Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Χορηγείστε μόνοι σας έναν μετανάστη!

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ότι, δύο επιστήμονες είχαν το θράσος να σκεφθούν μία μορφή οργανωμένης δουλείας – να τη γράψουν, να την προσφέρουν για δημοσίευση, καθώς επίσης να την κυκλοφορήσει ένα γνωστό αμερικανικό περιοδικό στον 21ο αιώνα!

Επικαιρότητα

Η σχολή του Σικάγοη οποία έχει εφεύρει τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό και τη σκλαβιά του χρέους, στα οποία στηρίζονται οι μέθοδοι του ΔΝΤ, δημοσίευσε ορισμένες καινούργιες της προτάσεις στο περιοδικό Politico – μέσω ενός καθηγητή νομικής, καθώς επίσης ενός στελέχους της Microsoft (πηγή).
Με τον τίτλο «Χορηγείστε μόνοι σας έναν μετανάστη», οι δύο συγγραφείς του άρθρου προτείνουν ουσιαστικά μία εξτρεμιστική μορφή της αγοράς εργασίας τύπου UBER (=υπηρεσίες ταξί), όπου ο καθένας πουλάει την εργασία του με μία ημερήσια αμοιβή – σε συνδυασμό με μία παρελθούσα μορφή δουλείας, την οργανωμένη σκλαβιά χρέους. Ειδικότερα, γράφουν σε ελεύθερη μετάφραση τα εξής:

Το Σκοπιανό και ο Σόρος

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο 87χρονος εβραιοουγγρικής καταγωγής και άθεος μεγιστάνας του πλούτου Τζορτζ Σόρος, δια μέσου «των ιδρυμάτων ανοικτής κοινωνίας», τα οποία χρηματοδοτεί και ελέγχει, επιδιώκει να προωθήσει την παγκοσμιοποίηση και μια παγκόσμια κυβέρνηση, στην οποία όλοι να πειθαρχούν. Προς τούτο επιδιώκει να καταργηθούν οι επί μέρους εθνικές ταυτότητες και να συμβεί εκείνο, που έλεγε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: ένας τεράστιος κιμάς, ο οποίος να πλάθεται και να διαπλάθεται κατά τις εντολές όσων θα έχουν την παγκόσμια εξουσία.

Αυτή η παγκόσμια κοινωνία, που επιδιώκει ο Σόρος,  θα είναι, κατά την άποψη του, ένας παράδεισος... Αυτός ο «παράδεισος» είναι ο σύγχρονος εφιάλτης, που προκαλεί τρόμο σε κάθε ελεύθερο και δημοκράτη πολίτη. Μέσα από τα ωραιοποιημένα λόγια «αποστολής και αξιών» των ιδρυμάτων του  Σόρος επανέρχεται ο εφιάλτης του σοβιετικού ολοκληρωτισμού και του «μεγάλου αδελφού». «Πιστεύουμε στην κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών, που περιλαμβάνουν φυλές, τάξεις, γένη, σεξουαλικό προσανατολισμό και πολιτικά δικαιώματα» γράφουν στις «Αξίες» του. Για τον σκοπό τους έχουν κατασκευάσει έναν ιδεολογικό και επικοινωνιακό μηχανισμό – οδοστρωτήρα. Με αυτόν επιδιώκουν να αναμίξουν τους λαούς, να ισοπεδώσουν τις εθνικές ταυτότητες τους, να διαγράψουν το ιστορικό παρελθόν τους και να  επιβάλλουν μιαν  άθεη και χωρίς διαφορές  φυλών, και φύλων παγκόσμια ολοκληρωτική κοινωνία...

Το αιχμάλωτο γεωτρύπανο χάλασε την κυπριακή ευωχία

Του Σωτήρη Δημόπουλου από την Ρήξη φ. 141
Η εβδομάδα που ακολούθησε τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο τίποτε δεν προμήνυε την κατάληξή της. Τα αποτελέσματα, ήδη διαφαινόμενα από τον πρώτο γύρο, έδειχναν ότι τίποτε δεν θα άλλαζε. Ο πρώτος και ο δεύτερος οι ίδιοι, όπως και πριν από πέντε χρόνια. Σαν τίποτε να μην συνέβη όλο αυτό το διάστημα. Μήτε «κούρεμα» καταθέσεων, μήτε συνομιλίες που έφθασαν την Κυπριακή Δημοκρατία στο χείλος της αυτοκατάργησης. Οι υποψήφιοι των δύο πρώτων κομμάτων, που συναγωνίζονται για την «λύση» επιβραβεύθηκαν από την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, το οποίο προφανώς και συμφωνεί με τις προτάσεις και τη στάση τους. Οι άλλοι, που γκρινιάζουν ή αδιαφορούν, είναι είτε μειοψηφία είτε δεν πατάνε στις κάλπες. Γιατί λοιπόν το πολιτικό σύστημα στην Κύπρο να μην ζει σε μια ευωχία. Οι προοπτικές φαντάζουν κάτι παραπάνω από ευοίωνες. Οι ρυθμοί ανάπτυξης ταχύτατοι: 3,8% για το 2017, βλέπει η Κομισιόν, 3,2% για το 2018 και 2,8% για το 2019. Η οικοδομική δραστηριότητα καλπάζει, καθώς ρέει άφθονο «ρούσικο» χρήμα. Και το κερασάκι στην τούρτα τα στοιχεία για το στόχο «Καλυψώ», στο οικόπεδο 6, που φαίνεται ότι έχει 6-8 τρις. κ.μ. φυσικό αέριο, εκτός αυτά της «Αφροδίτης» και τα όσα θα βρεθούν από την ExxonMobilστο «10». Την ίδια ώρα εμφανίστηκε και ο Σίσι που «έδειξε τα δόντια του» στον Ερντογαν. Δεν είναι και λίγα όλ’ αυτά για μια σταλιά τόπο, με 700 και κάτι χιλ. κατοίκους. Ξεχνάς και «κατοχές» και «απειλές» και την ίδια τη θέση σου…

Ίμια γιοκ!

To editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Για τους ασπόνδυλους που μας κυβερνάνε, η ψυχραιμία είναι αρετή. Γουστάρουν «σύγχρονο πατριωτισμό», πολεμάνε λέει τη μίζα και τη διαφθορά. Μαζί με άλλους, υπονοούν ή δηλώνουν ευθέως πως δεν πολεμάνε για Ίμια, Μακεδονία, Αιγαίο, αυτά ανήκουν στις κατσίκες, τις αρκούδες και τα ψάρια τους. Ο άλλος, ο «νοσηρός πατριωτισμός» των συλλαλητηρίων, δεν έχει δικαίωμα να υπάρχει. Τον καταπολεμούμε ακατάπαυστα. Με όλα τα μέσα.
Για τους ασπόνδυλους «αριστερούς» των δικαιωμάτων και του ατομισμού, δεν τους καίγεται καρφί αν όπως επί Σημίτη κάτι χάθηκε και άνοιξε η υπόθεση «Ίμια». Δεν τους ενοχλεί διόλου που επί των ημερών τους (ως γνήσιων συνεχιστών του σημιτισμού και της ρεμούλας του) το ζήτημα κλείνει με μια σιωπηρή ήττα της Ελλάδας.

