«Η αριστερά έχει ένα πρόβλημα: τον λαό». Από Ρομπέρτο ​​Πεκιόλι

Όταν η αριστερά χάνει τη σύνδεσή της με τον λαό

Από τις λαϊκές ρίζες στις πολιτισμικές ελίτ, ένας μετασχηματισμός που επαναπροσδιορίζει την ταυτότητα και την πολιτική συναίνεση.

από τον Ρομπέρτο ​​Πεκιόλι

Ο Ρομπέρτο ​​Πεκιόλι εντοπίζει τη μετάβαση από την ιστορική αριστερά, βαθιά ριζωμένη στη βάση και τις τοπικές κοινότητες, στο σημερινό προοδευτικό σύμπαν, που κατηγορείται ότι έχει χάσει την επαφή με τον λαό υπέρ των πολιτιστικών και πολιτικών ελίτ. Μέσα από μια σύγκριση παρελθόντος και παρόντος, ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι οι παραδοσιακές κατηγορίες δεξιάς και αριστεράς δεν επαρκούν πλέον για να ερμηνεύσουν τη σύγχρονη πραγματικότητα, όπου το πραγματικό χάσμα βρίσκεται μεταξύ του λαού και των ολιγαρχιών, του κέντρου και της περιφέρειας, του ανήκειν και της αποστασιοποίησης . (NR)

Οτιδήποτε μπορεί να ειπωθεί εναντίον των κομμουνιστών του παρελθόντος, εκείνων πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, εκτός από το ότι είχαν μια πολύ ισχυρή σύνδεση με τον λαό. Στους εορτασμούς της Ενότητας, μιλιόταν διάλεκτος, απολαμβάνονταν παραδοσιακά πιάτα, παιζόταν λαϊκή μουσική, ακόμη και τα παιχνίδια με έπαθλα ήταν παραδοσιακά. Το σύμβολο του PCI, σχεδιασμένο από τον ζωγράφο Ρενάτο Γκουτούζο, απεικόνιζε την ιταλική τρίχρωμη σημαία, αν και μισοκρυμμένη πίσω από την κόκκινη σημαία με το αστέρι, το σφυροδρέπανο. Η ταύτισή τους με τον λαό, τις αρχές και τις ανάγκες του, και η συγκεκριμένη δράση του πυκνού δικτύου ενώσεων που δημιούργησαν οι κομμουνιστές με την γενναιόδωρη εθελοντική εργασία των αγωνιστών τους, ήταν ένας από τους λόγους της επιτυχίας τους. Ήταν, με τον δικό τους τρόπο, ιεραπόστολοι μιας ιδέας: μιας τρομερής, φρικτής, αλλά μιας ελπίδας που διατηρήθηκε για γενιές. Οι κληρονόμοι τους - τους οποίους κανείς δεν ξέρει καν πώς να αποκαλέσει προοδευτικούς, αριστερούς ή ευρέα στρατόπεδα - έχουν ένα σαφές πρόβλημα με τον λαό, αποδεικνύοντας ότι οι κατηγορίες αριστεράς και δεξιάς - που διατηρούνται ζωντανές από τα συγκλίνοντα συμφέροντα και των δύο μισών του συστήματος - δεν περιγράφουν τη σύγχρονη κοινωνία. Υψηλά και χαμηλά, ο λαός και η ελίτ (ή μάλλον, οι ολιγαρχίες συν τις ημι-μορφωμένες τάξεις υποστήριξης), το κέντρο και η περιφέρεια, αποτυπώνουν πολύ καλύτερα τη σημερινή σύγκρουση.

Ο "κυρίαρχος" ή ο αδαής λαός...

Όταν ο Che Guevara συνελήφθη στην κρυψώνα του, αφού προδόθηκε από έναν βοσκό, ένας από τους στρατιώτες τον ρώτησε από έκπληξη:

Πώς μπορείς να προδώσεις έναν άνθρωπο που πέρασε όλη του τη ζωή υπερασπίζοντας εσένα και τα δικαιώματά σου;

Ο βοσκός απάντησε ήρεμα: Ο αγώνας ενάντια στον εχθρό τρόμαξε τα πρόβατά μου!

Πριν από πολλά χρόνια, στην Αίγυπτο, ο Μέγας Διοικητής Μοχάμεντ Καρίμ είχε ηγηθεί της αντίστασης ενάντια στην συνολική στρατιωτική εκστρατεία του Ναπολέοντα.

