Το μεγάλο κόλπο με την ΕΒΕ και τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Μέσα σε τρία χρόνια που εφαρμόζεται η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής έχουμε περίπου 38.000 κενές θέσεις στα ΑΕΙ ● Μετά την εκκένωση ακολουθεί η συρρίκνωση με το κλείσιμο τμημάτων στα δημόσια Πανεπιστήμια και η αρχή μιας «χρυσής εποχής» για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια που φιλοδοξεί να φέρει το υπουργείο Παιδείας.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI

Του Χρήστου Κάτσικα

Η μεγάλη «πρεμούρα» του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης για την ψήφιση του νομοσχεδίου με τον παραπλανητικό και προκλητικό τίτλο «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» με σκοπό την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων στη χώρα μας, σε πλήρη αντιδιαστολή με το άρθρο 16 του Συντάγματος, έρχεται απλώς να φωτίσει τα τεχνητά εμπόδια που στήθηκαν τα τελευταία χρόνια με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και τις εκατόμβες εξοστρακισμένων υποψηφίων που έφερε.

Εξηγούμαστε: ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των στοιχείων που προέκυψαν από την ανακοίνωση των βάσεων στις τελευταίες Πανελλαδικές Εξετάσεις (2023) ήταν οι κενές θέσεις σε διάφορα πανεπιστημιακά τμήματα. 153 τμήματα των ΑΕΙ (ένα ποσοστό ύψους 34% του συνόλου των τμημάτων) δεν δέχθηκαν το σύνολο των φοιτητών που «ζήτησαν», κάτι που αθροιστικά, μαζί με τις σχολές των ένστολων, μεταφράζεται σε περίπου 10.000 κενές θέσεις.

Να θυμίσουμε ότι τα δύο προηγούμενα χρόνια (2021 και 2022) που εφαρμόστηκε η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), με τα «μαγικά» του υπουργείου Παιδείας έμειναν κενές συνολικά πάνω από 28.000 θέσεις. Για παράδειγμα το 2021, πρώτη χρονιά εφαρμογής της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ), έμειναν 17.000 κενές θέσεις! Το 2022, λόγω ΕΒΕ, έμειναν κενές σε πανεπιστημιακά τμήματα περί τις 11.000 θέσεις.

Ανασφάλιστοι διδακτορικοί ερευνητές...

Πριν μερικά χρόνια διάβασα κάποια στιγμή ένα κείμενο-ανακοίνωση ενός συλλόγου που εκπροσωπούσε τους άνεργους διδάκτορες. Το διάβασα και μετά ξαναδιάβασα τον τίτλο του συλλόγου. Ελεγε ότι αριθμούσε 15.000 διδάκτορες. Αραγε σε ποια χώρα του κόσμου ένας διδάκτορας έχει τέτοιο βαθμό ανεργίας? Βλέπω προκηρύξεις για έκτακτους διδάσκοντες που συνωστίζονται 10 άτομα για μια θέση των 400 ευρώ. Ποιος ωθεί κατά χιλιάδες τους πτυχιούχους να κάνουν διδακτορικά?

Για να βάλουμε μια σειρά εδώ. Πρώτα-πρώτα θα πρέπει να πούμε ότι ένα μεγάλο μέρος των υποψηφίων διδακτόρων είναι άμισθοι. Ουσιαστικά είναι οι ‘μαύροι ‘ μια μελανής πλευράς του συστήματος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας. Χωρίς καμία αξιολόγηση τις περισσότερες φορές, με μόνο κριτήριο αν θα δεχθούν να δουλέψουν τσάμπα εγγράφονται για διδακτορικό και εκεί αρχίζει ενας γολγοθάς που οι ίδιοι δεν γνωρίζουν. Ο άμισθος υποψήφιος διδάκτορας, καταρχάς είναι ενας σκληρά εργαζόμενος ο οποίος δεν πρόκειται να αποκτήσει ποτέ ταξική συνείδηση, γιατί απλά δουλεύει τσάμπα. Είναι δηλαδή δούλος. Αρα αν υποτίθεται ότι οι ‘προοδευτικές’ διοικήσεις των παντός είδους εργαζομένων στα ΑΕΙ έπρεπε να πούν κάτι, έπρεπε κατά τη γνώμη μου να μην επιτρέπουν τέτοια κατάσταση. Οι ισχυρισμοί ότι είναι εκπαιδευόμενοι δεν αντέχουν σε καμία κριτική και είναι αστείοι. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που οι υποψήφιοι διδάκτορες να δουλεύουν τσάμπα.

