Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Αυγούστου 2023

Νέα Φιλαδέλφεια / Αντιμικρασιατικά στερεότυπα που επιβιώνουν και εμπνέουν εγκληματικά δίκτυα

Του Βλάση Αγτζίδη 

Η επίθεση των Κροατών Νεοναζί Bad Blue Boys και των Ελλήνων συνεργατών τους από μια θύρα του Παναθηναϊκού και η δολοφονία του Μιχάλη Κατσουρή, έφερε και πάλι την ελληνική κοινωνία μπρος στο πρόβλημα της χουλιγκανικής βίας.

Το συγκεκριμένο θλιβερό γεγονός έχει μια ιδιαιτερότητα. Εκτός από το πολιτικό πρόσημο των δραστών που ανήκουν στον νεοναζιστικό χώρο, ανακαλεί συμβολικά και τη δική μας εσωτερική τραγωδία, τις διαιρέσεις καθώς και το 1922…

Ο προσφιλής χαρακτηρισμός των οπαδών της ΑΕΚ από τις αντίπαλες αθηναϊκες ομάδες είναι ο υποτιμητικός «χανουμάκια», εφόσον η ΑΕΚ (Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως) θεωρείται η συμβολική ποδοσφαιρική έκφραση των προσφύγων του 1922, παρότι υπάρχουν και άλλες ομάδες των προσφύγων του ”22 (Πανιώνιος, Απόλλων Σμύρνης).

Ακριβώς στο σημείο αυτό οι συγκεκριμένοι χούλιγκαν του Παναθηναϊκου «μετακένωσαν» το συγκεκριμένο στερεότυπο και στους φίλους τους Νεοναζί Κροάτες. Και ακριβώς για αυτό ο πρώην επικεφαλής των Bad Blue Boys, Ντένις Σέλερ, σκληροπυρηνικός, που έχει πολεμήσει και στην Ουκρανία με το τάγμα Αζόφ, αποκαλεί τους οπαδούς της ΑΕΚ «Τούρκους πρόσφυγες» σε μια ανακοίνωση.

Ο Σέλερ με μια φρικτή ανάρτηση στέλνει ένα «μήνυμα προς όλα τα media των Orjuna (Οργανισμός Γιουγκοσλάβων Εθνικιστών), τους αυτοαποκαλούμενους αντίφα, σταλινικούς και λάτρεις των γκούλαγκ»:

«Για τους Τούρκους πρόσφυγες (εννοεί τους φίλους της ΑΕΚ) στην Ελλάδα και τους βρικόλακες Ρώσους, τους λέμε ότι έχουμε καλά κρεμμύδια, ντομάτες, πιπεριές, πάπρικα και πατάτες σε αφθονία, για ένα καλό γκούλας. Χρειαζόμαστε μόνο το κρέας».

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2020

Εμένα οι γιαγιάδες μου ήρθαν πρόσφυγες από τη Σμύρνη. Ήταν αυτές οι μέρες περίπου...

Της Λίλας Μήτσουρα

Η προγιαγιά μου η Κατίνα με τις κόρες της, την Μαρία, την Στάσα, την Αδαμαντία και την Ευαγγελία την γιαγιά μου. Μια μάνα με τέσσερις κόρες. Τι γίνηκαν οι άντρες, δεν ξέρω.

Ξέρω μονάχα πως η προγιαγιά μου μέχρι να φύγουν από τον τόπο τους, πήγαινε στις μπουγάδες των Τούρκων τους έκλεβε τις φορεσιές και έντυνε με αυτά τους κατατρεγμένους Έλληνες μήπως καταφέρουν και σωθούν, ντυμένοι ως Τούρκοι.

Και όταν τα πράγματα ζόρισαν έβαλε κατάσαρκα την εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής. Την Παναγιά, μάζεψε ό,τι μπόρεσε και πήρε τις κόρες της και έφυγε για την μαμά πατρίδα.

Τι έκαναν, που πήγαν μέχρι να εγκατασταθούν στις παράγκες του Πολύγωνου, δεν ξέρω.

