Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια…
Μετά την εφαρμογή του μνημονίου, παρατηρείται μια εντεινόμενη προσπάθεια διαστρέβλωσης της αλήθειας από κυβέρνηση και το σύνολο σχεδόν των Μέσων Μαζικής «Ενημέρωσης».
Προσπαθώντας να κάνουν το άσπρο μαύρο και έχοντας στο πλευρό τους και κάποιους δήθεν διαφωνούντες, που όμως στην ουσία προσπαθούν να περάσουν με πιο ομαλό τρόπο την καθεστωτική προπαγάνδα.
Θα προσπαθήσουμε λοιπόν με αυτό το άρθρο να αποδιαρθρώσουμε κάποιες από τις βασικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται η μεγαλύτερη επίθεση που έχει δεχτεί το εργατικό εισόδημα και οι λαϊκές κατακτήσεις τα τελευταία 100 χρόνια.
Πρώτη παραδοχή,
Eίναι ότι "έχουμε πολύ υψηλή φορολογία των επιχειρήσεων και των επιχειρηματικών κερδών" (Γίνεται και από κάποιους δήθεν κεϋνσιανούς Έλληνες οικονομολόγους, (οι οποίοι έχουν πάρει σβάρνα τα κανάλια λέγοντας γνωστές μπαρούφες).
Ας δούμε όμως ποια είναι η πραγματική εικόνα.
Τετράχρονη ή… τετράμηνη;
Δεν είχαν περάσει ούτε δώδεκα ώρες από την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος. Οι νέοι υπουργοί δεν είχαν ακόμα καν ορκιστεί. Το μελάνι των διορισμών τους δεν είχε καν στεγνώσει και το νέο υπουργικό συμβούλιο δεν είχε ακόμα εκπέμψει τις προδήλως κατηφείς τηλεοπτικές εικόνες του. Κι όμως χθες το πρωί δύο κεντρικά πρόσωπα των δύο κομμάτων, η εκπρόσωπος της ΝΔ και ο γραμματέας του ΠαΣοΚ, άρχισαν να τσακώνονται μπροστά στις κάμερες, να διαφωνούν με ένταση για το πώς εννοούν την πορεία της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου / ή Βενιζέλου – Σαμαρά…
Η διαμάχη ήταν υποτίθεται γύρω από τη «διαφορετική ιδεολογία» των δύο κομμάτων, καθώς τα εν λόγω κεντρικά στελέχη δεν έχουν ίσως προλάβει να αντιληφθούν ότι έγιναν ένα και δεν χωρίζουν πια. Κι όμως, πριν ακόμα ξεκινήσουν, έχουν ήδη αρχίσει να φορτώνουν ο ένας στον άλλο τα όσα έχουν μπροστά τους. Ουσιαστικά την εκ των πραγμάτων προδιαγεγραμμένη αποτυχία συμμόρφωσης με ένα πρόγραμμα που νομοτελειακά δεν υπηρετείται σε κανένα επίπεδο, από τα καταρρέοντα έσοδα μέχρι την εκτοξευόμενη ανεργία αλλά και τις πρωτοφανείς κοινωνικές του επιπτώσεις. Πάλι καλά που μπροστά σε αυτό το ιλαρό σκηνικό δεν βρέθηκε κάποιος εγκέφαλος της κυβέρνησης που να σκεφτεί πως θα μπορούσε να ρίξει κι εκεί μαύρο για να τους βγάλει απ’ τις οθόνες…
Εικόνα μας είναι και μας μοιάζει
Ο συμβολισμός του κυβερνητικού διδύμου –ο ιππότης της ελεεινής μορφής και ο Σάντσο Πάντσα– κλείνει μέσα του την ίδια τη φύση της μεταπολίτευσης στον επιθανάτιο ρόγχο της. Τα δύο κόμματα που ανέλαβαν να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας για σχεδόν σαράντα χρόνια, βρίσκονται μαζί λίγο πριν από την τελευταία βουτιά στην οριστική ανυποληψία και ανυπαρξία. Οι δύο άσπονδοι εχθροί-συνεταίροι της μεταπολίτευσης, που κάποτε εκπροσωπούσαν το 80% τουλάχιστον του ελληνικού λαού, βρίσκονται σήμερα να συγκροτούν μια κυβέρνηση μειοψηφίας (μεταξύ του 25-30%) σέρνοντας τον χορό του Ζαλόγγου που οδηγεί στην παραπέρα υποβάθμιση και παρακμή. Μέσα από μια διαδικασία συγκρούσεων και προσεγγίσεων, που κράτησαν σαράντα χρόνια, συρρικνώθηκαν τελικά στο σκληρό πυρήνα του δωσιλογισμού. Σε όλη μας τη διαχρονία το νεώτερο ελληνικό κράτος, υπήρχε και ένα 20-25% που στήριζε την τάξη, την ησυχία και την υποταγή με οποιοδήποτε τίμημα. Δωσίλογοι και ταγματασφαλίτες στην κατοχή, κρυφοί και φανεροί οπαδοί της χούντας μέχρι το 1973, οπαδοί της εκχώρησης σήμερα της διακυβέρνησης της χώρας ανοικτά στις ξένες δυνάμεις και τους Γερμανούς. Μοιάζει ως εάν το νεώτερο ελληνικό κράτος να έκανε τον κύκλο του – καθοδικό από τον Όθωνα και τη βαυαρική αντιβασιλεία, στον Σόιμπλε και την Μέρκελ.