Panama Papers: Για πρώτη φορά τόσο μεγάλος αριθμός Ελλήνων στη νέα λίστα που δημοσιεύθηκε!

"Ηχηρά" ονόματα επιχειρηματιών αλλά και πολιτικών

Σε αποκαλύψεις χιλιάδων ονομάτων ελληνικού ενδιαφέροντος που εμπλέκονται στις λίστες των Paradise Papers έκανε η ιστοσελίδα του διεθνούς κονσόρτιουμ ερευνητών δημοσιογράφων.
Όπως αποκαλύπτει η Αυγή, πρόκειται για την πρώτη φορά που αναφέρεται τόσο μεγάλος αριθμός ελληνικών ονομάτων, αφού η λίστα περιλαμβάνει 2.594 καταχωρίσεις που προέρχονται από τα εταιρικά μητρώα της Μάλτας.
Το ελληνικό ενδιαφέρον της νέας διαρροής αφορά, μεταξύ άλλων, επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ιδιοκτήτες μίντια αλλά και πολιτικούς. Σημειώνεται ότι η πρώτη διαρροή συμπεριλάμβανε μόλις 235 ονόματα Ελλήνων.

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Human Security Και Ανθρώπινα Δικαιώματα

Του Γιώργου Σκούρτη


Με το τέλος του διπολικού συστήματος κατά τη δεκαετία του ’90, η μεταψυχροπολεμική εποχή έφερε στο προσκήνιο μία νέα τάξη πραγμάτων, ένα διευρυμένο διεθνές περιβάλλον, όπου συναντάται η έννοια της ασφάλειας και πάλι – αυτή τη φορά, όμως, με περισσότερες εκφάνσεις και με νέες ερμηνείες. Τα νέα δεδομένα στο διεθνές σύστημα έχουν προκαλέσει την ανάδυση μίας νέας εποχής, η οποία χαρακτηρίζεται από την εισαγωγή νέων εννοιών και τον εμπλουτισμό της ιδεολογίας, των αξιών και των κοινωνικο-πολιτικών δεδομένων που αφορούν την ίδια την ανθρωπότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εξασφάλισή τους, καθώς επίσης τη διατήρηση, τη συντήρηση και τη συνέχειά τους στο χρόνο.
Η νέα αυτή τάξη πραγμάτων, πέραν από τα θετικά χαρακτηριστικά που έχει προσφέρει στον άνθρωπο με την ανάπτυξη-διεύρυνση των δυνατοτήτων και των δικαιωμάτων του, μπορεί κανείς να υποστηρίξει πως έχει δημιουργήσει κι ένα νέο περιβάλλον αβεβαιότητας και ανασφάλειας για τον ίδιο. Πιο αναλυτικά, ο κόσμος σήμερα έχει προσφέρει μία νέα δυναμική στον άνθρωπο και το ρόλο του στην κοινωνία, τη διακυβέρνηση και την οικονομία, μεταξύ άλλων, αναβαθμίζοντας τα δικαιώματα που αυτός απολαμβάνει, την ισότητα προς τους άλλους και την ασφάλειά του. Παρ’ όλα αυτά, όπως είναι φυσικό, παράλληλα δημιουργούνται και νέες απειλές για τον άνθρωπο, οι οποίες σχετίζονται τόσο με τη ζωή, όσο και με την επιβίωσή του.

Οι κατά φαντασίαν «ελίτ» της διπλανής πόρτας

Του Γιάννη Παπαμιχαήλ

Ο εθνικισμός ως αστική ιδεολογία δεν έχει καμία αυτόματη σχέση με τα λαϊκά πατριωτικά συναισθήματα. Εντούτοις, σε ιστορικές συνθήκες, όπου μια κοινωνία αισθάνεται συλλογικά ταπεινωμένη και ανήμπορη να αντιδράσει, τα στοιχειώδη λαϊκά πατριωτικά αντανακλαστικά μπορούν κάποτε να προσλάβουν τις ιδεολογικές διαστάσεις του εθνικισμού. 
Η σκόπιμη σύγχυση μεταξύ όλων αυτών των πασίγνωστων πραγμάτων στα μυαλά των περισσότερων Ελλήνων «πολιτικών αναλυτών» που με μεγάλη ευκολία στιγμάτισαν τα «εθνικιστικά συλλαλητήρια» είτε ως ρεαλιστές είτε, ακόμα χειρότερα, ως αριστεροί, είναι συχνά ανατριχιαστική. Μυρίζει έντονα δογματική βεβαιότητα ιεροεξεταστή που διαισθάνεται την έλλειψη πολιτικής ορθότητας κάποιων εν δυνάμει αιρετικών και προσπαθεί με κάθε τρόπο να την αποδείξει. 
Ο πραγματικός στόχος όλων αυτών των «αντιλαϊκιστών» είναι να αμφισβητήσουν τα δημοκρατικά και κυριαρχικά δικαιώματα των λαών και ακόμα την ίδια την έννοια του λαού. Απέναντι λοιπόν στις δυνάμεις της λαϊκής Δεξιάς εμφανίζεται μια νέα αστική «Αριστερά» που οραματίζεται έναν «άλλο λαό». Πιο ανησυχητική είναι, όμως, ίσως η αίσθηση ότι στους περισσότερους «αντιλαϊκιστές που απεχθάνονται τις λαοσυνάξεις», η σύγχυση αυτή δεν είναι καν σκόπιμη. Πράγματι, εδώ έχουμε περισσότερο να κάνουμε με κωμικοτραγικά ανεπαρκείς μεταπράτες των αναρχοφιλελεύθερων και σοσιαλκοσμοπολίτικων ιδεοληψιών. 

ΑΕΚ – Ντιναμό Κιέβου: «Οι Ναζί κρέμασαν τους ποδοσφαιριστές σας, δεν σέβεστε την Ιστορία σας»

Της Μαριλένας Καλόπλαστου

Συγκλονιστικά πανό των οπαδών της ΑΕΚ στον αγώνα με την Ντιναμό Κιέβου στο ΟΑΚΑ, με μηνύματα κατά του φασισμού και του ναζισμού και μαθήματα ιστορίας.
Ο κόσμος της ΑΕΚ, στο εν εξελίξει παιχνίδι της Ένωσης κόντρα στην Ντιναμό Κιέβου για το Europa League, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα κατά του φασισμού με τα πανό που ανάρτησε στις κερκίδες του ΟΑΚΑ.
Συγκεκριμένα, οι Ενωσίτες ανέβασαν δύο πανό το οποία έφεραν τα εξής μηνύματα: «LOVE AEK HATE RACISM ORIGINAL 21 ANTI-NAZI» και «THROW NAZIS OUT OF FOOTBALL». Δηλαδή, «Αγαπάμε την ΑΕΚ, μισούμε τον ρατσισμό. Original 21 αντι-Ναζί» και «πετάξτε τους Ναζί έξω από το ποδόσφαιρο», αμφότερα γραμμένα στα αγγλικά.