Επιστολή παραίτησης της Διευθύντριας του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών με καταγγελίες για παρανομίες

Eπιστολή παραίτησης στην υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων από τη θέση της Γενικής Διευθύντριας του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.), απέστειλε η καθηγήτρια του ΕΚΠΑ, Μαρία Ζωή Φουντοπούλου. Η ίδια τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση στις 18  Αυγούστου 2022, με απόφαση της υπουργού Παιδείας, μετά από σχετική προκήρυξη του ΙΚΥ.

Σοβαρές καταγγελίες για κακοδιαχείριση στο ΙΚΥ καταγγέλλει η Καθηγήτρια του ΕΚΠΑ Μαρία-Ζωή Φουντοπούλου. Η ίδια Φουντοπούλου υπέβαλε την πρώτη παραίτηση με επιστολή μιας σελίδας στο προσωπικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Ν. Κεραμέως στις 30 Ιανουαρίου. Καθώς δεν έλαβε καμία γραπτή ή τηλεφωνική απάντηση ακολούθησε δεύτερη επιστολή παραίτησης, πάλι στο προσωπικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Ν. Κεραμέως. Λίγες μέρες μετά η κα. Φουντοπούλου έστειλε στην υπουργό Παιδείας την επιστολή  με εξώδικο και στη συνέχεια, η Νίκη Κεραμέως έκανε αποδεκτή την παραίτηση της.

Το alfavita.gr επικοινώνησε με την κα. Φουντοπούλου η οποία σημείωσε ότι εμμένει σε όσα έγραψε στην τελευταία παράγραφο της επιστολής της «η υπηρεσιακή μου εντιμότητα, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το Πανεπιστημιακό μου ήθος έχουν κλονισθεί, αφότου διεπίστωσα τις ως άνω παρανομίες, και εξ αυτών των λόγων, εμμένω στην ήδη υποβληθείσα παραίτησή μου».

Έξω η μπατσο-«αριστεία» από τα πανεπιστήμια

Ο κύριος της φωτογραφίας είναι ένας εκ των μπατσο - φρουρών που (θα) προστατεύουν τους μπατσο-φύλακες της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Τόσο «άριστα», τόσο «ακαδημαϊκά», τόσο «ελεύθερα»

Του Γεράσιμου Χολέβα

Οι μόνιμες προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών στα νοσοκομεία και η ενίσχυση του δημοσίου συστήματος Υγείας (και για την πανδημία) είναι «πολυτέλεια» για τους «αρίστους». Οι συμβάσεις και η ανεπάρκεια στην υλικοτεχνική υποδομή ήταν και είναι η (επικίνδυνη) «λύση» της κυβερνήσεως. 

Οι μόνιμες προσλήψεις πυροσβεστών, για να προστατευθούν ανθρώπινες ζωές και κόποι μιας ζωής από τις πυρκαγιές, δεν χρειάζονται για την «εκλεκτή» κυβέρνηση. Προτίμησε να «σβήνουν» οι αστυνομικοί τις φωτιές με τα ποτιστήρια. 

Σε μια περίοδο σαρωτικής ακρίβειας και την ώρα που καλούν σε συναίνεση στην πείνα, για τον χειμώνα που έρχεται, επέλεξαν να εμφανίσουν την πανεπιστημιακή αστυνομία. Για κάτι τέτοια «λεφτά υπάρχουν» πάντα. Αντίθετα, για την ενίσχυση του δημοσίου πανεπιστημίου ο «δημοσιονομικός χώρος» περιορίζεται. Αυτός ο περιορισμός ενισχύει την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. 