Ανασχηματισμοί με το Ομιλούν Χρήμα
Τα χειρότερα θα έρθουν σύντομα όταν δούμε τον Κασιδιάρη υπουργό και μάλιστα δημοσίας τάξης.
Τότε θέλω πολύ να διαβάσω τα αντικειμενικά άρθρα εκείνων που σήμερα λένε «έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν», «άφησέ με φίλε μου εμένα να ελπίζω», «τι κατάλαβες εσύ που αγανακτείς και φωνάζεις για την αντισυνταγματικότητα των Μνημονίων» και άλλα συναφή αριστοτεχνικά επιχειρήματα.
Πολύ φοβούμαι ότι η δημόσια κατακραυγή αυτών των ανθρώπων που λειτουργούν ως όργανα του παρόντος συστήματος είναι τελικά απολύτως αναγκαία.
Ας κάνουμε τουλάχιστον αυτό, για να μην πούμε όταν έρθουν τα χειρότερα ότι δεν κάναμε απολύτως τίποτα.
Γιατί απλά αυτούς τους κρίσιμους καιρούς η δημόσια προπαγανδιστική μπουρδολογία είναι αδίκημα κατά της καρκινοβατούσας κοινωνίας.
Ανάρτηση από: http://www.intellectum.org
Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία!
Τότε, μια πελάτισσα στήθηκε κάπως προκλητικά σε ένα τραπέζι, περιμένοντας ίσως κάτι διαφορετικό από τους ληστές να της κάνουν. Ο ένας ληστής λοιπόν, της λέει. "Σοβαρέψουν κυρία μου, πρόκειται να σας ληστέψω, όχι να σας βιάσω! "Αυτή η συμπεριφορά ονομάζεται "Being Professional" ελληνιστί επαγγελματισμός, δηλαδή να εστιάζεις την προσοχή σου σε αυτό που έχεις εκπαιδευθεί. Όταν οι ληστές γύρισαν σπίτι με τα εκατομμύρια που έκλεψαν,ο μικρός αδερφός, με πτυχίο μάστερ παρακαλώ, λέει στο μεγάλο αδερφό, απόφοιτο δημοτικού. "ΕΛΑ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΡΠΑΞΑΜΕ! "
Ανέκδοτο από παλιά...
Γιατί τώρα ετοιμάζονται να γραφτούν στο νέο κόμμα.
Πολιτικής Ανοιξης Σοσιαλιστικό Κίνημα..(Π.Α.ΣΟ.Κ.)
Χαρά μες στη σκλαβιά (Ελα, ομολόγησε το, μη ντρέπεσαι, δε φοβήθηκες λίγο μη πέσουν;)
Πως λέγεται αυτός που ενώ τον εκτελούν, περιμένει τις εκλογές για να τους κλάσει μια μάντρα αρχίδια;
"Κραυγάζει ο σκλάβος
νομίζει πως ξέρει τι επιθυμεί
κραυγάζει ο σκλάβος
νομίζει πως έχει κάτι να πει
Κραυγάζει ο σκλάβος
ακούει μα δε θέλει να αφουγκραστεί
Κραυγάζει ο σκλάβος
συντρίφτηκε απ'την υποταγή"
"Κραυγάζει ο σκλάβος
νομίζει πως ξέρει τι επιθυμεί
κραυγάζει ο σκλάβος
νομίζει πως έχει κάτι να πει
Κραυγάζει ο σκλάβος
ακούει μα δε θέλει να αφουγκραστεί
Κραυγάζει ο σκλάβος
συντρίφτηκε απ'την υποταγή"
Στην Ελλάδα και την Κύπρο θαυμάζουν τους Τούρκους διαδηλωτές, αλλά δεν τους μιμούνται…
Οι πολίτες στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και σε άλλες χώρες με οικονομικά προβλήματα, παρακολουθούν με θαυμασμό τις διαδηλώσεις εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν, του ισλαμιστή πρωθυπουργού της Τουρκίας, ο οποίος μεθόδευσε με την ανοχή των ΗΠΑ και της Ευρώπης την επιβολή «ισλαμικών αρχών» στη χώρα του. Η αποκάλυψη της απόφασής του για επίσπευση της αλλαγής του κοσμικού χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση των κεμαλιστών που για πολλές δεκαετίες έλεγχαν τις Ενοπλες Δυνάμεις, τις δίκες και τις καταδίκες των πολιτικών του αντιπάλων, ήταν οι σταγόνες που ξεχείλισαν το ποτήρι για τον τουρκικό λαό.
Βάσος Λυσσαρίδης: "Η πολιτική είναι η επιστήμη του εφικτού. Όχι για να οδηγεί όμως σε μοιρολατρικό δήθεν ρεαλισμό, αλλά για συνετή, αγωνιστική, διεκδικητική πορεία..."
Ομιλία Βάσου Λυσσαρίδη στη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα "Το Συντονισμό του Ευρωπαϊκού Νότου" που διοργάνωσε το Resistance Festival στην Αθήνα (22 Ιούνη 2013)
Η αέναη πορεία της ανθρωπότητας είναι πορεία προόδου, διανύουμε όμως μια περίοδο, προσωρινή ασφαλώς, πισωδρόμησης.
