Ένα «βουνό» από απούλητα ρούχα διάσημων brands στη μέση μιας ερήμου

Η βιομηχανία της μόδας ευθύνεται για το 8 έως 10% των παγκόσμιων εκπομπών άνθρακα, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη - Ο κλάδος καταναλώνει περισσότερη ενέργεια από ό,τι οι κλάδοι της αεροπορίας και της ναυτιλίας μαζί

Κάθε χρόνο, εκατοντάδες απούλητα ρούχα γνωστών εταιρειών, καταλήγουν να στοιβάζονται στην έρημο Ατακάμα, στη Χιλή.

Σύμφωνα μάλιστα, με το γαλλικό πρακτορείο, Agence France-Presse, στο τεράστιο αυτό «τεχνητό βουνό» μπορεί κανείς να βρει κάθε λογής ρούχα. Ως επί το πλείστον όμως, θα βρει ενδύματα με την υπογραφή διάσημων fast fashion brands τα οποία κατασκευάζονται σε χώρες όπως η Κίνα και το Μπαγκλαντές.

Παρίσι – Σαντιάγο 0-1

Τέτοιο καιρό δυο χρόνια πριν, τις καρδιές μας συγκλόνιζαν δυο μεγάλες εξεγέρσεις, σε δυο χώρες - τοπόσημα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Μία στη Γαλλία -θυμάστε τις υπέροχες εικόνες με το μπαλέτο έξω από την κατειλημμένη Όπερα- και μία στη Χιλή. Σήμερα, όλοι και όλες μιλάμε ξανά για τη χιλιανή εξέγερση του 2019. Η γαλλική από την άλλη, έχει ήδη αρχειοθετηθεί, δίπλα στα Κίτρινα Γιλέκα, ή τους αγώνες ενάντια στο CPE, ή την εξέγερση στα προάστια. Ο λόγος προφανής: στη μια πλευρά του πλανήτη, πανηγυρίζουμε την εκλογική νίκη της αριστερής συμμαχίας, στην άλλη αγωνιούμε αν θα κερδίσει η ακροδεξιά ή η συμβατική δεξιά.

Των Νίκου Νικήσιανη και Στέλιου Φωτεινόπουλου

Αυτό που έγινε εχθές στη Χιλή, αποτελεί μια σπουδαία είδηση, από τις σημαντικότερες του 21ου αιώνα. Όχι γιατί κέρδισε τις εκλογές μια αριστερή συμμαχία – αυτό γίνεται συχνά. Η εκλογική μάχη στη Χιλή δεν προστίθεται απλά δίπλα σε αυτές που έλαβαν ή που θα λάβουν χώρα στην Ονδούρα, τη Βραζιλία, τον Ισημερινό, τη Βενεζουέλα, τη Νικαράγουα, την Κολομβία, τη Βολιβία – χωρίς να υποτιμάμε τη σημασία καμίας από αυτές. Αλλά γιατί αυτό που έγινε εχθές στη Χιλή, αποτελεί -ίσως- ένα ακόμα, αναγκαίο βήμα σε έναν πραγματικά νέο δρόμο προς το σοσιαλισμό.

Να τα πάρουμε με τη σειρά. Τον Οκτώβρη του 2019, παίρνοντας την σκυτάλη από μια σειρά κινημάτων που ξεκίνησαν με την μεγάλη φοιτητική έκρηξη του 2011, οι μαθητές της Χιλής οργανώνουν ένα κίνημα ανυπακοής ενάντια στα αυξημένα κόμιστρα των μέσων μεταφοράς, πηδώντας τις μπάρες και καταλαμβάνοντας σταθμούς. Το κίνημα μετατρέπεται σταδιακά σε μια εξέγερση, με εκατομμύρια διαδηλωτές/τριες, συγκρούσεις, χιλιάδες τραυματίες, δεκάδες νεκρούς. Το φεμινιστικό, το περιβαλλοντικό, το ιθαγενικό, το εργατικό, το μαθητικό, το φοιτητικό κίνημα, βρίσκονται όλα στη σειρά που τους αρμόζει μέσα σε αυτήν την αναταραχή: δηλαδή, στην πρώτη.

