Τί κυοφορούν οι πόλεμοι που δεν μπορούν να τελειώσουν

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Οι μεγάλοι πόλεμοι μοιάζουν σε τούτο με τους μεγάλους σεισμούς: είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τον χρόνο στον οποίο θα συμβούν. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για τέτοιου είδους γεγονότα, άσχετα αν το ένα το γεννούν οι δυνάμεις της φύσης και το άλλο οι δυνάμεις των ανθρώπινων κοινωνιών. Οι φιλοδοξίες όμως των ανθρώπων, των επιστημόνων ειδικά, στρέφονταν πάντοτε προς το ακατόρθωτο: να προβλέψουν τα επερχόμενα.

Για να υπηρετήσουν τον στόχο αυτό μελετούν επίμονα τα όσα προηγούνται ενός σεισμού ή ενός πολέμου. Πρόκειται για τις πρόδρομες ενδείξεις, τα “σημεία” όπως έλεγαν σε χρόνους λιγότερο επιστημονικούς, όλα όσα γεννούν υποψίες ότι κάτι το μεγάλο και σημαντικό επέρχεται. Άλλοτε κατέβαιναν στον Άδη, διέσχιζαν τα κοσμικά επίπεδα, τον άνω και τον κάτω κόσμο για να βρουν τις ενδείξεις αυτές. Σήμερα, εποχές όπου ο θρησκευτικός άνθρωπος έχει υποκατασταθεί από τον επιστημονικό αντίστοιχο, οι πολυπόθητες ενδείξεις αναζητούνται στο μοναδικό εργαστήριο όπου μπορούν να εξεταστούν τα προσερχόμενα: το εργαστήριο της Ιστορίας. Μέσα σε αυτό, τα προσερχόμενα του χθες μπορούν, ίσως, να παραβληθούν με τα αντίστοιχα του σήμερα.

Μαρίνος Ριτσούδης: Γκράφιτι στο Βελιγράδι ο ήρωας που αρνήθηκε να πάει στον πόλεμο στην Σερβία και αντιστάθηκε στο καθεστώς Σημίτη

Έτσι τιμούν τους ήρωες οι Ορθόδοξοι.. μεγάλο γράφιτι στο κέντρο Dorcel του Βελιγραδίου με τον ΕΛΛΗΝΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ του ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΜΑΡΙΝΟ ΡΙΤΣΟΥΔΗ,ο οποίος αποτάχθηκε από το ΠΝ γιατί αρνήθηκε να λάβει μέρος στους βομβαρδισμούς κατά  της Σερβίας το 1999!!!

Ο Ριτσούδης, ο οποίος για την κίνηση του αποτάχθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και κυνηγήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, αρνήθηκε ακόμα και την οικονομική ενίσχυση που του πρόσφερε η Σερβία προκειμένου να τον τιμήσει.

Ρωσία – Η προσπάθεια ακύρωσής της μέσω της Αμερικάνικης φρενιτιώδους προπαγάνδας

Του Ηλία Παπαναστασίου

Πέρασαν εικοσιέξη μέρες πολεμικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία και μπορούν να βγουν μερικά συμπεράσματα “επικοινωνιακού” χαρακτήρα.

Η αναπαραγωγή ψευδών ειδήσεων, προκατασκευασμένων και αρνητικής προπαγάνδας βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της με πρωταγωνιστές – σε ποσοστό 99% – όχι τους λεγομένους “Δυτικούς”, όπως αυτοπροσδιορίζονται, αλλά τους “συνήθεις υπόπτους” που είναι οι Αμερικανοί. Οι τελευταίοι ελέγχοντας μέσω των Μέσων Ενημέρωσης όλες τις ειδήσεις σε πλανητικό επίπεδο φιλτράρουν όλα τα δελτία ειδήσεων με δικά τους προπαγανδιστικά τρυκ και θεματολογίες σε ρυθμό φρενήρη και με “ψυχολογική διάθεση” (mood) φρενιτιώδους παράνοιας και καθημερινής ψύχωσης. Έχει κανείς την εντύπωση πως έχει να κάνει με ανθρώπους πλήρως παρανοϊκούς που πιστεύουν τα ίδια τους τα ψέματα και μυθεύματα, ανάγοντάς τα στην “τελευταία λέξη της έγκυρης δημοσιογραφίας” (!). Θα αναφερθούμε σε τέσσερα χαρακτηριστικά ψέματα:

(1) Την δήθεν εκτέλεση 13 αιχμαλώτων του Ουκρανικού στρατού στο μικρό νησί Φιδονήσι κοντά στην περιοχή της Οδησού. Τελικά, οι 13 ήσαν 82 και δεν “εκτελέστηκαν” αλλά αιχμαλωτίστηκαν και βρίσκονται σε καλή κατάσταση.

(2) Ο βομβαρδισμός του Εμπορικού Κέντρου στο Κίεβο δεν είναι απλώς Fake αλλά προκατασκευασμένη είδηση “made in USA”. Στο Εμπορικό Κέντρο οι Ουκρανοί εγκατέστησαν βαρύτατο οπλισμό και καλύφθηκαν κάτω από την ομπρέλα του Εμπορικού Κέντρου, διαλαλώντας σε όλο τον κόσμο πως “Οι Ρώσοι χτυπούν Εμπορικό Κέντρο αμάχων” ενώ πρόκειται για Εμπορικό Κέντρο που καμουφλάρει οπλοστάσιο και αποθήκη όπλων.

Λεφτόδεντρα...

Οι μάσκες της επανάστασης. PAUL MOREIRA. (με ελληνικούς υπότιτλους)

 

Ένα ντοκιμαντέρ - έρευνα του Γάλλου δημοσιογράφου Paul Moreira σχετικα με τα γεγονότα που έχουν συμβεί στην Ουκρανία το 2014! Η προβολή ταινίας στη Γαλλία έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων των επίσημων αρχών του Κιέβου.

Τέσσερις σταγόνες

Σούπερ μάρκετ

Μιλώντας για τις εξαγγελίες του υπουργείου Υγείας, που περιλαμβάνουν τη λειτουργία απογευματινών χειρουργείων στα δημόσια νοσοκομεία, με συμμετοχή 30% άμεσα από τους ασθενείς, συν την ιατρική αμοιβή, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα υποστήριξε ότι η κυβέρνηση εφαρμόζει αυτό το μέτρο επειδή ...το θέλουν οι ασθενείς! «Ο περισσότερος κόσμος τον χειρουργό του θέλει να τον ανταμείψει, να του δώσει μια αμοιβή», ήταν το σχόλιό της.

Θυμάστε εκείνους τους ανεκδιήγητους γιατρούς που τους τσάκωναν με το φακελάκι στο χέρι και έλεγαν «τι φταίω εγώ, ο ασθενής ήθελε να μου το δώσει»; Αυτό ακριβώς κάνει τώρα και η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει άλλη μια επιχειρηματική λειτουργία του δημόσιου νοσοκομείου, προσθέτοντας νέους κρίκους στην αλυσίδα της εμπορευματοποίησης της Υγείας με ευθύνη όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων. 