Μια διεστραμμένη, μονοδιάστατη παγκοσμιοποίηση με το οικονομικό να αποπειράται όχι πάντα ανεπιτυχώς να κηδεμονεύσει επί του πολιτικού, με το χρηματοπιστωτικό κατεστημένο να επιχειρεί όχι πάντα ανεπιτυχώς να μετατρέψει κυβερνήσεις σε υποχείρια όργανα, να συρρικνώσει το κοινωνικό κράτος, να επιβάλει κοινωνικό-οικονομικές δομές, να υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την δημοκρατία και την λαϊκή συμμετοχή. Κατά τη γνώμη μου μετά την αποικιοκρατία, και τον μεταποικισμό μαρτυρούμε τη χρηματοκρατία. Αυτό τελικά θα επηρεάσει και τις τώρα ισχυρές χώρες. Παγκόσμιο το φαινόμενο, παγκόσμια η αναμενόμενη αντίδραση.
Όμως ξεφεύγω από το θέμα. Η Ε.Ε. δημιουργήθηκε με βάση τη συνοχή. Ήταν φανερό πως η δασμολογική ενοποίηση θα ωφελούσε τις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες και η απάντηση -θεωρητική- ήταν ότι αυτό θα αντισταθμιζόταν με τη μεταφορά κεφαλαίων και τεχνογνωσίας από το βορρά στο νότο. Ασφαλώς αυτό δεν επετεύχθη επαρκώς στον αναμενόμενο βαθμό και καταλήξαμε σε Ευρώπη πολλών ταχυτήτων και αντί συνοχής έχουμε αποικιοποίηση σε μερικές περιπτώσεις.
Τρίτη 25 Ιουνίου 2013
Πλήθος αρχαιολόγων...
Πλήθος αρχαιολόγων συρρέουν στη Κω για τα δάκρυα του Ιπποκράτη μετά την υπουργοποίηση του Άδωνι...
Ευχαριστώ τον φίλο Δήμο Σ.
Ο «Σοβαρός» Τὐπος
«ΤΟ ΒΗΜΑ» θέλει να παρουσιάζεται ως «σοβαρή» εφημερίδα. Του αστισμού φυσικά. Αλλά τι να πιστέψει, πώς να προσανατολιστεί ένας αστός – ένας αναγνώστης που δεν θέλει να είναι αριστερός, ανατρεπτικός, πειθαρχικός κλπ – διαβάζοντας την ίδια ημέρα, την ίδια ώρα δυο άρθρα – στην ηλεκτρονική έκδοση – που λένε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Κάνουν δύο εντελώς διαφορετικές εκτιμήσεις; Να διαλέξει το ένα από τα δύο, αυτό που του «πάει» πιο πολύ ή να πάθει έντονη σύγχυση, να φτάσει στα όρια της σχιζοφρένειας;
Δευτέρα βράδυ, μετά τη δημοσιοποίηση της σύνθεσης της δικομματικής πια κυβέρνησης, διαβάζουμε στο ηλεκτρονικό ΒΗΜΑ δυο άρθρα. Το ένα το υπογράφει ΤΟ ΒΗΜΑ, κι έχει τίτλο Κυβέρνηση κομματικών συμβιβασμών (ΤΟ ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 24/06/2013 23:07). Σε αυτό διαβάζει ο δυστυχής εχέφρων, αστός ή έστω και μικροαστός αναγνώστης [όπως καλή ώρα εγώ] : «Μετά την κρίση της ΕΡΤ και τους πολιτικούς κλυδωνισμούς που προκάλεσε, άπαντες ανέμεναν ότι ο πρωθυπουργός θα επιστράτευε όλες τις δυνάμεις και τις δυνατότητες που είχε στη διάθεσή του προκειμένου να προσδώσει ικμάδα και αναγεννητική πνοή στη διακυβέρνηση της χώρας.
Της πουτάνας το κάγκελο
''Αυτοί'' ξἐρουν και σε περιμένουν
Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ;Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ; Εσύ;Εσυ;
Ανάρτηση από:http://anarhogatoulis.blogspot.gr
Οι Έλληνες έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν
Πολλή θετική αποδείχτηκε η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, αφού η χώρα επέστρεψε σε κυβέρνηση συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, που συνεργάζονται σχεδόν επί 40 χρόνια, με καταπληκτικά αποτελέσματα.
Δυστυχώς, η μεγαλόκαρδη και γενναιόδωρη απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να βάλει στελέχη της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση στέρησε από τη χώρα μας την ευκαιρία να αποκτήσει έναν χρόνο νωρίτερα αυτήν την υπέροχη κυβέρνηση που προέκυψε χθες.
Η νέα κυβέρνηση έχει 41 μέλη και είναι ένα πολύ ευέλικτο σχήμα, ώστε να μπορεί να παίζει άψογα το τεχνητό οφσάιντ και να το βάλει στα πόδια όταν τους πάρουν στο κυνήγι.
Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος παραχώρησε ευγενικά την θέση του πρωθυπουργού στον Αντώνη Σαμαρά, αλλά, αν ο Αντώνης Σαμαράς τα κακαρώσει, ο Βενιζέλος θα γίνει πρωθυπουργός και θα εκφωνήσει και τον επικήδειο.
