδέεται, κατ’ αρχήν, με την πηγαία ελευθερία «να έχω αυτό που θέλω, εδώ και τώρα». Το πρωτοβλέπουμε στην δυσανεξία  του μωρού, σε ό,τι αντίκειται στο «θέλημά» του. Το «πρόβλημα είναι», είπαμε, ότι το «μωρό» δεν γνωρίζει ακόμη την «αρχή της πραγματικότητας». Και δεν καταλαβαίνει την αξία της «αναβεβλημένης απόλαυσης», ως εύλογης μορφής αυθυπέρβασης.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Έχουν μπει σε μια σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής…

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΖΟΚΟΜΜΑ. ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΟΥΚΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΗ…

Hellenic NEXUS: Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το 1996, είχατε κάνει μια δήλωση που πολλοί θεώρησαν προφητική. Είχατε πει ότι «στο τέλος του κύκλου το 2010, θα έχουμε μια Ελλάδα που θα μοιάζει με αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα “Tουρκομπαρόκ”. Θα είναι, δηλαδή, ένα φτωχό βιλαέτι ή ένα γερμανικό λαντ». Ποια σημάδια βλέπατε τότε και πώς καταλήξαμε στη σημερινή κατάσταση;
Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Το απόσπασμα αυτό της ομιλίας μου, που κυκλοφόρησε ευρέως στο Διαδίκτυο, έχει δύο πλευρές. Η μια πλευρά αφορά την πολιτική. Στην Ελλάδα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από το τέλος της δεκαετίας του ’80, έχουμε απομακρυνθεί από την πολιτική ως κατηγορία αναλυτική και, κύρια, ως κατηγορία πρόβλεψης. Η πολιτική είναι πρόβλεψη, η πολιτική είναι πρόλογος. Αυτή η εκτίμηση για την πολιτική ήταν πολύ συνειδητοποιημένη και στους κλασικούς Έλληνες, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που είναι ενεργός πολίτης – πολύ περισσότερο, σε αυτούς που θέλουν να έχουν ένα ρόλο στη διεύθυνση μιας χώρας.
Όλα αυτά τα χρόνια, πρότεινα έναν διαφορετικό δρόμο που οδηγούσε σε μια διαφορετική Ελλάδα. Σε μια Ελλάδα, η οποία θα ανακτούσε τη θέση της στη Γεωγραφία και στην Ιστορία της περιοχής, και θα είχε ένα ρόλο στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια σφαίρα. Δυστυχώς, δεν υπήρξε η πολιτική ως πρόβλεψη. H πολιτική υπήρξε ως μικρή διαχείριση και κύρια πελατειακή ή, απλώς, ως διαμοιρασμός των δημόσιων εσόδων – μια πολιτική μικρών οριζόντων, ας το πούμε έτσι... Tον τελευταίο καιρό, ζούμε την πολιτική ως επίλογο και, μάλιστα, ως έναν παρακμιακό επίλογο.
Η άλλη πλευρά, που έχει πολύ μεγάλη σημασία, είναι ότι αυτό το μικρό απόσπασμα προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στους νέους ανθρώπους (γιατί αυτοί βρίσκονται κυρίως στο Διαδίκτυο, και όχι οι προηγούμενες γενιές, οι οποίες έχουν μεγάλες ενοχές για το πώς φτάσαμε εδώ). Ενώ, λοιπόν, οι νέοι άνθρωποι επικεντρώνονται συνήθως σε ζητήματα που αφορούν τους καλλιτέχνες κ.λ.π., εδώ επικεντρώνονται σε έναν πολιτικό λόγο. Αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα, γιατί αυτοί οι νέοι αναζητούν μια άλλη ερμηνεία για το πώς έφτασε η χώρα ως εδώ και σαφώς έναν άλλο ορίζοντα για τη χώρα και το μέλλον τους.

Ύστατο Χαίρε...

Το τελευταίο Χαίρε  στον αγαπημένο μας Μιχάλη Χαραλαμπίδη 

Αύριο Παρασκευή 29 Μαρτίου στις 10:30 πμ  στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών,  όπου η σορός του θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα...

Και μεθαύριο Σάββατο 30 Μαρτίου στις 11:00 πμ,  στον Ιερό Ναό Αγίου Χριστοφόρου Αετοχωρίου Αλεξανδρούπολης θα γίνει η κηδεία,  θα ψαλεί η εξόδιος ακολουθία και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η ταφή. 

Κατόπιν επιθυμίας της οικογένειας του Μιχάλη αντί στεφάνων,  παρακαλούνται όσες και όσοι επιθυμούν μπορούν να συμβάλλουν, στην εκ νέου οικοδόμηση του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Αετοχώρι  που καταστράφηκε το περασμένο καλοκαίρι από την μεγάλη πυρκαγιά στον Έβρο.  

Ο Ιερός Ναός είχε ανεγερθεί από τους προγόνους του Μιχάλη όταν από τη Σάντα του Πόντου, μετά τη Γενοκτονία, είχαν εγκατασταθεί,  στο Αετοχώρι.