ΚΥΠΡΟΣ : "Η Άγκυρα απαιτεί τερματισμό του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. "

Στα επόμενα 24ωρα θα διαφανούν τα αποτελέσματα των διπλωματικών προσπαθειών για τερματισμό των προκλήσεων της Τουρκίας εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Όλοι εκτιμούν ότι τα πάντα εξαρτώνται από την Άγκυρα και προσωπικά από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τόσο στη Λευκωσία όσο και στις χώρες όπου υπάρχει άμεσο ή έμμεσο ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στην κυπριακή ΑΟΖ, η εκτίμηση που υπάρχει είναι πως η πορεία των εξελίξεων εξαρτάται προσωπικά από τον Τούρκο Πρόεδρο.
 Μέχρι και το βράδυ της Πέμπτης δεν υπήρξε κάποια ένδειξη από πλευράς Άγκυρας για τερματισμό του αποκλεισμού του γεωτρύπανου της ΕΝΙ. Η μόνη τοποθέτηση που έστελνε κάποιο θετικό μήνυμα ήταν μια δήλωση της Ιταλίδας υπουργού Άμυνας, η οποία μετά από συνάντηση που είχε με τον Τούρκο ομόλογό της έκανε λόγο για αναζήτηση αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Χωρίς, ωστόσο, να διευκρινίζει ποια θα είναι αυτή η αμοιβαία αποδεκτή λύση που θα ικανοποιεί τις τουρκικές απαιτήσεις για τερματισμό των ενεργειακών ερευνών από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Σήμερα όλοι μαζί - μια κλωτσιά - βάζουμε γκολ τους νεοναζί!

Σήμερα δεν υπάρχει βροχή, όλοι στο γήπεδο με πάθος και φωνή!
Σήμερα τελειώνουμε το θέμα πρόκριση!
Σήμερα όλοι με κασκόλ!

Εθνική και λαϊκή κυριαρχία Ενάντια στο παγκοσμιοποιημένο κρατικο-φιλελεύθερο σύστημα

Του Σαμίρ Αμίν

Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, όπως και η κριτική της, προκαλεί σοβαρές παρεξηγήσεις από τη στιγμή που την αποσπούμε από το κοινωνικό, ταξικό περιεχόμενο της στρατηγικής στην οποία εγγράφεται. Το κυρίαρχο κοινωνικό μπλοκ στις καπιταλιστικές κοινωνίες αντιλαμβάνεται πάντα την κυριαρχία ως ένα απαραίτητο εργαλείο για την προαγωγή των δικών του συμφερόντων, τα οποία είναι θεμελιωμένα τόσο στην καπιταλιστική εκμετάλλευση της εργασίας όσο και στην παγίωση των διεθνών θέσεων της. Σήμερα, στο παγκοσμιοποιημένο κρατικο-φιλελεύθερο σύστημα οι πολιτικές εξουσίες αντιλαμβάνονται την εθνική κυριαρχία ως το εργαλείο που τους επιτρέπει να βελτιώσουν τις «ανταγωνιστικές» θέσεις τους. […]

Εκδήλωση για τα 19 χρόνια από την παράδοση Οτζαλάν


Ανάρτηση από: https://geromorias.blogspot.gr

Είναι ικανοί...

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Χώρα γυμνή, λαός μόνος ενάντια σε τυράννους και τυραννίσκους

Του Ρούντι Ρινάλντι

Μια χώρα γυμνή, είναι αυτή που χάνει, με άλματα ή σταδιακά, την κυριαρχία της σε όλα τα επίπεδα. Είναι μια χώρα που αδειάζει από στοιχεία που τη συγκροτούν σε ιδιαίτερη οντότητα. Η ίδια έχει παραχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα σε τρίτους ή της τα έχουν αρπάξει μέσα από εκβιαστικά διλήμματα και απειλές στραγγαλισμού. Μια χώρα γυμνή, είναι αυτή που έχει παραχωρήσει τα κλειδιά στους δανειστές και μαζί όλη τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια! Μια χώρα γυμνή, είναι αυτή που δεν έχει καθόλου σημάδια δραστηριότητας και σχεδιασμών για να μπορεί να βρει μια θέση σε έναν ταραγμένο κόσμο και ιδιαίτερα σε μια ταραγμένη γωνιά του. Μια χώρα γυμνή, είναι αυτή που δεν διαθέτει ούτε πνευματική ούτε πολιτική ζωή και ηγεσία που να ανταποκρίνεται στις στοιχειώδης ανάγκες και καημούς του τόπου. Μια χώρα γυμνή, είναι αυτή που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της απέναντι σε επιβουλές και ανοικτές απειλές για την ίδια της την υπόσταση. Μια χώρα γυμνή, είναι αυτή που είναι ξέφραγο αμπέλι στη δράση μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων (Novartis και όχι μόνο) και διεθνών τοκογλύφων Ε.Ε., ΔΝΤ κ.λπ.

Ενώ ο Ερντογάν ετοιμάζεται για πόλεμο, οι πολιτικοί μας παίζουν με το …τόπι τους

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η χθεσινή, ήταν η χειρότερη ημέρα για τις σχέσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας από το 1996, όταν γκριζαρίστηκαν τα Ίμια, αφού με υπαιτιότητα του κ. Ταγίπ Ερντογάν, οι δύο χώρες θα μπορούσαν να φτάσουν σε πολεμική σύρραξη.
Και μην λέτε πως αυτά τα πράγματα δεν γίνονται στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, διότι έχουμε να κάνουμε με ένα απρόβλεπτο και επικίνδυνο ηγέτη, που μπορεί να ανάψει φωτιά στο δευτερόλεπτο.
Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας είναι πολύ πιεσμένος εσχάτως λόγω της αποτυχίας των ενόπλων δυνάμεων της χώρας του να επιβληθούν στο Αφρίν. Τρεις και πλέον εβδομάδες πολέμου και οι Κούρδοι μαχητές καλά κρατούν. Οι τουρκικές απώλειες είναι μεγάλες και οι άνθρωποι του Ιμάμη Γκιουλέν στην Ουάσιγκτον ομιλούν για 300 νεκρούς. Εάν η πληροφορία είναι αληθινή, τότε πολλά εξηγούνται. Προφανώς ο Ερντογάν προσπαθεί να ξεσπάσει και να εκτονωθεί επί των …αδυνάτων, στο Αιγαίο και την Κυπριακό.