Ο αριστερός Γκάμπριελ Μπόριτς κέρδισε καθαρά τις προεδρικές εκλογές της Χιλής

Ο Γκάμπριελ Μπόριτς έχει υποσχεθεί ριζικές μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της οικονομικής ανισότητας στη Χιλή

Του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Ο αριστερός υποψήφιος Γκάμπριελ Μπόριτς κέρδισε τις προεδρικές εκλογές της Χιλής. Άμεση παραδοχή της ήττας από τον ακροδεξιό αντίπαλό του, Χοσέ Αντόνιο Καστ.

Ο κ. Καστ παραδέχτηκε την ήττα του μόλις μιάμιση ώρα μετά το κλείσιμο της κάλπης και με καταμετρημένες περίπου τις μισές ψήφους.

Με καταμετρημένες τις περισσότερες ψήφους, ο κ. Μπόριτς κέρδισε με 56% ενώ ο κ. Καστ υστερεί καθαρά με 44% των ψήφων.

Οι εκλογές ήταν από τις πιο πολωμένες των τελευταίων δεκαετιών και έρχονται μετά από μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις.

Οι δύο υποψήφιοι προσέφεραν εντελώς διαφορετικά οράματα για τη χώρα, και οι δύο εκπροσωπούν πολιτικά κόμματα που δεν ήταν ποτέ στην κυβέρνηση.

Σε ηλικία 35 ετών, ο κ. Μπόριτς θα γίνει ένας από τους νεότερους πολιτικούς ηγέτες στον κόσμο και ο νεότερος πρόεδρος στην ιστορία της Χιλής.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον απερχόμενο Πρόεδρο Sebastián Piñera, η οποία μεταδόθηκε δημόσια, ο κ. Μπόριτς είπε ότι θα κάνει «το καλύτερο δυνατό για να ανταποκριθεί σε αυτήν την τεράστια πρόκληση».

Όσα κομίζουν οι εκλογές στη Χιλή

Της Λαμπρινής Θωμά

H ελπίδα που ανασαίνει στη Λατινική Αμερική τα τελευταία χρόνια, έχει τη ρίζα της σε έναν ακόμη αγώνα του λαού της Χιλής. Και οι εκλογές της 21ης Νοεμβρίου είναι όχι απλά σημαντικές, είναι ιστορικής σημασίας.

«Ψηφίζουμε μια διακυβέρνηση που θα μετουσιώσει την κοινωνία, βήμα βήμα, χωρίς να αφήνει κανέναν πίσω» Γκαμπριέλ Μπόριτς

Από το 2019 μέχρι σήμερα, ο λαός της Χιλής έχει απαιτήσει και πάρει την τύχη του στα χέρια του. Ψήφισε νέους και προοδευτικούς ανθρώπους για να συντάξουν το νέο σύνταγμα που θα αντικαταστήσει το νεοφιλελεύθερο σύνταγμα του Πινοτσέτ και των Chicago boys. Οι χιλιάνοι βρίσκονται σε διαρκή αγώνα για δωρεάν παιδεία και υγεία, και όσα κερδίζονται «βήμα βήμα», με το αίμα ενός λαού που έχει πληρώσει βαρύτατο φόρο στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. 

Από την άνοδο του Πινοτσέτ στην εξουσία, τις δολοφονίες, τις διώξεις, τις εξαφανίσεις, το πιο φρικτό πρόσωπο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, μέχρι σήμερα, το σύνταγμα της χώρας έμεινε το ίδιο. O θάνατος του Αλλιέντε ήταν και δολοφονία της δημοκρατίας και φίμωση του λαού της Χιλής. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των αμερικάνικων εταιριών στη χώρα παραμένουν τεράστια: το λίθιο κι ο χαλκός να είναι καλά, ο υπόγειος πλούτος της Χιλής. Μόνο το 2020 το διμερές εμπόριο άγγιξε τα 31,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι πολύτιμες πρώτες ύλες της Χιλής, ειδικά μετά την νέα κυβέρνηση στη Βολιβία – που μοιράζεται τα μεγάλα αποθέματα-, είναι κρίσιμες για την οικονομία των ΗΠΑ. Ήδη στα οικονομικά φύλλα της Αμερικής τα σενάρια για το «μετά» την πιθανή εκλογή Μπόριτς στην προεδρία δίνουν και παίρνουν. Μια αριστερή κυβέρνηση στη Χιλή είναι ο εφιάλτης τους. 

