Αντί ανακήρυξη ΑΟΖ εξαγγελία Θαλάσσιων Πάρκων

 Του Νίκου Ιγγλέση

Η Τουρκία από καιρό έχει καταθέσει τα όρια της υφαλοκρηπίδας της που αποκαλεί «Γαλάζια Πατρίδα» και η Λιβύη, την περασμένη εβδομάδα, κατέθεσε τα, κατά την άποψή της, όρια της δικής της υφαλοκρηπίδας. Η Ελλάδα, όπως πάντα ένα βήμα πίσω, προσπαθεί να  απαντήσει με την εξαγγελία δύο θαλασσίων πάρκων, ένα στο Ιόνιο και ένα στο Αιγαίο. Το τελευταίο αμφισβητήθηκε ήδη από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η Τουρκία και η, απόλυτα εξαρτημένη από αυτήν, κυβέρνηση της Τρίπολης στη Λιβύη έχουν εκδώσει χάρτες με τα σημεία βάσης, τις ευθείες γραμμές βάσης και τα εξωτερικά όρια της διεκδικούμενης υφαλοκρηπίδας τους σε συνάφεια βέβαια με το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019. Όλες οι ρηματικές διακοινώσεις, τα σχετικά έγγραφα και οι χάρτες έχουν κατατεθεί στο Γραφείο Ωκεάνιων Υποθέσεων του Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ (DOALOS).

Κοινά χαρακτηριστικά και στις δύο περιπτώσεις:

Πρώτον, Τουρκία και Λιβύη διεκδικούν υφαλοκρηπίδα και όχι ΑΟΖ, ώστε να μπορούν να επικαλεστούν αποτελεσματικότερα τη μεγάλη ηπειρωτική ακτογραμμή τους.

Δεύτερον, ισχυρίζονται ότι όλα τα ελληνικά νησιά δεν έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων τους, που σήμερα είναι στα 6 ν.μ. Κατά συνέπεια δεν έχουν ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε, πολύ περισσότερο, ΑΟΖ η Κρήτη με τη Γαύδο, το Σύμπλεγμα της Μεγίστης, όπως και όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

12 ναυτικά μίλια: ο εκφυλισμός ενός εθνικού δικαιώματος

Του Δημήτρη Μάρτου

Έχουμε κορεστεί από την επανάληψη διακηρύξεων για τα εθνικά μας δικαιώματα στις θάλασσες, του τύπου της πρόσφατης δήλωσης του υπουργού Άμυνας από τη Λέρο ότι «…τα νησιά της Δωδεκανήσου έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα, σε ΑΟΖ και σε χωρικά ύδατα έως 12 μίλια, όπως ακριβώς προβλέπει η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία αποτελεί και εθιμικό Δίκαιο και δεσμεύει τους πάντες…». Το ζήτημα δεν είναι να διακηρύττεις συνεχώς και με σθένος ένα εθνικό σου Δικαίωμα αλλά να το εφαρμόζεις.

Μήπως, αντί για την εφαρμογή του «εθιμικού Δικαιώματος, που δεσμεύει τους πάντες», η κυβέρνηση προσχωρεί, έστω και ακούσια, στο εθιμικό δικαίωμα που προσπαθεί να επιβάλλει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο το Τουρκικό κράτος;

Ως αντίλογο σε αυτήν την κατηγορία η κυβέρνηση, όταν δεν προβάλλει την εκφυλιστική θέση ότι τα «12 μίλια είναι ένα ισχυρό διπλωματικό χαρτί», τότε διαβεβαιώνει ότι η εφαρμογή θα γίνει στον κατάλληλο χρόνο όταν κρίνει αυτή και πάντοτε στο πνεύμα του διαλόγου.

Ο χρόνος, όμως, δεν είναι ουδέτερος σχετικά με την εφαρμογή των δικαιωμάτων σου, γιατί η αργοπορία μπορεί να δημιουργήσει νέο εθιμικό Δίκαιο, όπως προσπαθεί να κάνει η Τουρκία και με την κατοχή της Κύπρου. Και, επιπλέον, οι ευκαιρίες όταν παρουσιάζονται δεν αξιοποιούνται, όπως δεν αξιοποιήθηκε η πρόσφατη ευκαιρία ‘’Μενέντεζ’’.

Η εφαρμογή του Δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων οφείλει να γίνει μονομερώς και όχι σε συμφωνία με την Τουρκία, όπως έχουν κάνει όλες οι χώρες του κόσμου και όπως έγινε και με την εφαρμογή αυτού του Δικαιώματος στην πλευρά του Ιονίου πελάγους.

