Κομπραδόροι και ραντιέρηδες

Του Νίκου Ντάσιου

Σ’ όλη την μεταπολίτευση όσοι ασχοληθήκαμε με τα κοινά, συναντούσαμε μια άποψη αριστερής προελεύσεως κατά την οποία η ελληνοτουρκική σύγκρουση είναι μια τεχνητή αντιπαράθεση που χρησιμοποιείται από τις πολεμικές βιομηχανίες για ν’ αυξάνουν τις πωλήσεις όπλων, καθώς κι ότι οι πολεμικές συγκρούσεις αποτελούν αστικές διενέξεις για τα συμφέροντα τους που δεν αφορούν τους λαούς, οι οποίοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Αυτός που ανέτρεψε αυτά τα αφηγήματα είναι ο Ερντογάν, ο οποίος με την ρητορική του σταδιακά μας θύμισε ότι οι πόλεμοι Ελλάδας-Τουρκίας ξεκινούν από το Μάτζικερτ –πολύ πριν την εδραίωση του καπιταλισμού-, ότι ο τουρκικός λαός κανένα πρόβλημα δεν έχει να ζει και να εκμεταλλεύεται περιουσιακά στοιχεία Ελλήνων που κατακτήθηκαν στην Μικρά Ασία, στον Πόντο και στην Κύπρο κι ότι σε αντίθεση με τον Ελληνισμό, στην Τουρκία την απόλυτη εξουσία διαχρονικά είχε ο στρατός και το Κράτος που διατηρείται δια της κατακτήσεως.

Όπως άλλωστε κατέδειξαν σημαντικοί Έλληνες διανοούμενοι, από τον Ψυρούκη έως τον Κονδύλη και τον Γιώργο Καραμπελιά, η ελληνική αστική τάξη, διεθνοποιημένη και εξαρτημένη, ήθελε πάντα τον κατευνασμό βλέποντας την Τουρκία ως πληθυσμιακό μέγεθος που της επέτρεπε ν’ αυξάνει τα κέρδη από τις πωλήσεις και δεν θα είχε πρόβλημα εθνικής υποχώρησης προκειμένου να τα διατηρήσει.

Έκθεση Πισσαρίδη: Σωστά ερωτήματα - Λάθος απαντήσεις Η έκθεση Πισσαρίδη αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στις ιδιαιτερότητες της χώρας

Του Νίκου Ντάσιου

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού, η τελική έκθεση της επιτροπής Πισσαρίδη δεν θα υιοθετηθεί αυτούσια από την κυβέρνηση. Εν τούτοις, θα τεθεί σε κοινωνική διαβούλευση και εν τέλει θα αποτελέσει βάση για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας την επόμενη δεκαετία. Σε αυτήν, εξάλλου, βασίστηκε το κείμενο που η κυβέρνηση απέστειλε στις Βρυξέλλες, για τις προτεραιότητες στην αξιοποίηση των πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ της νέας προγραμματικής περιόδου 2021-2027.

Η έκθεση αποτυπώνει τα τρέχοντα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, θέτει τους αναπτυξιακούς στόχους της δεκαετίας 2020-2030 και καταλήγει σε προτάσεις άμεσων πολιτικών, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς τάσεις.

 

Η χώρα στην εντατική

Από τα στοιχεία που παραθέτει η έκθεση έως και το 2019, διαπιστώνεται ότι, μετά τη «δεκαετία των μνημονίων» η χώρα βρισκόταν στην εντατική. Υπ’ αυτές τις συνθήκες κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πανδημία, αλλά και τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Το 2019 το δημοσιονομικό χρέος βρισκόταν στο 180% –με αυξητικές τάσεις λόγω των δαπανών της τρέχουσας περιόδου–, και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είχε υποχωρήσει από τις 22,7 χιλ. € (2007) στις 18,2 χιλ. € (2019) κατατάσσοντας την χώρα στην 17η θέση της Ε.Ε. Οι δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης υποχώρησαν, από το 52,5% του ΑΕΠ (2009) στο 46,9% του ΑΕΠ (2018), ενώ την ίδια περίοδο τα φορολογικά έσοδα ανήλθαν από το 32% του ΑΕΠ στο 38,9%, αύξηση που απορροφήθηκε αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση του χρέους.