Όταν συνελήφθη, το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο.

Αλλά ο Ναπολέων τον κάλεσε και του είπε:

Λυπάμαι που έπρεπε να σκοτώσω έναν άνθρωπο που υπερασπίστηκε γενναία τη χώρα του. Δεν θέλω η ιστορία να με θυμάται ως ήρωα δολοφόνο. Θα σε συγχωρήσω αν πληρώσεις 10.000 χρυσά νομίσματα για τις απώλειες που υπέστη ο στρατός μου.

Ο Mohamed Karim γελάει και απαντά:

Δεν έχω τόσα λεφτά, αλλά οι έμποροι μου χρωστάνε πάνω από 100.000 χρυσά νομίσματα.

Ο Ναπολέων του έδωσε μια ευκαιρία. Ο Καρίμ πήγε στην αγορά, αλυσοδεμένος και περιτριγυρισμένος από στρατιώτες που τον φρουρούσαν, ελπίζοντας ότι αυτοί για τους οποίους θυσιάστηκε θα τον βοηθήσουν.

Πλουτοκρατία και Τριλάτεραλ

Του Ρούντι Ρινάλντι

Από την παγκοσμιοποίηση και τον αχαλίνωτο νεοφιλελευθερισμό έχουμε περάσει στην ανοικτή πλουτοκρατία (άμεση εξουσία του πλούτου), δηλαδή την κυριαρχία στη δημόσια ζωή τάξεων και ατόμων που κατέχουν τον πλούτο, γενικότερα την άμεση κυριαρχία των χρηματιστών, των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών. Στη σημερινή Ελλάδα, με απενοχοποιημένο εκπρόσωπο τον Μητσοτάκη, και σύμβολα το Κολωνάκι και τη Μύκονο, η πλουτοκρατία κατορθώνει εύκολα να έχει ανθρώπους της άμεσα εντός του Μαξίμου. Η πλουτοκρατία αγοράζει τα πάντα (και αποζημιώνει για να βουλώσει στόματα), συρρικνώνει τον πολιτικό και δημόσιο βίο, ιδιωτικοποιεί-εκποιεί (δηλαδή πλουτίζει από) τη δημόσια περιουσία, βλέπει την πραγματικότητα μέσα από το κέρδος και την επιχείρηση.

Το πολιτικό σύστημα έχει δεσμούς με τη μικρή (εγχώρια) κλεπτοκρατία και τη μεγάλη (διεθνή) κλεπτοκρατία της Ευρωένωσης, του ΔΝΤ, των αγορών. Δεν κρύβει και τους απευθείας δεσμούς με τύπους σαν τον Μπουρλά, κλείνοντας παραγγελίες που πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο. Ομοίως, έχει φανερότατους δεσμούς με όλες τις Δυτικές πρεσβείες. Η φανερή υπαγωγή του πολιτικού συστήματος και των θεσμών του στην πλουτοκρατία είναι γεγονός. Έργα διάσημων οικονομολόγων (π.χ. Τομά Πικετί) και πρόσφατες μελέτες οργανισμών δείχνουν την κυριαρχία της πλουτοκρατίας σε διεθνές και τοπικό επίπεδο. Μια αντίστροφη πορεία θα μπορούσε να επέλθει μόνο μετά από έναν λαϊκό ξεσηκωμό.
Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας είναι συνένοχο και υπηρέτησε πάντα τα ίδια κέντρα, αλλά σε εποχές που υπήρχαν κάποιοι κανόνες, υπήρχε κάποιο μείγμα δημόσιου και ιδιωτικού. Τώρα, απογυμνωμένο από κάθε φύλλο συκής, αντιμετωπίζει την οργή και τη δυσπιστία του κόσμου, πέρασε από τις κρισάρες των μνημονίων που το ταρακούνησαν, αποκτήθηκαν δεσμοί αίματος ανάμεσα στις συστημικές παρατάξεις (π.χ. το 3ο μνημόνιο ψηφίστηκε από 222 βουλευτές των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), μαζί έχουν θεσπίσει το Ακαταδίωκτο, αυτοσυστήνονται παντού σε όλους τους τόνους ως συστημικοί και προσκείμενοι στη Δύση. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Κινούνται στην ίδια πίστα του ελληνικού μεταπρατισμού, της Χάγης, της ακραίας λιτότητας.

