Τα καπετανάτα στην Ελληνική Επανάσταση

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Ένας καλός τρόπος για να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς της Ελληνικής Επανάστασης είναι να την συγκρίνουμε με παρόμοια γεγονότα που συνέβησαν σε μικρή χρονική απόσταση από αυτήν. Τα γεγονότα αυτά δεν λείπουν, δεν είναι σπάνια αν και, συνήθως, τα μεγέθη και οι προδιαγραφές διαφέρουν. Με μικρή διαφορά χρόνου έχουμε πάντως την Αμερικανική Επανάσταση και τον συνακόλουθο αγώνα της Ανεξαρτησίας, την Γαλλική Επανάσταση και τους πολέμους που την ακολούθησαν, τις επαναστάσεις της Λατινικής Αμερικής και τις μακρόχρονες συγκρούσεις με την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες ως προς τα χαρακτηριστικά τους, θα επιλέξω όμως, με το δικαίωμα που μου δίνει η ανάγκη της σύγκρισης, ένα μόνο τομέα στα χαρακτηριστικά αυτά. Ο τομέας αυτός αφορά τόσο την φάση της επαναστατικής εξέγερσης, όσο και την φάση της προάσπισης της νέας επαναστατικής εξουσίας απέναντι στην μαχητική επάνοδο των εχθρών της.

Να το εξηγήσω λίγο αυτό. Η κάθε Επανάσταση χωρίζεται, μπορούμε να ισχυριστούμε, σε δύο φάσεις. Η πρώτη αφορά την καταστροφή του προηγούμενου καθεστώτος, είναι η περίοδος της εξέγερσης και της, αν θέλετε, αποδόμησης του υπάρχοντος, της καταστροφής. Όταν η φάση αυτή ολοκληρωθεί τότε οι προθέσεις και οι ανάγκες αλλάζουν φορά. Τώρα πρέπει να οικοδομηθεί το νέο, η νέα πολιτική εξουσία, οι νέες κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις, το νέο καθεστώς.

Συνήθως ετούτη η διαδικασία γίνεται κάτω από πίεση. Οι επαναστάσεις, για να φιλοσοφήσουμε λίγο, έχουν πολλούς φίλους, έχουν όμως πολύ περισσότερους εχθρούς. Οι τελευταίοι αργά ή γρήγορα βρίσκουν τρόπο να αντεπιτεθούν και να επιζητήσουν την επάνοδο στην προηγούμενη τάξη του κόσμου. Για το λόγο αυτό οι Επαναστάσεις είναι συνδεμένες -πάντοτε σχεδόν- με τον πόλεμο.

Λόγια και φράσεις του Γέρου του Μωριά που έγραψαν ιστορία

Ηχητικό αφιέρωμα στον αρχιστράτηγο της Ελληνικής Επανάστασης Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στο πλαίσιο του εορτασμού της επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821, ετοίμασε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής ‘Αμυνας (ΓΕΕΘΑ).

Όπως ανακοινώθηκε σχετικά, το podcast εστιάζει σε μια ιδιαίτερη πτυχή της κορυφαίας και πολυσχιδούς αυτής στρατιωτικής προσωπικότητας, αυτή του ιδανικού εμψυχωτή των επαναστατημένων Ελλήνων.

Το podcast έχει τον τίτλο «Λόγια Εμψύχωσης από τον αρχιστράτηγο του Αγώνα» και μας υπενθυμίζει τα γενναία λόγια του θρυλικού Γέρου του Μωριά προς τους συμπολεμιστές του, με τα οποία ανύψωνε το ηθικό τους τις πιο κρίσιμες ώρες της Επανάστασης, τους πλημμύριζε με θάρρος και τους πείσμωνε ακλόνητα για την τελική νίκη, προστίθεται στην ανακοίνωση.

Τι έγινε στις 25 Μαρτίου 1821 στην Αγ. Λαύρα; (ένας «εθνικός μύθος» «αποκαλύπτεται»!)

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Απολύτως τίποτα, είναι η απάντηση. Για να είμαστε ακριβείς, η περίφημη ορκωμοσία με το λάβαρο της επανάστασης έγινε στις 17 Μαρτίου.

Αυτή η «αποκάλυψη» του «εθνικού μύθου», τροφοδοτεί όσους διανοούμενους βάλθηκαν να αποκαθηλώσουν την επανάσταση από την συνείδηση του λαού. Υπάρχει, άραγε, ιστοριογραφία χωρίς να έχει διαποτιστεί από την κοσμοθεωρία-ιδεολογία του ιστορικού; Αυτό που έχει σημασία είναι η φώτιση των πηγών, η προσέγγιση, η ερμηνεία τους.