Η απασχόληση την επόμενη μέρα της καραντίνας

H επιδότηση της εργασίας και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα

Του Νίκου Ντάσιου

Η επόμενη ημέρα της άρσης των περιοριστικών μέτρων απαιτεί έναν νέο σχεδιασμό των πολιτικών απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας της χώρας, που να συνδυάζει ενεργητικά και παθητικά μέτρα.

Τα στοιχεία σε σχέση με τις ροές απασχόλησης την περίοδο της καραντίνας δικαιολογούν εν πολλοίς την έντονη ανησυχία των πολιτών για την οικονομική κατάσταση την επόμενη μέρα της άρσης των μέτρων κοινωνικής απομόνωσης.
Σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ, η επίσημη ανεργία τον Φεβρουάριο ήταν 16,1%. Το τετράμηνο Ιανουάριος- Απρίλιος παρουσίασε για πρώτη φορά από το 2012 αρνητικό ισοζύγιο θέσεων εργασίας κατά 27 χιλ., ενώ το αντίστοιχο τετράμηνο του 2019 οι θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν έφτασαν τις 159 χιλ. Τα στοιχεία είναι ανησυχητικά για τα ελληνικά δεδομένα, αφού οι μήνες Μάρτιος και Απρίλιος αποτελούν την απαρχή της τουριστικής περιόδου, παρουσιάζοντας διαχρονικά μεγάλη αύξηση των προσλήψεων. Ενδεικτικά τον φετινό Απρίλιο το σύνολο των προσλήψεων ανήλθε στις 48,6 χιλ. άτομα έναντι 282 χιλ. τον ίδιο μήνα πέρυσι. Τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ χειρότερα αν δεν είχαν εφαρμοστεί μέτρα όπως η αναστολή καταβολής ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων στις επιχειρήσεις και το πλαίσιο της ρήτρας περιορισμού των απολύσεων, μέτρα που περιόρισαν τις απολύσεις στις 41 χιλ. τον ίδιο μήνα φέτος έναντι 171 χιλ. τον Απρίλιο του 2019. Μόνο οι υπηρεσίες εστίασης και παροχής καταλυμάτων παρουσίασαν απώλεια 43 χιλ. θέσεων εργασίας τους μήνες της καραντίνας.

Τα ψέματα του Τσίπρα στον ελληνικό λαό

Σκίτσο του Κυρ   

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 153

Λίγες μέρες μετά τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές με διαφορά κοντά στις 10 μονάδες από τη ΝΔ, την αφυδάτωση των ΑΝΕΛ που οδήγησε σε «αποστράτευση» τον κο Καμμένο και της νέας παροχολογίας εν όψει των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου, οφείλουμε έναν μικρό απολογισμό για τον πρωθυπουργό και την παρέα του, που έχτισαν καριέρες με το αντιμνημόνιο…

1. Κατάργηση Μνημονίου μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο. Δημοψήφισμα για τη ρήξη με την Ευρώπη των τοκογλύφων. Τι έκανε: Υπέγραψε Μνημόνιο με αυξημένη επιτήρηση και πλεονάσματα μέχρι το 2060, υποβιβάζοντας μεγάλα κομμάτια της μεσαίας τάξης σε «επιδοματούχους». Έθεσε το εκβιαστικό δίλημμα, νέα μέτρα ή έξοδος από την Ε.Ε, με το διχαστικό δημοψήφισμα του 2015, για να μετατρέψει το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, απαξιώνοντας τη λαϊκή ετυμηγορία. Ζήτησε λαϊκή νομιμοποίηση της συνταγματικής εκτροπής με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, έχοντας συμφωνήσει με τους δανειστές δυσβάσταχτα μέτρα που ήταν μονόδρομος.