Ελληνικά Δημόσια Πανεπιστήμια 2022

Η τωρινή επίθεση στο δημόσιο Πανεπιστήμιο

Του Κύρκου Δοξιάδη

Το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο δέχεται διαρκώς επιθέσεις. Το καθεστώς ποτέ δεν μπόρεσε να συγχωρέσει στον εαυτό του το αμάρτημα στο οποίο περιέπεσε με τον νόμο 1268 του 1982, που εκδημοκράτισε τον πανεπιστημιακό θεσμό. Από τότε, δεν χάνει ευκαιρία να προσπαθεί να «ανανήψει» – είτε καταργώντας τον δημοκρατικό του χαρακτήρα είτε παραδίδοντάς το στην ασυδοσία των αγορών είτε και τα δύο. Και τούτο επί κυβερνήσεων τόσο της Ν.Δ. (Σουφλιάς, Γιαννάκου) όσο και του ΠΑΣΟΚ (Διαμαντοπούλου).

Σε τούτο το άρθρο, η σύντομη αναφορά μου στην τελευταία επίθεση εναντίον της δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης δεν θα είναι από τη σκοπιά της αριστερής ιδεολογίας, αλλά από εκείνην της αριστερής κοινωνικής και πολιτικής θεωρίας. Υπάρχει βαθιά σύνδεση μεταξύ των δύο, αλλά κάποιες φορές καλό είναι να διακρίνονται.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, κατά μέρος μια ιδεολογική αναπαράσταση του δημόσιου Πανεπιστημίου, που σε μεγάλο βαθμό έχει επικρατήσει στην Αριστερά: το Πανεπιστήμιο ως αγνός θεσμός παιδείας και πνευματικής καλλιέργειας, μακριά από συμφέροντα και παιχνίδια εξουσίας, που (καλώς εχόντων των πραγμάτων) καταξιώνει την ύπαρξή του ασχολούμενος αποκλειστικά με τη μόρφωση των νέων και την προώθηση της επιστημονικής έρευνας.

Για την αστυνομοκρατία στο ΑΠΘ

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Ή με την βιβλιοθήκη ή με την βαριοπούλα” βρήκε να πει ο κος Μητσοτάκης για το  όργιο βίας που προκάλεσαν οι “δυνάμεις του νόμου και της τάξης” στο ΑΠΘ. 

Ένας πρωθυπουργός που ψεύδεται καθημερινά… Ένας πρωθυπουργός που κυβερνά πλέον ελέω των ροπάλων των πραιτωριανών του. 

Παρέλειψε τα εξής σημαντικά: 

1.- Ότι η χρηματοδότηση του ΑΠΘ από 55 εκατομμύρια το 2010 έχει συρρικνωθεί σε κάτι γύρω στα 10 εκατομμύρια. Βασικό θύμα των περικοπών η αγορά βιβλίων για τις βιβλιοθήκες του ΑΠΘ. Που βρίσκει το θράσος να μιλά για βιβλιοθήκες; 

2.- Η επί τρεις εβδομάδες παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων στο ΑΠΘ και τα καθημερινά επεισόδια έχουν ουσιαστικά διακόψει την εκπαιδευτική διαδικασία στο ΑΠΘ (πολύ μικρή η προσέλευση φοιτητών ή και διδασκόντων) 

3.- Χθες κάτω από την σκιά των επεισοδίων εκκενώθηκε και το κτίριο της διοίκησης του ΑΠΘ. Έτσι διακόπηκε και η διοικητική λειτουργία του ιδρύματος. Το σωστό ερώτημα είναι: Ή με τον Μητσοτάκη ή με το Πανεπιστήμιο και την Παιδεία.  

Και τα δύο μαζί αποδεδειγμένα δεν γίνονται. 

Πότε θα πούμε ...«Φτάνει πια»!

Του Γ. Π. Τριμπέρη

Ανέχονται και προωθούν στα Τμήματα την κολεγιοποίηση των υγειών και διεθνώς ανταγωνιστικών υψηλού επιπέδου Προγραμμάτων Σπουδών, στο όνομα της ευκολότερης αποφοίτησης, ώστε με μειωμένη γνώση οι απόφοιτοι να μη είναι απαιτητικοί στην αγορά εργασίας, να αποτελούν συνεχή πελατεία στη “Δια βίου Μάθηση” και e-earning επιμόρφωση.

