Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΓΟΥΕΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΓΟΥΕΛ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2025

Ο προσωπικός αριθμός και ο πόλεμος 4ης γενιάς


Του Βασίλη Βιλιάρδου

Πρόκειται για μία εξέλιξη, για ένα φακέλωμα των Πολιτών, το οποίο θα μπορούσε να μεταλλαχθεί σε έναν «εφιάλτη επιτήρησης» – ενώ δεν έχει καμία σχέση με τις θεωρίες συνωμοσίας που συνοδεύουν συνήθως αυτούς τους σχεδιασμούς. Η αιτιολογία πάντως, σύμφωνα με την οποία θα βοηθούσε να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια στις ανθρώπινες κοινωνίες, δεν πείθει – ενώ είναι γνωστό το ότι, όσο μεγαλύτερη η ασφάλεια, τόσο μικρότερη η ελευθερία.

Ανάλυση


Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει καμία κοινοτική οδηγία ή σχέδιο για Προσωπικό Αριθμό. Το μόνο σχετικό που σχεδιάζεται, είναι το ψηφιακό πορτοφόλι που υπάρχει ήδη σε κάποιες χώρες, όπως η Σουηδία – το οποίο θα έχει όλα τα προσωπικά δεδομένα ενός Πολίτη, εάν ο ίδιος τα χρειαστεί.

Αυτό που θυμίζει περισσότερο ο Προσωπικός Αριθμός, ως έννοια που κυκλοφορεί, είναι το πρόγραμμα που έδωσε τώρα ο πρόεδρος Trump στην Palantir – με στόχο να συνδέσει όλες τις τράπεζες πληροφοριών, με τα δεδομένα Πολιτών (=φορολογία, ασφάλιση κλπ.).

Το παραπάνω πρόγραμμα της Palantir, έχει την ίδια λειτουργία με τον Προσωπικό Αριθμό – ο οποίος τελικά συσχετίζει έναν Πολίτη με όλα τα προσωπικά του στοιχεία (=ΑΦΜ για την Εφορία, ΕΦΚΑ για την Υγεία, τράπεζες κλπ.). Έτσι θα εξασφαλιζόταν η άμεση πληροφόρηση των κρατικών Αρχών και η αντιστοίχιση τους – δηλαδή, η παρακολούθηση τους και η επιβολή κατασταλτικών μέτρων, όπως το «μπλοκάρισμα» τους.

Είναι λοιπόν κάτι εντελώς διαφορετικό από το «πορτοφόλι» της ΕΕ – το οποίο είναι απλά μια συλλογή στοιχείων, μάλλον χωρίς ενεργή αντιστοίχιση με τις τράπεζες πληροφοριών και με το μπλοκάρισμα συναλλαγών.

Από την άλλη πλευρά, ίσως αυτό που προωθείται στην Ελλάδα έχει σχέση με την Palantir – αφού στο παρελθόν έχει πάρει προσωπικά δεδομένα των Ελλήνων, ενώ είναι γνωστό το σκάνδαλο. Ενδεχομένως δηλαδή να θέλει να εφαρμόσει το σύστημα στην Ελλάδα δοκιμαστικά – πριν το μεταφέρει στις ΗΠΑ για δοκιμές. Επίσης βέβαια για να ελέγχει την Ελλάδα – όπου μπορεί μεν οι κυβερνήσεις της να είναι πιστές, στην ουσία υποχείρια των ξένων, αλλά συχνά οι ελεύθεροι Πολίτες της λειτουργούν απείθαρχα.

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2021

Ζαν Κλώντ Μισεά: Τζόρτζ Όργουελ- ένας συντηρητικός αναρχικός-Σχετικά με το 1984 : η αριστερά, ο αριστερισμός, ο Μάης του 68 ως δύναμη προώθησης του πιο χυδαίου καπιταλισμού

Του Σπύρου Κουτρούλη

Ο Ζ.Κ.Μισεά μας αποδεικνύει τους λόγους που η διάκριση ανάμεσα σε αριστερά δεξιά δεν είναι σε θέση να ερμηνεύσει την σημερινή πραγματικότητα.Με αφετηρία την λογοτεχνική απόδοση του ολοκληρωτισμού στο έργο του Τ.Όργουελ προσεγγίζει όχι μόνο το «1984» αλλά και την πολιτική του πορεία και τις εξαιρετικές διδακτικές εμπειρίες που έλαβε στον Ισπανικό εμφύλιο.Συμπληρωματικά ο Μισεά χρησιμοποιεί το έργο του Κ.Λας και του Ντάνιελ Μπέλ ώστε να προσεγγίσει την σύγχρονη μαζική δημοκρατία.