Ήταν οι πρόσφυγες, οι σμυρνιές, οι παστρικές και ό,τι άλλο έλεγαν και ακόμα λένε για τους πρόσφυγες της Σμύρνης. Δεν τους καλωσόρισαν ποτέ ετούτους τους πρόσφυγες. Δεν τους ήθελαν τους τουρκόσπορους στην Αθήνα. Δεν τους ήθελε η μαμά πατρίδα, δεν ήθελε τα δικά της παιδιά.

Μα ούτε αυτοί οι κωλοσμυρνιοί ήθελαν να φύγουν από την πατρίδα τους. Αναγκάστηκαν…

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΑΕ ΑΕΚ: Γεννηθήκαμε μέσα από τις στάχτες της καταστροφής, υποχρέωσή μας να μην ξεχάσουμε

Με λόγια συγκλονιστικά η ΑΕΚ γράφει για τη σημερινή (14/9) ημέρα και τη Μικρασιατική καταστροφή: 
Γεννηθήκαμε μέσα από τις στάχτες της μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής...

Ξεκινήσαμε από τα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας με τα οράματα, τις αξίες και τα υψηλά ιδανικά μας...

Κρατήσαμε άσβεστη τη μνήμη και διασώσαμε τον πολιτισμό μας...

Κυριακή 19 Μαΐου 2019

Δεν Ξεχνώ 19η Μαΐου: Ημέρα Μνήμης Της Γενοκτονίας Των Ελλήνων Του Πόντου

Τού Κωνσταντίνου Αραμπάμπασλη
Με αφορμή την ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, το σημερινό άρθρο θα ρίξει Φώς σε ιστορικές πτυχές της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Αρχικά, πριν από τον όρο «Γενοκτονία» υπήρχε ο όρος «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας». Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκε η ηγεσία των ναζιστών. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Επομένως ο Θύτης δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και χριστιανοί.
Η διαδικασία εξόντωσης των ελληνικών πληθυσμών του Πόντου, διακρίνεται ιστορικά σε τρεις συνεχόμενες φάσεις: από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ως την κατάληψη της Τραπεζούντας από τον ρωσικό στρατό (1914-1916), η δεύτερη τελειώνει με το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1916-1918) και η τελευταία ολοκληρώνεται με την εφαρμογή της Σύμβασης της Λοζάνης, για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (1918-1923). Το 1908 ήταν μια χρονιά  ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στο περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας. Σύντομα όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία. 

Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

Μικρασιατική καταστροφή και η Γερμανική ανάμιξη (βίντεο)


Μια παραγωγή της ιστοσελίδας:  cognoscoteam.gr
Στο παρόν βίντεο θα ακούσετε μια ιστορία η οποία μπορεί σε πολλούς να φανεί συνομωσιολογική, ακραία, ακόμη και προπαγανδιστική λόγω του αντι-Γερμανικού μένους που έχουν πολλοί Έλληνες τα τελευταία χρόνια της κρίσεως.
Δεν ισχύει όμως κάτι τέτοιο. Οι Γερμανοί πολλές φορές μας είδαν ως εχθρούς. Αυτό συμβαίνει ήδη από την εποχή της ελληνικής επαναστάσεως και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Δείτε το βίντεο στο οποίο αποκαλύπτεται ο σκοτεινός ρόλος της Γερμανίας στην Μικρασιατική καταστροφή και στις σφαγές κατά των Ελλήνων και των άλλων εθνικοτήτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017

100 χρόνια απ’ το 1917: Η Μικρασιατική Καταστροφή, η Οκτωβριανή Επανάσταση, ο Στάλιν