Όπως φαίνεται ζούμε σε μια χώρα με μεγάλες ανοχές. Αν αναλογιστούμε πόσα έχει περάσει ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια, χωρίς να ξεχνάμε το βάρβαρο παρελθόν, αντίθετα με την γνωστή αισιόδοξη αναφορά ότι “τα βάσανα σε δυναμώνουν” και ότι “αυξάνουν τις αντιστάσεις σου απέναντι σε αυτούς που σου τα προκαλούν”, στη χώρα μας αυτή η αναφορά επαληθεύεται σε  όλο και πιο λίγους.

Οικονομική κρίση και  χρεωκοπία, ξεπούλημα νευραλγικών κρατικών τομέων σε πολυεθνικά συμφέροντα, αεροδρομίων και  λιμανιών, σε βαθμό που να μην ελέγχεις την ίδια σου τη χώρα. Μονάδες Υγείας, ενέργεια, μεταλλεία, παραδίδονται σε γνωστούς-αγνώστους “επενδυτές”, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη δημόσια Υγεία, στη τσέπη του καταναλωτή, στο περιβάλλον. Παραδίδονται νέες βάσεις επί ελληνικού εδάφους στους Αμερικανούς, στο ΝΑΤΟ, όταν όλοι γνωρίζουν τις σφαγές χιλιάδων αθώων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη που προκάλεσαν, επιβάλλοντας δια πυρός και σιδήρου την οικονομική και την πολιτική κυριαρχία τους.

«Ανομία στα Πανεπιστήμια είναι οι εργασιακές συνθήκες γαλέρας»: Η πραγματικότητα των νέων ερευνητών/τριών

Παράγουν ερευνητικό έργο, δουλεύουν με εξαντλητικά ωράρια και με αυστηρές προθεσμίες, ενώ καλύπτουν ακόμα και κενά που έχουν να κάνουν με την έλλειψη καθηγητών στα ΑΕΙ, παραδίδοντας ακόμα και αυτoδύναμη διδασκαλία. Την ίδια στιγμή, η ερευνητική τους εργασία καταλήγει να θεωρείται ακόμα και «χόμπι», σαν να είναι «κάποιοι ιδιόμορφοι τύποι που τους αρέσει να διαβάζουν», δουλεύουν βράδια, Σαββατοκύριακα, συχνά βρίσκονται με μπλοκάκι, πληρώνονται πιθανόν ανά τρίμηνο ή ακόμα και μήνες αφότου έχουν παραδώσει το έργο τους, πληρώνουν μόνοι/ες τα έξοδα για τα απαραίτητα Συνέδρια. Είναι η καθημερινότητα για χιλιάδες νέες ερευνήτριες και νέους ερευνητές, επιστήμονες/ισσες, Υποψήφιους Διδάκτορες/ισσες που εργάζονται στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας. Ένας κλάδος κατακερματισμένος, που ενώνεται με αιτήματα γύρω από το αυτονόητο τρίπτυχο «Μισθός-Ωράριο-Ασφάλιση», ζητώντας Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Των Γεωργίας Κριεμπάρδη και Θάνου Καμήλαλη

Tα εξοντωτικά ωράρια, η εργασιακή επισφάλεια, η κάλυψη επιπλέον αναγκών που προκύπτουν στα ΑΕΙ λόγω της υποχρηματοδότησης, η έντονη κινητικότητα, οι καθυστερήσεις μηνών στη μισθοδοσία και η εξάρτηση από την προκήρυξη νέων προγραμμάτων σκιαγραφούν την καθημερινότητα της πλειοψηφίας των εργαζομένων στην Έρευνα & Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Εδώ και έναν χρόνο, εργαζόμενες και εργαζόμενοι έχουν συστήσει το Πανελλαδικό τους Σωματείο και την περασμένη εβδομάδα, στις 17 Μαΐου, πραγματοποίησαν, με μεγάλη επιτυχία, την πρώτη κλαδική απεργία. Ένα σημαντικό βήμα, δεδομένου ότι πρόκειται για έναν κλάδο κατακερματισμένο, «με συναδέλφισσες/ους με διαφορετικούς ρόλους (Υποψήφιοι/ες Διδάκτορες/σσες, postdoc, τεχνικό προσωπικό, συμβασιούχοι σε project, έκτακτο διδακτικό προσωπικό κ.α.) και εργασιακές σχέσεις (συμβασιούχοι, υπότροφοι, “μπλοκάκια”, αμισθί) το έργο των οποίων όμως είναι απαραίτητο για ερευνητική και διδακτική διαδικασία των Πανεπιστημίων και Ερευνητικών Κέντρων».

Βάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο: Μία προσέγγιση πέρα από τους νόμους της αγοράς και την αναξιοκρατία και την αμάθεια

Του Τάσου Χατζηαναστασίου

Βγήκαν και οι βάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια και άρχισε ο πόλεμος του… πληκτρολογίου: “40.000 υποψήφιοι έμειναν απέξω”, “τόσες σχολές με ελάχιστους ή και καθόλου πρωτοετείς”, “μένουν απέξω παιδιά κι ο πρωθυπουργός πάει να εγκαταστήσει (sic, λες και είναι τηλεόραση) την κόρη του σε πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ”. Οι παραπάνω διαπιστώσεις παρουσιάζονται ως αποδείξεις των σκοτεινών προθέσεων της κυβέρνησης, της ταξικής της πολιτικής και της εχθρικής της στάσης έναντι του δημοσίου πανεπιστημίου. Πολύ φοβάμαι ότι αυτού του τύπου η “επιχειρηματολογία” δεν πείθει κανέναν. Για να έχει νόημα η συζήτηση που αφορά τον αριθμό των εισακτέων και των σχολών που χρειάζονται, θα πρέπει να έχει προηγηθεί μία μίνιμουμ συμφωνία στο ποια τμήματα προσφέρουν στην οικονομία και στην πνευματική προκοπή του τόπου και στο πόσους φοιτητές θα δέχονται. Απαιτείται ένα εθνικό σχέδιο που να αφορά το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας, τις προοπτικές ανάπτυξης τομέων και κλάδων, αλλά και τον πολιτισμό γιατί προφανώς υπάρχουν και σπουδές που δεν προσφέρουν στενά οικονομικά αλλά σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, ο πολιτισμός αποτελεί επίσης ένα ισχυρό αναπτυξιακό συγκριτικό πλεονέκτημα. Χωρίς μία τέτοια συζήτηση, χωρίς ένα σχέδιο με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση για το παρόν και το μέλλον του τόπου, το εάν θα μείνει χωρίς φοιτητές το τμήμα τάδε, το αποφασίζει ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης, δηλαδή η αγορά. Όπως εξάλλου και τις βάσεις εισαγωγής.

Υπάρχουν και χειρότερα... μάθημα για τζόγο στα Πανεπιστήμια!

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Πριν από λίγες ημέρες "σοβαρή" εφημερίδα του συντηρητικού χώρου πληροφορούσε τους αναγνώστες της για τα επόμενα βήματα που θα γίνουν στην επένδυση στον χώρο του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό. Το άρθρο αποτιμούσε με ορατό άγχος τις εκκρεμότητες που απομένουν ώστε να αρχίσει το βασικό τμήμα της επένδυσης, στην μορφή τουλάχιστον που σήμερα παρουσιάζεται αυτή. Πρόκειται για το καζίνο και τα παραλειπόμενα του.

Με βάση αυτό, ευχόταν η εφημερίδα, η επένδυση θα αποτυπωθεί στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη και θα αρχίσει να ρέει άφθονο το χρήμα! Χρήμα του τζόγου φυσικά, προερχόμενο από την ανεξάντλητη πηγή των αγνώστου προέλευσης κεφαλαίων που πάντοτε αναζητούν μια φιλόξενη δεξαμενή για να "ξεπλυθούν". Γενικώς να συμπεράνουμε ότι όλες οι μαφίες του κόσμου παρακολουθούν εναγωνίως την πρόοδο των έργων στο Ελληνικό!