Για την λαϊκή διαθεσιμότητα σήμερα

Του Νικόλα Καρυδιά

Η έννοια «λαός» έχει αποδυναμωθεί και απαξιωθεί από πολλές μετανεωτερικές θεωρήσεις. Αυτό συμβαίνει και με το προσδιοριστικό επίθετο «λαϊκός»-«λαϊκή» που προηγείται διαφόρων ουσιαστικών. Η ιδιαιτερότητα και η ειδική ταυτότητα παίρνουν μια πρωτεύουσα θέση, ενώ το «λαϊκό» μοιάζει να αναφέρεται σε μια παρελθούσα εποχή, κάτι σαν την παλιά ταινία «Οικογένεια Χωραφά».

Πλην όμως η τελευταία δεκαετία χρωματίστηκε από το φαινόμενο που μπορούμε να ονομάσουμε «λαϊκή διαθεσιμότητα» με την έννοια της ενεργοποίησης θετικών χαρακτηριστικών των λαϊκών τάξεων και στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας προς τρεις κατευθύνσεις: α) την αντίσταση προς τις μνημονιακές πολιτικές και τις ευθύνες του πολιτικού κόσμου για αυτές – γεγονός που επέφερε πολλές ανατροπές στην πολιτική γεωγραφία και τον πολιτικό χάρτη της χώρας, β) την εκδήλωση σημαντικών τάσεων και δράσεων αλληλεγγύης προς όσους πλήττονταν με ειδικό και έντονο τρόπο από τις πολιτικές αυτές, αλλά και απέναντι στο πρώτο μεγάλο κύμα προσφύγων και μεταναστών με αποτελέσματα να μπορούν να λειτουργούν ορισμένοι σημαντικοί κοινωνικοί χώροι όπως νοσοκομεία, σχολεία, συσσίτια κ.λπ. αφενός και αφετέρου να μην σημειωθούν φαινόμενα ρατσισμού και επιθετικότητας απέναντι στους μετανάστες όπως παρατηρήθηκαν σε άλλες χώρες της Ευρώπης. γ) Εκδηλώθηκε και σε πατριωτικό επίπεδο όταν χρειάστηκε ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών με τα συλλαλητήρια, τη συγκίνηση για την αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών από τις τουρκικές αρχές και την ιδιαίτερη ανησυχία για την τουρκική προκλητικότητα.

Με την πλάτη στο καναβάτσο, έχουμε βαρυστομαχιάσει από πολιτική μαγκιά...

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Δεν θα μάθουμε ποτέ επίσημα εάν ελληνικό υποβρύχιο έκοψε τα καλώδια του "Ορούτς Ρέις", όπως ισχυρίζεται ένα ρωσικό site. Σίγουρα, όμως, ξέρουμε ότι οι Έλληνες πιλότοι γράφουν πρωτιές στο ΝΑΤΟ και ότι ο κυβερνήτης της "Λήμνου" έκανε όπισθεν ολοταχώς όταν το "Κεμάλ Ρέις" προσπάθησε να τον εμβολίσει (και μετά πρόσω ολοταχώς "τρώγοντας" την δεξιά πλευρά της τουρκικής φρεγάτας). Εξαιρετικός ελιγμός και υψηλή ναυτοσύνη.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος συνεχάρη τον καπετάνιο, λέγοντάς του –σύμφωνα με δημοσίευμα– «είσαι μάγκας»! Ο κυβερνήτης δεν είναι μάγκας, αλλά πολύ καλός κυβερνήτης. Η αποδιδόμενη ατάκα του υπουργού δείχνει το επίπεδο του πολιτικού μας προσωπικού και κυρίως του "πολιτικού" λόγου. Τον χορτάσαμε με πολλούς απίστευτους "ρήτορες", τον Πολάκη, τον Βελόπουλο, αλλά και με το θρησκόληπτο διάγγελμα του Αλέξη, με το οποίο ταύτισε τη νέα ελληνικότητα με την Υπέρμαχο Στρατηγό!

