Λαοί και Ιμπεριαλισμός: Ιστορική ευκαιρία τυχόν ήττα ΗΠΑ – Ισραήλ στον Κόλπο

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Θέλω να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία σας να οργανώστε αυτή την εδώ και πολύ καιρό αναγκαία διάσκεψη. Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους συντρόφους Μπαμπακώφ, Πριλέπιν και Κατσιούλα για την ενέργεια και το χρόνο που αφιέρωσαν για την επιτυχία της.

Η Πρωτοβουλία των Δελφών για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας που εκπροσωπώ εδώ, γεννήθηκε από την πεποίθηση ότι κανένα από τα μεγάλα σημερινά ζητήματα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σε εθνικό ή ακόμα και περιφερειακό επίπεδο. Είναι παγκόσμια από τη φύση τους. Ούτε μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο από κράτη. Χρειάζονται για να αντιμετωπιστούν την είσοδο των μαζικών κινημάτων στη σκηνή της Ιστορίας. Εξ αυτού η ανάγκη μιας νέας Διεθνούς, που ο σύντροφός μας Σαμίρ Αμίν ονόμαζε Πέμπτη, ή μπορούμε να την ονομάσουμε Sovintern. Μια παγκόσμια πρόκληση είναι ανάγκη να αντιμετωπιστεί με μια παγκόσμια αντι-πρόκληση.

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που αυτή η Διάσκεψη πραγματοποιείται στη Ρωσία. Μιλώντας πρόπερσι στη λέσχη Βαλντάι, ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν υπογράμμισε τη διεθνή σημασία της Ρωσικής Επανάστασης. Πράγματι, η Επανάσταση του 1917 υπήρξε η πρώτη μείζων απάντηση του παγκόσμιου σοσιαλιστικού και εργατικού κινήματος στο φαινόμενο του Ιμπεριαλισμού, την πολιτική δηλαδή με την οποία ο Καπιταλισμός επιχειρεί να λύσει την κρίση του από τον 19ο αιώνα και μετά.

Ο Ιμπεριαλισμός δεν είναι ένα συγκυριακό, τυχαίο χαρακτηριστικό του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Είναι συστημικό, οργανικό του χαρακτηριστικό, απαραίτητο για την ίδια την επιβίωσή του.

Η πρώτη χώρα που το κατάλαβε και αντέδρασε σε αυτό ήταν η Ρωσία γιατί δεν μπορούσε να αναπτυχθεί στο δεδομένο πλαίσιο που είχε διαμορφώσει ο καπιταλισμός. Αυτό είναι που έκανε τη Ρωσική, την Κινέζικη και τις αντιαποικιακές επαναστάσεις που ακολούθησαν και αναγκαίες και δυνατές.

9η Μαΐου 1945 - Ημέρα νίκης των αντιφασιστών

9 Μαΐου 1945 / Η ημέρα που παραδόθηκαν οι ναζί

Η 9η Μάη είναι η ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης, η ημέρα που ηττήθηκε ο ναζισμός και η Ευρώπη βγήκε στο φως της ειρήνης από το αιματηρότερο σκοτάδι που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα.

Τα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Μάη του 1945 γράφτηκε η τελευταία πράξη αυτής της φρίκης, με την τελική πράξη της άνευ όρων συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας.

Η σχετική τελετή έλαβε χώρα σε ένα προάστιο του Βερολίνου, το Κάρλσχορστ, στο κτίριο όπου στεγαζόταν η τραπεζαρία της σχολής μηχανικού του στρατού.

Εκ μέρους της γερμανικής πλευράς τη συνθηκολόγηση υπέγραψαν ο στρατάρχης, Βίλχελμ Κάιτελ, επικεφαλής της ανώτατης διοίκησης της Βέρμαχτ, ο συνταγματάρχης Στουμπφ, εκπρόσωπος της Λουτβάφε (η πολεμική αεροπορία) και ο ναύαρχος φον Φρίντεμπουργκ, εκ μέρους του στόλου.

Ντοκουμέντα για τον Νίκο Ζαχαριάδη και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ποια η εμπλοκή των Σοβιετικών;

 

Ένα βιβλίο ντοκουμέντο για ένα πρόσωπο που προκαλούσε, προκαλεί και θα συνεχίσει να προκαλεί πολλές και έντονες συζητήσεις.

Ποιος ήταν τελικά ο Νίκος Ζαχαριάδης και ποιος ο ρόλος του ειδικά στον ελληνικό εμφύλιο; 

Ποια ήταν η πορεία ανόδου και πτώσης του που τον οδήγησε στην αυτοκτονία το 1973 στο απόκοσμο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου έζησε εκτοπισμένος από τους Σοβιετικούς και στιγματισμένος από το κόμμα του;

Ποια ήταν η ανάμειξη της Σοβιετικής Ένωσης στον Εμφύλιο Πόλεμο; 

Ο Δρ Νίκος Παπαδάτος, Διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, υπογράφει το βιβλίο ντοκουμέντο με τίτλο «Νίκος Ζαχαριάδης. Η ζωή και η δράση του μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB» (εκδόσεις Πεδίο). 