Η Κύπρος “βορά” της Αθήνας στην τουρκική βουλιμία

Του Κώστα Μαυρίδη

Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο, διάφοροι στην Αθήνα νόμισαν ότι η εγκατάλειψη της θα χορτάσει το τουρκικό θηρίο, αλλά έπεσαν έξω. Μεσολάβησαν δεκαετίες εδραίωσης της κατοχής, με τον τουρκικό επεκτατισμό να προχωρεί βήμα-βήμα, με κορύφωση των παρανομιών στην Κυπριακή ΑΟΖ, στην ελληνική κυριαρχία νησιών στο Αιγαίο, με το «Τουρκολυβικό Μνημόνιο» που ακρωτηριάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας-Κύπρου στην Αν. Μεσόγειο κι ένα μπαράζ άλλων παρανομιών κι απειλών. Ενώπιον τέτοιου ωμού επεκτατισμού, οι εγχώριες πλαδαρές θεωρίες δεκαετιών βούλιαξαν και η Αθήνα εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια να συνειδητοποιεί εκείνο που η πλειονότητα των πολιτών υποδείκνυε. Ο τουρκικός επεκτατισμός δεν αντιμετωπίζεται με «προσαρμογές» προς τα πίσω αλλά με πανεθνική αποτρεπτική στρατηγική στηριγμένη στον ορθολογισμό της οικονομικής, διπλωματικής και προπάντων της αμυντικής ισχύος κι ετοιμότητας.  

Σε όλο το διάστημα, η Τουρκία επέμενε σε «διμερείς διαφορές» και «διάλογο», ενώ η Αθήνα κατόπιν μιας εκστρατείας διεθνώς και την ΕΕ, με την στήριξη όλων μας, προέβαλε την ουσία του προβλήματος ως παραβίαση των αρχών της ΕΕ και του Διεθνούς Δικαίου, με αποτέλεσμα ανάλογες καταδικαστικές αποφάσεις και ψηφίσματα. Μόλις τον Ιανουάριο του 2023, με πρωτοβουλία μου συμπεριλήφθηκε αναφορά στην Έκθεση για την Ευρωπαϊκή Κοινή Άμυνα και Ασφάλεια, που καλεί τα κράτη-μέλη να επιβάλουν απαγόρευση πώλησης όπλων στην Τουρκία και καταδικάζεται η τουρκική συμπεριφορά στην Αν. Μεσόγειο και το «Τουρκολυβικό Μνημόνιο». Η στήριξη από ΗΠΑ, ΕΕ, Γαλλία και άλλους, δημιούργησε ένα ευνοϊκό περιβάλλον υπέρ Ελλάδας-Κύπρου και πάγωσε τις ευρωτουρκικές σχέσεις. Εξού, υποδεικνύαμε φορτικά ότι το στρατηγικό κενό στις ευρωτουρκικές σχέσεις πρέπει να διαμορφωθεί τώρα με πρωτοστάτες Αθήνα και Λευκωσία.

Γ. Κοντογιώργης: «Αποτροπή σημαίνει 12 ν.μ. Αιγιαλίτιδα Ζώνη παντού, τώρα»

Ο Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη, υποστήριξε ότι όλοι οι δρώντες μεγάλης ισχύος, πατώντας στην έλλειψη συνεκτικής εθνικής στρατηγικής βάθους, επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα κλίμα, με το δίλημμα «αν θέλετε να αγοράσετε χρόνο ηρεμίας με την αναθεωρητική Τουρκία, τότε πρέπει να προσέλθετε σε διαπραγματεύσεις, που θα περιλαμβάνουν και παραχωρήσεις».

Δυστυχώς, όπως λέει, το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν αντιλαμβάνεται ότι αν δεν υπάρχει στρατηγική αποτροπής όχι μόνο στις δηλώσεις και τον στρατιωτικό εξοπλισμό, αλλά και βούλησης για άσκηση αποτροπής με ενέργειες όπως η άμεση επέκταση παντού της Αιγιαλίτιδας ζώνης σου στα 12 ν.μ., πολύ γρήγορα δεν θα «φινλανδοποιηθείς» απλά, αλλά θα μετατρέψεις όλο το Αιγαίο σε Ίμια και θα χάσεις και το γεωπολιτικό βάθος που προσδίδει στον Ελληνισμό, η Κύπρος.

Η Τουρκία σε απειλεί με πόλεμο αν πας στα 12 ν.μ. και την ίδια ώρα όχι απλά παραβιάζει τα 6 ναυτικά σου μίλια, αλλά κάνει υπερπτήσεις πάνω από νησιά και ηπειρωτικό έδαφος. Ας πας λοιπόν στα 12 ν.μ. που είναι δικαίωμα σου από το Δίκαιο της Θάλασσας, ας ανακηρύξεις ΑΟΖ κι ας καλέσεις όποιον νομίζει ότι θίγεται με την ΑΟΖ σου σε διαπραγμάτευση και μόνο για αυτό.

Γιατί η Ελλάδα αντιδρά σαν ηττημένη πριν καν μπει στη μάχη

Του Γιάννη Ραχιώτη

Είναι γνωστό ότι η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 αναγνωρίζει στα παράκτια κράτη δικαίωμα χωρικών υδάτων μέχρι 12 μίλια, υφαλοκρηπίδας κατ’ αρχήν 200 μίλια (ναυτικά) και ΑΟΖ 200 μίλια με αφετηρία τις "γραμμές βάσης". Σε περίπτωση ανεπαρκών αποστάσεων προβλέπεται η αρχή της μέσης γραμμής. Το δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα θεωρείται αυθύπαρκτο, ενώ για την ΑΟΖ απαιτείται καθορισμός.