Η μοιραία συνέπεια της σοβιετικής επανάστασης για τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας και του Πόντου
Του Γιώργου Καραμπελιά*
Η γραφειοκρατική σταλινική αντεπανάσταση, ως συνέχεια και ανατροπή εν πολλοίς μεγάλου μέρους των κατακτήσεων της ρωσικής επανάστασης (από τον Φλεβάρη έως τον Οκτώβρη), εγκαθίδρυσε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που ελάχιστα έχει να ζηλέψει από εκείνα των αντιπάλων του: Κατάλυση όλων των εργατικών δικαιωμάτων, δεσποτισμός και αφαίρεση όλων των ελευθεριών, ενίσχυση των εισοδηματικών ανισοτήτων, μαζική τρομοκρατία και στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Εν τούτοις, η σοβιετική περίπτωση παρουσιάζει μια σημαντική ιδιομορφία, που τη διακρίνει ουσιωδώς από τον ιταλικό φασισμό και τον γερμανικό ναζισμό, διότι υπήρξε η μετεξέλιξη μιας αυθεντικής λαϊκής επανάστασης και μιας έκρηξης των δημοκρατικών ελευθεριών και χρειάστηκαν δέκα ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1927-1929, για να αναιρεθούν όλες οι κατακτήσεις αυτής της επανάστασης, καθώς μάλιστα το καθεστώς εμφανιζόταν ως αυθεντικός συνεχιστής της.
Εξάλλου, πολύ διαφορετική παραμένει η λειτουργία του στην παγκόσμια σκακιέρα, όπου ο σταλινισμός ως παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα διεκδικεί την ανατροπή της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής τάξης και θα εμφανίζεται σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες ως διεκδικητής των εργατικών και λαϊκών ελευθεριών. Ενώ, αντίθετα, τα φασιστικά και ναζιστικά κινήματα, σε όλη την Ευρώπη, θα διεκδικούν την περιστολή των ελευθεριών. Πρόκειται για μια διαφορά κεφαλαιώδους σημασίας, διότι υποχρέωνε τη σοβιετική γραφειοκρατία να φέρει τα ενδύματα του Μαρξ, της παρισινής Κομμούνας και του Λένιν, και να έρχεται σε αντιπαράθεση με την παγκόσμια καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική τάξη.

Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2017

1922 (Η καταστροφή της Σμύρνης)

Η Μικρασιατική Καταστροφή και η ζωή των Ελλήνων πριν από αυτήν σε ένα ντοκιμαντέρ


Τη δραματική ιστορία του ξεριζωμού του ελληνισμού από την πατρώα γη διεκτραγωδεί ένα ντοκιμαντέρ της δημόσιας τηλεόρασης που είχε γίνει πριν από πολλά χρόνια από τον Γιώργο Καραχάλιο, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Πόπης Αλκούλη. Άνθρωποι της Ιωνίας, ανάμεσά τους η λογοτέχνις μας από τον Κιρκιντζέ, η αείμνηστη Διδώ Σωτηρίου, αφηγούνται το χαμό περιγράφοντας στιγμές που δεν τις χωράει το ανθρώπινο μυαλό, τις οποίες, όμως, έζησαν. Με γλύκα και νοσταλγία όμως θυμούνται και την όμορφη καθημερινότητά τους πριν από το κακό. Ένα κακό που είχε χρόνια πριν αρχίσει να προετοιμάζεται και με την υποδαύλιση του ανθελληνικού κινήματος στην Ανατολή από τον «Χίτλερ της Μικράς Ασίας», όπως τον αποκαλεί η Δ. Σωτηρίου, τον Γερμανό Λίμαν Φον Σάντερς, εισηγητή των αμελέ ταμπουρού.

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2017

Από την Κύπρο με πίκρα… Νίκος Κούνδουρος, θύμα του ιστορικού αναθεωρητισμού

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Ο Νίκος Κούνδουρος έφυγε στα 91 του έχοντας τιμήσει με το παραπάνω τον ιστορικό του ρόλο!

Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ενταχθεί στις τάξεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και πολέμησε στα Δεκεμβριανά στον λόχο σπουδαστών "Λόρδος Βύρων". Μετά τον πόλεμο εξορίστηκε στη Μακρόνησο, λόγω των αριστερών φρονημάτων του.
Όμως, ο Νίκος Κούνδουρος δεν έμεινε αδιάφορος στις ανοικτές πληγές του ελληνισμού και ας προσπάθησαν να εμποδίσουν το έργο του.

Με την κάμερά του, σε δύο ταινίες, θέλησε να κρατήσει ζωντανές τις μνήμες του μικρασιάτικου ελληνισμού ("1922") και του κυπριακού ελληνισμού ("Ελληνιστί Κύπρος<1974>").  Τίμησε έτσι στο έπακρο την πατριωτική του οφειλή!!!