Βιβλιοπαρουσίαση: Τα παιδιά της Πλάκας του Δημήτρη Μάρτου

 Εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο «Γόρδιος» το μυθιστόρημα του Δημήτρη Μάρτου «Τα παιδιά της Πλάκας»

Τα παιδιά της Πλάκας

Το έργο αναφέρεται σ’ ένα πραγματικό γεγονός, που επαναπροσδιόρισε το νόημα της λέξης «Πλάκα»· από τοπωνύμιο την κατίσχυσε σε προσδιορισμό συμπεριφοράς. Το ζήτημα αφορά μια παρέα νεαρών φοιτητών, η οποία, σε κάποιο σημείο της συνοικίας Πλάκας της Αθήνας, κατά πάσα πιθανότητα σ’ ένα καφενείο, διακήρυττε ότι είχε το σθένος ν’ αντισταθεί στους Άγγλους, σε ενδεχόμενη απόπειρα τους να καταλάβουν την Αθήνα, κατά τον αποκλεισμό του 1850 (Παρκερικά). Όταν, όμως, φημολογήθηκε ότι οι Άγγλοι ανέβαιναν στην Αθήνα οι νεαροί δείλιασαν και διαλύθηκαν. Η φράση ‘’Παιδιά της Πλάκας’’ σηματοδότησε από τότε το λεονταρισμό, την ανημποριά και τη λιγοψυχία. Σταδιακά επεκτάθηκε σε ό,τι ήθελε να στιγματίσει σαν αναξιόπιστο και γελοίο. «Πλάκα κάνεις», δηλαδή, αστειεύεσαι, λες πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις, «αυτός είναι της πλάκας», «σπάω πλάκα» κλπ.

Στο έργο, πρόσωπα και γεγονότα είναι φανταστικά, συναρθρώνονται, όμως, με αληθινά. Πολλές φορές, αληθινά περιστατικά, αν και συνέβησαν σε απόσταση χρονική το ένα από το άλλο και σε διαφορετικά μέρη, συνθέτονται σε μια συμπυκνωμένη χρονική στιγμή, μυθιστορηματικά, περισσότερο για να αποδώσουν την ιστορική ατμόσφαιρα που μεταμόρφωσε τον κοινωνικογεωγραφικό προσδιορισμό ‘’παιδιά της Πλάκας’’ σε προσδιορισμό συμπεριφοράς.

Γαλλία: Μπροστά στις Προεδρικές εκλογές του Απριλίου

Κωνσταντίνος Βολανάκης (1837-1907): Η διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου.

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Γαλλία, ο πόλεμος ανατρέπει τα σχέδια του Ζεμούρ, της Λεπέν και της Πεκρές.

Ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας κλόνισε για άλλη μια φορά την εκστρατεία για τα Ηλύσια (το γαλλικό Προεδρικό Μέγαρο), και προκάλεσε σεισμό στο στρατόπεδο της δεξιάς. Αφενός ο Μακρόν πρωτοστατεί στη διεθνή σκηνή συνεχίζοντας μια δύσκολη διαμεσολάβηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για την Ουκρανική κρίση , αφετέρου οι τρεις υποψήφιοι της γαλλικής δεξιάς - Ζεμούρ, Λεπέν, Πεκρές - αναγκάζονται να αναθεωρήσουν το περιεχόμενο, τις στρατηγικές και τα χρονοδιαγράμματα τους.

Ο πρώτος επέλεξε, στον απόηχο της κληρονομιάς του Ντε Γκωλ, μια γραμμή "μη ευθυγράμμισης". Σε μια συγκέντρωση στο Chambéry και στη συνέχεια στις τηλεοπτικές συζητήσεις, ο δημοσιογράφος-υποψήφιος επανέλαβε σθεναρά ότι «ούτε με τις ΗΠΑ, ούτε με τη Ρωσία, αλλά πάντα και μόνο με την Γαλλία». Ενώ καταδικάζει την επιθετικότητα του Πούτιν, ο Ζεμούρ τοποθετείται ως «ακέραιος πατριώτης» και αρνείται να πάει στο στρατόπεδο των "Ατλαντικών*/ ΝΑΤΟικών. Από το βήμα κατήγγειλε «την αδιάκοπη επέκταση του ΝΑΤΟ που ενόχλησε τους Ρώσους αναγκάζοντάς τους να πολεμήσουν για να το αποτρέψουν» και είπε ότι ήταν αποφασιστικά αντίθετος στην προμήθεια όπλων και στις διεθνείς κυρώσεις. «Η τιμή του φυσικού αερίου θα εκραγεί, η τιμή του πετρελαίου θα αυξηθεί, οι τιμές των δημητριακών θα τιναχθούν στα ύψη και οι Γάλλοι θα τα πληρώσουν».

Να ηττηθεί το ΝΑΤΟ!

Του Θέμη Τζήμα

Ας ξεκινήσουμε από τα πολύ θεμελιώδη: ο πλανήτης είναι εγγύτερα παρά ποτέ σε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και δεν βρίσκεται απλώς εγγύτερα παρά ποτέ, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται πολύ κοντά. Χωρίς να θέλουμε να σταθούμε επί μακρόν σε πράγματα που έχουμε αναλύσει ήδη σε προηγούμενα άρθρα, πρέπει να επισημάνουμε ότι οι αιτίες δεν πρέπει να αναζητώνται, ούτε στον «παρανοϊκό δικτάτορα» Πούτιν, ούτε στον «γεροξεκούτη» Μπάιντεν, ούτε στους σαλτιμπάγκους που παριστάνουν τους πολιτικούς ηγέτες στην Ε.Ε. Ακόμα και αν κάποιες από αυτές τις κατηγορίες ευσταθούν, κανένας παγκόσμιος (και όχι μόνο) πόλεμος δεν ξεκινά από το καπρίτσιο ή τις ιδιότητες ενός ανθρώπου.

Φυσικά, είναι πιθανό οι προσωπικές ιδιότητες των ηγετών να επιταχύνουν και να χειροτερεύουν τα πράγματα. Όμως στην πραγματικότητα, ακόμα και αν ο άνθρωπος αποτελεί τον κρίσιμο πυροκροτητή την κρίσιμη στιγμή, η εκρηκτική ύλη μαζεύεται πολύ καιρό πριν και από άλλες, δομικές αιτίες.

Η αναζήτηση των ευθυνών σε συγκεκριμένες ομάδες εξουσίας, παρότι πληρέστερη και πάλι δεν μπορεί να φωτίσει επαρκώς τις αιτίες. Είναι βέβαιο, ότι η άνοδος των νεοσυντηρητικών στις ΗΠΑ μετά την 11^η Σεπτεμβρίου μας «έδωσε» μια νέα εποχή βαρβαρότητας, με διαρκείς, καταστροφικούς πολέμους: Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία, Υεμένη, χιλιάδες εξωδικαστικές δολοφονίες συνιστούν μερικά από τα αποτελέσματα της νεοσυντηρητικής κυριαρχίας. Πώς όμως και γιατί ισχυροποιήθηκαν τόσο αυτές οι ομάδες εξουσίας; Πώς κατόρθωσαν να ξεκινήσουν τόσους πολέμους, να τους χάσουν όλους και παρόλα αυτά να παραμένουν στην εξουσία;

Άρθουρ Σκάργκιλ για Ουκρανικό: “Είναι καιρός να ξεκαθαρίσουμε ότι είμαστε αντίθετοι στην παγκοσμιοποίηση”

Σχόλιο: Δήλωση για το Ουκρανικό του Άρθουρ Σκάργκιλ (Arthur Scargill), του σημερινού ηγέτη του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (SLP), της μόνης ίσως μεγάλης αριστερής οργάνωσης στη Μεγάλη Βρετανία που είχε πάρει ξεκάθαρη θέση υπέρ του Brexit (δείτε εδώ και την κοινή με τον Τ. Φωτόπουλο ομιλία σε εκδήλωση του SLP υπέρ του BREXIT) και ιστορικού ηγέτη των ανθρακωρύχων τους οποίους αιματοκύλισε η Θάτσερ για να εισάγει τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση στην Αγγλία (αλλά και την Ευρώπη ολόκληρη). Όπως ακριβώς θα έπρεπε να υποστηρίζουν όλοι εκείνοι που υποτίθεται τάσσονται με το συμφέρον των λαών, έτσι και ο Σκάργκιλ παίρνει ξεκάθαρη θέση κατά της Υπερεθνικής Ελίτ (ΝΑΤΟ, ΕΕ) δείχνοντας ότι είναι η δική τους επιθετικότητα που ευθύνεται για τη σημερινή σύγκρουση. Επιδιώκοντας, σε τελική φάση, να τελειώνουν μια και καλή με το εθνικά κυρίαρχο καθεστώς Πούτιν, ανέτρεψαν το 2014 την κυβέρνηση Γιανούκοβιτς, εγκατέστησαν στην εξουσία Ουκρανούς ναζί ώστε να εκκαθαρίσουν τους φιλο-Ρώσους στα ανατολικά και στρατικοποίησαν το ουκρανικό έδαφος με βάσεις βιολογικών όπλων (δείτε σχετικές δηλώσεις της Υφ. Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ) και με στρατιωτικές ασκήσεις (δείτε ανάρτηση του Τζ. Πάιατ, τότε Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ουκρανία, από το 2015 για στρατιωτικά γυμνάσια αμερικάνικου και ουκρανικού στρατού). Σήμερα, σε καθεστώς πλήρους αντι-ρωσικής υστερίας, με την προπαγάνδα να έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, καλούμαστε πιο επιτακτικά από ποτέ να διαλέξουμε μεταξύ παγκοσμιοποίησης ή εθνικής κυριαρχίας. Και όπως χαρακτηριστικά το τοποθετεί ο Σκάργκιλ, είναι καιρός να δείξουμε ότι “είμαστε αντίθετοι στην παγκοσμιοποίηση”.

Δήλωση Άρθουρ Σκάργκιλ , 15.03.2022

Η αποκάλυψη ότι η Ουκρανία είχε δημιουργήσει μια στρατιωτική βάση κοντά στα σύνορα με την Πολωνία και ότι η Ουκρανία και το ΝΑΤΟ είχαν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια από κοινού στρατιωτικές ασκήσεις αποδεικνύει ότι η Ουκρανία ενήργησε κατά παράβαση της συμφωνίας με τη Ρωσία ότι δεν θα εντασσόταν στο ΝΑΤΟ ή στην ΕΕ.

Μην προσποιείστε ότι είστε κατά του πολέμου και υπέρ της ειρήνης. Δεν είστε.

Το σχόλιο της Caitlin Johnstone που ακολουθεί, δημοσιεύτηκε στο blog που διατηρεί, με τίτλο “Big Brave Keyboard Warriors: Notes From The Edge Of The Narrative Matrix”. Η αρθρογράφος κριτικάρει την πολεμική έξαρση της Δύσης εναντίον της Ρωσίας που στην πραγματικότητα σαμποτάρει τις ελπίδες για ειρηνική διέξοδο μέσω της διπλωματίας. Στη χώρα μας και διεθνώς, οι υποστηρικτές του ΝΑΤΟ έχουν ξεχάσει τις αρχές της ειρηνικής διευθέτησης των συγκρούσεων και ζητούν όλο και περισσότερο αίμα στο βωμό της εξυπηρέτησης των αμερικανικών συμφερόντων. Θεωρούν ότι το περισσότερο αίμα, το ακόμα περισσότερο αίμα, το πολύ περισσότερο αίμα, θα το πληρώσει η Ρωσία και ίσως και ο ίδιος ο Πούτιν, επομένως είναι δίκαιο από τη σκοπιά τους το να συνεχιστεί ο πόλεμος όσο το δυνατόν περισσότερο. Για την πολεμική λύσσα των υποστηρικτών του ευρωατλαντισμού, θα επανέλθουμε σύντομα.

 Η μόνη πραγματική αντιπολεμική θέση για τη σύγκρουση στην Ουκρανία είναι η υποστήριξη της αποκλιμάκωσης, της διπλωματίας και της εκτόνωσης. Το να φωνάζεις “Κακός Πούτιν” και να ζητάς κλιμάκωση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει πολύ γρήγορα σε έναν πολύ ραδιενεργό Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είναι αντιπολεμική στάση, και πράγματι, τέτοιες συμπεριφορές χρησιμοποιούνται για να παραταθεί αυτός ο πόλεμος. 

Δεν καταβάλλονται προσπάθειες για τη διπλωματία και την ειρήνη, παρά μόνο για την κλιμάκωση. Όπως για παράδειγμα η προετοιμασία της ουκρανικής αντίστασης, αλλά και ο άνευ προηγουμένου οικονομικός πόλεμος, ο οποίος παρεμπιπτόντως ταιριάζει απόλυτα στην προϋπάρχουσα ατζέντα των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας. Αυτά, είναι στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση της ειρήνης. 

Η αποκλιμάκωση είναι μια δεξιότητα που οι άνθρωποι αρχίζουμε να τη μαθαίνουμε στο νηπιαγωγείο. Οι άνθρωποι που είναι στην εξουσία όμως, συμπεριφέρονται σαν να έμαθαν τις δεξιότητες αποκλιμάκωσης στο αστυνομικό τμήμα της Μινεάπολης (σ.μτφ. πρόκειται για το αστυνομικό τμήμα που υπηρετούσαν οι αστυνομικοί που έπνιξαν ζωντανό τον Τζωρτζ Φλόιντ).

Κολομβία / Αριστερό τσουνάμι σάρωσε στις κάλπες

Η διεφθαρμένη δεξιά του Ίβαν Ντούκε φαίνεται ότι έχει φθάσει στο τέλος της και ο λαός της Κολομβίας θέλει ειρήνη και μια νέα κοινωνική πολιτική

«Οι μόνοι που δεν χωρούν ανάμεσά μας είναι οι διεφθαρμένοι και αυτοί που έκαναν γενοκτονίες. Στην Κολομβία δεν μιλάμε για Αριστερά και Δεξιά, αλλά για πολιτικές για τη ζωή ή τον θάνατο», σχολίασε ο Γκουστάβο Πέτρο μετά το θριαμβευτικό αποτέλεσμα της αριστερής  «Ιστορικής Συμφωνίας», που σάρωσε στην κυριολεξία στις προκριματικές εκλογές για την προεδρία με το 80,51% ή 4,48 εκατομμύρια ψήφους, προμηνύοντας την πανηγυρική εκλογή τού πρώην αντάρτη των FARC, με τους δεξιούς υποψηφίους Προέδρους να λαμβάνουν 14,05% ή 783.160 ψήφους, ενώ ο συνασπισμός της Αριστεράς αναδείχθηκε στο μεγαλύτερο κόμμα της Γερουσίας και στο δεύτερο μεγαλύτερο στη Βουλή.

Το τσουνάμι των ψήφων υπέρ του Πέτρο κατέστησε σαφές ότι η διεφθαρμένη δεξιά του Ίβαν Ντούκε έχε φθάσει στο τέλος και ότι ο λαός της Κολομβίας θέλει ειρήνη, μια νέα κοινωνική πολιτική, αξιοπρεπείς εργασίες και την αποδέσμευση της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας από τα καρτέλ και τους βαρόνους των ναρκωτικών.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Σύζυγος πρώην βουλευτή πήγε να βγάλει από τη χώρα 30 εκατομμύρια σε βαλίτσες

Ένα μυθικό ποσό χρημάτων προσπάθησε να βγάλει εκτός Ουκρανίας η σύζυγος του πρώην βουλευτή της χώρας, Ihor Kotvytskyy, αλλά τελικά συνελήφθη από τις ουγγρικές Αρχές και αναγκάστηκε να τα δηλώσει

Ο πόλεμος έχει αναγκάσει εκατομμύρια Ουκρανούς να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, την ώρα που οι Ρώσοι κλιμακώνουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις. Δεν είναι όμως μόνον ο απλός κοσμάκης που προσπαθεί να «δραπετεύσει» από την πολύπαθη χώρα αλλά και οι πιο οικονομικά επιφανείς προσωπικότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση της συζύγου του Ουκρανού πρώην βουλευτή, Ihor Kotvytskyy, η οποία επιχείρησε να βγάλει από τη χώρα ένα τεράστιο ποσό, αν και τελικά την «τσάκωσαν» οι τελωνειακές Αρχές στην Ουγγαρία, καθώς δεν θεώρησε σκόπιμο να δηλώσει τα χρήματα.

Συγκεκριμένα, όπως μεταδίδουν ουκρανικά Μέσα ενημέρωσης, η σύζυγος του πρώην βουλευτή επιχείρησε να βγάλει από τη χώρα 28 εκατομμύρια δολάρια και 1,3 εκατομμύρια ευρώ! Αν και στις τελωνειακές έρευνες εντός της χώρας δεν βρέθηκε κάτι ύποπτο στις αποσκευές της, όταν η γυναίκα εισήλθε στην Ουγγαρία, και πάλι της ζητήθηκε να ανοίξει τις βαλίτσες της για έρευνα, όπου και εντοπίστηκαν τα χρήματα, με τις Αρχές να την αναγκάζουν να τα δηλώσει, ενώ η προέλευση των χρημάτων εξακολουθεί να διερευνάται.

Τι ψηφίσατε ρε μ@λ@κες;

Απαγορευμένες στα ΜΜΕ εικόνες "φρίκης", από τον Ρωσικό "ιμπεριαλιστικό" πόλεμο...

Του Νίκου Κλειτσίκα

Ο "πόλεμος" της Ουκρανίας με την ιδιοφυΐα του μεγάλου Λατούφ...
«Εάν δεν είστε... προσεκτικοί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα σας κάνουν να μισείτε τους ανθρώπους που καταπιέζονται και να αγαπάτε αυτούς που καταπιέζουν!»

Μάλκολμ Χ

Ουκρανία... εκεί που οι Ρώσοι ιμπεριαλιστές σφάζουν και βομβαρδίζουν αμάχους... σύμφωνα με τα ΜΜΕ, το όλο Νατοϊκό πολιτικό προσωπικό-κόμματα και τις αργυρώνητες δημοσιογραφικές πόρνες...
Η απελευθέρωση ενός χωριού από τον ζυγό των Ναζί (Ουκρανών, Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΝΑΤΟ) κι η αντίδραση αυτού του ηλικιωμένου ζευγαριού...
Εικόνες που σαφώς δεν θα δείτε ποτέ στους πουλημένους τηλεοπτικούς σταθμούς και δεν θα τολμήσουν οι δημοσιογραφικές τσούλες...

Απαγορευμένο βίντεο σε όλα τα ΜΜΕ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης της "πολιτισμένης" Ευρωπαϊκής Ένωσης":

“Ιράκ, Αφγανιστάν, Υεμένη, Λιβύη, Συρία…” – Οι Σέρβοι του Ερ. Αστέρα θυμίζουν στην “αντιπολεμική Δύση” τους πολέμους που “ξέχασε”…

“Ιράκ, Αφγανιστάν, Υεμένη, Λιβύη, Συρία…” – Οι Σέρβοι του Ερ. Αστέρα θυμίζουν στην “αντιπολεμική Δύση” τους πολέμους που “ξέχασε”…

Δεν ήταν δύσκολο να μαντέψει κανείς το πνεύμα της σερβικής κοινής γνώμης. Το είχε εκφράσει πολύ καλά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, λέγοντας στους δημοσιογράφους: δε θυμάμαι να μιλάτε τόσο όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη χώρα μου…

Χτες ήταν η σειρά των οπαδών του Ερυθρού Αστέρα, στο Βελιγράδι, στη διάρκεια του αγώνα της ομάδας τους με την σκωτσέζικη Ρέιντζερς, για το Europa League. Άναψαν στην κερκίδα χιλιάδες κεράκια, άρχισαν να τραγουδάνε (ειλικρινά, αλλά πολύ πιθανόν και με αρκετή δόση ειρωνείας) το εμβληματικό αντιπολεμικό τραγούδι του Τζον Λένον “Give Peace A Chance” και την ίδια στιγμή είχαν πλακάτ που έδειχναν 20 και πλέον χώρες και τη χρονιά κατά την οποία υπέστησαν ιμπεριαλιστική επέμβαση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Νατοϊκούς συμμάχους της. Τι έκανε τότε η… ευαίσθητη και φιλειρηνική κοινή γνώμη του δυτικού καπιταλιστικού κόσμου; Εποίησε τη νήσσα, κοινώς την πάπια, με μεγάλη επιτυχία και υποκριτικές ικανότητες που θα ξεγελούσαν και τον πιο έμπειρο κροκόδειλο…

Παππούς - εγγονός! Μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό...

