Ποια κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων θα συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου

Τα 40 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων που εκκρίθηκαν με την υπ΄ αριθμ. 65/2019 απόφαση του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου για να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου 2019 είναι τα εξής:

1) Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς,

2) Νέα Δημοκρατία,

3) ) Λαϊκή Ενότητα-Μέτωπο Ανατροπής

     (Λαϊκή Ενότητα «ΛΑΕ» Κόμμα Πειρατών Ελλάδας-Συνεργαζόμενοι),

4) Κίνημα Αλλαγής,

5) ΚΚΕ,

6) Ποτάμι,

7) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή -ΑΝΤΑΡΣΙΑ-

8) Ένωση Κεντρώων,

9) ΜέΡΑ25,

10) Οικολογία Πράσινοι-Αλληλεγγύη,

11) Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης, Φιλίας,

12) Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κουμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας,

13) Λευκό-Λαϊκές Ευρωπαϊκές Κοινωνικές Ομάδες PESG-PEOPLES EUROPAN SOCIAL GROUPS,

Μητσοτάκης: 7ήμερο εργασίας!

Είναι ειλικρινής! Αν προκύψει μετά από διαπραγμάτευση εργοδότη, εργαζομένων. Ο μα@#@ας που δεν έχει δουλέψει ποτέ του, και δεν ξέρει τι είδους συμφωνία μπορεί να προκύψει μεταξύ λύκου και εριφίου, ανάμεσα στο αφεντικό και στον ανασφαλή εργαζόμενο, με εκατομμύρια άλλους ανέργους να περιμένουν να πάρουν τη θέση του!!!

Σκέψεις...

Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Να διώξουμε τα σκουπίδια από τη χώρα!

Το σποτ του Κομμουνιστικού Κόμματος Σουηδίας: Ποιος γ#*!ει τις ευρωεκλογές

Να ταράξει τα νερά των προεκλογικών σποτ ήρθε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σουηδίας, με ένα μήνυμα εντελώς απαξιωτικό για τις ευρωπαϊκές κάλπες του Μαΐου.

Το σουηδικό Κομμουνιστικό Κόμμα που κινείται σε… αριστερίστικα ύδατα και απέχει από τις εκλογές τόσο για το εθνικό όσο και για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ενώ είναι και υπέρ της αποχώρησης της Σουηδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στέλνει μήνυμα πως «έχετε καλύτερα πράγματα να κάνετε την μέρα των εκλογών».

Μάνα...

Παροιμίες για τη μάνα

«Η καλογεννούσα (ή καλογεννούδα) η μάνα, νικά το χάρο.»

«Κατά μάνα, κατά τάτα (ή κύρη), κατά γιο και θυγατέρα.»

«Τα παιδιά παίδες τραβούν κι οι μάνες τις ξεχάνουν.»

«Τ᾿ ακριβού η μάνα στο παζάρι πουλιέται.»

«Παραζούζουλη είναι η μάνα και πανώρια η θυγατέρα.»

«Κάλλια να κλάψ’ η μάνα σου παρά η εδική μου.»

«Κάλλιο είναι η μάνα του φονιά παρά του σκοτωμένου.»

«Αμαρτίες του πατέρα και της μάνας τις κλαίνε τα παιδιά.» (Ιταλική)

Η μάνα. Γιώργος Ιακωβίδης

«Όποιος άλλο στόμα φιλάει, μάνα και πατέρα λησμονάει.»

«Εσύ ‘σαι μάνα και δεν κλαίες κι εγώ αδελφή να κλαίγω.»

«Με χόρτασε η μάνα μου, μα σαν τα χέρια μου όχι.»

«Λάχανα στη μάνα μου, λάχανα στον άντρα μου, κάλλια ήταν στη μάνα μου.»

«Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.»

Η δύναμη της διαγενεακής πλύσης εγκεφάλων

Σχόλιο του Δημήτρη Πατέλη

Η δύναμη της διαγενεακής πλύσης εγκεφάλων: έρευνα στη Γαλλία. 
ΕΡΩΤΗΜΑ: "Ποιο έθνος συνέβαλε, κατά τη γνώμη σας, περισσότερο στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας το 45". Απίστευτο! 
Το 1945 το 20% απαντούσε οι... ΗΠΑ, το 58% η ΕΣΣΔ και το 12% η Αγγλία. Σήμερα, στο ίδιο ερώτημα, το 54% απαντάει οι ΗΠΑ, 23% η ΕΣΣΔ και 18% η Αγγλία!

Να κάνουμε την Αθήνα Πόλη και Πρωτεύουσα

Γιώργος Τασιόπουλος *

Υποψἠφιος Δημοτικός Σύμβουλος

"Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις, όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε»

                                     Οδυσσέας Ελύτης

Διχασμένη η σχέση για κάθε ευαίσθητο πολίτη της Αθήνας με την πόλη του.  Από τη μία μεριά το συναισθηματικό δέσιμο με το χώρο, με το φως, την τοπογραφία και την ιστορία, και από την άλλη, η ελάχιστη ταύτιση με την απρόσωπη, ατομοκεντρική ή κολεκτιβοποιημένη σε γκέτο «ζωή» στις περισσότερες γειτονιές της που φαίνεται να έχουν καταληφθεί από ένα εν ροή πλήθος τουριστών της Airbnb  ή εγκλωβισμένων μεταναστών.

Μετοίκησαν άθελά τους, διώχτηκαν βίαια οι παλιοί κάτοικοι, που άλλοτε συναντιόνταν στις πλατείες αναβιώνοντας το κοινόν της αρχαίας αγοράς και τώρα οι νέοι κάτοικοι της με άλλες συνήθειες διαβιούν  σε μια πνιγηρή πραγματικότητα, σε μια πόλη χωρίς να γνωρίζουν σχεδόν τίποτα γι΄ αυτήν. Παρόντες, απόντες.