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016

Μια σημαία από τη Σμύρνη

Τέτοιες μέρες, πριν από 94 χρόνια, ο ελληνισμός ξεριζωνόταν από την πανάρχαια κοιτίδα της Ιωνίας. Αυτά που ακολούθησαν την μικρασιατική καταστροφή του '22, όπως και την τραγωδία της Κύπρου, το 1974, δεν είναι άσχετα με την σημερινή παρακμή και την απουσία γεωστρατηγικής αντίληψης και εθνικής πολιτικής σε τόσο κρίσιμες, πάλι, στιγμές.
Έχει ειπωθεί από τους σχεδιαστές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης ότι ο δυσκολοκυβέρνητος ελληνικός λαός για να πάψει να παρενοχλεί, πρέπει να πληγεί βαθειά στις πολιτιστικές του ρίζες. Η μικρασιάτισσα Ελληνίδα Αγγέλα Παπάζογλου “σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν” με έναν τρόπο αυτονόητο, πηγαίο, δυνατό, μυεί στο γοητευτικό βίωμα της ελληνικότητας.

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016

12 Ιουνίου ημέρα μνήμης των σφαγών στις Φώκαιες της Μικράς Ασίας το 1914 (*)


ΦΩΚΑΕΙΣ   ΔΙΚΑΙΩΜΑ   ΣΤΗ   ΜΝΗΜΗ
                                                                   12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016
Του Γιάννη Κιουλέκα                                        
Μέλος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Φωκαέων

<< Τόπος είναι οι ρίζες, εκεί που είναι θαμμένοι οι πρόγονοι (μας), ο τόπος δημιουργεί ταυτότητα ελληνικότητας και ο τόπος της ελιάς, του αμπελιού, των οπωροφόρων, του σιταριού και των  ‘’ζωντανών’’, πρέπει να τον υπερασπιστούμε. Είναι η παράδοση, η μνήμη… Και η προσωπική μου εμπειρία μου δείχνει πως το πράγμα που με βοήθησε, περισσότερο από κάθε άλλο, δεν ήταν οι αφηρημένοι στοχασμοί ενός διανοούμενου, αλλά η πίστη και η προσήλωση μου σ΄ έναν κόσμο ζωντανών και περασμένων ανθρώπων στα έργα τους, στις φωνές τους, στο ρυθμό τους, στη δροσιά τους. Αυτός ο κόσμος, όλος μαζί, μου έδωσε το συναίσθημα πως δεν είμαι μια αδέσποτη μονάδα, ένα άχερο στ’ αλώνι. Μου έδωσε τη δύναμη  να κρατηθώ ανάμεσα στους χαλασμούς που ήταν της μοίρας μου να ιδώ. Κι ακόμη, μ’ έκανε να νιώσω, όταν ξαναείδα το χώμα που με γέννησε, πως ο άνθρωπος έχει ρίζες, κι όταν τις κόψουν πονεί, βιολογικά, όπως όταν τον ακρωτηριάσουν. Κι όλα τούτα θα μπορούσα να τα ονομάσω με τη λέξη παράδοση… >>    
Γ. Σεφέρης
Η 12η  Ιουνίου για όλους εμάς τους Πρόσφυγες Ελληνες Μικρασιάτες Φωκιανούς είναι ημέρα στοχασμού, ατομικής και συλλογικής περισυλλογής, μνήμης της σφαγής των προγόνων μας που διαπράχθηκε από τα «τάγματα εφόδου» του κομιτάτου « Ένωσης και Πρόοδος» -- (Νεότουρκοι) --  στις αρχές του περασμένου αιώνα και σε εφαρμογή της στρατηγικής του στα πλαίσια της προσχεδιασμένης από το 1908 – 1911,  Γενοκτονίας...  Είναι η ημέρα  κατά την οποία  έγιναν οι σφαγές στην Φώκαια (Παλαιά & Νέα) της Μ. Ασίας, για να ξεριζωθεί όλο το ελληνικό – χριστιανικό στοιχείο από τις πατρογονικές του εστίες. Η Γενοκτονία εφαρμόσθηκε σε όλα τα παράλια της Ιωνίας.  Είχε έρθει η σειρά της Φώκαιας να πληρώσει χωρίς να έχει φταίξει σε τίποτα, το δικό της «μερίδιο» στην δημιουργία του τουρκικού κράτους.

