Η ευλογία των Μουσικών Σχολείων

Του Γιώργου Η. Τσιτσιμπή

Είθε να αποτελέσουν μίμηση και για άλλες ανάλογες προσπάθειες. Κάποτε είχαν ξεκινήσει και τα αθλητικά σχολεία, αλλά κάπου στην διαδρομή χάθηκαν!

Η ίδρυσή τους ξεκίνησε το 1988, με πρώτο το Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο Παλλήνης. Έκτοτε, φτάσανε τα 52 σε όλη την επικράτεια. Το πρόγραμμά τους είναι διττό. Συνδυάζουν την υποχρεωτική γενική παιδεία, με την εξειδικευμένη μουσική εκπαίδευση.

Είναι από τις λίγες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που όχι μόνο άντεξαν στον χρόνο, αλλά έχουν και απτά αποτελέσματα. Όχι πως δεν υπάρχουν αδυναμίες, με περιθώρια βελτίωσης, διορθώσεων και αναβάθμισης, αλλά  στην διάρκεια της λειτουργίας τους έδειξαν πως δικαιώνουν την ύπαρξή τους.

Ένα από αυτά τα σχολεία είναι και το Μουσικό Σχολείο Καρδίτσας, που το απολαμβάνουμε από το 1994. Οι δράσεις του δεν περιορίζονται στα τυπικά πλαίσια των υποχρεώσεών του,   αφού εκτός από τις παρουσιάσεις που πραγματοποιεί το ίδιο, και είναι αρκετές, πλαισιώνει, με τα διάφορα σχήματα που διαθέτει, και πολλές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στην πόλη μας.

Καθηγητές και μαθητές συναποτελούν ένα εξαίσιο ακουστικό αποτέλεσμα, με όργανα και φωνές, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλα αντίστοιχα επαγγελματικά σύνολα.

Μάρτυρες, όσοι τυχεροί βρέθηκαν στην πρόσφατη εκδήλωση του Μουσικού Σχολείου της πόλης μας, αφιερωμένη στον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Μάλιστα, στις 20.30΄, ώρα έναρξης, «έκλεισαν» και οι πόρτες, αφού είχε γεμίσει ασφυκτικά η αίθουσα. Ευτυχώς, είχαν προβλέψει να ακούγεται η μουσική και στους εκτός της αιθούσης, που δεν ήταν και λίγοι!

Το κρύο θέλει εξοπλισμούς

Σχολείο στη Γάζα...

2054, Μάϊος

Από τη συγκέντρωση μαθητών στη Κόρινθο

"Άλλη μια περίεργη σχολική χρονιά τελειώνει"

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Περίεργη, επειδή  όσο και να θέλουν οι καθ΄ ολοκληρίαν υπεύθυνοι να μας πείσουν ότι επανήλθαμε στην προγενέστερη κατάσταση, αυτό δεν επαληθεύτηκε.

Τα σχολεία υποτίθεται λειτούργησαν κανονικά, αφού το 50+1 των κρουσμάτων δεν έκλεινε τυπικά τα τμήματα (παρά μόνο όταν σχεδόν όλο το τμήμα έβγαινε θετικό). Ουσιαστικά λειτουργούσαν αποδεκατισμένα, αφού οι γονείς και με ένα κρούσμα δεν έστελναν τα υπόλοιπα παιδιά. Αποτέλεσμα, όλα να φαίνονται φυσιολογικά (ούτε καν τηλεμάθημα δεν γινόταν!) χωρίς τίποτα να είναι φυσιολογικό!!!

Όσον αφορά την ψυχοκινητικότητα των παιδιών, τα πράγματα δεν είναι απλώς περίεργα. Φαίνεται πως έχουν εκτραχυνθεί. Συμπεριφορές ακραίες, διαβάζουμε τακτικά στα ΜΜΕ. Και μάλιστα όχι μόνο  μαθητών, συχνά και γονιών. Οι διευθυντές των σχολείων έχουν ιδιαίτερη εμπειρία επ’ αυτού. Ίσως τα «απόνερα» του εγκλεισμού και του διαδικτύου να είναι παρόντα για τις επόμενες σχολικές χρονιές. Μάλλον πρέπει να επαναπροσδιοριστεί η «οριοθέτηση» και στο σχολικό και στο οικογενειακό και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.