Ο 35χρονος Γκαμπριέλ Μπόριτς, ο πιθανότερος αυριανός ηγέτης της Χιλής, είναι μία εξαιρετική περίπτωση στην ιστορία της χώρας. Ηγέτης του φοιτητικού εξεγερσιακού κινήματος του 2011, μέλος της (ως τότε) εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, εκλέγεται ανεξάρτητος βουλευτής από το 2014, ο μόνος στην ιστορία της χώρας. Σήμερα ηγείται του αριστερού συνασπισμού που κατεβαίνει ζητώντας «σοσιαλιστική, δημοκρατική, ελεύθερη και φεμινιστική Χιλή». Μια θέση που κατέλαβε ως υποψήφιος – έκπληξη: συγκέντρωσε περί το 60% των εσωκομματικών εκλογών, περνώντας μπροστά από τον εκλεκτό του Κομμουνιστικού Κόμματος, δήμαρχο της Ρικολέτα, Ντανιέλ Χαντουέ (Daniel Jadue), που οι δημοσκοπήσεις εμφάνιζαν πρώτο. 

Το σύνταγμα Πινοτσέτ στα σκουπίδια της Ιστορίας

Ο λαός αποφάσισε, με συντριπτική πλειοψηφία, ότι και θα εκλέξει όλους όσους θα αποτελέσουν τη συνταγματική επιτροπή, αλλά θα εγκρίνει δια ψήφου και το νέο σχέδιο Συντάγματος μετά την σύνταξη του. Ποιο ήταν το Σύνταγμα Πινοτσέτ και γιατί ψηφίστηκε το 1980.

Στα σκουπίδια της Ιστορίας έστειλε ο αγωνιζόμενος λαός της Χιλής το μέχρι σήμερα ισχύον Σύνταγμα της χώρας, το Σύνταγμα της δικτατορίας Πινοτσέτ, το οποίο είχε επιτρέψει το, ως σήμερα συνεχιζόμενο, πανηγύρι των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στη Λατινοαμερικάνικη χώρα. Το λαϊκό γλέντι που ξεκίνησε στους δρόμους της Χιλής, με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ήταν ολονύχτιο και μαζικότατο, παρά τα μέτρα για τον κορονοϊό.

Με πάνω από 90% της ψήφου καταμετρημένο, περίπου 80% του λαού της Χιλής αποφάσισε ότι οφείλει να υπάρξει νέο Σύνταγμα, το οποίο και θα προβλέπει μέτρα ώστε να δοθεί τέλος στις τεράστιες ανισότητες, να υπάρχει δυνατότητα κρατικοποιήσεων, κρατικής πρόνοιας, να μπορεί η χώρα να αποκτήσει πλήρη εργατικά δικαιώματα, δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγεία. Ο λαός ψήφισε, επίσης, ότι οι συντάκτες του συντάγματος θα εκλεγούν από τη βάση και το σύνταγμα θα πρέπει και πάλι να εγκριθεί δια δημοψηφίσματος.

Η αλλαγή του Συντάγματος ήταν βασικό αίτημα της λαϊκής εξέγερσης που ξεκίνησε πριν ένα περίπου χρόνο στη Χιλή, και το δημοψήφισμα που διεξήχθη χτες ήταν αποτέλεσμα της οπισθοχώρησης της ακροδεξιάς κυβέρνησης του Σεμπαστιάν Πινιέρα στα αιτήματα του λαού, ο οποίος θεωρούσε και θεωρεί υπεύθυνο για τις κοινωνικές ανισότητες το ισχύον σύνταγμα της χώρας.

Σαλβαδόρ Αλιέντε: Μαρξιστής, επαναστάτης, δημοκρατικός

Της Νόρας Ράλλη

«Η ιστορία είναι δική μας. Γράφεται από τους λαούς. H πρόοδος της κοινωνίας δεν σταματά με εγκλήματα». ΣΑΛΒΑΔΟΡ ΑΛΙΕΝΤΕ (26 Ιουνίου 1908 - 11 Σεπτεμβρίου 1973) 

Σαλβαδόρ Αλιέντε... Επαναστάτης μαρξιστής, με κουστούμι και γραβάτα, γιατρός στο επάγγελμα (σπούδασε ιατρική γιατί ήθελε να βοηθά ανήμπορους και φτωχούς ανθρώπους που δεν είχαν καμιά δυνατότητα περίθαλψης στο ανάλγητο αμερικανόφιλο καθεστώς που κυβερνούσε τη χώρα του, τη Χιλή, από τα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα μέχρι να έρθει ο ίδιος στην εξουσία), φίλος του Φιντέλ Κάστρο, που ποτέ ωστόσο δε δέχθηκε να κάνει χρήση των όπλων που του έδινε για την επανάσταση, ειρηνιστής και δημοκράτης.