Αθήνα, η πόλη των αστέγων, των χρεοκοπημένων Ελλήνων

Η ανάγκη για ζωή προηγείται του κέρδους

Θα έπρεπε οι υποψήφιοι δήμαρχοι να αφουγκράζονται τις αγωνίες των απλών πολιτών και κυρίως αυτών που ζουν στις φτωχογειτονιές της πόλης.  Πρώτο και κύριο για έναν ευαίσθητο δήμαρχο θα πρέπει να είναι ο αγώνας για επανάκτηση των θεμελιωδών αναγκών του πολίτη της Αθήνας. Η ανάγκη για εργασία των πολιτών, ζωτικό δημόσιο χώρο, ήλιο και πράσινο.

 Θα πρέπει ο σύγχρονος τρόπος ζωής να είναι καθολικός για όλους τους ανθρώπους με βάση τις ανάγκες τους, οι οποίες δεν επιδέχονται ταξικές διακρίσεις.  Τα Σεπόλια έχουν το ίδιο δικαίωμα με το Κολωνάκι, ο Άγιος Παντελεήμονας με το Παγκράτι. Οι πολίτες της Αθήνας, ολόκληρες συνοικίες τα τελευταία έτη βίωσαν το διωγμό.  Αναγκάστηκαν να μετοικήσουν, να βάλουν λουκέτο στα καταστήματά τους, να εγκαταλείψουν τις γειτονιές τους.  Για χάρη του κέρδους γειτονιές άλλαξαν χρήση, οι οικίες σε μεγάλη έκταση στο κέντρο της Αθήνας μετατράπηκαν σε μικρά ξενοδοχεία Airbnb.

Δεν μπορεί να υπάρχει δήμος όπου η κατοικία, με το απαραίτητο σύγχρονο συμπλήρωμα της την αναψυχή και η αγορά ως χώρος συνάντησης των κατοίκων της πόλης, να μην έχουν τον πρώτο λόγο απέναντι στις υπόλοιπες περιφερειακές λειτουργίες.  

Το ξέπλυμα των χρημάτων των ναζί

Της Analyst Team

Η γερμανική βιομηχανία ήταν κατά τη διάρκεια του εθνικοσοσιαλισμού στενά συνδεδεμένη με το ναζιστικό καθεστώς, έχοντας ως εκ τούτου αποκομίσει τεράστια κέρδη – μέσω της καταναγκαστικής απασχόλησης εργαζομένων από τις κατεχόμενες χώρες, της «ενσωμάτωσης» των εργοστασίων και των πρώτων υλών των κατεχομένων κρατών, καθώς επίσης του εξοπλισμού του γερμανικού στρατού. Στα χρήματα αυτά, μαζί με τα κλοπιμαία από τις άλλες χώρες, στηρίχθηκε το γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα – όχι μόνο στη διαγραφή των χρεών του 1953.

Ανάλυση

Εάν θέλει κανείς να είναι ρεαλιστής, θαύματα δεν γίνονται, όπως αυτά που περιμένουμε για την Ελλάδα. Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατόν να έχουμε ανάπτυξη, αύξηση δηλαδή του ΑΕΠ κατά 2,3% σύμφωνα με τις προβλέψεις, όταν όλοι οι συντελεστές του (ΑΕΠ = Κατανάλωση + Ιδιωτικές Επενδύσεις + Δημόσιες δαπάνες + Εμπορικό ισοζύγιο) είναι αρνητικοί – όπως οι εξαγωγές, η αύξηση καλύτερα του εμπορικού ελλείμματος, η πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας και η μείωση της βιομηχανικής παραγωγής που καταγράφηκαν το πρώτο τρίμηνο. Φυσικά τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, ύψους περί το 1 δις €, το μοίρασμα μέρους των κλοπιμαίων καλύτερα, θα αυξήσουν την κατανάλωση, αλλά αυτή ακριβώς οδήγησε στην υπερχρέωση της χώρας το 2009 -κάτι που σημαίνει πως το πάθημα δεν μας έγινε ακόμη μάθημα, μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης.

Αυτός είναι ο επιθανάτιος ρόγχος κάθε κυβέρνησης!

Ανάρτηση από: https://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Ο Τάκης Φωτόπουλος μιλά στον Κώστα Ουίλς εν όψει των κρίσιμων Ευρωεκλογών για τη διέξοδο (5/5/2019)

Σε μια σπάνια συνέντευξη που παραχώρησε στον Κώστα Ουίλς (Costas Wills) στις 5/5/2019, ο Τάκης Φωτόπουλος είχε την ευκαιρία να αναπτύξει την αντιπαγκοσμιοποιητική ανάλυση του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ) δείχνοντας με πειστικό τρόπο γιατί οι στόχοι του απελευθερωτικού αγώνα σήμερα πρέπει να είναι η εθνική και οικονομική κυριαρχία. Στο χρονικό πλαίσιο που του δόθηκε ο Έλληνας στοχαστής έθιξε τόσο σημαντικά θεωρητικά ζητήματα όσο και θέματα τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας. Το εύρος της συζήτησης κάλυψε την ανάδυση της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων, την εξέλιξη του Brexit, την επιτακτικότητα ενός παλλαϊκού Grexit στην Ελλάδα για το οποίο παλεύει το ΜΕΚΕΑ κ.α. Αναμφίβολα, ο ακροατής έχει πολλά να διδαχθεί από τη συνέντευξη αυτή, καθώς αποτελεί μία σύνοψη της αγωνιστικής κοσμοθεωρίας του ΜΕΚΕΑ για την αποτίναξη της Ευρωκατοχής και την έξοδο από τη μόνιμη καταστροφή που μας οδηγούν.

