Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Εφημερίδεεεες!!!

Ανάρτηση από: http://panosiatridis.blogspot.gr

Το Ανακλητό…

Του Λάζαρου Μαύρου

ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ότι δεν πρόκειται να ψηφιστεί από την ισχύουσας κομματικής σύνθεσης σημερινή Βουλή, η πρόταση νόμου της Συμμαχίας Πολιτών για τη θεσμοθέτηση τού Ανακλητού τών εκάστοτε εκλεγομένων στην εξουσία, πριν λήξει η θητεία τους, εάν κάποια στιγμή η λαϊκή πλειοψηφία, δηλαδή ο Εντολέας λαός, κρίνει ότι παραβίασαν την εντολή εκείνοι, στους οποίους με την ψήφο του την είχε αναθέσει, ως Εντολοδόχους του, κι αθέτησαν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και δεσμεύσεις.
ΕΙΝΑΙ, ΟΜΩΣ, εξίσου βέβαιο ότι οι νουνεχείς πολίτες, όταν βαθύτερα την μελετήσουν και την στοχαστούν, είτε ανήκουν ακόμη στους ψηφοφόρους τών οιωνδήποτε κομμάτων, είτε απαξιώνοντας το κομματικό σύστημα διογκώνουν τα αυξανόμενα ποσοστά τής Αποχής, στην πλειοψηφία τους, θα την υποστηρίξουν. Ως μία βαλβίδα ανάκτησης μέρους τής λαϊκής κυριαρχίας - δηλαδή της ουσιωδέστερης ουσίας του δημοκρατικού πολιτεύματος - απ’ τον ίδιο τον λαό.
- ΩΣΤΕ: Έγκαιρα ο λαός (κι αυτό είναι το σπουδαιότερο), χωρίς να περιμένει τη χρονική λήξη τής 5ετούς θητείας του Εντολοδόχου του, να έχει θεσμικά, από τον νόμο, τη δυνατότητα, ως πλειοψηφία του κυρίαρχου λαού, να του αφαιρεί τη λαϊκή εντολή, όταν η πλειοψηφία βουληθεί ότι ο Εντολοδόχος παραβίασε τη λαϊκή Εντολή.

Κομμουνιστές και “Κομμουνιστές” στην Κύπρο για την Κύπρο

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

“Θεωρούμε ως λαό της Κύπρου και τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, αλλά ΔΕΝ θεωρούμε την Κύπρο Ελληνική, όπως θεωρούν κάποιοι”, είπε χαρακτηριστικά προχτές, στην εκπομπή του ΡΙΚ, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, ‘Αντρος Κυπριανού.
Μεταξύ των κάποιων προφανώς συγκαταλέγεται και ο μεγάλος Τούρκος ποιητής και κομμουνιστής Ναζίμ Χικμέτ, που πέρασε πολλά χρόνια της ενήλικης ζωής του σε φυλακές και εξορίες και του οποίου τα έργα μεταφράστηκαν σε πενήντα γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά.
Η εφημερίδα Αυγή, που για να την αγοράσεις στην Ελλάδα από περίπτερο έπρεπε, το 1955, να κάνεις ειδική επιχείρηση, για να μην καταλήξεις στην Ασφάλεια, έγραφε στο φύλλο 174 εκείνου του έτους:
“Ο Χικμέτ απηύθυνε μήνυμα στους Τούρκους της Κύπρου, στο οποίο τονίζει ότι “η Κύπρος ήταν πάντοτε ελληνική”. “Δεν υπάρχει”, γράφει, “κανένα ζήτημα για την ελληνικότητα της νήσου. Η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι ‘Ελληνες και δίκαια αγωνίζονται για την ‘Ενωσιν της νήσου με την Ελλάδα”. Απευθυνόμενος ειδικότερα στην τουρκική μειονότητα της Κύπρου, ο Τούρκος ποιητής τονίζει ότι “πρέπει να συνεργασθή με τους ‘Ελληνες Κυπρίους για την απαλλαγή της νήσου από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό”. “Μόνο”, γράφει, “όταν η νήσος απαλλαγή από τους ‘Αγγλους ιμπεριαλιστάς, οι Τούρκοι κάτοικοί της θα μπορέσουν να ζήσουν πραγματικά ελεύθεροι…”

Το πόρισμα των Συριζανέλ για τα δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ και … η άλωση του ΔΟΛ

Σκίτσο του Ηλία Μακρή
Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 130
Οι Σύριζα-Ανέλ έδωσαν την προηγούμενη Τρίτη το πόρισμά τους για την Εξεταστική Επιτροπή Ελέγχου για τα τραπεζικά δάνεια που χορηγήθηκαν στα κόμματα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Μετά από επτά ολόκληρα χρόνια που οι συριζαίοι κατήγγειλαν το περιβόητο τρίγωνο διαπλοκής κομμάτων, τραπεζών και ΜΜΕ και οχτώ μήνες που διήρκεσε η επιτροπή, κατά την οποία παρήλασαν οι ισχυρότεροι μηντιάρχες και τραπεζικοί παράγοντες της χώρας, το πόρισμα της πλειοψηφίας είναι… μια τρύπα στο νερό.
Η πλειοψηφία έκρινε από τη διερεύνηση που έκανε ότι δεν προκύπτουν ευθύνες πολιτικών προσώπων, κάτι που σημαίνει ότι δεν πρόκειται να κατατεθεί αίτημα συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, άρα ο πολιτικός κόσμος είναι καθαρός. Για τις ευθύνες τώρα τραπεζών και ΜΜΕ η πλειοψηφία δηλώνει αναρμόδια και προτρέπει τη δικαιοσύνη να διερευνήσει τις τυχόν ευθύνες τους.

Σχετικά με το «εθνικιστικό ντελίριο» του Τραμπ

Του Θύμιου Παπανικολάου

Η «αριστερά» της Παγκοσμιοποίησης εκπληρώνει το ρόλο της (αυτόν του «ξεπλύματος» και του δεκανικιού της Παγκοσμιοποίησης), με τη δαιμονοποίηση των ιδεολογημάτων του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου: Των ιδεολογημάτων του «εθνικισμού», του «ρατσισμού», της «ξενοφοβίας», της «πολυπολιτισμικότητας» και CIA… Είναι αυτή η «αριστερά» που έχει αναγάγει σε «σκιάχτρα» όλα τα ιδεολογήματα της Νέας Τάξης…

Δεν υπάρχει κείμενο αυτής της «αριστεράς» (σε όλες τις αποχρώσεις της, ιδιαίτερα τις «αριστερίστικες») το οποίο να μην έχει ως κεντρικό του άξονα ένα από αυτά τα «σκιάχτρα»: Του «εθνικισμού» και του «ρατσισμού» κατά κανόνα… 

Ο «εθνικισμός» και ο «ρατσισμός» έχουν υποκαταστήσει κυριολεκτικά την αφετηρία κάθε ταξικής ανάλυσης: Την ταξική πάλη… 
Τα πάντα κινούνται με απόλυτο κριτήριο τον «εθνικισμό», το «ρατσισμό» κ.λπ… 

Ο Κάρλος Λατούφ για τον Ντόναλντ Τραμπ

Το άλλο μας μισό

Της Τάνιας Ζωγράφου

Μισός μισθός, μισή σύνταξη, μισή περίθαλψη, μισή παιδεία, μισές διακοπές, μισές ευχές, μισοί άνθρωποι. Επτά χρόνια τώρα εποχή εκπτώσεων. Έκπτωση στην ξενοιασιά, στη βεβαιότητα για τη δουλειά, στα εξασφαλισμένα γηρατειά, στην αξιοπρέπεια.... Έκπτωση στη διεκδίκηση, στα όνειρα, στα ιδανικά.