Απορία ψάλτου….
Τα τελευταία χρόνια – από τότε που η Ελλάδα βυθίστηκε στην περιβόητη κρίση – η ποικιλώνυμη αριστερά μας προσπαθεί πρώτον να ερμηνεύσει την κρίση (αιτίες κλπ), δεύτερον να υποδείξει, χαράξει, ένα δρόμο εξόδου από αυτή την κρίση και τρίτον να προσδιορίσει τις κοινωνικές δυνάμεις που με την κινητοποίηση και συμμαχία τους θα γίνει δυνατή η έξοδος από αυτή κρίση.
Μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει συμφωνία σε καμία από τις τρεις αυτές προσπάθειες. Διαπιστώνουμε συγκλίσεις εδώ και εκεί και άλλες τόσες αποκλίσεις. Θα βγούμε από την κρίση, π.χ. παραμένοντας μέσα στην ευρωζώνη και την ΕΕ ή «βγαίνοντας» έξω; Επιστρέφοντας στη δραχμή μας ή παραμένοντας στο ευρώ; Κηρύσσοντας στάση πληρωμών ή διαπραγματευόμενοι με τους δανειστές; Καταγγέλλοντας το Μνημόνιο ή θα το επαναδιαπραγματευθούμε ; Μπορούμε να επιτύχουμε την απαλλαγή μας από μνημόνια κλπ παραμένοντας μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού/ ιμπεριαλισμού ή αυτό δεν γίνεται και η μοναδική λύση είναι μια σοσιαλιστική επανάσταση – που πάντως μόνοι μας δεν μπορούμε να την φέρουμε σε νικηφόρο τέλος; Είναι αναγκαίο ένα πλατύ λαϊκό μέτωπο – όπως το ΕΑΜ – ή αρκεί ένα καθαρά «ταξικό»; Μπορούμε να καταφέρουμε κάτι μόνοι μας ή είναι απαραίτητο ένα μέτωπο των λαών – ιδιαίτερα του Ευρωπαϊκού Νότου και γενικότερα των λαών της Βαλκανικής και ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου; Θα αποτελέσει το ελληνικό κίνημα παράδειγμα προς μίμηση για τους άλλους λαούς, θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις και στις άλλες χώρες και λαούς, ιδιαίτερα αυτούς που πλήττονται από την ίδια κρίση και τα μνημόνια και σχέδια της ΕΕ και του ΔΝΤ ή όλα αυτά αποτελούν απλά ευσεβείς πόθους και ευχολόγια; Τέλος μήπως πρέπει να αναπτύξουμε άλλες συμμαχίες, να απευθυνθούμε σε άλλα κράτη που θα μας βοηθήσουν, όπως καλή ώρα τη Ρωσία του Πούτιν ή την Κίνα;
Μια κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τυπικά, ένα σχήμα δεξιών, με γαρνιτούρα ακροδεξιάς...
Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr
Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013
Βενιζέλος... Άδωνις
Ειναι δυνατόν;
NAI EINAI...
Το είδαμε και αυτό.
Από τους καναπέδες μας...
Περαστικά και καληνύχτα μας!!!
Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης - Αντιπρόεδρος και ΥΠΕΞ ο Βενιζέλος
Υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αναλαμβάνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος στο νέο κυβερνητικό σχήμα, το οποίο αριθμεί 41 μέλη (42 με τον πρωθυπουργό), εκ των οποίων τα 11 προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ.
Λόγω της ανάληψης του ΥΠΕΞ από τον κ. Βενιζέλο, ο Δ.Αβραμόπουλος μετακινήθηκε στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ο Π.Παπανιωτόπουλος στο υπουργείο Πολιτισμού.
Το κρίσιμο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ανέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, το Υγείας ο Αδ.Γεωργιάδης ενώ στο υπουργείο Εργασίας παραμένει ο Γ.Βρούτσης.
Υπουργός Ανάπτυξης παραμένει ο Κ.Χατζηδάκης, αλλά το κομμάτι των υποδομών, το οποίο αποσπάται από το πρώην υπερ-υπουργείο, αναλαμβάνει ο Μ.Χρυσοχοΐδης.
Μήνες Απέμειναν...
Το γεγονός ότι κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την «αποχώρηση» της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση δύο πράγματα δείχνει πεντακάθαρα. Το πρώτο ότι ήταν εντελώς τυπική η παρουσία της στην τρικομματική. Το δεύτερο ότι όλοι γνωρίζουν πως δεν αποχώρησε από την κυβέρνηση.
Αποχωρώ σημαίνει διαφωνώ ριζικά και αποσύρω τη στήριξή μου. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δε συνέβη στην περίπτωση της ΔΗΜΑΡ, αλλά σύμφωνα με τις δηλώσεις Κουβέλη το κόμμα του μένει πιστό στη μνημονιακή γραμμή της κυβέρνησης και θα τη στηρίζει όποτε παραστεί ανάγκη.
Η πλειοψηφία των Ελλήνων ζεί πλέον... υπό διακανονισμό
Μόλις το πρωί της Πέμπτης η ΕΥΔΑΠ ανακοίνωσε νέο πρόγραμμα διακανονισμού οφειλών καταναλωτών, που περιλαμβάνει ειδικές ρυθμίσεις κοινωνικού χαρακτήρα για την καλύτερη εξυπηρέτηση του ελληνικού νοικοκυριού.
