Σύριζα: τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Ο Τσίπρας εγκλωβισμένος ανάμεσα στον «παλιό» Σύριζα και τον «νέο»…

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 154

Ο Σύριζα, στη μετά τις εκλογές περίοδο δείχνει να είναι ένα κόμμα δίχως προσανατολισμό. Ένα κόμμα που πελαγοδρομεί μεταξύ από τη μία της θέλησης του Αλέξη Τσίπρα και του στενού του πυρήνα (Ν. Παππάς, Χρ. Σπίρτζης, Δ. Τζανακόπουλος κ.ά.) να μετασχηματιστεί σε ένα κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας για να συγκρατήσει το υψηλό ποσοστό των εθνικών εκλογών. Από την άλλη, το «βαθύ κόμμα» που εκπροσωπείται από τους «53», τον Ν. Φίλη, τον Ν. Βούτση και με μπροστάρη τον γραμματέα Πάνο Σκουρλέτη, που θεωρούν ότι αρκετά ανέχτηκαν το προηγούμενο διάστημα τις προσωπικές στρατηγικές του Τσίπρα και ότι ο Σύριζα θα πρέπει να ξαναβρεί τον υποτιθέμενο αριστερό του χαρακτήρα.

Πριν από έναν χρόνο, όταν στη θέση του γραμματέα του κόμματος τοποθετούνταν ο Π. Σκουρλέτης, σημειώναμε στην Ρήξη ότι «η υπό διαμόρφωση ενωμένη αντιπολίτευση δεν αποτελείται πια μόνο από την άοσμη κίνηση των «53» ή τον συνοδοιπόρο της Ν. Φίλη, αλλά και από τους ισχυρούς στο εσωτερικού του κόμματος, π.χ. τον προέδρου της Βουλής Ν. Βούτση και άλλους πρώην προεδρικούς. Η παλιά φρουρά του κόμματος, μετά από μια δεκαετία κατά την οποία συνέπλευσε και ανέχτηκε τον Τσίπρα, μπροστά στα νέα δεδομένα που φέρνει η βέβαιη ήττα του Σύριζα, ετοιμάζεται για την επόμενη μέρα του κόμματος». Θυμίζουμε ότι ο Τσίπρας για τη θέση του γραμματέα προωθούσε κάποιον εκ των Ν. Παππά ή Δ. Τζανακόπουλο, αλλά η εσωτερική αντιπολίτευση τον αιφνιδίασε συγκεντρώνοντας υπέρ της υποψηφιότητας του Σκουρλέτη 80 υπογραφές μελών της Κεντρικής Επιτροπής σε σύνολο 150 μελών. Ως απάντηση σ’ αυτή την ανταρσία, ο Τσίπρας, στον ανασχηματισμό του Αυγούστου του 2018, προώθησε σε υπουργικές θέσεις πλήθος νεότερων στελεχών, που συνδέονται προσωπικά με αυτόν και έδωσε υπουργικές θέσεις σε αρκετά πασοκογενή στελέχη, θέλοντας να διαμορφώσει μια νέα ηγετική ομάδα.

Οι Γερμανοί μαρξιστές και το Ανατολικό Ζήτημα

«Αν υπάρχει τώρα κάποια δύναμη που μπορεί να είναι επικίνδυνη για τη Ρωσία στην Ανατολική Μεσόγειο, παρά τις οικονομικές δυσχέρειές της, αυτή είναι η οικονομικά αναδυόμενη Ελλάδα»

Του Γιάννη Ξένου 

σκίτσο του «κόκκινου σουλτάνου» (από το αίμα που έχυσε), Αβδούλ Χαμίτ

Οι σφαγές των Αρμενίων τα έτη 1894-1896 από τον σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ (που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως η πρώτη φάση της αρμενικής Γενοκτονίας), η Κρητική Επανάσταση του 1895-1898 και ο επακόλουθος Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897 προκάλεσαν ζωηρές συζητήσεις μεταξύ των Γερμανών μαρξιστών για το αν έπρεπε να πάρουν θέση υπέρ των εξεγερμένων χριστιανών ή να διατηρήσουν τη φιλοτουρκική στάση των Μαρξ και Ένγκελς. Όπως αναφέρει ο Γ. Καραμπελιάς1, οι Μαρξ και Ένγκελς, από το 1853 και μετά, θεωρούσαν ότι «η Ρωσία καθίσταται ο κατ’ εξοχήν εχθρός της ευρωπαϊκής Επανάστασης και οι Έλληνες καθώς και οι ελληνικές και σλαβικές επαναστατικές απόπειρες καταδικάζονται ως υποκινούμενες από τη Ρωσία». Η θέση αυτή θεωρούνταν θέσφατο για τους Γερμανούς συνεχιστές των Μαρξ-Ένγκελς, όπως ο Βίλχελμ Λίμπκνεχτ (1826-1900), που το 1867 ίδρυσε το Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα- σύντροφος και φίλος των Μαρξ και Ένγκελς από το 1848. Απέναντι στις φιλοτουρκικές απόψεις μιας «μαρξιστικής ορθοδοξίας» τοποθετείται η Ρόζα Λούξεμπουργκ, που παίρνει ξεκάθαρη θέση υπέρ της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στη διαμάχη που διήρκεσε δύο χρόνια (1896-1897) τοποθετήθηκαν όλα τα βαριά ονόματα του γερμανικού μαρξισμού της εποχής, Καρλ Κάουτσκι και Έντουαρντ Μπερνστάιν.

Η επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία δεν προμηνύει τίποτα καλό

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 150

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί ύστερα από πρόσκληση που είχε απευθύνει στον Τσίπρα ο Ερντογάν τον περασμένο Σεπτέμβριο, κατά τη συνάντησή τους στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Ο Τσίπρας προσπάθησε να την αποφύγει, αναλογιζόμενος ότι οι συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ δεν την ευνοούν. Φοβάται ένα ανάλογο κάζο με την επίσκεψη Ερντογάν τον Δεκέμβριο του 2017 στην Αθήνα και μάλιστα με χειρότερους όρους, αφού θα παίξει στο γήπεδο του «σουλτάνου».

Γι’ αυτόν το λόγο έβαλε, μέσα στον Δεκέμβριο, τον αναπληρωτή υπουργό Άμυνας, Π. Ρήγα, να δηλώσει πως: «Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία θα γίνει όταν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες», αλλά και τον Κατρούγκαλο: «Η επίσκεψη του πρωθυπουργού θα πραγματοποιηθεί εφόσον υπάρχουν οι όροι να αποδώσει, εφόσον, δηλαδή, υπάρχουν οι όροι να προωθήσει περαιτέρω τις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Ουσιαστικά ο Τσίπρας ζητούσε για ένα διάστημα να μειωθεί η τουρκική προκλητικότητα για να μπορεί να επισκεφτεί την Άγκυρα, ώστε να μην εμφανιστεί ότι πηγαίνει με το πιστόλι στον κρόταφο.

Χτίζουν το επόμενο μνημόνιο

Με χρονική διάρκεια δεκαετιών

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 142

Με τον καταιγισμό αρνητικών εξελίξεων, κυρίως στα εθνικά θέματα, με την τουρκική επιθετικότητα να ρίχνει βαριά σκιά στη χώρα, την αποπροσανατολιστική, αέναη σκανδαλογία που τροφοδοτεί η κυβέρνηση για να θολώνει τα νερά, αλλά και τις μάχες των ολιγαρχών στο ποδοσφαιρικό τερέν, τείνουμε να ξεχάσουμε το τρίτο μνημόνιο και το επόμενο που ετοιμάζεται.

Φυσικά, ο βαθύτερος λόγος που η συζήτηση για την οικονομία καταλαμβάνει δυσανάλογα μικρότερο χρόνο από ό,τι πριν δύο ή τρία χρόνια είναι ότι οι Έλληνες αποδέχτηκαν την ήττα τους στον οικονομικό τομέα. Χρειάστηκαν τρεις κυβερνήσεις, κάθε ιδεολογικού χρωματισμού, και τρία καταστροφικά μνημόνια, για να μοιάζουν παραδομένοι πλήρως στα χέρια της ξένης και εγχώριας ελίτ.
Το τρίτο μνημόνιο κλείνει τον κύκλο του στα τέλη Ιουνίου και για να συμβεί αυτό πρέπει να κλείσει η τέταρτη αξιολόγηση, που απαιτεί την έγκριση ογδόντα οχτω προαπαιτούμενων. Τα πιο σημαντικά θέματα είναι:

Τα συλλαλητήρια και η υστερία της αριστεράς

Πίνακας του Ντιέγκο Ριβέρα όπου διακρίνονται στο κέντρο οι Στάλιν (με την ματωμένη αξίνα), ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι.

Για άλλη μια φορά η αριστερά στον ρόλο της ουράς του Σύριζα.

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 141. 

«Μήπως ορισμένοι, γνωρίζοντας πολύ καλά τι έρχεται, έσπευσαν να αλλάξουν τις πάγιες θέσεις τους μπας και βρουν κάλυψη στους ετερόκλητους όχλους των συλλαλητηρίων;»
Απόσπασμα από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην κοινοβουλευτική ομάδα του Σύριζα (12-2-18)

Το Μακεδονικό αποτελεί ένα από τα δύο (το άλλο είναι η Μικρασιατική Εκστρατεία) προπατορικά αμαρτήματα της ελληνικής αριστεράς. Από την γέννηση του ΚΚΕ, το 1918, έως και σήμερα, με κλιμακώσεις και υφέσεις, φέρει το άγος του Μακεδονικού. Έως το 1935 η γραμμή του ΚΚΕ περί ανεξάρτητης Μακεδονίας – Θράκης ήταν η καίρια αιτία για την πολιτική ανυποληψία του και αποτελούσε και δικαιολογία για τις διώξεις που υφίσταντο τα μέλη του. Το 1949, η επιστροφή στη θέση του Μεσοπολέμου για τη Μακεδονία ήταν από τα τελευταία καρφιά στο φέρετρο του ΔΣΕ.

Έγινε το ξεπούλημα συνήθεια

Σκίτσο του Ηλία Μακρη από την Καθημερινή

Για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 139

Η τρίτη αξιολόγηση έκλεισε χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς. Μέσα σε τρεις μέρες κυβέρνηση και τρόικα τα βρήκαν σε όλα και ανακοίνωσαν τη συμφωνία μια μέρα πριν το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Σάββατο βράδυ ο υπουργός Τσακαλώτος ανακοίνωσε το «ευχάριστο», σε μέρα που ο Τύπος βρίσκεται σε αργία. Από Δευτέρα φιλοκυβερνητικά φύλλα και κανάλια-ραδιόφωνα έστησαν το προπαγανδιστικό σκηνικό για το πόσο σημαντικό είναι που έκλεισε η τρίτη αξιολόγηση χωρίς καθυστερήσεις και ότι σε μερικούς μήνες βγαίνουμε τελεσίδικα από τα μνημόνια. Για την ουσία βέβαια ούτε κουβέντα, δηλαδή τι συμφώνησε η κυβέρνηση.
Σε αυτή την αξιολόγηση η τρόικα δύο τρία πράγματα ήθελε και τα πήρε όλα. Πρώτον, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. και το ότι, την προπερασμένη Τετάρτη, ξεκίνησαν με τρόπο εντυπωσιακό από την κυβέρνηση, ανοίγοντας τα κεφάλια των μελών της ΛΑΕ και των υπόλοιπων που διαμαρτύρονταν, ήταν το εχέγγυο που αναζητούσε η τρόικα. Δεύτερον, την πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Τρίτον, το πετσόκομμα κοινωνικών επιδομάτων του 2018, των συντάξεων από το 2019 και τη μείωση του αφορολογήτου από το 2020, αλλά και αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο.

Αντιφά φασίστες!

Όταν οι Έλληνες αντιφά ταυτίζονται με τον ισλαμοφασίστα Ερντογάν

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 137 

Το περιστατικό με την αφισοκόλληση εκατοντάδων αφισών στην Αθήνα με το πρόσωπο του καθηγητή Άγγελου Συρίγου και τίτλο: «Αυτός είναι ο Φασίστας!» είναι το τελευταίο κρούσμα των φασιστικών αντιλήψεων που κυριαρχούν στους Έλληνες αντιφά. Στο κείμενο της συγκεκριμένης αφίσας ξεχωρίζουμε δύο πράγματα: Πρώτον, την απειλή ότι είναι πολλοί και κάποια στιγμή μπορεί να το πάρουν απόφαση και να στείλουν στον διάολο τον Συρίγο και τους όμοιούς του (καθηγητές και φοιτητές του Παντείου). Το μένος τους με τον Συρίγο είναι τέτοιο που σε πρόσφατη εκδήλωση στα Γιάννενα που μιλούσε, μια ομάδα τριάντα πέντε ατόμων προσπάθησε, με το «έτσι θέλω», να διακόψει την εκδήλωση. Το ότι δεν το κατάφεραν, επειδή οι παρευρισκόμενοι τους εμπόδισαν, τους εξόργισε περισσότερο, γιατί οι συγκεκριμένες ομάδες θεωρούν ότι έχουν μονοπώλιο στη βία. Δεύτερο (και πιο ανησυχητικό) είναι ότι οι αντιφά φασίστες παρουσιάζονται πολύ καλά ενημερωμένοι για τη δραστηριότητα του καθηγητή, π.χ. πόσο συχνά επισκέπτεται τη Θράκη με ποιους συναντιέται κ.ά., πληροφόρηση που μπορούν να έχουν ή από την ΕΥΠ ή την τουρκική MIT, που είναι γνωστό ότι στη Θράκη αλωνίζει.

Κολλημένοι στον πάτο του βαρελιού

Ο φετινός χειμώνας θα είναι οριακός, μιας και τα οικονομικά (και ψυχολογικά) όρια των πολιτών εξαντλούνται

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 136

Πέρα από τις εκτός τόπου και χρόνου διαβεβαιώσεις του Τσίπρα και των πολυάριθμων παπαγάλων του στα ΜΜΕ, ότι έρχονται επενδύσεις και αλλάζει το κλίμα στην οικονομία, η πραγματικότητα είναι ότι οι οικονομικές (και ψυχολογικές) αντιστάσεις των Ελλήνων σώνονται. Οι επενδύσεις το β΄ τρίμηνο του 2017 ήταν μειωμένες κατά 4,6% σε σύγκριση με το 2016. Η αναιμική αύξηση του ΑΕΠ (0,8%) στο β΄ τρίμηνο στηρίχθηκε, ως συνήθως, στην ιδιωτική και δημόσια κατανάλωση (+0,7% και +3,3% αντίστοιχα) και στις εξαγωγές (+9,5%). Το ίδιο διάστημα, ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης στην Ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 2,3%, ενώ στην Τουρκία ο ρυθμός μεγέθυνσης σκαρφάλωσε στο 5,2%!
Η στασιμότητα στην οικονομία δεν μπορεί να ξεπεραστεί επειδή τα έσοδα από τον τουρισμό φέτος θα ξεπεράσουν τα 14 δισ. ευρώ και φτάσουν στα επίπεδα του 2015, μιας και πέρυσι ήταν μειωμένα. Όσο και να πανηγυρίζουν οι κυβερνητικοί λόγω ότι θα ξεπεράσουμε τα 28,5 εκατ. ευρώ αφίξεων, η πραγματικότητα απαντά ότι προσελκύουμε τους πιο φτωχούς τουρίστες. Η μέση δαπάνη ανά τουρίστα από τα 745,7 ευρώ που ήταν το 2005 έπεσε στα 470,5 ευρώ το 2016 και η μέση διάρκεια παραμονής μειώθηκε από τις 10,7 ημέρες το 2005 σε 6,9 ημέρες το 2016. Πέρα από τα νούμερα, που δεν ευημερούν και τόσο, υπάρχουν και οι άνθρωποι (ντόπιοι, εργαζόμενοι στον τουρισμό, αλλά και τουρίστες), που σε πολλά τουριστικά νησιά φτάνουν στα όριά τους. Τα φαινόμενα τουριστικού υπερκορεσμού πληθαίνουν και ο φόβος, μεγάλες περιοχές της χώρας (νησιά Αιγαίου, Ιονίου, Κρήτη, Χαλκιδική, μέρος της Πελοποννήσου, αλλά και της Αττικής), να μετατραπούν σε μικρογραφίες της ξιπασμένης Μυκόνου ή της Σαντορίνης, είναι υπαρκτός.

Ο Τύπος σε μια χώρα πολυ-αποικία

Του Γιάννη Ξένου από το Άρδην τ. 107-8 που κυκλοφορεί 

Η διακυβέρνηση Σύριζα, όπως συνέχεια επαναλαμβάνουμε στο Άρδην[1], συμβολίζει το τέλος μιας εποχής. Η Μεταπολίτευση, έτσι όπως τη ζήσαμε για πάνω από σαράντα χρόνια, μετά τη διακυβέρνηση Σύριζα θα έχει κλείσει ολοκληρωτικά. Η Μεταπολίτευση, παρά τα πολλά αρνητικά της, που προετοίμασαν εν τέλει τη χρεοκοπία του 2010, είχε και κάποια θετικά, όπως η αίσθηση, ισχυρή τουλάχιστον μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και την εποχή Σημίτη, ότι η Ελλάδα ήταν μια ημιανεξάρτητη χώρα, που είχε κάποια περιθώρια ελιγμών.

Η αντίσταση στα πρώτα χρόνια των μνημονίων αποτέλεσε στον πυρήνα της έναν αγώνα για να μην εκπέσει η χώρα, από το καθεστώς της ημιανεξαρτησίας, σε αυτό της μοντέρνας αποικίας, αγώνας που, εν τέλει, χάθηκε. Μιας και ο Σύριζα, με τρόπο ολοκληρωτικό και τελεσίδικο, σφράγισε το αποτέλεσμα. Οι επιπτώσεις της διακυβέρνησης Σύριζα θα φανούν σε όλη τους τη διάσταση όταν θα πέσει ο Σύριζα και το τι δουλειά δεκαετιών θα απαιτηθεί για να κατορθώσει (αν το κατορθώσει) η χώρα να επανέλθει στο επίπεδο της προηγούμενης δεκαετίας.

Τα γραμμάτια που ξεπληρώνει η Χρυσή Αυγή

Του Γιάννη Ξένου

Η Χρυσή Αυγή χρωστά πολλά στον Σύριζα. Ο Σύριζα αποφυλάκισε από τον Κορυδαλλό το σύνολο της ηγετικής ομάδας και διεξάγει με τέτοιο τρόπο την δίκη της Χρυσής Αυγής για την δολοφονία του Π. Φύσσα που απασχολεί ελάχιστα την κοινωνία. Επί Σύριζα από εκεί που Χρυσή Αυγή ήταν εξοστρακισμένη από το πολιτικό σκηνικό, σιγά σιγά σε μικρές δόσεις επανέρχεται.

Αλλά και η Χρυσή Αυγή τα γραμμάτια προς τον Σύριζα τα ξεπληρώνει στην ώρα της, δηλαδή όποτε η κυβερνητική πλειοψηφία χρειάζεται να θολώσει τα νερά. Χθες στην συνεδρίαση των συναρμόδιων κοινοβουλευτικών επιτροπών της Βουλής, για το πολυνομοσχέδιο που ουσιαστικά αποτελεί «γέφυρα» για το νέο μνημόνιο που έρχεται τον επόμενο χρόνο, ξεπλήρωσαν άλλη μια δόση (τα ίδια είχαν κάνει και πέρυσι τέτοια εποχή, όταν συζητούνταν στην Βουλή το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό). Οι προβολείς αντί να στραφούν στο εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση των πλέον 5 δισ. ευρώ μέτρων ή στον εισηγητή του Σύριζα, Χρ. Καραγιαννίδη που είπε στην ομιλία ότι δεν γνωρίζει από οικονομικά αλλά μόνο μπακαλίστικα (!) ή σε άλλη αποστροφή του λόγου είπε πως «ακόμα και αν η κυβέρνηση δεν πετύχει το κρίσιμο πλεόνασμα του 3,5% θα λάβει 1% μέτρα και 0,5% αντίμετρα» (!), στράφηκαν στην τραμπούκικη επίθεση του σεσημασμένου Κασιδιάρη.

Το μεγάλο ξεπούλημα

σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη

Μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης, η κυβέρνηση προχωρά στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 133

Η κυβέρνηση συμπεριφέρεται ως οι τελευταίοι απόγονοι μιας άλλοτε ένδοξης οικογένειας, που από καιρό όμως βρίσκεται σε φάση παρακμής, και ξεπουλούν όσο όσο, και υπό τους χειρότερους όρους, τα τελευταία ασημικά τους. Ένα από τα πολλά τραγικά αποτελέσματα του τρίτου μνημονίου ήταν η δημιουργία του Υπερταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, στο οποίο πέρασε το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, η οποία θα ιδιωτικοποιηθεί για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Ωφελημένοι δεν είναι άλλοι από τους Γερμανούς, αφού από το 2011 ο Σόιμπλε πίεζε ασφυκτικά όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις για τη δημιουργία του. Εκεί που δεν τα κατάφερε με τον ΓΑΠ, τον Παπαδήμο και τον Σαμαρά, τα κατάφερε με τον Τσίπρα και γι’ αυτό ο Σόιμπλε στηρίζει την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, γιατί είναι η πιο βολική.

Καταστροφές επί καταστροφών

Αν δεν τους αναγκάσουμε να ξεκουμπιστούν, θα μετατρέψουν τη χώρα σε σωρό ερειπίων

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 132

Η δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου (του μνημονίου των Σύριζα-Ανέλ) οδηγείται στην τελική ευθεία του κλεισίματος. Αν πάνε όλα καλά, και το πιθανότερο είναι να πάνε, σε ένα, δυο μήνες, δηλαδή τέλη Μαΐου, αρχές Ιουνίου, θα τελειώσει και αυτό το μαρτύριο. Η κυβέρνηση θα πάρει την επόμενη δόση λίγες μέρες πριν σκάσει το ομόλογο των 7 δισ. και θα θριαμβολογεί ότι τα «κατάφερε» και θα επαναληφθούν οι αισιόδοξες προβλέψεις Φλαμπουράρη, ότι «έρχεται μια ανάπτυξη που θα τρίβουμε τα μάτια μας».
Η διαπραγμάτευση στα τέλη Μαΐου θα έχει ξεπεράσει τους δέκα μήνες και ενώ από τον περασμένο Νοέμβριο, με τον ανασχηματισμό, ο Τσίπρας έστελνε μήνυμα ότι θέλει να κλείσει την αξιολόγηση, η διαπραγμάτευση σέρνεται. Στο τέλος, η κυβέρνηση θα υπογράψει και θα εφαρμόσει όλα όσα προέβλεπε το μνημόνιο που υπέγραψε. Και η ΔΕΗ θα ιδιωτικοποιηθεί, αλλά και προνομοθέτηση μέτρων θα γίνει, με τις συντάξεις να περικόπτονται από την Πρωτοχρονιά του 2019, και μείωση του αφορολόγητου.

Σύριζα-Bank και το βαρίδι Καλογρίτσας

Σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου

Οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης στην Τράπζεζα Αττικής είναι μέγα σκάνδαλο

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 131

Αν ζούσαμε σε άλλες εποχές και η κάθε μέρα δεν ήταν περισσότερο ή λιγότερο κρίσιμη για την ολοκληρωτική χρεοκοπία της χώρας, όταν δεν ξέρουμε τι θα ξημερώσει την επόμενη μέρα στο Αιγαίο, η υπόθεση της Τράπεζας Αττικής θα αποτελούσε μέγα σκάνδαλο. Στα όσα γνωρίζαμε ήρθε να προστεθεί η μηνυτήρια αναφορά της Τράπεζας της Ελλάδος στον Άρειο Πάγο και οι πληροφορίες που περιέχει για το όργιο κακοδιαχείρισης στην τράπεζα από τις αρχές του 2015.
Σύμφωνα με τη μηνυτήρια αναφορά, το ελάχιστο επιτόκιο με το οποίο μπορούσε να δανείσει η τράπεζα για να μη χάνει χρήματα ήταν 4,17%. Αυτό το επιτόκιο ήταν για τους πελάτες με την καλύτερη πιστοληπτική ικανότητα και, όσο αυτή γινόταν πιο επισφαλής, το επιτόκιο θα έπρεπε να αυξάνεται. Αυτός ο κανόνας καταστρατηγούνταν συστηματικά από τη διοίκηση της τράπεζας. Σε περιπτώσεις με διαβάθμιση πιστοληπτικής ικανότητας ICAP F, το μέσο επιτόκιο βάσει της τιμολογιακής πολιτικής προβλεπόταν να είναι 8,79%, αλλά δόθηκαν 1.740 δάνεια συνολικού ύψους 297 εκατ. ευρώ με μέσο επιτόκιο 8,32% (απόκλιση 0,47%). Σε περιπτώσεις με διαβάθμιση G, όπου το μέσο επιτόκιο βάσει της τιμολογιακής πολιτικής προβλεπόταν να είναι 11,84%, δόθηκαν 1.589 δάνεια, συνολικού ύψους 391 εκατ. ευρώ, με μέσο επιτόκιο 8,47% (απόκλιση 3,37%).
Σε περιπτώσεις με διαβάθμιση Η, όπου το μέσο επιτόκιο βάσει της τιμολογιακής πολιτικής προβλεπόταν να είναι 14,02%, δόθηκαν 3.401 δάνεια (αντιστοιχούν στο 31% του συνολικού χαρτοφυλακίου) συνολικού ύψους 1,1 δισ. ευρώ, με μέσο επιτόκιο 7,75% (απόκλιση 6,27%).

Το πόρισμα των Συριζανέλ για τα δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ και … η άλωση του ΔΟΛ

Σκίτσο του Ηλία Μακρή

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 130

Οι Σύριζα-Ανέλ έδωσαν την προηγούμενη Τρίτη το πόρισμά τους για την Εξεταστική Επιτροπή Ελέγχου για τα τραπεζικά δάνεια που χορηγήθηκαν στα κόμματα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Μετά από επτά ολόκληρα χρόνια που οι συριζαίοι κατήγγειλαν το περιβόητο τρίγωνο διαπλοκής κομμάτων, τραπεζών και ΜΜΕ και οχτώ μήνες που διήρκεσε η επιτροπή, κατά την οποία παρήλασαν οι ισχυρότεροι μηντιάρχες και τραπεζικοί παράγοντες της χώρας, το πόρισμα της πλειοψηφίας είναι… μια τρύπα στο νερό.

Η πλειοψηφία έκρινε από τη διερεύνηση που έκανε ότι δεν προκύπτουν ευθύνες πολιτικών προσώπων, κάτι που σημαίνει ότι δεν πρόκειται να κατατεθεί αίτημα συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, άρα ο πολιτικός κόσμος είναι καθαρός. Για τις ευθύνες τώρα τραπεζών και ΜΜΕ η πλειοψηφία δηλώνει αναρμόδια και προτρέπει τη δικαιοσύνη να διερευνήσει τις τυχόν ευθύνες τους.

Ποιος στηρίζει τον Σύριζα;

Διαδρομές των σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με το μεγάλο κεφάλαιο

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 128

Ο Τάσος Τέλλογλου σε μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στην συνδρομητική ιστοσελίδα Inside Story, με τον τίτλο «Το Κόμμα των πλουσίων», παρουσιάζει εκτενώς και εμπεριστατωμένα γνωστές και άγνωστες στο ευρύτερο κοινό πτυχές της βαθύτατης και πολύμορφης διαπλοκής του Σύριζα με το μεγάλο κεφάλαιο. Σχέση που εξηγεί εν πολλοίς και την ευμενή στάση του τελευταίου προς την «πρώτη φορά Αριστερά», την οποία και ανέχονται ή και στηρίζουν «μέχρι να τελειώσουν τη δουλειά».
Ο Τέλλογλου μας περιγράφει πως, από το μακρινό 2012, Τσίπρας και Παππάς συναντούσαν επιχειρηματίες, ο Παππάς στη σουίτα γωνιακού ξενοδοχείου της πλατείας Συντάγματος και ο Τσίπρας στο σπίτι του Αλ. Φλαμπουράρη. Στις ευρωεκλογές του 2014 η Γιάννα Αγγελοπούλου (που τώρα εγκαταλείπει τη χώρα) τους έφερε σε επαφή με την εταιρεία Teneo. Ιδιοκτήτης της είναι ο επικεφαλής των συμβούλων της Κλίντον, Ντάγκλας Μπαντ. Από εκεί προέκυψαν και οι προσκλήσεις στην Αμερική και η σχέση με τους Κλίντον, που έφτασε ο Μπιλ Κλίντον, το καλοκαίρι του 2015, να μεσολαβεί για να περάσει το μνημόνιο 3 και πριν έναν χρόνο να προσκαλέσει τον Τσίπρα για συζήτηση στην Νέα Υόρκη.

Η νέα διαπλοκή έρχεται από …παλιά

Οι νέοι επίδοξοι καναλάρχες έχουν πλούσιο παρελθόν 

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 125

Δημοσιεύτηκαν τα δέκα σχήματα που κατέθεσαν αίτηση για να διεκδικήσουν τις τέσσερις (θα δούμε αν είναι μόνο τέσσερις, γιατί υπουργοί δηλώνουν ότι μπορεί να είναι και περισσότερες) τηλεοπτικές άδειες που θα δημοπρατήσει η κυβέρνηση. Από αυτά, τα έξι είναι τα κανάλια εθνικής εμβέλειας που εκπέμπουν ήδη, Αντένα, Άλφα, Μέγκα, Σταρ, Έψιλον και Σκάι, οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί και εκφράζουν άλλος λίγο, άλλος περισσότερο, τα τζάκια που κυριαρχούν στον τόπο, τουλάχιστον από τις αρχές του ’90 και μετά. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στους τέσσερις νέους παίκτες που διεκδικούν τηλεοπτική άδεια εθνικής εμβέλειας και πρόκειται για τους: Ευάγγελο Μαρινάκη, Ιβάν Σαββίδη, Ιωάννη-Βλαδίμηρο Καλογρίτσα και μια εταιρεία κυπριακών συμφερόντων αγνώστων λοιπών στοιχείων.

Είναι ξοφλημένοι!

Η «δόση» ήρθε, αλλά μαζί της έρχεται και η εφαρμογή των επώδυνων μέτρων

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 124

Η κυβέρνηση έκλεισε την αξιολόγηση και πανηγυρίζει, θεωρώντας ότι πήρε ανάσα, ότι έχει χρόνο να αλλάξει την εικόνα της. Πώς έκλεισε η αξιολόγηση και με ποιες θυσίες δεν σχολιάζεται από κανένα κυβερνητικό νον πέιπερ. Δεν συζητιέται ότι η αξιολόγηση έκλεισε με επτά μήνες καθυστέρηση (όταν υπέγραψαν το 3ο μνημόνιο πέρυσι τον Ιούλιο η πρόβλεψη ήταν ότι η πρώτη αξιολόγηση θα κλείσει τον Νοέμβριο του 2015) και με τίμημα τη νομοθέτηση μέτρων–ταφόπλακα για αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες και συνταξιούχους, αλλά και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (π.χ. το φιλέτο των 6.000 στρεμμάτων του Ελληνικού το πήρε ο Λάτσης με αντίτιμο μόλις 900 εκ. ευρώ).

Λεφτά υπάρχουν … για τα “δικά μας” ΜΜΕ

Οι χρηματοδοτήσεις τραπεζών σε εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα και ιστοσελίδες

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 123

Οι τράπεζες το 2015 ήταν ουσιαστικά ημιθανείς, για ένα εξάμηνο λειτούργησαν με κάπιταλ κοντρόλ, έχασαν περίπου 40 δισ. σε καταθέσεις και τα «κόκκινα δάνεια» ήταν περισσότερα από ποτέ. Με την ανακεφαλαιοποίηση του προηγούμενου Νοεμβρίου ξεπουλήθηκαν έναντι εξευτελιστικού αντιτίμου σε ξένα κερδοσκοπικά φαντς. Εν τούτοις το καταστροφικό 2015 δαπάνησαν 43 εκατ. ευρώ για διαφήμιση,  ποσό που ξεπερνά κατά πολύ τα 50 εκατ. ευρώ αν προσθέσουμε και την δαπάνη για ΦΠΑ, αγγελιόσημο*, ειδικό φόρο τηλεοπτικών διαφημίσεων και λοιπές επιβαρύνσεις. Η παραπάνω δαπάνη αφορά τις τέσσερις συστημικές τράπεζες (Εθνική, Άλφα Μπανκ, Γιουρομπάνκ και Πειραιώς) και την μικρότερη Αττική Τράπεζα. Συγκεκριμένα η Πειραιώς ήταν η πιο ανοιχτοχέρα, αφού δαπάνησε 19,373 εκατ. ευρώ σε διαφημιστική δαπάνη (χωρίς επιβαρύνσεις), ενώ οι υπόλοιπες τρεις μεγάλες δαπάνησαν πάνω κάτω τα ίδια: Η Γιουρομπανκ 7,929 εκατ. ευρώ (χωρίς τις επιπλέον επιβαρύνσεις), η Άλφα Μπανκ 7,584 εκατ. ευρώ (χωρίς τις επιπλέον επιβαρύνσεις) και η Εθνική 6,394 εκατ. ευρώ (χωρίς τις επιπλέον επιβαρύνσεις). Η μικρή τράπεζα Αττικής, που η ανακεφαλαιοποίηση της τον περασμένο Φεβρουάριο είχε εξελιχθεί σε ένα μικρό θρίλερ, δεν τσιγκουνεύτηκε δαπάνες για διαφήμιση, δίνοντας 1,843 εκατ. ευρώ (χωρίς τις επιπλέον επιβαρύνσεις).

Οι ανίκανοι βυθίζουν τη χώρα

Η δήθεν εξέγερση του Τσίπρα θα στοιχίσει 500 εκατ. έως 1 δισ. στους φορολογούμενους

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 122

Μετά την πολυδιαφημισμένη συζήτηση στη Βουλή για τη διαφθορά, που εξελίχθηκε σε μέγα φιάσκο για την κυβέρνηση, αφού, και στον μόνο τομέα που πίστευε ότι υπερείχε από την αντιπολίτευση, αποδείχθηκε η γύμνια της, και μετά τη φαρσοκωμωδία «Γιαν Φαμπρ», η κυβέρνηση ζητούσε εναγωνίως μία επικοινωνιακή ρελάνς. Το προηγούμενο Σάββατο, λοιπόν, ο Τσίπρας, πάνω στην τσαντίλα του που τίποτα δεν πάει όπως το είχε «σχεδιάσει», θυμήθηκε τον προ 12ης Ιουλίου εαυτό του και την έπεσε στους «οικονομικούς δολοφόνους» του ΔΝΤ.

Για τριάντα έξι ώρες, μέχρι η Λαγκάρντ να του απαντήσει με μια ειρωνική και προσβλητική και για τη χώρα επιστολή, ο Τσίπρας (και ο Σύριζα) θύμισε τον περσινό εαυτό του, του δήθεν σκληρού διαπραγματευτή, και δώστου τα τηλεφωνήματα σε Μέρκελ, Ολάντ, Μπάιντεν κ.λπ. για να τους μεταφέρει τα «φοβερά» λεγόμενα του Τόμσεν. Το αποτέλεσμα της μίνι «εξέγερσης» είναι ανάλογο της μέχρι τώρα διακυβέρνησης του Τσίπρα: η Μέρκελ την Τρίτη, 5 Απριλίου, συναντήθηκε με τη Λαγκάρντ (που είχε μαζί της και τον Τόμσεν για να είναι σαφές το μήνυμα ότι τον στηρίζει απόλυτα) και αποφάσισαν ότι το ΔΝΤ πρέπει να παραμείνει πάση θυσία στην Ελλάδα. Επανέλαβαν ότι κούρεμα χρέους δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει και παρεμπιπτόντως ανέφεραν ότι κάποια στιγμή μπορεί να γίνει ελάφρυνση του χρέους. Άλλωστε αυτά είπε την ίδια μέρα στη Γερμανία και ο Σταθάκης, που ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τη θέση Σόιμπλε ότι το ελληνικό χρέος μέχρι το 2022 είναι απολύτως ρυθμισμένο και δεν χρειάζεται να γίνει καμιά παρέμβαση.

Αγρότες: «Πολλά ήταν τα ψέματα…»

Ένας χρόνος ΣΥΡΙΖΑ, ένας χρόνος ψέματα

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 121

Οι πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις ήταν σίγουρα οι πιο δυναμικές των τελευταίων ετών, γιατί οι αγρότες (για πρώτη φορά τόσο επιτακτικά) παλεύουν για την επιβίωση του κλάδου.
Το διπλό χτύπημα σε φορολογικό και ασφαλιστικό απειλεί να αποτελέσει ταφόπλακα για δεκάδες χιλιάδες από αυτούς. Η κυβέρνηση, για να τους αντιμετωπίσει, κατέφυγε, όπως συνηθίζει, στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και την κατασυκοφάντηση των αγροτικών αγώνων.