Πάρα πολλά από τα στοιχεία της ιστορικής πορείας του Νίκου Ζαχαριάδη, παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο βιβλίο του Νίκου Παπαδάτου. Όπως η αποκάλυψη της έκθεσης που συνέταξαν προς το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τα στελέχη του Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός μετά από συνάντησή τους με τον Νίκο Ζαχαριάδη στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967 για να του ανακοινώσουν την απόφαση της 11ης Ολομέλειας (συνήλθε τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου) «που αφορά το άτομό του». Πρόκειται για την απόφαση που έκρινε ότι ο άλλοτε αδιαφιλονίκητος ηγέτης του κόμματος δεν ήταν «ύποπτος» ως συνεργάτης του ταξικού εχθρού και πράκτορας.

Από τον Αντι-σοβιετισμό της Δεκαετίας του 1950 στον ρατσιστικό αντι-Ρωσισμό του 2025

Γιατί λησμονήσαμε την Συνθήκη της Αδριανούπολης και όσα οφείλουμε στους Ρώσους;

Του Ηλία Παπαναστασίου

«….. Ποιος έκρινε τον αγώνα όταν εξεγέρθηκαν οι Έλληνες; Όχι βέβαια οι συνωμοσίες και οι ξεσηκωμοί του Αλή πασά στα Γιάννενα, όχι βέβαια η ναυμαχία του Ναβαρίνου, όχι βέβαια η παρουσία του Γαλλικού στρατού στο Μοριά, ούτε οι συνδιασκέψεις και τα πρωτόκολλα του Λονδίνου, παρά ο Ντίμπιτς που προέλασε με τον ρωσικό στρατό μέχρι την κοιλάδα της Μαρίτσας (Έβρου) περνώντας τον Αίμο…..»  (Φρ. Ενγκελς – New York Herald Tribune, April 1853)

Εάν κάποιος θα ήθελε να περιγράψει το όργιο αντι-Ρωσικής Προπαγάνδας με καθαρόαιμα ρατσιστικά χαρακτηριστικά τα τελευταία χρόνια, θα ήταν αναγκασμένος να ξεκινήσει από το αντι-Σοβιετικό παραλήρημα των δεκαετιών 1950 και εντεύθεν, φθάνοντας μέχρι τον υστερικό Ρατσισμό εναντίον των Ρώσων των τελευταίων ετών.

Προπαγανδιστικές βόμβες διοχετεύονται σωρηδόν στις κρεττινοποιημένες μάζες των Αμερικανο/Ευρωπαίων τηλεθεατών, επεξεργασμένες και κατευθυνόμενες από τα μεγαθήρια του Αμερικανικού τηλεοπτικού καπιταλισμού, συνηθισμένα άλλωστε στην «ψυχολογική δηλητηρίαση» και «εγκεφαλική ηλιθιοποίηση» εδώ και πολλές δεκαετίες (Ποιος λησμονεί τα Αμερικανικά παραμύθια για τα «χημικά όπλα του Χουσεΐν» στο Ιράκ και τα οποία φυσικά δεν ανευρέθηκαν ποτέ! Απλούστατα δεν υπήρχαν).

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ρατσισμό του αισχίστου είδους, ένα ρατσισμό που εάν τον αποκόψουμε από τις συγκεκριμένες συνιστώσες του – πολιτιστικός ρατσισμός, οικονομικός ρατσισμός κλπ. – ουσιαστικά συμποσούται σε έναν «ρατσισμό par excellence», φυλετικού και εθνολογικού τύπου που θυμίζει τις σκοτεινότερες περιόδους της Αμερικάνικης Ιστορίας –Εξόντωση Ινδιάνων, Κου/Κλουξ/Κλαν, Αμερικάνικος Νότος με Λιντσαρίσματα των Μαύρων, κάψιμο μαγισσών του Σάλεμ κλπ., όλα δηλαδή όσα αποτελούν την Προτεσταντική σφραγίδα του «Αμερικανισμού»– αλλά και του Ευρωπαϊσμού, με αποκορύφωμα το οργανωμένο έγκλημα γενοκτονίας λαών από τους Γερμανούς Ναζί μέσω των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Εάν οι Αμερικανο/Ευρωπαίοι βοηθώντας σκανδαλωδώς την συνέχιση του πολέμου, θέλουν να «βουτήξουν» και άλλο τα χέρια τους στο αίμα δεν χρειάζεται να «αγχώνονται». Η Ιστορία τους είναι γεμάτη κατακτητικούς πολέμους, βάρβαρη αποικιοκρατία, απίστευτες αιματοχυσίες αθώων με εκατομμύρια νεκρούς να «στολίζουν» το νεκρικό κρεβάτι του Αμερικανο/Ευρωπαϊκού «Πολιτισμού»! Μόνο στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουμε συνολικά 70 εκατομμύρια νεκρούς, χωρίς να αναφέρουμε τα δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρούς των προηγουμένων πολέμων και κυρίως της περιόδου της Αποικιοκρατίας.