Δεν τολμήσαμε ποτέ να καταρρίψουμε τουρκικό UAV, αλλά «πυροβολούμε» αυτά των Χούθι! Το «απέραντο φρενοκομείο» είναι εδώ…

Το 2018 καταγράφηκε η πρώτη παραβίαση στο Αιγαίο από τουρκικό UAV. Δεν καταρρίφθηκε, όπως δεν είχε καταρριφθεί και το πρώτο τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος που έκανε παραβίαση στο Αιγαίο, αρκετά χρόνια πριν…

Η επιλογή να «μην κλιμακώσουμε την ένταση με την Τουρκία» επικράτησε και το 2018, όταν οι τουρκικές προκλήσεις άλλαξαν σελίδα και περάσαμε στο κεφάλαιο των παραβιάσεων με UAV. Αν το είχαμε καταρρίψει είναι πολύ πιθανόν οι Τούρκοι να μην έβγαζαν τσιμουδιά και να «μαζεύονταν», έστω για κάποιο διάστημα. Δεν τους αρέσουν οι ήττες και αυτό έχει αποδειχτεί με γεγονότα στο Αιγαίο. 

Κάπως έτσι αρχίσαμε να μετράμε παραβιάσεις από UAV και τις ημέρες που έκανε βόλτες το Oruc Reis, με κυβέρνηση Μητσοτάκη πλέον, η οποία «πουλάει» πατριωτισμό σε τεράστιες ποσότητες.

Και κάπως έτσι σήμερα ένα ελληνικό πολεμικό πλοίο, η φρεγάτα ΥΔΡΑ, χρησιμοποίησε τα οπλικά της συστήματα για να αναχαιτίσει δύο UAV… των Χούθι!!!

ΝΑΤΟφροσύνη ή Ουδετερότητα;

Του Ρούντι Ρινάλντι

Στη Βουλή την Τετάρτη 13 Μαρτίου, με ψήφους της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, κυρώθηκαν δύο μνημόνια ανάμεσα σε Ελλάδα και ΗΠΑ. Βάσει αυτών, στρατιωτικό προσωπικό των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων μπορεί να διατίθεται και να λειτουργεί υπό αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση όπου κρίνουν αναγκαίο οι ΗΠΑ στην Ευρώπη! Πρόκειται για μια πρωτοφανή πράξη υποτέλειας και υπαγωγής στις ΗΠΑ και τα πολεμικά τους σχέδια. Το μέγεθος αυτής της δουλικής και επαίσχυντης πράξης γίνεται ακόμα μεγαλύτερο με τους όρους που οι ΗΠΑ επιβάλλουν στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικά, τα έξοδα όλα των Ελλήνων στρατιωτικών πρέπει να καλύπτονται από τις ελληνικές αρχές. Και είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό το τι λεπτομέρειες αναγράφονται. Για να έχει μια ένδειξη ο αναγνώστης, παραθέτουμε τις παραγράφους:

«Οι στολές και ο εξοπλισμός θα επιστραφούν στο τέλος της διάρκειας τοποθέτησης του Ελληνικού Προσωπικού Άμυνας. Κάθε απώλεια ή φθορά, εξαιρουμένης της φθοράς λόγω κανονικής χρήσης, θα αποζημιωθεί από το Μητρικό Συμβαλλόμενο Μέρος (υπ. Εθν. Άμυνας Ελλάδας) […] Το Μητρικό Συμβαλλόμενο Μέρος (υπ. Εθν. Άμυνας Ελλάδας) θα είναι υπεύθυνο για όλα τα έξοδα και δαπάνες του αποσπασμένου Ελληνικού Προσωπικού Άμυνας, για τις βασικές αμοιβές και μισθούς και επιδόματα, συμπεριλαμβανομένων και των “ημερήσιων αποζημιώσεων” του αποσπασμένου Ελληνικού Προσωπικού Άμυνας, τα έξοδα διαβίωσης, όλα τα έξοδα και δαπάνες που αφορούν την προετοιμασία και αποστολή της σορού και τα έξοδα κηδείας που σχετίζονται με τον θάνατο αποσπασμένου μέλους του Ελληνικού Προσωπικού Άμυνας και των εξαρτημένων μελών αυτού»…

Περιμένοντας την καινούργια πανεθνική κρίση

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Η δεύτερη αυτοδυναμία Μητσοτάκη συνδυάστηκε με την καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ. Το σοκ για τους αριστερούς, μέλη και ψηφοφόρους ήταν παραπάνω από οδυνηρό. Ήταν καταστροφικό. Κι από τότε άρχισαν οι κινήσεις πανικού.

 Μία από αυτές ήταν και η διοργάνωση συζήτησης, με πρωτοβουλία του Δ. Τεμπονέρα  με τίτλο και στόχο «απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιός;», συζήτηση που θα βοηθούσε την προσπάθεια σύγκλισης ευρύτερων «κεντροαριστερών» δυνάμεων.

 Προφανώς ο δεύτερος στόχος της κεντροαριστερής σύγκλισης, απευθύνεται σε «παράγοντες», σ’ αυτούς δηλαδή που έχουν οριοθετηθεί και δραστηριοποιούνται πολιτικά κι όχι στους απλούς και καθημερινούς Έλληνες υπηκόους που δεν είναι οργανωμένοι σε κάποιο κόμμα. Οι τελευταίοι καθορίζονται από την κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση και από το πολιτιστικό τους υπόβαθρο. Τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια μάλιστα, πρώτο ρόλο στην ψήφο τους  παίζει ακριβώς η κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση, αυτή που βιώνουν ή αυτή που ελπίζουν να βιώσουν.