2. Διατήρηση των συντάξεων. Τι έκανε: Επαναπροσδιορίστηκαν οι νέες κύριες συντάξεις με τον Νόμο Κατρούγκαλου (N4387/2016) που οδηγούν σε μειώσεις έως και 35% για ασφαλισμένους με υψηλές εισφορές. Μείωσε τις επικουρικές έως 50% και κούρεψε το εφάπαξ. Δυσχέρανε το πλαίσιο καταβολής των συντάξεων χηρείας. Συρρίκνωσε σταδιακά το ΕΚΑΣ για 370 χιλ. χαμηλο-συνταξιούχους κατ’ εφαρμογή του Ν 3863/2010. Υπέγραψε την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και των παλαιών συντάξεων με εφαρμογή από 2019, η οποία ανεστάλη λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Πρώτος μεταμνημονιακός (;) προϋπολογισμός

Σκίτσο του Στάθη

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 149

Κανένας εχέφρων –πλην των όσων σιτίζονται απ’ το καθεστώς– δεν μπορεί να πιστέψει ότι πρόκειται να υπάρξει ανάκαμψη τα επόμενα χρόνια, αν συνεχίσουμε στην ίδια ρότα. Δύο είναι οι βασικές παράμετροι του προϋπολογισμού που υπερψηφίστηκε χτες Τρίτη 18/12 από 154 βουλευτές: η συνέχιση της υπερ-φορολόγησης και η περικοπή των δαπανών των δημοσίων επενδύσεων. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που ασκεί πλέον «ενισχυμένη εποπτεία», ο προϋπολογισμός ικανοποιεί την διατήρηση του υπερπλεονάσματος στο 3,5% του ΑΕΠ όπως έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση μέχρι το 2022, προκειμένου να αποπληρώνονται ομαλά τα τοκοχρεολύσια των δανειστών-δυναστών μας.
Οι φόροι, μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλουμε, ανήλθαν από τα 60 δισ. € το 2015 στα 72 δισ. το 2018 και θα παραμείνουν αυξητικοί και το 2019 παρά τις προβλέψεις για μειώσεις του ΕΝΦΙΑ των μικρών ιδιοκτησιών κατά 260 εκατ. €, των ασφαλιστικών εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών κατά 177 εκατ € και σταδιακά του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων από 29% σε 25% ήτοι 142 εκατ € . Η υπερφορολόγηση έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις αυξάνοντας το σύνολο των οφειλών πολιτών και νομικών προσώπων προς το κράτος από 99,9 δις € το Δεκέμβριο του 2017 σε 102,9 δις € σήμερα. Αίολη παραμένει η τύχη του μέτρου της μείωσης του αφορολόγητου που, αν ισχύσει, θα επιβαρύνει με ακόμα 2 δισ. € τα χαμηλά και μεσαία στρώματα.

Το προσχέδιο του προϋπολογισμού

Και η πολιτική του «βγάζουμε από τη μία τσέπη για να τα βάζουμε στην άλλη»

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 147

Άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία κατέγραψε η κυβέρνηση των Τσίπρα-Καμένου, καταθέτοντας το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2019 με διττό σενάριο: την περικοπή ή μη των συντάξεων! Μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος στα Σκόπια και την επί της ουσίας απονομιμοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, φαίνεται πως το αφήγημα της μη περικοπής των συντάξεων θ’ αποτελέσει το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης προκειμένου να διασωθεί από την εκλογική της κατάρρευση, όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές εντός του 2019. Αφήγημα που θα εστιαστεί στην υψηλή διαπραγματευτική ικανότητα των κυβερνώντων προς όφελος του λαού της (sic), αλλά και στην αντιστροφή της κατάστασης της Ελληνικής οικονομίας. Διαπραγματευτική ικανότητα που εξαντλείται σε ακράδαντα επιχειρήματα, όπως αυτό της φυσικής εξαγωγής από το σύστημα των άνω των 70 ετών, που δήλωσαν με απίστευτο κυνισμό Τσίπρας και Τσακαλώτος, δείχνοντας για ακόμα μια φορά την αγάπη τους γι’ αυτόν τον λαό!