Τα ίδια δικαιώματα απονέμει ρητά η σύμβαση και στα νησιά. Τη σύμβαση έχει υπογράψει η Ελλάδα, όχι όμως και η Τουρκία, οπότε κατ’ αρχήν δεν την δεσμεύει. Αυτό δεν την εμπόδισε να καθορίσει ΑΟΖ με τη Λιβύη, με τη διαδικασία που προβλέπει η σχετική σύμβαση. Η Τουρκία δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στα νησιά, γι' αυτό και δεν προσχωρεί στη Σύμβαση. Συνεπώς, με βάση τη μέση γραμμή, θεωρεί ότι αποτελεί δική της υφαλοκρηπίδα (και μελλοντικά ΑΟΖ) το μισό Αιγαίο και ολόκληρη η θαλάσσια έκταση μεταξύ Κύπρου, Τουρκίας, Καστελόριζου, Ρόδου και Κρήτης.

Κουτσούμπας: Ο λαός να απορρίψει τα εκβιαστικά διλήμματα και να μην δεχθεί καμία υποχώρηση στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας

"Οι συμφωνίες της ελληνικής κυβέρνησης με την Ιταλία και Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, ανοίγουν τους δρόμους της αβύσσου, όντας ενταγμένες στις επικίνδυνες επιδιώξεις των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ σε ολόκληρη την περιοχή. Μέρος αυτών των επιδιώξεων είναι και η συνεκμετάλλευση των θαλάσσιων ζωνών της ΝΑ Μεσογείου, του Αιγαίου και η επιβολή της διχοτομικής λύσης στο Κυπριακό" ανέφερε μεταξύ άλλων στην ομιλία του ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στην Ολομέλεια της Βουλής για την επικύρωση των συμφωνιών για τις ΑΟΖ επισημαίνοντας ότι οι αστικές πολιτικές δυνάμεις θέλουν τον λαό θεατή να παρακολουθεί ανήσυχος και μπερδεμένος τα παιχνίδια που παίζονται στην ιμπεριαλιστική σκακιέρα.

"Οι ισχυρισμοί σας ότι η συμφωνία με την Αίγυπτο ακυρώνει το απαράδεκτο τουρκολιβυκό σύμφωνο, δεν ευσταθούν. Οι διεκδικήσεις της Τουρκίας αφορούν μια ευρύτερη θαλάσσια περιοχή, συμπεριλαμβανόμενης και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, στην οποία έχουν χαραχτεί οικόπεδα στα οποία ετοιμάζεται για έρευνες και εκμετάλλευση η Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου" τόνισε ο κ. Κουτσούμπας.

Η ελληνοτουρκική αναμέτρηση και η στρατηγική του χάους

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η διαιώνιση της παρούσας κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο, και εφόσον δεν ληφθούν πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης, εγκυμονεί τον κίνδυνο καταστροφικής πολεμικής αναμέτρησης Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας (αυξάνοντας ταυτόχρονα την πίεση στην Ελλάδα για παραχωρήσεις στην Τουρκία). Αθήνα και Άγκυρα εγκλωβίζονται σε τροχιές που καθιστούν όλο και δυσκολότερη οποιαδήποτε υποχώρηση, ακόμα κι αν –κάτι που δεν είναι βέβαιο– δεν υπάρχουν τρίτες δυνάμεις που επιδιώκουν τη σύγκρουση.

Δεν σημαίνει ασφαλώς αυτό ότι θα γίνει οπωσδήποτε πόλεμος. Σημαίνει όμως ότι ο κίνδυνος είναι υπαρκτός (ακόμα κι από λάθος), αν δεν μεσολαβήσει εναργής βούληση για την αποτροπή του, αλλά κυρίως για την εξουδετέρωση των αιτίων που προκάλεσαν την εμφάνισή του. Το ποιος έχει δίκιο στην αντιπαράθεση είναι πολύ σοβαρό, αλλά όχι πρωτεύον θέμα.

Σε αντίθεση με την ορολογία κυβέρνησης, κομμάτων και ΜΜΕ, η περιοχή όπου γίνεται τώρα η αντιπαράθεση δεν είναι υπεράνω ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αφορά δυνάμει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Δεν υπάρχει εκεί ούτε ελληνική, ούτε τουρκική υφαλοκρηπίδα. Υπάρχει υφαλοκρηπίδα προς οριοθέτηση, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Είναι πρακτικά βέβαιο ότι η οριοθέτηση θα αποδώσει τμήμα στην Ελλάδα και τμήμα στην Τουρκία.