Το σόι σου…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Υψηλού επιπέδου συζήτηση στη Βουλή. Οι δύο αρχηγοί, ένα πράγμα δεν μπορούν να αντέξουν: Να θιχθεί η οικογένειά τους. Όλα κι όλα. Προπάντων το σόι. Τα θεία είναι εντελώς προσωπική υπόθεση, αντικείμενο αυτοπροσδιορισμού εξάλλου, άσχετα αν για τα περιουσιακά της Εκκλησίας αρχίζουν κι εκεί τα «γαλλικά». Για την οικογένεια είπαμε, είπαμε και για τη θρησκεία, τι μένει; Η πατρίδα. Ελάτε τώρα, αυτό κι αν είναι αναχρονισμός…

Ας βουλιάζει η χώρα κι η κοινωνία. Ας αλωνίζουν τα τούρκικα πλοία, ας μιλά (ποιος;) ο Αναστασιάδης για «δεύτερη εισβολή στην Κύπρο». Ας συγκεντρώνονται στρατεύματα και απειλές, κι ας υπάρχει μυρωδιά πολέμου στην περιοχή. Το μόνο σχέδιο που έχουν οι πολιτικοί μας είναι να φαντάζονται μια «ασπίδα προστασίας» από τη Δύση, τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. Επιβεβαιώνοντας τον καθηγητή που ισχυρίζεται ότι δεν μαθαίνουμε από την ιστορία. Η ιστορία δεν διδάσκει, αλλιώς δεν θα γίνονταν όσα γίνονται. Γιατί να μην «καλύψουν» τις απαιτήσεις της Τουρκίας (σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου), αν για αντάλλαγμα πάρουν την παραμονή της στη δυτική συμμαχία; Τι θα πράξουν οι Έλληνες; Τους έχουμε στο τσεπάκι. Πάιατ και Γιούνκερ ομνύουν για το δίκιο της Κύπρου και της Ελλάδας, αλλά ξέρουν καλά ότι η Τουρκία τούς είναι απαραίτητη. Απαραίτητη, ακόμα κι αν χρειαστεί να ακρωτηριάσουν την Ελλάδα.

Υπερπλεονάσματα κοροϊδίας οι προεκλογικές παροχές

Η κυβέρνηση «επιστρέφει» ένα πολύ μικρό μέρος των χρημάτων που «αρπάζει» με τους φόρους – Μοναδικός στόχος η υφαρπαγή της ψήφου των πολιτών

Του Παύλου Δερμενάκη

Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, ανεξάρτητα του πότε θα γίνουν, ανεβαίνει το θερμόμετρο της «παροχολογίας» στα λόγια με παράλληλα μέτρα «ψίχουλα» για ενδεχόμενα έργα. Οι υπεύθυνοι για την εξαθλίωση του λαού ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝ.ΑΛ.) διαγκωνίζονται για μία ακόμα φορά υποσχόμενοι «παροχές». Στην παρούσα περίοδο για κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση αυτές συνοψίζονται για την Ν.Δ. στην μη εφαρμογή της μείωσης του αφορολόγητου και την «ανάσταση» της μεσαίας τάξης και για τον ΣΥΡΙΖΑ σε έξτρα παροχές με τη μορφή «13η σύνταξη» στους εξαθλιωμένους συνταξιούχους, «κοινωνικό μέρισμα», φορολογικές ελαφρύνσεις και άλλα ευκαιριακά βοηθήματα στους υπόλοιπους.

Όλα αυτά που υπόσχονται απαιτούν χρήματα για να μπορέσουν να εφαρμοστούν. Με δεδομένα ότι οι δεσμεύσεις για τα υψηλά πλεονάσματα ισχύουν και οι δανειστές δεν πρόκειται να υποχωρήσουν στην ουσία αυτής της πολιτικής, τουλάχιστον με τα ισχύοντα στην παρούσα περίοδο, ο μόνος δρόμος υλοποίησης αυτών των υποσχέσεων είναι η «δημιουργία» μεγαλύτερων πλεονασμάτων μέσω της στυγνότερης αφαίμαξης του λαού. Η ανακάλυψη του «κοινωνικού μερίσματος» από τον Σαμαρά το 2014 με την υπέρβαση των στόχων, που έγινε «επιστημονική» μέθοδος από τους Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ με τα υπερπλεονάσματα, είναι αποδεκτή από τους δανειστές, αρκεί να δίνουν αυτοί το τελικό ΟΚ για να μην αμφισβητείται ούτε στο ελάχιστο η κυριαρχία τους. Οι δανειστές μέσω των υπερπλεονασμάτων: α) πετυχαίνουν ευκολότερα τους δικούς τους στόχους, την ακόμα μεγαλύτερη φτωχοποίηση λαού και χώρας και συνεπώς την εξυπηρέτηση των αγοραστών της ελληνικής περιουσίας που «κρύβονται» πίσω από αυτούς και τις μνημονιακές πολιτικές τους, β) έχουν εξασφαλισμένα τα κέρδη τους από τις διαφορές επιτοκίων με τα οποία δανείζουν Ελλάδα, αφού με τους στόχους των αρχικών υψηλών πλεονασμάτων εξυπηρετείται το επαχθές δημόσιο χρέος και γ) κερδίζουν πολιτικά «αποδεικνύοντας» ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να «αντέξει» υψηλά πλεονάσματα μακροχρόνια.

Οι Λούμπεν θαλαμηγάτοι της Ελίτ και του ΣΥΡΙΖΑ

Του Ηλια Παπαναστασίου

Οι φωτογραφίες ξεκούρασης και θερινής ραστώνης του Αλέξη μας – μερικές βδομάδες μετά την τραγωδία στο Μάτι με τους 101 νεκρούς– δεν δείχνει μόνο την ηθική εξαχρείωση και πλήρη απανθρωποίηση του ίδιου αλλά και τον βαθμό αμοραλισμού και αποκτήνωσης της ηγετικής ομάδας (και όχι μόνο) του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χρειάζεται να Κινεζοποιηθούμε στην σκέψη – «Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις»– για να κατανοήσουμε το μέγεθος της παχυδερμίας και το απύθμενο θράσος της Κυβερνητικής Ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε για πολλοστή φορά την κοινωνική/ταξική προέλευση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε να «εμβαθύνουμε» στην ιστορική του προέλευση, την πλήρη αποσύνδεσή του από το Ιστορικό Εργατικό Κίνημα και γενικότερα την κοινωνική, πολιτική και ιστορική του «φύση». Από τις στήλες του ΡΕΣΑΛΤΟ έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί σε όλα τα παραπάνω, πολλές φορές και κατ’ επανάληψη. 

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε – και πάλι– στην αποϊδεολογικοποιημένη και αποηθικοποιημένη φύση του Λούμπεν και Λούμπεν Μικροαστού που είναι η κύρια, αν όχι αποκλειστική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. 