Ένα μαραμένο «καλή χρονιά», κι αμέσως μετά ένα τρομαγμένο «την υγειά μας νάχουμε, πάνω απ' όλα», οι ευχές για την υποδοχή του νέου Έτους. Καμιά προσμονή, κανένα όνειρο. Βασανιστική υποψία- βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε χειρότερα.  126.956 εργαζόμενοι αμείβονται με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ, για δυο ή τρεις μέρες τη βδομάδα. Συνολικά 343.760 εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μεικτά, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, στον ιδιωτικό τομέα. Κάτι ανάμεσα Βουλγαρία και Κίνα. Και τα λίγα ευρώ, να πετάνε στους φόρους. Γιατί τα ευρώ είναι άψυχα πράγματα και δεν έχουν καρδιά και αισθήματα, αλλά φτερά σίγουρα έχουν.

Η αντίσταση στην ευρω-κατοχή: Με αφορμή μια αποκαλυπτική δημοσκόπηση (βίντεο)

Του Νίκου Ιγγλέση

Το 2002 η Ελλάδα παρέδωσε τη νομισματική κυριαρχία της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και μετέτρεψε το 75% του τότε Δημόσιου Χρέους της, από δραχμές που ήταν, σε ευρώ. Έτσι το σύνολο του χρέους έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα μας δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει ευρώ. Από τότε οι τόκοι και τα χρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πληρώνονται υποχρε-ωτικά από νέα δάνεια που δεν αποπληρώνουν, αλλά ανακυκλώνουν αενάως το χρέος.

Οκτώ χρόνια μετά, το 2010, η Ελλάδα χρεοκόπησε, αφού δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές», με βιώσιμο επιτόκιο, και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή στο «αναμορφωτήριο», του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι δανειστές ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι εγχώριες κυβερνήσεις έγιναν μαριονέτες τους, η εθνική κυριαρχία απωλέσθη και η Ελλάδα έγινε αποικία.

Μεταρρυθμίσεις, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραματικά (χάθηκε το 26% της εγχώριας παραγωγής), η κοινωνία διαλύθηκε, η ανεργία έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις (περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται), εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι Έλληνες...
μετανάστευσαν και η δημόσια, καθώς και η ιδιωτική περιουσία λαφυραγωγούνται. Όλα αυτά έγιναν στο όνομα του ενιαίου νομίσματος και του ευρω-χρέους.

Η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει από ελληνικά χέρια

Αν η πολυετής ανάμειξή του στην πολιτική έχει ως μόνη κατάληξη τη διαπίστωση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει από την κατοχή, τότε ο Νίκος Αναστασιάδης, είτε είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως, είτε γνωρίζει τα γεγονότα, αλλά τα διαστρεβλώνει για να στηρίξει την καταστροφική για το κυπριακό κράτος πολιτική του.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ο βράχος απέναντι στην κατοχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία άντεξε σε ένα τουρκικό πραξικόπημα (1963), άντεξε σε ένα χουντικό πραξικόπημα, άντεξε σε μία βάρβαρη εισβολή, άντεξε σε μία διεθνή συνωμοσία με συμμετοχή Κυπρίων πολιτικών και κομμάτων για την κατάλυσή της (σχέδιο Ανάν), άντεξε σε απειλές, υπονομεύσεις και θα αντέχει και θα επιβιώνει για πάντα.

Η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει μόνο, εάν βρεθούν ελληνικά χέρια να υπογράψουν τη διάλυσή της. Κινδυνεύει από όσους αποδέχθηκαν το σχέδιο Ανάν για διάλυσή της, όσους την υπονόμευσαν με διεθνείς καταγγελίες εναντίον της, από όσους απεργάζονται σήμερα λύση η οποία την καταργεί.

Ή εμείς ή αυτοί


Αντιθέσεις και Αντιφάσεις του Παγκόσμιου Ιμπεριαλισμού: Η εκλογή Τράμπ

Του Αχιλλέα Ομήρου   
   
       Αν ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνίας δεν κινείτο μέσα σε αντιθέσεις και αντιφάσεις, αν και στην εποχή του ιμπεριαλισμού – της κυριαρχίας των μεγάλων μονοπωλιακών ενώσεων, των διεθνών πια κοντσέρν, του κρατικο-χρηματοπιστωτικού μονοπωλιακού κεφαλαίου – μπορούσε να απαλλαγεί από τις σύμφυτες στο σύστημα αυτό αντιθέσεις, τότε θα ζούσαμε σε έναν παράδεισο ή το «τέλος της ιστορίας».  
      
    Αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η ενότητα και πάλη των αντιθέσεων διαπερνάει όλη την ανθρώπινη ιστορία και όλη την φύση. Υπάρχουν βέβαια αντιθέσεις ανταγωνιστικές και αντιθέσεις μη-ανταγωνιστικές. Η πάλη των τάξεων ανήκει στις πρώτες. Αλλά και πολλές από τις αντιθέσεις μέσα στους κόλπους του κυρίαρχου συστήματος, του ίδιου του κοινωνικού-πολιτικού μπλοκ εξουσίας εξελίσσονται σε ανταγωνιστικές. Οι παγκόσμιοι και τοπικοί πόλεμοι αποτελούν την καλύτερη απόδειξη. Κανένας μεγάλος πόλεμος δεν υπήρξε αποτέλεσμα της σύγκρουσης των βασικών ανταγωνιστικών τάξεων: αστικής τάξης και προλεταριάτου. Μπορεί η εργατική τάξη να πήρε μέρος σε αυτούς, να τάχθηκε στο πλευρό της μιας πλευράς των συγκρουόμενων, αλλά ο πόλεμος δεν ήτανε καθαρά και αποκλειστικά δικός της. Και ούτε η νίκη της πλευράς με την οποία είχε συνταχθεί και πολεμήσει υπήρξε τελικά νίκη δική της. 

Μήπως είναι η στιγμή;

Του Νίκου Καραβαζάκη


Το κυπριακό, γνωρίζει αυτές τις μέρες, μεγάλο ενδιαφέρον στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο, στα τελευταία τριάντα και παραπάνω χρόνια. Καθώς εκδηλώνεται αυτή η προσοχή, ας εξετάσουμε τα ακόλουθα δεδομένα:
  • Η κατέχουσα στρατιωτικά την βόρεια Κύπρο Τουρκία, βρίσκεται σε δυσχερέστατη πολιτικά-στρατιωτικά κατάσταση στο εσωτερικό της, εξαιτίας της εμφύλιας διαμάχης με το κίνημα Γκιουλέν, της  κουρδικής αντίστασης στην γενοκτονία τους και των τυφλών αυτοκτονικών επιθέσεων του ISIS (ισλαμικό κράτος).
  • Στις ΗΠΑ αναδιατάσσεται η πολιτική εξουσία και ο διεθνής προσανατολισμός τους, με πρόταξη της εσωτερικής κατάστασής τους και όχι της παγκόσμιας.
  • Στην Ευρώπη, μετά το Brexit, ισχυροποιούνται ακατάπαυστα τα αντιγερμανικά-πατριωτικά πολιτικά ρεύματα, όσων αρνούνται την πολτοποίηση των εθνών και των πολιτισμών.
Συνεπώς, δημιουργείται κενό στην έως τώρα ασκούμενη πολιτική από τα διεθνή ισχυρά κέντρα και, έναντι της Ελλάδας και, έναντι της Τουρκίας. Αναθεωρούνται στρατηγικές και αναδιοργανώνονται συσχετισμοί.

Θα είναι σκληρή!


Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Μια σουηδική ματιά στον κόσμο

Καθόμαστε, αγαπητέ μου Πιτσιρίκο, εχθές το πρωί, εγώ και άλλοι δύο ελάχιστα νεότεροι -σχεδόν σαραντάρηδες δηλαδη- συνάδελφοι, και καυλαντίζουμε ένα μισαωράκι με μια συζήτηση που μπλέκει διαπολιτσμικά, ιστορικά, οικονομικά και άλλα στοιχεία.
Έλα τώρα εσύ και πες μου πώς τα καταφέρνουμε σε 30 λεπτά να χωρέσουμε τόση ουσία, αλλά η προοπτική μιας -επιτέλους- χαλαρής ημέρας στην κλινική μας έχει δώσει την ενέργεια και την διαύγεια πνεύματος, η απώλεια της οποίας μας χαρακτηρίζει συνήθως.
Το μέγα φιλοσοφικό ερώτημα είναι η έλλειψη προσωπικού, ιατρικού και παραϊατρικού, στο σουηδικό σύστημα υγείας.
Η απάντηση που δίνω, όπως κάθε φορά που το θέμα έρχεται στη συζήτηση, είναι πως, αν θέλετε να έρθει κόσμος να δουλέψει, πρέπει να τον πληρώνετε κιόλας.
Μην παρεξηγηθώ, είμαι πολύ καλοπληρωμένος σε σχέση με τον σουηδικό μέσο όρο.
Για την ακρίβεια, όπως και να το δω, ανήκω σίγουρα στο προνομιούχο 2-3% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Μην είμαστε και αχάριστοι γιατί θα μας τιμωρήσει ο θεός -ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ- συγγνώμη, λέμε και καμιά μαλ@κία πού και πού.
Δεν ισχύει το ίδιο για νοσηλευτές και βοηθούς νοσηλευτές, και φυσικά μπορεί κανείς να βγάλει τα λεφτά που βγάζει ένας γιατρός και παραϊατρικό προσωπικό σε λιγότερο ψυχοφθόρες δουλειές. Όχι πιο εύκολες, λιγότερο ψυχοφθόρες. Οπότε γιατί να μπλέξει;
Η συνάδελφος διαμαρτύρεται, λέει πως δεν δουλεύουν όλοι για τα χρήματα αλλά και για την ηθική ικανοποίηση του να προσφέρουν κλπ κλπ κλπ.
Για παράδειγμα, αυτή δούλεψε χρόνια εθελόντρια με παιδιά και νέους που κλπ κλπ κλπ.

Αποκρατικοποιείται το κράτος για να το αγοράσουν άλλα κράτη

Του Πέτρου Χασάπη

Το γεγονός είναι απίστευτο και όμως αληθινό και αγγίζει τα όρια της κωμωδίας. Αποκρατικοποιείται το ελληνικό κράτος για να το αγοράσουν τελικά άλλα κράτη.

Δηλαδή, ενώ τα άλλα κράτη μπορούν να έχουν επικερδείς κρατικές επιχειρήσεις και μάλιστα να κάνουν και επενδύσεις σε διαφορετικά κράτη, εντούτοις όλες οι δραστηριότητες του ελληνικού κράτους θα πρέπει, εξ ορισμού, να είναι παθητικές με δεκάδες δισεκατομμύρια ελλείμματα.  

Πριν γίνει φυσικά αυτή η αστεία υποτίθεται αποκρατικοποίηση (στην ουσία παράδοση της Ελλάδας σε άλλα κράτη) προηγήθηκαν δύο άλλα τερατώδη γεγονότα:

--  Το πρώτο είναι η διασπάθιση των κολοσσιαίων δανείων και τον ευρωπαϊκών πακέτων που πήρε η χώρα και η φυγάδευση όλου αυτού του χρήματος στο εξωτερικό και 
-- Το δεύτερο είναι η μετατροπή των δημοσίων χρεών προς τις ιδιωτικές τράπεζες σε χρέη προς άλλα κράτη μέσω του δευτέρου μνημονίου και του PSI.

Πλουτίσαμε χάρη στις πουτάνες

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Για να φτάσουμε στο ζητούμενο του σημερινού θέματος, πρέπει να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Γυρίστε, λοιπόν, τα ρολόγια σας κάπου είκοσι χρόνια πίσω και... κόκκινη κλωστή δεμένη...

Στο τιμόνι τής χώρας βρίσκεται ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος παλεύει να βάλει την Ελλάδα στην ΟΝΕ και όταν λέμε ότι παλεύει, το εννοούμε. Βλέπετε, ανάμεσα στους όρους που έχει βάλει το Μάαστριχτ σε όποιο κράτος θέλει να μπει στην ΟΝΕ είναι και η διατήρηση του ετήσιου ελλείμματός του σε επίπεδα κάτω του 3% του ΑΕΠ του. Δυστυχώς για τον Σημίτη, τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα, αφού όταν έγινε πρωθυπουργός τον Ιανουάριο 1996 βρήκε το έλλειμμα στο 10,6%. Και πάλι καλά, δηλαδή, αφού ο Μητσοτάκης, όταν έπεσε το 1993, παρέδωσε έλλειμμα 13,8%.

Ο Σημίτης προσπαθεί. Κλείνει το 1996 με -7,5% και το 1997 με -4%. Το 1998 φορτσάρει τραβώντας μια υποτίμηση στην δραχμή κατά 14% και καταφέρνει να μαζέψει το έλλειμμα στο 2,5%, βάζοντας τελικά την χώρα στον προθάλαμο της ΟΝΕ. Με προϋπολογισμένο έλλειμμα 1,2% για το 2000, η Ελλάδα γίνεται δεκτή στην Ευρωζώνη μετά πολλών επαίνων. Θα χρειαζόταν να περάσουν μερικά χρόνια για να αποκαλυφθεί ότι αυτά τα ποσοστά είχαν μαγειρευτεί από μια ομάδα αρχιμαγείρων με επί κεφαλής τον Σημίτη και τον τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Λουκά Παπαδήμο. Στην πραγματικότητα, ποτέ το έλλειμμα δεν είχε πέσει κάτω από 3,5% του ΑΕΠ, άρα η χώρα δεν έπρεπε ποτέ να μπει στην ΟΝΕ.

Βρυξέλλες, 10/7/2007: Ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Λουκάς Παπαδήμος με τους υπουργούς οικονομικών Κύπρου Μιχάλη Σαρρή και Ελλάδος Γιώργο Αλογοσκούφη στο περιθώριο της συνεδρίασης του EcoFin.



Κυπριακό: Κανένας εφησυχασμός (εξαιρετικό)

Του Λευτέρη Ριζά

       Οι διαπραγματεύσεις στην Γενεύη μπορεί να απέτυχαν. Να μην οδήγησαν στην «λύση» του Κυπριακού. Αλλά η προσπάθεια – λυσσαλέα θα λέγαμε – των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των υποτακτικών τους σε Ελλάδα-Κύπρο για να κλείσει το ζήτημα, να λυθεί το «πρόβλημα» δεν έχουν σταματήσει ούτε λεπτό. 
       Μπορεί η θέση και στάση της κυβέρνησης της Αθήνας – αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων και κατάργηση των συνθηκών εγγύησης – τακτικά να αποδείχτηκε σωστή και να έβαλε φρένο στις τουρκικές απαιτήσεις, αλλά δεν είναι αρκετή διότι:
       Πρώτον όπως παραδέχτηκε και ο υπ. Εξωτερικών μας κ. Ν. Κοτζιάς  η λύση να φύγουν τα στρατεύματα «Δεν αρέσει σε πολλούς αυτό και για αυτό κάθε φορά που υπάρχει μια συνάντηση για την Κύπρο, κατηγορούν εμένα που εκπροσωπώ αυτή τη γραμμή, η οποία είναι η γραμμή της ελληνικής κυβέρνησης σε συνεννόηση με τους Κυπρίους», διευκρινίζοντας μάλιστα ότι «Δεν είναι μόνο η τουρκική πλευρά, υπάρχουν και άλλοι διεθνείς παράγοντες που θεωρούν ότι είναι καλό να υπάρχει κάποια είδους κατοχή στην Κύπρο γιατί τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με αυτά των Τούρκων»[1] 

Για τον βαθύ λαϊκισμό του «αντιλαϊκισμού»

Του Σωτήρη Μητραλέξη

Από την «άνοδο του λαϊκισμού στην Ευρώπη και στον κόσμο» μέχρι τον ελλαδικό θρυλούμενο «εθνολαϊκισμό», παρατηρούμε ότι εσχάτως η έννοια του λαϊκισμού είναι εξεχόντως en vogue στις πολιτικές αναλύσεις: έχει καταλήξει να αποτελεί το κυρίως όργανο και εργαλείο πολιτικής ανάλυσης και διάγνωσης στα mainstream, αποδεκτά, «σοβαρά» κανάλια πληροφόρησης και συσχηματισμού του δημοσίου λόγου. Εδώ θα προσπαθήσω να καταδείξω το γιατί αυτός ο περιρρέων «αντιλαϊκισμός» είναι (α) βαθύτατα αντι-πολιτικός, (β) δόλια προπαγανδιστικός, και (γ) ...εν τέλει, εντελώς λαϊκιστικός.
Κάθε φορά που ο «λαϊκισμός» του αντιπάλου καθίσταται αντικείμενο επίκλησης, κατ' ουσίαν εκδιπλώνεται υπορρήτως η εξής αφήγηση: η θέση του αντιπάλου είναι «λαϊκιστική» διότι χαϊδεύει αφτιά, βασίζεται σε ψεύδη ή μισές αλήθειες και αποκρύβει τα δεδομένα, δομείται πάνω σε μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Αυτό που καθιστά την θέση ή την συμπεριφορά του αντιπάλου «λαϊκιστική» είναι ακριβώς το γεγονός πως αρνείται την αδιαμφισβήτητη αλήθεια της δικής μου πολιτικής πρότασης--δηλαδή, την «πραγματικότητα». Η πολιτική μου θέση δεν είναι μία από τις πολλές ενδεχόμενες πολιτικές θέσεις, την οποία εγώ προκρίνω έναντι των υπολοίπων, δεν είναι ένα «δέον γενέσθαι» ανάμεσα σε άλλα αντιπροτεινόμενα, όχι: η δική μου πολιτική θέση είναι η μόνη σοβαρή, εφαρμόσιμη, «ορθολογική», μετριοπαθής πρόταση. Η δική μου πολιτική τοποθέτηση είναι η πραγματικότητα: αντιτιθέμενες πολιτικές προτάσεις αποτελούν άρνηση ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ακριβώς επειδή αντιτίθενται στην δική μου--και μόνη--θέση. Αποτελούν λαϊκισμό.

Δυο παρατάξεις και δυο προσκυνητές…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Μέσα στο γενικό φόντο μιας διαρκούς κρίσης, διαμορφώνονται δύο παρατάξεις παγκοσμίων διαστάσεων. Αυτές τις μέρες μάλιστα, σε πολιτικό επίπεδο είχαν την τιμητική τους. Η παράταξη της παγκοσμιοποίησης, που έδωσε ηχηρό παρών στο Παγκόσμιο Φόρουμ του Νταβός, και το στρατόπεδο του «προστατευτισμού» -ας το αποκαλέσουμε έτσι συμβατικά και για την ώρα- που είχε πρεμιέρα κυρίως με την ορκωμοσία και την ανάληψη των καθηκόντων από τον Ντόναλντ Τραμπ. Και δευτερευόντως με τις δηλώσεις της πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας κ. Μέη περί «σκληρού brexit».
Στο Νταβός, δύο ήταν τα κυρίαρχα στοιχεία: Πρώτον, οι εξαγγελίες για την 4ης βιομηχανική επανάσταση από τον ιδρυτή του Φόρουμ κ. Κλάους Σβαμπ (μια νέα διασύνδεση ανάμεσα σε φυσικό, ψηφιακό και βιολογικό κόσμο που υπόσχεται να μεταμορφώσει ριζικά την ανθρωπότητα). Δεύτερο γεγονός, η παρουσία του Κινέζου προέδρου Ξι Ζινπίνγκ που αναδείχθηκε στον πιο ένθερμο υποστηρικτή της «υπαρκτής παγκοσμιοποίησης», αποσπώντας ενθουσιώδη χειροκροτήματα μετά την μακροσκελή ομιλία του.

Σωστή απορία...


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Τελετή παράδοσης - παραλαβής

Ανάρτηση από: http://www.kathimerini.gr

Βαρυσήμαντη δήλωση Τραμπ: "Δεν ορκίζομαι αν δεν έρθουν στην Ουάσιγκτον Π. Καμμένος και Ν. Παππάς"

Tο παρακάτω κείμενο έστειλε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μας η εφημερίδα "Καλάμι" που εκδίδεται από ομογενείς μας στην Αμερική και προφανώς ο τίτλος του είναι σκωπτικός (Οι υπογραμμίσεις δικές μας):

"Τουριστικές περιπλανήσεις" δύο ασοβάρευτων Ελλήνων υπουργών

Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ (ορκίζεται μεσημέρι 20 Ιανουαρίου 2017) θεωρεί ότι η τελετή ορκωμοσίας του, δεν θα έχει την πρέπουσα μεγαλοπρέπεια, αν δεν είναι στην Ουάσιγκτον και 'Ελληνες υπουργοί. Γι' αυτό ταξίδεψαν στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, με το "προεδρικό αεροσκάφος" και την συνοδεία τους ("λεφτά υπάρχουν" πάντα για 'Ελληνες πολιτικούς), οι υπουργοί Π. Καμμένος και Ν. Παππάς.

Οι δύο 'Ελληνες υπουργοί του σάπιου-διεφθαρμένου και χρεοκοπημένου κράτους, μπορεί να μην είναι στην τελετή ορκωμοσίας (δεν προσκλήθηκαν), να μην έχουν συναντήσεις με υπουργούς του Nτόναλντ Τραμπ, αλλά θα έχουν συναντήσεις (και φωτογραφίες) με βοηθούς των βοηθών του, στο περιθώριο κάποιας μικροεκδήλωσης (από τις πολλές, του διήμερου της ορκωμοσίας) με ελληνοαμερικάνικο χρώμα στην Ουάσιγκτον (μαζί και ο γραφικός αρχιεπίσκοπος Δημήτριος), που θα τις παρουσιάσουν στον "σοφό λαό" της Ελλάδας, ως "πολύ σημαντικές και καθοριστικές επαφές". Δηλαδή, θα δουν τους ίδιους, που συνάντησε ήδη ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς στις 6 Ιανουαρίου, στην Νέα Υόρκη.

Ορκομοσία


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Φόλα και κλωτσιά στα σκυλιά των μνημονίων

Του Προκόπη Μπίχτα

Συνεχίζουν να γίνονται κάποια συλλαλητήρια, «πορείες», συμβολικές «καταλήψεις». Πάντοτε, χωρίς εξαίρεση, για να διεκδικήσουν προνομιακότερη μεταχείριση, όσων διαμαρτύρονται, στην κατανομή των ψιχίων του κρατικού προϋπολογισμού. Ποτέ, καμιά διαμαρτυρία για τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, τα γκανγκεστερικής λογικής κάπιταλ κοντρόλς, την ωμή καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, τις αμείωτες εξωφρενικές προνομίες των κομμάτων, των βουλευτών, των υπαλλήλων της Bουλής. Ποτέ, κανένα συλλαλητήριο για τον εργασιακό μεσαίωνα.
Η κατάντια τους δεν έχει όρια. Η κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ΑΡΝΕΙΤΑΙ να ασκήσει οποιοδήποτε δικαίωμα. Το μόνο που ξέρει είναι να γλύφει τους από πάνω της και να πουλάει αντριλίκι στον ελληνικό λαό. Είναι συνειδητοί προδότες.

Ποιοι γλιτώνουν φόρους από τις λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς, ΤτΕ

Χιλιάδες φορολογούμενοι, ύποπτοι για φοροδιαφυγή, που περιλαμβάνονται στη λίστα-μαμούθ των «65 CD» και στις λίστες Μπόργιανς, Λαγκάρντ και εμβασμάτων, για τους οποίους οι υπηρεσίες της πρώην Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων και νυν Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων δεν εξέδωσαν και δεν κοινοποίησαν ακόμη εντολές ελέγχου, έχουν τη μοναδική ευκαιρία να γλιτώσουν από την πληρωμή φόρων, προσαυξήσεων και προστίμων σημαντικού ύψους.
Η μη έκδοση και η μη κοινοποίηση εντολών ελέγχου μέχρι σήμερα έχει ως συνέπεια οι συγκεκριμένοι φορολογούμενοι να έχουν το δικαίωμα να υπαχθούν αυτοβούλως και άμεσα στις ρυθμίσεις του ν. 4446/2016, με πολύ πιο ευνοϊκούς όρους από αυτούς που θα αντιμετώπιζαν αν είχαν ήδη εκδοθεί και τους είχαν κοινοποιηθεί εντολές ελέγχου ή ακόμη και σημειώματα διαπιστώσεων από τις αρμόδιες φοροελεγκτικές υπηρεσίες (εφόσον εν τω μεταξύ είχαν προχωρήσει και οι έλεγχοι)!

Δύση και Ανατολή σε «κόντρα» ρόλους

Δύο χθεσινά στιγμιότυπα από τον κόσμο που αλλάζει: ο Κινέζος πρόεδρος Σι υπεραμύνεται της παγκοσμιοποίησης στο βήμα του Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός στην Ελβετία και η Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι αποσαφηνίζει τις θέσεις της για ένα σκληρό Brexit, που φέρνει τη χώρα της σε πλήρη ρήξη με την Ε.Ε. και επισημοποιεί τα βήματα για ένα οριστικό διαζύγιο από την Ευρώπη.

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Όσοι είχαν συντονίσει τον δέκτη τους χθες το μεσημέρι με κάποιο από τα μεγάλα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, θα πρέπει να έμειναν με την αίσθηση ότι παρακολουθούσαν θέατρο του παραλόγου. Σε πρώτο χρόνο, άκουσαν τον πρόεδρο της κομμουνιστικής Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, να εκφωνεί ενώπιον μεγαλόσχημων επιχειρηματιών και πολιτικών, στο Νταβός της Ελβετίας, μια λυρικών τόνων υπεράσπιση της παγκοσμιοποίησης, την οποία θα ζήλευε και ο Μπαράκ Ομπάμα.

Λίγο αργότερα, οι τηλεθεατές είδαν την Τερέζα Μέι, πρωθυπουργό της χώρας που αποτέλεσε το λίκνο του καπιταλισμού και του ελεύθερου εμπορίου, να υψώνει τη σημαία του εθνικισμού, χαράσσοντας τη γραμμή του «σκληρού Brexit», που θα βγάλει τη χώρα της όχι μόνο από την Ε.Ε. αλλά και την ενιαία αγορά. Απηχώντας το κλίμα του Νταβός, οι απεσταλμένοι των διεθνών μίντια δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους για τον Σι Τζινπίνγκ – «ροκ σταρ του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ», τον χαρακτήρισε η ρεπόρτερ του BBC.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Να θυμίσω κατ’ αρχήν, σε όσους τυχόν δεν το αντιλήφθηκαν, ότι η Διάσκεψη της Γενεύης όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά δεν προβλέπεται να τελειώσει παρά μόνον αν επέλθει συμφωνία, με δική μας μάλιστα πρωτοβουλία αυτό. Είναι open ended, διαρκής θεσμός, όπως η Ιερά Εξέταση, και θα παραμείνει ως Δαμόκλειος Σπάθη πάνω από το κεφάλι του ελληνικού λαού μέχρι, είτε να κόψει το κεφάλι του κυπριακού κράτους, είτε να αποφασίσει κάποιος να τη διακόψει.
Η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι προσέρχονται στη Γενεύη ανυποχώρητες στο θέμα των εγγυήσεων και ξένων στρατευμάτων στην Κύπρο.
Αυτό δεν είναι ασφαλώς το μόνο κρίσιμο θέμα – διότι δεν αρκεί να φύγουν τα στρατεύματα, πρέπει να μας προκύψει στο τέλος και κάποιας μορφής κράτος στο νησί, όχι μπάχαλο. Είναι όμως ένα από τα κρισιμότερα.
Αν αυτό όντως προκύψει ο γράφων θα είναι ο πρώτος που θα χαιρετίσει αμφότερες τις κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης κριτικής ή διαφωνίας.
Εν τούτοις, δις εξ αμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, πόσο μάλλον πολλάκις εξ αμαρτείν.

Τραμπουκισμοί στο Πέραμα


Ανάρτηση από:  http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Ένας κόσμος που δεν υπάρχει

Η Αριστερά που πάει κατά διαβόλου – Η λογοδιάρροια για την άνοδο του φασισμού – Η μάχη για την εξουσία στη μητρόπολη του Δυτικού Κόσμου
Του Απόστολου Αποστολόπουλου
Η Αριστερά δεν αναρωτιέται πια για την τύχη «του κόσμου που δεν υπάρχει», για τον κόσμο των φτωχών και κατατρεγμένων, των πληβείων. Kι αν το κάνει, όποτε το θυμηθεί, είναι μια ακόμα κουβέντα μέσα σε πολλές, πίνοντας τσάι, μιλώντας για το ποδόσφαιρο, τον ΕΝΦΙΑ, τον καιρό. Αλλά επειδή αυτός ο κόσμος είναι εδώ, εντελώς υπαρκτός, ξεσηκωμένος ή σιωπηλός, η Αριστερά, είτε τον αγνοεί είτε δεν τον αγνοεί αλλά δεν ξέρει τι να του πει, αυτή η Αριστερά πάει κατά διαβόλου. Τον αγνοεί αυτή, την αγνοεί κι αυτός. Συχνά η Αριστερά τον πολεμάει κιόλας αυτόν τον κόσμο (θυμηθείτε τους Αγανακτισμένους), θα την πολεμήσει κι αυτός, δεν θα είναι δυο ξένοι στην ίδια πόλη, θα είναι δυο αντίπαλοι.
Δεν χρειάζεται παραπάνω ανάλυση για τους λόγους που η Αριστερά έχει πάρει την κατηφόρα τη μεγάλη, όπως λέει το τραγούδι. Το αποκορύφωμα είναι πως αφού στερούν το ψωμί από τον κόσμο, θέλουν – με τα Μνημόνια – να του στερήσουν και το μόνο «σπίτι» που του απόμεινε, την πατρίδα του. Τον κατηγορούν, κάποιοι σαν τον Φίλη και την κυρία Σία, ότι είναι εγωιστής, δεν αγαπά τον πλησίον του, είναι εθνικιστής, λαϊκιστής, κοπιάροντας τα Δυτικά ΜΜΕ, δούλοι και στη φαντασία.

H Novartis στη χώρα της Μίζας

Του Πέτρου Αργυρίου

Τα χρόνια των παχιών αγελάδων, οι ορδές μεγαλογιατρών κυρίως και καθηγητάδων που τα παίρναν με διάφορους τρόπους άμεσους και έμμεσους από τις φαρμακευτικές για να προωθούν τα προϊόντα τους στους ανυποψίαστους και ιατρικά απαίδευτους Έλληνες ασθενείς, αποτελούσαν βόμβες στα θεμέλια του συστήματος υγείας.
Δεν είναι τυχαίο που ακόμη και σήμερα η χώρα εξακολουθεί να είναι πρώτη στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών καθώς η κατευθυνόμενη συνταγογράφηση αποτελούσε και σε κάποιο βαθμό εξακολουθεί να αποτελεί πηγή πλουτισμού για αρκετούς Έλληνες γιατρούς. 
Η ιατρική διαφθορά δεν αποτελεί ίδιον της Ελλάδας. 
Οι πρακτικές της φαρμακοβιομηχανίας είναι πανομοιότυπες ανά τον κόσμο. 
Αυτό που είναι ιδιαίτερο στην Ελλάδα αφορά ολόκληρο το πλέγμα εξουσίας και είναι η ασυλία, η ατιμωρησία και η συγκάλυψη των ιατρικών εγκλημάτων και της εγκληματικής συνέργειας με τις φαρμακευτικές εταιρίες. 
Όπως έχουμε περιγράψει στο τελευταίο μου συναφές βιβλίο «Παρά Φύση» (εκδ. ETRA 2014), την προηγούμενη δεκαετία πρόστιμα δισεκατομμυρίων πέσαν βροχή από τις αμερικάνικες αρχές σε μεγάλες φαρμακευτικές για κακές εώς αμιγώς εγκληματικές πρακτικές τους. 
Και παρ ότι τα χρηματικά πρόστιμα δεν είναι αρκετά για πρακτικές που ναρκέμποροι θα ζήλευαν- κάθε ευνομούμενη όφειλε να προβαίνει σε δημεύσεις περιουσιών, φυλάκιση και ανάκληση αδειών για όλους τους εμπλεκόμενους- στην Ελλάδα δεν συμβαίνει ούτε καν το πρώτο. 

“Η Κύπρος είναι τουρκική πατρίδα”! Απίστευτη πρόκληση από σύμβουλο του Ερντογάν

Τουρκική πατρίδα χαρακτήρισε ο σύμβουλος του Ερντογάν Μπουλουτ την Κύπρο. Φωτογραφία https://onedio.com

Λύπη εξέφρασε ο σύμβουλος του Τούρκου Προέδρου Γιγίτ Μπουλούτ για τις δηλώσεις του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί για το Κυπριακό, ενώ διερωτήθηκε αν μετά από μια λύση του Κυπριακού οι Τούρκοι πολίτες θα πηγαίνουν στην Κύπρο με βίζα Σέγκεν. 

Ανέφερε ότι εκείνοι που ονειρεύονται με επιτραπέζια παιχνίδια να χωρίσουν από την Τουρκία την Κύπρο, τότε ας είναι έτοιμοι να πληρώσουν το ίδιο τίμημα που πλήρωσε η Τουρκία με το αίμα των ηρώων της. Κάλεσε ΕΕ, Βρετανία, και Γερμανία αν θέλουν να πάρουν την Κύπρο να πληρώσουν αυτό το τίμημα. Ο Γιγίτ Μπουλούτ άφησε αιχμές και εναντίον της Βρετανίας, λέγοντας ότι κανείς δεν ανακοίνωσε τι έγινε το βράδυ της 15ης Ιουλίου στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. 

ΚΥΠΡΟΣ: Νομιμοποίηση της Διχοτόμησης ή Αγώνας για την Αυτοδιάθεση του Κυπριακού Λαού;

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ
Οι περίφημες —ξαφνικές για πολλούς— «διαπραγματεύσεις» για το Κυπριακό δεν εκφράζουν τίποτε άλλο από τον μόνιμο στόχο της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ στη Κύπρο, για την πλήρη εξάρτηση του Κυπριακού λαού από τους μηχανισμούς της παγκοσμιοποίησης και την ενσωμάτωσή του στη Νέα Διεθνή Τάξη. Στόχος που περνάει μέσα από την αποδοχή ενός «σχεδίου» ή «χάρτου» που επί της ουσίας —πέρα από τις φανφάρες για συνταγματική και εθνική «κυριαρχία»— εξασφαλίζει ότι το αίτημα για αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού θα θαφτεί μια για πάντα κάτω από ένα σχέδιο «δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας», όπως ονομάζεται σήμερα το επί δεκαετίες επανεμφανιζόμενο με παραλλαγές σχέδιο (Ανάν, κ.λπ.) για την αποδοχή της διχοτόμησης από τους Κυπρίους αλλά και Έλληνες.
Ειδικότερα το συγκεκριμένο πλαίσιο των «διαπραγματεύσεων» ουσιαστικά —πέρα από τους λεονταρισμούς των καρπαζο-εισπρακτόρων της ελληνικής κυβέρνησης— είχε προαποφασιστεί από τα αφεντικά των πολιτικών ανδρείκελων σε Κύπρο και Ελλάδα, γι’ αυτό και παρουσιάστηκε ήδη από τον προηγούμενο Δεκέμβρη ως «κοινή ανακοίνωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων» από τον Νίκο Αναστασιάδη για την έναρξη των διαπραγματεύσεων.

Εξεταστική Επι(ν)τροπή για κόμματα και ΜΜΕ

Του Γιώργου Παπαδόπουλου- Τετράδη 
Αφού μας ζάλισε τα τελευταία 7 χρόνια με την τριγωνική βρώμικη σχέση πολιτικών- τραπεζών- ΜΜΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σήμερα μετά από μία ακόμα Εξεταστική Επιντροπή να μας πει ότι δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες πολιτικών στα δάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ και ως εκ τούτου δεν υπάρχει λόγος προανακριτικής επιτροπής!
Το συμπέρασμα στο σχέδιο πορίσματος των συριζανέλ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν σενάριο για την επόμενη κωμωδία των Μόντι Πάιθονς. Δεδομένου ότι είναι γνωστό σε όλους πως τα δάνεια των κομμάτων δεν τα ζητάνε και δεν τα παίρνουν πολιτικά πρόσωπα, αλλά αγελαδοτρόφοι και σαλεπιτζήδες.
Αυτοί δανείζονται από 100 μέχρι και 400 εκατομμύρια ευρώ με εγγύηση και ενέχυρο το ποσοστό της κρατικής επιχορήγησης των επόμενων εκλογών, μετά από συνεννόηση με τον γνωστό αστρολόγο Λεφάκη, ίσως και την κυρία Βέφα. Ως μόνους που ξέρουν ακριβώς τι ποσοστό ψήφων θα πάρουν στις επόμενες εκλογές, άρα και τι επιχορήγηση μπορούν να εγγυηθούν στις τράπεζες.

Τα κάνει όλα και συμφέρει... τους δανειστές και την διαπλοκή


Ανάρτηση από: Jo Di

Υπάρχει τέτοια χώρα;

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Υπάρχει χώρα που να παρέχει για την εκπαίδευση των παιδιών της το 23% του προϋπολογισμού της και το 9% του ΑΕΠ της σε τρέχουσες τιμές, ώστε να εξασφαλίζεται
  • η λειτουργία 9.433 σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης,
  • η δημόσια και δωρεάν παροχή εκπαίδευσης σε 1.771.800 μαθητές και σε 140.600 παιδιά στα νηπιαγωγεία της χώρας
  • καθώς και  η δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε 145.770 φοιτητές;   

Τον έχει το νου του


Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Ο Παπαδήμος στην Ακαδημία Αθηνών - Τα πνευματικά ιδρύματα στην εποχή της επιτροπείας

Του Γρηγόρη Κλαδούχου
Η Ακαδημία Αθηνών ανέθεσε την προεδρία της στον Λ. Παπαδήμο. Αυτό το πνευματικό ίδρυμα ανοίγεται πλέον σε νέους τομείς ερευνητικούς και μορφωτικούς.
     Πολλοί εκπλήσσονται, αντιδρούν ενστικτωδώς, αλλά δεν είναι σε θέση να ανιχνεύσουν τις δομικές σχέσεις, τους κώδικες πλοκής οικονομίας, πολιτικής, κράτους, και λειτουργικού πνευματικού εποικοδομήματος.
     Λάθος εισαγωγικό πρώτο μάθημα επέλεξε ο νέος πρόεδρος στην Ακαδημία. Μία αυθεντική ανάγνωση του Ελληνικού κεκτημένου, της εθνικής και κοινωνικής ιδιοτυπίας, η αυτοκατανόηση θα έδινε άλλες, σταθερές αφετηρίες λόγου, ενός Αναγεννησιακού δρόμου.                                                
     Η κυριαρχία του τραπεζοχρηματιστικού κεφαλαίου βρίσκει έδαφος, πόρους στο πνευματικό προσωπικό των χωρών. Μαζί και η απουσία των γνωστών ως «διανοούμενων» που υποκαθίστανται από τους λογιστές-οικονομολόγους. Το τραπεζοχρηματιστικό κεφάλαιο και τα μέσα ενημέρωσης απέκτησαν τέτοια ισχύ που διευρύνουν τις δυνατότητες αποφάσεών τους. Συρρικνώνουν τις δυνατότητες αποφάσεων από τα κάτω. Αποφασίζουν, επηρεάζουν τον προσανατολισμό, το βηματισμό, τις πολιτικές κρατών και κοινωνιών. Η οικονομία παίρνει την πρωτοκαθεδρία επί της πολιτικής. Και ένα νέο ανθρωπολογικό πρότυπο επιβάλλεται.

Πώς έφτασε ο ΔΟΛ να του επιβληθεί Επίτροπος από το Μαξίμου

Ο κ. Μουλόπουλος απεδέχθη προθύμως την πρόταση να συμβάλει στην επίλυση των διαρθρωτικών και οικονομικών προβλημάτων του ΔΟΛ» αυτή η λιτή δήλωση επισφράγισε το γεγονός ότι από χθες βράδυ ο ΔΟΛ λειτουργεί υπό την επιτροπεία του Βασίλη Μουλόπουλου, προέδρου του ΔΣ της Αυγής και  «ανθρώπου» του Μαξίμου στα ΜΜΕ. Η σχέση Τσίπρα – Ψυχάρη που πέρασε από πολλά κύματα (αρχικά στήριξης του Τσίπρα από τα Μέσα του ΔΟΛ, μετά σύγκρουσης κ.λπ.) λήγει με τον πιο ντροπιαστικό τρόπο για τον άλλοτε παντοδύναμο εκδότη. Στο κείμενο του Γ. Καραμπελιά, από το αφιέρωμα του Άρδην τ. 105 για την παρακμή του ελληνικού Τύπου, παρουσιάζεται το ιστορικό του ΔΟΛ και οι σχέσεις τους προγενέστερους ενοίκους του Μαξίμου και με τον τωρινό. Άρδην – Ρήξη. 

Πριν πιστέψεις αδερφέ, αυτά που απλόχερα σου σερβίρουν τα κανάλια, ΣΚΕΨΟΥ ΛΙΓΟ!

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

«Για τη Συρία που αντιστέκεται»…

Του Γιάννη Ραχιώτη
Για τη Συρία που αντιστέκεται.
Εντυπώσεις από μια αποστολή.
 
Η Συρία αντιμετωπίζει τέσσερις τουλάχιστον εισβολές:
-Του Ισλαμικού Κράτους, που εξοπλίστηκε από τα αμερικανικά όπλα του Ιρακινού στρατού και στηριζόταν μέχρι πρόσφατα από την Τουρκία.
– Του μετώπου Αλ Νούσρα, συριακού παραρτήματος της Αλ Κάιντα, που για να ενταχθεί στον πολεμικό σχεδιασμό της Δύσης χωρίς επικοινωνιακά προβλήματα, δήλωσε πέρυσι τον Ιούλιο στο Al Jajeera ότι διακόπτει τις σχέσεις με την Αλ Καϊντα και μετονομάζεται σε Τζαμπχατ Φαθ Αλ Σαμ (μέτωπο απελευθέρωσης της Συρίας).
-Του SDF πρώην FSA που συγκροτήθηκε από το ΝΑΤΟ με στρατολόγηση από διάφορες χώρες και συμμετοχή ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ.
– Των ισλαμικών – Τουρκμενικών ομάδων που στηρίζονται από την ΝΑΤΟική Τουρκία και τα Εμιράτα.

Το έγκλημα του PSI

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Mέσω αυτού υπεγράφη η υπαγωγή των ομολόγων του δημοσίου στο αγγλικό δίκαιο, η απαγόρευση της μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα, καθώς επίσης η υποθήκευση ολόκληρης της Ελλάδας, χωρίς καμία ωφέλεια – οπότε δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο.
Επανέρχεται ξανά στην επικαιρότητα η αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της Ελλάδας μετά τα μέσα του 2017, οπότε η χρεοκοπία, καθώς επίσης η έξοδος της από την Ευρωζώνη – εκβιαστικά φυσικά μέσω της ΕΚΤ που ασφαλώς ελέγχεται από τον κ. Σόιμπλε, αφού μόνο εκούσια μπορεί να δρομολογηθεί κάτι τέτοιο.
Η χρεοκοπία βέβαια θα αποφευχθεί, εάν η κυβέρνηση συμβιβαστεί με όλα όσα απαιτηθούν από τη Γερμανία – εκτός αυτού υπό την προϋπόθεση ότι, στην περίπτωση αποχώρησης του ΔΝΤ θα αναλάβει το ελληνικό πρόγραμμα το γερμανικό ΔΝΤ, ο ESM δηλαδή, επιβάλλοντας πολύ πιο επώδυνα μέτρα.

Η επανάσταση του καναπέ

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Οι λόγοι της κοινωνικής αδράνειας ποικίλλουν, όπως έχω αναφέρει σε σειρά άρθρων μου, από τη χειραγώγηση, την οικονομική εξάρτηση μέχρι την έλλειψη μιας νέας ιδεολογίας στην οποία θα αναφερθώ στο παρόν άρθρο.

Η πολιτική ζωή στην Ελλάδα έχει «τσιμενταριστεί» από τα κόμματα. Οι Έλληνες, πολλές φορές από την εφηβική τους ηλικία, γίνονταν ( και γίνονται) μέλη κομμάτων. Ως μέλη κόμματος μαθαίνουν να πειθαρχούν και να πιστεύουν τυφλά στην όποια ιδεολογία, αρχηγό κτλ. Αυτού του τύπου η πολιτική κοινωνικοποίηση (κοινώς «πλύση εγκεφάλου»)  αντιστέκεται στην αλλαγή και είναι ανεκτική στα λάθη του «αρχηγού» ακόμα και εάν τα άτομα είναι άκρως δυσαρεστημένα από μία κατάσταση, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία οκτώ χρόνια της κρίσης.

Η κομματική πλύση εγκεφάλου διασφαλίζει έτσι τη σταθερότητα του συστήματος, η οποία και ενισχύεται λόγω της επίδρασης των κομμάτων σε όλη τη σφαίρα του επαγγελματικού, ακαδημαϊκού και κοινωνικού βίου στην Ελλάδα. Συνεπώς, όσο η πολιτική κουλτούρα αυτού του τύπου δεν αλλάζει, τόσο το υπάρχον πολιτικό σύστημα παραμένει σταθερό και τόσο θα αποκλείεται η όποια αλλαγή της κατάστασης.

Το εκκρεμές του Νεύτωνα


Κυπριακό: Γενεύη Ιανουάριος 2017 [1] (εξαιρετικό)

Του Λευτέρη Ριζά

    Ανάμεσα στις προβλέψεις μας ήταν πως η Τουρκία δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τα «κέρδη» της στην Κύπρο, που τα απόκτησε με «κόπο και μόχθο» και αίμα όχι μόνο δικών της στρατιωτών αλλά Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων – ανάμεσα τους πάρα πολλοί πολίτες και αγνοούμενοι. Κέρδη που οφείλει σε όλους τους «συμμάχους»: Άγγλους, Αμερικάνους και λοιπούς και στον ΟΗΕ. Που της επέτρεψε επί 42 χρόνια να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της στα σχετικά αρχικά ψηφίσματα του Σ.Α και της ΓΣ του. Και σταδιακά – και με την ανοχή των κυβερνήσεων Λευκωσίας και Αθηνών – τα προσάρμοσε στις απαιτήσεις της Τουρκίας. 

       Τώρα λοιπόν και για μια ακόμα φορά δεν αλλάζει στάση ούτε βάζει την ουρά στα σκέλια επειδή κάποιες «μεγάλες» δυνάμεις την πιέζουν ή προσποιούνται ότι το κάνουν, να υποχωρήσει στο όνομα των γενικών συμφερόντων του ιμπεριαλιστικού συστήματος στην περιοχή. Σε μια εποχή μάλιστα που βρίσκεται σε αναταραχή και που την σχετική ρευστότητα ισχύος και σχέσεων όσων προσπαθούν να πάρουν ενεργό μέρος στην επαναδιατύπωση αυτών των σχέσεων συμφερόντων και «συμμαχιών» είναι υπό διαμόρφωση. 

Ποιος είναι «εθνίκι» - Επίκαιρο και διαχρονικό…

Την υπενθύμιση την  αλιεύσαμε από το φατσοβιβλίο του καλού φίλου, δημοσιογράφου, Γ. Γκόντζου, το αναδημοσιεύουμε μαζί με το σχόλιό του:

Ως ευρισκόμενος "σε ιδεολογική σύγχυση"- και με επίσημη σφραγίδα μάλιστα, εδώ και τριάντα χρόνια περίπου -, το μυαλό μου κάνει περίεργους συνειρμούς.  Διαβάζοντας πως ο κ. Βασίλης Μουλόπουλος σημερινός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επιλέχτηκε από τον ΔΟΛ στον οποίο διετέλεσε επί δυο δεκαετίες διευθυντής της εφημερίδας "Το Βήμα", "να συμβάλλει στην επίλυση των διαρθρωτικών και οικονομικών προβλημάτων του ΔΟΛ", θυμήθηκα τα εξής, με πολλές - πολλές επίκαιρες διαστάσεις.  Το 2009 επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του τότε Συνασπισμού είχε επιλεγεί αρχικά ο σκιτσογράφος Στάθης (Σταυρόπουλος).  Τελικά μετά από πιέσεις από το εσωτερικό του Συνασπισμού - δεν τα λέω εγώ άλλος τα έγραψε όπως θα δείτε παρακάτω - ο Στάθης κόπηκε και στην θέση του επικεφαλής τέθηκε ο κ.Βασίλης Μουλόπουλος.  Τότε στις 19/Σεπτεμβρίου/2009, ο σημερινός υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Ξυδάκης δημοσιεύει ένα άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, με τίτλο "Ποιος είναι "εθνίκι", όπου μεταξύ άλλων σημειώνει:{..}Είναι απλό: αν καταλαβαίνουμε καλά τη χροιά και το ειδικό βάρος του όρου «εθνικιστής», όπως το εννoούν ένιοι της αντιεθνικιστικής Αριστεράς, ο Στάθης είναι «εθνίκι», πατριώτης, Ελληναράς· μάλιστα, ως βουλευτής, μπορεί να υπερψήφιζε θέσεις των εθνικιστικών ΚΚΕ και ΛΑΟΣ...{..}
{..}..η Αριστερά εγκαταλείπει την ακόμη επίκαιρη κληρονομιά του δημοκρατικού πατριωτισμού του ΕΑΜ και του ριζοσπαστικού εθνικισμού, την εγκαταλείπει βορά στην άκρα δεξιά.{..} .

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Ανισότητες…


Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Οι «Πατρινοί» και τα λεφτά

Του Γιώργου Καραμπελιά

Σήμερα το πρωί μου τηλεφώνησε από την Πάτρα ο εξάδελφός μου, ο Νίκος, ο οποίος δεν ασχολείται ιδιαίτερα με τα πολιτικά τεκταινόμενα της χώρας, για να με ρωτήσει έκπληκτος: «Και δεύτερος Πατρινός υποστηρίζει πως λεφτά υπάρχουν;», αναφερόμενος καθυστερημένα στον Σώρρα και τα δισεκατομμύριά του. Το εντυπωσιακό δεν είναι η αναφορά του στον Σώρρα αλλά η συνειρμική σύνδεσή του με τον «πρώτο Πατρινό», δηλαδή τον  Γιώργο Παπανδρέου. Πιστεύω ότι ο είρων εξάδελφός μου εντόπισε την ουσία του φαινομένου. Δύο... χρυσοθήρες, ένας εκ των οποίων έγινε και πρωθυπουργός της χώρας, και ο λαός που τους ακολουθεί.

Εξάλλου, αυτές τις μέρες, ο πρώτος εξ αυτών επανεμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο επανερχόμενος μετά Βαΐων και κλάδων στο «κόμμα του πατέρα» του. Αφού πρώτα είχε ανοίξει τον δρόμο για την μνημονιακή καταστροφή της χώρας. Και μαζί του επανεμφανίστηκαν  στο ΠΑΣΟΚ σ’ ένα άσεμνο γκαλά «παλαιών πολεμιστών», όλοι οι ήρωες της αποτυχίας της χώρας, που για δεκαετίες διαβουκολούσαν τον ελληνικό λαό και κατέστρεφαν την οικονομία και το ήθος του. Τον δε Γιώργο Παπανδρέου υποδέχθηκε ένα άλλο όνομα κληρονόμου η Φώφη Γεννηματά!