Θέμα παιδείας το ένα, θέμα παιδείας το άλλο, τόσα χρόνια το ίδιο επιχείρημα. Κάποτε το θεωρούσα σαχλαμάρα. Τώρα πια επικίνδυνο. Το επικαλείσαι και ξεμπερδεύεις για να κλείσεις τη συζήτηση. Βρέθηκε πάλι η λύση. Κι ύστερα κοιμάσαι με καθαρή συνείδηση, άνθρωπε. Γιατί δεν τολμάς να ονειρευτείς. Φράζεις τις διόδους της φαντασίας σου. Σε πιάνει τρόμος μη χάσεις τα αποκτήματά σου. Και ξέρεις γιατί; Γιατί είσαι όντως μορφωμένος. Γιατί μορφωμένος πια θα πει πειθήνιος. Να χωνεύεις τον εμετό τού παρόντος. Γιατί σου παρέχει τα προνόμια της περηφάνιας σου. Γιατί σου δημιουργεί προσδοκίες ανέλιξης για να δικαιολογείς την ύπαρξή σου. Αυτό είναι το deal. Οι άστεγοι ας πρόσεχαν. Δεν είχαν παιδεία. Τα θέλαν και τα πάθαν. Έχεις συνηθίσει την ασχήμια της πόλης. Σου αρέσει και λίγο καθώς την προσπερνάς. Νιώθεις μια κρυφή υπεροχή με όλα αυτά που βλέπεις. Γιατί η μόρφωση σού έχει χτίσει έναν ιδανικό μικρόκοσμο. Όλα ξεχνιούνται με γεμάτη την μπανιέρα διαβάζοντας το αγαπημένο σου μυθιστόρημα υπό το φως των κεριών. Γιατί είσαι άνθρωπος της φινέτσας.