Οι τελικές αποφάσεις για το ζήτημα των συντάξεων θα ληφθούν στο Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου, ενώ διαφαίνεται μια κατ’ αρχήν συναίνεση της Μέρκελ. Συναίνεση που καμία σχέση δεν έχει με τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας και τη διαπραγματευτική δεινότητα των κυβερνώντων, αλλά κυρίως με τη νέα μεγάλη κόντρα της Ιταλίας- που αντανακλά το αντιγερμανικό μένος και την αμφισβήτηση της Γερμανικής Ευρώπης. Αν εδώ προστεθεί και ο οικονομικός πόλεμος ΗΠΑ-Ευρώπης που εδράζεται στην αμφισβήτηση των υψηλών γερμανικών πλεονασμάτων, φαίνεται πως παρήλθε πλέον η εποχή που η Γερμανία είχε απέναντί της μόνο τους «yesmen» του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Μια κατάσταση που θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα είτε στη διάλυση της Ευρωζώνης είτε σε υπαναχώρηση της γερμανικής οικονομικής πολιτικής, τάσεις που θα εγγραφούν σε κάθε περίπτωση στις επικείμενες ευρωεκλογές.

Airbnb: «Η οικονομία του διαμοιρασμού»

Οι ευρωπαϊκές πόλεις αναζητούν τρόπους να περιορίσουν το φαινόμενο Airbnb

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 145

Η «οικονομία του διαμοιρασμού» ορίζεται από τους Μπόστμαν και Ρότζερς ως «εκείνο το οικονομικό σύστημα που βασίζεται στην κοινή χρήση αγαθών και υπηρεσιών δωρεάν ή έναντι αμοιβής, μεταξύ ομότιμων ιδιωτών» και εντάσσεται στο πλαίσιο της «συνεργατικής οικονομίας», σύμφωνα με σχετική γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών (ΕΕ C51/10-2-2016). Η δωρεάν χρήση ήτοι «οικονομία της δωρεάς», αφορά σε μη κερδοσκοπικές συναλλαγές ενώ οι κερδοσκοπικές δραστηριότητες, συνδέονται με τη λειτουργία διαδικτυακών πλατφορμών υπό την κατοχή ιδιωτών-επενδυτών.

Στον τομέα των καταλυμάτων, σχετικές πλατφόρμες είναι οι: Airbnb, Rentalia, Homeaway, Couchsurfing, Bedycasa, στις οποίες εγγράφονται ιδιοκτήτες ακινήτων για προσωρινό διαμοιρασμό δωματίων, σπιτιών, ακόμα και ξενώνων, πανσιόν και τουριστικών καταλυμάτων. Στον τομέα των μεταφορών, αντίστοιχες πλατφόρμες είναι οι: Blablacar, Umcoche, Liftshare, Karzoo, στις οποίες είναι δυνατή η εγγραφή ιδιοκτητών ΙΧ διατεθειμένων να μοιραστούν με άλλους τις ελεύθερες θέσεις των οχημάτων τους στα ταξίδια εντός και εκτός των πόλεων. Η Uber είναι μια αντίστοιχη πλατφόρμα η οποία, εκτός του διαμοιρασμού των οχημάτων, προτείνει και υπηρεσίες μετακινήσεων με προσφυγή σε επαγγελματίες οδηγούς.

Λαός καθημαγμένος και συλλαλητήρια

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 141

Αν στο Μαξίμου διερωτώνται ποιοι συμμετείχαν στα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, ας ψάξουν μεταξύ του ενός εκατομμυρίου, του οποίου κατασχέθηκαν οι τραπεζικοί Λογαριασμοί, των δύο χιλιάδων ανά μήνα που περιμένουν να χάσουν το ακίνητό τους μέσω ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για οφειλή από μόλις 1.500 €, των 35 χιλιάδων νοικοκυριών στα οποία διακόπηκε το ρεύμα το τελευταίο δίμηνο του ’17 λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών. Σε κεντρικά σούπερ μάρκετ των Αθηνών είναι συνηθισμένη η εικόνα ανθρώπων να περιμένουν στο κλείσιμο για τη διανομή περισσευμάτων τροφίμων. Η εικόνα των δεκάδων αστέγων που κατακλύζουν τα σκοτεινά σημεία των κεντρικών δρόμων των πόλεων, γροθιά στο στομάχι σε μια χώρα με τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης μεταπολεμικά. Τουλάχιστον 1.500 άνθρωποι ζουν εκτεθειμένοι σε κάθε λογής κίνδυνο στο κέντρο της Αθήνας, όταν καθημερινά το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου εγγράφει περίπου 15 νέες περιπτώσεις που περνούν στην απόλυτη στέρηση. Ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί, με το 36% να αντιμετωπίζει πάραυτα τον κίνδυνο φτώχειας, σύμφωνα με τον δείκτη AROPE (At Risk of Poverty or Social Exclusion) της Ε.Ε., με απώτερες συνέπειες τη διατάραξη της ψυχικής υγείας (εξ ου και η έξαρση των αυτοκτονιών) και τη ροπή προςε κάθε λογής παρανομία: πορνεία, ναρκωτικά, τζόγος.