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Σήμερα γιορτάζει ο ηγέτης της ευρωπαϊκής "αριστεράς"!

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Γιγαντώνεται η γενιά των 360 ευρώ. Αλλά μένουμε στο ευρώ

Τα νέα στοιχεία του ΕΦΚΑ δείχνουν ότι τον περασμένο Μάιο 636.424 άτομα πληρώθηκαν με μισθό 389,65 ευρώ μεικτά. Η πλειοψηφία δε των νέων προσλήψεων στον ιδιωτικό τομέα είναι με ευέλικτες μορφές απασχόλησης εκ των οποίων 127.000 εργαζόμενοι αμείβονται με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ.

Μάλιστα βαρύ είναι το τίμημα που έχουν πληρώσει κατά την περίοδο 2015-2017 οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αγοράς εργασίας οι περικοπές μισθών έφτασαν σε ποσοστό 18,9%.

Από τον Ιανουάριο του 2015 επήλθε πλήρης ανατροπή στην αγορά εργασίας. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης (μερική και εκ περιτροπής) στις νέες προσλήψεις κυριάρχησαν απόλυτα έναντι της πλήρους απασχόλησης. Έτσι, το 60% που αντιστοιχούσε στην πλήρη απασχόληση και το 40% που αντιστοιχούσε στη μερική απασχόληση, και ίσχυε μέχρι το 2015, σήμερα ανατράπηκαν πλήρως σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι η μερική απασχόληση στις νέες προσλήψεις «πέτυχε» τη χειρότερη επίδοση όλων των εποχών με 62,26%.

Των ερωτευμένων


Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Μας «περιπαίζουν» οι Γερμανοί: Η Ελλάδα σύντομα θα σταθεί στα πόδια της

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Μας «τρολάρουν» οι Γερμανοί: Η Ελλάδα σύντομα θα σταθεί στα πόδια της

Όταν μια οδυνηρή πολιτική, όπως αυτή της Τρόικας με τα μνημόνια στην Ελλάδα, κάνει τον κύκλο της και οι ενδιαφερόμενοι κρίνουν ότι δεν μπορούν να αντλήσουν πια σημαντικά πλεονεκτήματα από αυτήν, αρχίζουν να την κατακρίνουν, προετοιμάζοντας έτσι τη συνέχεια της, που δεν αποκλείεται να έχει ακόμη πιο δραματικές συνέπειες από αυτήν/ Ακριβώς, αυτή είναι η περίπτωση με τη νέα γερμανική Κυβέρνηση και την Ελλάδα. Και να προσθέσω, ακόμη, ότι οι εταίροι/δανειστές μας έκριναν τώρα απαραίτητο να "δείξουν ότι το οκταετές παντελώς αποτυχημένο σχέδιο" στην Ελλάδα......ΕΠΕΤΥΧΕ! Έτσι, λοιπόν, βλέπουν επιτυχίες, ανάκαμψη, μειώσεις της ανεργίας και άλλες φανταστικές εξελίξεις, ώστε να συνεχιστεί, με άλλη βέβαια ετικέτα, η καταστρεπτική για την επιβίωση της Ελλάδας, πολιτική. Να συνεχιστεί η αφαίμαξη του πλούτου της, να μην βλέπουμε ότι ανάπτυξη αποκλείεται, όταν συνεχώς εξακολουθούν να μειώνονται, όλα τα εισοδήματα των πολιτών, να μην αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της κοροϊδίας, με δηλώσεις ότι "η ανεργία μειώνεται", ενόσω η αιμορραγία των νέων συνεχίζεται, και ενόσω ψάχνει κανείς με απόγνωση πια να βρει μια νέα πρόσληψη εργαζομένου, που να εμπίπτει στην κατηγορία της πλήρους απασχόλησης.

Ο παρασιτικός καπιταλισμός

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Στις Η.Π.Α. έχουν δημιουργηθεί ήδη δύο παράλληλες κοινωνίες, όπου στη μεν πρώτη οι πλούσιοι γίνονται όλο και πλουσιότεροι και στη δε δεύτερη οι φτωχοί φτωχότεροι με τελική κατάληξη τις φυλακές – ενώ στην Ευρώπη μπορεί να προηγείται η Ελλάδα, αλλά σύντομα θα ακολουθήσουν όλες οι άλλες χώρες.  
«Οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, υπηρετούν τα συμφέροντα μίας συγκεκριμένης, ιδιαίτερης και παρασιτικής ομάδας: μίας «κάστας», τα μέλη της οποίας αποκαλούνται «Εισοδηματίες» (Rentiers) – επειδή διαθέτουν μεγάλα κεφάλαια, τα εισοδήματα τους προέρχονται από επενδύσεις (από κερδοσκοπικές επιθέσεις ή/και τοποθετήσεις καλύτερα) και δεν είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται. Η παρασιτική και άπατρις αυτή ομάδα, κάνει τα πάντα για να ελέγξει τις εξελίξεις στον πλανήτη – πριν από όλα τους πολιτικούς, η πλειοψηφία των οποίων την υπηρετεί έμμισθα, αφού στηρίζει την εξουσία της σε αυτήν (στην ελίτ).
Το συγκεκριμένο τώρα οικονομικό σύστημα, το οποίο παράγει συνεχώς νέους σκλάβους χρέους (κράτη, επιχειρήσεις, νοικοκυριά και άτομα), μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή – μέσα από τις κρίσεις που γίνονται συχνότερες και μεγαλύτερες, από τις χρηματιστηριακές φούσκες που σπάζουν με πάταγο, από τις επεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών που μεταφέρουν τον πλούτο από τα κάτω προς τα επάνω, από τα πλασματικά χρήματα στις αγορές συναλλάγματος και παραγώγων, από τα περιβαλλοντικά προβλήματα που οφείλονται κυρίως στην αχόρταγη λεηλασία των φυσικών πόρων κοκ.» (Β. Γ. με παρεμβάσεις).

Μια ομιλία γεμάτη ψέματα, υποκρισία φόβο και διχασμό

Το σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου στο πνεύμα των ημερών

Του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη 
Ο χτεσινός λόγος του πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική του ομάδα για τη σύσταση επιτροπής της Βουλής για τη Novartis είναι ίσως ο πιο εμπρηστικός πολιτικά. Και ίσως ο διανθισμένος με τα περισσότερα ψέματα μαζεμένα. Ταυτόχρονα, κατονομάζει ως ενόχους τους κατηγορούμενους πολιτικούς του αντίπαλους, δεν παραλείπει να ξεσκονίσει τη διακυβέρνηση Καραμανλή, αποκαλύπτει την απέχθειά του για όλο το κομμάτι του λαού που δεν στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την καθεστωτική αντιδημοκρατική νοοτροπία του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν».
Ο κ. Τσίπρας κατ αρχήν χτες έβγαλε ευθέως τη δικαστική απόφαση ότι οι κατηγορούμενοι πολιτικοί του αντίπαλοι είναι ένοχοι. Είπε σε μια αποστροφή του λόγου του: « Οι αληθινοί κουκουλοφόροι με τα λευκά κολάρα, που είχαν θρονιαστεί σε υπουργεία και κρίσιμα πόστα για τη δημόσια υγεία, που έκαναν τον πόνο του λαού αντικείμενο μίζας και πλουτισμού, τώρα που απειλεί η Δικαιοσύνη να τους βγάλει τις κουκούλες και να τους αποκαλύψει, καταγγέλλουν τους μάρτυρες ως δήθεν κουκουλοφόρους».

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Σενάρια πολέμου

Του Στάθη

Τα πράγματα περί το Σκοπιανό δεν βαίνουν καλώς. Το «Σύμφωνο Κοτζιά» εξελίσσεται σε μια προσδοκία «σαλαμοποιημένης»  συμφωνίας, που θα είναι αδύνατον να περάσει από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία (για να έχει κάποιο κύρος) – μάλιστα των 2/3 (καθώς θα έπρεπε). Παρά ταύτα ο Τσίπρας είναι «αποφασισμένος». Το ίδιο καρκινοβατούν (παρά τα fake news Κοτζιά) τα ελληνοαλβανικά, ενώ τα ελληνοτουρκικά τα παρακολουθεί ο από μηχανής (με ελάχιστα πλέον καύσιμα) θεός.
  Η έξοδος στις αγορές ούτε καθαρή ούτε ρόδινη θα είναι, αντιθέτως η αντί των Μνημονίων επερχόμενη Επιτήρηση θα είναι το ανώτερο στάδιο αυτής της λέξης: Επικυριαρχία. Η (προεκλογική) ρητορική Τσίπρα, «έλυσα το Σκοπιανό, σας βγάζω από τα μνημόνια», αποδεικνύεται θνησιγενής κι εν όψει της λαίλαπας των πλειστηριασμών (και των χρηματικών κατασχέσεων) πνέει τα λοίσθια. Με την πραγματική οικονομία (του προτεκτοράτου) να «τρώει» όλο και πιο πολλά νοικοκυριά και επιχειρήσεις, αφήνοντας στη θέση τους χώρο για την ευέλικτη εργασία (εκείνη που κάνει κωλοτούμπες μπροστά στις Εταιρείες) και την κρατική (επιδοματική, πελατειακή) διαχείριση της φτώχειας.

Η ιστορία της Παλαιστίνιας Αχέντ Ταμίμι (βίντεο) – Η δίκης της ξεκίνησε κεκλεισμένων των θυρών

Ξεκίνησε σήμερα κεκλεισμένων των θυρών σε ισραηλινό στρατοδικείο η δίκη της Παλαιστίνιας έφηβης Άχεντ Ταμίμι, η οποία έχει αναχθεί σε σύμβολο των Παλαιστίνιων που μάχονται κατά της ισραηλινής κατοχής.  Η 17χρονη Ταμίμι συνελήφθη τον Δεκέμβριο μετά τη δημοσιοποίηση ενός βίντεο στο οποίο εμφανίζεται να χτυπά Ισραηλινούς στρατιώτες στο χωριό της Νάμπι Σάλεχ της Δυτικής Όχθης. Η μητέρα της Ταμίμι, Ναριμάν, καθώς και η εξαδέλφη της Νουρ εμφανίζονται μαζί της στο βίντεο και πρόκειται επίσης να δικαστούν. Όμως μόνο η Άχεντ ήταν παρούσα σήμερα στο στρατοδικείο του Όφερ στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν γεμάτη και ο δικαστής ζήτησε να αποχωρήσουν τόσο οι δημοσιογράφοι όσο και οι διπλωμάτες που ήταν παρόντες, επιτρέποντας μόνο την παραμονή των μελών της οικογένειας της Ταμίμι. (Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ)

«Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει μια χορδή που λέγεται πατρίδα»

Ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος μοιάζει να έχει ζήσει πολλές ζωές διαφορετικές μεταξύ τους. Από τον βαθύ Πειραιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε μέχρι τα βουνά που όργωσε για να καταγράψει τον βίο του Αρη Βελουχιώτη. Από το σκυλάδικο του Αλογάκου στο Ικόνιο και την Τρούμπα μέχρι την κοινή ζωή που μοιράστηκε με την Ελένη και τη Μαλβίνα ή τον χώρο της διαφήμισης όπου είχε για χρόνια μια μεγάλη πορεία. Το θαυμαστό είναι πως όλες αυτές οι αποσκευές έχουν στην πορεία του Διονύση δύο όψεις. Η μία είναι αυτή που βιώθηκε και η άλλη είναι αυτή που μεταπλάθεται σε έργο. Aπό το 1976 που πρωτοέγραψε λογοτεχνία («Δανεικιά γραβάτα») μέχρι σήμερα που ολοκληρώνει την τριλογία του για τον αγαπημένο του Πειραιά (και αυτό το κάνει από το σπίτι του στο Μετς). Ο Χαριτόπουλος ζει μια σχεδόν ασκητική ζωή, γράφοντας όμως με πάθος για τη δημόσια. Μας δέχεται σπίτι του και μιλά για τον Πειραιά, τον Ολυμπιακό, τον Αρη, την πατρίδα, τα συλλαλητήρια, τις γυναίκες, τη μετανάστευση. Απλά και απολαυστικά.     

Τι γράφετε τώρα; 

Ολοκληρώνω την τριλογία, χρέος στην πόλη μου που λατρεύω, τον Πειραιά. Εγινε πρώτα το "Εκ Πειραιώς", μετά οι "Πειραιώτες" και το φθινόπωρο εκδίδεται το "Πειραιάς βαθύς". Είναι τα σπλάγχνα της πόλης, το οργανωμένο έγκλημα, αναμοχλεύω τον βυθό του υπόκοσμου, κυρίως τον προπολεμικό. Ξέρεις ότι υπήρξε σχέδιο δολοφονίας του Μεταξά; έμεινε κρυφό. Στον Πειραιά ήταν ο εκτελεστής που είχαν επιλέξει…

Πού ψάξατε;

Μεγάλη έρευνα. Στον παλιό Τύπο, συνεντεύξεις με παλιούς Πειραιώτες και με παλιούς αστυνομικούς που ήξεραν την πόλη σαν την τσέπη τους. Τις έκανα εγώ. Κάποιες είναι ακούσιες, μου τις διηγούνταν πριν μου μπει η ιδέα.