To νέο κύμα της αντι-Ρωσικής Παράνοιας, οι ψυχοπαθείς του αντι-Ρωσισμού και η Αμερικανοποιημένη «Αριστερά»

Του Ηλία Παπαναστασίου 

 Διαβάζουμε σε δημοσιεύματα ελληνικών ιστοσελίδων πως    

«TO KAΘEΣTΩΣ TOY KIEBOY ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΛΗΞΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

Την Τρίτη ο ληγμένος πρόεδρος του καθεστώτος του Κιέβου εξέφρασε την πρόθεση να πλήξει   την παρέλαση της νίκης στη Μόσχα που προγραμματίζεται για την επόμενη Παρασκευή. Μετά την ανακοίνωση μονομερούς εκεχειρίας από τη Ρωσία για τις 9 Μαΐου, ο ληγμένος παρατήρησε: «Ανησυχούν τώρα ότι η παρέλασή τους βρίσκεται σε κίνδυνο και δικαίως».

Η Ζαχάροβα αντέδρασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Τετάρτη, ρωτώντας τι είδους εκεχειρία μπορεί να προσφέρει το Κίεβο, δεδομένου ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι «κυριολεκτικά σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις στον αέρα [δηλαδή δημόσια]». Πρόσθεσε ότι το να καυχιέται κανείς για τέτοιες προθέσεις «είναι ακριβώς αυτό που συνηθίζουν οι τυπικοί τρομοκράτες».   

Εάν αυτές οι απειλές των Ουκρανών και των Ευρωπαίων Ηγετών δεν είναι κλασικό δείγμα και ψυχοπάθειας και ψυχωτικού, σχεδόν σχιζοφρενούς αντι/Ρωσισμού, τότε τι ακριβώς είναι;  

Εάν οι ευθείες απειλές εναντίον όσων ηγετών του πλανήτη παραστούν στην Ρωσική Πρωτεύουσα για την Εορτή των 80 ετών από την Αντι/Φασιστική νίκη εναντίον των Ναζί, ειδικότερα εκ μέρους της πυροβολημένης Κάλλας, εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής πολιτικής, εάν λοιπόν οι απειλές αυτές δεν αποτελούν απτό δείγμα βαριάς μορφής ψυχοπάθειας εκ μέρους της Ελίτ των Παγκοσμιοποιητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε δεν γνωρίζουμε πώς αλλιώς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Όταν απειλείς με πυραυλικό χτύπημα την Κόκκινη Πλατεία εν ώρα παρέλασης, γνωρίζεις πολύ καλά πως οι Ρώσοι θα απαντήσουν με πυρηνικό χτύπημα όπως σαφέστατα προειδοποίησε ο Ρώσος Αντιπρόεδρος Μεντβέντεφ. Πυρηνικά αντίποινα της Ρωσίας που θα συνοδευτούν σίγουρα από ανάλογα πυρηνικά χτυπήματα της Κίνας, εφόσον στην παρέλαση θα παραστεί και ο Κινέζος Προέδρος Σι Τσι Πινγκ. Όποιος λοιπόν θέλει να χτυπήσει την πόρτα του Γ’ Παγκοσμίου Πυρηνικού Πολέμου που θα οδηγήσει σε Πυρηνικό Ολοκαύτωμα, ας γνωρίζει πως όποιος χτυπήσει πρώτος την Κόκκινη Πλατεία και την Μόσχα θα εξαφανιστεί από τον χάρτη. Τελεία και παύλα.   

Ιερός Πόλεμος (Sacred War/Священная война)

 

Ο «Ιερός Πόλεμος» (Священная война) γράφτηκε το 1941 λίγο μετά την έναρξη της επίθεσης των Ναζί κατά της Ε.Σ.Σ.Δ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Vasily Lebedev-Kumach. Τη μουσική σύνθεσε ο Alexander Vasilyevich Alexandrov, ιδρυτής της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού, που φέρει επίσης το επώνυμό του, και συνθέτης του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης, του οποίου η μελωδία διατηρείται και στον αντίστοιχο της Ρώσικης Ομοσπονδίας. Είναι συνήθως το εναρκτήριο και συγχρόνως το πιο αντιπροσωπευτικό εμβατήριο της παρέλασης της 9ης Μάιου, της Ημέρας της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, που εορτάζεται με κάθε επισημότητα στη Ρωσία και σε άλλες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.

Ορισμένες σκέψεις 80 χρόνια μετά την 9η Μαΐου 1945

Του Ρούντι Ρινάλντι

Σε λίγες μέρες θα γιορταστεί στη Μόσχα η 80ή επέτειος από τη νίκη των λαών επί του ναζιφασισμού στην Ευρώπη. Στις 9 Μαΐου 1945 υπογράφουν οι Γερμανοί στρατάρχες την πλήρη συνθηκολόγησή τους στο Βερολίνο, που έχει κατακτηθεί από τα σοβιετικά στρατεύματα. Ο πόλεμος σε άλλα μέτωπα (Ειρηνικός, Ιαπωνία) θα κρατήσει έως τον Αύγουστο του 1945. Έτσι θα έληγε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (1939-1945), που συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα και άνοιξε μια νέα σελίδα στην παγκόσμια ιστορία. Το κύριο βάρος της προσπάθειας αντιμετώπισης και κατανίκησης του ναζιφασισμού στην Ευρώπη θα πέσει στις πλάτες της ΕΣΣΔ και των αντιστασιακών κινημάτων σε μια σειρά από χώρες που είχαν κατακτηθεί από τον Άξονα.

Δεν σήκωσε κάθε μέλος της αντιχιτλερικής συμμαχίας (Αγγλία, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ) το ίδιο βάρος στη θανατηφόρα αυτή μάχη, και αυτό είναι γνωστό. Οι συνολικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές υπολογίζονται σε περίπου 75-85 εκατομμύρια. Η Σοβιετική Ένωση είχε απώλειες 27 εκατ., η Κίνα 10-15 εκατ., η Γερμανία 7 εκατ., η Πολωνία 6 εκατ., η Ιαπωνία 2,5-3,5 εκατ., η Γιουγκοσλαβία 1,7 εκατ., η Ελλάδα 600-800.000 (περίπου το 10% του τότε πληθυσμού), η Γαλλία 500.000, η Αγγλία 450.000, οι ΗΠΑ 420.000. Από τα 75-85 εκατ. νεκρών, στρατιωτικοί ήταν τα 21-25 εκατ., άμαχοι 29-30 εκατ., νεκροί από λιμό και ασθένειες 19-25 εκατ., Ολοκαύτωμα Εβραίων 6 εκατ. και άλλοι (τσιγγάνοι, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι κ.λπ.) 5-6 εκατ.

Παραχάραξη, βολικές ταυτίσεις και αντιρωσική υστερία

Πολύ σύντομα περάσαμε στον «ψυχρό πόλεμο». Οι δύο Δυτικοί εταίροι της αντιχιτλερικής συμμαχίας στράφηκαν πολύ επιθετικά ενάντια στην ΕΣΣΔ και το σοσιαλιστικό συνασπισμό που αναδείχθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχετικά σύντομα μπήκαν οι βάσεις μιας παραχάραξης της ιστορίας και δημιουργήθηκαν ισχυρές βάσεις ιστορικού αναθεωρητισμού που συσκότιζαν τα αίτια, τις ευθύνες, το ρόλο κάθε δύναμης πριν, κατά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό πήρε τεράστιες διαστάσεις μετά την πτώση του ανατολικού συνασπισμού (1989-1992).

H Αρρώστια

Ο Τρότσκι του Ντιέγκο Ριβέρα

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Ισαάκ Ντόιτσερ είναι από τους σπουδαιότερους, για ορισμένους ο σπουδαιότερος  ιστορικός της Σοβιετικής Ένωσης, της μεγάλης περιπέτειας του σοβιετικού κομμουνισμού που σφράγισε τον 20ό αιώνα και θα συνεχίσει για πολύ ακόμα να αποτελεί αντικείμενο μελέτης, πολεμικών και συγκρούσεων αφού έθεσε, χωρίς βέβαια και να λύσει, όλα σχεδόν τα μεγάλα προβλήματα του Ανθρώπου.

Το σημαντικότερο έργο του Ντόιτσερ είναι η μνημειώδης τρίτομη βιογραφία του Λέοντος Τρότσκι (The Prophet: The Life of Leon Trotsky), πολύ ανώτερη πιστεύω, από τη βιογραφία του για τον Στάλιν, αρκετά συζητήσιμη σε πολλά σημεία της παρόλο που και αυτή είναι ένα πολύ σημαντικό έργο και ασφαλώς περιέχει μια πληθώρα από πολύ σημαντικά στοιχεία και ιδέες (έχει εκδοθεί στα ελληνικά). Το ενδιαφέρον της δεν περιορίζεται στο πρόσωπο του ίδιου του Τρότσκι ή στον «τροτσκισμό», αφού ο συγγραφέας υποχρεώνεται, από την ίδια τη φύση του θέματός του, αλλά και τον κεντρικό ρόλο του βιογραφούμενου προσώπου στη Ρωσική Επανάσταση και στα πρώτα χρόνια του επαναστατικού καθεστώτος, να μας παρουσιάσει όλο το ρωσικό σοσιαλιστικό κίνημα και, εν συνεχεία, την εξέλιξη μέχρις ένα σημείο του σοβιετικού πειράματος και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που, όλα, διαμόρφωσαν κατά τρόπο αποφασιστικό τον Εικοστό Αιώνα.