Θεωρούμε ότι καλώς εστάλη ο στόλος για αποτροπή, γιατί ήταν αδύνατο να ανακοπεί η Τουρκία διαφορετικά, στο σημείο που βρίσκονται τα πράγματα, ή αφέθηκαν να βρεθούν από την προηγούμενη και τη σημερινή κυβέρνηση. Καλώς εστάλη όμως μόνο αν χρησιμεύσει στο να βρεθεί αξιοπρεπής διέξοδος. Όχι αν οδηγηθούμε σε πόλεμο που δεν μπορούμε να κερδίσουμε ούτε εμείς, ούτε η Τουρκία.

Υπάρχει κόκκινη γραμμή;

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τα ερωτήματα στρατηγικής που καλείται να απαντήσει πειστικά η Αθήνα σε αυτή την κρίση

Το εξελισσόμενο «σεργιάνι» του τουρκικού ωκεανογραφικού σκάφους «Oruc Reis», συνοδεία βοηθητικών και πολεμικών πλοίων, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας λογαριάζεται ως η απάντηση της Άγκυρας στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης μέρους των ΑΟΖ των δύο χωρών.

Αλλά και ως απόπειρα της Τουρκίας –δεδομένου ότι το σκάφος είχε βγει και πριν από τη συμφωνία με το Κάιρο– να δημιουργήσει τετελεσμένα. Ενδεχομένως και ως δοκιμασία των ελληνικών «κόκκινων γραμμών», των αεροναυτικών δυνατοτήτων, της στρατιωτικής αντοχής και της διπλωματικής ικανότητας της Ελλάδας.

Μπορεί ακόμη να ερμηνευθεί ως ένας ακόμη εκβιασμός προς την Ευρώπη και τις ΗΠΑ για να αναλάβουν ρόλο διαμεσολαβητή σε έναν διάλογο στον οποίο θα απλωθούν πάνω στο τραπέζι όλες οι τουρκικές διεκδικήσεις επί ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Μπορεί επίσης κάποιος να το δει ως προσπάθεια του Ερντογάν να στρέψει το ενδιαφέρον των Τούρκων πολιτών μακριά από την επαπειλούμενη επιδείνωση της οικονομικής κρίσης ή ως μια απάντηση στην αντιπολίτευση, η οποία τον κατηγορεί ότι έχει απεμπολήσει τη «γαλάζια πατρίδα» και δεν έχει ακόμη αρπάξει από τους Έλληνες τα «παρανόμως στρατιωτικοποιημένα» Δωδεκάνησα.

Η τουρκοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας! Αποκαλυπτικός χάρτης

Της Κύρας Αδάμ

Κ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν, ο καθείς με τον τρόπο του καλούν σε διμερή διάλογο για την επίλυση της κρίσης. Την ίδια εκκωφαντική προτροπή σε διμερή διάλογο απευθύνει και ο διεθνής παράγων, ( ΗΠΑ,Μέρκελ, ΕΕ κα).

Ο διμερής διάλογος Ελλάδας /Τουρκίας, που είναι προ των πυλών, είναι με τα σημερινά δεδομένα σε βάρος της χώρας και οδηγεί σε τουρκοποίηση ελληνικής κυριαρχίας.

Τα δεδομένα είναι τα εξής:

Η μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδας- Αιγύπτου από το σημείο Α μέχρι το σημείο Ε, 28ος και 26ος μεσημβρινός αντίστοιχα, θα αποτελέσει κακό νομικό δεδομένο σε βάρος της χώρας και υπέρ της Τουρκίας. Και τούτο διότι η μέση γραμμή , όπως αυτή απεικονίζεται στη ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία, βασίζεται στις γραμμές βάσης που έχει ορίσει η Αίγυπτος από τις οποίες μετράται η ΑΟΖ.

(σ.σ. Η μεθοδολογία αυτή συνιστά πιστή αντιγραφή της τουρκικής μεθοδολογίας από το καλοκαίρι του 1975 όταν με τις τουρκικές γραμμές βάσης, η τότε τουρκική υφαλοκρηπίδα θα έφτανε μέχρι τον 25ο  μεσημβρινό , δηλαδή στο μέσο του Αιγαίου. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ο Κ Καραμανλής απέρριψε μια τέτοια συμφωνία και ζήτησε προσφυγή στη Χάγη).

Η Τουρκία θα σπεύσει να συμπληρώσει τα κενά της συμφωνίας: Μόνη κίνηση αποτροπής η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας (Α) με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Σάμεχ Σούκρι (Δ) κάνουν κοινές δηλώσεις αφού υπέγραψαν τη συμφωνία για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2020, στο Κάιρο. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠΕΞ, ΧΑΡΗΣ ΑΚΡΙΒΙΑΔΗΣ 08/08/2020

Του Κώστα Βενιζέλου

Δεν θα μπορούσε να αντιδράσει διαφορετικά η κατοχική Τουρκία στη συμφωνία Ελλάδος – Αιγύπτου για τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ. Με τη γνωστή της θρασύτητα, η Άγκυρα αντέδρασε έντονα και εξαπέλυσε νέες απειλές κατά της Ελλάδος. Έδειξε ενοχλημένη και έτοιμη να… αντιδράσει χωρίς όρια.