Αν γνώριζε το έργο του Π.Κονδύλη «Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ ΣΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» είναι βέβαιο ότι η ανάλυση του θα ήταν πληρέστερη, αν και οι αναλογίες που δείχνει ότι υπάρχουν κατά την επισήμανση του ρόλου που έπαιξαν στην διαμόρφωση του πιο χυδαίου καπιταλισμού οι ριζοσπαστικές πρωτοπορίες είναι ευδιάκριτες.

Δευτέρα 4 Μαΐου 2020

Διερώτηση - για το βασανάκι του στοχασμού:

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου


Στο «Σχέδιο σταδιακής αποκλιμάκωσης περιοριστικών μέτρων» (που ανακοινώθηκε προχθές, 28-4-2020), προβλέπεται, συν τοις άλλοις, «Αυστηρή σύσταση για περιορισμένη κυκλοφορία σε ανοιχτούς δημόσιους χώρους από τις 12 πμ έως τις 6 πμ», δηλαδή για αποτροπή της κυκλοφορίας από τα μεσάνυχτα ως τα ξημερώματα. 

Για κάθε μέτρο αναγκαιοί συγκεκριμένη συζήτηση, και φυσικά χρειάζονται μέτρα. Αλλά, προφανώς, κάθε μέτρο νοηματοδοτείται από μια βασική οπτική. Εδώ, στην εν λόγω "αυστηρή σύσταση", ποια είναι άραγε η οπτική; Το ζήτημα δεν μου φαίνεται παρωνυχίδα, τη στιγμή μάλιστα που η εν λόγω εξαγγελία βρίσκεται στην ενότητα "Γενικές κατευθύνσεις". Παρωνυχίδα, όχι. Όνυχας λέοντος μήπως; 

Ο όρος "αυστηρή σύσταση" είναι ασαφής. Ζητείται κάτι από τους πολίτες, αλλά δεν τους διευκρινίζεται ως τι τους ζητείται αυτό που τους ζητείται. Και αφού είναι ασαφής, δεν συνοδεύεται και από προσδιορισμό ποινής (θυμίζω την κατάκτηση της ανθρωπότητας, nullum crimen, nulla poena sine lege). Μπορεί αυτά να ξεκαθαριστούν προσεχώς. Προσώρας, πάντως, η ασάφεια αυτή μοιάζει όντως... δημιουργική! Δημιουργική μιας κατάστασης, η οποία αφήνεται θολή, αφήνεται στο ψυχανέμισμα...

Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017

Διαταγή της Ευρώπης: Καταστρέψτε κάθε διαφορά

Άρθρο της Ιταλίδας ανθρωπολόγου Ida Magli            
 Μετάφραση & Σχολιασμός: Θεόδωρος Λάσκαρης
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι ανθρωπιστικές επιστήμες  εξαφανίστηκαν από τον ορίζοντα της μαζικής πληροφόρησης και αυτό επιτεύχθηκε απλά με τη σιωπή, δηλαδή μη μιλώντας πλέον για αυτές. 

Δεδομένου του τεράστιου ενθουσιασμού που είχαν προκαλέσει την περίοδο μεταξύ του τέλους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι τη δεκαετία του 1990, το γεγονός ότι κανείς δεν επισήμανε αυτή την εξαφάνιση αποτελεί την επιβεβαίωση ότι η εξαφάνιση ήταν ηθελημένη. Οι καθέδρες προφανώς συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά οι επιστήμες τους δεν ενδιαφέρουν τα μέσα πληροφόρησης. Ταυτόχρονα, με διαταγή της ΕΕ, αφαιρέθηκαν από τα σχολεία αρχαίες, ευγενείς και βασικές επιστήμες όπως η γεωγραφία, η λατινική και αρχαία ελληνική γραμματεία (με τις αντίστοιχες γλώσσες τους), μειώνοντας τες σε φαντάσματα, σε κομμάτια μιας ανύπαρκτης γνώσης. Ακόμη και η ιστορία, στερημένη από όλες τις μεθοδολογικές συμβολές με τις οποίες η σύγχρονη εποχή την είχε εμπλουτίσει, φαίνεται να έγινε ένα απομεινάρι άλλων καιρών, αδύναμη να δώσει στους ανθρώπους εκείνη την αυτογνωσία που είναι ο κύριος καρπός της και αποτελεί βασική κατάκτηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ασφαλώς και αυτό αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε μέσα σε απόλυτη σιωπή.