Όταν ο λαός (εκατομμύρια κόσμου) τού φώναζε να διαλύσει τη Βουλή, που ήταν ήδη πουλημένη στη CIA, ο ίδιος αρνούνταν να κινηθεί αντιδημοκρατικά, με όποιο κόστος. Και πράγματι, το κόστος ήταν πολύ μεγάλο: ο δικός του θάνατος στις 11 του Σεπτέμβρη 1973 και η δικτατορία του Πινοσέτ, από την οποία οι πληγές στη χώρα αιμορραγούν ακόμη. Χιλιάδες αγνοούμενοι νεκροί, ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και καταστροφή της εργατικής τάξη και όλα αυτά για να διατηρηθεί η «τάξη» και η «ηθική» του αμερικανικού καπιταλιστικού και αντικουμουνιστικού φυσικά, προτύπου.

“Η Χιλή ξύπνησε” (video)

Η Pressenza δημιούργησε ένα μικρού μήκους ντοκιμαντέρ για τα γεγονότα στη Χιλή, το οποίο πλέον είναι διαθέσιμο στο YouTube.

 

Εκατομμύρια άνθρωποι στη Χιλή βρίσκονταν καθημερινά στους δρόμους από τις 18 Οκτωβρίου 2019 μέχρι και το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού, διεκδικώντας τη χαμένη τους αξιοπρέπεια από την εφαρμογή καπιταλιστικών και συντηρητικών πολιτικών για περισσότερο από 30 χρόνια.

 

Όλα δείχνουν ότι μόλις οι καραντίνες τελειώσουν, θα εξακολουθήσουν να διεκδικούν δικαιώματα και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για όλες και για όλους και αναγνώριση των δικαιωμάτων των ιθαγενών Μαπούτσε, γεμίζοντας ασφυκτικά τις κεντρικές λεωφόρους αλλά και τις πλατείες στις συνοικίες τους. Εκεί ξεκινούν όλες και όλοι μαζί να υφαίνουν ξανά τον κατεστραμμένο κοινωνικό ιστό. Οι κινητοποιήσεις τους είχαν διάρκεια, φρεσκάδα, φαντασία, συμβολισμό, δύναμη και ειδικά η περφόμανς των φεμινιστριών αναπαράχθηκε από κινήματα σε πολλές χώρες. Η βασική τους διεκδίκηση αφορά την αναθεώρηση του χιλιανού Συντάγματος «από τα κάτω». Το προγραμματισμένο δημοψήφισμα για αυτό το ζήτημα αναβλήθηκε ενόψει κορωνοϊού για τον Ιούνιο 2020.

Η εξόρυξη Λιθίου για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ληστεύει το νερό από τα χωριά της περιοχής στη Χιλή

Διαδήλωση κατά της εξόρυξης λιθίου: ο πλούτος της Χιλής δεν πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί, λένε οι συμμετέχοντες

Άρθρο της Deutsche Welle (DW)Μετάφραση από τα γερμανικά: Γιώργος Κολέμπας

Σε παγκόσμιο επίπεδο, αυξάνεται η ζήτηση για λίθιο, αλλά η εξόρυξη προκαλεί συγκρούσεις. Στα χωριά της ερήμου Atacama στη Χιλή, το νερό γίνεται όλο και πιο σπάνιογια ανθρώπους και χωράφια.

Στη μέση της ξηρότερης ερήμου στον κόσμο είναι μια τεράστια περιοχή με λεκάνες νερού σε τιρκουάζ  χρώμα(μια τεράστια ξηρολίμνη, όπως αποκαλείται). Κάθε τέτοια λεκάνη είναι μια τεράστια πισίνα, μέχρι και 20 φορές το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου. Οι πισίνες είναι γεμάτες με αλμυρό νερό, το οποίοαντλείται στην επιφάνεια από γεωλογικές εναποθέσεις που βρίσκονται κάτω από τη γη της ερήμου. Αυτή η άλμη περιέχει ανθρακικό λίθιο, την πρώτη ύλη για ένα ελαφρύ, ασημί μέταλλο που το βρίσκουμε σήμερα ως στοιχείο των μπαταριών σε όλους σχεδόν τους υπολογιστές, τα τηλέφωνα και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

Με την πρώτη ματιά, η έρημος Ατακάμα της Χιλής μοιάζει με άγονο, αφιλόξενο μέρος. Αλλά όπως και η χλωρίδα και η πανίδα της, έτσι και οι ιθαγενείς έχουν προσαρμοστεί στο περιβάλλον τους. Μέχρι τώρα. Γιατί στο παρόν και το μέλλον, οι ντόπιοι έχουν ένα νέο ισχυρό ανταγωνιστή για τους λιγοστούς υδάτινους πόρους της ερήμου-τις μεταλλευτικές εταιρείες.