 Το ίδιο λανθασμένη είναι και η αναζήτηση ενός αντίπαλου δέους στον Μητσοτάκη ή όπως πιο στοχαστικά αναφέρθηκε, στην – μάλλον υποτιθέμενη - κυριαρχία της «Δεξιάς». Τα προβλήματα της Ελλάδας όμως, που δυστυχώς είναι διαχρονικά, δεν οφείλονται στον Μητσοτάκη, ούτε στον κάθε Μητσοτάκη, ούτε πηγάζουν από την κυριαρχία της Δεξιάς, αλλά από το τεράστιο έλλειμα δημοκρατίας στην χώρα μας.

 Αυτό είναι που ωθεί την κάθε κυβέρνηση να περιφρονεί όλους τους άλλους θεσμούς και να τους υποτάσσει στην  εκτελεστική εξουσία, στην εκάστοτε κυβέρνηση και τελικά στον πρωθυπουργό, στον κάθε πρωθυπουργό.

Καλωσορίσαμε στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο!

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Πιστεύει πλέον κανείς ότι το πρόβλημα της κυβέρνησης ήταν η θεσμοθέτηση της συντροφικότητας των ομοφυλοφίλων; Μέρα τη μέρα, εδραιώνεται η πεποίθηση ότι όλο αυτό το σόου ήταν η υλοποίηση επιταγών της εσπερίας (ΗΠΑ και Ε.Ε.) για ταχύτατες αλλαγές στην κοινωνία, σχετικά με τις έννοιες του γάμου και της οικογένειας, όπως τις ορίζαμε εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Το πρόβλημα δεν είναι οι ομοφυλόφιλοι

Αλλαγές που επιβάλλονται, όχι επειδή η κοινωνία, μέσα από μακρόσυρτες διεργασίες, θέλει να διορθώσει κάποιες στρεβλώσεις, αλλά απλά, επειδή κάποιες μειοψηφίες, έχοντας εξασφαλίσει την στήριξη των ελίτ, θέλουν να επισημοποιήσουν, στο υψηλότερο βαθμό, τα «θέλω» τους. Άλλωστε, δεν έχει διαψευστεί στα λεγόμενά του ο δημοσιογράφος Κων/νος Κόλμερ που υποστηρίζει ότι υπήρξε παρέμβαση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, στον 5^ο γύρο στρατηγικού διαλόγου Αμερικής – Ελλάδος με την συμμετοχή των υπουργών εξωτερικών εκατέρωθεν, όπου προωθήθηκε ξεκάθαρα η ενσωμάτωση προσφύγων στις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και η προώθηση της διαφορετικότητας, της ισότητας και της συμπερίληψης, της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Μάλιστα, εκφράστηκαν συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά που γίνεται για την προώθηση της woke ατζέντας.

 Από τις 192 χώρες του ΟΗΕ, μόνο 37 έχουν νομοθετήσει κάτι αντίστοιχο. Μέσα σ΄ αυτές και η Ελλάδα, ως η πρώτη ορθόδοξη χώρα. Τυχαίο; Άλλωστε, σύμφωνα με τον νομικό Δημ. Σταθακόπουλο, εδώ και χρόνια είναι αναρτημένοι οι όροι αναδοχής και υιοθεσίας στο Υπουργείο Υγείας και πουθενά δεν αναφέρεται το φύλο, ως προϋπόθεση για να προβεί κάποιος σε υιοθεσία. Κάτι, που προφανώς, δεν διάβασαν (άλλη μια φορά) βουλευτές και υπουργοί!!! Ποια η ανάγκη, συνεπώς, της ψήφισης νόμου για κάτι που ήταν λυμένο, όπως επίσης και η κατοχύρωση της συντροφικότητας, αφού σε μεγάλο βαθμό ήταν τακτοποιημένο μέσα από το σύμφωνο συμβίωσης;

«Επικίνδυνη κυβέρνηση, δανείζει τις ΕΔ στις ΗΠΑ»! Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

«Οι αποφάσεις και οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης είναι επικίνδυνες για την εθνική ασφάλεια και την άμυνα της χώρας. Η κυβέρνηση λειτουργεί ως εντεταλμένη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ως ένα βαθμό… Έχουμε κατάλυση των ίδιων των θεσμών…Υπάρχει ένα Σύνταγμα στην Ελλάδα που στο άρθρο 28 λέει ότι το διεθνές δίκαιο υπερτερεί. Η απόφαση της αποστολής της φρεγάτας ΥΔΡΑ καταστρατηγεί αυτό το άρθρο…Δεν μπορεί να επικαλούμαστε το διεθνές δίκαιο εδώ και δεκαετίες και να το βάζουμε τώρα στην άκρη…

Αλήθειες...