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό;


Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Συνέντευξη του Νόρμπερτ Χέρινγκ στον Δημοσθένη Γκαβέα, www.huffingtonpost.gr
Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

Για τον βαθύ λαϊκισμό του «αντιλαϊκισμού»

Του Σωτήρη Μητραλέξη

Από την «άνοδο του λαϊκισμού στην Ευρώπη και στον κόσμο» μέχρι τον ελλαδικό θρυλούμενο «εθνολαϊκισμό», παρατηρούμε ότι εσχάτως η έννοια του λαϊκισμού είναι εξεχόντως en vogue στις πολιτικές αναλύσεις: έχει καταλήξει να αποτελεί το κυρίως όργανο και εργαλείο πολιτικής ανάλυσης και διάγνωσης στα mainstream, αποδεκτά, «σοβαρά» κανάλια πληροφόρησης και συσχηματισμού του δημοσίου λόγου. Εδώ θα προσπαθήσω να καταδείξω το γιατί αυτός ο περιρρέων «αντιλαϊκισμός» είναι (α) βαθύτατα αντι-πολιτικός, (β) δόλια προπαγανδιστικός, και (γ) ...εν τέλει, εντελώς λαϊκιστικός.
Κάθε φορά που ο «λαϊκισμός» του αντιπάλου καθίσταται αντικείμενο επίκλησης, κατ' ουσίαν εκδιπλώνεται υπορρήτως η εξής αφήγηση: η θέση του αντιπάλου είναι «λαϊκιστική» διότι χαϊδεύει αφτιά, βασίζεται σε ψεύδη ή μισές αλήθειες και αποκρύβει τα δεδομένα, δομείται πάνω σε μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Αυτό που καθιστά την θέση ή την συμπεριφορά του αντιπάλου «λαϊκιστική» είναι ακριβώς το γεγονός πως αρνείται την αδιαμφισβήτητη αλήθεια της δικής μου πολιτικής πρότασης--δηλαδή, την «πραγματικότητα». Η πολιτική μου θέση δεν είναι μία από τις πολλές ενδεχόμενες πολιτικές θέσεις, την οποία εγώ προκρίνω έναντι των υπολοίπων, δεν είναι ένα «δέον γενέσθαι» ανάμεσα σε άλλα αντιπροτεινόμενα, όχι: η δική μου πολιτική θέση είναι η μόνη σοβαρή, εφαρμόσιμη, «ορθολογική», μετριοπαθής πρόταση. Η δική μου πολιτική τοποθέτηση είναι η πραγματικότητα: αντιτιθέμενες πολιτικές προτάσεις αποτελούν άρνηση ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ακριβώς επειδή αντιτίθενται στην δική μου--και μόνη--θέση. Αποτελούν λαϊκισμό.

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Ο «πόλεμος» των δημοσκοπήσεων