Του Γιάννη Ραχιώτη

Παππούς και εγγονός Σόλτς, για να μη χάνουμε τη σειρά...

Ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς, απεικονίζεται στα δεξιά.  Στη φωτογραφία στα αριστερά - ο παππούς του Olaf Scholz, Fritz Scholz, SS Standartenführer.

 Συμμετείχε στις μάχες ως μέρος της Ομάδας Στρατού "Νότος" για την Ταρνοπόλ στη Γαλικία στα τέλη Ιουνίου 1941. Οδήγησε το σύνταγμα "Nordland" στις μάχες κατά μήκος του Δνείπερου, στο Dnepropetrovsk. Στην ίδια περιοχή γίνονται τώρα οι σκληρότερες μάχες των Ρώσων με τους ΝΑΤΟικούς πληρεξουσίους. Τον Οκτώβριο του
1941, ο φον Σολτς προήχθη σε SS-Oberführer και έκλεισε τη χρονιά σε σκληρές μάχες για το Ροστόφ-ον-Ντον. Αυτό που οι Ουκρανοί νεοναζί δήλωναν ότι θα το ενσωματώσουν στην Ουκρανία.

Πουτιν- ολογία και Πουτιν- ολατρεία

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Μπορεί ο Λένιν να ξεκίνησε το λάθος με την Ουκρανία, όμως ο Πούτιν σήμερα το ολοκληρώνει. Τον Νοέμβριο του 1917, λίγες μονάχα μέρες μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση η νέα σοβιετική κυβέρνηση δημοσίευσε την «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Εθνών της Ρωσίας», με την οποία αναγνώριζε το δικαίωμα κάθε πρώην υπόδουλου έθνους στην Ρωσία να αυτοδιατεθεί και να ιδρύσει ανεξάρτητο κράτος.

 Πολύ λίγους μήνες μετά, ανακηρύχθηκε η Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία. Όμως οι Ουκρανοί δεν ήταν ποτέ ένα  ξεχωριστό έθνος. Ήταν πάντοτε Ρώσοι. Το πριγκιπάτο του Κιέβου ήταν το πρώτο από τα ρωσικά πριγκιπάτα που ασπάστηκε τον χριστιανισμό και δέθηκε με το Βυζάντιο. Η γλώσσα ή οι γλώσσες των Ουκρανών είναι διάλεκτοι της ρωσικής. Όσο για την διαφορά θρησκεύματος στα δυτικά, οφείλεται στο γεγονός πως αυτά τα τμήματα βρίσκονταν υπό Πολωνική κατοχή κατά τον 15^ο και 16^ο αιώνα. Ακόμη και οι Τάταροι που σχεδόν κυριαρχούσαν στις ανατολικές ουκρανικές περιοχές τους ίδιους αιώνες, είχαν πια εκρωσισθεί ολοκληρωτικά το 1917. Οι Κοζάκοι ήταν απλώς επίλεκτα τμήματα του ρωσικού στρατού και το όνομα Τάρας ήταν ένα καθολικά αποδεκτό ρωσικό όνομα. Το δε ανεπίσημο – και κάπως υποτιμητικό – όνομα της Ουκρανίας προεπαναστατικά ήταν Μικρορωσία.

Στα ουκρανικά οδοφράγματα η σωστή πλευρά της Ιστορίας

Του Δημήτρη Μάρτου

Η ναζιστικού τύπου επέμβαση των Ρώσων στην Ουκρανία, φαίνεται να κλονίζεται. Τί είναι αυτό που ανατρέπει τους σχεδιασμούς τους; Μήπως οι “έγκαιρες αντιδράσεις” της διεθνούς κοινότητας, του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ή μήπως οι γιαλαντζί απόπειρες ανακωχής καιροσκοπούντων μεσολαβητών; Όλοι είδαμε ότι η διεθνής κοινότητα, στις πρώτες μέρες της εισβολής, αντέδρασε νωχελικά. Οι στρατιωτικοί αναλυτές που ανέλυαν την πολεμική μηχανή των Ρώσων, απλά μετρούσαν τις μέρες που οι σιδερόφρακτες μεραρχίες τους θα υπέτασσαν την Ουκρανία. Είχαν άλλη γνώμη, όμως, τα ουκρανικά οδοφράγματα!

Είδαμε όλους αυτούς που μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στους αμάχους, να εξαντλούν τις “κυρώσεις” τους στο χώρο της οικονομίας. Φαίνεται ότι όλα τα ισχυρά κράτη του κόσμου, ετοιμάζοντας την ολιγοεθνική αρχιτεκτονική, δηλαδή έναν κόσμο όπου τα ισχυρά έθνη-κράτη θα απορροφήσουν τα αδύναμα, υπολογίζουν ότι μπορούν να προκαλέσουν στο μέλλον κι αυτοί ανάλογα “πουτινικά” εγκλήματα. Κι αυτοί οι υπολογισμοί τούς οδηγούν, μάλλον, να αντιμετωπίζουν έναν αντίπαλο κατακτητή, μέχρι εκεί που δεν θα μπει σε “δικά τους χωράφια” και όχι μέχρι εκεί που υποδεικνύει το διεθνές δίκαιο.

Η Διεθνής των υποκριτών

Σχόλιο του Γιώργου Τασιόπουλου

Εγγυήτριες δυνάμεις για την ουδετερότητα και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η …"απομονωμένη" Τουρκία!

Για τις δύο πρώτες βοά ο πλανήτης ολόκληρος!

Για την Τουρκία, μόλις προσφάτως, τα πολλά της χάδια γεύτηκαν η Συρία, η Αρμενία, το Ιράκ, η Κύπρος!

Ο Γερουσιαστής Bernie Sanders στο κοινοβούλιο των ΗΠΑ

Υποκρισία...

Ρωσία – Γιατί τόσο μίσος εναντίον της;

Του Ηλία Παπαναστασίου

Δεκαεννέα μέρες συμπληρώθηκαν σήμερα από την έναρξη των επιχειρήσεων στην Ουκρανία και αυτό που παρατηρούμε είναι ένας ορυμαγδός απίστευτης προπαγάνδας υπέρ της αμερικανοποιημένης “Δύσης” (και όχι της “Δύσης” γενικά) με οχετούς ψεμάτων εναντίον της Ρωσίας, ηρωοποίηση των Ουκρανών σε βαθμό γελοιότητας και εξύψωσης “στα ουράνια” του λεγομένου Δυτικού παράγοντα με κάθε τρόπο, κάθε μέσο, κάθε ώρα. Πρόκειται για ένα αληθινό τσουνάμι απίστευτης και πρωτοφανούς γκεμπελικής προπαγάνδας με καθαρή “επιτομή μίσους” στοχευμένη στην ίδια την ύπαρξη της Ρωσίας, της Ρωσίας σαν χώρα, σαν ύπαρξη, σαν έθνος!

