Παγκόσμια Ημέρα Υποκρισίας, αφιερωμένη, στους προγόνους σας!

Της Ιωάννας Υψηλάντη

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας:
"άουτφιτ", "λοκντάουν" "κλικ εγουέι", "κλικ ιν σόπ", "ταξις νετ", "σκριν σοτ", "σπικάζ", "μάι στάιλ ροκς", "γκλάμουρ",... "πρότζεκτ", μοντάζ", "μουντ", 'σεφ", "σαρβάιβορ", "μπουτικ", κόντσεπτ", "φορμάτ", "ρέκορντ", σολντ άουτ", "ΣΕΟ", "μπρο", "μάνατζερ" και πάμπολλες ακόμη, για να μην σας κουράζω!

Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα»

Του Χρήστου Γιανναρά

A​​πό τα κόμματα (κατ’ ευφημισμόν «πολιτικά») που συγκροτούν σήμερα το ελλαδικό κοινοβούλιο, η ορθολογική σκέψη αποκλείει το ενδεχόμενο, έστω και το ελάχιστο, να υπάρχει κάποιο με την ικανότητα και την τόλμη να επανιδρύσει κράτος, συντεταγμένες λειτουργίες δημοσίου συμφέροντος, δομές και προϋποθέσεις κοινωνικών λειτουργημάτων.

Εκτός από τους περιθωριακούς και τους γραφικούς (τα κόμματα που τα έμπασε στη Βουλή η οργή ή η ευήθεια των ψηφοφόρων) όλοι οι υπόλοιποι σημερινοί βουλευτές έχουν στελεχώσει ή δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ή αμνηστεύσει έμπρακτα (με την κομματική τους ένταξη) τις κυβερνήσεις τις εξόφθαλμα υπαίτιες για τη σημερινή παντοδαπή καταστροφή της χώρας, τον διεθνή εξευτελισμό του ελληνικού ονόματος, την εσωτερική κοινωνική αποσύνθεση.

Είναι εξωφρενικά παράλογο να επανεμπιστευόμαστε οι πολίτες ατέρμονα συμπολίτες μας που υπήρξαν φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων κατά της ζωής και της περιουσίας εκατομμυρίων κατοίκων αυτής της χώρας – ή ηθικοί αυτουργοί που ενέκριναν με τη διατεταγμένη, λακέδων ψήφο τους στη Βουλή τα κυνικά κυβερνητικά εγκλήματα.

Οδυσσέας Ελύτης: Είμαι ευρωσκεπτικιστής. Μια ζωή ολόκληρη αγωνίστηκα για αυτό που λέμε ελληνικότητα

“Είμαι απομονωτιστής! Μια ζωή ολόκληρη αγωνίστηκα για αυτό που λέμε ελληνικότητα και δεν είναι τίποτα άλλο από τρόπος για να βλέπεις και να αισθάνεσαι τα πράγματα “ έχει πει ο Οδυσσέας Ελύτης και είναι συγκλονιστικό όταν ανακαλύπτεις ότι όλα όσα λέμε σήμερα ως ευρωσκεπτικιστές και εκ υστέρων τα έχει πει νωρίτερα ο Νομπελίστας Ποιητής μας. Ακούστε τον να μιλά περί Ευρώπης διοτι έχουμε πολλά να ωφεληθούμε! 

Τα δημόσια και τα ιδιωτικά. Οδυσσέας Ελύτης

Σ. Μητραλέξης: Στοιχεία πολιτικής σκέψης στα "Δημόσια και τα Ιδιωτικά" του Οδυσσέα Ελύτη

Του Σωτήρη Μητραλέξη

[...Ο Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996), νομπελίστας ποιητής (1979) και de facto εθνικός ποιητής της Ελλάδος μαζί με τον Διονύσιο Σολωμό, μελετάται συνήθως κυρίως για την ποιητική του παραγωγή. Πέρα όμως από αυτήν, τα δοκίμιά του, συλλεγμένα κυρίως στους τόμους Ανοιχτά Χαρτιά και Εν Λευκώ, τον καθιστούν (κατά την βεβαιότητα πολλών - όχι μόνον την δική μας) έναν από τους μεγαλύτερους στοχαστές που εκφράστηκαν σε γλώσσα ελληνική, αν και δεν δεν έχουν τύχει της πρέπουσας μελέτης – παραμένουν στο μεγαλύτερο μέρος τους αμετάφραστα.  Γόνιμο ερώτημα ξεχωριστής, εκτενούς μελέτης θα μπορούσε να είναι το ποιά πολιτική σκέψη ή πολιτική φιλοσοφία αποτυπώνεται ρητώς ή υπορρήτως σε αυτά τα κορυφαία «ποιητικά πεζά» του Οδυσσέα Ελύτη. Εδώ θα επιχειρήσουμε να διατυπώσουμε λίγες νύξεις σχετικά με τα στοιχεία πολιτικής σκέψης που εκδιπλώνονται στο δοκίμιό του με τίτλο Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά…]

Επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου...

Ευχαριστώ την φίλη Αθηνά Λ.

Το ανέκδοτο κείμενο της ομιλίας του Οδυσσέα Ελύτη στη Στοκχόλμη

Αυτό το ανέκδοτο κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη, απο ομιλία του στη Στοκχόλμη τον Νοέμβριο του 1979, ακριβώς  μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του, δημοσιεύθηκε το 2011 απο το Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων, με αφορμή την  ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων απο τη γέννησή του μεγάλου αυτού Ποιητή και Έλληνα. 

«Αγαπητοί φίλοι, 
περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η "Έβδομάδα Νόμπελ" και ύστερα να 'ρθω σ' επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένιαστος και ξεκούραστος. Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι.
Χρειάστηκε να βάλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις.
Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν το κατάφερα. Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες. 

Ύμνος εις την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ - Ο Οδυσσέας Ελύτης επίκαιρος όσο ποτέ

«Ήρθαν/ ντυμένοι «φίλοι»

Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου

το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

Έφεραν/ το Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη

Βίβλους γραμμάτων και αριθμών

την πάσα Υποταγή και δύναμη

το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.

Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.

Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινήσει παιχνίδι

ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.