Του Λευτέρη Ριζά


Οι δημοσκοπήσεις έχουν πια αναδειχτεί σε σημαντικό εργαλείο χειραγώγησης της πολιτικής και κοινωνικής συνείδησης των μαζών. Έστω προσωρινά. Αλλά, πάντως, έχουν μπεί πολύ γερά στο «παιχνίδι» της κατασκευής μια «κοινής» γνώμης που να σκέφτεται και θέλει, ακριβώς αυτά που θέλει το υπάρχον σύστημα –σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Κάθε τόσο και μια νέα δημοσκόπηση της «κοινής» γνώμης – αντιπροσωπευτικό δείγμα πάντοτε εκεί γύρω στα 1003, 1022 ή κάτι περισσότερο, άτομα, από όλες τις περιφέρειες της χώρας, πάντοτε τηλεφωνικά ερωτώμενοι, «αποφασίζουν» για το τι πάει καλά και τι όχι στην χώρα ( οικονομία, πολιτική, πολιτικά πρόσωπα κλπ κλπ ) και ανάλογα με το αποτέλεσμα – κατά παραγγελία ή όχι αδιάφορο προς το παρόν – πανηγυρίζει είτε η εκάστοτε κυβέρνηση είτε η αντιπολίτευση. Μια έρευνα προχτές έλεγε πώς προηγείται σε πρόθεση ψήφου η ΝΔ. Μια νεώτερη – και μάλιστα «αλλοδαπή» - πως ο ΣΥΡΙΖΑ σκίζει. Αυτό θα βοηθήσει βεβαίως τον πρωθυπουργό να κομπάσει λέγοντας πως η πολιτική του διαθέτει την λαϊκή υποστήριξη. 

Μπορεί, πραγματικά, ο λαός να στηρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να την ξαναψηφίσει. Όπως πριν μερικά χρόνια ψήφιζε και ξαναψήφιζε τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ και παλιότερα την ΕΡΕ ή την ΕΚ. Από αυτό μαθαίνουμε – δημοσκοπήσεις και βεβαίως τις εκλογές – τι θέλει η τι είναι διατεθειμένος ένας λαός να κάνει, να διεκδικήσει ή να υποστεί. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε αν σωστά αποφασίζει ή αν γνωρίζει σε βάθος και πλάτος για ποια πράγματα αποφασίζει.

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016

Να κατασταλεί η επιθυμία αντίστασης

Του Jean-Claude Paye* 
Η διελκυστίνδα ανάμεσα στην ΕΕ και την Ελλάδα δεν περιορίζεται στην προγραμματισμένη εκπτώχευση της χώρας. Αφορά στο μέλλον της ίδιας της Ευρωπαΐκής Ένωσης, αλλά και στις συνθήκες διαβίωσης και τις ελευθερίες των λαών της.
Όπως έγραφε ένας ιδεολόγος της εθνικιστικής δεξιάςτο 1897: «βασική προϋπόθεση της κοινωνικής ειρήνης είναι οι φτωχοί να έχουν συναίσθηση της αδυναμίας τους» (1). Η φράση αυτή βοηθά να κατανοήσουμε το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που διεξήγαγε ο Αλέξης Τσίπρας. Οι Ελληνες κλήθηκαν να αποφασίσουν αν συμφωνούν ή όχι με τις προτάσεις της ΕΕ. Μολονότι τις απέρριψαν με ποσοστό 61%, ο Τσίπρας δέχεται μια συμφωνία ακόμα πιο επαχθή για τον ελληνικό λαό. Κι ενώ υποτάσσεται στo τελεσίγραφο των Βρυξελλών, δηλώνει ότι «δεν πιστεύει στη συμφωνία». Ότι πρόκειται για μια κακή συμφωνία για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Και ότι υποχρεώθηκε να την υπογράψει για να αποφύγει την καταστροφή.

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016

Ψυχολογία της Μάζας και Χειραγώγηση της από τα ΜΜΕ

Ο Αμερικανός γλωσσολόγος Avram Noam Chomsky συνέταξε μία λίστα με τις δέκα πιο σημαντικές στρατηγικές χειραγώγησης του μαζάνθρωπου από τα ΜΜΕ. Άλλωστε δεν αποκαλούνται τυχαία, Μέσα ΜΑΖΙΚΗΣ Ενημέρωσης, απευθύνονται στην μάζα. Πόσο υποτιμητικό είναι να ακούς τον χρυσοπληρωμένο ανεγκέφαλο τηλεπαρουσιαστή, με το άψυχο βλέμμα της τρελής αγελάδας, να λέει «τώρα θα σας πούμε για το σωματίδιο του θεού όσο πιο απλά μπορούμε για να το καταλάβετε» !
Ξέρει ό,τι απευθύνεται σε μαζάνθρωπους δηλ. το ίδιο βλάκες με τον εαυτό του. Όσο κατάλαβε ο ίδιος, το σωματίδιο του θεού (τρομάρα του) άλλο τόσο κατάλαβαν και τα ζωντανά που τον παρακολουθούν και πληρώνουν τον μισθό του. Να σημειώσω εδώ, πως ΜΟΝΟ Ο ΜΑΖΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙΤΑΙ, είναι αδύνατον να χειραγωγηθεί ο άνθρωπος ΑΤΜΗΝ, ως γνωστόν μόνο το ‘ασήμαντο Λερναιοκέφαλο Εγώ’ είναι προβλέψιμο και άρα χειραγωγήσιμο. Λένε ότι διέψευσε ο Avram Noam Chomsky πως ο ίδιος έγραψε αυτές τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης, αλλά είτε τις έγραψε είτε όχι, σημασία έχει ότι είναι σωστές.

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2014

Το παγκόσμιο σώου των Xmas!

Από τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη στα ρεβεγιόν της Παγκοσμιοποίησης
Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*
Ο μεγάλος συγγραφέας της Βικτωριανής Αγγλίας, Κάρολος Ντίκενς, στην «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του (τον Δεκέμβριο του 1843), έδινε το νόημα της γιορτής των Χριστουγέννων όπως ήταν ζωντανό ακόμα στον δυτικό πολιτισμό.
Πρόκειται για την ιστορία του άκαρδου και φιλοχρήματου Σκρουτζ ο οποίος, με την επέμβαση του πνεύματος των Χριστουγέννων, συγκλονίζεται και από φιλάργυρος μετατρέπεται σε άνθρωπο της συμπόνοιας και της γενναιοδωρίας.
Αυτό ήταν το μήνυμα της γιορτής των Χριστουγέννων που επιζούσε στην ψυχή των λαών μέχρι την εισβολή της παγκοσμιοποίησης και του καταναλωτισμού. Όλοι μεγαλώσαμε με την πασίγνωστη ιστορία του, γενηές και γενηές, μέχρι που ήρθε ο νεοεποχίτης Χάρρυ Πότερ να μονοπωλήσει τις παιδικές ψυχές.
Σήμερα γίνεται μια συντονισμένη κατεδάφιση του εορτασμού των Χριστουγέννων, τα οποία η βιομηχανία της διασκέδασης τα θέλει ένα ατελείωτο σώου από «ρεβεγιόν», καζίνο, βιτρίνες και εξωτικές εκδρομές…

Σάββατο 31 Μαΐου 2014

1984: Ο Μεγάλος Αδελφός (ταινία)


1984 από tvxorissinora

Η τελευταία μυθιστορηματική εργασία του Τζορτζ Όργουελ, ένα βιβλίο-σταθμός στην πολιτική σκέψη του 20ού αιώνα και μια οξεία κριτική στα απολυταρχικά καθεστώτα μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη. Η ιστορία ενός ανθρώπου, του Γουίνστον Σμιθ, στον εφιαλτικό κόσμο της Ωκεανίας, μιας χώρας που βρίσκεται κάτω από ένα δυστοπικό απολυταρχικό καθεστώς στο οποίο όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση.

Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Νέα ομιλία*

«Στην αχρήστευση της σκέψης βοηθούσε και το γεγονός ότι υπήρχε πολύ μικρή εκλογή στις λέξεις. Το λεξιλόγιο της Νέας Ομιλίας, σε σύγκριση με το δικό μας, ήταν πολύ μικρό, και αναζητούσαν διαρκώς καινούργιους τρόπους να το λιγοστέψουν πιο πολύ.
Η Νέα Ομιλία διέφερε πραγματικά από όλες τις άλλες γλώσσες σε τούτο: κάθε χρόνο γινόταν όλο και πιο φτωχή, αντί να εμπλουτίζεται.

Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013

Ταινία: Τζωρτζ Όργουελ - 1984


1984 από tvxorissinora

Το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές τηλεοθόνες, ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις πράξεις και τις συνειδήσεις. Όλα προσαρμόζονται στη μία και μοναδική αλήθεια αυτή που πρεσβεύει το Κόμμα, ο μόνος αλάθητος μηχανισμός, του οποίου προσωποποίηση είναι ο Μεγάλος Αδελφός.