 

 

 

Αναρωτιέται κανείς για την ερμηνεία του φαινομένου, για την αιτιολογία μιας μαζικής αντι–ρωσικής ψύχωσης και υστερίας εναντίον των Ρώσων που έχει πάρει πλέον ανεξέλεγκτα χαρακτηριστικά και θυμίζει συλλογική ψύχωση, επαναλαμβανομένη τακτικά στην ιστορία. Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε – συνοπτικά– επτά βασικούς πυλώνες ερμηνείας της αντι–ρωσικής υστερίας:

 

 

 

(α) Η Ρωσία αποτελεί έναν τεράστιο – τον μεγαλύτερο παγκοσμίως– γεωγραφικό χώρο έθνους-κράτους που δεν θεωρείται “αφομοιωμένος” και “ενταγμένος” στη Δυτική – ουσιαστικά αμερικανική– Γεωστρατηγική διάταξη οικονομικών συμφερόντων. Ναι μεν ακολούθησε την “οικονομία της αγοράς” δηλαδή τους νόμους της καπιταλιστικής ανάπτυξης μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ναι μεν μετατράπηκε σε “κράτος–παρία” κατά την περίοδο του μεθύστακα Γιέλτσιν – 1991 έως 1999– όμως μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Βλαδίμηρο Πούτιν (1999) και της Προεδρίας από τον ίδιο (2000), φάνηκε από την πρώτη στιγμή πως η περίοδος των εξευτελισμών, υποτιμήσεων, γελοιοποιήσεων της αμερικανοτραφούς Δύσης σε βάρος της Ρωσίας άρχισε να παίρνει τέλος. Η περίοδος Πούτιν χαρακτηρίζεται σαν περίοδος μιας γενικής ανασυγκρότησης, οικονομικής μεγέθυνσης, ιδεολογικής και ψυχολογικής ανάκαμψης σε τεράστιο βαθμό, όλα δε τα προαναφερθέντα κρίθηκαν σαν “λίαν επικίνδυνα” και “ανατριχιαστικά”“ για την παντοδυναμία των ΗΠΑ δηλαδή της “αμερικανοπλασμένης Δύσης” και όχι της “Δύσης γενικά” όπως βαυκαλίζονται οι “Δυτικοί” να την αποκαλούν! Στα 22 χρόνια του 21^ου αιώνα η Ρωσική Ομοσπονδία δυνάμωσε εξαιρετικά και αυτό σήμανε όχι απλώς “καμπανάκι συναγερμού” αλλά – κυριολεκτικά– την “Καμπάνα του Αγίου Βαρθολομαίου”, ειδικότερα για τις ΗΠΑ και την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. “Κάποιος”, “κάπως”, “κάποτε” θα έπρεπε να “κόψει την φόρα” στην αναγεννημένη Ρωσία που λειτουργεί πλέον σαν αντίπαλος – και ισοδύναμος– πόλος, σαν “αντίπαλο δέος” στην Αμερικανική Ηγεμονία που βρίσκεται ήδη σε παρακμή. Η πλήρης ενδυνάμωση της Ρωσίας με τον Πούτιν θυμίζει την πλέον ακμαία φάση της τότε παντοδύναμης Σοβιετικής Ένωσης (1945–1955). Οι ΗΠΑ δεν χρειαζόντουσαν “αντίπαλο δέος” αλλά απόλυτη ηγεμονία στον πλανήτη και υπακοή στα κελεύσματά τους ! Τόσο, μα τόσο απλά ! (Γεωστρατηγικός λόγος)

 

ΕΛΛΑΣ Α.Ε. - Σταμάτης Μορφονιός

Μένουμε μ@λ@κες...

Ο Σκυλακάκης παρουσίασε άσχετη τροπολογία σε άλλο νομοσχέδιο

Έτσι νομίζουν...

Δεν το ξέρατε αλλά στην πανδημία γίνατε πλούσιοι. Έτσι νομίζει ο Στουρνάρας και ο Μητσοτάκης.

Ρωσικά ΜΜΕ: Νεοναζί του τάγματος «Αζόφ» χτύπησαν κομβόι αμάχων στη Μαριούπολη

Νεοναζί του τάγματος «Αζόφ» χτύπησαν κομβόι αμάχων στην Μαριούπολη, μεταδίδουν Ρωσικά ΜΜΕ.

Συγκεκριμένα αναφέρουν πως σκοτώθηκαν δύο άμαχοι και τραυματίσθηκαν άλλοι τέσσερις.

Το «Ria Novosti» μεταδίδει πως «οι μαχητές του εθνικιστικού τάγματος “Azov” πυροβόλησαν προς ένα κομβόι αμάχων που προσπαθούσαν να φύγουν από τη Μαριούπολη κατά μήκος του ανθρωπιστικού διαδρόμου. Αυτό αναφέρθηκε στη Λαϊκή Πολιτοφυλακή του DPR».

«Σήμερα, όταν προσπαθούσαν να φύγουν από την πόλη της Μαριούπολης κατά μήκος του ανθρωπιστικού διαδρόμου του αυτοκινητόδρομου Μ23 προς την κατεύθυνση του Νοβοαζόφσκ, Ουκρανοί μαχητές του εθνικιστικού τάγματος του Αζόφ χτύπησαν ένα κομβόι», ανέφερε το κανάλι Telegram.

Τιμές καυσίμων: σε ιστορικά υψηλά, αλλά η διεθνής τιμή του πετρελαίου σε επίπεδα 2011-2014. Τι συμβαίνει;

Μετά την εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία, η τιμή της βενζίνης, του πετρελαίου κίνησης και του πετρελαίου θέρμανσης έχουν εκτοξευθεί σε πρωτοφανή ιστορικά επίπεδα, τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό, που είχε ήδη απογειωθεί μήνες πριν την εισβολή. Τιμή πετρελαίου θέρμανσης στα 1,65-1,70€/λίτρο σημαίνει πως οι πολίτες είναι αδύνατο να το πληρώσουν για να ζεσταθούν εν μέσω του πιο ψυχρού Μάρτη απ' το 1987. Την ίδια στιγμή η ενεργειακή πολιτική έχει εκτοξεύσει τις τιμές φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού, κάνοντας εξίσου απαγορευτικές για τους πολίτες αυτούς τους τρόπους θέρμανσης. Καλωσορίσατε στην εποχή της ξυλόσομπας και του μαγκαλιού!

Γενικά λειτουργεί...

 

Μικρές σκέψεις για τον πόλεμο της Ουκρανίας

Του Ρούντι Ρινάλντι

Ο ουκρανικός λαός περνά μια τεράστια δοκιμασία, τέτοια που θα σημαδέψει τις επόμενες δεκαετίες. Θα εγγραφεί βαθιά στη σύγχρονη ιστορία του ως μια καταστροφή και ως μια άβυσσος που θα τον συνοδέψει αναφορικά με τις σχέσεις που ιστορικά είχε με τον ρωσικό λαό.