Η Τουρκία αντέδρασε σε μια συμφωνία δυο χωρών, που αναμφισβήτητα έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα ενώ η ίδια με τη Λιβύη, με την οποία υπέγραψε προδήλως παράνομο μνημόνιο, δεν έχει. Αλλά αυτή είναι η Τουρκία, με αυτό τον τρόπο αντιδρά και συμπεριφέρεται, με βάση το τουρκικό ή μάλλον οθωμανικό «δίκαιο», που είναι καταπάτηση όλων των άλλων δικαίων. Η συνέχεια θα δείξει μέχρι που μπορεί να φθάσει, η Άγκυρα, που στις πλείστες περιπτώσεις είναι προβλέψιμη.

Σε ό,τι αφορά την τμηματική συμφωνία Ελλάδος και Αιγύπτου, είναι σαφές πως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σφαιρικά, όχι απομονωμένα και χωρίς τους πανηγυρικούς τόνους που έδωσε η ελληνική κυβέρνηση, στους οποίους «χόρεψε» η πλειοψηφία των ΜΜΕ.

• Η Αθήνα επιδίωξε τη συμφωνία σε μια προσπάθεια να ακυρώσει το τουρκολιβυκό παράνομο μνημόνιο. Η συμφωνία, όπως έχει αναφερθεί, διεμβολίζει το εν λόγω μνημόνιο και η Ελλάδα αποκτά ένα ηθικό πλεονέκτημα αφού ενεργεί μέσα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Την ίδια ώρα, θα πρέπει να αναφερθεί πως, με την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία, ξεκαθαρίζει πλήρως ότι η παράνομη οριοθετική γραμμή του τουρκο-λιβυκού μνημονίου βρίσκεται πλήρως και νομίμως εντός της οριοθετημένης πλέον ΑΟΖ της Ελλάδος.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Μερική οριοθέτηση με Αίγυπτο – Μειωμένη επήρεια της Κρήτης!

Του Σταύρου Λυγερού

Η αιφνιδιαστική μετάβαση του Δένδια στο Κάιρο –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– αφορά στην ολοκλήρωση των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, η οποία αποτυπώθηκε σε σχετική συμφωνία. Όπως είχαμε αποκαλύψει προ εβδομάδων από αυτές εδώ τις στήλες, η οριοθέτηση όχι μόνο θα είναι μερική, αλλά και πιθανότατα θα προβλέπει μειωμένη επήρεια για τα νησιά Ρόδος, Κάρπαθος, Κάσος και Κρήτη!

Πιο συγκεκριμένα, η συμφωνία –σύμφωνα με διπλωματικές πηγές– πιθανότατα θα προβλέπει αντί για τη μέση γραμμή (50% για τις δύο πλευρές) 55% για την Αίγυπτο και 45% για την Ελλάδα! Ας σημειωθεί ότι η αρχική απαίτηση του Καΐρου ήταν η αναλογία να είναι 60% προς 40% και το 55% προς 45% είναι η ελληνική αντιπρόταση! Μένει να δούμε πως ακριβώς θα κατανεμηθεί στον χάρτη η θαλάσσια περιοχή που θα χαριστεί στην Αίγυπτο, ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα.

Ένα δεύτερο στοιχείο της προς υπογραφή συμφωνίας είναι ότι η οριοθέτηση δεν περιλαμβάνει όχι μόνο το Καστελλόριζο, αλλά ούτε και ολόκληρη την Ρόδο! Η Αθήνα φρόντισε δια παραλείψεως να νομιμοποιήσει την εδώ και χρόνια τουρκική επεκτατική στρατηγική ιδιοποίησης της Ανατολικής Μεσογείου ανατολικά του 28 μεσημβρινού, ο οποίος τέμνει στη μέση την Ρόδο.

Μέχρι την υπογραφή του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης (Νοέμβριος 2019), με το οποίο οι Τούρκοι ενέγραψαν υποθήκες και δυτικά του 28ου μεσημβρινού, το όριο που οι ίδιοι είχαν θέσει προς δυσμάς ήταν ο 28ος μεσημβρινός. Εμείς, λοιπόν, φροντίσαμε να οριοθετήσουμε με την Αίγυπτο τη θαλάσσια περιοχή δυτικά από τον 27:59' μεσημβρινό. Με τον τρόπο αυτό εμμέσως πλην σαφώς αναγνωρίζουμε δικαιώματα στους Τούρκους στο νοητό όριο του 28ου μεσημβρινού και ανατολικότερα.

Ελληνο-Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Επιτυχία ή μια ακόμη εθνική τραγωδία;

ΧΑΡΤΗΣ 1

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Με βάση την συμφωνία Ελλάδας Αιγύπτου για την ΑΟΖ (όπως έχει διαρρεύσει), η εικόνα που σχηματίζεται είναι αυτή που παρουσιάζει ο (ΧΑΡΤΗΣ 1) που σας επισυνάπτω.