Συχνά και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί διαβάζουμε ότι υπερβαίνουν κάποια όρια. Μεμονωμένα παραδείγματα, αλλά γεννούν ανησυχία. Αφημένοι, χωρίς συμβουλευτική και διδακτική υποστήριξη, αναλώνονται πλέον σε δράσεις, δεξιότητες, εκδηλώσεις…  για να συμπληρώσουν την ιστοσελίδα του σχολείου, εκπληρώνοντας τους περίφημους στόχους της «αξιολόγησης». Η ουσία, που είναι η διδασκαλία και η παροχή αγωγής μένουν πολύ πίσω, όπως και αν. Το αίτημα, «τι σχολείο θέλουμε», «τι πρέπει να γνωρίζει ο μαθητής σε κάθε τάξη», καλύπτεται, στο θολωμένο μυαλό όσων χαράζουν πολιτική, από τις εξετάσεις τύπου pisa και από την επικοινωνιακή δεινότητα των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης.

Κα Υπουργέ της Παιδείας, ακούς;

Της Αγγελικής Τσιόγκα*

…Και ξαφνικά δεν αντέχω άλλο! Πνίγομαι! Σας γράφω λοιπόν κάποιες σκέψεις μου, γιατί, αν δεν τις πω, θα σκάσω. 

Περίπου δύο χρόνια πριν, ξεκινάει μία πανδημία, όπως όλοι γνωρίζουμε καλά! Και προκύπτει η εύλογη ανάγκη της τηλεκπαίδευσης. Όλοι, λοιπόν εμείς οι ευσυνείδητοι εκπαιδευτικοί, τρέξαμε μόνοι μας, χωρίς καμία κρατική βοήθεια, να αγοράσουμε υπολογιστές, να εξοπλίσουμε τα σπίτια μας με οπτικές ίνες, να διαμορφώσουμε χώρους κατάλληλους και ήσυχους στην κρεβατοκάμαρα, στο σαλόνι,… για να τους μετατρέψουμε σε σχολικές τάξεις και φυσικά να μάθουμε τα πάντα για τη WEBEX, ρωτώντας ο ένας τον άλλον, με αυτοσχέδια σεμινάρια μεταξύ μας και πολύωρες συνδέσεις για να κατανοήσουμε πώς θα ανταπεξέλθουμε στη νέα πραγματικότητα, που ξεδιπλωνόταν μπροστά μας! Παράλληλα, προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε τους πιο φτωχούς μαθητές μας, φροντίζοντας να τους εξασφαλίσουμε ένα ταμπλετάκι ή ένα παλιό λαπ τοπ ή τέλος πάντων ό,τι μπορούσαμε να βρούμε από δω κι από κει. 

Και να οι ευχαριστίες προς τους υπεύθυνους εκπαιδευτικούς που με τόσο ζήλο ανταποκρίθηκαν σε όλον αυτόν τον Γολγοθά! Δεν ξεχνάμε τα υπέροχα κυβερνητικά σποτ με τους ήρωες γιατρούς, ντελιβεράδες, εκπαιδευτικούς… 

Μαζί με μας τιτάνεια ήταν και η προσπάθεια των γονέων, να μεριμνήσουν κι αυτοί μόνοι τους, επίσης χωρίς καμία κρατική βοήθεια, ώστε τα παιδάκια τους να μη χάσουν την επαφή με την τάξη τους και την αναγκαστική, βίαια, νέα σχολική πραγματικότητα! 

Απολογητές ή μοιραίοι; Τα άδεια γινόμενα των επιτροπών

Του Σπύρου Γεωργάτου

Λοιπόν, λύθηκε το πρόβλημα των σχολείων. Ένα self test επιπλέον, δηλαδή 3 συνολικά για την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας τους, σε εμβολιασμένους και μη. Από την δεύτερη εβδομάδα και μετά, όλοι θα κάνουν 2 self tests. Εάν διαπιστωθεί κρούσμα μέσα σε τάξη, το παιδί θα μπορεί να επιστρέψει μετά από πενθήμερη καραντίνα και με αρνητικό rapid test, ενώ όλοι οι μαθητές θα υποβάλλονται καθημερινά σε έλεγχο. Οι εκπαιδευτικοί, εάν είναι ανεμβολίαστοι, θα κάνουν 4 rapid και 1 self test, ενώ οι εμβολιασμένοι εκπαιδευτικοί θα κάνουν 3 δωρεάν self tests την εβδομάδα.

