Πώς βραχυκυκλώνουν τα οικεία δίπολα;

O κόσμος έχει αλλάξει. Όμως όταν ο κόσμος αλλάζει και οι ιδέες δεν αλλάζουν, καλό οπωσδήποτε δεν είναι.

Του Δημήτρη Β. Πεπόνη

ολλά θα μπορούσε να γράψει κανείς για την επίσκεψη του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ στην Ευρώπη και τις συναντήσεις που είχε με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και με τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν (ή και για την επίσκεψη που έκανε στη Σερβία και τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς).

Ωστόσο στο παρόν κείμενο δεν θα αναφερθούμε ούτε στο περιεχόμενο των συνομιλιών, ούτε σε νέα και σε αποτελέσματα που προέκυψαν από τις συναντήσεις των πολιτικών ανδρών, ούτε θα αναλύσουμε τις σχέσεις μεταξύ των συγκεκριμένων κρατών.

Θα κάνουμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Τι βλέπουμε στη φωτογραφία που ακολουθεί;

Σε αυτή την πρώτη φωτογραφία δεν βλέπουμε απλώς τη χειραψία του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ με τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν, αλλά μια πραγματικότητα που προκαλεί ιδεολογικό βραχυκύκλωμα αποτυπώνοντας την κρίση που διέρχεται το δίπολο Αριστερά-Δεξιά της κλασικής πολιτικής γεωγραφίας ως νοητικό πλαίσιο και ερμηνευτικό εργαλείο της προσπάθειας αναγωγής της εξωτερικής στην εσωτερική πολιτική.

Η συντριπτική νίκη Όρμπαν και ο ακήρυχτος πόλεμος στην ΕΕ

«Θα θυμόμαστε αυτή τη νίκη μέχρι το τέλος της ζωής μας, γιατί έπρεπε να παλέψουμε ενάντια σε ένα τεράστιο πλήθος αντιπάλων: την τοπική αριστερή πτέρυγα, τη διεθνή αριστερή πτέρυγα, τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, όλα τα χρήματα και τους θεσμούς της αυτοκρατορίας του Σόρος, τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, και τον Ουκρανό πρόεδρος επίσης. Ποτέ δεν είχαμε τόσους πολλούς αντιπάλους ταυτόχρονα.»

– Ο Βίκτορ Όρμπαν στην ομιλία του αμέσως μετά τον εκλογικό θρίαμβο της 3^ης του Απρίλη.

Η συντριπτική νίκη Όρμπαν και ο ακήρυχτος πόλεμος στην ΕΕ 

Οι εθνικές εκλογές της Ουγγαρίας πριν μερικές εβδομάδες ανέδειξαν, σαφώς, με συντριπτική πλειοψηφία νικητή για 4^η φορά τον Βίκτορ Όρμπαν και τον πολιτικό σχηματισμό του Fidesz (Φίντες). Σπάνια έχει συναντήσει κανείς σε εθνικές εκλογές σε χώρα της Ευρώπης να τίθενται συμπυκνωμένα και ταυτόχρονα τόσα πολλά βασικά ζητήματα –και μάλιστα ρητά–, τα οποία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθορίζουν το μέλλον του Ουγγρικού λαού και της χώρας. Τα διλήμματα αυτά διατυπώθηκαν καθαρά τόσο από τον ηγέτη του Fidesz, όσο και από την ενωμένη αντιπολίτευση έξι κομμάτων που προσπάθησε ανεπιτυχώς να σπάσει την λαϊκή πλειοψηφία και κυριαρχία υπό τον Βίκτορ Όρμπαν.

Όπως ο ίδιος το έθεσε προεκλογικά,οι εκλογές στην Ουγγαρία είναι ζήτημα «ειρήνης ή πολέμου», λέγοντας ότι η ήττα του θα είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη στρατιωτική υποστήριξη για την Ουκρανία.«Εάν η αριστερά κερδίσει τις εκλογές της Κυριακής, οι αποστολές όπλων στην Ουκρανία θα ξεκινήσουν αμέσως… Γι’ αυτό λέω ότι το διακύβευμα στις εκλογές είναι πλέον η ειρήνη ή ο πόλεμος. Η αριστερά αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την ειρήνη, ενώ το Fidesz αποτελεί εγγύηση», τόνισε ο Όρμπαν.

Φυσικά, όταν μιλούσε για την Αριστερά εννοούσε όλες τις τάσεις τις φιλοευρωπαϊκής παγκοσμιοποιητικής «αριστεράς», «σοσιαλιστών» κ.λπ., που συνασπίστηκαν με τα άλλα (φιλελεύθερα-συντηρητικά ως …ακροδεξιά!) φιλοδυτικά κόμματα, μήπως και καταφέρουν να τον ρίξουν και εμπλέξουν την Ουγγαρία στον πόλεμο, στο πλευρό της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε). Ο Peter Marki-Zay (Πίτερ Μάρκι-Ζάι), ηγέτης του αντιπολιτευόμενου συνασπισμού, κατηγόρησε τον Όρμπαν για «προδοσία» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ υιοθετώντας μια φιλορωσική στάση που συνδέεται με τη στενή του σχέση με τον Πρόεδρο Πούτιν. Όπως διατύπωσε το δίλημμα από τη μεριά του, «ο Όρμπαν πρόδωσε την Ουγγαρία, πρόδωσε την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρόδωσε το ΝΑΤΟ, πρόδωσε όλους εμάς», είπε ο Marki-Zay. «Δεν μπορεί να είναι για πάντα η μαριονέτα του Πούτιν. Πρέπει να ταχθεί με την Ευρώπη και πρέπει να ταχθεί με το ΝΑΤΟ». Και όπως το έθεσε ξεκάθαρα, το διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι «ή με τη Δύση ή με την Ανατολή».