Άρα οι Τούρκοι μας κόβουν από την Κύπρο και καβαλάνε την ΑΟΖ νότια της Ρόδου και ολοκληρωτικά του Καστελόριζου!

Προδοσία;

Ίσως... αλλά μισό λεπτό.....

Μισό λεπτό αδέρφια.

Γιατί οι Τούρκοι είναι δυσαρεστημένοι ;

Με βάση τις έρευνες που έχουν γίνει και σύμφωνα με τον χάρτη κοιτασμάτων (ΧΑΡΤΗΣ 2*) που μας παρουσίασε ο dr. Elias Conophagos στην θεματική της ανοιχτής μας συνέλευσης των Νοτίων Προαστίων, για τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας, τα σημαντικά κοιτάσματα Ζορ "Zohr", που είναι τα πλέον πολύτιμα και αξιοποιήσιμα βρίσκονται στην Ελληνική ΑΟΖ που είναι Νοτίως της Κρήτης.

Πως ο Δένδιας έκανε σημαία το διεθνές δίκαιο και το κακοποίησε

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Η κρίση του Ιουλίου με την τουρκική NAVTEX νότια του Καστελλόριζου και την ανάπτυξη των πολεμικών στόλων Ελλάδας και Τουρκίας, επισφράγισε διαδικαστικά και σκηνοθετικά μια ήδη έντονη διπλωματική κινητικότητα. Η κινητικότητα αυτή ευθυγραμμίζεται με το βασικό υπόστρωμα των τουρκικών αναθεωρητικών απόψεων που θέλουν την διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης ως προς το καθεστώς κυριαρχίας που διέπει το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου και τις γύρω από την Ελλάδα και την Κύπρο θάλασσες.

Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν κάτω από την παραίνεση ισχυρών δυνάμεων, με τις ΗΠΑ επικεφαλής, και με μεσολάβηση και ίσως κηδεμονία άλλου ισχυρού παράγοντα, την προεδρεύουσας στην ΕΕ Γερμανίας. Η ελληνική διπλωματία, δεδομένων των συνθηκών που από καιρό επικρατούν στη χώρα μας, αποδέχθηκε και τις παραινέσεις και την μεσολάβηση και χάραξε μια ελάχιστη αξιόπιστη γραμμή άμυνας επικαλούμενη γενικώς και αορίστως το διεθνές δίκαιο.

Καθώς όμως η Αθήνα δεν έχει ως τώρα αξιοποιήσει -δηλαδή εφαρμόσει- τα πλεονεκτήματα που της δίνει το διεθνές δίκαιο, η ισχύς της επίκλησης εκπίπτει. Η πολυετής άρνηση αξιοποίησης των όσων κυριαρχικών δικαιωμάτων δίνει στη χώρα μας αυτό το διεθνές δίκαιο, προφανώς απαξιώνει την προσήλωση της χώρας στις αρχές του δικαίου αυτού και αποτελεί έμπρακτη αμφισβήτησή της απόλυτης αξίας του ως κανόνα και οδηγό.

Διακρίνεται και κάτι περισσότερο. Το διεθνές δίκαιο για την ελληνική διπλωματία των τελευταίων δεκαετιών "προσαρμοζόταν" σε εκφρασμένες ή μη επιθυμίες των ισχυρών ή λιγότερο ισχυρών. Οι "ερμηνείες" της γειτονικής Τουρκίας εγγράφονταν σε αυτή την διαδικασία σχετικοποίησης του διεθνούς δικαίου. Το δίκαιο όμως γενικώς υπάρχει για να διασφαλίζει τα δικαιώματα του ανίσχυρου απέναντι σε εκείνα του ισχυρού. Εάν η δική σου πλευρά αποδέχεται ότι τα τελευταία μπορούν να υποκαταστήσουν εν όλω ή εν μέρει τους κανόνες, τότε εσύ ο ίδιος έχεις ανατρέψει την προστατευτική λειτουργία του νομικού πλαισίου.

Η Τραγωδία της Τμηματικής Οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο: Και αν κατέβουν οι Τούρκοι ψαράδες;

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Θέλαμε να εμβολίσουμε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και καταλήξαμε σε ένα οδυνηρό συμβιβασμό με την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ, που εύχομαι  να μη μας κοστίσει μακροπρόθεσμα.

Ο επόμενος χάρτης είναι ο επίσημος χάρτης, που δόθηκε στην δημοσιότητα από τις δύο κυβερνήσεις, και δείχνει την οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο.

O ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ

Αναμένοντας το επίσημο κείμενο της συμφωνίας, μπορούμε να βγάλουμε μερικά προκαταρκτικά συμπεράσματα μελετώντας  αυτόν τον χάρτη.

Αυτός είναι ο χάρτης της ΑΟΖ Ελλάδας - Αιγύπτου (Photo)

Σε μια ιστορική συμφωνία για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης προχώρησαν Ελλάδα και Αίγυπτος μετά τις υπογραφές του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια και του Αιγύπτιου ομολόγου του, Σάμεχ Σούκρι στο Κάιρο.

