Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Αλήθειες και ψέματα


Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Το Ευρωπαϊκό Όραμα του κ. Αλ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ

Του Αχιλλέα Ομήρου

          Είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργός της χώρας κ. Αλ. Τσίπρας από καιρό έχει αλλάξει στάση απέναντι στην ΕΕ (την Ευρώπη) και τους ηγέτες του «Διευθυντηρίου» της: την κ. Μέρκελ και τον κ. Σόϊμπλε, τον κ. Ολαντ (κάποτε Ολαντρέου), τους κ.κ. Γιούγκερ και Σούλτς και γενικότερα απέναντι στους «θεσμούς» του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, που φροντίζουν για την εκμετάλλευση, λαών, κυβερνήσεων και κρατών/ χωρών. 

       Δεν είναι πια οι εναγκαλισμοί, τα χαμογέλα, οι συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες του, οι συμβουλές που δέχεται, η όλη φιλική στάση απέναντι τους η απουσία κάθε κριτικής προς τους «λύκους» της Ευρώπης. Είναι η πλήρης αποδοχή των ιδεολογημάτων που ωραιοποιούν την αποικιοκρατική/ ιμπεριαλιστική ιστορία της. Ξαφνικά η Ευρώπη έγινε η κοιτίδα μόνο του διαφωτισμού, του ορθολογισμού, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αξιών κλπ κλπ. Ότι σε αυτή την Ήπειρο – την «Σκοτεινή» ,όπως μας την παρουσίασε ο άγγλος ιστορικός Mark Mazower– γεννήθηκε η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός, ο φασισμός και ναζισμός, ο ρατσισμός, και ό,τι αντιδραστικό έχουμε γνωρίσει, ότι από αυτή την Ήπειρο ξεκίνησαν οι δύο καταστρεπτικοί παγκόσμιοι πόλεμοι, αυτά όλα μένουν ασχολίαστα. Η Ευρώπη κινείται μέσα στο απόλυτο ιστορικό κενό. Ο κ. Τσίπρας άλλωστε αρέσκεται όλα να τα βλέπει να κινούνται σε ένα «κενό». Δεν υπάρχουν πια καπιταλισμός, ιμπεριαλισμός, εκμετάλλευση λαών, ευρωπαϊκός Βορράς και Νότος. Το μόνο που δέχεται ότι υπάρχει είναι ο νεοφιλελευθερισμός και η λιτότητα, το χρέος, το «στρατηγικό αδιέξοδο» της Ευρώπης και της αριστεράς της. Αλλά γιατί όλα αυτά, που οφείλονται, δεν μας έχει πει μέχρι σήμερα απολύτως τίποτα. Έχει φροντίσει μάλιστα να ξεχάσει ακόμα και όποιους σχετικούς υπαινιγμούς για τις αιτίες όλων αυτών, αναφέρονται στα υλικά – τις αποφάσεις – των πρώτων συνεδρίων του ΣΥΡΙΖΑ. 

Η Τζαραμπλούς παραδόθηκε

Η Τζαραμπλούς παραδόθηκε δεν κατελήφθη – Τι συμφωνήθηκε;

Του Παντελή Σαββίδη

Ειδικές δυνάμεις της Τουρκίας, υποστηριζόμενες από πυροβολικό, τεθωρακισμένα, την τουρκική αεροπορία και την αμερικανική αεροπορική επίβλεψη της επιχείρησης, αφίχθησαν στο κέντρο της Τζαραμπλούς, μιας πόλης της Συρίας σε κρίσιμο και στρατηγικό σημείο. Ο έλεγχος της Τζαραμπλούς είναι σημαντικός και για τους Κούρδους διότι αποτελεί προϋπόθεση για τον έλεγχο των καντονιών τους, και για την Τουρκία διότι αν την κρατήσει, διακόπτει την εδαφική συνέχεια των Κούρδων.
Τις τουρκικές δυνάμεις ακολουθούσαν διάφοροι Τουρκομάνοι που ζουν στη Συρία και άλλες οντότητες που δεν έχουν να επιδείξουν κάτι σημαντικό από τότε που άρχισε ο συριακός πόλεμος.
Η κατάληψη της πόλης έμοιαζε με παράδοση ύστερα από συμφωνία. Και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι δεν αναπτύχθηκε στρατιωτική επιχείρηση για τον έλεγχό της αλλά η πόλη εγκαταλείφθηκε από τους τρομοκράτες του ΙΚ, με τρόπο που δεν έχουμε δει προηγουμένως.

Θερινές διακοπές


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

H αλήθεια για τον πόλεμο της Τουρκίας κατά των Κούρδων



Ανάρτηση από: http://tourkikanea.gr

Η απάντηση ενός «αφεντικό του εαυτού μου» στην βουλευτίνα Χαρά

Του Γιώργου Μουργή

Το παράδειγμα ενός μικρομαγαζάτορα, «αφεντικό του εαυτού μου, που έχει ξεκοκαλίσει την 18η Μπρυμαίρ:
Αν υποθέσουμε ότι δημιουργούμε ένα μαγαζί, πέντε μαγαζάτορες (μικρό), τόσοι χρειάζονται για μια ΚοινΣεπ κατά το νόμο, το ερώτημα είναι απλό και θα ακολουθήσει μετά την οικονομική περιγραφή, μόνο των εσόδων. 
Ο Κατρούγκαλος υπολογίζει το μέσο μισθό σήμερα στα 700 ευρώ.

Λέω ό,τι μια μια χαρά είναι το ποσό αυτό, για να συνεχίσουμε το παράδειγμα. 

Έχουμε λοιπόν, 5 συνεταίρους επί 700 ευρώ, μηνιαίως καθαρά, μας κάνει 3.500 ευρώ. 

Πολλαπλασιάζω με τους 12 μήνες του έτους και έχω καθαρά κέρδη 42.000 ευρώ. 

Με τους σημερινούς φορολογικούς συντελεστές για να έχουν οι μικρομαγαζάτορες, το απίστευτο ποσό, στα 700 καθαρά μηνιαίως τα κέρδη προ φόρων, για να φτάσουμε στο μαγικό - καθαρό 42.000 ευρώ, πρέπει να ξεπεράσουν τουλάχιστον τις 150.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει κάτι περισσότερο από 1,5 εκατομμύριο ευρώ συνολικό τζίρο.

Τουτέστιν μεθερμηνευόμενον, όποιος αντέχει να έρθει να κάνουμε έναν συνεταιρισμό να χεστούμε στα ευρά και ας μην ανήκει στην νομική μορφή των ΚοινΣεπ.

Η φτώχεια μας, ο πλούτος τους…

Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, έχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου!
Του Δάνη Παπαβασιλείου
Η αβυσσαλέα διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών, σ΄ όλο τον κόσμο, μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο, σύμφωνα με τα στοιχεία διεθνών οργανισμών. Βέβαια, στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η διαφορά εμφανίζεται ως φυσικό φαινόμενο, παραβλέποντας ότι ο πλούτος και η φτώχεια είναι το προϊόν και το αποτέλεσμα ενός συστήματος, του καπιταλιστικού, που έχει ως θεμέλιο λίθο την εκμετάλλευση, την οικονομική και κοινωνική ανισότητα. 
Ιδού λοιπόν ορισμένα στοιχεία που αποδεικνύουν, εκτός των άλλων, το πως στην περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και (φυσικά) οι φτωχοί, φτωχότεροι: 

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Ο μονοπωλιακός καπιταλισμός

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Οι  νέοι κυρίαρχοι του σύμπαντος είναι πια τα επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία ελέγχουν σταδιακά τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, καταστρατηγώντας τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού – ενώ ο διευθυντής του μεγαλύτερου, της Blackrock, θεωρείται ως ο μελλοντικός υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης H. Clinton
Το σύστημα της ελεύθερης αγοράς, το οποίο δημιούργησε πλούτο (ανάλυση) στις χώρες που εφαρμόσθηκε, στηρίχθηκε στον ανταγωνισμό – αν και όχι μόνο στον θεμιτό αλλά, επίσης, στον αθέμιτο. Εν τούτοις, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον, επιδίωκαν ανέκαθεν τη μονοπώληση του κλάδου τους– έτσι ώστε να μπορούν να διαμορφώνουν επαρκώς υψηλές τιμές πώλησης (αισχροκέρδεια), αυξάνοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τα έσοδα τους.
Μέχρι πρόσφατα βέβαια, τα κράτη είχαν σε κάποιο βαθμό τη δυνατότητα να εμποδίζουν τη δημιουργία μονοπωλίων, μέσω των επιτροπών ανταγωνισμού – όπου απαγόρευαν την εξαγορά μίας επιχείρησης από κάποια άλλη, όταν διαπίστωναν πως, λόγω της κυριαρχικής (μονοπωλιακής) θέσης που θα καταλάμβαναν οι συγχωνευμένες εταιρείες, θα σταματούσε να λειτουργεί ο ανταγωνισμός.

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης


Ουάου ή Γκάου;

Της Λιάνας Κανέλλη

Τι είναι πύρινος λόγος στο τουίτ; Τι είναι η ρητορική στο διαδίκτυο; Πόσο πιο εύκολα εκπαιδεύεσαι για τσιτάτα σε 140 χαρακτήρες; Τι μεθόδους διείσδυσης στην ιδιωτική σφαίρα του ανθρώπου παράγει η αυτόβουλη δημοσιοποίηση προσωπικών στιγμών στο φέισμπουκ και το ίνσταγκραμ; Αμα τα βάλεις στη σειρά αυτά κι άλλα τόσα ερωτηματικά είναι σα να ξεκινάς το ταξίδι του Μαγγελάνου και του Κολόμβου μαζί σε μια καινούρια ήπειρο, όπου οι ιθαγενείς σφάζονται από τους διάφορους σερφίστες Κορτέζ των ιστοτόπων με αντάλλαγμα σε μπίτκοϊν (διαδικτυακό νόμισμα) ή και απλώς την υπεραξία των εντυπώσεων την κατάλληλη στιγμή, στις κατάλληλες συνθήκες, την ώρα που φυσάει το κατάλληλο ρεύμα.
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη μπορεί κι ίσως έχει ήδη εξελιχθεί σε παράδοση πίτσας με drones (τηλεκατευθυνόμενα αεροχήματα) στη μακρινή Νέα Ζηλανδία που ο πολύς κόσμος γνώρισε ως κουλτούρα από τη διαφήμιση στην οποία ο αγών και η νίκη πανηγυρίζονται με την επίδειξη των αχαμνών των παικτών ράγκμπι…

Είμαι μόνιμος. Γιατί να με ενδιαφέρει για τους αναπληρωτές;

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Η απάντηση είναι αρκετά προφανής. Φυσικά και πρέπει να σε ενδιαφέρει αν πραγματικά νοιάζεσαι για το σχολείο και τους μαθητές. Η ύπαρξη εκπαιδευτικών που είναι σε εργασιακή ανασφάλεια, που βιώνουν μεγάλη αγωνία για την ετήσια πρόσληψή τους, που το μυαλό τους βασανίζεται από την ερώτηση: «μήπως φέτος είναι η τελευταία μου χρονιά;», που δεν απολαμβάνουν τα ίδια εργασιακά προνόμια με τους μόνιμους, που αλλάζουν συνέχεια σχολείο, που η προσωρινότητά τους όχι μόνο στο ίδιο σχολείο αλλά και στον ίδιο τον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης είναι εμπόδιο στη συμμετοχή τους σε συλλογικές διαδικασίες και συνδικαλιστικές δράσεις και που συνήθως προσλαμβάνονται καθυστερημένα (αρκετά μετά την έναρξη του διδακτικού έτους), επηρεάζει πάρα πολύ την ομαλή λειτουργία των σχολείων και ως εκ τούτου και την ίδια την μαθησιακή διαδικασία. Εν τέλει δηλαδή αφορά όλους τους εμπλεκομένους με την εκπαιδευτική διαδικασία, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και κυρίως τους μαθητές. Υπάρχει κανείς που να διαφωνεί ότι η ποιότητα της εργασίας των εκπαιδευτικών είναι άμεσα εξαρτώμενη από την ποιότητα των εργασιακών τους δικαιωμάτων;  

Αναρτώνται στο TAXIS τα χρεωστικά για τον ΕΝΦΙΑ

Από την Δευτέρα 29 Αυγούστου, θα αρχίσουν να αναρτώνται στο TAXIS τα εκκαθαριστικά για τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος θα καταβληθεί σε πέντε δόσεις

Για τον Θεόφιλο Γεωργιάδη

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

«Κι αν εμείς δεν αξιωθήκαμε ακόμα να έχουμε ηγεσία που να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει σε αγώνα απελευθέρωσης τον λαό μας, αν δεν μπορούμε να δρασκελίσουμε περήφανοι ελευθερωτές τον Πενταδάκτυλο για να υψώσουμε την γαλανόλευκη στην Κερύνεια μας, ας στηρίξουμε και ας δυναμώσουμε τουλάχιστον τους Κούρδους αγωνιστές που κροταλίζουν τα όπλα της λευτεριάς ενάντια στον Τούρκο κατακτητή, στα κακοτράχαλα βουνά του Κουρδιστάν», έγραφε ο Θεόφιλος Γεωργιάδης πριν πολλά χρόνια. Δεν τον άφησαν να ζήσει για να ανακαλύψει ότι όχι μόνο δεν αξιωθήκαμε ακόμα (22 χρόνια μετά τη δολοφονία του και 42 μετά την τουρκική εισβολή) να έχουμε ηγεσία «που να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει σε αγώνα απελευθέρωσης τον λαό μας», αλλά και «καταδικαστήκαμε» να έχουμε ηγεσία που εργάζεται μέρα νύχτα προς όφελος του νεοσουλτάνου Ταγίπ Ερντογάν, ηγεσία που υπόσχεται και συζητά για «λύση» τουρκικής προέλευσης και ηγεσία που στέκεται μόνο υπέρ ενός φασιστικού καθεστώτος που εισβάλλει στη Συρία υπό τον μανδύα του τιμωρού και του «ειρηνοποιού» (όπως στην Κύπρο το 1974) αλλά με σκοπό να προσβάλει τον εκεί όρθιο κουρδικό λαό.

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Αντίσταση… Άρδην

Των Γιώργου Καραμπελιά και Γιώργου Ρακκά από τη Ρήξη φ. 125
Το φιάσκο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παράλληλα με το οριστικό τέλος της μεταπολίτευσης, σηματοδοτεί και την οριστική εξάντληση μιας δημαγωγικής πολιτικής που κυριάρχησε τα τελευταία πέντε ή έξι χρόνια εντός του λεγόμενου αντιμνημονιακού κινήματος. Κυριάρχησαν επιδιώξεις για την πολιτική εκμετάλλευση της αντιστασιακής διάθεσης του ελληνικού λαού, με την ανακύκλωση βολικών αυταπατών περί εύκολης διεξόδου από την κρίση και επιστροφής στα επίπεδα ευημερίας της ύστερης μεταπολίτευσης.
Και, δυστυχώς, οι πολιτικές της δημαγωγίας δεν χαρακτήρισαν μόνον τις δύο κεντρικές κομματικές συνιστώσες του αντιμνημονιακού τόξου, αλλά όλες τις πολιτικές πρωτοβουλίες της τελευταίας πενταετίας – γι’ αυτό και η κρίση είναι βαθιά και αφορά όλους. Χαρακτηριστική είναι και σήμερα η εμμονή δυνάμεων, που μέχρι χθες συμμετείχαν στο καταστροφικό εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ, να συνεχίζουν να εμμένουν στην ίδια πολιτική, αποκρύπτοντας τις βαθύτερες ρίζες της καθολικής παρακμής που μαστίζει τη χώρα.

Ε-Ε-Έρχεται!

Του mitsos175

Έρχεται! Σε λίγο θα είναι κοντά μας ο μέγας, ο τρανός, ο αρχηγός, ο άνθρωπος λάστιχο, η ελπίδα μας, πήδα, πήδα, πήδα μας...
Αχ! Πάνε αγάπη μου τα παλιά μεγαλεία, όπου οι πολιτικοί παρίσταναν τους Μεσσίες κι από κάτω να ουρλιάζουν εκστασιασμένοι οι χαχόλοι και να ηδονίζονται αναλογιζόμενοι τα ρουσφέτια και τη μάσα που θα έκαναν στην περίπτωση που το άλογο τους, ή πιο σωστά το γαϊδούρι τους, τερματίσει πρώτο.

Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. Τώρα ένα πράγμα περιμένουν όλοι, αλλά δεν ανυπομονούν καθόλου γι αυτό. Ούτε χαίρονται. Εκτός από τους μαζοχιστές... Τι περιμένουμε; Το μοιραίο: Τον ΕΝΦΙΑ! Ναι! Το νέο "αστέρι". Όλοι τον ξέρουν πια. Πατήρ του ο Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός, αγνώστου μητρός, φήμες λένε ότι τον έκανε η Μέρκελ, αλλά αν δεν εξετάσεις DNA, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα. Μεγάλωσε βέβαια με το ΣΥΡΙΖΑ. Όπως όλα τα δεινά. Τα δεξιά φίδια κάνουν αβγουλάκια, οι δήθεν αριστερές κοτούλες τα κλώθουν.

Ο ΕΝΦΙΑ λοιπόν. Έρχεται, επιστρέφει δριμύτερος. Ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Όταν έρθει, καλό είναι οι καρδιοπαθείς να έχουν μαζί τους τα χάπια τους, πιεσόμετρο... Για τους υπόλοιπους αρκεί βαζελίνη, μπόλικη όμως αλλιώς θα τσούζει. Ούτε για ψωμί δεν υπάρχει, όχι για βαζελίνη...

Ενοίκιο για το ίδιο σου το σπίτι. Αυτό που πλήρωσες για να αγοράσεις, ώστε να μην πληρώνεις ενοίκιο! Πως νιώθεις; Κορόιδο; Το ίδιο κι εγώ. Το σπίτι, για το οποίο πληρώνεις ακόμα στην τράπεζα το στεγαστικό δάνειο. Αλλά υπάρχει σχέδιο! Θα μας πάρουν τα σπίτια οι τράπεζες, ώστε όταν θα έρθουν οι Κομμουνιστές να μην βρουν τίποτα. Μα θα έρθουν; Μην ανησυχείτε, ερχόμαστε, το ξέρουμε ότι μας περιμένετε πως και πως. Δυστυχώς ο ΕΝΦΙΑ έρχεται πετώντας και θα φτάσει πρώτος, ενώ εμείς πάμε με τα πόδια, πορεία. Αλλά πάμε ευθεία, δεν κάνουμε στροφές 180 μοιρών σαν μερικούς - μερικούς, όνομα δε λέμε, ΣΥΡΙΖΑ δεν θίγουμε...

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Άλλος Δρόμος δεν υπήρχε



Ήλθε η ώρα να το διαβάσετε, για να αντιληφθείτε γιατί η Τουρκία θα χάσει τον πόλεμο - Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν

Ένα μνημειώδες έργο του εκ των στρατιωτικών ηγετών του ΡΚΚ, Μουράτ Καραγιλάν

Ένα μοναδικό εργαλείο για να μελετήσει και να μελετά διαχρονικά κανείς το ιστορικό του 30ετούς πολέμου των Κούρδων εναντίον του τουρκικού κράτους και να αντιλαμβάνεται τις πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων γύρω από το Κουρδικό Ζήτημα

Πρόλογος του εκδότη
Οι Κούρδοι είναι ένας ιστορικός λαός της Άνω Μεσοποταμίας, ο οποίος έχει την τύχη και την ατυχία να κατοικεί σε μια ευρύτατη περιοχή που ελέγχει τις πηγές και μεγάλο μέρος του ρου του Τίγρη και του Ευφράτη, ενώ ταυτόχρονα στο υπέδαφος αυτής της πραγματικά αχανούς έκτασης κρύβονται τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Δηλαδή, σε περίπτωση που οι Κούρδοι καταφέρουν να αποκτήσουν την ελευθερία τους και να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, που είναι κατακερματισμένη και κατέχεται από το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία, τότε ως ενιαίο Κουρδιστάν θα έχουν υπό τον έλεγχό τους τα μεγαλύτερα αποθέματα υδάτων και πετρελαίου στην περιοχή.

O Νέος διαφωτισμός: «Πολυπολιτισμικότητα χωρίς κουλτούρα»

Του Αθανάσιου Γεωργιλά


«Προφήτη, παράγγειλε στις γυναίκες σου,
στις κόρες σου και στις γυναίκες των πιστών,
να αφήνουν την καλύπτρα τους να κρέμεται μέχρι τα πόδια.
Έτσι δεν θα τις γνωρίζουν εύκολα και δεν θα τις συκοφαντούν»
Το ιερό Κοράνιο
 Αμφιβάλλουμε αν είναι πλέον εφικτό να υπάρξει αναφορά στην πολυπολιτισμικότητα ανεπηρέαστη από τον απόηχο των συγκρούσεων και των αντιθέσεων που ταλανίζουν έθνη και ανθρώπους σε Ευρώπη και Εγγύς Ανατολή. Αποτελεί πλέον σταθερό σημείο κάθε απόπειρας δημόσιας συζήτησης, και πιο πολύ των συζητήσεων που συναντά κανείς στη διεθνή βιβλιογραφία, να υπερβαίνει την αυστηρή θεωρητική κατασκευή κοινωνιών επί χάρτου και να σχηματίζει  κρίσεις για τα δικαιώματα, τη θρησκευτική ελευθερία και την αρμονική συνύπαρξη που διαμορφώνονται αναλόγως από το πώς συμπεριφέρεται και πράττει ένας πολύ σημαντικός αριθμός ανθρώπων. Ανέκαθεν εξάλλου θεωρία και πραγματικότητα δεν διατηρούσαν και τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους, επομένως η συζήτηση για την πολυπολιτισμικότητα καταλήγει αναγκαστικά να γίνεται αμιγώς πολιτική1.

