Του Αλέξανδρου Ασωνίτη
Δύσκολα βρίσκονται λέξεις να χαρακτηρίσουν το πολιτικό σύστημα που ζει, αυτοκομπάζοντας και υπερσιτιζόμενο, εκτός πραγματικότητας. Λίγες μέρες μετά τον θάνατο των δύο φοιτητών από το αυτοσχέδιο μαγκάλι (το πρωτοποριακό όραμα της τρόικας και των εντόπιων δούλων της είναι οι εικοσάχρονοι να σερφάρουν στο ίντερνετ με το μαγκάλι στη γωνία), αμέριμνοι κι αδιάφοροι, οι νέοι σουρεαλιστές συγκεντρώθηκαν, μεσούσης της υποδούλωσής μας στην ΕΕ, την οποία κατακρίνουν όλοι πλην ημών, για να εξυμνήσουν, στα καλά καθούμενα, τον Καραμανλή, που θεωρούσε κύριο έργο του την ένταξή μας στην ΕΕ! Συνυπολογίζοντας τη ναζιστικού τύπου υποδούλωση στην ΕΕ της Κύπρου, του μεγάλου θύματος του Καραμανλή, ας θαυμάσουμε τον έξοχο, διορατικό πολιτικό, την πορεία του οποίου αποτυπώνουν όχι οι διχαστικοί, ψευδαισθησιακοί δεκάρικοι, αλλά οι πράξεις του, ελπίζοντας ότι κάποτε θα πρυτανεύσουν η παρρησία και το ακριβοδίκαιο, για να προχωρήσουμε μπροστά:
