Παραδείγματα Αποβλάκωσης και Ηλιθιοποίησης της Κοινωνίας

Συζήτηση της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη με τη δημοσιογράφο Γεωργία Μπιτάκου για την αποβλάκωση και αποχαύνωση της κοινωνίας μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα της καθημερινής ζωής: Από το ChatGPT και την AI έως την ποινικοποίηση της σάτιρας και του σαρκασμού.

Τέμπη: Συγγενής θύματος χαρακτήρισε τον Άδωνι Γεωργιάδη «εθνικό βλάκα»

Ο Χρήστος Χούπας απάντησε στις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Υγείας - «Το θέμα, εκ μέρους της κυβέρνησης, το χειρίζονται με πάρα πολύ λάθος τρόπο»

Ο Χρήστος Χούπας, ο πατέρας της Ελπίδας – που έχασε τη ζωή της στο δυστύχημα των Τεμπών, απάντησε σήμερα, Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, στις πρόσφατες δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη, μέσω των οποίων ο υπουργός Υγείας κάλεσε όλους τους υποστηρικτές της Νέας Δημοκρατίας να  αντιδρούν «με οργή», όποτε κάποιος μιλάει για συγκάλυψη όσον αφορά τη σιδηροδρομική τραγωδία.

Όπως είπε ο κ. Χούπας, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ ήταν αυτός που τον έπεισε να ξαναβγεί στη δημοσιότητα, με τις δηλώσεις του: «Τώρα πια δεν είμαι ο Χρήστος Χούπας, είμαι ο μπαμπάς της Ελπίδας, αυτό ήθελα, αυτό πέτυχα. Το θέμα, εκ μέρους της κυβέρνησης, το χειρίζονται με πάρα πολύ λάθος τρόπο.

Αυτό το οποίο με έκανε να αλλάξω ρότα και θα με βρίσκει ο οποιοσδήποτε βλάκας και χάχας μπροστά του, θα περνάει πάνω από το πτώμα μου, προστατεύοντας το κορίτσι μου που είναι κάτω από το μάρμαρο, ήταν η στάση του εθνικού μας βλάκα, που ονομάζεται Άδωνις Γεωργιάδης.

«Η αντικατάσταση της αξιοκρατικής πυραμίδας με την υποτελική βλακοπυραμίδα»

Του Άκη Τσελέντη

Κοινωνία χωρίς αξιοκρατία είναι κοινωνία με πρότυπο την αποβλάκωση την οποία καλλιεργεί και πολλαπλασιάζει με «τον άρτον και τα θεάματα»

Πραγματικά όταν επιστρέφω σπίτι μου μετά από μια κοπιαστική ημέρα στο Γεωδυναμικό και πιάνω το τηλεκοντρόλ να κάνω λίγο zapping μήπως και βρω κάποια εκπομπή που να αξίζει απογοητεύομαι. 

Η τηλεόραση πια έχει κατακλυστεί από τηλεοπτικές παραγωγές αποχαύνωσης που παρέχουν εντελώς λάθος και βλακώδη πρότυπα σε μια κοινωνία η οποία αγωνίζεται να τα ξεπεράσει μέσω της παροδικής λήθης.

Παρατηρώντας τα ποσοστά τηλεθέασης αυτών των εκπομπών δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι εκ φύσεως οξυδερκείς και καλλιεργημένοι Έλληνες σύρθηκαν τόσο χαμηλά. 

Αυτά τα παιδιά που βομβαρδίζονται καθημερινά με τα πρότυπα που μας πλασάρουν στα voice στα survivor στις πασαρέλες των καλοντυμένων όψιμων νυμφιδίων τι μέλλον θα έχουν;  Μήπως τελικά η αποβλάκωση τους βγει σε καλό;

Απορία...

Στατιστικές έρευνες έδειξαν...

Και το χειρότερο; 

Συμμετρική κρίση, ασύμμετρη βλακεία

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Εχει αρχίσει να γίνεται βαρετό, αν όχι ενοχλητικό έως και εξοργιστικό, δεν νομίζετε; Αν είσαι σπίτι και δεν κοιμάσαι, αν δεν είσαι απορροφημένος σε δουλειές ή βυθισμένος σε ένα βιβλίο, αν δεν τηλεργάζεσαι και αν έχεις ανοιχτά για συντροφιά ή ενημέρωση (ή εξημέρωση) το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση, κάθε ένα λεπτό θα βομβαρδιστείς από ένα πανομοιότυπο μήνυμα: #menoumespiti. Εντάξει, το εμπεδώσαμε αυτό, αλλά γιατί τόση επιμονή παιδιά στο #menoumespiti, την ώρα που αυτό που σας απασχολεί είναι το πώς #vgainoumeapotospiti;