Σύμφωνα πάντως με τα γραφόμενα στον τύπο, αυτό το καζίνο είναι η πιο μεγάλη επενδυτική ελπίδα της χώρας και πάνω σε αυτή στηρίζονται οι ελπίδες για ανάκαμψη (τύπου V), και συνακόλουθο άλμα της ελληνικής οικονομίας. Υπάρχει φυσικά και μια άλλη μεγάλη επένδυση στα σκαριά, η διεύρυνση της βάσης της Σούδας, αλλά αυτή ενδιαφέρει λιγότερο, καθότι η περιοχή μάλλον έχει πάψει να ανήκει στην ελληνική επικράτεια. Ο οικοδεσπότης που καλεί εκεί τους Έλληνες επισήμους είναι ο Αμερικανός πρέσβης….

Video φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών Ναυπλίου για την ψήφιση του νομοσχεδίου Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη

Με ένα σύντομο βίντεο με τον τίτλο «Πνοή Δημοκρατίας», όπως χαρακτήρισε την είσοδο της αστυνομίας στα πανεπιστήμια ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, το Κέντρο Αγώνα Σχολής Καλών Τεχνών Ναυπλίου σχολιάζει την ψήφιση του νομοσχεδίου Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη.

«Η ενδεκάτη Φεβρουαρίου θα μείνει στην ιστορία ως μια ακόμη αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ως ένα ακόμα βήμα πίσω, ως την "δόξα" της οπισθοδρόμησης. Εμείς όμως δεν ανήκουμε εκεί», σχολιάζουν σε σχετική ανακοίνωση οι φοιτητές.

Αναλυτικά το βίντεο και η ανακοίνωση:

 

Το Αμφιθέατρο του Παραλόγου

“Party μωρή άρρωστη! Πάρτη με 6 ευρώ…” –Παφίλης καταθέτει στη Βουλή αφίσες της ΔΑΠ

Οι Φοιτητές, οι Μαθητές και οι Πολίτες στην Νέα Μεταπολίτευση (Μέρος II)

Του Γιάννη Περάκη

Στην πρώτη ενότητα (I), είχαν αναπτυχθεί κατά πρώτο το νομοσχέδιο, κατά δεύτερο ο Δούρειος Ίππος της κυβέρνησης μέσα στο χώρο των καθηγητών των ΑΕΙ και κατά τρίτο η υπάρχουσα κατάσταση της παιδείας.

Στην δεύτερη ενότητα (II) θα αναπτυχθεί η η επαναφορά της νομιμότητας, η σχέση των φοιτητών, μαθητών και πολιτών και η μορφή της Νέας «Μεταπολίτευσης».

Η Επαναφορά της Νομιμότητας

Ένας ολόκληρος πλανήτης βρίσκεται σε αναστάτωση λόγω πανδημίας, μαζί και η Ελλάδα. Με συνεχείς απαγορεύσεις κυκλοφορίας και έκτακτα μέτρα. Την στιγμή αυτή η κυβέρνηση της Ν.Δ. την θεωρεί ευνοική συγκυρία και εκδίδει σωρηδόν προεδρικά διατάγματα και να ψηφίζει τα «τελειώματα» και τους «σαβουρονόμους». Έτσι οποιαδήποτε αντίδραση και κινητοποίηση να θεωρείται «παράνομη». Η σημερινή Ν.Δ. δεν έχει καμμία σχέση με αυτή των πρό του 2010. Ακόμα και με την Ν.Δ. του 1974-1981 ο «εθνάρχη τους» τουλάχιστον γνώριζε πότε να κάνει πίσω, όπως με τον Ν.815/1978. Η σημερινή ηγεσία της της Ν.Δ. φημίζεται όχι μόνο για την έλλειψη πολιτικής ηθικής, αλλά και ότι διαθέτει όλα τα γνωρίσματα μιας κυβέρνησης που κυβερνά με όρους θρασύτων ληστών που «μπουκάρουν» στα σπίτια μας με την προστασία της αστυνομίας και σε λίγο καιρό θα μας πετάξουν έξω και απ’ αυτά (ο «νόμος» της κατάσχεσης Ά κατοικίας). Σ΄αυτό συνηγορεί η σύνθεση της κυβέρνησης. Είναι οι επιπτώσεις της ανίερης συμμαχίας των ρεταλιών νεοφιλελευθέρων και σημιτικών αμφότεροι υποτελείς και υπόδουλοι.