Ταραχές στη Χιλή: O «σεισμός» καραδοκεί

Αν η κοινωνία δεν θεραπευτεί από τις επιπτώσεις του «υπερβολικού» καπιταλισμού στο εσωτερικό της, η βία και η διαίρεση θα ριζώσουν ακόμη πιο βαθιά, σαν ένας σεισμός που ετοιμάζεται να μας ταρακουνήσει ξανά

Του Νικολάς Σαλασάρ Σούτιλ

Η Χιλή βιώνει μια τεράστια κοινωνική έκρηξη το τελευταίο διάστημα. Για κάποιους ερευνητές όλο αυτό ήταν ένα απροσδόκητο γεγονός που ήρθε να διεμβολίσει την εικόνα κοινωνικής σταθερότητας που η χώρα έχει χτίσει στη διεθνή κοινότητα εδώ και αρκετές δεκαετίες. Ωστόσο, πίσω από τη βιτρίνα της οικονομικής επιτυχίας η Χιλή, που είναι γνωστή ως η «Ελβετία της Λατινικής Αμερικής», έχει εξαιρετικά υψηλά επίπεδα κοινωνικής ανισότητας. Για αρκετές δεκαετίες οι Χιλιανοί που ανήκουν στην εργατική τάξη και στα μεσαία στρώματα έκρυβαν μέσα τους μια «κοινωνική λάβα», μια συσσωρευμένη οργή ενάντια στη διεφθαρμένη πολιτική ελίτ και στο άδικο οικονομικό σύστημα που επιβλήθηκε στη χώρα –ας μην το ξεχνάμε αυτό– με στρατιωτικό νόμο.

Δολοφόνησαν την «κόρη» του Νερούδα

Της Γιάννας Κουκά

Η Αλμπερτίνα ήταν από τη γη του Αλιέντε.

Η Αλμπερτίνα ήταν από τη χώρα του Νερούδα.

Η Αλμπερτίνα φωτογράφιζε. Η Αλμπερτίνα ήταν φωτογράφος. Έκανε αυτό που κι ο Γιάννης Μπεχράκης. Φωτογράφιζε για να μη μπορεί να πει κανείς "δε γνώριζα".

Η Αλμπερτίνα βρέθηκε νεκρή. Βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της.

Η Αλμπερτίνα Μαρτίνεζ, η Χιλιανή.

Η Αλμπερτίνα που βρέθηκε όλες αυτές τις μέρες στους δρόμους του Σαντιάγο. Να δείξει τη βία της αστυνομίας και του στρατού εναντίον των εξεγερμένων γυναικών.

Από το διαμέρισμά της έλειπε η φωτογραφική της μηχανή. Ο υπολογιστής της. Τα έγγραφά της.

Η Αλμπερτίνα βρέθηκε νεκρή.

Χτυπημένη και μαχαιρωμένη.

Πέντε μαθήματα από τη Χιλή

Στιγμιότυπο από νεανική περφόρμανς κατά τη διάρκεια της πορείας το πρωί της 12ης Νοεμβρίου 2019 στο Σαντιάγο, φωτογραφία Μαριανέλλα Κλώκα.

Σαντιάγο, Χιλή - MarianellaKloka  

Τι μπορεί να μάθει η Ελλάδα και ο υπόλοιπος κόσμος από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τη σκληρή αντιμετώπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εφαρμόστηκαν στη Χιλή;