Θάνος Βερέμης: η λανθασμένη κριτική στον στρατηγό Μακρυγιάννη

                                     

 Του Σπύρου Κουτρούλη

Στην "Καθημερινή" της Κυριακής 12.5.2019 μοιράστηκε το βιβλίο του Θάνου Βερέμη "Εκσυγχρονισμός και συντήρηση: από τον 19ο στον 21ο αιώνα" όπου επικρίνει τον λαϊκισμό όπως εκφράστηκε από το ΠΑΣΟΚ του Α.Παπανδρέου και τον ΣΥΡΙΖΑ. Προσπαθώντας να διατυπώσει μια ιστορική αναγωγή και αιτιολογία φτάνει να ορίσει ως γενάρχη του λαϊκισμού τον στρατηγό Μακρυγιάννη. Το συμπέρασμα αυτό είναι προϊόν ορισμένων λαθών που έχουν ιδεολογικό χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα όταν επιτίθεται στον Μακρυγιάννη θέλει να επιτεθεί κυρίως στον Γ.Σεφέρη και στην περίφημη διάλεξη του στο Κάιρο όπου μεταξύ άλλων είπε "κάθε φορά που η φυλή μας γυρίζει προς τον λαό ζητά να φωτιστεί από τον λαό, αναμορφώνεται από τον λαό". Επειδή ο Θ.Βερέμης συγχέει το λαϊκό με το λαϊκίστικό είναι εύλογο να επικρίνει τον Γ.Σεφέρη και να μην αποδέχεται ότι ο λαός μας δημιούργησε το δημοτικό τραγούδι, διέσωσε την βυζαντινή τέχνη και μέσα από την ορθόδοξη λειτουργία το τυπικό της αρχαίας τραγωδίας. Επιπλέον μέσα από τους κοινοτικούς θεσμούς και το εθιμικό δίκαιο δημιούργησε πρωτογενείς θεσμούς δικαίου. Για αυτό ο ισχυρισμός του Θ.Βερέμη "ότι ανεξάρτητα από τη λογοτεχνική του αξία, ο Μακρυγιάννης περιγράφει με ακρίβεια μια κοινωνία με άφθονη παλληκαριά αλλά χωρίς νόμους, αρχές και συνέπεια εκτός από την προαγωγή των συμφερόντων των ημετέρων" (σελ.159) παραλείπει να αναφέρει ότι η οθωμανική κοινωνία και το οθωμανικό κράτος απέτρεπε κάτι τέτοιο αλλά όμως σύμφωνα με το έργο του Πανταζόπουλου και του Μοσχοβάκη οι Έλληνες παρόλα αυτά δημιούργησαν τις δικές τους συσσωματώσεις όπως φαίνεται και στα Αμπελάκια και στους συντροφο-ναύτες των Σπετσών Ύδρας. 

«Ελληνική Λύση»: Η φάρσα του ΛΑ.Ο.Σ…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Η ιστορία είναι ο καθρέπτης… 
Ο Κυριάκος Βελόπουλος κατασκεύασε το νέο καιροσκοπικό και πατριδοκάπηλο συνονθύλευμα: Την «Ελληνική Λύση»!!! 
Μιλάμε για «κατασκευή» διότι τέτοια είναι τα κόμματα τα οποία «ιδρύονται» ΕΞΩ από κάθε κοινωνική και πολιτική διεργασία, εκ των ΑΝΩ και με τους κανόνες του μοναρχισμού… Το ιστορικό:
Ο Κυριάκος Βελόπουλος διετέλεσε βουλευτής και στέλεχος του ΛΑΟΣ: Ενός κόμματος καιροσκοπικής μοχθηρίας και αχαλίνωτης πατριδοκαπηλίας… 

Ο Βελόπουλος, ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Καρατζαφέρη, στήριξε κοινοβουλευτικά το πραξικοπηματικό καθεστώς της παπαδήμιας πρωθυπουργίας, δηλαδή τις εντολές του 4ου Ράιχ… 

Ο Βελόπουπος αποτελεί την κακόγουστη φάρσα της καρατζαφέρειας δημαγωγίας, το υποπροϊόν της αχαλίνωτης εμπορίας του πατριωτισμού, την καρικατούρα του ΛΑΟΣ. 

Όλοι αυτοί οι έμποροι του πατριωτισμού αποτελούν τις πολιτικές μαϊμούδες της νέας αποικιοκρατίας, τους μακιγιαρισμένους Ιάγους: Ωρύονται εναντίον της Νέας Τάξης και της διεθνούς χρηματιστηριακής αλητείας, αλλά στην ΠΡΑΞΗ και όταν χρειαστεί, στηρίζουν, δουλικότατα, τα μεγάλα αφεντικά… 

Η ιστορία του ΛΑΟΣ και των στελεχών του, η ιστορία του Καρατζαφέρη και του Βελόπουλου, είναι αδιάψευστος μάρτυρας… 

Ας μην ξεχάσουμε επίσης και τις διαπλοκές αυτών των κυρίων με τα τοκογλυφικά κυκλώματα της Θεσσαλονίκης… 