Για ένα «γαμώτο»…

Του Στάθη

Το να είναι κανείς πλούσιος και αριστερός, τιμή του και καμάρι του – δεν είναι εκεί το ζήτημα. Το να είναι κανείς φτωχός και δεξιός, μάλλον βλακώδες, αλλά ούτε εκεί είναι το πρόβλημα. Πρόβλημα είναι να είσαι λιγούρης.

Ο Τσίπρας είναι εύπορος. Θα μπορούσε να πάρει την οικογένειά του και να πάει σε ένα πεντάστερο, να κάνει εκεί τις διακοπές του, να πληρώσει τον λογαριασμό του και, κύριος!

Δεν το έκανε! Γιατί;

Οι απαντήσεις που προσπαθεί να δώσει το πρωθυπουργικό περιβάλλον και οι φίλα προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ είναι επιπέδου τρολ. Προσβλητικές για τη νοημοσύνη των πολιτών και τα κρατούντα ήθη. Δεν λέω για τον κώδικα τιμής των αριστερών, διότι θα μας πάρουν τα κλάματα – πέλαγος άλλωστε τα δάκρυα της κυρίας Μπαζιάνα γύρω απ’ το κότερο.

Έτσι απλά...

Ασύμβατη η σκέψη του Νίκου Πουλαντζά με τη σημερινή Αριστερά

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Η σκέψη του Νίκου Πουλαντζά είχε μαγνητίσει όχι μόνο τους θεράποντες της Αριστεράς της εποχής –ακόμη και πέραν της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς– αλλά και τους θιασώτες του φιλελευθερισμού. Εμφανιζόταν ως νέος φρέσκος αέρας στον μαρξιστικό στοχασμό που τον σκίαζε ακόμη ο άκρατος δογματισμός, η αδυναμία του να εναρμονισθεί με τις εξελίξεις και η βαριά παρουσία του λεγόμενου Υπαρκτού Σοσιαλισμού.

Στις ημέρες μας, η σκέψη του Πουλαντζά αποκτά μια διαφορετική σημασία, στο μέτρο που μας επιτρέπει να αποτιμήσουμε από απόσταση την αξία των προσεγγίσεών του και, υπό το πρίσμα αυτό, να θέσουμε σε κριτική δοκιμασία ιδέες και ιδεολογίες που κυριαρχούσαν ακόμη τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Όταν προσεγγίζει κανείς το έργο του Πουλαντζά στις ημέρες μας, του δημιουργείται η αίσθηση πως πέρασαν αιώνες από τότε που το διατύπωσε, και όχι μόλις μισός αιώνας. Εντούτοις, το γεγονός ότι οι προτεραιότητές του, το πρόταγμά του, η ίδια η ορολογία του φαντάζουν πολύ μακρινά από τον κόσμο μας δεν απολήγει κατ’ ανάγκην σε ένα αρνητικό συμπέρασμα ως προς την πρωτοτυπία του.

Χωρίς λόγια...

Άπαιχτοι οι Κνίτες...

Φασισταριά στην Ουκρανία βρήκαν το δάσκαλό τους από φιλοσοβιετικούς παππούδες

Για αντεκδίκηση, οι νεοναζί ποδοπάτησαν πεσμένο διαδηλωτή.

Τίποτα δεν αποτυπώνει καλύτερα το χάσμα γενεών στη σύγχρονη Ουκρανία, όσο οι εικόνες στο βίντεο που ακολουθούν.

Από τη μια άνθρωποι μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας, που ανατράφηκαν στο σοσιαλισμό και έμαθαν ή και έζησαν το ναζισμό κι από την άλλη νέοι άνθρωποι, που κοινωνικοποιήθηκαν στην καπιταλιστική Ουκρανία και διδάχθηκαν πώς ο φασισμός είναι το καλύτερο αντίδοτο στον τρισκατάρατο κομμουνισμό.

Αυτοί οι δύο κόσμοι συγκρούστηκαν με αφορμή μια διαδήλωση σε ανάμνηση της επετείου του δημοψηφίσματος της 17ης Μάρτη 1991, όταν η μεγάλη πλειοψηφία των λαών της ΕΣΣΔ, ανάμεσά τους και ο ουκρανικός, τάχθηκε υπέρ της διατήρησης της Ένωσης. Ομάδα φασιστοειδών, αρκετοί από τους οποίους με καλυμμένα χαρακτηριστικά, επιτέθηκε στη διαδήλωση, ακόμα και με σπρέι, λογάριασε όμως χωρίς την αποφασιστικότητα των γερόντων, που με κάθε τρόπο απέκρουσαν το νεοναζιστικό εσμό: Με γροθιές, μπαστούνια ακόμα και… χιονόμπαλες.

Έλεος με τη βία και την ανομία...

 …δεν μπορούμε να κυκλοφορήσουμε έξω από τα σπίτια μας! 

Ένοχη για σεξισμό η Κοκκινοσκουφίτσα;

Της Ελένη Κριτσιδήμα

Αποσύρουν το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας, από τις βιβλιοθήκες της Βαρκελώνης, λόγω σεξιστικού περιεχομένου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, όλα ξεκίνησαν από το σχολείο Taber, το οποίο αφαίρεσε 200 βιβλία από την βιβλιοθήκη του, ανάμεσα τους και «η Κοκκινοσκουφίτσα».

Η βιβλιοθήκη του συγκεκριμένου σχολείου εξετάστηκε από το Associació Espai i Lleure ως μέρος ενός έργου που στοχεύει να αναδείξει το κρυμμένο σεξιστικό περιεχόμενο των βιβλίων. Οι ειδικοί συμπέραναν ότι το 30% των ιστοριών έχουν σεξιστικό περιεχόμενο και στερεότυπα χωρίς καμία παιδαγωγική αξία. Βάσει της έρευνας, οι συγκεκριμένες απεικονίσεις σχέσεων και συμπεριφορών θα οδηγήσουν τα παιδιά να τις θεωρήσουν φυσιολογικές στο μέλλον. Ζητήματα ταυτότητας και φύλου πρέπει να αναφέρονται με μεγάλη προσοχή στις ιστορίες που προορίζονται για παιδιά. Ο τρόπος με τον οποίο πολλά παιδιά βιβλία διαχειρίζονται το ζήτημα του φύλου, του «δυνατού» αγοριού και του λιγότερο δυνατού κοριτσιού, όπως και το θέμα της αρρενωπότητας στέλνει ένα μήνυμα για τη βία του δυνατού απέναντι στον αδύναμο.