Βέβαια η Ουκρανία υπήρξε πεδίο πολλών πολέμων στη σύγχρονη ιστορία, και πεδίο ανταγωνισμού και διεκδίκησης από τις μεγάλες δυνάμεις. Οπωσδήποτε, υπήρξε και ιδιαίτερος χώρος για τη Ρωσία και τη συγκρότησή της. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τόσο η τσαρική Ρωσία όσο και η Σοβιετική Ένωση μετά υπήρξαν πολυεθνικά μορφώματα, στα οποία οι Μεγαλορώσοι ήταν το μεγαλύτερο έθνος (47% των κατοίκων), με δεύτερο έθνος το Ουκρανικό (17%). Έχουν δηλαδή μια κοινή πορεία, υπήρξαν μέρη μιας αυτοκρατορίας και διαπεράστηκαν από δύσκολες σχέσεις και ισορροπίες ανάμεσα σε κρατικιστικές και εθνικιστικές διαθέσεις. Οι πόλεις που σήμερα (ξανα)μαθαίνουμε –όπως π.χ. το Χάρκοβο– υπήρξαν μαρτυρικοί τόποι σκληρότατων μαχών και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έως το 1920, και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όμως αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι πολύ διαφορετικό και πιο σημαντικό. Από το 1991 και τη διάλυση της ΕΣΣΔ η Ουκρανία αποφάσισε να διαχωριστεί από τον κορμό που ανήκε, και να ακολουθήσει μια δική της ανεξάρτητη πορεία. Παρόλο που οι απλουστεύσεις δεν βοηθούν πολύ, ας δεχτούμε ότι υιοθετήθηκε από τη Δύση σε μεγάλο βαθμό, και ότι οι Δυτικές δυνάμεις θέλησαν να την εντάξουν στο σχέδιο περικύκλωσης της Ρωσίας – καταπατώντας διάφορες συμφωνίες και δεσμεύσεις που είχαν κάνει με την εξαιρετικά αδυνατισμένη Ρωσία το 1991. Ακόμα κι αυτό δεν δικαιολογεί τον πόλεμο που εξαπέλυσε η Ρωσία με στόχο να ξανακάνει την Ουκρανία (δια των όπλων) μέρος της αυτοκρατορίας της – γι’ αυτό δεν βλέπω «αμυντικό» χαρακτήρα στην «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» του Πούτιν.

Ποιος είναι ο αμυνόμενος στην Ουκρανία;

Του Φώτη Τερζάκη

Ξαφνικά, εδώ κι ένα δεκαήμερο ο ειδησεογραφικός βομβαρδισμός για τις «εκατόμβες της πανδημίας» σίγησε. Όχι επειδή το συμβάν θεωρήθηκε λήξαν: τα τιμωρητικά μέτρα της κυβέρνησης κατά των «απείθαρχων» πολιτών σε αγαστή σύμπραξη με τους εργοδοτικούς εκβιασμούς, η δημόσια μασκαράτα της «προφύλαξης», ο φόρος υγείας στους πολίτες κάποιας ηλικίας που εννοούν να προστατεύσουν  τον εαυτό τους από μια ναζιστικού τύπου γενετική παρέμβαση και, πάνω απ’ όλα, η μεθοδευμένη στρατηγική εξόντωσης κάπου 10.000 ανυπότακτων υγειονομικών, συνεχίζονται με ανανεωμένο σαδισμό κι εκδικητική εμμονή – δείχνοντας πώς οι στόχοι τους ούτε βραχυπρόθεσμοι ούτε απλώς «υγειονομικοί» ήταν. Ο λόγος είναι ότι η κυβερνητικά επιδοτούμενη βιομηχανία των fakenewsανέλαβε νέα αποστολή, όπου και μετέφερε άρδην όλο το τεχνικό της προσωπικό: μια κολοσσιαία προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ των ΝΑΤΟϊκών της αφεντικών και την ευρωπαϊκών τους δεκανέων, κατά του γεωστρατηγικού τους αντιπάλου, της Ρωσίας.

Ακόμα μία φορά η «Ευρώπη», παραδειγματικά δυσλειτουργική και ανίκανη να διαχειριστεί τα προβλήματα που γεννά η ίδια η αρχιτεκτονική της, αποφάσισε να παίξει τον ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου πυροβολώντας τα πόδια της. Η προθυμία της να πληρώσει, τουλάχιστον οικονομικά εάν όχι και με όρους ασφάλειας, το κόστος των αποφάσεων του στρατηγικού της «προστάτη», κατασιγάζοντας εν μιά νυκτί τα κατά καιρούς τραυλίσματα δοκιμαστικής και άτολμης «διαφοροποίησης», είναι πέραν ενός σημείου ανεξήγητη – αλλ’ ας πούμε ότι αυτό είναι μια ξεχωριστή συζήτηση, που μπορεί να γίνει σε δεύτερη φάση…Εκείνο που τώρα μας απασχολεί είναι η διαστροφή των σημασιών που έχει γίνει βαρύ υπερόπλο στα χέρια των επιγόνων του Διαφωτισμού και υπερήφανων κατά τ’ άλλα για τον «ορθολογισμό» τους (το ίδιο όπλο που χρησιμοποιήθηκε εναντίον μας στη διάρκεια της πανδημικής σκηνοθεσίας), και η ολοκληρωτικού τύπου φίμωση της σκέψης και του δημόσιου λόγου σε αυτό το κομμάτι του κόσμου που έχει το θράσος ν’ αποκαλεί τον εαυτό του «φιλελεύθερη/ες δημοκρατία/ες». Όχι, δεν είναι ο πυρηνικός όλεθρος που μας απειλεί τούτη τη στιγμή, όχι περισσότερο τουλάχιστον απ’ όσο μας απειλούσε από το 1945 και μετά· είναι η φρικιαστική έγερση του ολοκληρωτισμού με κοινοβουλευτικό μανδύα, η οργουελιανή στόχευση στον πυρήνα των κυττάρων και της σκέψης μας, προαιώνιο όνειρο κάθε ολοκληρωτισμού που τώρα επιτέλους γίνεται εφικτό με την εφιαλτική συνδρομή μιας μακάβριας τεχνολογίας.

Έβο Μοράλες: To ΝΑΤΟ είναι απειλή για τον κόσμο. Πρέπει να διαλυθεί

Ο λόγος για αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία είναι η πολιτική επέκτασης του ΝΑΤΟ που προωθούν οι ΗΠΑ», δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Βολιβίας.

Ο Έβο Μοράλες τόνισε τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει το ΝΑΤΟ για την παγκόσμια ειρήνη και επεσήμανε ότι αυτή η Συμμαχία πρέπει να διαλυθεί για να αποτραπούν οι καταστροφές που θα προκαλέσει στον πλανήτη.

«Το ΝΑΤΟ είναι ένας κίνδυνος για την παγκόσμια ειρήνη, για την ασφάλεια, επομένως καθήκον μας είναι να καταλήξουμε σε συμφωνίες με κοινωνικά κινήματα, όχι μόνο στη Λατινική Αμερική, αλλά σε όλες τις ηπείρους, που θα προωθήσουν την εξάλειψή του. Αν δεν γίνει τίποτα εναντίον του ΝΑΤΟ, θα γίνει μόνιμη απειλή για την ανθρωπότητα», προειδοποίησε ο πρώην πρόεδρος (2006-2019) της Βολιβίας Έβο Μοράλες, σε συνέντευξή του στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Sputnik, την Τετάρτη 9 Μάρτη.