Το «σωστό» συνέδριο…

Του Ρούντι Ρινάλντι

Στη χώρα μας διεξάγονται πολλά συνέδρια. Κι αυτό δεν είναι αρνητικό φαινόμενο. Πρόσφατα έγιναν πολλά συνέδρια κομμάτων (αναμένεται κι αυτό της Ν.Δ. στις 5-7 Απριλίου), που βασικό τους θέμα έχουν την προετοιμασία των φορέων για τις επόμενες εκλογές, ή την αντιμετώπιση σοβαρών εσωτερικών ζητημάτων και κρίσεων. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν κάποια διαφορετικά συνέδρια, αυτά που ασχολούνται με πιο στρατηγικά θέματα, που λειτουργούν και ως «δεξαμενές σκέψης». Τα διοργανώνουν εφημερίδες, διάφορα φόρα, ή και ιδρύματα, όπως ο κύκλος ιδεών του Ευ. Βενιζέλου. Σε αυτά τα συνέδρια συγκεντρώνονται εκπρόσωποι των ελίτ, πολιτικοί, υπουργοί, επιστήμονες, επιχειρηματίες, διανοούμενοι, πρέσβεις σημαντικών Δυνάμεων, διεθνείς προσκεκλημένοι, και ανταλλάσσουν σκέψεις και προτάσεις για σημαντικά θέματα.

Πρόκειται για συνέδρια προετοιμασίας των ιθυνουσών δυνάμεων μπροστά σε ένα ρευστό και αβέβαιο μέλλον, συνέδρια εξαγωγής κάποιας πείρας, ή ακόμα συνέδρια γεφύρωσης αντιθέσεων και εκκόλαψης αναγκαίων και απαραίτητων συναινέσεων μέσα στην κρίση (που ξεδιπλώνεται σε πολλαπλά επίπεδα και με ξαφνικές εκδηλώσεις). Πρόκειται, τέλος, για «κλειστά» συνέδρια, με την έννοια πως παρά τη μεγάλη προβολή τους και τη δημοσιότητα που έχουν, σ’ αυτά καλούνται μόνο οι εκπρόσωποι των ελίτ – που συζητούν μεταξύ τους, ερήμην της κοινωνίας ή αντιθετικών προτάσεων. Κοινωνία και αντίλογος λείπουν από τα συνέδρια αυτά. Είναι συνέδρια της ελίτ, των ελίτ, των βασικών κέντρων διαχείρισης και εξουσίας στο τόπο.

Συνωστισμός φορέων και προσωπικοτήτων

Το «σωστό» λοιπόν συνέδριο έγινε με κύριο φορέα την εφημερίδα Καθημερινή, από τις 29 Φεβρουαρίου έως τις 2 Μαρτίου. Στην πραγματικότητα ήταν μια συνδιοργάνωση, με φορείς την Καθημερινή, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ), το Φόρουμ των Δελφών και το Ελληνικό Παρατηρητήριο του London School of Economics (LSE). Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν «50 χρόνια μεταπολίτευση: Τα επιτεύγματα και τα ελλείμματα της τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας».

Η επαναλαμβανόμενη φρίκη

 

Του Ανδρέα Κοσιάρη

Το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις εναντίον Παλαιστίνιων αμάχων που αναζητούν ανθρωπιστική βοήθεια εν μέσω της γιγαντιαίας επισιτιστικής κρίσης που κυριαρχεί στη Λωρίδα της Γάζας, επαναλαμβάνοντας ξανά και ξανά τη «σφαγή του αλευριού».

Το μοτίβο είναι επαναλαμβανόμενο: το Ισραήλ διαπράττει μία αποτρόπαια πράξη, αρνείται με ψευδείς δικαιολογίες την ευθύνη στην αρχική κατακραυγή και έπειτα συνεχίζει να διαπράττει την ίδια φρίκη ξανά και ξανά, όσο ο υπόλοιπος πλανήτης παραμένει ως επί το πλείστον άπραγος.

Το είδαμε στις επιθέσεις και τις εισβολές στα νοσοκομεία της Γάζας, στους βομβαρδισμούς κατοικιών, σχολείων, φούρνων, προσφυγικών καταυλισμών, «ασφαλών» περιοχών, στις απαγωγές και τα βασανιστήρια αμάχων, στις εκτελέσεις ανθρώπων που είχαν σηκωμένη λευκή σημαία. Πλέον, βλέπουμε το μοτίβο να επαναλαμβάνεται και στις επιθέσεις εναντίον αμάχων που περιμένουν την άφιξη ανθρωπιστικής βοήθειας.

Η αποκαλούμενη «σφαγή του αλευριού», που έγινε στις 29 Φεβρουαρίου στον κυκλικό κόμβο Nabulsi στην παραλιακή οδό Al-Rashid, δεν ήταν η πρώτη τέτοια επίθεση — είχε προηγηθεί τουλάχιστον ακόμη μία στις 25 Φεβρουαρίου στο ίδιο σημείο, όμως οι τουλάχιστον 118 νεκροί της «σφαγής του αλευριού» έστρεψαν την προσοχή της κοινής γνώμης στο αποτρόπαιο έγκλημα.

Συγκίνηση στα πρώτα απογευματινά χειρουργεία...