Ήδη, από τον Γενάρη του ’21, στη Βοστίτσα (Αίγιο), είχε προαποφασιστεί να ξεσπάσει η Επανάσταση την άνοιξη. Όπως εξιστορεί πολύ γλαφυρά, ο Δημ. Σταθακόπουλος (Νομικός, Οθωμανολόγος, ερευνητής ελληνικών και τουρκικών αρχείων, ψάξτε τον στο YouTube), εκεί στο Αίγιο, ίσως έχουμε το πρώτο επίσημο επαναστατικό ψήφισμα ότι ο αγώνας ξεκινάει αμετάκλητα. Στις 17 Μαρτίου, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και οι άλλοι προύχοντες της Β. Πελοποννήσου, βρίσκονται στην Αγ. Λαύρα για την πανήγυρη του Αγ. Αλεξίου. Όλοι μαζί, «κεφαλές» και απλοί προσκυνητές, γίνονται συμμέτοχοι στην εξέγερση. Υψώνεται το γνωστό μας λάβαρο και στη συνέχεια, από τις 22 Μαρτίου, βρίσκονται στην Πάτρα. Παράλληλα, στην Αρεόπολη, στις 17 Μαρτίου, ορκίζονται οι της νοτίου Πελοποννήσου και στις 23 μπαίνουν στην Καλαμάτα με τον Κολοκοτρώνη. Δηλαδή, όλος ο Μοριάς, μεταξύ 17 και 25 Μαρτίου, έχει ξεσηκωθεί. Άλλωστε, ο Υψηλάντης, ήδη από 24 Φλεβάρη, έχει επαναστατήσει στο Ιάσιο.

Παράλληλα με τα στρατιωτικά γεγονότα έχουμε και πολιτικά. Η Μεσσηνιακή Γερουσία στην Καλαμάτα επιδίδει ψήφισμα στα προξενεία των ξένων δυνάμεων ότι, πολύ απλά, βρισκόμαστε σε εθνική Επανάσταση. Κάτι αντίστοιχο κάνει και το Αχαϊκό Διευθυντήριο στην Πάτρα, τις ίδιες ημερομηνίες 24-26 Μαρτίου.

Η παρέλαση της 25ης Μαρτίου και η πρόσκληση των «Προστάτιδων Δυνάμεων»

(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ορέστης Παναγιώτου)

Η αποικία γιορτάζει

Του Νικόλα Δημητριάδη

Τις μέρες αυτές φαίνεται ότι γίνονται συζητήσεις για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου και τη στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα. Το ζήτημα που έχει τεθεί δεν είναι μόνον η πραγματοποίηση ή μη της παρέλασης (τελικώς φαίνεται ότι θα γίνει), ή ο τόπος διεξαγωγής της, αλλά και οι ξένοι επίσημοι που θα προσκληθούν να παραστούν και να τιμήσουν εκ μέρους των χωρών τους την επέτειο. Όπως αναφέρουν δημοσιεύματα στο Βήμα και την Καθημερινή, η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε τρεις αρχηγούς κρατών για να τους προσκαλέσει να παραστούν στην παρέλαση: τον βασιλιά Κάρολο της Αγγλίας, τον Γάλλο Πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν και τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο συμβολισμός είναι προφανής: πρόκειται για τους αρχηγούς των τριών Προστάτιδων Δυνάμεων, που συμμετείχαν στη ναυμαχία του Ναυαρίνου και έδωσαν τα ονόματά τους στα νεοπαγή «κόμματα» του νέου ελληνικού κράτους.

Δεν πρέπει να μας προκαλεί απορία η επιλογή αυτή. Η στόχευσή είναι συγκεκριμένη: η πρόσκληση των τριών αυτών αρχηγών ανταποκρίνεται στις ιδεοληψίες του σκληρού πυρήνα του εθνομηδενισμού, όπως τις διατύπωσε πρόσφατα και ο καθηγητής Ρόντρικ Μπήτον σε συνέντευξή του: «η ελευθερία μας δεν κατακτήθηκε με αγώνες, μας χαρίστηκε από τους ξένους». Αυτό είναι το μήνυμα-νουθεσία που εκπέμπει ο φιλελεύθερος ακαδημαϊκός εθνομηδενισμός. Γι’ αυτό και η παρέλαση επιδιώκεται να πραγματοποιηθεί υπό την σκέπη των τριών χωρών που υποτίθεται ότι μας χάρισαν την ελευθερία μας.