Μακεδονικό - "Παραμύθι χωρίς όνομα"

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

 - Ορισμένες πτυχές του ζητήματος στη σύγχρονη εκδοχή του, κάποιες από τις οποίες έχουν πολλαπλώς εκτεθεί από πολλούς στο δημόσιο λόγο, άλλες πάλι λιγότερο και η άποψή μου 

[Προς διευκόλυνση της ανάγνωσης ενός αρκετά μακροσκελούς κειμένου, ακολουθείται η ακόλουθη δομή σε πέντε επιμέρους κεφάλαια : Α) Εισαγωγή, Β) Όψεις της εσωτερικής διάστασης, Γ) Επισημάνσεις της συζήτησης για το εθνικό φαινόμενο, Δ) Συγκυρία του σύγχρονου Μακεδονικού και εσωτερική πολιτική διαχείρηση, Ε) Εξωτερική πολιτική – Ζητήματα ιστορίας και προοπτικές ]

Αντί άλλου τίτλου : Παραμύθι χωρίς όνομα 

Πηνελόπης Δέλτα, 1910 

Α) Εισαγωγή


Το γνωστό αλληγορικό παραμύθι αναφέρεται σε μια χρεοκοπημένη χώρα, όπου μέσα από εσωτερικές ανακατατάξεις και τριβές εντός της κυρίαρχης πολιτικής τάξης, αναδεικνύεται η κατάλληλη ηγεσία, η οποία οδηγεί - μετά από συγκρούσεις - τη χώρα στην αναδιοργάνωσή της και στην υπέρβαση των δυσκολιών, που φάνταζαν ανυπέρβλητες. Το βιβλίο αντανακλά τις προσδοκίες ενός τμήματος της κοινωνικής ελίτ του παροικιακού ελληνισμού (όπου ζούσε η Δέλτα) για την ανόρθωση της χώρας, τη θετική αγωνιστική κίνηση που εκπέμφθηκε με το Κίνημα στου Γουδή το 1909 και το αναγκαίο ανορθωτικό έργο που τέθηκε σε εφαρμογή με έναυσμα την αναθεωρητική Βουλή του 1910-1911. Μια πορεία που το ιστορικό εκκρεμές του ελληνικού χωροχρόνου κινήθηκε από την ήττα του 1897 και την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στην ανορθωτική βενιζελική κίνηση (στην εσωτερική και εξωτερική της διάσταση), σε μια εποχή που διεθνώς χαρακτηριζόταν από την έντονη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και τη δυναμική τάση διεθνοποίησης του καπιταλισμού, την κορύφωση των διαδικασιών εθνικής αφύπνισης ή αυτοδιάθεσης, τη ραγδαία ανάπτυξη και οργάνωση του εργατικού κινήματος, την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που θα οδηγήσουν στο ξέσπασμα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, την τελική υποχώρηση και έξοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας από το βαλκανικό χώρο που θα κορυφωθεί με τους δύο βαλκανικούς πολέμους, όλα τα ανωτέρω σε μια ενιαία πυκνή αντιφατική κίνηση της ιστορικής διαδικασίας. Οι δυναμικές της ανορθωτικής κίνησης στον ιστορικό χώρο του ελληνισμού των αρχών του 20ου αιώνα συμπυκνώθηκαν σε δύο ζητήματα (στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εξέλιξης του Ανατολικού Ζητήματος), το Μακεδονικό και το Κρητικό Ζήτημα, που ανέδειξαν και δύο σημαίνουσες – και αντίπαλες- πολιτικές μορφές, τον Ίωνα Δραγούμη και βέβαια τον Ελευθέριο Βενιζέλο αντίστοιχα, με τους οποίους συνδέθηκε η Πηνελόπη Δέλτα. Χαρακτηριστική του βάρους των ζητημάτων της εθνικής απελευθέρωσης-αποκατάστασης συγκεκριμένων ιστορικών χώρων του ελληνισμού στον εγχώριο πολιτικό αγώνα και τη γενικότερη κοινωνική κίνηση, είναι η γνωστή αποστροφή του Ίωνα Δραγούμη - ενός ριζοσπάστη διανοούμενου των αρχών του 20ου αιώνα, μέλους της αστικής αθηναϊκής τάξης, ο οποίος στάθηκε κριτικά απέναντι τόσο στον Αθηναϊσμό ως κυρίαρχη διαμορφούμενη μορφή κρατικής συγκρότησης, όσο και σταθερά απέναντι στον βενιζελισμό, που διακηρύσσει «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει». 

Απ’ τ’ αριστερά. Για την Πατρίδα!

Σε απάντηση αυτών που προσπαθούν να παραπλανήσουν το λαό παραποιώντας τα λεγόμενα των διαφόρων θεωρητικών και κρύβοντας την αλήθεια. Η μελέτη τους και η αντίληψή τους για την ιστορία και τα επαναστατικά κινήματα φτάνει τόσο μακριά, ώστε ταυτίζουν χωρίς δεύτερη σκέψη τον πατριωτισμό με το φασισμό, συμπεριφερόμενοι φασιστικά στη θέα και μόνο της Ελληνικής σημαίας, με τραγικό αποτέλεσμα να καταφέρουν να απομακρύνουν τόσον απλό κόσμο από το κίνημα, και να τον ρίξουν στην αγκαλιά της Χ.Α.
  
“Ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν επιφέρει στις συνειδήσεις μια μεταβολή που δημιουργεί νέα αδελφική στάση, τόσο πάνω στον ατομικό χώρο μέσα στην κοινωνία που οικοδομεί ή που έχει οικοδομήσει το σοσιαλισμό, όσο και στον παγκόσμιο χώρο, για όλους που υποφέρουν από την ιμπεριαλιστική καταπίεση“
(Ε. Τσεγκεβάρα. Ομιλία στο Αλγέρι – 1965)

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Η παγκοσμιοποίηση απεβίωσε

Του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα* από το Ἀρδην τ. 109
Η έξαψη για έναν επικείμενο κόσμο δίχως σύνορα, ο ζήλος για τη διαρκή κατακρεούργηση των εθνικών κρατών στο όνομα της ελεύθερης επιχείρησης και η σχεδόν θρησκευτική βεβαιότητα ότι η παγκόσμια κοινωνία θα καταλήξει να είναι ένας απόλυτα ενιαίος χώρος οικονομικά, χρηματιστικά και πολιτιστικά, μόλις κατέρρευσαν, προκαλώντας μια κατάπληξη που άφησε άφωνες τις φιλοπαγκοσμιοποιητικές ελίτ του πλανήτη.
Η άρνηση της Βρετανίας να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης –το πιο σημαντικό εγχείρημα κρατικής ενοποίησης των τελευταίων εκατό ετών– και η εκλογική νίκη του Τραμπ –που ύψωσε τις σημαίες μιας επιστροφής στον οικονομικό προστατευτισμό, ανακοίνωσε την καταγγελία των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου και υποσχέθηκε την κατασκευή βαβυλώνιων συνοριακών τειχών– έχουν εκμηδενίσει τη μεγαλύτερη και πιο επιτυχημένη φιλελεύθερη αυταπάτη της εποχής μας. Και όλα αυτά προέρχονται από τα δύο έθνη που, πριν τριάντα πέντε χρόνια, ενδεδυμένα την πολεμική πανοπλία τους, διακήρυσσαν την έλευση του ελεύθερου εμπορίου και της παγκοσμιοποίησης ως την αναπόφευκτη λύτρωση της ανθρωπότητας, απευθυνόμενα σε έναν κόσμο όπου έχουν ανατραπεί ή, ακόμα χειρότερα, εξαντληθεί οι ψευδαισθήσεις που τον κράτησαν σε επαγρύπνηση επί έναν αιώνα.