Πρώτον ότι ένας λαός που δεν αντιδρά άμεσα, δεν σημαίνει ότι κοιμάται. Τριάντα ολόκληρα χρόνια η Χιλή γίνεται «εργαστήριο εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών» και παράλληλα καμία κυβέρνηση δεν τολμά να αλλάξει το Σύνταγμα που υπάρχει από την εποχή του Πινοσέτ, ο οποίος και ξεκίνησε να εφαρμόζει τις εντολές της ομάδας του Σικάγο. Γιατί; πολύ απλά γιατί μέρος των κατοχυρωμένων από το Σύνταγμα νόμων επιτρέπουν την εφαρμογή τους. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους όταν έπεσε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Φώναζε: «δεν είμαστε αγανακτισμένοι για τα 30 πέσος που αυξήσατε για τέταρτη φορά μέσα σε ένα έτος το εισιτήριο του μετρό. Είμαστε αγανακτισμένοι για τα 30 χρόνια που υπομένουμε τις πολιτικές σας.» Τώρα τραγουδά ρυθμικά σε κάθε πορεία: «Η Χιλή ξύπνησε, ξύπνησε, ξύπνησε!»

Χιλή: Πρωτοφανή επεισόδια - Αποσύρθηκε η αύξηση τιμής στο μετρό - Τρεις νεκροί και απαγόρευση κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα (Video)

Τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε πυρκαγιά μέσα σε σούπερ μάρκετ, το οποίο λεηλατήθηκε τη χθεσινή νύχτα στο Σαντιάγο που πλήττεται από μεγάλες ταραχές εδώ και δύο ημέρες, ανακοίνωσαν οι αρχές στην πρωτεύουσα της Χιλής.

"Τρεις άνθρωποι χάθηκαν σε πυρκαγιά μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ. Οι δύο κάηκαν και ο τρίτος διακομίστηκε σε βαριά κατάσταση σε νοσοκομείο όπου πέθανε", δήλωσε στους δημοσιογράφους η δήμαρχος του Σαντιάγο Κάρλα Ρουμπιλάρ.

Ο πρόεδρος της Χιλής Σεμπάστιαν Πινιέρα ανακοίνωσε χτες, Σάββατο, την αναστολή της αύξησης της τιμής του εισιτηρίου του μετρό στο Σαντιάγκο, που πυροδότησε τις βίαιες διαδηλώσεις, ενώ ο χιλιανός στρατός κήρυξε απαγόρευση κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα των επτά εκατομμυρίων κατοίκων.

«Θέλω να ανακοινώσω σήμερα ότι θα αναστείλουμε την αύξηση της τιμής του εισιτηρίου του μετρό», δήλωσε με τηλεοπτικό του διάγγελμα από το προεδρικό μέγαρο του Λα Μονέδα ο Πινιέρα, καθώς οι ογκώδεις διαδηλώσεις συνεχίζονταν σε πολλές γειτονιές της χιλιανής πρωτεύουσας.

Πραξικοπήματα με μανδύα νομιμότητας

Tης Ανδρούλας Γκιούρωφ

Ελλάδα: 21η Απριλίου 1967.
Χιλή :11 Σεπτεμβρίου 1973.
Κύπρος: 15 Ιουλίου 1974.
Ουκρανία: 22Φεβρουαρίου2014
Βενεζουέλα: 2019 ώρα μηδέν…

Η «αυτοκρατορία » του κακού, βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο έχοντας τώρα στο στόχαστρο της τη Βενεζουέλα ενώ πλείστα άλλα κακά μεθοδεύουν πίσω από τις πλάτες των λαών.Τα τελευταία 70 χρόνια περισσότερα από εκατόν πραξικοπήματα έχουν σχεδιαστεί από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και εκτελεστεί  μόνο στη Λατινική Αμερική ενώ στην Ευρώπη, Ασία και Αφρική άλλα τόσα.

Στην Ελλαδα το 1967 μεθόδευσαν και επέβαλαν το πραξικόπημα των συνταγματαρχών προκειμένου η χώρα να μην απομακρυνθεί από τη σφαίρα επιρροής τους.Ο απώτερος στόχος τους βέβαια, ήταν η Κύπρος και η μετατροπή της σε ένα αβύθιστο αεροπλανοφόρο της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας.Μόνο   μια εγκάθετη κυβέρνηση ανδρεικέλων θα μπορούσε να συναινέσει στην ανατροπή του νόμιμα εκλελεγμένου και λαοπρόβλητου ηγέτη Αρχιεπισκόπου Μακάριου ο οποίος αντιστεκόταν σθεναρά σε όλα τα Αμερικανοβρετανικά σχέδια.