Οι περισσότεροι σήμερα έχουν μια γνώμη για τον Τρότσκι (όπως και για όλα τα θέματα), χωρίς βέβαια να έχουν μπει στον κόπο να διαβάσουν έστω μια σελίδα ενός από τους πιο ξεχωριστούς συγγραφείς, όπως και ρήτορες, μαζί με τον Ζαν Ζορές, στην ιστορία του διεθνούς σοσιαλιστικού κινήματος. Ο Αντρέ Μαλρό έχει φτάσει να συγκρίνει την (δυστυχώς όχι καλά μεταφρασμένη στα ελληνικά) Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης του Τρότσκι με τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη από άποψη και βάθους και ύφους.

Η Υπερκαυκασία και ο εν εξελίξει παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος (2008).

Του Δημήτρη Πατέλη

Εισαγωγικό σημείωμα στην αναδημοσίευση.

Ξημερώματα 8.8.2008 εξαπολύθηκε μεγάλη πολεμική επιχείρηση των δυνάμεων του γεωργιανού στρατού κατά του ρωσικού ειρηνευτικού σώματος (ευρισκόμενου εκεί βάσει εντολής του ΟΗΕ) και κατά αμάχων της πρωτεύουσας της Νότιας Οσετίας Τσχινβάλ.

Η επιχείρηση προετοιμαζόταν από καιρό, με την άμεση εμπλοκή στρατιωτικού προσωπικού και εξοπλισμό από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ισραήλ, με την προκλητική στρατιωτική, οικονομική και πολιτική υποστήριξη των ΗΠΑ.

Τυπικά, η εντολή για την επίθεση δόθηκε από την κυβέρνηση του πράκτορα των ΗΠΑ Μιχαήλ Σαακασβίλι, η οποία επεδίωκε τάχιστη ένταξη σε ΝΑΤΟ-ΕΕ. Είχε προηγηθεί η αποστολή 2.000 Γεωργιανών στρατιωτών στο Ιράκ υπό αμερικανική διοίκηση.

Όταν φαινόταν ότι οι πενιχρές δυνάμεις πολιτοφυλακής της Οσετίας θα συντρίβονταν από τις υπέρτερες γεωργιανές-ΝΑΤΟικές δυνάμεις, 10.8.2008 η κατάσταση αλλάζει άρδην με την αστραπιαία εμπλοκή των ρωσικών δυνάμεων, η ραγδαία προέλαση των οποίων σταμάτησε σε τρεις μέρες, πέντε ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, με την κατάληψη της πόλης Γκόρι (γενέτειρας του Στάλιν), μόλις 76 χλμ. δυτικά της Τιφλίδας.

Αναδημοσιεύουμε αυτό το κείμενο μετά από 14 χρόνια για να καταδείξουμε:

1. Την αδυναμία διάγνωσης και πρόγνωσης του πολέμου μιας ριζικά νέας εποχής και συγκυρίας στη βάση παρωχημένων ανιστορικών σχημάτων, κατ’ αναλογία κρίσεων και μεταφυσικών στατικών δογμάτων διαστρέβλωσης-αναθεώρησης του μαρξισμού-λενινισμού, που μόνο σύγχυση σπέρνουν στις συνειδήσεις και αποπροσανατολίζουν-αποδιοργανώνουν στο κίνημα.

Video ΣΟΚ! «Για αυτή τη σημαία πέθαναν οι γονείς μου κι εσύ την πάτησες. Δεν χρειάζομαι τα τρόφιμα σου»!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας 

Σκίτσο ανώνυμου για την ηρωική γιαγιά που οι στρατιώτες
των Ναζί του Κιέβου προσπάθησαν να ταπεινώσουν... πατώντας τη σημαία της ΕΣΣΔ...

Η ηρωική γιαγιά στην Ουκρανία, αρχικά μπέρδεψε τους Ναζί Ουκρανούς στρατιώτες με Ρώσους απελευθερωτές και τους συνάντησε με την κρυμμένη βαθιά στο σεντούκι για 8 ολόκληρα χρόνια κόκκινη σημαία της αντιναζιστικής Νίκης.
Ωστόσο, όταν ο Ουκρανός στρατιώτης πέταξε τη σημαία και την ποδοπάτησε, η γιαγιά κατάλαβε τα πάντα κι επέστρεψε τα τρόφιμα που τόσο είχε ανάγκη μαζί με τον γέροντα της: "Είστε φασίστες"!
- «Για αυτή τη σημαία πέθαναν οι γονείς μου κι εσύ την πάτησες. Δεν χρειάζομαι τα τρόφιμα σου»!
Υποκλινόμαστε!