Όλη η λίστα με τα 88 νέα προαπαιτούμενα

Του Γιώργου Παλαιτσάκη
Στη λίστα δεσπόζει η δέσμευση της κυβέρνησης να δρομολογήσει άμεσα - ψηφίζοντας σχετική διάταξη από τον Μάιο του τρέχοντος έτους - τη μείωση του αφορολογήτου των μισθωτών, των συνταξιούχων και των κατ' επάγγελμα αγροτών ένα χρόνο νωρίτερα, από το 2019 αντί από το 2020, αν το ΔΝΤ και οι λοιποί θεσμοί κρίνουν ότι αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση της επίτευξης του δημοσιονομικού στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2019. Ταυτόχρονα όμως η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να προωθήσει από τον Μάιο του τρέχοντος έτους και την δευτερεύουσα νομοθεσία για την εφαρμογή των ήδη ψηφισθέντων δημοσιονομικών αντιμέτρων που προκαλούν αύξηση δημοσίων δαπανών από το 2019.
Η κυβέρνηση υποχρεώθηκε επίσης να προχωρήσει στην κατάργηση των μειωμένων κατά 30% συντελεστών ΦΠΑ σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο από την 1η Ιουλίου, ενώ παράλληλα δεσμεύθηκε ότι θα νομοθετήσει την αύξηση των συντελεστών του ΕΝ.Φ.Ι.Α. και την περικοπή των απαλλαγών από τον φόρο αυτό, εφόσον οι αντικειμενικές αξίες μειωθούν σημαντικά σε πολλές περιοχές της χώρας, προκειμένου να διασφαλιστεί η είσπραξη εσόδων ίδιου ύψους με αυτά που εισπράχθηκαν σε κάθε ένα από τα έτη 2014-2017 (2,65 δισ. ευρώ ετησίως).

Μίκης Θεοδωράκης: Ηλίθιοι και αδίστακτοι οι εχθροί μου

Απαντήσεις σε όσους του άσκησαν κριτική για την παρουσία και ομιλία του στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία δίνει ο Μίκης Θεοδωράκης, σε μακροσκελή του επιστολή, την οποία δημοσίευσε το protothema.gr. 
Αναφερόμενος στους επικριτές του, κάνει λόγο για άτομα που βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση και διερωτάται: «Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου, ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσα μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είμαι... τραμπούκος και τρομοκράτης;»
Ολόκληρη η επιστολή
Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω γι’ αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Σε μια ζωή με συνεχή δράση πάντοτε στο προσκήνιο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής χωρίς ποτέ να υπολογίσω αντιδράσεις που συχνά με οδηγούσαν στο χείλος του θανάτου, τι βρήκαν να μου προσάψουν οι σημερινοί μου συκοφάντες;

Οι νεοφασίστες είναι διαχρονικοί και χρήσιμοι!

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Τα «εθνικιστικά» συλλαλητήρια και η «αστική» αριστερά

Του Γιάννη Παπαμιχαήλ

Το συλλαλητήριο της Αθήνας για το Μακεδονικό ενόχλησε με τον όγκο του, εξόργισε με τις πολλές γαλανόλευκες σημαίες του και προβλημάτισε με τον πατριωτικό του παλμό όλους τους γνωστούς κύκλους του πολιτικά ορθού υποπατριωτισμού, οι περισσότεροι εκ των οποίων διαπλέκονται με τα φαντάσματα της πολιτικά εκφυλισμένης «αριστεράς».

Με πολύ λοιπόν δυσφορία, υπεροπτικά ξινό ύφος και μπόλικη «ορθολογικώς σκεπτόμενη» αγανάκτηση, διάφοροι, μάλλον φαιδροί πολιτικοί στοχαστές, συνήθεις παρατρεχάμενοι των δημοσιογράφων που πρόσκεινται στην κυβέρνηση του είκοσι τοις εκατό των ψηφοφόρων που εξακολουθεί εντούτοις να κυβερνά, συνεχίζουν ακούραστα να προβάλλουν τις ίδιες ενστάσεις για τα συλλαλητήρια. Το ίδιο καθώς και κάτι άλλα παλικάρια του αναρχοφιλελεύθερου συρμού που στελεχώνουν ή προπαγανδιστικούς μηχανισμούς ή ομάδες κρούσης.

Η συμφωνία της Βάρκιζας και η διαφωνία του Αρη Βελουχιώτη

Της Βασιλική Λάζου, Διδάκτορας Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου - Hot Doc History

"Στη μεγάλη πλατεία (των Τρικάλων) μια άδεια εξέδρα περιμένει την άφιξη της αντιπροσωπείας του ΕΛΑΣ. Μια βιασμένη αισιοδοξία εμψυχώνει τις συζητήσεις αλλά ένα βαρύ προαίσθημα τις σταματά. Οσο περνά η ώρα η ανησυχία διαπερνά το πλήθος. Ο Παρτσαλίδης ανεβαίνει στο βήμα. Αναγκαστήκαμε. Είναι σαν κεραυνός. Το πλήθος βουβαίνεται και μέσα σε τούτη την πνιχτή σιωπή ο Παρτσαλίδης απαριθμεί τους όρους της Συμφωνίας της Βάρκιζας. Οταν τελείωσαν, κάποιος αρχίζει να σιγοτραγουδά τον ύμνο του ΕΛΑΣ, που γενικεύεται από εκατοντάδες στόματα που πνίγονται καθώς τραγουδάνε “Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα”... Υστερα πάλι σιωπή».1

Στις 12 Φεβρουάριου 1945, ύστερα από δεκαήμερες διαπραγματεύσεις, υπογράφτηκε η Συμφωνία της Βάρκιζας, μια συμφωνία που έμελλε να στοιχειώσει την Αριστερά και να σημαδέψει την ιστορία του αριστερού ελληνικού κινήματος. Εκ μέρους του ΕΑΜ τη Συμφωνία υπέγραψαν ο Γιώργης Σιάντος, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ και επικεφαλής της αντιπροσωπείας, ο Μήτσος Παρτσαλίδης, γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ, και ο Ηλίας Τσιριμώκος, γενικός γραμματέας της ΕΔΑ.