Θεόδωρος Ζιάκας: Παρακμή και μηδενισμός

Του Σπύρου Κουτρούλη

Στους πρώτους μήνες του 2019 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Θ.Ζιάκα « Τα δύο τέρατα και η αριστερά- για την παρακμή και τις δυνατότητες ανάσχεσης της»(εκδόσεις Αρμός, σελ.316) όπου εξετάζονται δύο συναφείς και αλληλοτροφοδοτούμενες καταστάσεις: ο μηδενισμός και η παρακμή.

Εύκολα εντοπίζουμε τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του λόγου του Θ.Ζιάκα: πυκνός- επιγραμματικός λόγος που επιχειρεί με αυτόν τρόπο να ερμηνεύσει αποτελεσματικά σύνθετα ιστορικά γεγονότα και μεγάλα ρεύματα πολιτισμού. 

Έρχεται ως απόσταγμα της γνώσης της κλασσικής αρχαιοελληνικής σκέψης αλλά βεβαίως και του πατερικού λόγου. Όλα αυτά καρποφορούν σε ένα πεδίο που έχει οργωθεί προηγουμένως από το έργο του Χ.Γιανναρά, του Ζ.Λορεντζάτου, του μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη αλλά και του Π.Κονδύλη. Οι διακρίσεις του Μάξιμου του Ομολογητή ανάμεσα στον δούλο, τον μισθωτό και τον φίλο προβάλλονται για να χαρακτηρίσουν διαφορετικά πολιτιστικά πρότυπα. Σε αυτό το σημείο επαναλαμβάνεται ο Πλάτωνας που διέκρινε την κοινωνία προβάλλοντας σε αυτή τα διάφορα μέρη της ψυχής. Η ερμηνευτική τους χρήση έχει αναλογίες με βεμπεριανούς ιδεότυπους. Αλλά και η διαπίστωση ότι η ακμή περιέχει τις προϋποθέσεις της παρακμής (γράφει «η παρακμή η κοπριά της παρακμής») θυμίζει την χεγκελιανή διαλεκτική όπου στο ίδιο περιέχεται ή προεικονίζεται το ενάντιο. Πέραν τούτων το βιβλίο κατά ένα μέρος είναι σε διαλογική μορφή (κυρίως με τον ψυχίατρο και συγγραφέα Γιάννη Τσέγκο) ή αποτελεί πιστή μεταφορά του προφορικού λόγου γεγονός που ευνοεί την ανάγνωσή του.

Άντε τώρα να πείσει ότι δεν τ' άρπαξε και μάλιστα χοντρά!

«Από που βγήκαν όλοι αυτοί;» – Ευθύνη έχει και η μικροαστική θάλασσα

Του Λουκά Αξελού

«Καλά, λαέ, όλα αυτά που λες είναι άγια, αλλά πως συμβαίνει ώστε όλοι οι βουλευταί, που εσύ ο ίδιος τους εκλέγεις, και που βέβαια δεν είναι τα χειρότερα στοιχεία της κοινωνίας, να είναι συμφεροντολόγοι, ατομικισταί, αριβίστες, ρουσφετολόγοι, ελαστικοί στις ιδέες και τα καθήκοντά τους, μικρολόγοι, μικροφιλότιμοι, επιπόλαιοι και ανίκανοι για δημιουργική εργασία; Από που βγήκαν αυτοί; Πέσανε από τον ουρανό ή είναι σαρξ εκ της σαρκός και οστούν εκ των οστών σου;

»Και αφού λοιπόν είναι γνήσια τέκνα σου και οι καλύτεροι αντιπρόσωποι του πολιτισμού σου και των φυλετικών ιδιοτήτων σου, τότε τι φωνάζεις εναντίον τους και δεν φωνάζεις εναντίον του εαυτού σου; Δεν κατάλαβες ακόμα πως όλα τα ελαττώματα αυτά, που αποδίδεις στους πολιτικούς σου, τα ’χεις κι εσύ ο ίδιος σε μικρότερο βαθμό; Και εάν οι βουλευταί σου ρουσφετολογούν, μικρολογούν, δεν κοιτάζουν τα κοινά συμφέροντα, αλλά μόνον τα ατομικά τους, δεν κατάλαβες ότι αυτό προέρχεται γιατί και συ, ελληνικέ λαέ, ολόκληρος, απ’ τον καθηγητή του πανεπιστημίου ίσαμε τον τελευταίο τσαγκάρη και χωρικό, με τη μεγαλύτερη ευκολία ρουσφετολογείς, συμφεροντολογείς, μικρολογείς, ψεύδεσαι, σοφιστεύεις, δεν κρατείς καμιά σταθερή ηθική αρχή, κανένα ορισμένο ιδεολογικό κοινωνικό πρόγραμμα;

Τετάρτη 8/5/2019, 8 μ.μ. - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου - "Ο Θεός μου ο αλλοδαπός-Κείμενα για μιαν αλήθεια που είναι «του δρόμου»"

Το Κοινωνικό - Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Ο Θεός μου ο αλλοδαπός
Κείμενα για μιαν αλήθεια που είναι «του δρόμου»

από τις εκδόσεις Τόπος που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 8/5/2019, 8 μ.μ. στη Λαμπηδόνα. Θα μιλήσει ο συγγραφέας.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Το εγχειρίδιο της νοθείας

Αναμνηστικό παλιότερων εκλογών, στην αυλόθυρα εγκαταλειμένου σπιτιού των Εξαρχείων (1988).