Είχαν προηγηθεί οι σφοδρές αντιδράσεις από τις αποκαλύψεις για τα κατασχετήρια σπιτιών που έστελνε η ΕΥΔΑΠ σε οφειλέτες και η απάντηση της εταιρείας σύμφωνα με την οποία έχουν υιοθετηθεί «οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια, με την εφαρμογή των οποίων, έχουν ήδη γίνει τον τελευταίο χρόνο 18.000 διακανονισμοί, και δεν έχει προβεί ποτέ σε κατάσχεση ακινήτου, απόδειξη της κοινωνικής της ευαισθησίας».
Η ΕΥΔΑΠ λοιπόν θεωρεί ως δείγμα ευαισθησίας το γεγονός ότι, προς το παρόν, απειλεί ότι θα «πάρει σπίτια» για λίγες εκατοντάδες ευρώ, αλλά δεν πραγματοποιεί τις απειλές της, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ότι 18.000 σπίτια δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στην ελάχιστη υποχρέωσή τους: την πληρωμή της παροχής νερού.
Άκλαυτος πήγες, ιδιώτη
Ανέντιμο, σκληρό, φθηνό, μοχθηρό, σαδιστικό να το πεις την πρώτη μέρα. 2.700 άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους. Αλλά την δεύτερη; Την τρίτη; Μήπως είναι ανέντιμο, ανήθικο, σκληρό, μικρόψυχο, απάνθρωπο να μην τους σκεφτείς, να μην αναφερθείς; Σχεδόν 1.500.000 άνθρωποι του ιδιωτικού τομέα στην ανεργία. Άκλαυτος πήγες ιδιώτη!
Σε παρακολουθώ 3 χρόνια τώρα να περνάς όλα τα στάδια της απώλειας, της θλίψης, της κατάθλιψης, του αδιέξοδου, της αποδοχής. Σε βλέπω να κάθεσαι με βλέμμα λευκό σε παιδικές χαρές…Μα πόσοι άνδρες συνοδεύουν πια παιδιά σε παιδικές χαρές τα πρωινά! Σε είδα πολλάκις να τρέχεις. Μα πόσοι άνεργοι τρέχουν; Να ιδρώνεις. Να καταπονείς το σώμα.
Ο χρόνος δουλεύει για την επανάσταση
Όλοι ξέρουμε πως η Νέα Δημοκρατία βγήκε πρώτο κόμμα στις τελευταίες εκλογές, επειδή είχε συντριπτική υπεροχή στις ηλικίες άνω των 60 ετών.
Στα νεαντικά κοινά, η Νέα Δημοκρατία πάτωσε.
Τον ήπιε κανονικά.
Πήγαν δηλαδή μαζικά τα γεροσάψαλα και ψήφισαν Νέα Δημοκρατία, επειδή φοβόντουσαν μήπως βγουν από το ευρώ. Εδώ, όπου να ‘ναι, βγαίνετε από τη ζωή, σας πειράζει να βγείτε από το ευρώ;
Το ευχάριστο νέο είναι πως πολλά από αυτά τα ραμολιμέντα που ψήφισαν Νέα Δημοκρατία βλέπουν ήδη τα ραπανάκια ανάποδα. Γιατί μπορεί ο γέρος να πηγαίνει από πέσιμο ή από χέσιμο αλλά πάει και επειδή δεν μπορεί να ζήσει για πάντα. Κάποια στιγμή τα τινάζει.
Τα κοινωνικά αίτια της εξέγερσης στη Βραζιλία
Του Πέρυ Άντερσον* από το νέο Λόγιο Ερμή τ.2
Αντίθετα με ένα πολύ γνωστό εγγλέζικο ρητό, στωικό αν όχι αυτo-αναιρούμενο, δεν καταλήγουν όλες οι πολιτικές καριέρες στην αποτυχία. Στην μεταπολεμική Ευρώπη, αρκεί να θυμηθούμε τον Αντενάουερ ή τον Ντε Γκασπέρι, ή ίσως, πιο εμφατικά, τον Φράνκο. Αλλά είναι αλήθεια πως είναι σπάνιο, υπό δημοκρατικές συνθήκες, να είναι κανείς πιο δημοφιλής στο τέλος, παρά στην αρχή της διακυβέρνησής του. Ακόμα πιο σπάνιο –σχεδόν ανήκουστο– είναι αυτή η δημοφιλία να αντικατοπτρίζει, όχι την ηπιότητα ή τη μετριοπάθεια, αλλά τη ριζοσπαστικοποίηση κατά τη διακυβέρνηση. Σήμερα, μόνο ένας ηγέτης στον κόσμο μπορεί να ισχυριστεί ότι πέτυχε αυτό το επίτευγμα: ο πρώην εργάτης ο οποίος εγκατέλειψε τον Ιανουάριο του 2011 την προεδρία της Βραζιλίας, απολαμβάνοντας την αποδοχή του 80% των πολιτών της. Όπως και να το δει κανείς, ο Λούιζ Ιγκνάσιο ντα Σίλβα είναι ο πιο επιτυχημένος πολιτικός της εποχής του.
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα και .. "σημερινές καταστάσεις" είναι εντελώς συμπτωματική!