«Από που βγήκαν όλοι αυτοί;» – Ευθύνη έχει και η μικροαστική θάλασσα

Του Λουκά Αξελού

«Καλά, λαέ, όλα αυτά που λες είναι άγια, αλλά πως συμβαίνει ώστε όλοι οι βουλευταί, που εσύ ο ίδιος τους εκλέγεις, και που βέβαια δεν είναι τα χειρότερα στοιχεία της κοινωνίας, να είναι συμφεροντολόγοι, ατομικισταί, αριβίστες, ρουσφετολόγοι, ελαστικοί στις ιδέες και τα καθήκοντά τους, μικρολόγοι, μικροφιλότιμοι, επιπόλαιοι και ανίκανοι για δημιουργική εργασία; Από που βγήκαν αυτοί; Πέσανε από τον ουρανό ή είναι σαρξ εκ της σαρκός και οστούν εκ των οστών σου;

»Και αφού λοιπόν είναι γνήσια τέκνα σου και οι καλύτεροι αντιπρόσωποι του πολιτισμού σου και των φυλετικών ιδιοτήτων σου, τότε τι φωνάζεις εναντίον τους και δεν φωνάζεις εναντίον του εαυτού σου; Δεν κατάλαβες ακόμα πως όλα τα ελαττώματα αυτά, που αποδίδεις στους πολιτικούς σου, τα ’χεις κι εσύ ο ίδιος σε μικρότερο βαθμό; Και εάν οι βουλευταί σου ρουσφετολογούν, μικρολογούν, δεν κοιτάζουν τα κοινά συμφέροντα, αλλά μόνον τα ατομικά τους, δεν κατάλαβες ότι αυτό προέρχεται γιατί και συ, ελληνικέ λαέ, ολόκληρος, απ’ τον καθηγητή του πανεπιστημίου ίσαμε τον τελευταίο τσαγκάρη και χωρικό, με τη μεγαλύτερη ευκολία ρουσφετολογείς, συμφεροντολογείς, μικρολογείς, ψεύδεσαι, σοφιστεύεις, δεν κρατείς καμιά σταθερή ηθική αρχή, κανένα ορισμένο ιδεολογικό κοινωνικό πρόγραμμα;

Μήνυμα Μίκη Θεοδωράκη : Ώρα Μηδέν

Εδώ και καιρό ζούμε τις συνέπειες της ανυπαρξίας πολιτικής από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ανυπαρξία πολιτικής που σιγά-σιγά και σταθερά μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Ποια είναι αυτή:

Η χώρα έχει απομονωθεί με την κατάληψη των τελωνείων στα σύνορα με όλες τις όμορες χώρες  και έχει παραλύσει από τα δεκάδες μπλόκα αλλά και από την γενική απεργία όλων ανεξαρτήτως των κλάδων της κοινωνικής ζωής, ενώ οι αγρότες με τα εκατοντάδες τρακτέρ ανακοίνωσαν την απόφασή τους να κατεβούν στην Αθήνα, στην πλατεία Συντάγματος.

Είναι φανερό ότι φτάσαμε πλέον στην ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ ανεξάρτητα από τις κινήσεις της Κυβέρνησης που προς το παρόν παρακολουθεί αδρανής τις εξελίξεις αδύναμη, σαν να μην υπάρχει.

Εμείς ο Λαός

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Ποιος το περίμενε; Ο άνθρωπος που πριν από λίγους μήνες ο Ομπάμα τον έδειχνε στη γυναίκα του λέγοντας: Αυτό το boy κερδίζει όλες τις εκλογές.

Ο άνθρωπος που οι γελοιογράφοι τον έβαζαν να κερδίζει ακόμη και τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ.

Αυτός που όλοι οι πολιτικοί σχολιαστές και αναλυτές τον θεωρούσαν κυρίαρχο του πολιτικού σκηνικού και των εξελίξεων.

Να βρίσκεται τώρα αναγκασμένος να σκάβει τον πολιτικό του τάφο, υπογράφοντας όλες τις απαιτήσεις των δανειστών.

Γνωρίζοντας φυσικά πως είναι τελειωμένος, αφού έχει εναντίον του ολόκληρη την κοινωνία, ακόμη και τα στρώματα που ακόμη δεν μιλούν.