Της πρέζας τόνοι δύο

Την μισή Ελλάδα η CVC και την άλλη μισή η ΤΕΡΝΑ

Διότι ο καπιταλισμός δίνει ευκαιρίες σε όλους!

Περίληψη για όσους κοιμούνται…

Το fund CVC προσέλαβε σαν investor relations manager την κόρη του Κούλη.

Αγόρασε την ΔΕΗ κι ο Κούλης νομοθέτησε ρήτρα αναπροσαρμογής και κονόμησαν δις. Αγόρασε ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά, ο Κούλης νομοθέτησε ιδιωτικοποίηση Υγείας και ξανακονόμησαν
Νομίζω ωρίμασαν οι συνθήκες να αλλάξουμε σημαία…

Σε υψηλόβαθμο πόστο στα κεντρικά της CVC στο Λονδίνο η κόρη του Κ. Μητσοτάκη

ας γνωριστούμε καλύτερα

Το fund CVC βρίσκεται πίσω από τον μεγαλύτερο όμιλο ιδιωτικής υγείας στην Ελλάδα, τη Ηellenic Healthcare, που εξυπηρετεί κάθε χρόνο την περίθαλψη περισσότερων από ένα εκατομμύριο ασθενών, με έξι μεγάλες ιδιωτικές κλινικές (μεταξύ άλλων τα «Υγεία», «Μετροπόλιταν», «Λητώ» και «Μητέρα»), διαγνωστικά κέντρα, εταιρεία ιατρικών μηχανημάτων, κέντρο γενετικής και υπηρεσίες ασφάλισης και υγείας στην εργασία.

Βρίσκεται εδώ και έναν χρόνο στις μαρίνες του Φλοίσβου και της Ζέας, των Γουβιών της Κέρκυρας και της Λευκάδας, αποκτώντας πλέον και τις 14 μαρίνες του τουρκικού ομίλου Doğuş σε Ελλάδα, Κροατία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ηρεμία…

Μεταμφιέσεις… (πολιτικές, καρναβαλικές και εκλογικές)

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

ο Τριώδιο έχει ανοίξει από τις 25 Φεβρουαρίου και αύριο, δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, είναι η Κυριακή του Ασώτου, που διδάσκει την αξία της μετάνοιας και το μεγαλείο της συγχώρεσης.

Ο πρωθυπουργός της χώρας, δίνοντας το παράδειγμα και συμβάλλοντας στην κατανάλωση καρναβαλικών κουστουμιών, πότε μεταμφιέζεται σε έκπληκτο απλό καταναλωτή που θαμπώνεται από το πόσο χαμηλές είναι οι τιμές στα σούπερ μάρκετ, πότε φορά το κουστούμι του ευρωπαϊστή (βάζοντας μετοχές για μια πιθανή μελλοντική μεταπήδηση). Και μετά, προσαρμοζόμενος πλήρως, πάει μια βόλτα στην Οδησσό να συγχαρεί τον «ήρωα» (παλιάτσο) Ζελένσκι. Κι εκεί «ακούει» μια πραγματική ρωσική βόμβα-μήνυμα της επικίνδυνης αύξησης των εχθρών της χώρας. Διότι μέσα από τη δουλική ΝΑΤΟφροσύνη ολόκληρου του πολιτικού συστήματος η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ορμητήριο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Πολιτικά, στη σημερινή Ευρώπη, δεν μπορείς να υπάρξεις χωρίς να κηρύττεις τον πόλεμο κατά της Ρωσίας, μεταμφιεζόμενος βέβαια σε «ειρηνοποιό» και «λάτρη της δημοκρατίας». Αυτό το τελευταίο κουστούμι ταίριαξε γάντι με τον επόμενο σταθμό Μητσοτάκη, το συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Βουκουρέστι.

Την ίδια στιγμή 1.500 «οπαδοί» της ισραηλινής Μακάμπι αλώνιζαν, ασχημονούσαν και βιαιοπραγούσαν στο κέντρο της Αθήνας, ενώ συνεχίζεται η σφαγή των Παλαιστινίων και των αμάχων στη Γάζα. Μετά τη «δόξα» των Κροατών φιλοναζί οπαδών που δολοφόνησαν έναν έλληνα φίλαθλο πέρυσι, αφού είχαν κάνει περίπατο σε όλη την Ελλάδα, τώρα ανακατεμένοι πράκτορες και κατευθυνόμενοι φίλαθλοι έκαναν διαφήμιση του Ισραήλ και των «κατορθωμάτων» του.

Πηγαίνοντας για απογευματινό χειρουργείο

Ποια η θέση της γυναίκας στην εκκλησία; - κ. Θανάσης Παπαθανασίου

Στο πέρασμα του χρόνου πλήθος πολιτισμών υπέσκαπταν και υποσκάπτουν την θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Αυτή είναι μια παθογόνα στάση, αφού με αυτόν τον τρόπο η γυναίκα χειραγωγείται και της αφαιρείται το δώρο του αυτεξουσίου, που ο Κύριος αφειδώλευτα μας παρείχε. Συνήθως τέτοιες πεποιθήσεις υποκρύπτουν δόλο και συμφέροντα.

Διαπιστευτήρια στην Υπερεθνική Ελίτ, τους Αμερικάνους και την ΕΕ δίνει πάλι ο «Πρωθυπουργός» μας

 (που φτηνά την γλύτωσε— απλά γιατί δεν ήταν ο στόχος!!!)