Τι απέγινε το κίνημα «Χωρίς Μεσάζοντες;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η κύρια αιτία περιορισμού των δράσεων του Κινήματος

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 138

Το Κίνημα χωρίς Μεσάζοντες -ή αλλιώς το «Κίνημα της Πατάτας»-, ήταν μια από τις πιο αυθεντικές πρωτοβουλίες που γεννήθηκε το 2012, στα πρώτα χρόνια της κρίσης, αποτελώντας λαϊκή πρωτοβουλία για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την αλληλεγγύη. Το κίνημα έθεσε εν τη γενέσει του ως στόχο τη στήριξη των μικρών παραγωγών, την προώθηση ενός εναλλακτικού καταναλωτικού προτύπου βασιζόμενου στην αγορά ελληνικών προϊόντων και στην ανάπτυξη δομών αλληλεγγύης. Επιδίωξε τη δικαιότερη τιμή των προϊόντων με αμφίδρομα οφέλη για τους παραγωγούς και τους καταναλωτές, στρέφοντας εναντίον του τα ολιγοπώλια και τους εμπόρους. Στη βάση της αυτoοργάνωσης, προσέγγισε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, ιδιαίτερα αυτούς που πλήττονταν από τα οικονομικά μέτρα, αλλά και πολλούς μικρούς παραγωγούς, που αδυνατούσαν να βρουν μόνοι τους διέξοδο στις αγορές.

Ενεργειακή φτώχεια

Η κακοκαιρία έφερε στο φως την τραγική υστέρηση των υποδομών στην Ελλάδα

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 130 

Δεν χρειάστηκε παρά μια συνηθισμένη για την εποχή χιονόπτωση για να διαπιστωθεί ακόμα μια φορά το έλλειμμα προετοιμασίας και οργάνωσης του κρατικού μηχανισμού: διακοπές κυκλοφορίας στη Ν.Ε.Ο Πατρών-Αθηνών, ματαιώσεις πτήσεων στη Β. Ελλάδα, αποκλεισμός νησιών (Αλόννησος Σκόπελος) και χωριών στην Εύβοια, κλειστές κεντρικές αρτηρίες ακόμα και σε αστικές περιοχές λόγω έλλειψης αλατιού, παγωμένες αλατιέρες… ακόμα και κλείσιμο δημόσιων υπηρεσιών (Δήμος της Αθήνας) λόγω κακοκαιρίας! Μια ακόμα εικόνα παράλυσης, ανάλογη με τις πλημμύρες στην πρώτη δυνατή μπόρα ή τις πυρκαγιές και την ασφυξία στους καλοκαιρινούς καύσωνες. Εικόνες που συνεχώς επαναλαμβάνονται, σαν κάτι το σύνηθες, ενώπιον φοβισμένων τηλεθεατών που αδυνατούν να διακρίνουν την υπερβολή της τηλεθέασης από τις συνήθεις και αναγκαίες καιρικές εναλλαγές των φυσικών κύκλων.

Παρουσίαση του «Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς: Η Υπέρβαση» στον Υμηττό (9 Ιανουαρίου 2017)

Ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού (ΦΟΥ) και το Άρδην παρουσιάζουν την Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017 στις 19.00  το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά: 

Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, η Υπέρβαση

Εν όψει μαζικών κατασχέσεων

Ένας κίνδυνος για χιλιάδες συμπολίτες μας και η ανάγκη δυναμικής απάντησης

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 129 

Μια μεγάλη πρόκληση, μεταξύ άλλων –φορολογία αγροτών, επιβαρύνσεις ελευθέρων επαγγελματιών– με απρόβλεπτες συνέπειες για την κλυδωνιζόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναμένεται στις αρχές του 2017, όταν θα ξεκινήσουν μαζικά οι κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων λόγω ληξιπρόθεσμων χρεών.
Σύμφωνα με τις απαιτήσεις των δανειστών για την είσπραξη 90 δισ. το 2017, θα τεθεί σε ευρεία εφαρμογή νέο λογισμικό, το οποίο αμέσως μετά την πάροδο της ημερομηνίας πληρωμής κάποιου φόρου θα τον καταχωρεί ως ληξιπρόθεσμη οφειλή και σε δεκαπέντε μέρες θα αποστέλλεται σχετικό σήμα προς τις τράπεζες για κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, όπως και στα δικαστικά τμήματα των εφοριών για κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων. Παράλληλα θα ενεργοποιηθεί αυτοματοποιημένο σύστημα κατασχέσεων και ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τις οφειλές σε δημόσιο, ταμεία και τράπεζες, προκειμένου να ξεπεραστούν οι κοινωνικές αντιδράσεις και οι διαμαρτυρίες που έχουν πυκνώσει τον τελευταίο καιρό στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας.

Συμφωνία CETA-TTIP

Η τρίτη φάση της δυτικής αποικιοκρατίας 

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 128

Από τον 17ο αιώνα η εμποροκρατία εστίαζε στο ότι ένα κράτος θα μπορούσε να γίνει ακμάσει οικονομικά αν εξασφάλιζε πρόσβαση σε ακατέργαστες πρώτες ύλες, τις οποίες θα μεταπουλούσε ως μεταποιημένα προϊόντα. Για τον λόγο αυτό, αποικιοκρατικές χώρες όπως η Αγγλία και η Ολλανδία ίδρυσαν εμπορικές εταιρείες, μέσω των οποίων διασφάλιζαν την πρόσβαση και τον έλεγχο πρώτων υλών στις Ινδίες, στην Αφρική και στη Νότια Αμερική. Οι εταιρείες αυτές είχαν την απόλυτη στήριξη των κρατών και των στρατών τους προκειμένου να διασφαλίσουν την ταυτότητα των ελεγχόμενων εδαφών, μετονομάζοντας τα σε αγγλικά, ολλανδικά, γαλλικά ή ισπανικά. Η φάση αυτή, που στη δική μας –ελληνική ιστορία- ξεκινάει από την 4η Σταυροφορία το 1204 και την κατάκτηση της Κύπρου από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στα 1191, προσφέρει ευημερία στον δυτικό κόσμο σχεδόν μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η διαίρεση του κόσμου που ακολούθησε και η έξαρση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων στις αποικίες, οδήγησαν σε ολοκλήρωση την 1η φάση αποικιοκρατίας, αφού ήταν αδύνατη η συνέχιση της στρατιωτικά διά της βίας η ανάσχεση της επιθυμίας των λαών της περιφέρειας για ελευθερία.

Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού

Η «αντιμνημονιακή κυβέρνηση» πράττει αυτά που δεν τόλμησαν να κάνουν τα «αστικά κόμματα»

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 127

Αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν τα «αστικά κόμματα», δηλαδή την εκποίηση του δημόσιου πλούτου και ιδιαιτέρως του νερού, το έπραξε η «αντιμνημονιακή» συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Η υπερψήφιση της 26ης/9 στο Κοινοβούλιο, της συμφωνίας δανειστών–κυβέρνησης, αποτελεί σκανδαλώδη παραβίαση της δημοκρατικά εκφρασμένης βούλησης των πολιτών, όπως αυτή καταγράφηκε στο δημοψήφισμα για τη μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ την 18η Μαΐου του 2014 (όπου το 98,03% των Θεσσαλονικέων τάχθηκε κατά της ιδιωτικοποίησης, γεγονός που επικρότησε τότε ο σημερινός πρωθυπουργός!)

«Προτεκτοράτο»

Η σιγή που επιβάλει το πρωθυπουργικό γραφείο για τους απόβλητους της πολιτικής του

Του Νίκου Ντάσιου από τη Ρήξη φ. 125 

«Ο άποικος και ο αποικιοκρατούμενος είναι παλιοί γνωστοί. Και πραγματικά ο άποικος έχει δίκιο όταν λέει ότι «τους» ξέρει. Γιατί ο άποικος είναι εκείνος που έφτιαξε και εξακολουθεί να φτιάχνει τον αποικιοκρατούμενο. Ο άποικος αντλεί την αλήθεια του, δηλαδή τα αγαθά του, από το αποικιοκρατικό σύστημα.»
Φραντς Φανόν, Της γης οι κολασμένοι

Ακόμα κι αυτοί που έχουν στοιχειώδεις γνώσεις οικονομικών γνωρίζουν πως προϋποθέσεις για τη χάραξη μιας εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής αποτελούν: H εξασφάλιση ρευστότητας από το τραπεζικό σύστημα, ο δημόσιος έλεγχος του εθνικού πλούτου και η διαχείριση των φορολογικών έτσι ώστε να προκύπτει ένα επαρκές Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και ένα λειτουργικό κοινωνικό κράτος.

Στο σημερινό «βασίλειο της Δανιμαρκίας», και οι τρεις παράμετροι εκλείπουν:
Στο Δ.Σ. του νέου υπερ-ταμείου αποκρατικοποιήσεων με την επωνυμία «Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ», στο οποίο μεταφέρονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία των ΤΑΙΠΕΔ, ΤΧΣ και ΕΤΑΔ για 99χρόνια!, τα τρία μέλη θα διορίζονται κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και τ’ άλλα δύο με επιλογή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στον έλεγχό τους θα βρίσκεται το σύνολο των κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, αλλά και των σημαντικότερων ΔΕΚΟ, αρχής γενομένης με τις συγκοινωνίες της Αττικής, το ΟΑΚΑ και τα ΕΛΤΑ για ν’ ακολουθήσουν ΕΥΔΑΠ & ΕΥΑΘ, ΕΛΒΟ, Αττικό Μετρό, ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ. Ό,τι δηλαδή προέβλεπε το αρχικό σχέδιο Σόιμπλε για τη μεταφορά στο Λουξεμβούργο της έδρας του ΤΑΙΠΕΔ και της μετατροπής των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού δημοσίου σε ενέχυρα.

Μαμιδάκης: Μια αυτοκτονία και η «εξαρτημένη εθνική αστική τάξη»…

Του Νίκου Ντάσιου

Ιδιαιτέρως συμβολικής σημασίας η πρόσφατη αυτοκτονία του Προέδρου της Jet Oil κου Μαμιδάκη. Κατά την άποψη μου σηματοδοτεί το τέλος της «εξαρτημένης εθνικής αστικής τάξης» και τον απόλυτο έλεγχο νευραλγικών τομέων της οικονομίας από το πολυεθνικό κεφάλαιο και τους ξένους επιχειρηματίες.

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μαρινόπουλου με την δυστοκία στην εξαγορά του από τον Σκλαβενίτη λόγω….. «εξωτερικής παρέμβασης» με στόχο την αναίρεση κάθε ενδεχόμενου δημιουργίας ελληνικού super market. To κλειδί στην εξέλιξη αυτή -που προκαλεί ντόμινο στην εγχώρια αγορά-, είναι αναμφίβολα η εξαγορά του χαρτοφυλακίου των «συστημικών τραπεζών» μέσω της «ανα-κεφαλαιοποίησης» από ξένα funds και κατά συνέπεια ο έλεγχος των επιχειρηματικών δανείων. Ενδεικτικά του αφελληνισμού ή ακριβέστερα «της αποικιοποίησης», είναι ο διορισμός Γερμανίδας στην Τράπεζα Αττικής , η προσπάθεια εκπαραθύρωσης της σημερινής διοίκησης της Τρ. Πειραιώς , η μεταβίβαση της Eurobank στον κερδοσκοπικό όμιλο Fairfax κοκ. 

Αναπτυξιακός Νόμος στο ποδάρι…

Αδιαφορία για την πραγματική ανασυγκρότηση της οικονομίας και ερασιτεχνισμός

Ενάμιση χρόνο τον παλεύει τον Αναπτυξιακό Νόμο ο υπουργός αλλά δεν του βγαίνει…

Του Νίκου Ντάσιου από τη Ρήξη φ. 123 

Η θεσμοθέτηση του αυτόματου μηχανισμού περικοπών σε δαπάνες του δημοσίου (μισθούς και συντάξεις), σε περίπτωση μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, συνδέει άμεσα τη μοίρα των δημοσίων δαπανών με τις επιδόσεις στην ιδιωτική οικονομία. Και για να το διευκρινίσουμε: για να μην κοπούν μισθοί και συντάξεις, θα πρέπει στις ετήσιες αξιολογήσεις να επιτυγχάνονται πρωτογενή πλεονάσματα, άρα να παράγεται πλούτος στη χώρα. Ευσεβής πόθος θα πει κάποιος, σε μια οικονομία που επί έξι χρόνια βρίσκεται σε συνεχή ύφεση, υφίσταται τις παρενέργειες των κάπιταλ κοντρόλ, ενώ η ψήφιση του τελευταίου πακέτου των ασφαλιστικών και φορολογικών μέτρων οδηγεί σε οριστική διάλυση της μικρομεσαίας οικονομικής δομής – ό,τι είχε απομείνει δηλαδή από την ελληνική ιδιοπροσωπία στο κοινωνικό-οικονομικό πεδίο.

Το γεγονός ότι ο Αναπτυξιακός Νόμος τέθηκε σε διαβούλευση μόλις στις 5 Μαΐου –έως τις 16– μετά δηλαδή από δύο χρόνια, αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της αδιαφορίας και του ερασιτεχνισμού της «αριστερής διακυβέρνησης» έναντι της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Για το «παράλληλο πρόγραμμα»

Ή, πως ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι των δυσβάσταχτων μέτρων

 Του Νίκου Ντάσιου  από τη Ρήξη φ. 121

Το «παράλληλο πρόγραμμα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που πέρασε τον Φεβρουάριο από τη Βουλή (Ν 4368/16), παρουσιάστηκε ως μια φιλόδοξη προσπάθεια επανίδρυσης του κοινωνικού κράτους. Αποτελεί μάλλον «χρύσωμα του χαπιού» εν μέσω αγροτικών και λοιπών κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό και τα ογκούμενα κοινωνικά αδιέξοδα από την εισροή και παραμονή χιλιάδων προσφύγων & μεταναστών. Επισημαίνουμε ότι το πρόγραμμα αυτό είχε αποσυρθεί τον Δεκέμβριο κατόπιν ενστάσεων των «θεσμών» για την μη κοστολόγηση της δημοσιονομικής επιβάρυνσης, προκειμένου να καταβληθεί στη χώρα η δόση του 1ος δισ. ευρώ.

Ας δούμε πιο αναλυτικά δύο από τις βασικότερες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, κάνοντας τις απαραίτητες διευκρινήσεις:

Ασφαλιστικό Κατρούγκαλου: Επικοινωνιακά τερτίπια, υπό την καθοδήγηση της Τρόικας

Του Νίκου Ντάσιου 

Την Τρίτη 12/1 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση –συζήτηση, στο χώρο Πολιτικής και Πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», με αφορμή την αποστολή «στο κουαρτέτο» του προσχεδίου Κατρούγκαλου για την νέα Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση, με ομιλητές τον Γιάννη Ξένο, τον υπογράφοντα και τον Γιώργο Καραμπελιά.
Σύμφωνα με τα λεχθέντα, το προσχέδιο των 170 σελίδων, αποτελεί το 4ο κατά σειρά νομοθέτημα για την «διευθέτηση» του Ασφαλιστικού την τελευταία 5ετία και πιστώνεται αρνητικά εξ ολοκλήρου στην Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ). Η νέα «μεταρρύθμιση» έρχεται ως απότοκος των δεσμεύσεων Τσίπρα στο 3ο Μνημόνιο, για εξοικονόμηση πόρων ύψους 450 εκατ. € το 2015 και 1,8 δισ. € το 2016.
Η συνταγή για την «επίτευξη της βιωσιμότητας» παραμένει ίδια μ’ αυτή που ακολουθήθηκε έως τώρα, υπό την καθοδήγηση της τρόικας: περικοπές με επιβάρυνση ασφαλισμένων και συνταξιούχων και αυξήσεις των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Το ιδιαίτερο του νέου σχεδίου είναι η ολοκλήρωση της διάλυσης της μικρομεσαίας κοινωνικής δομής που αποτελεί και την ιδιαιτερότητα της χώρας μας εντός της Ευρώπης.

Ασφαλιστικό, το νέο μαχαίρι στις συντάξεις δια χειρός ΣΥΡΙΖΑ (video)