Το σκεπτικό; Μιλώντας για την παραλλαγή Όμικρον, η κυρία Παπαευαγγέλου είπε ότι η επώαση της ίωσης είναι μικρότερη, όπως και η διάρκεια νόσησης, που είναι ηπιότερη στους εμβολιασμένους. Επίσης, είπε ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη προς το παρόν για σοβαρή νοσηρότητα από την Όμικρον στα παιδιά. Έτσι απλά. Όλα αυτά όμως στηρίζονται σε επισφαλή (soft) και περιστασιακά (circumstantial) δεδομένα. Εξ ου και ο ΠΟΥ αντέδρασε στη μείωση του χρόνου της καραντίνας, που υιοθετήθηκε σε ορισμένες χώρες. 

Ας τα πάρουμε όμως ένα-ένα, γιατί είναι όλα, μα όλα, λάθος. Κατ’ αρχάς, έχουν συνειδητοποιήσει τα σαΐνια του υπουργείου ότι το self test/rapid test θετικοποιούνται μόνο όταν η ίωση έχει προχωρήσει αρκετά ή θεωρούν ότι οι δοκιμασίες αυτές ανιχνεύουν ακαριαία ακόμα και την απλή επαφή με ένα (1) σωματίδιο ιού, πριν δηλαδή αρχίσει κάποιος να μεταδίδει; Αν έχουν καταλάβει αυτό το βασικό, τι πάει να πει 3 (αντί 2) tests; Γιατί όχι 5, 6, 7 ή 14 να καλυφθούν όλες οι μέρες κάθε 12ωρο; Μήπως τους είπε κάποιος ειδικός ότι η νόσος προχωράει (ή κολλάει) μέρα-παρά-μέρα;

Ομολογία Μητσοτάκη: Όχι φοιτητές στα ΑΕΙ, θέλουμε μαθητείες στον ιδιωτικό τομέα

Αποκαλυπτικός για τους στόχους των αλλαγών που προωθούνται στην εκπαίδευση ήταν σήμερα στην Βουλή ο πρωθυπουργός

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Η κυβέρνηση δεν θέλει «φοιτητές», θέλει νέους με «εργαλειακή μόρφωση» αναλώσιμους ως «καύσιμο» για την παραγωγική μηχανή της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής ανάπτυξης στην μετα Covid εποχή. Στη σημερινή συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας για το «νέο σχολείο» ο πρωθυπουργός ομολόγησε – στην δευτερολογία του- δίχως υπεκφυγές πού στοχεύουν οι αλλαγές που προωθούνται στην εκπαίδευση. Ανάμεσά τους και το νομοσχέδιο για το νέο διοικητικό πρότυπο των σχολικών μονάδων που πρόκειται να ψηφιστεί αύριο Τετάρτη έχοντας προκαλέσει τις αντιδράσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Κάν’ το όπως η Γερμανία

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισήμανε ότι πως υπάρχει «μια τεράστια δυσαρμονία μεταξύ της προσφοράς- δηλαδή, των αποφοίτων των Ελληνικών Πανεπιστημίων, όσων διεκδικούν θέση στην αγορά εργασίας και της ζήτησης. Τι ζητά σήμερα η αγορά εργασίας; Αυτά δεν είναι εναρμονισμένα. Άλλα πράγματα σπουδάζουν τα παιδιά μας, άλλα πτυχία παίρνουν και άλλες δεξιότητες και γνώσεις ζητάει η αγορά εργασίας».

Με βάση αυτό επισήμανε ότι η χώρα πρέπει να ακολουθήσει όσα γίνονται σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Δείτε λίγο τι γίνεται στη Γερμανία. Η Γερμανία έχει πολύ μικρότερο αριθμό φοιτητών στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, στα Πανεπιστήμια της. Έχει εξαιρετικά Πανεπιστήμια, έχει και πολύ μικρότερο αριθμό φοιτητών. Ταυτόχρονα έχει ένα εξαιρετικό σύστημα Τεχνικής Εκπαίδευσης. Εξαιρετικό σύστημα Τεχνικής Εκπαίδευσης με πολλές μαθητείες, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα».

Μπορεί να κερδηθεί η φετινή σχολική χρονιά;

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

«Με αυτά τα δεδομένα, για να κερδηθεί η σχολική χρονιά ίσως θα πρέπει να μιλάμε για γενική και καθολική επανάληψή της. Η άλλη εναλλακτική είναι το υπουργείο με τους φορείς του, να σχεδιάσουν σχολαστικά και εις βάθος τα απαραίτητα αντισταθμιστικά μέτρα» - Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Όλοι μιλάνε για μια δύσκολη, κουτσουρεμένη, προβληματική, σίγουρα περίεργη σχολική χρονιά. Μια χρονιά, που παρόλο το φιλότιμο των αβοήθητων εκπαιδευτικών, βαίνει προς το τέλος της, όχι όμως και της ολοκλήρωσής της. Μάλιστα, προέρχεται από μια δύσκολη περσινή χρονιά.

Τις δυσκολίες της τηλεκπαίδευσης-τηλεπικοινωνίας τις καταλαβαίνουμε όλοι, εκπαιδευτικοί-μαθητές-γονείς, Το θέμα μας δεν είναι να αναδείξουμε το ανεπαρκές της, αλλά την ανεπάρκεια κατάκτησης των στόχων του αναλυτικού προγράμματος, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών. Πόσο έτοιμα μπορούν να θεωρηθούν τα παιδιά μας για την μαθησιακή τους συνέχεια;

Κυρίως για τις μικρές ηλικίες και ιδίως για την μετάβαση σε άλλη βαθμίδα, όπως από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και από κει στο γυμνάσιο κλπ., σε ποια κατάσταση είναι οι μαθητές; Πόσο έτοιμοι είναι να ανέβουν επίπεδο; Δεν μιλάμε για αυτούς που έχουν τα μορφωτικά εφόδια και την οικογενειακή στήριξη, αλλά για τους άλλους, που δεν έχουν ικανοποιητικό υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, που έχουν μαθησιακές δυσκολίες, που είτε λόγω αδυναμίας είτε αδιαφορίας δεν παρακολουθούσαν καν τηλεκπαίδευση, που διέθεταν μόνο κινητό τηλέφωνο αν το είχαν και αυτό, που, που, που… Πόσα πρωτάκια κατάκτησαν την πρώτη ανάγνωση και γραφή ή τις βασικές μαθηματικές έννοιες για να ανταπεξέλθουν απρόσκοπτα στις άλλες τάξεις; Πώς έγινε η πολυαισθητηριακή προσέγγιση στην ψηφιακή τάξη; Ας είμαστε ειλικρινείς. Η φετινή χρονιά είναι μάλλον χαμένη για έναν μεγάλο αριθμό μαθητών.

Σημαντική πρωτοβουλία δήμου Βύρωνα: Προμηθεύτηκε tablets για την τηλεκπαίδευση των μαθητών

Του Αντώνη Ρηγόπουλου

Περισσότερα από 230 tablets προμηθεύτηκε με δικά του έξοδα ο δήμος Βύρωνα προκειμένου να στηριχθούν οι μαθητές που δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν την τηλεκπαίδευση λόγω περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων.

Η αγορά των tablets έγινε την προηγούμενη εβδομάδα και ήδη βρίσκονται στα σχολεία απ' όπου θα μπορέσουν να τα παραλάβουν άμεσα οι μαθητές που τα δικαιούνται, όπως εξηγεί στο Κουτί της Πανδώρας ο δήμαρχος Βύρωνα, Γρηγόρης Κατωπόδης. Όπως αναφέρει, οι διευθυντές των σχολείων είχαν από καιρό ενημερώσει το υπουργείο για τις ανάγκες των μαθητών τους σε tablets, ωστόσο, η πολιτεία εξασφάλισε πολύ μικρότερο αριθμό συσκευών για κάθε σχολείο σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του δήμου Βύρωνα, αγοράστηκαν συνολικά 233 tablets, εκ των οποίων τα 215 για μαθητές της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και τα 18 για μαθητές Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Διακόψτε την τηλεκπαίδευση. Πειραματίζεστε με τα Παιδιά μας. Προτάσεις για την Επαναλειτουργία της.

Του Γιάννη Περάκη

Ένας «φίλος» με τον οποίον διαφωνώ σε πολλά αλλά και συμφωνώ σε άλλα «επέβαλλε» τις γραμμές αυτές. Βέβαια όταν συντάχθηκε το προηγούμενο άρθρο http://sioualtec.blogspot.com/2020/11/blog-post_53.html και με δεδομένο ότι οι εξελίξεις τρέχουν με ταχύτητα φωτός, τα πολιτικά δεδομένα άλλαξαν. Η καθολική απαγόρευση στα σχολεία είναι γεγονός.