Ο… κληρονομικός «πρωθυπουργός» της Ελλάδας (της οικογένειας Μητσοτάκηδων!) για άλλη μια φορά δίνει τα διαπιστευτήριά του στην Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), η οποία κήρυξε ουσιαστικά τον πόλεμο στην Ρωσία, οργανώνοντας από το 2014 το αιματηρό πραξικόπημα του «Μαϊντάν», το οποίο οδήγησε στην εξέγερση των ρωσικών πληθυσμών της ανατολικής Ουκρανίας και στη συνακόλουθη οργανωμένη καταστολή της, με περισσότερα από 15.000 θύματα άμαχους, από το ημι-φασιστικό Ουκρανικό καθεστώς, και υπό την καθοδήγηση βέβαια της Δύσης.

Ο φανατικά αμερικανοθρεμμένος Μητσοτάκης οργάνωσε μυστική αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Οδησσό, σε μια κρίσιμη στιγμή του πολέμου, όπου η δυτική συμμαχία του ΝΑΤΟ κλυδωνίζεται από τις αποτυχίες του ουκρανικού στρατού και τη συνακόλουθη προώθηση ως και επέλαση των ρωσικών δυνάμεων.

Σκοπός του ήταν να δείξει, σαν «μπροστάρης», ότι συνεχίζει όπως πάντα να είναι το χρήσιμο, αλλά και το καλύτερο πιόνι της Υπερεθνικής Ελίτ στην ευρύτερη περιοχή, πρωτοστατώντας τόσο στην ηθική και στρατιωτική υποστήριξη του εγκληματικού ουκρανικού καθεστώτος, όσο και στην Ερυθρά θάλασσα, ενώ συγχρόνως οι ίδιοι παριστάνουν και τους «καπετάνιους» στην αποστολή πολεμικών πλοίων στην περιοχή εναντίον του παλαιστινιακού λαού και υπέρ του άλλου, ακόμη εγκληματικότερου, σιωνο-ναζιστικού καθεστώτος.

CVC: Τομείς & εταιρείες δραστηριοποίησης στην Ελλάδα

Η αντι/Ρωσική υστερία προετοιμάζει τον Πυρηνικό όλεθρο της Ανθρωπότητας – Η Ρωσία του Πούτιν θα στραφεί αριστερότερα

Του Ηλία Παπαναστασίου

Εάν ο Μακρόν –υποδυόμενος τον Ναπολέοντα– απειλεί με αποστολή ξένων στρατευμάτων και εισβολή την Ρωσία, οι Γερμανοί στρατηγοί, όπως αποκαλύφθηκε, ετοίμαζαν στρατιωτικό χτύπημα στην Κριμαία, οι δε Αμερικανο/Βρετανοί –ενιαίο σώμα εδώ και πολλά χρόνια– ετοιμάζονται και αυτοί να εισβάλουν στη Ρωσία με στρατεύματα, όπως απείλησε ο γενίτσαρος Αφροαμερικάνος της Καλύβας του Μπάρμπα-Θωμά και απόγονος των δούλων προγόνων του κ. Ώστιν, υπουργός άμυνας των ΗΠΑ, τότε ας προετοιμαζόμαστε για συντριπτικό αμυντικό χτύπημα της Ρωσίας, μαχόμενη και αμυνομένη υπέρ βωμών και εστιών. Εννοείται με ανταπάντηση των Αμερικανών, μέχρι τελικής εξοντώσεως κοκ.

Για τον γελοίο Μακρόν δεν είχαμε καμιά αυταπάτη πως δεν είναι απλώς εξάρτημα των Αμερικανών αλλά αποτελεί την επιτομή της παρακμής και του εκφυλισμού της Γαλλικής Μπουρζουαζίας και η οποία είναι ένα φάντασμα του πάλαι ποτέ επαναστατικού εαυτού της στο μακρινό 1789! Ούτε φυσικά είχαμε την παραμικρή αμφιβολία για τους γλοιώδεις, αυτοαποκαλούμενους «Ηγέτες» της ΕΕ ή για τον Πρωθυπουργό της Αμερικανικής Αποικίας που ονομάζεται Ελλάδα...

Όπως δεν είχαμε και αμφιβολίες για τις αντιρρήσεις που προβάλλει ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός χωρών του Νότου, Κεντρικής Ευρώπης, Μεσογείου, Αφρικής, Ασίας, Λ. Αμερικής σχηματίζοντας έτσι ένα ελπιδοφόρο μπλοκ χωρών που διαθέτουν αντιπολεμική οπτική και μη πολεμοκάπηλη ρητορική και στρατηγική.