Τ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Του Τάσου Κωστόπουλου

Στην εμβληματικότερη ίσως δημόσια παρέμβαση με την οποία εγκαινιάστηκε η φετινή προεκλογική χρονιά, ο Μάκης Βορίδης ανήγγειλε στις 21/8/2018 μέσω του ραδιοσταθμού 24/7 πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έρχεται να κάνει μια μεγάλη παρέμβαση στο κράτος, μια αλλαγή φιλοσοφίας στους μηχανισμούς αναπαραγωγής της εξουσίας» προκειμένου «να μην ξανάρθει η Αριστερά σε καμιά της μορφή».

Οπως εύστοχα επισημάνθηκε τότε στην «Εφ.Συν.» από τον Κύρκο Δοξιάδη (4/9) και τον συνάδελφο Δημήτρη Ψαρρά (8/9), αυτή η εξαγγελία -που πέρασε απαρατήρητη, σε αντίθεση με την (απλώς άκομψη) διατύπωση του ίδιου πολιτικού περί «ελαττωματικών ιδεών της Αριστεράς»- αποτελεί τομή σε σχέση με το μεταπολιτευτικό κεκτημένο της δημοκρατικής εναλλαγής στην εξουσία, απειλώντας με επαναφορά του πολιτικού σκηνικού στις μέρες της προδικτατορικής Δεξιάς.

"Πολυφωνία" στη ... μονοφωνία!

Ανάρτηση από: Ελλάδα 2021

Προς πολιτική αυτοκτονία το αντι-Μνημόνιο στις ευρωεκλογές;

Του Θέμη Τζήμα

Μέσα στον ορυμαγδό δημοσκοπήσεων, ανάμεσα στα άλλα δημοσκοπικά ευρήματα υπάρχει ένα σταθερό εύρημα που δείχνει να λανθάνει της προσοχής των περισσοτέρων: οι τρεις πλέον φορείς, που κατά βάση προέρχονται από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ του καλοκαιριού του 2015, δηλαδή η Πλεύση Ελευθερίας, η Λαϊκή Ενότητα και το ΜέΡΑ25 συγκεντρώνουν αθροιστικά ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 3% έως 6%.

  

Το αθροιστικό αυτό ποσοστό συγκεντρώνεται μάλιστα, παρότι και στους τρεις φορείς εντοπίζονται διαφορετικές αλλά σημαντικές αδυναμίες που αφορούν τόσο τα προγράμματά τους, όσο και την οργάνωσή τους σε σχέση με ζητήματα δημοκρατίας, επάρκειας, στράτευσης μαζικών χώρων και κοινωνικών εκπροσωπήσεων. Οι τρεις κομματικοί φορείς συχνά προσκολλώνται είτε σε θέσεις και πρόσωπα, είτε σε οργανωτικά σχήματα, τα οποία δεν μπορούν να κινητοποιήσουν και να εμπνεύσουν σήμερα ένα κίνημα για την άμεση ανατροπή του μοντέλου της εξάρτησης, και του θεσμοποιημένου –υπό τύπο παρασυντάγματος– έως το 2060 μνημονίου.

Ωστόσο και παρότι τα παραπάνω ζητήματα περιορίζουν την ορμή τους, η ανάγκη του ίδιου του λαού να υπερασπιστεί την απόφαση που έλαβε το καλοκαίρι του 2015, αλλά και να πετύχει μια πραγματική και γρήγορη έξοδο από την κρίση εξακολουθεί να σπρώχνει δημοσκοπικά έναν ενδεχόμενο εκλογικό συνασπισμό των τριών φορέων –υπό όρους– έως και στην τρίτη θέση στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Τιμή στον Bobby Sands! 5 Μάη 1981... μετά από 66 μέρες απεργία πείνας

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Ευρωεκλογές: Η ευκαιρία των πολιτών να «πυροβολήσουν» το ευρωιερατείο

Της Μαρίας Νεγρεπόντη – Δελιβάνη

Όπως όλα δείχνουν, στις επικείμενες ευρωεκλογές αναμένονται ευρείας έκτασης ανατροπές στον συσχετισμό δυνάμεων. Το εκλογικό αποτέλεσμα αναμένεται να αποτυπώσει την οργή των περιθωριοποιημένων πολιτών, και των δεινών που υπέστησαν στη διάρκεια της μακρόχρονης παγκοσμιοποίησης, αλλά και της ακραίας μορφής νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής πολιτικής.

Οι σχετικές δημοσκοπήσεις διαπιστώνουν ότι σημαντικό ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών, στρέφεται εναντίον των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων, κατηγορώντας τα ότι αθέτησαν το σύνολο των αρχικών τους υποσχέσεων και ότι στη θέση τους κατασκεύασαν ένα τεράστιο και βαρετό γραφειοκρατικό οικοδόμημα, ανίκανο να εξασφαλίσει το κοινό καλό.

Οι δυσαρεστημένοι αυτοί πολίτες της Ευρώπης εμφανίζονται εχθρικοί απέναντι σε κάθε μορφής κατεστημένο, απαιτούν ριζική μεταβολή της αποτυχημένης ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής, αναζητούν την καταπατημένη δημοκρατία, εκφράζουν φόβους για την ανεξέλεγκτη μεταναστευτική πολιτική, εξοργίζονται εναντίον του παγώματος των μισθών, νοσταλγούν το εθνικό κράτος με το περίβλημά του των ουσιαστικών αξιών ζωής. Και βέβαια εντέλλονται την άμεση αντιμετώπιση των αδιανόητης έκτασης ανισοτήτων κατανομής εισοδήματος και πλούτου.

Πως «εξημερώθηκε» η ιστορική Αριστερά

Του Λουκά Αξελού

Δεν είναι πια λίγοι όσοι ισχυρίζονται ότι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκε η κοινωνία μας ως όλον από το 1974 και εντεύθεν, είχε εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις, λειτουργώντας αποδομητικά σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου και ιδιωτικού βίου.

 Δεν διεκδικώ τίποτα, ανήκω όμως σε αυτούς που από τις αρχές του 1980, μέσω δημοσίων παρεμβάσεων, έχω εμφαντικά γράψει και ξαναγράψει πως ο συβαριτισμός της μεταπολίτευσης έπληξε κυρίως την ιστορική Αριστερά.