Προυποθέσεις της τηλεκπαίδευσης 

1) Διακοπή της τηλεκπαίδευσης μέχρι όλα τα παιδιά μας να διαθέτουν πρόσβαση στο διαδίκτυο αλλά και ηλεκτρονικό υπολογιστή,

2) Η τηλεκπαίδευση στο δημόσιο σχολείο θα λειτουργήσει ως έκτακτο μέτρο λόγω της πανδημίας.

Ας προσδιορίσουμε την υλικοτεχνική υποδομή που είναι αναγκαία για την λειτουργία της τηλεκπαίδευσης σε μια δωρεάν δημόσια παιδεία:

Το πρώτο πρόβλημα είναι πόσοι μαθητές και φοιτητές έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν την τηλεκπαίδευση;

Το δεύτερο πρόβλημα είναι με ποιο τρόπο και πότε χρονικάμπορούν να προμηθευτούν τους Η/Υ;

Α) Αριθμός των μαθητών, των φοιτητών του και διδακτικού προσωπικού:Τα στοιχεία αντλήθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ (Η Ελλάδα σε αριθμούς Ιούλιος-Σεπτέμβριος-2020 σελίδα 131-135) και αναφέρονται μόνο τα δημόσια σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα, στην λήξη του σχολικού έτους 2017/2018):

Το σχολείο του μέλλοντος- Σχολείο και νέες τεχνολογίες

 Από Δημήτρης Τσουκάλης και το γερμανικό κανάλι ZDF

-Μαθαίνοντας από το λοκντάουν

Από το fb του εξαιρετικού συναδέλφου, Δημήτρη Τσουκάλη

Με αφορμή το λοκντάουν και το κλείσιμο των σχολείων η τεχνολογία εισβάλλει βίαια στην εκπαίδευση των μαθητών.

Πολλοί διαμαρτύρονται για την έλλειψη υποδομής στα σχολεία, όχι μόνο στην Ελλάδα, και για τις δυσκολίες που παρουσιάζει η εκπαίδευση με τη χρήση της νέας τεχνολογίας.

Στο μεγάλο γερμανικό κανάλι ZDF, στην ηλεκτρονική του σελίδα, παρουσιάζεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για το φλέγον ζήτημα των ημερών, την ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης.

(Δυστυχώς δεν υπάρχουν υπότιτλοι και θα προσπαθήσω να περιγράψω λίγο ελεύθερα όσα διαδραματίζονται στο ντοκιμαντέρ. Αν μπορεί κάποιος να το κάνει νομίζω έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον)

Στην αρχή του ντοκιμαντέρ ο παρουσιαστής παρουσιάζει τις δύο αντιλήψεις που συγκρούονται στο ζήτημα της ψηφιοποίησης.

• Η μία πλευρά, λέει ο παρουσιαστής, υποστηρίζει ότι το σχολείο προετοιμάζει για τη ζωή. Η ζωή θα είναι στο μέλλον ψηφιακή και το σχολείο αυτονόητα πρέπει να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. 
• Η άλλη πλευρά υποστηρίζει ότι το σχολείο υπάρχει και δεν χρειάζεται να το ξανα-ανακαλύψουμε. Υπερβολική τεχνολογία τόσο νωρίς στο σχολείο βλάπτει παρά ωφελεί

Στα πανεπιστήμια εδώ και χρόνια το μάθημα γίνεται με τη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων. Είναι όμως το μάθημα πιο αποτελεσματικό;

Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό γίνεται ένα ενδιαφέρον πείραμα.

Αφήστε τον Βαγγέλη «μου», το «Παιδί» μου Ελεύθερο

Του Γιάννη Περάκη

Βράδυ Κυριακής. Κάθομαι στην ασφάλεια του γραφείου μου και ενημερώνομε από το διαδίκτυο. Το απόγευμα κυλάει ήσυχα. Αίφνης το μάτι μου θολώνει. Διαβάζω ότι ένας 14χρονος κρατείται στην ΓΑΔΑ από την Πέμπτη. Ρωτάω τον εαυτό μου, άραγε τι έκανε;

Ήταν dealer ναρκωτικών, μήπως νταβατζής ή μήπως επιτέθηκε σ’ έναν «άγγελο» των ΜΑΤ;

Όχι το «παιδί» μου δεν διέπραξε τέτοιου είδους κακούργημα. Απλά ήταν ο Πρόεδρος ( το Π με κεφαλαία) του 15μελούς στο σχολείο του.

Διαβάζω... «Ο Βαγγέλης Γρηγορίου μαθητής της Γ’ Γυμνασίου εκπροσωπώντας το σχολείο του θα συμμετείχε στο συλλαλητήριο των μαθητών την Πέμπτη 15/10 στο κέντρο της Αθήνας.

