«7ήμερο εργασίας για να τελειώνουμε»

Αυτές οι απόψεις κέρδισαν τις εκλογές!!! 

Πρωτομαγιά

Αφεντικών πλυντήρια, γραφειοκρατίας παραμύθια

Διηγείται ο/η: Vectrum  

Η υπάλληλος της επιθεώρησης εργασίας έκπληκτη με ρώτησε: «Είστε σίγουρη πως θέλετε να κάνετε καταγγελία; Είστε σίγουρη πως δε θέλετε τα ένσημα; Θα τα χρειαστείτε για τη σύνταξή σας.» Ένιωσα περιττό να απαντήσω «στην ποια;». Στην κατάθεση της καταγγελίας δύο υπάλληλοι της επιθεώρησης συζητάνε χωρίς καμιά ντροπή που ακούγονταν.

«Βλέπεις αυτό εδώ στην παλάμη μου;» της δείχνει μια γρατσουνιά που άνετα θα την είχε κάνει και μια γάτα.«Μας κάλεσαν σε ένα ξερόνησο για καταγγελία. Και πήδηξα από την βάρκα και κοίτα σχίστηκα στα βράχια.» «Απαπαπαα, αν είναι δυνατόν. Τι καταγγελία ήταν;» «Άκου δω, κατήγγειλαν τον εργολάβο σε μια οικοδομή ότι χρώσταγε 30 ευρώ. Ακούς; Για τ30 ευρώ πληρώσαμε βενζίνες, τραβηχτήκαμε στο νησί και σχίστηκε και το χέρι μου.» «Τς,τς, τι σκατόψυχοι, για 30 ευρώ. Έλα να στα δώσουμε εμείς που μας τρέχουν, για 30 ευρώ στα κατσάβραχα. Αν είναι δυνατόν!»

Αυτά ήταν η εισαγωγή ενός θεατρικού που έμελλε να ακολουθήσει. Για την ακρίβεια, ένα θεατρικό σουρρεαλισμού και καφκικής γραφειοκρατικής παράνοιας…

Η εργατική τάξη θα εκπροσωπηθεί από τον εργοδότη της;

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Κάτι η κουβέντα που άνοιξε χάρη στο προχτεσινό κείμενο για την Κύπρο, κάτι που δεν μπορώ να καταπιώ με τίποτε αυτόν τον Μάικ Σπανό που υποστηρίζει το ΑΚΕΛ για πρόεδρο στις προσεχείς προεδρικές εκλογές και κάτι που η φούρια της δουλειάς με πιέζει από παντού, θυμήθηκα ένα άρθρο που διάβασα πρόσφατα στο κυπριακό ιστότοπο "Αγκάρρα". Το αναδημοσιεύω με μερικές ανώδυνες επεμβάσεις στην δομή και την ορθογραφία του. Σημειώστε ότι ο αρθρογράφος αναφέρεται στο ΑΚΕΛ όχι ως κομμουνιστικό κόμμα αλλά ως "αριστερά" (τα εισαγωγικά δικά του):]

"Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση. Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών. Οι υπουργοί οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς. Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς. Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους. Οι αγρότες χάνουν την γη τους. Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία. Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν. Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους. “Η ζωή είναι λαχείο”, ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν"  (Eduardo Galeano).

Αποδομώντας Ιεραρχίες: Αφεντικά, Σκηνοθετημένη Ηγεσία και Αυθαίρετες Θέσεις Εξουσίας

Τα αφεντικά δεν φυτρώνουν στα δέντρα. Δεν εμφανίζονται μαγικά στη δουλειά σας. Δεν γεννιούνται με αυτούς τους ρόλους. Είναι δημιουργήματα. Έχουν κατασκευαστεί για να εκπληρώσουν τις αυθαίρετες θέσεις εξουσίας εντός της οργανωτικής ιεραρχίας. Δεν κατέχουν κανένα φυσικό ή επίκτητο ταλέντο, και δεν έχουν δοκιμαστεί, ούτε ελεγχθεί μέσω οποιουδήποτε αξιοκρατικού συστήματος. Αντίθετα, έλκονται προς αυτές τις θέσεις εξουσίας, επειδή παρουσιάζουν συνειδητά χαρακτηριστικά που τους κάνουν ικανούς τόσο στο να ελέγχουν, όσο και στο να ελέγχονται. Είναι τυπικοί, ιδιαίτερα κομφορμιστές, δίνουν έμφαση στην εμφάνιση, ξέρουν πώς να μιλούν αυστηρά, χωρίς να λένε τίποτα ουσιαστικό, ευλογημένοι με την ικανότητα να λένε μαλακίες.

Η απάντηση ενός «αφεντικό του εαυτού μου» στην βουλευτίνα Χαρά

Του Γιώργου Μουργή

Το παράδειγμα ενός μικρομαγαζάτορα, «αφεντικό του εαυτού μου, που έχει ξεκοκαλίσει την 18η Μπρυμαίρ:
Αν υποθέσουμε ότι δημιουργούμε ένα μαγαζί, πέντε μαγαζάτορες (μικρό), τόσοι χρειάζονται για μια ΚοινΣεπ κατά το νόμο, το ερώτημα είναι απλό και θα ακολουθήσει μετά την οικονομική περιγραφή, μόνο των εσόδων. 

Ο Κατρούγκαλος υπολογίζει το μέσο μισθό σήμερα στα 700 ευρώ.

Λέω ό,τι μια μια χαρά είναι το ποσό αυτό, για να συνεχίσουμε το παράδειγμα. 

Έχουμε λοιπόν, 5 συνεταίρους επί 700 ευρώ, μηνιαίως καθαρά, μας κάνει 3.500 ευρώ. 

Πολλαπλασιάζω με τους 12 μήνες του έτους και έχω καθαρά κέρδη 42.000 ευρώ. 

Με τους σημερινούς φορολογικούς συντελεστές για να έχουν οι μικρομαγαζάτορες, το απίστευτο ποσό, στα 700 καθαρά μηνιαίως τα κέρδη προ φόρων, για να φτάσουμε στο μαγικό - καθαρό 42.000 ευρώ, πρέπει να ξεπεράσουν τουλάχιστον τις 150.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει κάτι περισσότερο από 1,5 εκατομμύριο ευρώ συνολικό τζίρο.

Τουτέστιν μεθερμηνευόμενον, όποιος αντέχει να έρθει να κάνουμε έναν συνεταιρισμό να χεστούμε στα ευρά και ας μην ανήκει στην νομική μορφή των ΚοινΣεπ.

Χαρά Καφαντάρη Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: Η εποχή που κάποιος είχε μαγαζί και ήταν αφεντικό του εαυτού του έχει τελειώσει (video)

Δήλωση που προκάλεσε αντιδράσεις από την Χαρά Καφαντάρη. Οι μικρομεσαίοι να συνεταιριστούν, τόνισε η βουλευτής.
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Χαρά Καφαντάρη, βρέθηκε χθες αργά το βράδυ σε εκπομπή του Κontra Channel, όπου δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «Η εποχή του εγώ είμαι το αφεντικό του εαυτού του έχει τελειώσει και ίσως τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν», ακυρώνοντας έτσι με λίγα λόγια την όποια μορφή επιχειρηματικότητας.

Αφέντη δώσε μας ψίχουλα…

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Αφέντη δώσε μας ψίχουλα, είπαν οι σκλάβοι ψιθυριστά στον φούρναρη. Ο αφέντης ούτε που τους έδωσε σημασία. Ίσα ίσα, τους έβαλε τους φωνές και τους μοίρασε κι από 10 βουρδουλιές.

Αφέντη δώσε μας από μια φέτα ψωμί, είπαν οι σκλάβοι φωνάζοντας. Ο αφέντης, ξαφνιασμένος λιγάκι, τους έδωσε από λίγα ψίχουλα.

Αφέντη δώσε μας από ένα καρβέλι ψωμί, είπαν ουρλιάζοντας οι σκλάβοι. Ο αφέντης, ενοχλημένος αρκετά, τους έδωσε από μια φέτα ψωμί.

Αφέντη δώσε μας όλο το πανέρι με τα ψωμιά, είπαν οι σκλάβοι αρπάζοντας το μαστίγιο από τα χέρια του αφέντη. Ο αφέντης έντρομος τους έδωσε από ένα καρβέλι ψωμί.

Το μεγαλείο της εργοδοσίας

Του Χρήστου Κυργιάκη

Το αφεντικό ήταν πάντα βλοσυρό όταν έφτανε η μέρα της πληρωμής. Δεν μιλούσε σε κανέναν, ούτε στα παιδιά του ούτε και στη γυναίκα του.

Ο μόνος που άκουγε τη φωνή του τις μέρες των πληρωμών, ήταν ο πιστός, εδώ και χρόνια, οδηγός του.

- Μην πας από το γνωστό δρόμο σήμερα, Θανάση. Πιστεύω να το θυμάσαι. Σήμερα πληρώνω τους εργάτες.

- Το θυμάμαι αφεντικό. Τριάντα χρόνια, κοντά σου, το ξέχασα ποτέ;

Ο οδηγός ακολούθησε «τη διαδρομή για τις μέρες των πληρωμών». Έπιασε την παραλιακή οδό και κατευθύνθηκε προς το μεγάλο λιμάνι. Μετά τη δυτική αποβάθρα του λιμανιού, το αφεντικό είχε αγκυροβολημένα τα τρία καράβια του. Περίμεναν να φορτώσουν για να ξεκινήσουν το ταξίδι για την Λατινική Αμερική.

Αφού τα καμάρωσε και τα κανάκεψε με τα μικρά τους ονόματα, έκανε νόημα στον οδηγό του να ξεκινήσει για το γραφείο.

Εκείνος έβαλε μπρος τη Μερσεντές και ακολουθώντας τη γνωστή, λόγω ημέρας, διαδρομή μετέφερε μέσα σε είκοσι λεπτά, το αφεντικό στο γραφείο του.

- Να μη με ενοχλήσει κανείς παρά μόνο αν είναι ο ίδιος ο Θεός, είπε με απότομο ύφος στη γραμματέα του.

- Σας ψάχνει ο υπουργός από πολύ πρωί, τον ενημέρωσε η γραμματέας.

- Στον ύπνο του με είδε; Πες του ότι λείπω, ότι πήγα ταξίδι στο εξωτερικό. Πες του ότι πέθανα. Ότι θέλεις πες του, αρκεί να μη ενοχλήσει κανείς. Και που’ σαι; Σε μία ώρα, φώναξε τον πρώτο εργάτη για να ξεκινήσει η πληρωμή.

- Μάλιστα κύριε! Σε μία ώρα θα έχετε τον πρώτο εργάτη.

Το αφεντικό, άνοιξε με δύναμη την πόρτα του γραφείου του και έπεσε φαρδύς-πλατύς στην πολυθρόνα του, προσπαθώντας να ηρεμήσει.

Έπιασε το τηλέφωνο και σχημάτισε στα γρήγορα έναν αριθμό.

- Έλα, εγώ είμαι. Το παιδί τι κάνει;

Αυτό που άκουσε από τον συνομιλητή του, τον έκανε να ταραχτεί.

- Σου είπα να καλέσεις το γιατρό άμεσα. Το 37,2 δεν αργεί να γίνει 38 ή 40. Δεν παίζουμε με τον πυρετό. Πάρε να μου πεις αργότερα τι έγινε.

Εμείς τ´αφεντικά και η… οικογένεια

Λοκ άουτ: Η «απεργία» των αφεντικών…

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Έναν αιώνα μετά το μεγαλύτερο λοκ άουτ της ευρωπαϊκής ιστορίας, η τρόικα και η ελληνική κυβέρνηση επιχειρούν να επαναφέρουν την πιο σκληρή πρακτική που έχει στα χέρια του ένας εργοδότης. Ξεχνούν βέβαια ότι μαζί με το Λοκ άουτ γεννιέται και το λοκ ιν – το κλείδωμα των εργοδοτών μέσα στα γραφεία τους.

Υπάρχουν δυο μνημεία στην καρδιά του Δουβλίνου που συνοψίζουν την ιστορία του ιρλανδικού εργατικού κινήματος του τελευταίου αιώνα.Το πρώτο είναι ο λεγόμενος «κώνος της Χιλιετίας», μια άσχημη μεταλλική κατασκευή ύψους 120 μέτρων που (μαζί με μια γειτονική γέφυρα του Καλατράβα) συμβολίζουν το νεοφιλελεύθερο πείραμα του Κέλτικου Τίγρη, που τίναξε στον αέρα τα θεμέλια της ιρλανδικής οικονομίας δημιουργώντας μια πρωτοφανή, για τα δεδομένα της χώρας, οικονομική φούσκα.

Για σένα Sakis

Σχήμα λόγου

Λίγες ήμερες πριν οι νεοφιλελέδες του ΣΥΡΙΖΑ γίνουν κυβέρνηση……

Αφεντικά...

Ανάρτηση από: http://padapiomenoss.tumblr.com

Τίνος είναι η ΒΙΟΜΕ!

«Λύκος στο Μαντρί»

Την επιστροφή της στο αυτοδιαχειριζόμενο πλέον εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ επιδιώκει η εργοδοσία που οδήγησε σε κατάρρευση την εταιρεία. Η διορισμένη σύνδικος της πτωχευμένης μητρικής Φίλκεραμ Α. Σεμερτζίδου με αίτηση στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ζητάει τον ορισμό προσωρινής διοίκησης με τη συμμετοχή της Χριστίνα Φιλίππου, της πρώην ιδιοκτήτριας.

Η Χριστίνα Φιλίππου, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι έχει καταδικαστεί πρωτόδικα 23 και 123 μήνες αντίστοιχα με δύο δικαστικές αποφάσεις, σε φυλάκιση λόγω χρεών προς τους εργαζόμενους (δεδουλευμένα ετών).

Η επιδίωξη της εργοδοσίας, που πτώχευσε την επιχείρηση, θέτει σε κίνδυνο το εγχείρημα των εργαζομένων για ένα αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο. Υπενθυμίζεται πως η εταιρεία ΒΙΟΜΕ εγκαταλείφθηκε μετά την πτώχευση της μητρικής «Φίλκεραμ Τζόνσον». Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, που βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας κατάφεραν μέσω ασφαλιστικών μέτρων να πάρουν τα μηχανήματα.

Θέλω να σε φτύσω κατάμουτρα απατεώνα

Της Μάγδας

Παίζεις με το φόβο μου και ξέρεις πως σ' αυτό το παιχνίδι είσαι εσύ κερδισμένος. Ξέρεις πως δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.

Πέρασα από την ανεργία πολύ καιρό και ξέρεις πως δεν μπορώ να σηκώσω κεφάλι ό,τι και να κάνεις.

Πιάστηκα από τη δουλειά που μου πρόσφερες σαν να ήταν για μένα σανίδα σωτηρίας. Έσκυψα το κεφάλι και είπα ναι σε όλα.

Ανασφάλιστη, με ελάχιστα λεφτά, δέκα ώρες δουλειά, άθλιες συνθήκες. Σε όλα είπα ναι.

Κακή συμπεριφορά, αγένεια, αυταρχισμός. Σε όλα είπα δεν πειράζει.

Έχω τα ελάχιστα λεφτά που μου δίνεις όποτε και όταν θέλεις. Τα 'χω ανάγκη κι εσύ το ξέρεις και το εκμεταλλεύεσαι.

Αλλά σου το λέω και βάλτο καλά στο μυαλό σου, πως κάποια στιγμή από εμένα θα τη βρεις.

Δεν το χωράει ο νους σου γιατί έχεις μάθει να κάνεις τα δικά σου και να μην έχεις καμία συνέπεια.

500ευρα με πόδια!!!!

Ευχαριστώ τον φίλο Θανάση Λ.

Ο οικονομικός σκλάβος δεν μπορεί να ζητήσει δημοκρατία.

Δημοκρατία μεταξύ αφεντικών και σκλάβων, όπως προφανώς το αντιλαμβάνεται ο καθένας, δεν μπορεί να υπάρξει. Η δημοκρατία μπορεί να εμφανιστεί και να επιβιώσει μόνο μεταξύ ελεύθερων και ισότιμων ανθρώπων.

Η δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα εμφανίστηκε μετά τη Σεισάχθεια, όταν δηλαδή...
μεγάλα τμήματα του Αθηναϊκού λαού έπαψαν να είναι οικονομικοί σκλάβοι. Μόνο τότε οι απελεύθεροι αισθάνθηκαν δυνατοί και μπόρεσαν να κοιτάξουν ισότιμα στα μάτια τους άρχοντες, αξιώνοντας λόγο στα κοινά. Αξιώνοντας συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων που αφορούσαν την ίδια τη ζωή τους.

Έκτοτε και μέχρι την βιομηχανική επανάσταση, επικράτησε η φεουδαρχία σε όλο τον κόσμο. Οι κολίγοι εργάτες γης, οι εργάτες του αφέντη, δεν μπορούσαν να σηκώσουν ανάστημα και να ζητήσουν να συναποφασίζουν ισότιμα μαζί με τον αφέντη. Ο αφέντης τσιφλικάς αποφάσιζε για τη ζωή τους.

Έλληνες εργοδότες, πρωταθλητές της εκμετάλλευσης

Του Χρήστου Λάσκου

Βάσει των πληροφοριών των μεγάλων ΜΜΕ –όταν προκάνουν από το να κατασπαράζουν τον Πελεγρίνη-  η τρόικα, μεταξύ άλλων, έναντι των οποίων ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κυριάκος και ο Βρούτσης δίνουν των υπέρ πάντων αγώνα, έχει θέσει και την απαίτηση της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων. 

Προσοχή! Να εμπεδωθεί!

Δεν είναι οι συμπατριώτες μας καπιταλιστές που προωθούν αυτό το αίτημα. Όχι! Οι «πιστωτές» το θέτουν και η κυβέρνηση ανθίσταται επίμονα. Αν, τελικά, γίνει αποδεκτό θα είναι προκειμένου «να μη ληφθούν οριζόντια μέτρα». Αν, δηλαδή, γίνει αποδεκτό θα είναι και πάλι για το γενικό καλό.

Αλλά, προς Θεού! Μην πιστέψει κανείς πως εμπλέκονται τα εγχώρια αφεντικά. Ας μη γίνει και μια τέτοια αδικία. Δεν φτάνει που δεν πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές τις τελευταίες δεκαετίες και, εξαιτίας αυτού, διάφοροι κακόπιστοι κατσαπλιάδες τους κατηγορούν για φοροκλοπή, φοροαποφυγή, φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, θα ήταν πολύ να επέπιπτε επί της κεφαλής τους και αυτή η άθλια  κατηγορία.

Εργασία για ένα κεραµίδι και ένα ξεροκόµµατο

Εκτός από τους απλήρωτους εργαζόμενους, δηλαδή αυτούς στους οποίους οφείλονται δεδουλευμένα, πληθαίνουν και οι «εθελοντές εργαζόμενοι». Αυτός είναι ο ευφημισμός για τους εργαζόμενους που δεν θα πληρωθούν ποτέ και που ο εργοδότης τους τους παρέχει μόνο στέγη και τροφή. Παράλληλα με τη νόμιμη «βουλγαροποίηση» ή «πακιστανοποίηση» των ελλήνων εργαζομένων εμφανίζεται η πλήρης υποδούλωση, η επιστροφή σε προφεουδαρχικές σχέσεις υποτέλειας!

Πήραν φωτιά τα κοινωνικά δίκτυα την Τετάρτη για μια μικρή αγγελία στην ιστοσελίδα της Χρυσής Ευκαιρίας που ζητούσε καμαριέρα για ξενοδοχείο στην Αίγινα χωρίς μισθό. Μόνο με «διαμονή, τροφή». Με το θέμα ασχολήθηκε μια δημοσιογράφος της Καθημερινής, που μίλησε με τον εκπρόσωπο Τύπου της ΓΣΕΕ, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι η εργασία που πληρώνεται σε είδος οργιάζει σε κλάδους όπως η εστίαση, οι κατασκευές, η καθαριότητα, το λιανεμπόριο. Οι έλεγχοι είναι σχεδόν ανύπαρκτοι (λιγότερο κράτος, είπαμε) και η ασυδοσία μιας μερίδας εργοδοτών οι οποίοι προσλαμβάνουν τζάμπα δούλους δίνει το πράσινο φως και στους «νομοταγείς», που τουλάχιστον τηρούν τα προσχήματα τής έτσι κι αλλιώς αντεργατικής νομοθεσίας.