Ένα μεγάλο τμήμα της, ιδιαίτερα στον χώρο της διανόησης, αποτελείται από μεταλλαγμένους αριστερούς, στους οποίους τα αριστερά ράκη του παρελθόντος δεν μπορούν πλέον να επικαλύψουν την καινούργια πραγματικότητα που συνιστά ο νέος τύπος του επαρχιώτη μικροευρωπαίου, μεταστάντος κοινωνικά και σταδιακά μεταλλαγμένου συνειδησιακά, πρώην αριστερού.

Η υποτίμηση της πραγματικότητας αυτής μας καθιστά αδύναμους στο να αντιμετωπίσουμε ουσιαστικά το φαινόμενο του κοινωνικό-πολιτικού μεταμορφισμού. Καθόλου ευθύγραμμα, με ασυνέχειες, διακοπές και συνεχείς αντιφάσεις διαμορφώθηκαν οι όροι μετάλλαξης ενός σημαντικού τμήματος της Αριστεράς με προεξάρχουσα την διανόηση της.

Διάδρομος γυμναστικής

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Ολόκληρη η χώρα μοιάζει με διάδρομο γυμναστικής. Ο «αναβάτης» κινείται, αλλά μένει στο ίδιο σημείο. Φύγαμε για λίγες μέρες το Πάσχα, αλλά γυρίσαμε στα ίδια. Ανεβαίνει η ταχύτητα λόγω εκλογών, αλλά βρισκόμαστε πάντα στην ίδια θέση. Και ξέρουμε πως όσο κι αν τρέξουμε θα παραμείνουμε εκεί. Κάθε κόμμα εξουσίας, αλλά και ελάχιστης δύναμης, τρέχει στον διάδρομό του, ταυτόχρονα με τους άλλους, αλλά ολόκληρη η αίθουσα παραμένει ακίνητη. Δεν πα να τρέχεις όσο θες… Η ευρωκρατία είπε: Χρειάζεστε άλλα τέσσερα χρόνια για να φθάσετε στην «κανονικότητα». Όποια κυβέρνηση κι αν έχετε. Τέλος.

Μεταμφιεσμένα κόμματα, καυγαδίζουν για το ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα. Σε τι; Δεν δεσμεύονται καθαρά. Θολά λόγια και πολλές υποσχέσεις. Παροχές, επενδύσεις και ταξίματα χωρίς αντίκρισμα.

Οι αποκαλύψεις για το Μάτι –ήξεραν κι έλεγαν ψέματα–, οι φόνοι στην Κύπρο (που παγώνουν και τους πιο σκληρούς), ο θάνατος από σαϊτιές και οι αδέσποτες μπαλωθιές, χωρίς να συνδέονται άμεσα, δείχνουν πως έχουν ξεπεραστεί τα μέτρα. Στο ψέμα, την υποκρισία, τη μοχθηρότητα, το βίτσιο, την εκτόνωση. Σε γειτονιά της Αθήνας έπεσαν και μολότοφ στην Ανάσταση μαζί με τα βαρελότα… Άλλη κανονικότητα αυτή.

Το εκάστοτε πολιτικό προσωπικό διαχείρισης... με ημερομηνία λήξης

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

«Προοδευτική Συμμαχία» με υλικά (πολιτικών) κατεδαφίσεων

Του Γιώργου Χελάκη

Στην αρχή πάνε όλοι μαζί στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προσφέροντάς της ένα «αριστερό» πασπάλισμα. Μετά την «κοπανάνε» κι αρχίζει ο νέος κύκλος των διασπάσεων.

Ο πρόεδρος Φώτης Κουβέλης αποχωρεί από το κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε και αρχίζει να κλείνει το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίο είχε αποχωρήσει διασπώντας τον ενιαίο Συνασπισμό το 2010. Με νέα ηγεσία τώρα πια η ΔΗΜΑΡ κι αφού καταγράφει ποσοστό 0,4% στις εκλογές του 2015, στρέφεται προς το ΠΑΣΟΚ υπό την σημαία της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης» και επιβραβεύεται στις εκλογές του Σεπτέμβρη με την εκλογή (επιλογή) του αρχηγού της Θανάση Θεοχαρόπουλου ως βουλευτή Επικρατείας. Ο γραμματέας του κόμματος Σπύρος Λυκούδης έχει προλάβει να κάνει επιτυχέστερο πολιτικό «ντιλάρισμα» και βρίσκεται βουλευτής με το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη.

Αποκαλυπτήρια γλυπτού στη μνήμη των ξεριζωμένων Φωκαέων

Στα ουσιώδη αναλφάβητοι

Του Χρήστου Γιανναρά

Πριν δεκαπέντε μέρες, οι Γάλλοι είδαν με φρίκη να καίγεται, μπροστά στα μάτια τους, ο μεγαλειώδης και εμβληματικός καθεδρικός της Παναγίας των Παρισίων. Φρικιούσαν, αλλά ήταν και φανερά δυσχερέστατο να εξηγήσουν την αξία και τη σημασία που είχε, για τον κάθε Γάλλο και για τη Γαλλία, αυτός ο ναός.

Εμοιαζε η αμηχανία τους με αυτή των Ελλήνων όταν μιλάμε για τον Παρθενώνα: Καυχόμαστε γι’ αυτόν, αλλά, αν εξαιρέσουμε μετρημένους στα δάχτυλα συμπατριώτες μας, δεν ξέρουμε να δικαιολογήσουμε τον παγκόσμιο θαυμασμό γι’ αυτό το ερείπιο.