Πλησιάζοντας στο χώρο της κινητοποίησης πέρασε σωματικό έλεγχο, όπως και εκατοντάδες άλλοι μαθητές. Στο Σύνταγμα για κακή του τύχη βγαίνοντας από κατάστημα εστίασης, τον σταματάνε μαζί με άλλους μαθητές. Του κάνουν σωματική έρευνα για δεύτερη φορά, πάλι δεν του βρίσκουν τίποτα. Παρ’ όλα αυτά όμως συλλαμβάνεται, μεταφέρεται στη ΓΑΔΑ, όπου με τη διαδικασία του αυτοφώρου θα δικαστεί τη Δευτέρα το πρωί στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Οι κατηγορίες είναι σε βαθμό κακουργήματος (Δευτέρα 17/10 κτήριο 9 και ώρα 11:00).

Οι μάσκες των γονιών

Του Χαράλαμπου Πετρουλέα 

Η πρόσφατη τραγελαφική κατάσταση με τις γιγάντιες κρατικές μάσκες στους μικρούς μαθητές, δεν είναι απλά ένα μεμονωμένο γεγονός που συνηθίζουμε να ξορκίζουμε με το αστείο «meme» της ημέρας όπως θα λέγαμε στην γλώσσα των social.

Μπορεί δυστυχώς να λειτουργήσει και ως το λυπηρό σημαινόμενο μίας ολόκληρης εκπαιδευτικής πραγματικότητας.
Ασχοληθήκαμε με την μάσκα επειδή τα παιδιά μας, είπαν πως δεν τους βολεύει.
Δεν ξέρω όμως εάν ασχοληθήκαμε ποτέ το ίδιο σοβαρά με τα βιβλία τους, με τους δασκάλους τους και με την σχολική πραγματικότητα τους. Ποιος ξέρεις ίσως και αυτά δεν τους βολεύουν: Άλλωστε υπεύθυνοι για την παραγγελία τους είναι ή μάλλον θεωρούμε πως πρέπει να είναι σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι άνθρωποι που ασχολήθηκαν και με τις μάσκες….
Είναι μία άβολη διαπίστωση αλλά η νοοτροπία που κανονίζει το ένα δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να υποθέσουμε πως δεν κανονίζει και το άλλο ούτε πως αληθινά αλλάζει όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις: Είμαστε αρκετά έμπειροι πλέον για μία τέτοια αφέλεια…
Ο ιός θα περάσει. Κάπως, κάποτε.

Γκ. Μαγιορκίνης-Κορονοϊός: Μικρό κέρδος από διπλάσιες τάξεις και περισσότερους εκπαιδευτικούς

«Πολλά επιδημιολογικά μοντέλα λένε ότι δεν έχουμε μεγάλο κέρδος μικραίνοντας τις τάξεις και αυξάνοντας τον αριθμό των τάξεων», τόνισε ο καθηγητής του ΕΚΠΑ, ενώ επεσήμανε ότι «υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις οι οποίες λένε ότι δεν έχεις κέρδος εκπαιδευτικό μικραίνοντας τις τάξεις κάτω από τα 25 παιδιά»

Σε ερωτήσεις για το άνοιγμα των σχολείων, τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη και τις αίθουσες διδασκαλίας απάντησε κατά την ενημέρωση για τον κρονοϊό την Παρασκευή ο επίκουρος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, Γκίκας Μαγιορκίνης.

Άνοιγμα σχολείων

Αναφορικά με την ημερομηνία έναρξης των μαθητών επεσήμανε ότι έως τώρα το κύριο σενάριο που βρίσκεται στο τραπέζι είναι το να ανοίξουν τα σχολεία κανονικά στις 7 Σεπτεμβρίου.

Μόνο αν αλλάξουν τα επιδημιολογικά δεδομένα προς το χειρότερο αναμένεται να αλλάξει η ημερομηνία αυτή, σύμφωνα με τον καθηγητή.

Αριθμός παιδιών - εκπαιδευτικών - τάξεων

Αναφορικά με τον αριθμό των μαθητών, ο κος Μαγιορκίνης έκανε λόγο για πολύπλοκη απάντηση, καθώς «δεν είναι εύκολο να πεις βάζω περισσότερες τάξεις, άρα χρησιμοποιώ περισσότερους εκπαιδευτικούς, άρα δημιουργώ περισσότερες εστίες». «Είναι πολύ πιο πολύπλοκο το μοντέλο των σχολείων από άλλα μοντέλα που αφορούν πχ χώρους εστίασης», επεσήμανε.