Νομίζει πως θα τα καταφέρει να σωθεί, εφαρμόζοντας το στρίβειν δια των εκλογών. Ήδη στην συγκέντρωση της περασμένης Κυριακής μίλησε για αλλαγή του εκλογικού νόμου, με την καθιέρωση ενός «δίκαιου» αναλογικού συστήματος. Να καταργηθεί δηλαδή το μπόνους των 50 εδρών και το 3% που απαιτείται για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή, ώστε να εμποδιστεί ο Μητσοτάκης και η ΝΔ να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ή συμμαχική με κάποιο άλλο  κόμμα, όπως αυτός με τον Καμμένο.

Η Ελλάδα χρειάζεται το νέο 1843 της και η Ευρώπη το νέο 1848 της

Του Λουκά Αξελού

Το χρονικό της πορείας προς την συντριπτική ήττα που έχουμε υποστεί ως Αριστερά, ως λαός και ως έθνος είναι μακρύ. Ξεκινά δεκαετίες πριν και δεν αφήνει περιθώρια διαφυγής για κανέναν μας.

Το πλήγμα που έχουμε υποστεί είναι πλήγμα υποβάθρου. Για το ότι ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ μπήκε πλησίστιος στον λιμένα των «παικτών του συστήματος» δεν φταίει κανένας ιμπεριαλισμός. Το γεγονός, επίσης, ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προσχώρησε στο στρατόπεδο του ιστορικού αναθεωρητισμού και της απαξίωσης της ΕΑΜικής εποποιίας, υποβαθμίζοντας ως την εκμηδένιση τα εθνικά και γεωπολιτικά ζητήματα, αλλά και το μεταναστευτικό, υιοθετώντας μιαν ανεύθυνη, που αγγίζει τα όρια του γελοίου ως αφόρητα υποκριτική, διεθνιστική -τάχα μου- πολιτική, αποτελεί ένα πρόσθετο στοιχείο της τεράστιας ευθύνης της και για την οποία υπαίτιοι δεν είναι ούτε οι δανειστές, ούτε οι Tζιχαντιστές.

Είναι θλιβερό να χρεωθεί στον ξένο παράγοντα, που σε τελευταία ανάλυση ξέρει να κάνει τη δουλειά του, η πολιτική δειλία της ηγετικής ομάδας του να σηκώσει δηλαδή μέχρι τέλος το βάρος του αγώνα που ιστορικά είχε αναλάβει, μετατρέποντας σε χρόνο ρεκόρ το μεγαλειώδες Όχι ενός λαού σε κατάπτυστο Ναι σε όλα.

Οι εκλογές και τα παράδοξά τους

Του Χρήστου Κάτσικα

Θα μπορούσε κανείς να τα πει και "παράδοξα" των εκλογών, ωστόσο είναι εξόχως πολιτικά:
1. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να πάρει την πλειονότητα του κόσμου που τα τελευταία χρόνια κατέβαινε στο δρόμο εναντίον των μνημονίων και να τον κάνει να ψηφίσει μνημόνιο.
2. Χιλιάδες πολίτες που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ δεν ένιωσαν καμιά ανακούφιση από τη νίκη του καθώς αισθάνονται την καταιγίδα που καλπάζει στα κεφάλια τους
3. Πικρό γέλιο για την είσοδο του Λεβέντη στη Βουλή, πικρότερο για την ύπαρξη αυτών που τον ψήφισαν.
4. Οι πρωθιερείς των μνημονιακών πολιτικών προσέλκυσαν το 90% των ψηφοφόρων
5. Οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής τρίτο κόμμα. Είναι φανερό ότι ο φασισμός δεν πεθαίνει με δίκες και καταδίκες

Μην αγχώνεστε. Θα καθαρίσει ο σοφός λαός

Θα κάνει την μαλακία, θα υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ το 3ο μνημόνιο και όλοι χαρούμενοι και ωραίοι… 
Καλοχώνευτο και τα κεφάλια μέσα… 
Άλλη μια φορά ΡΑΓΙΑΔΕΣ...
Καληνύχτα…
Δες την απόδειξη της "ελεύθερης" επιλογής του λαού…

Το ιστορικό γράμμα του Άρη Βελουχιώτη προς τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ (24/3/1945)

Προς όλα τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ 

Αγαπητοί σύντροφοι,

Με το σημείωμά μου τούτο θα προσπαθήσω να τραβήξω την προσοχή σας στα πιο κάτω.

1. Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση –ομολογία δική σας – για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας. Οι παραβάσεις είναι καθημερινές και σοβαρές. Τις ξέρετε εσείς καλύτερα και δεν συντρέχει κανένας λόγος να τις απαριθμήσω.

2. Αν δεν σας ήταν εύκολο να γνωρίζετε προοπτικά τις προθέσεις της ελληνικής αντίδρασης και των Άγγλων εχθρών της Ελλάδας, τώρα, θέλω να πιστεύω πως πρέπει να μπορείτε να τις βλέπετε. Πρόθεσή τους είναι: όχι να συμβάλουν σε προσπάθεια για ομαλή εξέλιξη της πολιτικής ζωής του τόπου, ή έστω να ανεχθούν απλώς τη δική σας προσπάθεια προς την τέτοια κατεύθυνση, αντίθετα, να οργανώσουν και να διεξαγάγουν με πλεονεκτικές γι’ αυτούς συνθήκες τον εμφύλιο πόλεμο μ’ όλα τα μέσα.

Υπάρχει μια διέξοδος

«Υπάρχει μια διέξοδος, είπε ο παλιάτσος στο ληστή»

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Η σημερινή πρόταση Λαπαβίτσα, για προσφυγή στο λαό, είναι πραγματικά μια διέξοδος, αλλά και μια πρόκληση.

Πρόκληση προς την κυβέρνηση, αν θέλει να κυβερνά μαζί με το λαό ή εξ ονόματος και για λογαριασμό του λαού. Και διέξοδος μαζί, γιατί η απόφαση του λαού, αν επιβεβαιωθεί, θα της δώσει καλύτερες δυνατότητες διαπραγμάτευσης και ευελιξία χειρισμών.

Πρόκληση στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλουν να είναι πρωτοπορία του λαού ή ο ίδιος ο λαός πολιτικά οργανωμένος. Και διέξοδος μαζί, γιατί θα τους δώσει την ευκαιρία να ενωθούν με την κοινωνία, η οποία μέχρι τώρα τους ακολουθεί με δυσπιστία.

Πρόκληση σε όσους επαγγέλλονται την ανάγκη αλλαγής του πολιτικού μας συστήματος, από ολιγαρχικό σε δημοκρατικό, για να δραστηριοποιηθούν και να προσπαθήσουν να πείσουν για την ανάγκη της μονιμότητας αυτής της διαδικασίας.

Κάν' το όπως ο Βαρουφάκης

Φίλε ψηφοφόρε του ΣΥΡΙΖΑ,

όπως ο Βαρουφάκης λέει πως αν δεν υπάρχει ανοιχτό το ενδεχόμενο της ρήξης δεν υπάρχει διαπραγμάτευση, έτσι κι εσύ αν δεν αφήσεις ανοιχτό το ενδεχόμενο της ρήξης με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει δημοκρατία.

Γιατί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει θεμέλιο τη λαϊκή κυριαρχία και όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού, όπως λέει και το Σύνταγμα.

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι μια διελκυστίνδα μεταξύ λαού και κυβέρνησης. Αν δεν ασκείς κριτική στους εκπροσώπους που εξέλεξες δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Αν γίνεις οπαδός και υπερασπίζεσαι την εξουσία ανεξάρτητα τι εξαγγέλλει ή νομοθετεί, τότε είσαι απλώς ένας γλείφτης που αναμένει το μερίδιό του γι αυτή του την εξυπηρέτηση, ή αν δεν έχεις να κερδίσεις κάτι, είσαι απλώς ένας ακόμα χρήσιμος ηλίθιος.

Κάν' το, λοιπόν, όπως ο Βαρουφάκης: 

άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο της ρήξης, όχι μόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με το σύνολο των επαγγελματιών πολιτικών. 

Αριστερά έτσι όπως φεύγουμε ή όπως ερχόμαστε;

Του Καρτέσιου

Από ό,τι ακούω και διαβάζω στα πλαίσια της κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει η απαίτηση μέσα σε ένα μήνα που βρίσκεται στην κυβέρνηση να είχε ήδη: διαλύσει τα ΜΑΤ, κλείσει τις Αμυγδαλέζες, δημιουργήσει τις υποδομές και τις συνθήκες υποδοχής με αξιοπρέπεια για όσους επιστρέψουν από αυτές τις κολάσεις, προχωρήσει στο διαχωρισμό Εκκλησίας – Κράτους, εξετάσει όλες τις υποθέσεις για τις ευθύνες μνημονίων, εξετάσει όλες τις υποθέσεις σκανδάλων, ψηφίσει ολόκληρο το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, βγει από το ευρώ, δημιουργήσει δραχμή και πάρα πολλά άλλα.