Του Ευαγγελισμού και της Επανάστασης

Του Θανάση Παπαθανασίου

Δρ. Θεολογίας

Του Ευαγγελισμού σήμερα. Που πάει να πει, γιορτάζουμε επειδή έχουμε Καλά Νέα: ότι ο θάνατος θα νικηθεί! Τι νόημα έχει άλλωστε να γιορτάζεις, αν το σήμερά σου δεν το ποτίζει η βροχή από το μέλλον;

Ο Ευαγγελισμός βοά ότι ζυγώνει Πάσχα. Μα αυτό σημαίνει κάτι πολύ ιδιαίτερο και πολύ σημαντικό για τη φετινή συγκυρία μας. Πάσχα είναι το ριζικά νέο, αυτό που δεν έχει ξαναϋπάρξει. Ανάσταση δεν είναι το ξαναζωντάνεμα στην πρότερη κατάσταση (αυτό θα ήταν σαν την φρικτή αθανασία του Σίσυφου). Ανάσταση είναι το πέρα κι από την πρότερη κατάσταση: συντριβή κάθε λογής θανάτου. Σήμερα όλοι λαχταράμε να νικηθεί ο ιός, και κανείς μας δεν θέλει να πάει απ' αυτόν. Σ' αυτήν όμως την (απόλυτα ανθρώπινη) λαχτάρα φωλιάζει ένας κίνδυνος: να θεωρηθεί κανονικότητα η πρότερη κατάσταση! Ε όχι, δεν είναι κανονικότητα η αποθέωση του εγωισμού ως κλειδιού για την επιτυχία, η επιτυχία ως λεηλασία του κοινωνικού, ο δαρβινισμός ως ατμομηχανή της ανάπτυξης, τα ιερά είδωλα στη θέση του ζωντανού Χριστού...

Ο εγκλεισμός στο σπίτι ευνοεί τον ύπνο, μα εδώ χρειάζονται αγρυπνίες για το έκτακτο και για το άτακτο. Το έκτακτο να μη θρονιαστεί θεσμικά, κι ο άτακτος Προμηθέας να μην "ξεχαστεί" στον Καύκασο. Τη Δημοκρατία και τα μάτια μας...

25 Μάρτη 1821 - 25 Μάρτη 2020

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Μπορεί η πανδημία να έκλεισε τους Έλληνες στα σπίτια τους, μα η σημαία μας κυματίζει ελεύθερη, όπως ελεύθερη είναι η ψυχή κάθε αληθινού Έλληνα.

Ημέρα χαράς και μνήμης η σημερινή! Ζεσταίνεται η ψυχή σήμερα, στη σκέψη των ηρώων του έθνους μας που με τους αγώνες τους και τις θυσίες τους, κρατήσανε άσβηστο την πόθο της ελευθερίας στους σκλαβωμένους.

Τετρακόσια χρόνια διαρκούς αντίστασης, δεκάδες επαναστάσεις, μετάγγισαν με το αίμα και την πίστη στους απροσκύνητους, τους ανυπότακτους Έλληνες την ιδέα ότι δεν αξίζει ζωή χωρίς ελευθερία!

Κάθε λέξη του Μακρυγιάννη καίρια και τωρινή...

Σκουριά! Παντού σκουριά;

Τούβλα από εκεί, μπάζα από εδώ...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821

«Κάθε καταιγίδα ξεκινάει με μια απλή σταγόνα»

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Ο Ιταλός αναρχικός Lorenzo Orsetti (γνωστός ανάμεσα στους συμπολεμιστές του ως Tekoser) σκοτώθηκε τη Δευτέρα στο Baghouz της Συρίας όπου μαχόταν με τους Κούρδους κι Άραβες του SDF/YPG/YPJ ενάντια στον τελευταίο θύλακα που έχει απομείνει στο ISIS. Είχε φροντίσει να αφήσει το ακόλουθο γράμμα σε περίπτωση –που θεωρούσε πολύ πιθανή– να σκοτωθεί:

"Γεια σας.

Αν διαβάζετε αυτή την στιγμή αυτό το μήνυμα είναι σημάδι πως δεν είμαι πια σε αυτόν τον κόσμο. Μην λυπηθείτε παρά μόνον λιγάκι γιατί εμένα δεν με λυπεί· δεν μετανιώνω για τίποτα, είμαι νεκρός επειδή έκανα αυτό που θεωρούσα σωστό, υπερασπιζόμενος τους πιο αδύναμους και παραμένοντας πιστός στις ιδέες μου για δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία. Επομένως, παρόλο που έφυγα νωρίς, η ζωή μου μπορεί να θεωρηθεί μια επιτυχία και είμαι σχεδόν σίγουρος πως έφυγα με το χαμόγελο στα χείλη. Δεν θα μπορούσα να έχω επιθυμήσει κάτι περισσότερο.

Σας εύχομαι το καλύτερο δυνατό και ελπίζω (αν δεν το έχετε ήδη κάνει πράξη) να αποφασίσετε να δώσετε την ζωή σας για τον πλησίον σας, γιατί μόνον έτσι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος. Μόνον νικώντας τον ατομισμό και τον εγωισμό μέσα μας μπορούμε να κάνουμε την διαφορά. Οι καιροί είναι δύσκολοι, το ξέρω, αλλά μην αφήνεστε στην παραίτηση, μην εγκαταλείπετε την ελπίδα· ποτέ! ούτε για μια στιγμή.

Αν θέλει το έθνος να πεθάνει, ας πεθάνει

Του Στάθη

 Αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι το χορός του Ζαλόγγου δεν έγινε ποτέ, κι ας τον περιγράφει κι ας τον υμνεί ο Σολωμός, αν δεν μας νοιάζει ότι ο Μακρυγιάννης ήταν ήρωας και μας νοιάζει ότι ήταν αλκοολικός, αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν σφαγέας, το έθνος αυτό θα πεθάνει.

  Και εάν το έθνος θέλει να πεθάνει, ας πεθάνει.

  Όταν στα σχολεία διδάσκουμε την Ιστορία διαμελισμένη, όταν τα παιδάκια εξ απαλών ονύχων μαθαίνουν τη γλώσσα μας μέσα από σχολικά ανθολόγια με συνταγές μαγειρικής ή από διαφημιστικά κείμενα κι όχι από τον λογοτεχνικό μας θησαυρό, όταν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές έχουν απεργήσει για όλα τα άλλα εκτός από το περιεχόμενο των σπουδών, τότε αυτή η χώρα πάει για προτεκτοράτο, πήγε κι έφθασε.

  Όταν στα ΑΕΙ λυσσομανάει ο εθνομηδενισμός, όταν τα μπροστοκρίαρα του εθνομηδενισμού έχουν το λύειν και το δεσμείν, όταν κάνουν κουμάντο σε καριέρες και ακολουθούνται από χαμερπείς γλείφτες, όταν η ιδεολογική γλίτσα γίνεται βία και τρομοκρατία, τότε το έθνος πεθαίνει. Και αν αυτό το έθνος θέλει να πεθάνει, ας πεθάνει.

Αργίες...

"Αν επιλέγαμε την ρήξη θα διαλυόταν η χώρα"....Ευτυχώς Τσιπρα που δεν σε άκουσαν το 1821

Ένα από τα πολλά αμίμητα που είπε ο Τσίπρας μετά την 13η Ιουλίου του 2015 για να δικαιολογήσει την επιλογή του να υπογράψει τρίτο και σκληρότερο τρίτο μνημόνιο ήταν ότι δεν ήθελε προσωπικά να το κάνει (σήμερα λέει ότι το ήθελε) αλλά αν δεν το έκανε η χώρα θα διαλυόταν!

Ο Τσίπρας βέβαια είχε φροντίσει στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του να εξαντλήσει τα ταμειακά αποθέματα της χώρας πληρώνοντας τους δανειστές χωρίς να έχει στήσει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο και η αλήθεια είναι ότι εντός του ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία εναλλακτικών σχεδίων είχαν κατατεθεί.....

Πάμε πίσω στο επιχείρημα Τσίπρα "Αν δεν υπέγραφα, αν επέλεγα την ρήξη η χώρα θα διαλυόταν" και μέρα που είναι σήμερα και γιορτάζουμε την εθνική παλιγγενεσία να πούμε δύο βασικά πράγματα.....