Τα «σοράκια» δεν έχουν θέση στην Κομοτηνή

Ανακοίνωση της Δημοτικής Παράταξης Σπάρτακος 

 Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι αργυρώνητοι προσφυγοπατέρες των ΜΚΟ επαναφέρουν το θέμα του κυκλώματος Σόρος στη χώρα μας. Το δίκτυο Solidarity Now στη Ελλάδα, το οποίο δημιουργήθηκε από το ίδρυμα Open Society Foundations του γνωστού κερδοσκόπου και παρασκηνιάρχη Τζορτζ Σόρος, ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και συνεργάτες – βασικοί χρηματοδοτούμενοί του με εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια είναι μεταξύ άλλων οι ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ και PRAKSIS (http://www.solidaritynow.org/ourworkgr/grantsgr.html). Και είναι απορίας άξιον, γιατί δεν εμφανίζεται πουθενά στην ιστοσελίδα της ΑΡΣΙΣ ο μέγιστος δωρητής της. Τόση αχαριστία;

Χαρά Καφαντάρη Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: Η εποχή που κάποιος είχε μαγαζί και ήταν αφεντικό του εαυτού του έχει τελειώσει (video)

Δήλωση που προκάλεσε αντιδράσεις από την Χαρά Καφαντάρη. Οι μικρομεσαίοι να συνεταιριστούν, τόνισε η βουλευτής.
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Χαρά Καφαντάρη, βρέθηκε χθες αργά το βράδυ σε εκπομπή του Κontra Channel, όπου δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «Η εποχή του εγώ είμαι το αφεντικό του εαυτού του έχει τελειώσει και ίσως τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν», ακυρώνοντας έτσι με λίγα λόγια την όποια μορφή επιχειρηματικότητας.


Η λογική της ψήφου


No Borders ;

Της Πέπης Ρηγοπούλου

«Τα σύνορα είναι η χειρότερη εφεύρεση των πολιτικών. Πρέπει να δείξουμε αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στα παιδιά τους». Η ανατρεπτική αυτή δήλωση, που αντιγράφω από το TVXS, δεν αποτελεί μια ακόμη τρομερή επιτυχία κάποιας οργάνωσης του τύπου No Borders.
Διατυπώθηκε από τον κύριο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος πριν καταλάβει το σημερινό του αξίωμα ως πρόεδρος της Κομισιόν, κατείχε για διάστημα-ρεκόρ τη θέση του πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου και μια σειρά από άλλα ανώτατα αξιώματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Και, αν κατάλαβα καλά, είχαν την έννοια κριτικής κατά της Αυστρίας και άλλων μελών της Ε.Ε. που κρατούν τις πόρτες τους κλειστές στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Βάσεις 2016


Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Η διαλεκτική της καταστροφής


Μέρος Α΄: Η μνημονιακή κρίση

Του Γιώργου Καραμπελιά

Αφετηρία αυτής της εκτενούς –νέας– αναφοράς μου στη θεματική «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», που θα παρατεθεί  σε δύο συνέχειες, αποτέλεσε  το σχόλιο του κ. Παναγιώτη Σταυρουλάκη,  αναγνώστη του άρθρου μου «Ο εκσυγχρονισμός της παράδοσης», σχόλιο που απεστάλη στην ιστοσελίδα του Άρδην στις 07/08/2016. Εξάλλου, προσφάτως αναζωπυρώθηκε η σχετική συζήτηση, με την ευκαιρία του ελλείμματος της ΕΛΣΤΑΤ το 2009. Γράφει όντως, μεταξύ άλλων ο κ. Σταυρουλάκης:
“Η κρίση, πνευματική και οικονομική, απαιτεί λύσεις επί συγκεκριμένων προβλημάτων. Επί 6 χρόνια, από το 2010 και στο εξής, ο λαός διαιρέθηκε με όρους μνημονίου και αντιμνημονίου και η αντιμνημονιακή μερίδα, υπό το βάρος των ως άνω στρεβλώσεων είδε (και εκεί είναι το λάθος της για μένα) το μνημόνιο όχι ως συνέπεια, αλλά ως γενεσιουργό αιτία μίας κρίσης που είχε ξεκινήσει δεκαετίες πριν. Επίσης αντιμετώπισε τις όποιες, κατά καιρούς και υπό διαφορετικές κυβερνήσεις, μνημονιακές πολιτικές, ως ένα συμπαγές σώμα με τα ίδια κάθε φορά χαρακτηριστικά. Και εδώ έκαναν άλλο ένα μεγάλο λάθος. Σε αυτή τη βάση είδα –εφόσον σας ανέγνωσα σωστά– την κίνηση Άρδην να συντάσσεται με την πλευρά του αντιμνημονίου. Με τους δικούς σας όρους φυσικά, χωρίς τις σταλινίζουσες ή φασίζουσες υστερίες των γνωστών κραχτών (από Σύριζα και Ανέλ μέχρι…ΧΑ και ΕΠΑΜ). Ωστόσο πήρατε αντιμνημονιακή στάση”.
Ο συγγραφέας του σχολίου θεωρεί πως ο διαχωρισμός «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» υπήρξε εξ αρχής λανθασμένος. Εν τούτοις, όπως ασφαλώς θυμόμαστε όλοι, κατά τα πρώτα δύο καθοριστικά χρόνια, 2010-2011, το σύνολο του πολιτικού κόσμου αλλά και του ελληνικού λαού, εκτός του ταχέως συρρικνούμενου ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ, είχε ταχθεί κατά των μνημονίων, μεταξύ αυτών και η «Νέα Δημοκρατία» του Αντώνη Σαμαρά. Δηλαδή, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και των πολιτικών δυνάμεων είχε τοποθετηθεί «αντιμνημονιακά».

Τα 384 ευρώ, ο …ορισμός της φτώχειας και το όριο της οργής

Πως η φτώχεια εκτός από αποδεκτή πραγματικότητα γίνεται και «λάστιχο» κατά το δοκούν
Της Ελένης Μαυρούλης


α 384 ευρώ της κατώτερης σύνταξης αντιστοιχούν στο όριο της κατώτατης σύνταξης που θέτει η ΕΕ, δηλαδή το 60% του μέσου εισοδήματος, μας ενημέρωσε ο Υπουργός Εργασίας, κ. Κατρούγκαλος. Το ζήτημα δεν είναι μόνο να αναλογιστεί κανείς τι έλεγε ο κ. Κατρούγκαλος πριν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλθει στην εξουσία. Είναι και αυτό αλλά όχι μόνο αυτό. Όχι κυρίως αυτό. Ούτε φυσικά η λογική των «είπες, ξείπες, τα λέγαμε εμείς, όχι τα λέγαμε εμείς όχι εσείς, εμείς θα τα κάναμε καλύτερα» κ.ο.κ.
Το ζήτημα είναι ότι το όριο της φτώχειας κατά την «πολυχρονεμένη» ΕΕ είναι στο 60% του μέσου εισοδήματος μιας χώρας. Δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, ο κ. Κατρούγκαλος παραδέχτηκε ότι το μέσο εισόδημα στην Ελλάδα σήμερα κυμαίνεται πάνω κάτω στα 700 ευρώ περίπου και αυτό με πολύ αισιόδοξες προβλέψεις και μπόλικη δημιουργική λογιστική.  Δηλαδή, άν το μέσο εισόδημα μειωθεί περαιτέρω, κάτι που δεν αποκλείεται, τότε το όριο της φτώχειας θα πέσει κάτω και από αυτά τα 384 ευρώ. Και θα είναι αποδεκτό. Γιατί αυτός είναι ο ορισμός της ΕΕ.

