Πολλά και πρωτόγνωρα έχουμε ζήσει τα τελευταία τρία χρόνια και πολύ φοβάμαι ότι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε.
Του Στρατή Μαζίδη
Σήμερα ορισμένοι από όσους βρέθηκαν στη Θεία Λειτουργία του παρεκκλησίου του αγίου Νεκταρίου στην Αγία Παρασκευή, κατέβηκαν όπως συνηθίζουν στη Στέγη Γερόντων που συστεγάζεται στο χώρο και η οποία επιτελεί ένα τιτάνιο έργο, όχι μόνο προσφέροντας φροντίδα σε 45 γέροντες αλλά και αρκετή βοήθεια, όποτε υπάρχει σε δεκάδες σιωπηλούς αλλά αναξιοπαθούντες γείτονες της διπλανής πόρτας.
Σε κάποια στιγμή έρχεται ένας άνδρας κοντά δυο μέτρα να ζητήσει από τον ιερέα βοήθεια. Ξέρετε εκεί στη γειτονιά ακόμη κι αυτοί που έχουν την υλική και όχι μόνο δυνατότητα να βοηθήσουν, φορτώνουν στη Στέγη τα πάντα. Το μόνο που μπόρεσαν να κάνουν οι άνθρωποι ήταν να του προτείνουν να του δώσουν λίγο φαγητό. Πραγματικά έχων ανάγκη ο άνθρωπος το δέχθηκε.
Θα μου πείτε ότι δε σας λέω κάτι καινούριο. Ίσως...