«Χάσαμε κάτι από την ύπαρξή μας, από το πεπρωμένο μας», είπε παρακάμπτοντας την αιτιολόγηση ο πρόεδρος Μακρόν. Ξέρουμε ότι οι Γάλλοι είναι μια κοινωνία που κάποτε (σε συγκεκριμένες συγκυρίες) επέλεξε να αυτοχαρακτηριστεί επισήμως «αθεϊστική». Η Παναγία των Παρισίων (η Notre Dame, που θα πει «η κυρά μας - η αφέντρα μας») είναι ο καθεδρικός ναός της χριστιανικής Εκκλησίας στην πόλη – πώς και γιατί ανήκει στο «είναι» των Γάλλων, στη συλλογική τους ύπαρξη τη συγκροτημένη σε κράτος «αθεϊστικό»;

«Η Notre Dame είναι η ιστορία μας, είναι η λογοτεχνία μας, είναι το φαντασιακό μας», πρόσθεσε ο Μακρόν. Θα έμοιαζε συνεπέστερο και ακριβέστερο να πει: είναι η πολιτισμική μήτρα που μας γέννησε και που την αρνηθήκαμε, όχι αδικαιολόγητα. Χτίσαμε άλλον πολιτισμό, άλλον τρόπο βίου, άλλη νοο-τροπία, φορέσαμε γυαλιά που δεν αναγνωρίζουν σε τι μας αφορά το αρχιτεκτόνημα της Notre Dame: Βλέπουμε φιοριτούρα, εκεί που οι τεχνίτες της πέτρας αποτύπωναν δοξολογία, θαυμάζουμε αισθητική και μεγαλοπρέπεια προσπερνώντας τον έρωτα που γέννησε το κάλλος. Θα ξαναχτίσουμε τη Notre Dame με την τεχνολογία μας, που επιτρέπει εντυπωσιακές απομιμήσεις, αφού όλος ο πολιτισμός μας σήμερα θεμελιώνεται στις εντυπώσεις, όχι στον ρεαλισμό των σχέσεων. Θα την ξαναχτίσουμε, γιατί το «μνημείο» εξακολουθεί να εντυπωσιάζει δεκατρία εκατομμύρια επισκέπτες, κάθε χρόνο, με εισιτήριο.

Πρωτομαγιά: Είναι η «αποβλάκωση» η ρίζα του κακού;

Κάθε χρόνο τα ίδια ανιαρά και πληκτικά πρωτομαγιάτικα σώου από τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς απατεώνες: Τους εμπόρους και σφετεριστές των εργατικών αγώνων… 
Γι αυτό και ο λαός δεν ακολουθεί πλέον… 
Δεν ανέχεται τον εμπαιγμό του… 
Ιδιαίτερα δεν ανέχεται και του προκαλεί αλλεργία το «αριστερό» κυβερνητικό ΨΕΥΔΟΣ… Οργίζεται και αηδιάζει με την απροκάλυπτη κοροϊδία των «αριστερών» υπαλλήλων του 4ου Ράιχ…

Μια ΟΡΓΗ και ΑΗΔΙΑ που δεν έχει βρει, ΑΚΟΜΑ, πολιτική διέξοδο, διότι το σύνολο, σχεδόν, της παραδοσιακής αριστεράς έχει υποταχτεί στη «νομιμότητα» του 4ου Ράιχ, δίνοντας το άλλοθι στη νέα αποικιοκρατία και αναπαράγοντας τα νέα ιδεολογήματα της Παγκοσμιοποίησης… 

Ο φίλος Στάθης στο σημερινό του άρθρο («Σκέψεις υπό σκέψη»), εμμέσως πλην σαφώς, επιμερίζει τις ευθύνες με τη λογική των «ίσων αποστάσεων», φορτώνοντας τις περισσότερες στον ελληνικό λαό. 

Δηλαδή, για άλλη μια φορά, φταίει ο καπιταλισμός και οι αποκτηνωμένες λαϊκές μάζες και ΟΧΙ η ΠΡΟΔΟΣΙΑ και ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ της Αριστεράς, η ΑΠΟΥΣΙΑ μιας επαναστατικής ΗΓΕΣΙΑΣ... 

Μιας ηγεσίας που θα μετατρέψει τη λαϊκή ΟΡΓΗ και ΑΗΔΙΑ (αυτά υπάρχουν και αποτελούν ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ δεδομένα) σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και ΔΡΑΣΗ… 

Επικίνδυνοι καιροσκόποι

Του Άρη Οικονόμου

Η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ ψήφισαν το PSI υποθηκεύοντας τα πάντα και παραδίδοντας τα κλειδιά της χώρας – ενώ και τα δύο κόμματα μαζί έχουν πάρει δανεικά και αγύριστα σχεδόν 500 εκ. €. Θεωρούν όμως πως ο ΣΥΡΙΖΑ τα έχει ξεπλύνει, πείθοντας επί πλέον τους Έλληνες πως το πρόβλημα, τα μνημόνια, είναι η λύση!

Άποψη

Ποιο είναι αλήθεια το βασικό κριτήριο για να εμπιστευθεί κανείς έναν πολιτικό ηγέτη; Πολύ απλά όταν διαπιστώνει πως τοποθετεί το «εμείς» πριν από το «εγώ» – ενώ στην Ελλάδα είναι ξεκάθαρο πως το «εγώ» των κατ’ επίφαση πεφωτισμένων επικεφαλής των κομμάτων υπερισχύει πάντοτε του «εμείς», επειδή δεν πρόκειται για ηγέτες, αλλά για επικίνδυνους καιροσκόπους.

Ποιά είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να στηρίξει κάποιος το πρόγραμμα και τα σχέδια ενός κόμματος; Προφανώς η συμμετοχή του στις αποφάσεις – κάτι που δεν συμβαίνει στην πατρίδα μας, με αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνει το στόχο του κανένα κόμμα, όσο καλό πρόγραμμα και αν έχει. Στα πλαίσια αυτά, εάν δεν βρεθεί μία πολιτική ηγεσία που να στηρίζεται από τους Πολίτες, η χώρα μας θα βαδίζει από το κακό στο χειρότερο – ακόμη και αν οι ηγέτες έχουν θεϊκές ικανότητες.

Nicolás Maduro: Μην αφήσετε την πατρίδα μου να γίνει ένα νέο Βιετνάμ (ελληνικοί υπότιτλοι)

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Αιὠνια μνήμη

Στη μνήμη του παππού μου και όλων των άλλων που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Τρίπολη από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής...

Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά στη Santa Clara!!!

Hasta la victoria siempre…

Μνημόσυνο για τον Αλέκο...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com