Για δες κάτι πράγματα ρε παιδάκι μου…


Ανάρτηση από: www.katiousa.gr

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Μακεδονομάχοι, τουρκοφάγοι και εθνομηδενιστές Ο πατριωτισμός της αριστεράς και η εθνικοφροσύνη

Του Γιώργου Λιερού 

«Ήδη από τώρα ο δανειακός κορσές έχει δεθεί σφιχτά μέχρι το 2060. Εάν δεν γίνουν κι άλλες ελαφρύνσεις του χρέους η Ελλάδα θα παραμείνει αυτό που είναι τώρα: ένα κράτος υπό ξένη διοίκηση. Οκτώ χρόνια… η χώρα εφάρμοσε τόσο σκληρές περικοπές που μάλλον κανένα ανεξάρτητο κράτος δεν θα δεχόταν.»
Suddeutsche Zeitung

«Η εθνική οικοδόμηση συνοδεύεται απαραιτήτως από την ανακάλυψη και την προώθηση διεθνιστικών αξιών. Μακριά από το ν’ απομακρύνει από τα άλλα έθνη, η εθνική απελευθέρωση είναι αυτή που κάνει το έθνος παρόν στη σκηνή της ιστορίας. Στην καρδιά της εθνικής συνείδησης υψώνεται και ζωηρεύει η διεθνής συνείδηση.»
Frantz Fanon

Τα συλλαλητήρια για το όνομα Μακεδονία είναι καθαρά μια υπόθεση της εθνικοφροσύνης. Η εμπλοκή ενός μέρους της αριστεράς στο «μακεδονικό μέτωπο» αποτελεί ένα σοβαρότατο ολίσθημα, βαρύ σύμπτωμα της πλήρους αδυναμίας της σημερινής ελληνικής αριστεράς να καταπιαστεί με τη δέουσα αξιοπιστία με τα λεγόμενα εθνικά ζητήματα. Αυτή η αδυναμία εκδηλώνεται χαρακτηριστικά στο ότι ο αριστερός πατριωτισμός που δέσποζε για μισό αιώνα στην ιδεολογία της αριστεράς και την οδήγησε στα πρόθυρα της εξουσίας την δεκαετία του 1940, σήμερα είτε έχει εγκαταλειφθεί είτε, ακόμα χειρότερα, συγχέεται με τον για δεκαετίες χειρότερο αντίπαλό του, την εθνικοφροσύνη.

Υγρασίες


Ανάρτηση από:h ttp://www.skitso.biz

Η άλωση της Ευρώπης

Του Βασίλη Βιλιάρδου


Η αμετανόητη πρωσική κυβέρνηση ευρίσκεται πια πολύ κοντά στη δημιουργία ενός τέταρτου Ράιχ, με οικονομικά όπλα αυτή τη φορά – εφαρμόζοντας την πολιτική του μερκαντιλισμού από το ξεκίνημα της Ευρωζώνης, με πρώτα μεγάλα θύματα τα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου.
«Είναι ολοφάνερο πως η ευρωπαϊκή κρίση χρέους προκλήθηκε από τη Γερμανία, με την έννοια πως ο μεγάλος ασθενής, όπως αναμφίβολα ήταν η χώρα πριν το 2005, θεραπεύθηκε πίνοντας το αίμα των εταίρων του – οι οποίοι ουσιαστικά πλήρωσαν σαν ανόητοι το υπέρογκο κόστος της ένωσης των δύο Γερμανιών. 
Δεν έφτανε δηλαδή η διαγραφή του 50% των χρεών της Γερμανίας το 1953 από τους υπολοίπους παρά το ότι αιματοκύλισε τον πλανήτη δύο φορές, ούτε η βοήθεια των Η.Π.Α. να επαναπατρισθούν τα κλεμμένα των ναζί, ούτε η άρνηση της να εξοφλήσει τις πολεμικές επανορθώσεις ως όφειλε μετά την ένωση της – αφού κατάφερε επί πλέον με ύπουλο τρόπο να πληρώσουν όλοι οι εταίροι της το κόστος της ένωσης της«.
Ανάλυση
Σύμφωνα  με την ΕΛΣΤΑΤ (πηγή), η συνολική αξία των ελληνικών εισαγωγών το 2017 ανήλθε στο ποσόν των 50,258 δις € έναντι 44,187 δις € το 2016 – έχοντας αυξηθεί κατά 13,7%. Το ίδιο έτος η συνολική αξία των εξαγωγών ήταν 28,832 δις € έναντι 25,463 δις € το 2016, έχοντας αυξηθεί κατά 13,3% (χωρίς τα πετρελαιοειδή 7,1%). Ως εκ τούτου, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου το 2017 εκτινάχθηκε στα 21,426 δις € από 18,723 δις € το 2016, παρουσιάζοντας ποσοστιαία αύξηση ύψους 14,4% – γεγονός που σημαίνει ότι, το 2017 εισάγαμε εμπορεύματα αξίας 21,4 δις € περισσότερα από όσα εξάγαμε, ή σχεδόν 3 δις € πιο πολλά από το 2016 (οπότε η αποψίλωση του παραγωγικού μας ιστού συνεχίσθηκε).

Ο Τραμπ, ο Μακρόν και ο… Νέγκρι

Τα βάρη στα χαμηλά και μεσαία στρώματα και οι φοροελαφρύνσεις στις πολυεθνικές… 
Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 140
Μπορεί, σε ό,τι αφορά στο πολιτικό τους προφίλ, ο ένας να αυτοπαρουσιάζεται ως η απόλυτη αντίθεση του άλλου. Ο Τραμπ ως εκφραστής της αναδυόμενης δεξιάς δημαγωγίας και ο Μακρόν ως βαρόνος του φιλελευθερισμού. Η πολιτική τους, όμως, ιδίως σε καίρια ζητήματα, όπως αυτό της φορολογίας, είναι πανομοιότυπη!
Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, ο Τομά Πικετί, γνωστός στην παγκόσμια κοινή γνώμη από τη συγγραφή της επιδραστικής μελέτης του, Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα, έγραψε ένα άρθρο για τη Λε Μοντ Ντιπλοματίκ, στο οποίο ανέλυσε τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που προώθησαν σε ΗΠΑ και Γαλλία οι Τραμπ-Μακρόν, για να καταλήξει σ’ ένα εξαιρετικά ανησυχητικό συμπέρασμα: Για πρώτη φορά, ίσως μετά τη… Γαλλική Επανάσταση, δύο από τις ισχυρότερες χώρες του δυτικού κόσμου φλερτάρουν με πολιτικές αντίστροφα προοδευτικής φορολογίας. Δηλαδή, ενός συστήματος που κατανέμει εξόχως άδικα τα φορολογικά βάρη στους μεσαίους και τους χαμηλότερους, επιφυλάσσοντας απίστευτες φοροελαφρύνσεις για τους υπερπλούσιους και τις πολυεθνικές.