Οοοοχι, θα τα φάτε όλα τα μηνύματα στη μάπα, μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, τα έχουμε πληρώσει άλλωστε, και τα μηνύματα του γδάρτη και τα μηνύματα του ψάλτη που θα 'λεγε κι η Αφροδίτη. Του γδάρτη λίγο πιο αυστηρά και πατερναλιστικά, του ψάλτη γλυκερά κι αγαπησιάρικα και πολύ σε στιλ #oloimazimporoumeallatipotadenmporoumexoristonskai. Πέφτει και στα καπάκια κείνο το αγαπημένο του Σαββόπουλου, «κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ…», κι αρχίζουν οι συναισθηματικοί εκβιασμοί για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους εργαζόμενους στα σούπερ μάρκετ, τους ντελιβεράδες, τους εργαζόμενους στην καθαριότητα κι αναρωτιέσαι τι γίνεται, πού ζούμε, ξυπνήσαμε ξαφνικά στην Κομμούνα του Παρισιού, έξω από τα τείχη των πόλεων και τους τοίχους των σπιτιών δεν υπάρχουν στρατιές από ιούς Covid-19, αλλά τα στρατεύματα του Θιέρσου και των Πρώσων και μέσα οι Κομμουνάροι αφιερώνουν χαρούμενο χρόνο στα παιδιά τους, φροντίζουν αρρώστους, πλένουν σχολαστικά φρούτα, καθαρίζουν δρόμους, φυλάνε τον άγνωστο στρατιώτη, παραδίδουν πίτσες και πιτόγυρα. Κι εκεί που έχεις μπερδευτεί, πέφτει στο τέλος ένα «πολιτική προστασία, ελληνική δημοκρατία, κυβέρνηση», προπαντός αυτό, μην ξεχνιόμαστε, όλα είναι κυβέρνηση, λίγο ψάλτης, λίγο γδάρτης, αλλά μπορεί να είναι και λιντλ, και τζάμπο, και βασιλόπουλος, και μασούτης, και εθνική, και κοσμοτέ, και βόνταφον, πολλοί οι αποστολείς, εκατομμύρια οι αποδέκτες, αλλά ένα είναι το μήνυμα, #καθίστεστααυγάσαςμιαχαράείστεταχειρότεραέπονται.

Χωρίς λόγια...

Βλάκα, η σημαία δεν είναι το Κράτος! Είναι η μάνα σου, ο πατέρας σου κι ο παππούς σου…

Του Νίκου Συρίγου

Είσαι βλάκας. Εκεί καταλήγω. Απλά βλάκας. Κι είναι το μόνο που σε κάνει να νιώθεις ανίκητο. Η βλακεία σου. Α και το γεγονός ότι το περίφημο Κράτος, πουπολεμάς σε χαϊδεύει. Τι σε χαϊδεύει δηλαδή, σε ζει. Ξέρεις τι εννοώ μπαχαλάκη… Όλοι ξέρουμε πια. Είσαι ο χρήσιμος βλάκας του συστήματος, που για ένα χαρτζιλίκι θα σε βγάλει στο δρόμο για να τρομάξεις τον κόσμο. Αυτός που ξεφτιλίζει ακόμη και την έννοια «αναρχικός». Είσαι ένας ασύδοτος, χαϊδεμένος από όλους και απ’όλα που πουλάς δήθεν επανάσταση καίγοντας τη σημαία. Θεωρείς και καλά βλάκα ότι αυτό το κομμάτι πανί δεν συμβολίζει τίποτα περισσότερο από το Κράτος και το καις για να το παίξεις επαναστάτης…

Η ευφυΐα οδηγεί στη δυστυχία

Η ευφυΐα είναι υπερεκτιμημένη. Είναι μια μορφή εξουσίας. Όμως ποιον εξουσιάζει πραγματικά;

Είναι ένα όπλο. Ποιον στοχεύει; Τους κρετίνους ή αυτούς που τραβάνε τη σκανδάλη;

Ο Μ. Παζ υποστηρίζει πως η ευφυΐα είναι ασθένεια. Τα ερεθίσματα που δέχεται ο νους τον βυθίζουν σε αέναες σκέψεις. Αν επιμένεις να κολυμπάς βαθιά στις σκέψεις σου, μπορεί να πνιγείς πριν φτάσεις στην επιφάνεια για να πάρεις ανάσα. Διότι μπορεί η επιφάνεια να είναι βαρετή, όμως δεν είναι επικίνδυνη.

Με αυτή τη λογική, ο ήρωας στο διήγημα του Παζ, πάσχοντας από υπερβολική ευφυΐα κι αφού αποτυγχάνει να γίνει αλκοολικός και αυτόχειρας, προσπαθεί να γίνει βλάκας.

Το να είσαι ηλίθιος σε μια κοινωνία όπου η εξυπνάδα οδηγεί σε συναισθηματική και κοινωνική παράλυση, ίσως είναι ευλογία. Η ευτυχία τους όμως είναι απτή και υλοποιήσιμη, όταν για άλλους φαντάζει άπιαστο όνειρο. Ο έξυπνος είναι μονίμως προβληματισμένος.

Μονίμως κάτι τον απασχολεί και του στερεί την απόλαυση χωρίς ενδοιασμούς.

Τα πάντα γύρω του είναι τροφή για σκέψη και αμφισβήτηση.

Προσπαθεί να εκλογικεύσει όσα νιώθει, και όταν είναι έρμαιο αυτών, πανικοβάλλεται και αποζητά την καταστολή του μυαλού του. Ο ευφυής χαρακτηρίζεται από ακράτεια λογικής, αλλά και συναισθημάτων.

Ασκεί στον εαυτό του ιλιγγιώδεις δυνάμεις, χωρίς να έχει την επιλογή επιβράδυνσης της λειτουργίας του.

Πήραν φωτιά τα μηχανάκια...

Δήμος Βοσινάκης «Βήτα όπως Βλακεία»

«Η ανεπανάληπτη βλακεία, που έχει σκεπάσει ολόκληρο τον πλανήτη και ευθύνεται για τα πιο αποκρουστικά φαινόμενα της εποχής μας, ήρθε στην επιφάνεια και έγινε αντιληπτή από όλους.
Οι πιο πετυχημένοι επιχειρηματίες αρέσκονται να καταστρέφουν τη φύση στο βωμό του χρήματος, οι αποτυχημένοι τραπεζίτες μεταφέρθηκαν ξαφνικά στο χώρο της πολιτικής, οι θρησκόληπτοι ηγέτες κυβερνάνε σύμφωνα με τα κεφάλαια της Βίβλου ή τις σούρες του Κορανίου και όλοι οφείλουμε να πειθαρχήσουμε στις προσταγές της κατασκευασμένης κοινής γνώμης.»