Όταν το ποδόσφαιρο διασύρθηκε: Το πιο «σικέ» ματς στην ιστορία της μπάλας

Ένας δικτάτορας, ένα γήπεδο - εκατόμβη και μία αντίπαλος που δεν εμφανίστηκε ποτέ

Του Δημήτρη Καναβαράκη

Η γηπεδούχος ομάδα μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο. Χαιρετάει τους φιλάθλους, που έχουν πάρει θέση για να πανηγυρίσουν την πρόκριση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Όσο «πόρνη» και να είναι η μπάλα, σε εκείνο το ποδοσφαιρικό ματς δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να κάνει τα τερτίπια της.

Οι αντίπαλοι δεν βγήκαν ποτέ από τη φυσούνα. Για την ακρίβεια δεν ταξίδεψαν καν για να διεκδικήσουν το τελευταίο από τα 16 εισιτήρια για το Μουντιάλ του ’74. Κι όμως, το θέατρο του παραλόγου επιτάσσει σέντρα: 11 εναντίον κανενός. Ο Αυστριακός διαιτητής σφυρίζει την έναρξη. Οι παίκτες της Χιλής αλλάζουν πασούλες και κατευθύνονται προς την άδεια, «αντίπαλη», εστία.

Σκοράρουν μάλιστα στο κενό τέρμα! Ο ρέφερι έχει βγάλει το ευκολότερο μεροκάματο στη ζωή του. Ύστερα από 30 δευτερόλεπτα ο αγώνας – ρεβάνς της Χιλής με τη Σοβιετική Ένωση για μια θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας ολοκληρώνεται. Στην ποδοσφαιρική ιστορία έχει μόλις καταχωρηθεί η μεγαλύτερη παρωδία που διαδραματίστηκε ποτέ εντός των τεσσάρων γραμμών ενός γηπέδου.

Ο πρώτος και ο τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

Στις 11 Σεπτέμβρη του 1973, ο πρόεδρος της Κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας της Χιλής, Σαλβαντόρ Αλιέντε, βρίσκεται νεκρός. Αυτοκτόνησε (πολλοί λένε ότι δολοφονήθηκε) καθώς οι δυνάμεις του, φίλου των Αμερικάνων, δικτάτορα πολιορκούσαν το προεδρικό μέγαρο. Τη μέρα αυτή τερματίστηκε το πείραμα του δημοκρατικού περάσματος στον Σοσιαλισμό και έγινε η έναρξη μιας από τις πιο σκληρές δικτατορίες της σύγχρονης ιστορίας που αποτέλεσε ένα άλλο πείραμα, αυτό των πιο αντιλαϊκών νεοφιλελεύθερων πολιτικών. 

Δημοσιεύουμε σήμερα δύο πολύ σημαντικές μεταφράσεις. Η πρώτη είναι η πρώτη ομιλία του Αλιέντε στο Χιλιανό Κοινοβούλιο μετά την εκλογή του, που βρίσκεται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Είναι ένα σημαντικό πολιτικό κείμενο που παρουσιάζει εκτενώς το κυβερνητικό πρόγραμμα. Η δεύτερη είναι ο τελευταίος λόγος του προς το Χιλιανό λαό, λίγες ώρες πριν τον θάνατο του. 

Πρώτη ομιλία του Αλιέντε στο Χιλιανό Κοινοβούλιο μετά την εκλογή του.

Εισαγωγή

Εμφανιζόμενος ενώπιον σας σε εκπλήρωση του συνταγματικού διατάγματος, θέλω να αποδώσω διπλή σημασία σε αυτό το μήνυμα. Είναι το πρώτο μήνυμα μιας Κυβέρνησης η οποία μόλις έχει αναλάβει τα καθήκοντα και ανταποκρίνεται σε ένα μοναδικό κάλεσμα στη πολιτική μας ιστορία.

Σαλβατόρε Αλιέντε: Θρύλος

Ευχαριστώ τον φίλο Δήμο Σ.