Όπως τόνισε ο Έλληνας ΥΠΕΞ κατά την τελετή της υπογραφής της συμφωνίας η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μεταξύ της Ελλάδας και της Αιγύπτου, κατοχυρώνει το δικαίωμα και την επήρεια των νησιών της Ελλάδας σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.

Παράλληλα, όπως υπογράμμισε χαρακτηριστικά, μετά την υπογραφή της σημερινής συμφωνίας, το ανύπαρκτο μνημόνιο Τουρκίας -Λιβύης έχει καταλήξει εκεί που ανήκε από την πρώτη στιγμή, στον κάλαθο των αχρήστων».

Το "γουδί το γουδοχέρι" ο σύμβουλος του Μητσοτάκη – H Κύπρος κείται μακράν για την Αθήνα

Του Κώστα Βενιζέλου

Εξακολουθούν στο αθηναϊκό κράτος να μην αντιλαμβάνονται πως η Τουρκία αντιμετωπίζει ενιαία τον ελληνισμό. Εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται πως εάν χαθεί η Κύπρος, θα χαθεί και η Ελλάδα. Όπως είναι γνωστό, η Άγκυρα έσπευσε να ανακοινώσει πρώτη τη "συμφωνία αποκλιμάκωσης" ενώ λίγο αργότερα εξέδωσε NAVTEX για έρευνες του ερευνητικού σκάφος Barbaros στην κυπριακή ΑΟΖ. Το σκάφος στέλνεται σε περιοχές νοτίως του νησιού, από την Αμμόχωστο μέχρι τη Λάρνακα και εντός οριοθετημένων θαλασσοτεμαχίων. Κάποια από αυτά να είναι αδειοδοτημένα.

Τι αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, αυτή η κίνηση από τουρκικής πλευράς;

1. Να στείλει ένα διπλό μήνυμα πως ναι μεν έχει… διάθεση για διάλογο με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα δεν εγκαταλείπει τους σχεδιασμούς της. Και το δείχνει στην πράξη.
2. Να δοκιμάσει τις αντιδράσεις της Ελλάδος σε μια ένα κίνηση στην Κύπρο. Προβλεπτή η μη αντίδραση, γι΄ αυτό και έγινε η κίνηση.
3. Να δημιουργήσει πρόβλημα μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου. Ενώ η Αθήνα θα αισθάνεται ανακούφιση για την αποκλιμάκωση, θα ετοιμάζεται για διάλογο, η Λευκωσία θα πρέπει να διαχειριστεί ακόμη μια επίθεση στην κυπριακή ΑΟΖ.

Ενδεικτική το πώς αντιμετωπίζει η ελληνική κυβέρνηση, είναι και η τοποθέτηση του συμβούλου του Έλληνα Πρωθυπουργού, Αλέξανδρου Διακόπουλου, (σε συνέντευξη στον Μέγκα). Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για την αποστολή του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Barbaros στην Κύπρο, ενώ συμφωνήθηκε ο ελληνοτουρκικός διάλογος, δήλωσε τα εξής:

Τα πέντε βήματα διάχυσης ενδοτισμού για την ΑΟΖ

Του Ανδρέα Σταλίδη

Ιδού λοιπόν πώς διαχέεται ενδοτισμός στην ελληνική κοινωνία.

Στις πρώτες τρεις φράσεις του κ. Ροζάκη στην περιβόητη συνέντευξη στο Κρήτη TV έκανε πέντε φορές χρήση του όρου «μαξιμαλιστικές θέσεις» αναφερόμενος στην Ελλάδα. Ο Σ. Κασσιμάτης της Καθημερινής αφιέρωσε τρία άρθρα τις τελευταίες 15 ημέρες [14.6, «Το κόστος του μαξιμαλισμού», 21.6 «Το κόστος του μαξιμαλισμού 2», 5.7 «Εγκλωβισμένοι στον μαξιμαλισμό») με τον όρο αυτό στον τίτλο του άρθρου, με μέσο όρο μία αναφορά ανά παράγραφο (7 παράγραφοι, 7 αναφορές). Πρώτο βήμα λοιπόν να πειστούμε από σοβαροφανείς πένες ότι η Ελλάδα είναι ο ακραίος της υπόθεσης. 

Δεύτερο βήμα, να εμπεδώσουμε τι σημαίνει «ελληνικός μαξιμαλισμός». Δηλαδή η απαίτηση ότι το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου δικαιούται υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Εγκληματική διαστροφή, διότι αυτό είναι αυτονόητο δικαίωμα που πηγάζει από το Δίκαιο της Θάλασσας και τη σχετική διεθνή σύμβαση του 1982, η οποία εφαρμόζεται από όλες τις χώρες της γης, ακόμα και από τις ελάχιστες που δεν το έχουν υπογράψει.