Για την εθνική μας επέτειο της 25ης Μαρτίου

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Πολλές φορές, τον τελευταίο καιρό, διερωτήθηκα πως αλήθεια μπορεί να λειτουργεί το μυαλό των κυβερνητικών μας, που όλοι δίνουν την εντύπωση "κανονικών ανθρώπων", αλλά όμως δέχονται σταδιακά, και με μορφή του μαρτυρίου της σταγόνας, το τέλος των συμπατριωτών τους, και συνεπώς και της Ελλάδας;;;;; ΠΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ;;; Είναι, πράγματι, ένα μεγάλο μυστήριο, άλυτο μέχρι στιγμής, η απόλυτη σχεδόν επικράτηση του τρόμου του GREXIT, παρότι προ πολλού η όποιας μορφής σύγκριση, και με οποιονδήποτε τρόπο, αφενός των δεινών και κινδύνων ενός GREXIT, και των αντίστοιχων της πειθήνιας-εξευτελιστικής-αντεθνικής παραμονής στο ευρώ, γέρνει σαφέστατα υπέρ των δεύτερων. Ωστόσο, οι πατέρες του Έθνους μας, αριστεροί κεντρώοι και δεξιοί (δεν υπάρχει, φυσικά, ουδεμία διαφορά ανάμεσά τους, με μόνη εξαίρεση το ΚΚΕ), λειτουργούν ωσάν να είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι τα Μνημόνια και τα βασανιστήρια που απορρέουν από αυτά, η κυρία Μέρκελ που τους  "κάνει την τιμή να συνομιλεί μαζί τους", να "φιλιέται επαγγελματικά μαζί τους", να "καταδέχεται να σηκώνει το τηλέφωνο για να συνομιλεί μαζί τους", ο κ. Σόιμπλε που υποστηρίζει έμμεσα, αλλά συχνά και άμεσα ότι "ουδεμία σημασία έχει το επισήμως αναγνωρισμένο δραματικό λάθος του ελληνικού προγράμματος", διότι η πραγματικότητα είναι ότι εμείς οι ανίκανοι, οι τεμπέληδες και οι ανεπρόκοποι  Έλληνες φταίμε για την αποτυχία του, και συγκεκριμένα επειδή δεν δεχόμαστε με ευχαρίστηση το ξεπούλημα βωμών και εστιών της πατρίδας μας, τη ζουγκλοποίηση της αγοράς εργασίας μας και την απόλυτη εξαθλίωσή μας, στα οποία πρόσφατα προστίθεται και η υποχρέωσή μας να περιθάλψουμε του κόσμου τους δυστυχισμένους μετανάστες, που ουδείς πια τους δέχεται εντός των συνόρων τους.

«Δεν εκρέμασε ποτέ φούντα εις το σπαθί του…» – Ο Κολοκοτρώνης και οι Άγγλοι

Στα πλαίσια του αγγλορωσικού ανταγωνισμού (που ξεκίνησε περίπου στα μέσα του 17^ου αι.) για την κατάχτηση μεγαλύτερων κομματιών της «πίτας» του παγκόσμιου εμπορίου, η Αγγλία ακολούθησε πιστά το δόγμα της ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εναντιώθηκε στους βαλκανικούς λαούς όποτε διεκδίκησαν την απελευθέρωσή τους και την ανεξαρτησία τους. Το ίδιο συνέβη και στην περίοδο της επανάστασης του 1821, αλλά και αργότερα (είναι  χαρακτηριστική –και πιο πρόσφατη άλλωστε- η ανάμιξη του αγγλικού παράγοντα στα δρώμενα στη χώρα μας κατά τη δεκαετία του 1940 που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο).

Οι Άγγλοι, όποτε αμφισβητήθηκε η κυριαρχία των πασάδων πήραν ανοιχτά το μέρος των Τούρκων και άλλοτε φανερά, άλλοτε με  «διπλωματικό» τρόπο κράτησαν εχθρική στάση και επενέβηκαν ανοιχτά εναντίον του δίκιου και των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Με αφορμή τις δύο ανακοινώσεις των Υπουργών Παιδείας των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ για την 25η Μαρτίου 2015 και 2016, μερικές σύντομες σκέψεις

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

«Αραπιάς άτι, Γάλλου νους, βόλι Τουρκιάς, τοπ' Άγγλου!