Τα προεόρτια του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Καταδίκη της εισβολής χωρίς γνώση και δράση σύμφωνα με όσα επισημαίνονται παρακάτω είναι απλά συστράτευση με το ΝΑΤΟ και άφεση των αμαρτιών τους για όσα μαζικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τους καταλογίζονται.

Εισαγωγή από ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ

Τα προεόρτια του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αιτίες και συνέπειες της ουκρανικής κρίσης. Γιατί η παρούσα κρίση ήταν και απολύτως προβλέψιμη και απολύτως αποτρέψιμη.

Είναι εντελώς αδύνατο να καταλάβει κανείς την ουκρανική κρίση, αν θεωρήσει ότι η ιστορία ξεκινάει προχτές, με τη ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία, αν δεν γνωρίζει τα αίτια και το πώς φτάσαμε εδώ.

Ασφαλώς επιθετική, αν κριθεί με «τοπικά» κριτήρια, η επέμβαση της Μόσχας έχει αμυντικά χαρακτηριστικά στην πραγματικότητα, αν εξετασθεί από ιστορική και διεθνή άποψη. Δεν το γράφουμε για να τη δικαιολογήσουμε, αλλά για να καταλάβουμε και να ερμηνεύσουμε το τι συμβαίνει και τι μπορεί να συμβεί. Αλλιώς θα καταλήξουμε στις αρλούμπες διάφορων δημοσιογράφων, όπως μία στο ΣΚΑΪ, που μιλούσε για «τρέλα» του Πούτιν, ή διαφόρων «διεθνολόγων» της πυρκαγιάς, όπως αυτός που μας έλεγε από το MEGA ότι ο Πούτιν είναι «Χίτλερ», καυτηριάζοντας μάλιστα τη Δύση γιατί δεν κάνει ό,τι έκανε και στον Χίτλερ (κάτι που κυριολεκτικά σημαίνει τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, δηλαδή την καταστροφή της ανθρωπότητας!). Με αυτά που ακούνε και διαβάζουν από τα ΜΜΕ οι Έλληνες, απορώ πώς εξακολουθεί και δεν έχει βαθιά διαταραχθεί η πνευματική μας υγεία.

Η ΕΣΣΔ, το ΚΚΕ και οι “αποκαλύψεις” – Καταλυτική η σύγκριση

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Διανύουμε αισίως το σωτήριο έτος 2022. Έχουν περάσει 31 χρόνια από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, από το τέλος δηλαδή της ΕΣΣΔ (Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών) και των άλλων Λαϊκών Δημοκρατιών. Επρόκειτο για το τέλος ενός πολέμου και, προφανώς, όπως συνήθως συμβαίνει στους πολέμους, υπήρξαν νικητές και νικημένοι.

Πραγματικά η ΕΣΣΔ ηττήθηκε και όπως συμβαίνει σε κάθε ήττα, εξωτερικοί και εσωτερικοί παράγοντες συνετέλεσαν σε αυτήν. Το εκεί καθεστώς δεν το δημιούργησε κάποια θεϊκή παρέμβαση και ποτέ, στην ιστορία του, δεν ισχυρίστηκε ότι είναι το τέλειο. Αντίθετα συνεχώς πολεμούσε με τον εαυτό του, προσπαθώντας να βρει τους δρόμους για τον μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό του στόχο: την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος και το τέλος της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Οι εσωτερικοί αγώνες υπήρξαν το ίδιο σκληροί με τους εξωτερικούς – σε τελευταία ανάλυση αυτοί οδήγησαν στο τέλος του καθεστώτος, όχι οι εξωτερικές εισβολές. Στην ιστορική του πορεία ποτέ το σοβιετικό καθεστώς δεν ισχυρίστηκε ότι ο στόχος του ολοκληρώθηκε, ότι η “ιστορία τελείωσε”. Αυτό, με ισχυρή δόση αλαζονείας και έπαρσης, το ισχυρίστηκαν οι εχθροί του, εκείνος ο απίθανος Φράνσις Φουκουγιάμα και ο λόγος του έγινε λάβαρο νίκης για τον θριαμβευτή καπιταλισμό. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς, τριάντα χρόνια μετά, για το ότι οι απολογητές του καπιταλισμού έκαναν λάθος.

Εκτός εάν κανείς διακρίνει στον κόσμο μας κάποιον φωτεινό ορίζοντα στο κοντινό ή το απώτερο μέλλον για την Ανθρωπότητα. Νομίζω ότι πλέον ούτε ο ίδιος ο Φουκουγιάμα ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Επειδή λοιπόν η ανατροπή του 1990, το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, δεν έλυσε κανένα πρόβλημα από τα όσα οι λαοί αντιμετωπίζουν, το σοβιετικό καθεστώς, η ΕΣΣΔ, δεν μπορεί να αφεθεί στην λήθη του χρόνου, δεν μπορεί να ξεχαστεί.