Πόρτες

Άρχισε να μετράς...

Το κοινωνικό φαινόμενο Στέλιος Καζαντζίδης, (αναφορές του Γκάρντιαν και Χαριτόπουλου)

Του Αγάπιου Δαμίγου

Ο βρετανικός «Γκάρντιαν» έγραψε:

«Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της φωνής του Καζαντζίδη, που του επέτρεψε να περάσει στους ακροατές του τον πόνο της προδοσίας και του αποχωρισμού, είναι η άρθρωση του φωνήεντος “α”. Δεν έμοιαζε με τον τρόπο που το αρθρώνουν οι τραγουδιστές της όπερας, που επιδεικνύουν τις φωνητικές τους ικανότητες και το πιάνουν πολύ ψηλά. Αντίθετα, ακουγόταν σαν παιδικός λυγμός που έβγαινε μέσα από την καρδιά».

Άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου στην εφημερίδα Τα Νέα, 5/10/2002.

Γεννήθηκε με το παράπονο. Ούτε η επιτυχία και τα χρήματα που ήρθαν ούτε η λατρεία των θαυμαστών του κατόρθωσαν να τον παρηγορήσουν.

Η κοντόφθαλμη αριστερά δεν είδε πως ήταν το πιο ατόφιο, δικό της παιδί· οι διανοούμενοι περιφρονούσαν και απέρριπταν τα τραγούδια του. Δεν κατάλαβαν ότι ο Στέλιος Καζαντζίδης δεν ήταν απλώς ο κορυφαίος Έλληνας τραγουδιστής, αλλά ένα κοινωνικό φαινόμενο.

Τις δεκαετίες ’50-’60 οι Έλληνες ζούσαν υπό τραγικές συνθήκες· η οικονομική εξαθλίωση, η αναγκαστική μετανάστευση, η αδικία, τα βάσανα και οι κοινωνικοί αποκλεισμοί είχαν κάνει τη ζωή τους απελπισία.

Η άρχουσα τάξη της χώρας προσέβλεπε στη Δύση και περιφρονούσε έως εξοστρακισμού κάθε στοιχείο λαϊκής έκφρασης που δεν είχε το δυτικό του αντίστοιχο. Το ρεμπέτικο τραγούδι είχε σβήσει μέσα στις περιθωριακές ομάδες που εκπροσωπούσε, και στο κρατικό ραδιόφωνο και στα κοσμικά κέντρα της εποχής έπαιζαν δυτικότροπα ελαφρά τραγούδια, μάμπο, τσατσά και ρούμπες.

Τότε ακούστηκε ο Στέλιος.

Μια κρυστάλλινη, αρρενωπή φωνή με κύρος πέρναγε πάνω από τις στέγες των φτωχόσπιτων και συναντούσε τους ανθρώπους στους δρόμους, στα καφενεία, στις ταβέρνες, στις αυλές των σπιτιών· έμπαινε από τις ανοιχτές πόρτες στα δωμάτια που έμεναν ολόκληρες οικογένειες και τους έκανε να σωπάσουν συλλογισμένοι. Ήταν μια φωνή που τραγουδούσε τα δικά τους βάσανα, τα ανύψωνε σε δραματικές σφαίρες, και σε ορισμένες περιπτώσεις τούς προσέδιδε διαστάσεις έπους.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά...

Όταν ο Kanoute υποστήριξε την Παλαιστίνη, μετά τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, ο κόσμος του ποδοσφαίρου φώναξε φάουλ.
Ο παίκτης τιμωρήθηκε και η FIFA υπενθύμισε την απαγόρευση των πολιτικών μηνυμάτων κατά τη διάρκεια αγώνων.

Πόσο βαθιά μπορεί να είναι η παρακμή της Δύσης μας

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Διαβάζω ότι η Δύση στράφηκε ακάθεκτη εναντίον των Ρώσσων ολιγαρχών, και τους άρπαξε την περιουσία τους: γιωτ, πολυτελείς κατοικίες, κταθέσεις κλπ, χωρίς δικαιολογία, ή ορθότερα με τις σκιώδεις δικαιολογίες, όπως ότι “βοηθούν τον Πούτιν”, ότι “οι περιουσίες τους έγιναν με δόλιο τρόπο”, ότι “είναι μεγαλομανείς”. Δεν ξέρω αν όλοι όσοι διαβάζουν αυτές τις κινήσεις της Δύσης, έχουν τις ίδιες απορίες μαζί μου, αλλά εγώ ως οικονομολόγος, μένω κυριολεκτικά εμβρόντητη, και να γιατί. Ολιγάρχες/βαθύπλουτοι υπάρχουν σε όλες της χώρες, Δύσης, Ανατολής, Βορρά και Νότου, και πριν από παντού στις ΗΠΑ. Οι τόσο μεγάλες περιουσίες, σπανιότατα, για να μην πούμε ποτέ, γίνονται με το σταυρό στο χέρι….οπωσδήποτε προέρχονται σε κάποιο βαθμό από ανορθόδοξες μεθόδους. 

Ο καπιταλισμός, ωστόσο, και αυτό γίνεται γνωστό από τα πρώτα μαθήματα του Α’ έτους των Οικονομικών, ουδόλως ενδιαφέρεται για το πως ένας φτωχός εμφανίζεται την επόμενη ημέρα πάμπλουτος, εφόσον δεν τον καταδιώκει η Αστυνομία. Ήμουν, από τα πρώτα χρόνια των σπουδών μου, και η διατριβή μου στη Σορβόννη είναι επάνω σε προβλήματα άνισης κατανομής εισοδήματος, καθώς και εξεύρεσης τρόπων για την επίτευξη δικαιότερης κατανομής. 

Ωστόσο, δεν αντιλαμβάνομαι τη δικαιολογία, νομική, οικονομική, ανθρωπιστική, καθεστωτική, ηθική κλπ., με βάση την οποίαν η Δύση (χωρίς να έχει εναγκαλιστεί τον κομμουνισμό) απογυμνώνει τους πλούσιους Ρώσσους από τις περιουσίες τους. Είναι πόλεμος, εντάξει! 

Αλλά, οι πόλεμοι δεν στρέφονται εναντίον ατόμων πλουσίων (και επαναλαμβάνω, ότι δεν έχω ουδεμία συμπάθεια για τους Ρώσσους ολιγάρχες), και δεν επικεντρώνεται σε κατηγορίες εναντίον τους, για το πως πλούτισαν, πως ξοδεύουν τα χρήματά τους, πως ζουν... αυτές είναι τακτικές, και δη χαμηλού επιπέδου, όταν και αν γίνονται, από καθεστώτα κομμουνιστικά ή πειρατικής βάσης.