Πέλαγο μέγ', αλίμονο, βαρεί το καλυβάκι·»

           Διονύσιος Σολωμός, Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Στις δύο ανακοινώσεις των Υπουργών Παιδείας για την 25^η Μαρτίου (Μπαλτάς 2015 και Φίλης 2016) λανθάνει μια άποψη - ευρέως διαδεδομένη στους κόλπους της επίσημης αριστερής διανόησης και οργανωμένων τμημάτων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι στο λαό της αριστεράς- περί του εθνικού φαινομένου. Δεν αναφέρομαι σε ορισμένα στερεότυπα που αναπαράγονται, όπως η αποσιώπηση της σημασίας του θρησκευτικού συναισθήματος των ορθοδόξων επαναστατών και η μονοδιάστατη θεώρηση της Ελληνικής Επανάστασης ως τέκνο του Διαφωτισμού (Μπαλτάς, 2015). Η αναφορά αυτή, πέραν του ότι είναι απολύτως στρεβλωτική της πραγματικότητας των δρώντων υποκειμένων, αντανακλά τον ιδεολογικό μεταπρατισμό τμημάτων της ευρωπαϊστικης αριστεράς, που επιχειρεί ν’ αναλύσει ιστορικές διαδικασίες στη βάση αποκλειστικά της εξέλιξης των δυτικών κοινωνικών σχηματισμών. Κρίμα γιατί μια από τις ιδεολογικές αφετηρίες της λεγόμενης ανανεωτικής κομμουνιστικής αριστεράς ήταν η δημιουργική εφαρμογή της μαρξιστικής θεωρίας προσαρμοσμένη στις εγχώριες κοινωνικές συνθήκες σε αντίθεση με το «δογματικό» ΚΚΕ.

Ένα σχόλιο για το ανιστόρητο μήνυμα του υπουργού Παιδείας για την 25η Μαρτίου!!!

Το  διαβάσαμε, το ξαναδιαβάσαμε. Bάλαμε και τα πρεσβυωπικά γυαλιά μας και το ματακοιτάξαμε… ΤΙΠΟΤΑ!!!

Πουθενά η λέξη Τούρκος, δυνάστης, τύραννος!

Μα ούτε και σκλαβιά και λευτεριά, Ζάλογγο και Μεσολόγγι, Καραϊσκάκης και Κολοκοτρώνης.

Δεν υπάρχει κύριε υπουργέ μας, ούτε παρελθόν, ούτε μέλλον στο καινούριο έθνος σας με τέτοια ανάγνωση της ιστορίας, σκλάβοι του “πολιτικά ορθού” της σύγχρονης Ευρώπης, όπως την αποκαλείτε, οι σύγχρονοι νεοέλληνές σας.

Γιατί οι Έλληνες του Νικηταρά του Τουρκοφάγου και του Μακρυγιάννη καλά γνωρίζουν ότι το 1821 κατέκτησαν με την κόψη του σπαθιού την τρομερή τη λευτεριά τους, απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά.

Και ακόμη, η 25η Μαρτίου είναι μνημόσυνο ιερό κύριε “υπουργέ μου”, και η ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ιερή ημέρα της εθνικής παλιγγενεσίας του διαχρονικά αθάνατου ελληνικού έθνους.

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ

Λαέ μην σκύψεις άλλο το κεφάλι!

Ζβάρα βρε

Το video αυτό δημιουργήθηκε για τις ανάγκες σχολικού αφιερώματος για την Επανάσταση του 1821 (ΓΕ.Λ. Καρέα) και δεν έχει καμία οικονομική σκοπιμότητα.

25η Μαρτίου 1821-25η Μαρτίου 2016, βίοι παράλληλοι

Του Γιώργου Καραμπελιά 

Στις αρχές του 19ου αιώνα, λίγο πριν την Επανάσταση του ’21, ο Ιωάννης Καποδίστριας και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σε δύο υπομνήματα, ο πρώτος προς τον τσάρο το 1811 και ο δεύτερος προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το 1820, υπολόγιζαν τον αριθμό των Ελλήνων σε 7 έως 9 εκατομ., ανάλογο με εκείνον των Τούρκων και με τα 9 εκατ. της κοσμοκράτειρας Αγγλίας την ίδια εποχή.
Οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι δεν ξεπερνούσαν, μαζί, τα 3 εκατ. Κατανοούμε έτσι γιατί, από τον Ρήγα ως την Φιλική Εταιρεία, το όραμα των Ελλήνων για το μελλοντικό τους κράτος, είχε βυζαντινές διαστάσεις – εξ ου και η επανάσταση στη Μολδοβλαχία, παράλληλα με την Πελοπόννησο και τα σχέδια για μια επαναστατική εξέγερση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Αυτός ο ελληνισμός, που έσφυζε από ζωτικότητα και πρωτοστατούσε στην οικονομική και πνευματική ζωή της ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης –από την Οδησσό και τον Πόντο έως τη Βιέννη–, υπήρξε και ο πρωταγωνιστής της μεγαλύτερης επανάστασης των αρχών του 19ου αιώνα που συντάραξε την Ευρώπη και τον κόσμο.