Επίσης δεν είχαμε την ελαχίστη αμφιβολία πως η διαρκώς εντεινόμενη και Γκεμπελικού τύπου προπαγάνδα εναντίον της Ρωσίας και του Ρωσικού έθνους, συνολικά, δεν έχει αποκτήσει απλώς «θεσμικό χαρακτήρα» και την μορφή καθημερινού εγχειριδίου προπαγάνδας και πρωτοφανούς πλύσης εγκεφάλου των παγκόσμιων και Αμερικανοκρατούμενων Μέσων αντι/Ρωσικής Υστερίας που κατ’ ευφημισμό αποκαλούνται Μέσα Ενημέρωσης, αλλά αποτελεί πλέον αντικείμενο μελέτης σε επίπεδο διδακτορικής διατριβής του τι σημαίνει «Ψύχωση και παράνοια αντι/Ρωσισμού», ασθένειας ανίατης και προφανώς επικίνδυνα μοιραίας... Ένας καθαρόαιμος ρατσισμός φασιστικού τύπου!

Περί Πολιτείας

Πρόβα συγκυβέρνησης το Συνέδριο της “Καθημερινής”;

Του Απόστολου Αποστόλου

Πολιτικοί μεγαλο-παράγοντες έτρεξαν να πάνε στο Συνέδριο της “Καθημερινής”, κάθισαν στις πολυθρόνες και ψυχαναλύθηκαν. Ξύπνησαν μέσα τους όλες οι παλιννοστήσεις και ανασάλευσαν οι φτερωτές επιθυμίες τους, ενώ οι κρυφές σκέψεις τους εξερράγησαν σαν ηφαίστεια. Και τι δεν είπαν…

Στο Συνέδριο της “Καθημερινής” η Ντόρα Μπακογιάννη έκανε προσκλητήριο στα τρία κόμματα για να συναινέσουν, ώστε να επανερμηνευτούν όλες οι συμφωνίες με την Τουρκία και να δοκιμάσουν μια νέα μετα-μοντέρνα συμφωνία οι δύο λαοί. Ποιο όμως αφεντικό της νέας τάξης πραγμάτων της είπε ότι το Αιγαίο μπορεί να περάσει μέσα από την τρύπα της τουρκικής βελόνας για να ραφτεί μια νέα συμφωνία και να γραφεί εκ νέου η ιστορία; Επαίνεσε – τον άλλοτε εχθρό της – Νίκο Κοτζιά για τη συμφωνία των Πρεσπών, γιατί ελπίζει σε εκείνον που βρίσκεται ως άτυπος συνεργάτης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Κασσελάκη, να φτιάξει το αφήγημα για το ακροατήριο του κόμματος (του ΣΥΡΙΖΑ).

Για τον άλλον συνομιλητή της τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ξέρει ότι μπορεί να κατασκευάσει ένα αφήγημα σύστασης ως μορφολογία της νέας μοίρας των λαών που οφείλουν να ακουμπάνε, όχι στο δίκαιο τώρα πια, αλλά στις προσταγές παραχάραξης της ιστορίας και των συνόρων. Έτσι και αλλιώς, ο Βενιζέλος πάντα υπήρξε άξιος συνομιλητής της Μπακογιάννη και ποτέ δεν έθεσε έγκριτες επιφυλάξεις από την πλευρά του σε ό,τι υποστήριζε η πρώην υπουργός Εξωτερικών.

Τι δεν καταλαβαίνεις βαλκάνιε δουλοπάροικε;

Το πρώτο που σκέφτηκα,  μπέσα για μπέσα,  όταν έμαθα για το υπέρογκο πρόστιμο στην εταιρεία "Αίνος", η οποία πουλάει κατεψυγμένα λαχανικά πολύ φτηνότερα από τη γνωστή εταιρεία "Μπάρμπα Στάθης", ήταν ότι ο Μπαρμπαστάθης με κάποιον τρόπο είναι συμφερόντων του ΚΩΛΟΣΟΓΟΥ.

Μετά είδα αυτό που θα διαβάσετε παρακάτω. Εντάξει,  δεν έπαθα Αλζχάιμερ ακόμα, μέσα έπεσα. Οι σαρανταενατακατοί όμως ούτε που νοιάζονται, τα θεωρούν όλα αυτά "φυσιολογικά".

✅ Η εταιρία «Μπάρμπα Στάθης» πουλάει τα φασολάκια 5,67€ το κιλό (από 8,05 που τα πουλούσε πριν την «εφαρμογή» της μείωσης των τιμών με το «πρόγραμμα» του υπουργείου)

✅ Η εταιρία «Αίνος» πουλάει τα ίδια φασολάκια 2, 34€ το κιλό. Σταθερά. Σε συσκευασία του κιλού, στην ίδια σχεδόν τιμή που ο Μπάρμπα Στάθης πουλάει τα 420 g. 

✅ Το υπουργείο επέβαλε, σε μια από τις δυο εταιρίες, πρόστιμο ύψους 742,000€ για «αθέμιτη κερδοφορία».