Το πρώτο μέλημα των φοιτητών, των μαθητών και των πολιτών, αποτελεί η επαναφορά της νομιμότητας. Ζούμε πάνω από δέκα χρόνια σε μια ανώμαλη πολιτική περίοδο (τουλάχιστον από το 2010 μέχρι και σήμερα). Η κυβέρνηση της Ν.Δ. σήμερα αποτελεί όχι μόνο τον «άξιο» διάδοχο των μνημονιακών κυβερνήσεων αλλά και το ανώτερο τους στάδιο.

Οι Φοιτητές, ο Δούρειος Ίππος της Κυβέρνησης,οι Πολίτες και η Νέα «Μεταπολίτευση» (Μέρος I)

Του Γιάννη Περάκη

Το έναυσμα των αράδων αυτών προήλθε από την κατάθεση του νομοσχεδίου της Ν.Δπου «ξύπνησε» μνήμες του Ν.815/1978.Το πλαίσιο του κειμένου είναι το εξής:

Στην πρώτη ενότητα (I),συμπεριλαμβάνονται κατά πρώτο το νομοσχέδιο, κατά δεύτερο ο Δούρειος Ίππος της κυβέρνησης μέσα στο χώρο των καθηγητών των ΑΕΙ και κατά τρίτο η υπάρχουσα κατάσταση της παιδείας.

Στην δεύτερη ενότητα (II) θα αναπτυχθεί η σχέση των φοιτητών, πολιτών και το είδος της Νέας «Μεταπολίτευσης».

Μια γενική παρατήρηση. Είναι η πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά που ένα νομοσχέδιο για την παιδεία, οι περισσότερες διατάξεις του, όπως το Κεφάλαιο Γ το οποίο αναφέρεται σε ότι πειθαρχικό υπάρχει, δίκαιο φοιτητών, παραπτώματα, ποινές και όργανα, ανάκριση..λες και έχει αντιγραφεί ο στρατιωτικός ποινικός κώδικας.

Το Επαίσχυντο νομοσχέδιο μετά από «την δημόσια διαβούλευση και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις παρατηρήσεις της αντιπολίτευσης» προβλέπει

1) Δραστική περικοπή εισακτέων.Θεσμοθέτηση ελάχιστης βάσης εισαγωγής,

2) «Κόφτης» φοίτησης. Το όριο φοίτησης στα ν+2 έτη,

3) Ιδρυση αστυνομίας στα πανεπιστήμια:

Πανεπιστήμια ώρα 0

Του Κώστα Γκιώνη

 Τα πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά, καμία κουβέντα το πότε θ' ανοίξουν. Χιλιάδες παιδιά στη πιο ενεργητική τους ηλικία εγκλωβισμένα στις παιδικές τους κάμαρες, στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Χιλιάδες φοιτητικά σπίτια ερμητικά κλεισμένα, σ' όλη την επικράτεια, τα μηνιάτικα όμως να πέφτουν μέχρι σεντς, χωρίς να μπορεί ο φοιτητής πού μένει σχεδόν 10 μήνες εκεί να μπορεί να πάει, γιατί το κράτος δικαίου θεωρεί πρώτη κατοικία των γονιών, πού μένει δεν μένει 1 με 2 μήνες το χρόνο.

 Πέντε μήνες lockdown, καμία μέριμνα για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες αν έχουν να πληρώσουν κάτι πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν, το θέμα είναι να δεχόμαστε τις αποφάσεις αδιαμαρτύρητα.

 Τα μαθήματα διαδικτυακά, εδώ και μέρες σε πολλές σχολές έχει αρχίσει η εξεταστική περίοδος κι αν μέχρι τώρα το αν περάσεις ένα μάθημα εξαρτιότανε από το πόσο είχες διαβάσει, τώρα υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες όπως, αν την συγκεκριμένη στιγμή έχεις καλό σήμα στο ίντερνετ, αν το λάπτοπ η ο φορτιστής σου ξαφνικά τα φτύσουν και ενώ έχεις διαβάσει, θα πρέπει να δώσεις το μάθημα το άλλο εξάμηνο.