Για όλες αυτές τις προσδοκίες σαφώς και φταίει αποκλειστικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός τις δημιούργησε και είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος της κριτικής που τώρα δέχεται. Δεν μπορώ να τον υπερασπιστώ, ούτε όμως θα τον καταδικάσω. Έχει άλλοθι. Σε ό,τι έχει σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον διαχωρισμό Εκκλησίας – Κράτους μπορεί να επικαλεστεί την απουσία αυτοδυναμίας. Και αυτή την απουσία αυτοδυναμίας κανείς λογικός άνθρωπος δε μπορεί να τη χρεώσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Ή ξαναπάμε σε εκλογές ή συγκατοικεί με τους ΑΝ.ΕΛ. και προχωράνε αυτά τα θέματα βήμα – βήμα.

Τρία πουλάκια κάθονταν...

Του Μανόλη Βαρδή

H διαπραγμάτευση τέλειωσε (ή τώρα αρχίζει). Για το πόσο κακομαθημένος είναι αυτός ο «λαός» των γραικύλων, δεν χρειάζεται να πω. Τόσα χρόνια μέμφονταν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι κάπου ανάμεσα στον Μπακούνιν και τον Κιμ Ιλ Σουνγκ. Τώρα, ξαφνικά, τον κατηγορούν ότι πρόδωσε τα ιδανικά: κούρεμα του χρέους, διαγραφή του επονείδιστου κτλ. Πολύ ωραία. Έγινε η πλειοψηφία τόσο επαναστατική που μέχρι και οι ΝΔκρατες, ΠΑΣΟΚοι και άλλοι εγκαλούν τον ΣΥΡΙΖΑ για οπορτουνισμό. Πρόκειται για έναν «λαό» πραγματικά της πλάκας. Είμαι σίγουρος ότι αν αύριο ερχόταν ο Βαρουφάκης και τους έλεγε ότι δεν τα βρήκαμε, κλείνουν οι στρόφιγγες και έξω από το γκεσταμπίτικο ευρώ, θα ρήμαζαν σουπερμαρκετ και ΑΤΜ.

Τα αδιέξοδα του αστισμού και τα αδιέξοδα της αριστεράς: ο λαός και το έθνος σε κίνδυνο

Του Λευτέρη Ριζά

   «Οι μεγάλες, κορυφαίες, στρατηγικές επιλογές του αστισμού μας, αυτές που μεγαλόστομα και γεμάτος αισιοδοξία κι αυτοπεποίθηση παρουσίασε σαν μεγάλες εθνικές επιτυχίες, δηλαδή η ένταξη το ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ, δεν φαίνεται να του έλυσαν κανένα από τα σημαντικά και καίρια προβλήματα του. Ούτε τα εθνικά συμφέροντα και διεκδικήσεις του ούτε την οικονομική πρόοδο και ευημερία του τόπου και του λαού». Έτσι άρχιζα ένα άρθρο μου με τίτλο «Ο αστισμός σε αδιέξοδο, ο λαός και το έθνος σε κίνδυνο», δημοσιευμένο στη ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ [MONTHLY REVIEW], τεύχος 57, το Δεκέμβρη του 1992!!!

       Από τότε τα αδιέξοδα  του αστισμού μας  παραμένουν τα ίδια και έχουν προστεθεί και νέα. Η κατάσταση στα εθνικά μας θέματα παραμένει επικίνδυνα στάσιμη και στο μέγα ζήτημα, το Κυπριακό, είναι μάλλον πολύ χειρότερα. Αιγαίο, Θράκη, Σκοπιανό, νέο δίκαιο της θάλασσας κλπ δεν έχουν κάνει ούτε μισό βήμα για τη λύση τους. Λύση που να ικανοποιεί τα δίκαια της Ελλάδας, να εξασφαλίζει και προάγει την βελτίωση της ζωής και τη χειραφέτηση του λαού.

Top 20 Pasok Voters Countdown (Final)

Αντιπροσωπευτικό δείγμα Ελλήνων ψηφοφόρων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για να βλέπουμε ποιοι ψήφιζαν (και ψηφίζουν) όλα αυτά τα χρόνια εκπροσωπώντας και απαρτίζοντας το σύνολο που ονομάζεται "Πάνσοφος Ελληνικός λαός".