Ρίτσος: “πείτε και το πατερμώ σας πρι πλαγιάστε”

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Καραγκιοζλίκια του νεοσουλτάνου με αφορμή την επέτειο της Αλώσεως. Παραλήρημα του νάρκισσου ως νέου.. Πορθητή. Συρφετός εκατομμυρίου νεογενιτσάρων να ουρλιάζει έξω από την Αγιά Σοφιά, απαιτώντας να ξαναγίνει τζαμί…

Το νόημα της 29/5/1453 συνόψισε με θαυμαστό τρόπο ο Γέρος του Μοριά στον διάλογό του με το ναύαρχο Άμιλτον: «Όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθε ο Άμιλτον να με ιδεί, μου είπε ότι Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύσει. Εγώ του αποκρίθηκα, ότι, ‘Αυτό δεν γίνεται ποτέ. Ελευθερία ή Θάνατος. Εμείς καπετάν ‘Αμιλτον, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς  εμείς,  εζούσαμε  ελεύθεροι  απο γενεά σε γενεά. Ο Βασιλεύς  μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποια η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;”–”Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφται. Τα  φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα Βουνά». Και η φοβερή κατάληξη: «Έτσι δεν με ωμίλησε πλέον»!(Απομνημονεύματα, επιμ. Βαλέτα, Α΄σελ. 179).

Να θωρακίσουμε τη Θράκη

Απαιτείται νηφάλια συζήτηση για να εκπονηθεί σοβαρή πολιτική

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Το «επεισόδιο» Σαμπιχά στη Θράκη άνοιξε μια συζήτηση περί το μειονοτικό πρόβλημα. Αλλά όχι, όπως θα έπρεπε, περί του προβλήματος. Εφ' ω και οι περισσότερες παρεμβάσεις στα ΜΜΕ είναι επιφανειακές και αποσπασματικές. Απηχούν τρέχουσες κομματικές ανάγκες, ή αθεράπευτες ιδεοληψίες των παρεμβαινόντων.

 Μας λείπει αείποτε μια μακρόπνοη μειονοτική εθνική στρατηγική. Οπως μας λείπει εν γένει μια εθνική στρατηγική. Εχοντας απέναντί μας έναν ορκισμένο εχθρό που προσβάλλει έργω και διαρκώς την εθνική μας ασφάλεια, εποφθαλμιά την εθνική μας κυριαρχία και απλώνει ανενόχλητος τα πλοκάμια του εντός των τειχών μας, εμείς αρκούμεθα σε πλαδαρές αντιδράσεις που τον αποθρασύνουν ακόμη περισσότερο. Εν αρχή ην η Συνθήκη της Λωζάνης. Θεμελιώδης αρχή της, η αμοιβαιότητα και η συμμετρία (= αριθμητική ισορροπία). Με απαίτηση της ίδιας της Τουρκίας στη Διάσκεψη οι εθνοτικά διαφορετικές ομάδες της Θράκης (Πομάκοι, Ρομά, Τουρκογενείς ) αποχαρακτηρίζονται φυλετικά και ονοματίζονται θρησκευτικά μουσουλμανικές.

Θα βάλουν φόρο στις κότες… αλλά δεν θα προφθάσουν!

Του Στέλιου Παπαθεμελή

«Θα βάλουν φόρο στις κότες και στα παράθυρα» είχε προφητεύσει για τους Τούρκους δυνάστες  ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Επαληθεύτηκε πλήρως.       Αργότερα μετά τη νικηφόρα  μάχη της Πέτρας  (12.9.1829) την ακροτελεύτια της Μεγάλης Επανάστασης  ο αρχιστράτηγος Δημήτριος Υψηλάντης ρώτησε χαριτολογώντας έναν θυμόσοφο Τούρκο δερβίση για το μέλλον της Ελλάδας. Η φοβερή απάντηση  του Οθωμανού ισχύει ως σήμερα: «Οι Έλληνες θα ελευθερωθούν μια μέρα από τους Τούρκους, δεν θα ελευθερωθούν όμως ποτέ από τις μεγάλες χριστιανικές δυνάμεις»!(Πρβλ.Σβορωνος,Ανάλεκτα σ.237)   
    
Οι ψευδοχριστεπώνυμες δυτικές δυνάμεις, τότε και έκτοτε, καθορίζουν τους κανόνες του εσωτερικού πολιτικού παιχνιδιού. Η λιτότητα τους αναπαράγει νέα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια με ρεκόρ αποεπένδυσης και ανεργίας.       
Οι ψευδαισθήσεις περί εξόδου στις αγορές  συνετρίβησαν στους υφάλους μιας κοινωνίας που καταγράφει κάθε 18 ώρες και μιαν αυτοκτονία!       
Το σύστημα αφού εξάντλησε αδόξως τις  τελευταίες επικοινωνιακές  «βόμβες κρότου –λάμψης» επέστρεψε δριμύτερο: περικοπές  μισθών ,συντάξεων, δημοσίων δαπανών. Νέο ψευδώνυμό  τους: «στοχευμένες δράσεις»!

Τετραμερής, παρά την ψευδωνυμία της, όπως το ΄55 Τριμερής…

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Την ώρα που η χώρα βρίσκεται καθημαγμένη από την επέλαση της διεθνούς τοκογλυφίας ο εχθρός αδράχνει την ευκαιρία να νομιμοποιήσει τα τετελεσμένα της Eισβολής. 
Κάθε σοβαρή ηγεσία κράτους εμπερίστατου, θα απέφευγε άχρι καιρού πεισμόνως εμπλοκή σε διαπραγματευτικές συνομιλίες για μείζονα εθνικά ζητήματα διαρκούσης  της κρίσεως. 
Η Αθήνα δυστυχώς έχει ενδώσει στον διακαή διαχρονικό στόχο της Άγκυρας, τη σύγκληση Τετραμερούς. Μάταιες ελληνικές ελπίδες και αφερέγγυες προσδοκίες για έναν υποτίθεται έντιμο συμβιβασμό με εκείνους που πολιτικό τους εργαλείο έχουν τον στρατιωτικό εκβιασμό, την απειλή και τη χρήση βίας. 
Στις διακρατικές αντιπαραθέσεις ενός εστί χρεία: πραγματικής ισχύος. “Δίκαια εν τω ανθρωπείω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται” κατά Θουκυδίδην(V.89), Κατά την ανθρώπινη δηλαδή λογική το δίκαιο κρίνεται όταν και τα δύο μέρη έχουν ίση ισχύ επιβολής του. Με συμμαχίες και συσχετισμούς. 
Η επίσημη Ελλάς μεριμνώσα περί άλλα, εγκατέλειψε στον αυτόματο πιλότο την εθνικοαμυντική της θωράκιση. Γι΄ αυτό και υποκύπτει στα απίστευτα τελεσίγραφα της τρόικας και κλείνει τα τελευταία κατάλοιπα της στρατιωτικής βιομηχανίας μας ΕΛΒΟ, ΕΑΣ κλπ.