 Υπάρχουν σχολές με τα περισσότερα μαθήματα τους να είναι εργαστηριακά, πού σημαίνει ότι είναι αδύνατον να γίνει διαδικτυακά, το κράτος όμως δεν ανοίγει τις σχολές γιατί φοβάται την μετάδοση του κορωνοιού, έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στα 5χρονα γι' αυτό ανοίγει τα δημοτικά και νηπιαγωγεία, τα πανεπιστήμια θα τ' ανοίξει αφού θα έχει περάσει νομοθετικά το διάλυση τους η έτσι νομίζει.....

Αστυνομία στα Πανεπιστήμια

Ο σωστός ο δεξιός θέλει αστυνομία στα πανεπιστήμια αλλά αν ακούσει για Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας βγάζει αφρούς.

Δεν έχασαν ούτε μέρα… – Πανεπιστημιακή αστυνομία και κάρτα εισόδου φέρνει η κυβέρνηση!

Σαν έτοιμη από καιρό η κυβέρνηση κάνει τα Πανεπιστήμια μια κλειστή γυάλα με υψηλή αστυνομική προστασία. Αλήθεια, πότε αναβιώνει το Σπουδαστικό της Ασφάλειας;

Μπορεί να έχει εκλείψει η συνήθης δικαιολογία μετά από επεισόδια πως το άσυλο φταίει για όλα, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη δε χάνει καιρό και παίρνει την πάσα από την προβοκάτσια στην ΑΣΟΕΕ για να προωθήσει τον κατασταλτικό σχεδιασμό της για τα Πανεπιστήμια.

Συγκεκριμένα, ο Μητσοτάκης εισηγείται τη δημιουργία ενός αστυνομικού σώματος ειδικά για τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα, που θα φέρει ειδική καταστολή και θα έχει μόνιμη παρουσία σε αυτά, όπως κάποτε το Σπουδαστικό της Ασφάλειας. Ωραία χρόνια…

Παράλληλα εισηγείται να υπάρχει κάρτα εισόδου σε κάθε campus-Πανεπιστημιούπολη ή σε κάθε κτίριο ξεχωριστά, όπου αυτό δεν είναι δυνατόν. Σχεδιάζει επίσης αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και βαρύτερες ποινές για αδικήματα που τελούνται εντός της Πανεπιστημιακής κοινότητας (!) καθώς και πειθαρχικές κυρώσεις στους φοιτητές που δε συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις…

Υγειονομική κρίση: Συνευθύνη και πολιτική χειραγώγηση

Γ. Π. Τριμπέρης, ομότιμος καθηγητής τμήματος Φυσικής ΕΚΠΑ

Έφθασε λοιπόν η ημέρα που οι λάτρεις των βιβλίων και ταινιών επιστημονικής φαντασίας έμελλε να βιώσουν ανάλογες καταστάσεις στην καθημερινή τους ζωή. Και όχι μόνο αυτοί αλλά ολόκληρη η ανθρωπότητα. Η πανδημία, η ανασφάλεια, ο φόβος του θανάτου, οι κρατικές παρεμβάσεις, οδηγούν σε μια πρωτόγνωρη, πολυεπίπεδη Αποκάλυψη.

Κατασκευασμένοι μύθοι, στερεότυπα που καλλιεργήθηκαν συστηματικά χρόνια τώρα κατέρρευσαν. Οικονομικά «πανίσχυρες» χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Μ. Βρετανία κα.,  χώρες που οι ηγεσίες τους υπερηφανεύονταν ότι «εξασφαλίζουν την ασφάλεια του πλανήτη», ουσιαστικά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τη ζωή των πολιτών τους, που χάνονται κατά χιλιάδες. Χιλιάδες πολίτες «προηγμένων» χωρών πεθαίνουν καθημερινά, λόγω έλλειψης αναπνευστήρων, σε αυτές τις χώρες στων οποίων τις αποθήκες στρατιωτικού υλικού στοιβάζονται χιλιάδες, τόνοι πανάκριβων βομβών και πολεμικών όπλων κάθε είδους.

«Πολιτισμένες» χώρες μπλοκάρουν και κατάσχουν, πειρατική αδεία,  στα αεροδρόμιά τους διερχόμενο υγειονομικά υλικό, που προορίζεται για άλλες χώρες, για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες.