Του Σταύρου «Ππούνιου» Ζαχαρία
ΤΙ ΠΑΘΟΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ
Πρώτο θέμα στην επικαιρότητα η απόφαση της βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Μονοπώλησε το ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης, των μέσων μαζικής δικτύωσης, των φυλλάδων, των κομμάτων. Ενόχλησε πολλούς το ότι εκτός από τη μέρα του βιβλίου, τη μέρα του δέντρου, τη μέρα του φύλλου, τη μέρα της χλωροφύλλης, θα γίνεται ανάγνωση ενός διαγγέλματος για την πρώτη φορά που ο λαός αυτού του τόπου διεκδίκησε την αυτοδιάθεσή του.
Δεν θα μπω στη διαδικασία να υποστηρίξω την αναγκαιότητα αυτής της κίνησης. Και, για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι θα είναι ακόμα ένα μνημόσυνο, κατά το οποίο ούτε η μαθητιώσα νεολαία ούτε η κοινωνία θα μπορέσουν να αντιληφθούν και να προσεγγίσουν τη λαμπρότητα του κινήματος για αυτοδιάθεση που αποκορύφωμα είχε τη συλλογή υπογραφών (αφού ενοχλούνται μερικοί να το ονομάζουμε δημοψήφισμα) από τη μια άκρη της Κύπρου ως την άλλη για Ένωση με την Ελλάδα.