Μια κυβέρνηση της αριστεράς στη Χιλή (1970-1973) (video)

40 χρόνια μετά το πραξικόπημα του Πινοτσέτ

Του Κρίτωνα Ηλιόπουλου

Αμέσως μετά το πραξικόπημα του Πινοτσέτ στις 11 Σεπτέμβρη 1973 υπήρξε μια συσπείρωση της χιλιάνικης και της παγκόσμιας αριστεράς κατά της φρίκης της δικτατορίας. Όμως πρωτύτερα, στα τρία χρόνια της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας, 1970-73, υπήρχαν πολλές διαφωνίες μέσα στο αριστερό στρατόπεδο της μεγάλης «μάχης της Χιλής». Επιπλέον, για πολλά χρόνια, η ευθύνη για την ήττα αποδιδόταν από αρκετούς σε εκείνες τις διαφωνίες ή στα λάθη τακτικής και στρατηγικής της Λαϊκής Ενότητας (Λ.Ε). Εάν ρίξουμε μια πιο ψύχραιμη ματιά, σήμερα 40 χρόνια μετά το βομβαρδισμό του προεδρικού μεγάρου της Χιλής, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι δεν ήταν οι εσωτερικές αδυναμίες που έφταιξαν για την ήττα αλλά μάλλον η «υπεροπλία» και η μεγαλύτερη ισχύς του αντίπαλου. Επίσης από την απόσταση του χρόνου θα διαπιστώσουμε ότι οι επιτυχίες της αριστερής κυβέρνησης ήταν εντυπωσιακές και πολύ περισσότερες από τις αποτυχίες. Η κριτική για τις ευθύνες της ήττας βασίζεται ακριβώς σ’ αυτές τις επιτυχίες. Εφόσον επί τρία «ατέλειωτα» χρόνια απίστευτων καθημερινών αλλαγών και συγκρούσεων στην κοινωνία της Χιλής, το κίνημα της Λαϊκής Ενότητας κατάφερε αυτά που κατάφερε χωρίς να ανατραπεί, θα μπορούσε να είχε νικήσει. Μερικοί υποστήριξαν ότι δεν θα μπορούσε. Άλλοι επικέντρωσαν στη δύναμη που έχουν οι κάννες και ότι ήταν ζήτημα όπλων. Ωστόσο στην κοντινή Αργεντινή ηττήθηκε λίγο αργότερα και αυτή η άποψη. Στις κουτσομπολίστικες στήλες μπορεί να διαβάσουμε για τη διαμάχη περί του αν αυτοκτόνησε ή σκοτώθηκε ο Αλιέντε, για το αν έπινε ή δεν έπινε ουίσκι και άλλες θεωρίες που έχουν στόχο να μειώσουν την αξία της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας και της προσωπικότητας του προέδρου της. Δεν έχει νόημα να κάνουμε μαντείες και «μετά Χριστόν» προφητείες, η συζήτηση αυτή κράτησε πολλά χρόνια και αποδείχτηκε άγονη.

COMPAÑERO SALVADOR ALLENDE...PRESENTE!!

11 Σεπτέμβρη 1973... Δεν ξεχνάμε τους δολοφόνους των λαών αμερικανούς! - Salvador Allende... Oι ελεύθεροι όλου του κόσμου δεν ξεχνούν..(video)

11 Σεπτέμβρη 1973, ο Salvador Allende, σοσιαλιστής πρόεδρος της Χιλής πέφτει δολοφονημένος από την αμερικανοκίνητη χούντα!

«Στη θέση της Πατρίδας, ένας σωρός ερείπια. Στη θέση της μνήμης, το άμεσο και το εφήμερο»

Αδέρφια (αδερφοί κι αδερφές) της Χιλής

Σας μιλάω εξ ονόματος των γυναικών, των ανδρών, των παιδιών και των γέρων του εθνικο-απελευθερωτικού στρατού των Ζαπατίστας, της τεράστιας πλειοψηφίας των ιθαγενών Μάγιας, που αντιστεκόμαστε στα βουνά του νοτιανατολικού Μεξικού για την ανθρωπότητα, ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό.
Ευχαριστούμε τους αδερφούς και τις αδερφές που μας έδωσαν σήμερα την ευκαιρία να φτάσει ο λόγος μας στην επαναστατημένη Χιλή.
Ζητάμε μια θέση στην οργή σας, στον πόνο σας, και πάνω απ’ όλα στην ελπίδα σας, γι’ αυτά τα λόγια.
Δεν πρόκειται να σας μιλήσω για τους μεξικάνους ζαπατίστας, τον αγώνα, τους πόθους μας, τα όνειρα και τους εφιάλτες μας, την αντίστασή μας. Μετά από όλα αυτά, σε σύγκριση με τους άνδρες και τις γυναίκες, ιδίως όσους γεννήθηκαν σε αυτήν τη γη, που φώτισαν τους ουρανούς της Λατινικής Αμερικής, οι ζαπατίστας συνεχίζουν να είναι ένα φωτάκι, αδύναμο και μακρινό.