Αυτό όμως θέλανε κι οι Γερμανοί. Μα τα λόγια αυτά τα εκστομίζανε οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται Έλληνες"....
Άρης Βελουχιώτης
Ανάρτηση από: http://vathiprasino.blogspot.gr
Φοβάμαι...
χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει
χαµπάρι και µια ωραία πρωία -
µεσούντος κάποιου Ιουλίου-βγήκαν στις
πλατείες µε σηµαιάκια κραυγάζοντας
«δώστε τη χούντα στο λαό».
Φ ο β ά µ α ι τους ανθρώπους που µε
καταλερωµένη τη φωλιά πασχίζουν
τώρα να βρούν λεκέδες στη δική σου.
Φ ο β ά µ α ι τους ανθρώπους που σου
κλείναν την πόρτα µην τυχόν και τους
δώσεις κουπόνια και τώρα τους βλέπεις
στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν
γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φ ο β ά µ α ι τους ανθρώπους που
γέµιζαν τις ταβέρνες και τα σπάζαν στα
µπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα
ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το
µεράκι της Φαραντούρη και εχουν και
«απόψεις».
Φ ο β ά µ α ι τους ανθρώπους που
άλλαζαν πεζοδρόµιο όταν σε
συναντούσαν και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις
ίσιο δρόµο.
Φ ο β ά µ α ι, φοβάµαι πολλούς
ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόµη περισσότερο.
Μανολης Αναγνωστάκης
Νοέµβρης 1983
Ευχαριστώ τον φίλο Γιάννη Σ.
Βγήκε απο τα ρούχα του ο Καψής οταν ακούστηκε η αλήθεια απο τον κ.Κοντογιώργη (video)
ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΨΗ.
Αυτός είναι ο λόγος τους όταν παγιδεύονται από πραγματικούς καθηγητές όπως είναι ο κ. Κοντογιώργης
Σε πρόσφατη κοινή τους συνέντευξη οι τόνοι ανέβηκαν…
Μιλάμε για τον Καθηγητή Γιώργο Κοντογιώργη και τον δημοσιογράφο Παντελή Καψή!
Ο Καθηγητής είπε ότι η Κυβέρνηση δεν έχει αυτονομία κινήσεων καθώς όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από την Τρόικα!! Προέβλεψε μάλιστα ότι δεν θα έχουμε εκλογές και ότι θα συνεχίσουν στην Κυβέρνηση έστω και διαπληκτιζόμενοι!!
Αντίδρασε έντονα ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής και πρ. εκπρόσωπος Τύπου της Κυβέρνησης Παπαδήμου χαρακτηρίζοντας την άποψη αυτή … αερολογία!!!
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί, με την επίμαχη φράση, μετά το 2ο λεπτό!
Αυτός είναι ο λόγος τους όταν παγιδεύονται από πραγματικούς καθηγητές όπως είναι ο κ. Κοντογιώργης
Σε πρόσφατη κοινή τους συνέντευξη οι τόνοι ανέβηκαν…
Μιλάμε για τον Καθηγητή Γιώργο Κοντογιώργη και τον δημοσιογράφο Παντελή Καψή!
Ο Καθηγητής είπε ότι η Κυβέρνηση δεν έχει αυτονομία κινήσεων καθώς όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από την Τρόικα!! Προέβλεψε μάλιστα ότι δεν θα έχουμε εκλογές και ότι θα συνεχίσουν στην Κυβέρνηση έστω και διαπληκτιζόμενοι!!
Αντίδρασε έντονα ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής και πρ. εκπρόσωπος Τύπου της Κυβέρνησης Παπαδήμου χαρακτηρίζοντας την άποψη αυτή … αερολογία!!!
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί, με την επίμαχη φράση, μετά το 2ο λεπτό!
Κυβερνητική τηλεόραση ήταν πάντα η ιδιωτική
Συνέντευξη με τον Γιώργο Πλειό, καθηγητή και πρόεδρο του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, για το θέμα της ΕΡΤ.
Τι είναι αλήθεια και τι ψέμματα σ' αυτό το σκληρό παιχνίδι εντυπώσεων και εξουσίας, που παίζεται γύρω από την ΕΡΤ; Ποιος ο ρόλος της ιδιωτικής και της δημόσιας τηλεόρασης στο πλέγμα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και ποιοι οι στόχοι της κυβέρνησης και των καναλαρχών στη μάχη αναδιάταξης στο χώρο των ΜΜΕ; Ο καθηγητής Γ. Πλειός έχει ενδιαφέρουσες απαντήσεις, που ρίχνουν περισσότερο φως σ' ένα από τη φύση του σκοτεινό ανταγωνισμό.
Ποιοι, γιατί και πώς παρακολουθούν τα πάντα στο Διαδίκτυο
Μια «βόμβα» έσκασε πρόσφατα, τουλάχιστον για όσους ανυποψίαστοι περιδιαβαίνουν το Διαδίκτυο. Ο Αμερικανός πράκτορας Εντουαρντ Σνόουντεν αποκάλυψε ότι σχεδόν τα πάντα στο διαδίκτυο παρακολουθούνται σε παγκόσμια κλίμακα, από το «Prism»(«Πρίσμα»), ένα πανίσχυρο σύμπλεγμα συστημάτων πληροφορικής, που έχει αναπτύξει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στις εγκαταστάσεις της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας (NSA) και στις νέες εγκαταστάσεις αποθήκευσης και επεξεργασίας δεδομένων των μυστικών υπηρεσιών της, στο Μπλάφντεϊλ της Γιούτα («Ρ» 24/3/2012, «7 μέρες μαζί», σελ. 9). Ο Σνόουντεν ήταν η κύρια πηγή πληροφοριών για τα σχετικά δημοσιεύματα της «Washington Post» και του βρετανικού «Guardian» και κατά δήλωσή του προχώρησε στην κίνηση αυτή, επειδή απογοητεύτηκε από τον Δημοκρατικό Ομπάμα, που απλώς συνέχισε την πολιτική του Ρεπουμπλικάνου προκατόχου του Τζορτζ Μπους. Δε θέλω να συμβάλω για να ζήσουμε σε έναν κόσμο όπου τα πάντα που κάνουν και λένε οι άνθρωποι καταγράφονται, φέρεται να δήλωσε. Επικίνδυνη για την ασφάλεια των Αμερικανών χαρακτήρισε την αποκάλυψη του πρώην πράκτορά του, ο επιφορτισμένος με την αντικατασκοπεία υφυπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Τζέιμς Κλάπερ.
Κυριακή 23 Ιουνίου 2013
Σκληροπυρηνική κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ για αντιλαϊκά όργια
Nα μετατρέψουν «την (κυβερνητική) κρίση σε ευκαιρία» επιχειρούν μεθοδευμένα τα μνημονιακά συμφέροντα, αντικαθιστώντας την τρικομματική κυβέρνηση με ένα δικομματικό σχήμα, ισχνότερο κοινοβουλευτικά, που όμως θα προωθήσει πιο γρήγορα, αποτελεσματικά και αυταρχικά τις επιδιώξεις του κεφαλαίου, περιορίζοντας τη ΔΗΜΑΡ σε επικουρική συνιστώσα. Η αποστολή του «σκληρού πυρήνα» της κυβέρνησης –αποτελούμενης πλέον από Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ– αναλαμβάνει την εκπλήρωση της αποστολής ενός «καυτού» καλοκαιριού με νέους φόρους, ιδιωτικοποιήσεις σε χρόνο μηδέν και χιλιάδες απολύσεις, αρχής γενομένης από την ΕΡΤ. Αυτό προέκυψε με σαφήνεια από τις δύο συσκέψεις των πολιτικών αρχηγών, αφού το βράδυ της Πέμπτης ο Αντώνης Σαμαράς απέκλεισε το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών και επιβεβαίωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ, με τη συμφωνία του Ε. Βενιζέλου, ως σαφές δείγμα του τι θα επακολουθήσει. Οι δυο τους συμφώνησαν στην προσωρινή παρουσία «ενός αριθμού» εργαζομένων με 3μηνες συμβάσεις, προκειμένου να λειτουργήσει η ΕΡΤ και στη συνέχεια στη συρρίκνωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Κι αυτό είναι μόνον η αρχή…
Τι κι αν κουτσάθηκε το ένα από τα τρία ψοφομούλαρα?
Σύμφωνα με την τρέχουσα ειδησεογραφία, στη συνάντηση που έγινε προχθές στη Βιέννη για τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος, ο διαταραγμένος εγγονός της λογοτέχνισσας, για να κατευνάσει την οργή της, διαβεβαίωσε τη Φράου Καγκελάριο πως εκείνο το ίδιο βράδυ, στο ραντεβού του στην Αθήνα με τους δύο άλλους ολετήρες, όλα θα εξελίσσονταν κατ' ευχήν, χωρίς κανένα πρόσκομμα και της υποσχόταν ότι η Τρόικα Εσωτερικού θα συνέχιζε απερίσπαστη να κυβερνά, εξαθλιώνοντας ακόμα περισσότερο τον προσκυνημένο ελληνικό λαό και αποδιαλύοντας τη ρημαγμένη χώρα.
Tα πιο σημαντικά λόγια είναι τα απλά λόγια...
"Η Αλήθεια δεν παρηγορεί, δεν μπορεί κανείς να τη φυλακίσει, δεν μπορεί να μειώσει τη δύναμή της, όπως του ηλεκτρικού ρεύματος, και να τη χρησιμοποιήσει για να έχει τις ανέσεις του"
"Οι άνθρωποι βασίζουν τη ζωή τους σε μια διαρκώς διαψευδόμενη ελπίδα. Η ελπίδα είναι προδοσία της αλήθειας, επειδή καθώς καθηλώνει τον άνθρωπο σε μία αναμονή του αύριο τον εξασθενεί και τον απομακρύνει από το παρόν"
J. Krishnamurti
Τζογαδόροι της πολιτικής
Τα ρούχα μας νομἰζατε πως ήτανε χρυσά
τα παίξατε στα ζάρια... αλλά θα χάσετε ξανά
Ανάρτηση από:http://anarhogatoulis.blogspot.gr
Ελληνικό προτεκτοράτο, ώρα μηδέν
Του Τάκη Φωτόπουλου
Ενώ η παράσταση στο «θέατρο Μαξίμου» των επαγγελματιών πολιτικάντηδων τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές βρίσκεται στην τρίτη πράξη της, είναι πια φανερό τι παίχθηκε στα παρασκήνια. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούσαν επίθεση κατά της δημοκρατίας, όπως ψευδώς παρουσίασε το θέμα η Αριστερά της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα και διεθνώς.
Και αυτό γιατί η «δημοκρατία» της κοινοβουλευτικής χούντας, που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δεν κινδύνευσε ποτέ από το προσωρινό «κλείσιμο» της ΕΡΤ, που στόχο είχε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα ώστε να περάσουν ευκολότερα:
* Η «μεταρρύθμιση» της δημόσιας τηλεόρασης με βάση τα πρότυπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που περιλαμβάνουν μαζικές απολύσεις των εργαζομένων σε αυτή, ώστε να ικανοποιηθούν και οι απαιτήσεις της τρόικας, που ζητούσε ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις 2.000 υπαλλήλων μέχρι το τέλος του μήνα από τους διαχειριστές του ελληνικού προτεκτοράτου (πολιτική και πολιτειακή εξουσία, δικαστική εξουσία κ.λπ.),
Μανώλης Αναγνωστάκης, ένας γιατρός και ποιητής με πολιτική συνείδηση
Ένας από τους κορυφαίους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Ποιητής με πολιτική συνείδηση, φυλακίστηκε και καταδικάσθηκε σε θάνατο για τις ιδέες του και χαρακτηρίστηκε ως ο «ποιητής της ήττας», καθώς με τους στίχους του εξέφρασε τη διάψευση των οραμάτων της Αριστεράς. Το ποιητικό του έργο καθόρισε την ομάδα των στρατευμένων ποιητών της μεταπολεμικής ποίησης.
Ο Μανώλης Αναγνωστάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 9 Μαρτίου του 1925. Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε ως ακτινολόγος στη Βιέννη (1955-1956). Άσκησε το επάγγελμα του ακτινολόγου στη Θεσσαλονίκη και το 1978 μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Πήρε μέρος στην Αντίσταση ως στέλεχος της ΕΠΟΝ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για την πολιτική του δράση στο φοιτητικό κίνημα φυλακίστηκε στο διάστημα 1948-1951, ενώ το 1949 καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο.
Απ' την Αλίκη στην Τζούλια, απ' τον Γκουσγκούνη στον Αδωνη και από τον Ελύτη στη Σώτη!
Ποια είναι τα πιο αναγνωρίσιμα άτομα, οι «περσόνες», στην τηλεόραση; Αυτά που αποτελούν τη βιτρίνα του μιντιακού πολιτισμού; Τα «πρότυπα» στην πολιτική αρένα, τα μοντέλα στον τρόπο ζωής, οι πετυχημένοι και αντιπροσωπευτικοί τύποι των πολιτικών θώκων και των επαγγελματικών σταδιοδρομιών; Αυτοί που δεν θα τους ήξερε, ή δεν θα ήθελε να τους ξέρει, ούτε η μάνα τους, χωρίς την τηλεόραση;
Στη δεκαετία του '60, οι ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη, το «Ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Κλωτσοσκούφι», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» κ.ά., έκοβαν εκατοντάδες χιλιάδες εισιτήρια. Η Αλίκη ήταν το πρότυπο της λαϊκής οικογένειας. Νέα, όμορφη, δραστήρια, πετυχημένη ηθοποιός και επιχειρηματίας, μητέρα, με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ σύζυγο και τον Αλέκο Σακελλάριο σκηνοθέτη, με συμπρωταγωνιστές τον Παπαγιαννόπουλο, τον Ηλιόπουλο ή τον Βέγγο, και με μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, του Σταύρου Ξαρχάκου ή του Γιώργου Ζαμπέτα. Μπορεί να μην ήταν η νέα Παξινού και να μην άρεσε η ελαφρότητα της στους διανοούμενους, αλλά οι ρόλοι της δεν είχαν ούτε χυδαιότητα, ούτε βία, ούτε σαπίλα. Και οι ταινίες της ήταν απολίτικες, αλλά είχαν συναίσθημα, αφέλεια και χιούμορ. Τα χρόνια πέρασαν, τα ήθη και τα πρότυπα άλλαξαν, πολλοί άνθρωποι, στα πάνω και τα κάτω στρώματα, μεταλλάχθηκαν. Η τηλεόραση αντικατέστησε, μάλλον επώδυνα, το λαϊκό σινεμά. Και στην πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας, οι ταινίες της Τζούλιας Αλεξανδράτου κυκλοφορούσαν σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα.
Οι Μεσσήνιοι έχουν τη διοίκηση στο DNA τους
Επίσημες γεωγραφικές έρευνες του Χάρβαρντ και του London School of economics εντυπωσιάζουν για το υψηλό ποσοστό συμμετοχής πολιτών καταγόμενων εκ Μεσσηνίας σε διοικητικές θέσεις του κρατικού μηχανισμού της Ελλάδας. Τα δημοφιλή πανεπιστήμια αποδέχονται πλέον πως οι Μεσσήνιοι έχουν τη διοίκηση στο DNA τους και σχεδιάζουν να δημιουργήσουν παραρτήματα στην Καλαμάτα, στα οποία θα έρχονται για μετεκπαίδευση οι απόφοιτοι διοίκησης επιχειρήσεων των σχολών τους...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)