«Υπάρχουν πολλά επιδημιολογικά μοντέλα που λένε ότι δεν έχουμε μεγάλο κέρδος μικραίνοντας τις τάξεις και αυξάνοντας τον αριθμό των τάξεων», τόνισε ο καθηγητής του ΕΚΠΑ.

Με μάσκες, με όλους τους μαθητές παρόντες αναμένεται να ανοίξουν τα σχολεία στις αρχές Σεπτεμβρίου ...

Του Γιώργου Τασιόπουλου

"Με μάσκες, με όλους τους μαθητές παρόντες αναμένεται να ανοίξουν τα σχολεία στις αρχές Σεπτεμβρίου μετά από εισήγηση της επιτροπής των ειδικών λοιμωξιολόγων που πραγματοποίησαν τηλεδιάσκεψη με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας."

Συμφωνούμε, τα σχολεία πρέπει να λειτουργήσουν.

Μια χαμένη χρόνια δεν υποκαθίσταται με εναλλακτικούς τρόπους και αυτοί που κυρίως πλήττονται είναι οι μαθητές των φτωχών οικονομικά κοινωνικών τάξεων. Η μακρόχρονη αποστασιοποίηση των παιδιών επιβαρύνει και την ψυχική υγεία των μαθητών.

Όμως, γιατί οι λύσεις που προτείνουν οι ειδικοί είναι με τα μάτια της κ. Κεραμέως;

Δεν ξέρω πόσο ειδικοί είναι σχετικά με την αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά μάλλον όλοι τους είναι άτεκνοι.

Δοκίμασαν να φορέσουν μάσκα σε κάποιο παιδί για έξι διδακτικές ώρες με 35° θερμοκρασία!

Σκέφτηκαν αν οι ίδιοι θα μπορούσαν να επιβάλουν κοινωνικές αποστάσεις και απαγόρευση επαφών σε μία αίθουσα διδασκαλίας είκοσι πέντε μαθητών!

Εσείς οι εμπνευστές της βιντεοσκόπησης έχετε μπει ποτέ σε τάξη;

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Είναι βέβαιο ότι όλοι εσείς που εισηγηθήκατε την βιντεοσκόπηση των μαθημάτων και την απευθείας μετάδοσή τους, ή δεν έχετε μπει ποτέ μέσα σε σχολική αίθουσα ή έχετε ξεχάσει πως είναι καθώς δεν θυμάστε πότε ήταν η τελευταία φορά που μπήκατε.
Ίσως να μεγαλώσατε με διαγωνισμούς καλλιστείων και σώου διαφόρων «ταλέντων» και νομίζετε πως το μάθημα είναι διαγωνισμός, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί διαγωνιζόμενοι, εσείς οι κριτές και οι γονείς το κοινό.
Ίσως να σκέφτεστε ακόμη και να μετατρέψετε τα σχολεία σε στούντιο παραγωγής ριάλιτι για να τα κονομάτε καθώς για σας όλα είναι κονόμα, όλα είναι μπίζνες, όλα είναι έσοδα και έξοδα, όλα είναι μετρήσιμα και όλα είναι... αξιολογήσιμα.

Όλα εκτός από εσάς.

Εσείς έχετε το προτέρημα να είστε ειδικοί, σαν αυτούς που τη μια μας λένε άλφα και την άλλη ωμέγα, τη μια μας λένε βάλτε μάσκα και την άλλη όχι, τη μια μας λένε πως τα παιδιά είναι διάβολοι και την άλλη αγγελούδια.

Χορτάσαμε από δαύτους, ειδικά την τελευταία δεκαετία. Με τη «βούλα» των ειδικών και τις ψήφους των «αδιάβαστων», περάσατε ένα σκασμό μνημόνια να φάνε και τα τρισέγγονά μας.

Που λέτε, δεν ξέρετε τι χάσατε που δεν μπήκατε ποτέ σε τάξη ή που την αρνηθήκατε για να γίνετε καρεκλοκένταυροι.

Είναι ζόρικη όντως, μα είναι και μοναδικής ομορφιάς.

Μπορεί να σε καταπιεί, αυτό το γνωρίζετε, μα μπορεί να σε στείλει και στα ουράνια, αυτό δεν το ζήσατε γι΄αυτό και τη μισείτε.