Σιγά την αποκάλυψη! Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα και οι χαρακτηρισμένοι απολογητές της καπιταλιστικής εξουσίας

Του Κώστα Σκολαρίκου

Τις τελευταίες μέρες κάνει τον γύρο του διαδικτύου μια ανάρτηση του Sergey Radchenko, καθηγητή στο πανεπιστήμιο John Hopkins, ο οποίος έχει αναρτήσει 4 αποχαρακτηρισμένα έγγραφα από τα Ρωσικά Κρατικά Αρχεία που αφορούν τη στήριξη του ΚΚΕ από την ΕΣΣΔ και τις άλλες χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης κατά τη διάρκεια του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).

Τα έγγραφα χρησιμοποιήθηκαν από διάφορους ακροδεξιούς (και όχι μόνο) του διαδικτύου, προκειμένου να επαναφέρουν τη γνωστή προπαγάνδα ότι το ΚΚΕ επιδίωκε να αποσπάσει μέρος της Ελλάδας για να το παραδώσει σε ξένες δυνάμεις.

Το ίδιο υποστηρίζει λίγο έως πολύ και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Φαήλος Κρανιδιώτης με το άρθρο του «Με όπλα από τον Στάλιν το ΚΚΕ σκότωνε Ελληνες», που δημοσιεύτηκε στη «Δημοκρατία», ενώ η «Εστία» κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο άρθρο με τον παραπλανητικό τίτλο «Το ΚΚΕ ήθελε να καταλάβει την Β. Ελλάδα με "δανεικά" όπλα από τους ναζί» και το newsbeast.gr με την ανάρτηση «Εγγραφο - Ντοκουμέντο: Ζαχαριάδης και Βαφειάδης επεδίωκαν το 1947 την απόσπαση σοβαρού κομματιού από τη Βόρεια Ελλάδα».

Αλλα site και εφημερίδες βρήκαν ευκαιρία να χύσουν το αντικομμουνιστικό τους δηλητήριο, επισημαίνοντας κυρίως τη σοβιετική βοήθεια σε όπλα προς τον ΔΣΕ.

Η ηλεκτρονική έκδοση του «Πρώτου Θέματος» ανήρτησε άρθρο με τίτλο «Απόρρητη αναφορά του Μολότοφ στον Στάλιν δείχνει ότι η ΕΣΣΔ προμήθευε με όπλα το ΚΚΕ στον Εμφύλιο», η iefimerida.gr το ανάλογου ύφους άρθρο «Συγκλονίζουν τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της Σοβιετικής Ενωσης - Τι αποκαλύπτουν για το ΚΚΕ και τον Εμφύλιο» και η Ομάδα Αλήθειας της ΝΔ, εν μέσω εγκλωβισμένων από τον χιονιά, δημοσίευσε το άρθρο «Η ΕΣΣΔ προμήθευε με όπλα το ΚΚΕ κατά τον Εμφύλιο».

Η «παρέλαση των ηττημένων»: Όταν χιλιάδες αιχμάλωτοι ναζί βάδιζαν στους δρόμους της Μόσχας (βίντεο)

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, στις 17 Ιουλίου του 1944. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη, ωστόσο οι οι Σύμμαχοι κέρδιζαν πια σταδιακά έδαφος.

Πρώτη απ’ όλους, η Σοβιετική Ένωση, που είχε καταφέρει να αντέξει την «επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» και την βάρβαρη εισβολή των στρατευμάτων της ναζιστικής Γερμανίας, που πέρασαν «από φωτιά και τσεκούρι» τις εκτάσεις που κατακτούσαν στον δρόμο προς τη Μόσχα.

Όμως πια το κλίμα γύριζε: Οι Σοβιετικοί είχαν περάσει στην αντεπίθεση και καταδίωκαν τους ναζί από τα εδάφη τους, σε μία πορεία που θα κατέληγε στο Βερολίνο και την άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας.

Τιμή και Δόξα στους Υπερασπιστές του Στάλινγκραντ!

2 Φλεβάρη 1943: H Νίκη στο Στάλινγκραντ!

Τιμή και Δόξα στους Υπερασπιστές του Στάλινγκραντ!

Ελάχιστο δείγμα σεβασμού και ευγνωμοσύνης στους Υπερασπιστές του Στάλινγκραντ... ο «Ύμνος των Μαχητών του Στάλινγκραντ»!

Οι μόνοι που πήγαν στο Βερολίνο απρόσκλητοι...

Ο Χριστός πέθανε, ο Μαρξ πέθανε, αλλά εγώ αισθάνομαι μια χαρά

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Το σύνθημα είναι ευφυές, αλλά ο Χριστός δεν έπεσε στην αγκαλιά της Λήθης, της θεάς που σφραγίζει το θάνατο των θεών. Για τον Μαρξ είναι ακόμα νωρίς για να ξέρουμε αν θα ξεχαστεί ή θα καταγραφεί όπως ελάχιστοι άλλοι στη μακρά μνήμη της ανθρώπινης φυλής. Η δυσφορία των πολλών, όπως καταγράφει πλήθος ενδείξεων, η φθορά του Συστήματος, είναι πιστεύω επαρκής αιτία για τις λίγες παρακάτω σκέψεις.