✅ Η εταιρία «Μπάρμπα Στάθης» ανήκει στη «Vivartia», η οποία με τη σειρά της ανήκει στη «CVC Capital Partners», μέσω εξαγοράς της από τη «Marfin Investment Group». Στην CVC στην οποία εργάζεται η κόρη Μητσοτάκη, συνεπώς ήταν λογικό το πρόστιμο να επιβληθεί στην εταιρία «Αίνος»

Ουκρανία 2014-2022-2024

Του Γιάννη Ραχιώτη

Στις 22 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν  10 χρόνια από την επικράτηση του πραξικοπήματος του Μαϊντάν. Εκτελέστηκε από τις ουκρανικές  νεοναζιστικές οργανώσεις, υπό την άμεση, επί τόπου, καθοδήγηση  των πολύ γνωστών μας Τζέφρυ Πάϊατ και Βικτώριας Νούλαντ.  Επακολούθησε ότι συνήθως  ακολουθεί τα αμερικανοκίνητα πραξικοπήματα. Αρχικά πογκρόμ κατά του  «στόχου», εδώ των ρωσικών πληθυσμών, στη  συνέχεια απαρτχάιντ  συνδυασμένο με πόλεμο χαμηλής έντασης, ώστε να εξαναγκαστεί ο στόχος σε εξέγερση, να λοιδορηθεί ως τρομοκράτης και -κατά το δυνατόν-να  συντριβεί. Παράλληλα επιβλήθηκε απαγόρευση των πολιτικών κομμάτων, κατασκευάστηκαν  νέα ελεγχόμενα, στήθηκαν εκλογές μεταξύ μαριονετών και άρχισε διεθνής καμπάνια νομιμοποίησης του νέου καθεστώτος.

Σήμερα συμπληρώνονται δύο χρόνια από την  ημέρα που η Ρωσία αποφάσισε να απαντήσει. Καθυστερημένα για πολλούς. Αυτή η  επέτειος  θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν το σημαντικότερο ως τώρα  γεγονός   του 21ου αιώνα,  αν δεν υπήρχε η  γενοκτονία  που διαπράττεται στην Παλαιστίνη με ευθύνη του ίδιου μπλοκ κρατών  που είναι πίσω και  από τον Ισραηλινό και τον Ουκρανικό στρατό.  Το σημαντικό βέβαια ,δεν έγκειται στο ότι κάποια χώρα  αντιστάθηκε στη βούληση των ΗΠΑ, αυτό έγινε αρκετές φορές στα 35 χρόνια που διαρκεί η μονοκρατορία τους. Έγκειται στο ότι δεν κατάφεραν να τη συντρίψουν  μέσα σε 2-3 μήνες, όπως έγινε με όλες τις άλλες.

 Όσοι  δεν μετέχουν στην προπαγάνδιση του δυτικού αφηγήματος, συγκλίνουν τουλάχιστον σε δύο ζητήματα: Αφενός  στο ότι ο χαρακτήρας του πολέμου είναι  ΡωσοΝΑΤΟϊκός και δευτερευόντως εμφύλιος δηλαδή Ρωσο-Ουκρανικός, αφετέρου στο  ότι αιτία της φάσης του πολέμου που άρχισε στις 24/2/2022  είναι η προηγούμενη, που άρχισε στις 22/2/2014.

Ο πόλεμος είναι Ρωσο-ΝΑΤΟϊκός γιατί ό,τι σχετίζεται με αυτόν, πλην της προμήθειας ανθρώπινου δυναμικού, είναι θέμα του ΝΑΤΟ: Οι στόχοι, ο εξοπλισμός, ο εφοδιασμός, ο τακτικός σχεδιασμός, οι πληροφορίες, η εκπαίδευση, οι ειδικοί  και ένα μέρος των ειδικών δυνάμεων, ειδικών προσόντων κοκ.

Μπαζωμένη αλήθεια

Ιδιωτικά πανεπιστήμια: Με τις ευχές του ΣΕΒ προωθείται το νομοσχέδιο

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Με τις «ευχές» του ΣΕΒ προωθείται για ψήφιση την ερχόμενη εβδομάδα στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η ακρόαση φορέων στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής ήταν αποκαλυπτική σχετικά με το …ποια συμφέροντα έρχεται να εξυπηρετήσει το νομοθέτημα.

Μάλιστα. η εκπρόσωπος των βιομηχάνων δεν παρέλειψε να ζητήσει η πρακτική (και …φτηνή) άσκηση των αποφοίτων στις επιχειρήσεις να γίνει υποχρεωτική. Κάτι που μπορεί κάλλιστα να επιλυθεί με μία τροπολογία της κυβέρνησης όταν το νομοσχέδιο έρθει στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου.

Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση της Ντόρας Οικονόμου, Διευθύντριας Ανθρώπινου Δυναμικού του ΣΕΒ που δήλωσε: «Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας που θεσμοθετεί την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, είναι μια ξεκάθαρα θετική εξέλιξη, που δημιουργεί τις προϋποθέσεις συγχρονισμού της Ελλάδας με τον υπόλοιπο κόσμο. Για εμάς είναι κρίσιμο, η Ελλάδα να συγχρονίσει το ακαδημαϊκό πλαίσιό της με τον υπόλοιπο κόσμο. Ο ΣΕΒ αξιολογεί θετικά κάθε οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια, όπως τα μη κρατικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που πολλαπλασιάζει τις διαδρομές εκπαίδευσης, παρέχει περισσότερες ευκαιρίες σε περισσότερους και δημιουργεί τους επιστήμονες και επαγγελματίες, που θα στηρίξουν την ανάπτυξη της χώρας μας, σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο και απαιτητικό περιβάλλον. Η δημιουργία μη κρατικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αποτελεί μια εξέλιξη στη σωστή κατεύθυνση».