Η εφορία άρπαξε λεφτά από … 430.000 λογαριασμούς!

Του Γιώργου Δελαστίκ

Σοκ προκαλεί η είδηση: η εφορία μόνο το α’ τετράμηνο (Ιανουάριος – Απρίλιος) του 2016 άρπαξε ληξιπρόθεσμες οφειλές από… 428.465 λογαριασμούς τραπεζικών καταθέσεων οφειλετών του Δημοσίου! Λογαριασμους καταθέσεων που είχαν μέσα χρήματα από μισθούς, συντάξεις ή πάσης φύσεως εισοδήματα. Αυτό αποκάλυψε η Realnews.
Φυσικά, όλα έγιναν βάσει του νόμου, αφού ο νόμος επιτρέπει πλέον να κατάσχεται οποιοδήποτε οφειλόμενο στο Δημόσιο ποσό αν αυτό έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο και αν ο λογαριασμός του οφειλέτη έχει μέσα πάνω από 1.250 ευρώ – στον βαθμό, φυσικά, που ο καταθέτης και ταυτόχρονα οφειλέτης του Δημοσίου έχει κάνει τις σχετικές ενέργειες για να χαρακτηριστεί το ποσό των 1.250 ευρώ ως ακατάσχετο, πράγμα που ελάχιστοι συγκριτικά καταθέτες έχουν κάνει.
Η εφορία μπορεί νομίμως να εισπράξει κάθε ληξιπρόθεσμη οφειλή άνω των 50 ευρώ προς ασφαλιστικό ταμείο ή άνω των 300 ευρώ προς το Δημόσιο (φόρος εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, εισφορά αλληλεγγύης κ.λπ.), αρπάζοντας μόνη της τα λεφτά, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει ο θιγόμενος οφειλέτης.

Άνθρωποι με κρυμμένα μυστικά

Το Κυπριακό και το “Μεγάλο Σχέδιο”

Του Σωτήρη Δημόπουλου
Τίποτε, όπως φαίνεται, δεν είναι ικανό να αναχαιτίσει την ορμή όσων επιδιώκουν πάση θυσία λύση για το Κυπριακό, ει δυνατόν, εντός του 2016. Ούτε τα αποτελέσματα-«χαστούκι» για ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ στις βουλευτικές εκλογές, ούτε η «παγίδα» από ΟΗΕ και Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη, ούτε και η σαφέστατη πορεία της Τουρκίας, ιδιαίτερα μετά το πραξικόπημα, προς τον ισλαμικό ολοκληρωτισμό. Τι άλλο αποδεικνύουν όλ’ αυτά παρά το στρατηγικό χαρακτήρα που έχει ο σχεδιασμός για την αλλαγή του στάτους στην Μεγαλόνησο;
Ήδη, λοιπόν, μπαίνουμε με φόρα στη τελευταία στροφή των συνομιλιών για το Κυπριακό: Επτά συναντήσεις μέχρι την 14η Σεπτεμβρίου –η μία έγινε-, σίγουρα, τριμερής με ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, ίσως και πενταμερής με Μ.Βρετανία, Τουρκία και Ελλάδα, αν περάσει η απαίτηση της Άγκυρας. Παράλληλα, το Κυπριακό βρίσκεται στην ατζέντα του Μπάιντεν στη συνάντησή του με τον Ερντογάν στην Άγκυρα, ο Amos Hochstein, υφ. Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα ενέργειας, συνέδεσε την ενεργειακή προοπτική της Κύπρου με την πορεία του Κυπριακού, η πανταχού παρούσα Βικτώρια Νούλαντ, σύμφωνα με τη «Μιλλιέτ», προωθεί τη δημιουργία «διεθνούς χωροφυλακής»(sic!), με τη συμμετοχή Τούρκων και Ελλήνων στρατιωτών, ενώ η Τουρκία εξομαλύνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ, παρά την αμφιλεγόμενη στάση του τελευταίου προς το πραξικόπημα.

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Άλλη μια άγρια επίθεση της κυβέρνησης στους κεφαλαιοκράτες


Ανάρτηση από: Jo Di

«Θα το κάνουμε μαζί και θα μοιράσουμε την αμοιβή 50-50...»: Καλοπληρωμένος αριστερός «τοίχος της σιωπής» υπέρ των Ουκρανών ναζί

Του Ανδρέα Ζαφείρη

Για μας το θέμα που θίγουμε παρακάτω δεν είναι προσωπικό, ούτε φυσικά σκανδαλοθηρικό αλλά βαθύτατα πολιτικό που αποκαλύπτει απαράδεκτες μεθοδεύσεις και πρακτικές.      
Μάρτιος 2015: ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, δημοσιογράφος στην Αυγή τότε και μέλος της στενής επικοινωνιακής ομάδας του Α. Τσίπρα, λαμβάνει ένα mail από το Γιάννη Καρρά, καθηγητή πανεπιστημίου και συνεργάτη στο ίδρυμα Open Society που ανήκει στον Τζορτζ Σόρος. Θέμα: η συγγραφή μιας έκθεσης για τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Το mail γράφει:
«Θα το κάνουμε μαζί και θα μοιράσουμε την αμοιβή 50-50, αλλά πρέπει να μου πεις πώς να χειριστώ το φορολογικό κομμάτι. Αν έχω καταλάβει καλά, θέλεις το συμβόλαιο να είναι μόνο στο όνομά μου, σωστά; Θέλεις όμως το όνομά σου να εμφανίζεται στην έκθεση ή όχι; Απάντησέ μου σε όλα αυτά…Γενικά μην πεις ότι το κάνεις για λογαριασμό του Open Society. Κάτι τέτοιο θα έκλεινε πόρτες. Υπάρχει μεγάλη δυσπιστία για το ίδρυμα στην Ελλάδα, κυρίως εξαιτίας της δράσης του σε ό,τι αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβία».  

Τέσσερα !


Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Σόρος και η επέμβασή του στην Ελλάδα ή τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Στα έγγραφα που διέρρευσαν σχετικά με την έντονη εμπλοκή του μεγιστάνα κερδοσκόπου Τζωρτζ Σόρος στα ελληνικά θέματα, διαβάζουμε τη συνεργασία πολλών ατόμων της ελληνικής αριστεράς με το Open Society Foundation του εν λόγω Κροίσου που έχει ως κύριο σκοπό τον επανακαθορισμό της ιστορίας και του πολιτισμού των λαών με στόχο την χειραγώγησή τους και την πλήρη υπακοή τους στα κελεύσματα της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Είναι έκπληξη η εμπλοκή και ο χρηματισμός των ανθρώπων της ελληνικής αριστεράς από τον Σόρος;
Σύμφωνα με την Claire Bernish, στο εξαιρετικό άρθρο της για το θέμα «Soros Hack Exposes Plot Behind Refugee Crisis,His Media ControlCash For “Social Justice» μόνο έκπληξη δεν θα έπρεπε να είναι γιατί το Open Society Foundation του Σόρος «μοιράζει φειδωλώς εκατομμύρια για θέματα που άπτονται των ενδιαφερόντων της αριστεράς (left-wingcauses) και υπήρξε πολύ επιτυχημένο (το Open Society) στον επηρεασμό της παγκόσμιας πολιτικής για το μεταναστευτικό. Η προσφυγική κρίση στην Ευρώπη προσφέρει «καινούριες ευκαιρίες» στον οργανισμό (σημ. Open Society ) για να επηρεάσει την παγκόσμια μεταναστευτική πολιτική και η προσφυγική κρίση αποτελεί το «νέο φυσιολογικό».

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

ΟΙ «ανθρωπιστικές» προβοκάτσιες του θεάματος…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Από το 1793, ο Σεντ Ζυστ (Saint Just), είχε επισημάνει την παραγωγή τεράτων από την «τέχνη» της καταστολής:
«Όλες οι τέχνες παρήγαγαν τ’ αριστουργήματά τους. Μόνο η διακυβέρνηση, η τέχνη, δηλαδή, της καταστολής παρήγαγε τέρατα».
Με την εδραίωση του καπιταλισμού και ιδιαίτερα από την εποχή της γεροντικής του παρακμής η «τέχνη της καταστολής» ανυψώθηκε σε επιστήμη με πολλά πλοκάμια…


Ένα από τα πιο κεντρικά πλοκάμια αυτής της «τέχνης καταστολής» ήταν και είναι η προβοκάτσια. Η προβοκάτσια έχει αναχθεί σε κορυφαία επιστήμη από τους μηχανισμούς του ιμπεριαλισμού: Κράτη, μυστικές υπηρεσίες και CIA…

Στις μέρες μας η επιστήμη αυτή, εμπλουτισμένη, ανθεί ιδιαίτερα στη βιομηχανία του θεάματος: Στα σύγχρονα και τερατώδη όπλα της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας…

Η εικόνα και το τελετουργικό του θεάματος αποτελούν το σύγχρονο υπερόπλο του πλανητικού ιμπεριαλισμού…

Γράμμα του Nicola Sacco στο γιο του…

«Στον αγώνα της ζωής, θα βρεις, θα βρεις περισσότερη αγάπη. Και επίσης στον αγώνα είναι που θα σ’ αγαπήσουν.»

Επιμέλεια: Θάνος Ανδρίτσος
Σαν σήμερα, στις 23 Αυγούστου 1927, εκτελέστηκαν δύο από τις πιο γνωστές και ηρωικές φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ, οι  Ιταλοί μετανάστες, Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti. Οι δύο τους, γνωστές μορφές του αναρχικού ρεύματος των ΗΠΑ και αποφασισμένοι συνδικαλιστές εργάτες μέχρι τέλους, έπεσαν θύματα μιας πολιτικής στοχευμένης εκστρατείας, και εν τέλει καταδικάστηκαν για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν ποτέ. 
Οι δύο Ιταλοί μετανάστες αναρχικοί συλλαμβάνονται στις 5 Μαΐου 1920 και, παρά το παγκόσμιο κύμα αλληλεγγύης, εφτά χρόνια αργότερα,καταδικάζονται σε θάνατο, στη Βοστώνη των ΗΠΑ, χωρίς ενοχοποιητικά στοιχεία. O «Νικ» και ο «Μπαρτ» έμειναν αλύγιστοι μέχρι το τέλος, κραυγάζοντας για την αθωότητά τους:

Διαγνωστική μέθοδος


Ευχαριστώ τον φίλο Ηλία Κ.

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Δημήτρης Γληνός: «Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο»

Στις 22 Αυγούστου 1882 γεννιέται στη Σμύρνη ο Δημήτρης Γληνός. Από τις φωτεινότερες μορφές της ελληνικής διανόησης του 20ού αιώνα. Δάσκαλος και αγωνιστής, υπήρξε μια λαμπρή φυσιογνωμία που άφησε τη σφραγίδα του στο προοδευτικό, δημοκρατικό και το κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Η πορεία του Δημήτρη Γληνού είναι μια συνεχής πορεία «όλο προς τα αριστερά», όπως έλεγε ο ίδιος, ενώ αυτοβιογραφούμενος τόνιζε ότι η ιδεολογική του διαδρομή ήταν «από τον Μιστριώτη στον Λένιν».
Η μεγάλη φτώχεια χαρακτηρίζει τα παιδικά του χρόνια. Το 1899 έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή. Είναι υπέρμαχος της καθαρεύουσας και οπαδός της «Μεγάλης Ιδέας». Οι οικονομικές δυσκολίες τον αναγκάζουν να διακόψει δυο φορές τις σπουδές του, για να εργαστεί ως δάσκαλος. Οι σκληρές εμπειρίες ενισχύουν τις πολιτικές του ανησυχίες και τον φέρνουν στο στρατόπεδο των δημοτικιστών. Το 1905 παίρνει με άριστα παμψηφεί το δίπλωμά του από το Πανεπιστήμιο. Συνεχίζει τις παιδαγωγικές του σπουδές στη Γερμανία, όπου μεταξύ των άλλων γνωρίζει τον Γιώργο Σκληρό και τον Φώτο Πολίτη και έρχεται σε επαφή με τη σοσιαλιστική ιδεολογία.

Καταλαβαίνεις τι έχει να γίνει...


Ανάρτηση από: Jo Di

Rio 2016


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Πόλωση πρωτόγονων επιλογών

Του Χρήστου Γιανναρά

Η ταινία είναι ρωσική, του 2014, ο τίτλος της: «Durak» (O ηλίθιος – καμιά σχέση με το μυθιστόρημα του Nτοστογιέφσκι), σκηνοθέτης ο Γιούρι Mπίκοφ.
Θέμα της ταινίας το κοινότοπο σήμερα διεθνοποιημένο σύμπτωμα που το «εξημερώνουμε» (το καταπίνουμε σαν αυτονόητο πια) με τη χιλιοφθαρμένη ετικέτα: διαπλοκή - διαφθορά. Tο ταλέντο του κινηματογραφιστή κατορθώνει να διαρρήξει τα στεγανά της κοινοτοπίας, να ξανασυνδέσει τα σημαίνοντα με τα εφιαλτικά σημαινόμενα αποκαθηλώνοντας τα προσωπεία και ξεγυμνώνοντας το φρικώδες αντίκρισμα ρεαλισμού που το καμουφλάρει η συμβατική εκφραστική.
H διαπλοκή - διαφθορά συνοδεύει, σαν να πρόκειται για νομοτελειακή αναγκαιότητα, το καινούργιο διεθνοποιημένο μοντέλο λειτουργίας κάθε κρατικής οικονομίας: Nα βασίζεται η οικονομία όχι στην εξισορρόπηση παραγωγής και κατανάλωσης, εσόδων και εξόδων, αλλά στον δανεισμό, δηλαδή σε ένα παγκοσμιοποιημένο «χρηματοπιστωτικό» παιχνίδι (τζόγο) ληστρικής τοκογλυφίας, που όποιος διανοηθεί να το αποφύγει, απλούστατα, πεθαίνει. Θύματα είναι, σχεδόν αποκλειστικά, κοινωνίες με πολύ χαμηλούς δείχτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας (συχνά μεθοδευμένη πολιτικά η εξηλιθίωση – αγλωσσία, ασκεψία, ποδοσφαιροποίηση της νοο-τροπίας των μαζών), επομένως, με μοναδική χαρά ζωής την καταναλωτική ευχέρεια.

Ο Τζ. Σόρος και ο θαυμαστός κόσμος των ΜΚΟ

Απόσπασμα από το άρθρο του Βασίλη Στοϊλόπουλου που δημοσιεύτηκε στο Άρδην τ. 104. Ολόκληρο το αρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στο περιοδικό που κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία. 




Οι θέσεις του Σόρος για το προσφυγικό

Oι απόψεις του Σόρος για την «ευρωπαϊκή» αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος παρουσιάστηκαν εκτενώς πέρυσι, με την έναρξη της προσφυγικής κρίσης, σε δική του ιστοσελίδα (1) και κατόπιν δημοσιεύθηκαν στη γερμανική συντηρητική εφημερίδα die Welt (2). Σύμφωνα με ορισμένες από αυτές, η Ευρώπη θα έπρεπε να δέχεται «ετησίως μέχρι και ένα εκατομμύριο πρόσφυγες» (εκ των πραγμάτων, ως επί το πλείστον νεαρούς μουσουλμάνους), όμως αυτό που για τον Σόρος αποτελεί conditio sine qua non για την επιτυχία του όλου προσφυγικού εγχειρήματός του είναι «οι πρόσφυγες να πηγαίνουν εκεί που οι ίδιοι επιθυμούν και εκεί όπου είναι ευπρόσδεκτοι». Σε κάθε πρόσφυγα θα χορηγείται από τις χώρες υποδοχής μεταναστών το ποσό των 15 χιλιάδων ευρώ (επιπλέον κοινωνικές παροχές (3)), ενώ οι χώρες που συνορεύουν με εστίες πολέμων και δέχονται πρόσφυγες θα επιδοτούνται με ένα πόσο της τάξης των 8-10 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως, χωρίς να αποσαφηνίζει συγκεκριμένα την πηγή χρηματοδότησης του «οράματός» του. Η απονομή ασύλου θα γίνεται ενιαία για όλη την Ευρώπη και θα υπάρχει ευρωπαϊκός έλεγχος των συνόρων. Η νομική διαφοροποίηση μεταξύ πρόσφυγα, οικονομικού μετανάστη κ.λπ. θα καταργηθεί, όπως και η δυνατότητα των κρατών να προστατεύουν μόνα τους τα σύνορά τους. Προκειμένου δε να μην υπάρχει «πανικός» στο «ταξίδι (sic) των μεταναστών» («migration journey») θα καθιερωθούν τα λεγόμενα «safe channels», ανάλογα με τις ανθρωπιστικές διόδους σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων.

Όταν τα λόγια είναι περιττά...

Σήμερα το πρωί στις 8:30 έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΕΟΠΥΥ, Αχαρνών 96, στο κέντρο της Αθήνας. 
Όταν τα λόγια είναι περιττά και ο ναρκισσισμός πολλών κυριαρχεί στις σκέψεις και στις πράξεις τους…

Ιστορικές επαναλήψεις Νο 5: Οι ατελείωτες Συνταγματικές μεταρρυθμίσεις

Του Γεράσιμου Δεληβοριά


Διακόσια είκοσι επτά χρόνια έχουν περάσει από «τον όρκο του σφαιριστηρίου» που σήμανε την αρχή της Γαλλικής Επανάστασης και να, ένα συνταγματικό παραλήρημα έχει καταλάβει τον Τσίπρα και τον Κατρούγκαλο, τον Βενιζέλο, την «Καθημερινή», διάφορους αναλυτές και κινήσεις πολιτών.
 Στην πραγματικότητα, η συνταγματική μεταρρύθμιση που φαίνεται να κυοφορείται, είναι μια από τις πολλές που έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα μας.
 Η διαφορά της σημερινής προσπάθειας με τις προηγούμενες, ήταν πως οι τελευταίες είχαν να επιλύσουν ένα σημαντικό πρόβλημα στον ανταγωνισμό των πολιτικών ή των ανώτερων κοινωνικών δυνάμεων της χώρας.
 Η αλλαγή του 1843, είχε στόχο τον εξοβελισμό των Βαυαρών και την αντικατάσταση τους από εγχώριους πολιτικούς και στελέχη της Διοικήσεως. Καθόλου δεν έθιξε το πρόβλημα της μοναρχίας και του συγκεκριμένου μονάρχη, ούτε φυσικά το καθεστώς της ξένης Προστασίας και της εθνικής υποτέλειας, εκφραστής και τοποτηρητής του οποίου ήταν η ξενόφερτη μοναρχία.(1)
 Το ίδιο συνέβηκε και με την αλλαγή του 1864. Αφήνοντας άθικτο τον θεσμό της ξενόφερτης δυναστείας, οι «επαναστάτες» της εποχής περιορίστηκαν και πέτυχαν την καθολική (ανδρική) ψηφοφορία και την καθιέρωση της αρχής της «δεδηλωμένης» πλειοψηφίας.
 Και οι δύο αυτές αλλαγές, στην πραγματικότητα θεμελίωσαν το κομματικό κράτος που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, όπως σωστά επισημαίνει ο κ. Δημήτρης Ψυχογιός(2).

Πικρή αλήθεια


Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Η Αριστερά και οι μωρές παρθένες

Της Άννας Β.

Έχουν περάσει περίπου δυόμιση χρόνια από όταν ο νυν υπουργός εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος εμφανιζόταν στην εκπομπή Ανατροπή ως καθηγητής συνταγματικού δικαίου. Τότε, ερωτώμενος για τη βία όσων διαδήλωναν ενάντια στην τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αποκρινόταν πως δεν μπορεί να καταδικάζεται η βία αντίστασης σε μία καταπιεστική εξουσία. Μάλιστα, στην ένσταση πάνω στα λεγόμενα του πως η κατάσταση αυτή μπορεί να αναφέρεται σε εποχές είτε προ της εγκαθίδρυσης της αστικής δημοκρατίας είτε σε καταστάσεις παρεκτροπής από αυτήν, ο νυν υπουργός υποστήριξε πως καθεστώτα που σήμερα ονομάζουμε με ευκολία τυρρανικά, στην εποχή της ανάπτυξής τους παρουσιάζονταν ως τα μόνα θεμιτά. Με άλλα λόγια, η κάθε εγκαθιδρυμένη κατάσταση είναι φυσικό να περιβάλλεται από ένα νομικό σύστημα που προβλέπει την αέναη ύπαρξή της και έτσι η υπακοή σε ένα τέτοιο θεσμικό πλαίσιο θα απέτρεπε κάθε ρήξη. Η ανυπακοή είναι απαραίτητο στοιχείο για κάθε μεταρρύθμιση, πόσο μάλλον για κάθε αλλαγή παραδείγματος.

Ολυμπιακοί κύκλοι


Ανάρτηση από :http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Οι κατασκηνωτές της Χιλιαδούς!

H νομοθεσία για το ελεύθερο κάμπινγκ και οι αντιδράσεις των κατοίκων
Λευτεριά στους κατασκηνωτές της Χιλιαδούς!
Του Κώστα Σαμάντη από την Ρήξη φ.125
Οι παλαιότεροι τη γνωρίζουν πολύ καλά. Η παραλία της Χιλιαδούς είναι αγαπημένος προορισμός, ειδικά το καλοκαίρι, τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως για όσους αγαπούν την ελεύθερη κατασκήνωση. Βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια, στην πλευρά που βλέπει προς το Αιγαίο, κατορθώνοντας να συνδυάσει ιδανικά τόσο μια αρκετά εκτεταμένη αμμώδη παραλία (και κάποιες μικρότερες που την πλαισιώνουν), όσο και τη δασική ομορφιά, μιας και το βουνό Δίρφυς κατεβαίνει και αγκαλιάζει ουσιαστικά την παραλία.  Τον πανέμορφο αυτό συνδυασμό έρχεται να συμπληρώσει ο χείμαρρος (κατάφυτος από τεράστια δένδρα) ο οποίος εκβάλλει στη νότια πλευρά της παραλίας και συνοδεύει σε μεγάλη απόσταση τον δρόμο που οδηγεί σε αυτήν. Σε απόσταση δυο ωρών από την Αθήνα, όσο και αν τα τελευταία χρόνια αυξάνονται τα δωμάτια, όσο και αν τα δωμάτια, οι ομπρέλες, το μπετόν και η άσφαλτος έχουν αρχίσει να επεκτείνονται, πάντα έχει φανατικούς φίλους και οπαδούς.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ CELTIC.


Έτσι υποδέχτηκαν οι οπαδοί της Σέλτικ την Χαποέλ Μπερ Σεβά που απέκλεισε τον ΟΣΦΠ για τα playoffs του Champions League ...
Ύψωσαν Παλαιστινιακές σημαίες και τραγούδησαν συνθήματα για Λευτεριά στην Παλαιστίνη.



Το ‘ακριβώς’ της Δύσης και το ‘περίπου’ της Ανατολής

Του Αντώνη Παπαγιάννη
Συχνά ακούμε ή χρησιμοποιούμε την ρήση ‘Ανήκομεν εις την Δύσιν’. Έγινε ‘κλισέ’ από τότε που την πρωτοξεστόμισε ο παλιός Καραμανλής. Ως χαρακτήρες όμως οι σύγχρονοι Έλληνες εμφανιζόμαστε διχασμένοι: είμαστε Δυτικοί ή Ανατολίτες; Σαν τον Κολοσσό της Ρόδου, ιστορικά πατούμε με το ένα πόδι σε κάθε πλευρά της νοητής γραμμής που χωρίζει τους δυο κόσμους. Μας διεκδικεί η Δύση (βέβαια από τότε που πρωτοέγραψα το κείμενο ίσως να έχουν αλλάξει τα πράγματα…), την θέλουμε κι εμείς για πολλούς λόγους, που συνδέονται (καλώς ή κακώς) με το άμεσο συμφέρον και την οικονομική επιβίωσή μας. Ωστόσο, δεν μπορούμε να αποβάλουμε τη γονιδιακή, ιστορική και πολιτισμική σχέση μας με την Ανατολή. ‘Δική σου είμαστε φυλή’, της τραγουδούσε πριν μερικά χρόνια ο Μανώλης Μητσιάς, όχι χωρίς λόγο.

Συχνά ως ‘Έλληνας’ θεωρείται το ιδεώδες του κλασικά παιδευμένου και αναθρεμμένου ανθρώπου (όπως τον φαντάζεται η Δύση), σε αντιδιαστολή με τον ‘Ρωμιό’, που βιώνει και εκφράζει τα χαρακτηριστικά της Ανατολής. Ο μακαρίτης Patrick Leigh Fermor στο βιβλίο του ‘Ρούμελη’ απαριθμεί 64 διαφορές του ‘Έλληνα’ από τον ‘Ρωμιό’. Χαρακτηριστική η τελευταία: Οι κίονες του Παρθενώνα από τη μια, οι τρούλοι της Αγια-Σοφιάς από την άλλη. Στις τόσο εύστοχες διαπιστώσεις και αντιδιαστολές του, ας προσθέσω πρόχειρα μερικές ακόμη, παρμένες και από την τρέχουσα επικαιρότητα:
Δύση Ανατολή
1 + 1 = 2                       «Χίλιοι καλοί χωράνε»
Ισοσκελισμένος προϋπολογισμός  «Πέντε πάνω, πέντε κάτω»
Πλεονάζον προσωπικό (‘εφεδρεία’) «Κάπου να χωθεί και το παιδί»
Αξιοκρατία      «Δικός μας είναι αυτός»
Τιμές ορισμένες   Υποχρεωτικό παζάρεμα
Τιμή + ΦΠΑ          «Με απόδειξη ή χωρίς;»
Στις 5.30 ακριβώς   «Πεντέμιση με έξι» (και βάλε…)
Λογική          Συναίσθημα
Νους         Καρδιά

Τώρα ΔΝΤ


Ανάρτηση από: Alexios Donas

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Η αλήθεια πίσω από την πλασματική μείωση της ανεργίας

Του Δημήτρη Κατσαγάννη

Στην αύξηση όσων δεν μπορούν να δουλεύουν λόγω ηλικίας, αλλά και όσων δεν βρίσκονται πλέον στην Ελλάδα αναζητώντας στο εξωτερικό δουλειά οφείλεται κατά το 1/3 η μείωση της ανεργίας τα τελευταία τρία χρόνια, δηλαδή και κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Αυτό αποκαλύπτει μία πιο προσεκτική ματιά στις μετρήσεις της ΕΛΣΤΑΤ την περίοδο 2013-2016 η οποία έρχεται κόντρα στο θετικό κλίμα που μονόπλευρα επιχειρεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση με τη δήλωσή της περί "υψηλότερης επίδοσης πρώτου επταμήνου έτους από το 2001 μέχρι σήμερα" όσον αφορά τις νέες προσλήψεις την περίοδο Ιουνίου -Ιουλίου 2016.

Εκτός, όμως, από τα στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ, ήλθε σήμερα το ίδιο το ΔΝΤ να "γειώσει" κάθε ανεδαφική κυβερνητική αισιοδοξία για την πορεία της απασχόλησης επισημαίνοντας τον κίνδυνο τον οποίο θα αντιμετωπίσει η παραγωγικότητα από την γήρανση του εργατικού δυναμικού. Εξάλλου, την ίδια στιγμή που φαίνεται να "φρενάρει" η μείωση της ανεργίας -δεδομένου ότι το Μάιο του 2016 έμεινε "κολλημένη" στο 23,5%- η παραγωγικότητα της εργασίας έκανε "βουτιά" 4,7% (α΄τρίμηνο του 2016, ΕΛΣΤΑΤ).