Χιλιάδες χρόνια οι καταπιεσμένοι, ζητούν διέξοδο, άνοιγμα για μια "ανθρώπινη" ζωή και από καιρό σε καιρό, για ένα διάστημα, τα καταφέρνουν και μετά "φτου κι απ’ την αρχή". Το αν ο Μαρξ (και ο Ένγκελς) έδωσαν πράγματι μια επιστημονική εξήγηση για τη δυστυχία που προκαλεί ο καπιταλισμός είναι συζητήσιμο, ενώ αναμφίβολα ήταν κήρυκες Επανάστασης. Πάντως από τότε που στην Σοβιετική Ένωση και στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες ο μαρξισμός έγινε πανεπιστημιακό μάθημα ντύθηκε με τον ανάλογο ακαδημαϊκό καθωσπρεπισμό.

Η Επανάσταση αποσύρθηκε "κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει"... Ο ίδιος ο Μαρξ έπεσε σε τόσα πράγματα έξω και έδειξε τόση εμμονή σε άλλα, ώστε να μένει κανείς κατάπληκτος πως ένα τόσο πρωτότυπο και λαμπρό μυαλό μπορεί να το διακατέχει τόση ιδεολογική τύφλωση. Για παράδειγμα ο Μαρξ περιφρονεί βαθύτατα τους αγρότες, τους θεωρεί "άχθος αρούρης", βάρος της Γης.

28 χρόνια από την κατάρρευση του παλινορθωμένου καπιταλισμού της «ΕΣΣΔ». Το «τέλος της ιστορίας» δεν ήρθε ακόμα

Του Γ.Γ.

Σήμερα κλείνουν 28 χρόνια από την ημέρα. που υπήρξε υποστολή της «κόκκινης σημαίας µε το σφυροδρέπανο» από τον κεντρικό πύργο του Κρεµλίνου, σφραγίζοντας την ολοκληρωτική επικράτηση που καπιταλισμού στην "ΕΣΣΔ".

Ηταν η μέρα που ο πρώην πρόεδρος της «Σοβιετικής Ενωσης» Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αναγνώρισε επίσημα το τέλος του συστήματος που συνδέθηκε με τις μεγαλύτερες επαναστατικές παραδόσεις της εργατικής τάξης παγκόσμια.

Στις 26 Δεκέμβρη του 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κατέβηκε από το Κρεμλίνο και ο Γκορμπατσόφ υπέβαλε την παραίτησή του, παραδίδοντας την εξουσία στον Μπορίς Γέλτσιν.

Ο Γέλτσιν ήταν επίσης πριν από μερικά χρόνια μέλος του πολιτικού γραφείου του «ΚΚΣΕ», όμως παραιτήθηκε για να πρωτοστατήσει στην αποκατάσταση ενός καπιταλισμού δυτικού τύπου στην «ΕΣΣΔ». Αυτό ήταν το κύκνειο άσμα της περιβόητης «Περεστρόικα», που είχε ξεκινήσει λίγα χρόνια πριν και κατέληξε στο τέλος της «Σοβιετικής Ενωσης».

Λέων Τρότσκι... επαναστάτης ή αντεπαναστάτης;

Του Νίκου Κλειτσίκα

★ Πριν 79 χρόνια, στις 20 Αυγούστου 1940 στην πόλη του Μεξικού, στο καταφύγιο-βίλα του Λεφ Νταβίντοβιτς Μπρονστέιν, γνωστός ως Λέων Τρότσκι, Μπολσεβίκος επαναστάτης που μετά το θάνατο του Λένιν διαγράφηκε από Κομουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης λόγω των διαφωνιών του με τον Στάλιν και τις αντιθέσεις του με τον αποκαλούμενο "σταλινισμό" και "μαοϊσμό", ο Ραμόν Μερκαντέρ δίνει φονικό κτύπημα στο κεφάλι και την επομένη πεθαίνει ο βαριά τραυματισμένος Τρότσκι.
Το φονικό κτύπημα από τον Ραμόν Μερκαντέρ, Ισπανό κομουνιστή με αγώνες και φυλακίσεις εναντίον του ισπανικού φασισμού (Φρανκισμός), που θεωρεί τον Τρότσκι υπηρέτη των ιμπεριαλιστών, αντεπαναστάτη, προδότη κι εχθρό της σοσιαλιστικής ΕΣΣΔ.
Ο Τρότσκι με οργανώσεις που υποστήριζαν τις απόψεις του περί ερμηνείας του Μαρξισμού-Λενινισμού ιδρύουν το 1938 την 4η κομουνιστική Διεθνή που θα οδηγούσε στην παγκόσμια επανάσταση, θέτοντας στην ίδια πλευρά τον καπιταλισμό και την ΕΣΣΔ.