Δε μιλήσατε ποτέ με τα μάτια σε μαθητή σας, είτε και νιώσατε ποτέ την ευτυχία να σας ευχαριστήσει με τα μάτια κάποιος μαθητής σας.

"Τηλεκπαίδευση και εικονική πραγματικότητα"

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Το ότι οι υπολογιστές έχουν μπει στη ζωή μας, είναι δεδομένο. Το ότι ως εργαλείο έχουν θετικά και αρνητικά, επίσης είναι δεδομένο.

Αυτό που είναι ζητούμενο, και αυτές τις μέρες φαίνεται να ξεφεύγει του μέτρου, είναι η ψευδαίσθηση ότι μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα, ακόμα και να αντικαταστήσουν την πραγματικότητα.

Βάλθηκαν να μας τρελάνουν!!! Πρωτίστως τις οικογένειες των εκπαιδευτικών και βέβαια όχι μόνο αυτές. Γενικά, τις οικογένειες που έχουν παιδιά σχολικής ηλικίας από Νηπιαγωγείο έως Λύκειο που κάθονται με τις ώρες μπροστά στον Η/Υ για να βγάλουν κωδικούς, να δούνε φύλλα εργασίας, να παρακολουθήσουν τηλεδιασκέψεις και πάει λέγοντας. «Το σύστημα δεν άντεχε να εκτυπώσουμε τα απολυτήρια της Γ΄ Λυκείου», λένε οι καθηγητές, όχι τώρα που έπεσε τόσος όγκος πάνω του! Πάντως, πράγματι οι εκπαιδευτικοί, αυτόν τον καιρό, δουλεύουν περισσότερο από πριν.

Έχει όμως νόημα; Αυτό είναι το ζητούμενο σε έκτακτες συνθήκες; Να είναι ο καθένας κλεισμένος στο δωμάτιό του με τις ώρες μπροστά από έναν υπολογιστή; Και δεν είναι μόνο το σώμα του υπολογιστή αλλά τόσα άλλα, εξοπλισμός, σύνδεση, ταχύτητα, γνώση… Σκεφτείτε μια οικογένεια με δύο παιδιά, χρειάζονται σίγουρα δύο υπολογιστές. Αν είναι και οι γονείς εκπαιδευτικοί ή αν πρέπει να διεκπεραιώσουν και δικές τους δουλειές, χρειάζονται τέσσερις. Αν είναι πολύτεκνοι; Άστο καλύτερα. Μια τρέλα! Δυστυχώς, η πρόσβαση δεν είναι ισότιμη και δεν διασφαλίζεται η καθολικότητα, κάτι που οφείλει να εξασφαλίζει η εκπαίδευση. Αφήστε που κάναμε τόση προσπάθεια μέσα από τα σχολεία για απεξάρτηση των παιδιών από τις οθόνες και τώρα αυτοακυρώνουμε τις  προσπάθειές μας. Μήπως θα έπρεπε ένας παιδοψυχίατρος να μας ενημερώσει επ’ αυτού; Εικονική πραγματικότητα, κυριολεκτικά και μεταφορικά!

Πικρές αλήθειες από μια καθηγήτρια για τον τραμπούκο μαθητή

Καθηγήτρια σχολιάζει το βίντεο του μαθητή που τραμπουκίζει τη δασκάλα- Τα παιδιά μεγαλώνουν χωρίς όρια.

Μια καθηγήτρια, η Αννα Τιρικανίδου, είδε το βίντεο με τον μαθητή που τραμπουκίζει την καθηγήτριά του σε ένα ΕΠΑΛ, και το σχολιάζει. Γράφει, ότι όλα αυτά τα χρόνια που έχει θητεύσει ως διευθύντρια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, πολλές φορές έχει συμβουλεύσει γονείς να επισκεφθούν ειδικό κοινωνικό λειτουργό η ψυχολόγο για τα παιδιά τους. Οι περισσότεροι αδιαφόρησαν, άλλοι την έβρισαν…και μόνο δύο ακολούθησαν τη συμβουλή της.

Και φυσικά σχολιάζει και τους άλλους μαθητές που αντί να παρέμβουν στο επεισόδιο, το τράβηξαν βίντεο “χωρίς να αναλογιστούν οτι δημοσιοποιούν ένα περιστατικό τραγικής παραβατικότητας”

Και καταλήγει με μια μεγάλη αλήθεια: Τα ελληνόπουλα μεγαλώνουν χωρίς όρια