Απάντηση στον Ροζάκη σημείο προς σημείο – Καστελλόριζο, χωρικά ύδατα και γκρίζες ζώνες

Του Σταύρου Λυγερού

Η τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη-Ερντογάν άρκεσε για να ξαναβγούν στην πολιτική αγορά οι γνωστοί κύκλοι που υψώνουν τη σημαία "να τα βρούμε" με την Τουρκία, αποσιωπώντας το τίμημα. Η συνέντευξη Ροζάκη στον Σαχίνη πολυσυζητήθηκε, επειδή ακριβώς ήταν πιο ειλικρινής. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για τις προσωπικές απόψεις ενός έγκριτου νομικού, αλλά για τον εκφραστή μίας σχολής σκέψης, η οποία επηρέασε αποφασιστικά την ελληνική πολιτική έναντι της Τουρκίας.

Έχει δίκιο ο Ροζάκης όταν λέει ότι η διεθνής νομολογία δεν δίνει αυτομάτως σε όλα τα νησιά, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης και μεγέθους, πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ. Σε αρκετές περιπτώσεις δόθηκε περιορισμένη επήρεια και σε ελάχιστες (π.χ. Νήσος των Φιδιών στη Μαύρη Θάλασσα) καθόλου επήρεια.

Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ότι νησιά που διατηρούν ακόμα και στοιχειώδη οικονομική δραστηριότητα δικαιούνται ΑΟΖ. Δεν αναφέρει, όμως, ρητά ότι μοναδικό και αποκλειστικό κριτήριο για την οριοθέτηση είναι η αρχή της μέσης γραμμής. Εάν αυτό προβλεπόταν ρητά και σαφώς δεν θα χρειαζόταν διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ούτε παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο όπου υπήρχε διαφωνία. Η οριοθέτηση θα ήταν μία τεχνική διαδικασία.

Η κυβέρνηση έτοιμη να παραχωρήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Τουρκία

Της Κύρας Αδάμ

Η επιζήμια συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία, το φιάσκο στην Αίγυπτο και οι «εκκλήσεις» προς την Άγκυρα

Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη:

• Αφού αρχικώς υποτίμησε την τουρκολυβική συμφωνία για την ΑΟΖ, (σ.σ. αν και είχε πλαγίως ενημερωθεί πέρσι από τον ίδιο τον Ερντογάν),
• επένδυσε διπλωματικώς σε λάθος άλογο (τον στρατηγό Χαφτάρ) και
• δεν τόλμησε, ενώ είχε το νόμιμο δικαίωμα για 40 ημέρες, να καταγγείλει τη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας στον ΟΗΕ ως παράνομη (αφού προηγουμένως όμως η Αθήνα θα είχε επισήμως καταθέσει στον ΟΗΕ τις συντεταγμένες της ελληνικής ΑΟΖ, πράγμα που δεν έχει κάνει με αποτέλεσμα να μιλάμε για μια ελληνική ΑΟΖ- φάντασμα),

επέλεξε «να κυκλώσει» την Τουρκία οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία και προσπαθώντας να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Εξοικείωση με το απευκταίο

Του Παντελή Σαββίδη

Καλόν είναι, για να μην έχουμε αυταπάτες, να εξοικειωθούμε με την ιδέα πως αν θέλουμε να κρατήσουμε την ανεξαρτησία και κυριαρχία της χώρας μια στρατιωτική κλιμάκωση με την Τουρκία είναι στη σφαίρα του δυνατού. Και πως μόνοι θα υπερασπιστούμε τη χώρα.

Ο τίτλος του κειμένου προδίδει ότι το ενδεχόμενο της στρατιωτικής κλιμάκωσης θέλουμε να είναι το απευκταίο. Αλλά όχι το εξοβελιστέο.

Βεβαίως, υπάρχουν πολλά περιθώρια αναζήτησης διπλωματικής λύσης. Αλλά τα περιθώρια κάποτε τελειώνουν όταν έχεις να κάνεις με έναν επίμονο και πολεμοχαρή γείτονα.

Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι πως η ελληνική κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει όλα τα διπλωματικά μέσα ή περιορίζεται  σε ό,τι της επιτρέπεται. Για παράδειγμα, ήταν ανεξήγητη η κυβερνητική διαρροή για ενόχληση της Αθήνας από τη δήλωση Αναστασιάδη ότι η Κύπρος θα προσπαθήσει να ανασταλεί η να διακοπεί η τελωνειακή Ένωση Ε.Ε. – Τουρκίας. Έχουν στην Αθήνα, ακόμη, την εντύπωση πως αν δεν πονέσει η Τουρκία θα κάνει σε κάτι πίσω;

Η χώρα πληρώνει την αβελτηρία των πολιτικών της ηγεσιών που δεν φρόντισαν να την θωρακίσουν. Ούτε και τώρα στη θωράκισή της είναι ο νους τους. Να καβατζάρουν θέλουν και μετά, έχει ο θεός. Στα γνώριμα βήματα ενός κατεστημένου που κατέστησε την Ελλάδα ενδοχώρα της πρωτεύουσάς της.