Πέμπτη 7 Απριλίου 2016

Το Ανατολικό Ζήτημα χθες και σήμερα

Η Μικρασιατική Καταστροφή
και το Ανατολικό Ζήτημα χθες και σήμερα


Του Νικόλαου Μπινιάρη από το Άρδην τ. 103 που κυκλοφορεί 
Πέρα από τα μεταμοντέρνα κείμενα της επανεγγραφής (διαγραφής) της ιστορίας με τις λογοτεχνικές περιγραφές για «συνωστισμό, στις παραλίες της Σμύρνης, το καλοκαίρι του 22, σήμερα παρατηρούμε και πάλι έναν μεγάλο «συνωστισμό» στις απέναντι παραλίες της Ιωνίας, ο οποίος έρχεται προς τις ελληνικές ακτές με κάθε πλωτό μέσον.
Το 1919, ελληνικός στρατός αποβιβάστηκε στη Σμύρνη ως εντολοδόχος της τότε Εγκάρδιας Συμμαχίας, νικήτριας του Α΄ ΠΠ, για την τήρηση των αποφάσεων του Συνεδρίου των Βερσαλλιών. Η οθωμανική Αυτοκρατορία είχε ηττηθεί και ήδη βρισκόταν υπό διαμελισμό από Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία. Για πολλούς διπλωμάτες και ιστορικούς το άλυτο και απρόσιτο Ανατολικό Ζήτημα είχε φτάσει σε ένα τέλος όπως το είχε συλλάβει η διπλωματία και πολιτική των ευρωπαϊκών δυνάμεων από την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως. Το Ανατολικό Ζήτημα ήταν με λίγα λόγια οι σχέσεις των ευρωπαϊκών δυνάμεων με την οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία βέβαια είχε την επικυριαρχία επί όλων των μουσουλμάνων της Μέσης Ανατολής, Αράβων, αλλά και τον σεβασμό όλων των μη Αράβων μουσουλμάνων, ως το τελευταίο Χαλιφάτο του ισλαμικού κόσμου, το οθωμανικό. Ο Μέτερνιχ, στο Συνέδριο της Βερόνας το 1822, φέρεται να πίστευε πως το ελληνικό ζήτημα θα το τακτοποιούσε ο Σουλτάνος και πως ολόκληρη η περιοχή ήταν πέρα από τα όρια του πολιτισμού. Η τότε ελληνική Επανάσταση δεν ενέπιπτε στα συμφέροντα των Ευρωπαίων. Ήταν μία ενόχληση, ένα εμπόδιο στην γραμμή της Ιεράς Συμμαχίας και των σχέσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.
Σε μια μελέτη για τον Μέτερνιχ, η λογική του Αυστριακού Καγκελάριου παρουσιάζεται να βασίζεται σε δύο συνιστώσες: στον συντηρητισμό του και στην προσπάθειά του να περιορίσει τις βλέψεις της Ρωσίας. Τα πιστεύω αυτά του Μέτερνιχ φαίνεται πως, ενάμιση αιώνα μετά, ισχύουν ακόμα στα «ανακτοβούλια» της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

Θεοφάνεια στη Σμύρνη μετά από 94 χρόνια – Συγκλονιστικές στιγμές στο ιστορικό Κε


Μια ιστορική στιγμή. Μια στιγμή που ο ελληνισμός της Σμύρνης και της Τουρκίας γενικότερα περίμενε με ανυπομονησία 94 ολόκληρα χρόνια. Η στιγμή που με λαμπρότητα θα ριχθεί στο Αιγαίο, στη θάλασσα όπου μαρτύρησαν χιλιάδες Έλληνες και μαρτυρούν ακόμη πρόσφυγες από τη Συρία, ο Τίμιος Σταυρός και θα γίνει ο αγιασμός των υδάτων.

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016

Ξεπληρώνει ένα χρέος 100 ετών!

Του Παναγιώτη Σαμαρά

Ο κύριος στη φωτό είναι ο Ed St’George. Έφυγε από την πόλη του , το Irvine της Καλιφόρνια το Νοέμβρη του 2015 και ήρθε στη Λέσβο.

Ήρθε ξεκάρφωτος, χωρίς να γνωρίζει κανέναν στη χώρα μας. Έπιασε ένα σπιτάκι στη Συκαμνιά , νοίκιασε και ένα αμαξάκι και κάθε μέρα έψαχνε πως θα βοηθήσει τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που τους περιθάλπουν.

Ταυρί ολόκληρο ο Ed, με βρήκε στην Εφταλού και με παρακάλεσε να τον πάρουμε μαζί μας να βοηθήσει στην εθελοντική δράση που οργάνωσα. Στην αρχή μου φάνηκε σα χαζοαμερικάνος, αλλά ήταν ευγενικός και παρόλη την ηλικία του των 65+ ετών είχε τον κατάλληλο σωματότυπο για τις αγγαρείες που μας περίμεναν, οπότε τον πήρα κοντά.

Αφού περάσαμε μαζί όλη την ημέρα κουβαλώντας σκουπίδια, ρούχα και εφόδια, ρώτησα τους ντόπιους για αυτόν αλλά δεν ήξερε κανείς τίποτε! Δεν τους είχε δώσει λεπτομέρειες για την παρουσία του στο νησί.

Μου είχε κάνει εντύπωση το πανάκριβο κινητό του και η εμμονή του να πατάει ξυπόλητος στην ακροθαλασσιά, και του έπιασα κουβέντα.

O Ed είχε γεννηθεί το 1946 στην Αθήνα από Μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι έφυγαν το 1949 για την Αμερική κυνηγημένοι για τις πολιτικές τους θέσεις.

Βγήκε στη σύνταξη πρόσφατα και όταν έμαθε για το προσφυγικό θέμα στην Ελλάδα, σηκώθηκε και ήρθε στην Ελλάδα πρώτη φορά στη ζωή του για να βοηθήσει.

«Γιατί έτσι Ed;», τον ρώτησα.

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015

Για να τελειώνουμε με τα παραμύθια των εθνοαποδομητών

Της Μελίνας Κονταξή 

Ένας από τους κυριότερους μύθους που αναπαράγεται από νεοφιλελεύθερους και ιδεοληπτικούς, από την δεκαετία του 1920, είναι ότι οι Έλληνες έκαναν ιμπεριαλιστική εκστρατεία στην Μικρά Ασία, άρα κατά ένα ποσοστό, για άλλους μεγαλύτερο για άλλους μικρότερο, ο Κεμάλ νομιμοποιούνταν να αντιδράσει, έστω και αν ξέφυγε. 

Πρώτα από όλα, η Μικρά Ασία δεν ήταν Τουρκική! 
Ανήκε στους γηγενείς λαούς της, που πολυάριθμα κομμάτια τους εξοντώθηκαν από μια Τουρκική μειοψηφία, ανήκε στα Έθνη της, που έπεσαν θύματα της πολιτικής του διαίρει και βασίλευε που εφάρμοσαν οι νεότουρκοι, αν και προσπάθησαν να ενωθούν. 

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015

Περί Ποντιακής γενοκτονίας, εθνοκάθαρσης, σχετικών ισχυρισμών και των δηλώσεων Φίλη

Της Αντιγόνης Ιωαννίδου

Το κείμενο αυτό γράφεται με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας, κυρίου Φίλη, σχετικά με το δημοσίευμά του στην εφημερίδα «Αυγή» της 20-8-14 με τίτλο «Παλαιοκομματισμός και γενοκτονία». Στο άρθρο εκείνο είχε ισχυριστεί ότι ο όρος γενοκτονία δεν ισχύει στην περίπτωση των διώξεων των Ελλήνων του Πόντου από τους Τούρκους, κατά τις οποίες έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, αλλά και πως η απόφαση της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το 1994, να αναγνωρίσει την Ποντιακή Γενοκτονία από τους Τούρκους, ήταν «απόφαση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας», χωρίς διεθνή σημασία». Συνεχίζοντας συμπλήρωσε την άποψή του, που μάλιστα χαρακτήρισε «επιστημονική» λέγοντας πως στην περίπτωση των Ποντίων έχουμε «εθνοκάθαρση» και όχι «γενοκτονία» που «είναι απόλυτη και έχει γενικό χαρακτήρα», πως πάντα μέχρι εκείνη την απόφαση όλοι μιλούσαν για «Μικρασιατική Καταστροφή» και όχι για «γενοκτονία» και πως σε κάθε περίπτωση υπάρχει στις μέρες μας παραγωγή «μιας νέας μεροληπτικής ιστορίας»