Μ. Δεναξά : Η αποτυχία των Γαλλικών ελίτ, η άνοδος Λεπέν και τα σενάρια του β΄γύρου

Η Μαρία Δεναξά, δημοσιογράφος στο Παρίσι και επί χρόνια ανταποκρίτρια ελληνικών ΜΜΕ, μιλάει στον 98.4 για την αποτυχία των Γαλλικών ελίτ να επιβάλουν την ατζέντα τους στην πλειοψηφία των Γάλλων πολιτών μέσω των πολιτικών Μακρόν, που σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές γνώρισε την συντριβή.

Oι αστοί και οι «αριστεροί» σφραγίζουν τη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στη Γαλλία

Του Τάκη Φωτόπουλου

1. Τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών μόνο έκπληξη δεν αποτέλεσαν! Για πολλά χρόνια τώρα επαναλαμβάνεται μονότονα το ίδιο σενάριο. Έτσι, οι μεν Γάλλοι αστοί απλά υπερψήφισαν τον εκλεκτό των ελίτ, ο οποίος σήμερα είναι βέβαια και ο κατ’ εξοχήν εκλεκτός της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε), τον Μακρόν. Δηλαδή, έναν άγνωστο μέχρι πριν λίγα χρόνια στο ευρύ κοινό (αλλά γνωστό στους κύκλους της Υπερεθνικής Ελίτ) τραπεζίτη επενδύσεων στη γνωστή πολυεθνική Τράπεζα Επενδύσεων Rothschild & Co., τον οποίον προώθησαν αστραπιαία σχεδόν στο ανώτατο αξίωμα της Γαλλικής «δημοκρατίας». Με τον απόλυτο έλεγχο των ΜΜΕ και ιδιαίτερα των καναλιών—γεγονός που όλοι αντιλήφθηκαν πια με τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου σύμπασα η διεθνής κοινή γνώμη τροφοδοτείται και μανιπουλάρεται με βάση το ανεπίσημο «πρακτορείο Ειδήσεων» της Υπερεθνικής Ελίτ! (με τη δική μας ΕΡΤ να διαπρέπει βέβαια)—κατάφεραν να τον εκλέξουν πρόεδρο και, μάλιστα, για δυο συνεχείς πενταετίες! Οι δε Γάλλοι «αριστεροί» (τύπου ΣΥΡΙΖΑ!) απλά υπάκουσαν τον αντίστοιχο Γάλλο Τσίπρα, τον Μελανσόν, να ψηφίσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από την Λε Πεν. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί, βέβαια, ότι η Λε Πεν δεν ήταν κάποια φασίστρια ή έστω ακραιφνής εθνικίστρια, αφού στις τελευταίες εκλογές δεν τόλμησε καν να ζητήσει ένα Frexit (το αντίστοιχο του Βρετανικού Brexit) από την στρούγκα της Υ/Ε! Είναι, επομένως, φανερό ότι ήταν η συμμαχία αυτή (κάθε άλλο παρά ανίερη) αστών και «αριστερών» που σφράγισε τα γαλλικά αποτελέσματα, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στις προηγούμενες εκλογές 5 χρόνια πριν (βλ. σχετικό άρθρο του Τ.Φ. από το 2017).

2. Είναι, όμως, επίσης γεγονός ότι, (όπως συνήθως στις Γαλλικές εκλογές) υπήρχε και ένα σημαντικό ποσοστό αποχής που έφτασε σχεδόν στο 30% των ψηφοφόρων.  Ωστόσο, το σημαντικότερο δεν ήταν το ποσοστό αποχής, αλλά η σύνθεση των πολιτών που προτίμησαν να απέχουν από το εκλογικό πανηγύρι. Όπως προέκυψε από στατιστικές αναλύσεις των αποτελεσμάτων, ήταν κυρίως τα λαϊκά στρώματα (εργάτες, εργατοϋπάλληλοι κ.λπ.) που απείχαν, όχι βέβαια διότι πείστηκαν από τον Γάλλο Τσίπρα (τον Μελανσόν) για να το κάνουν, αλλά γιατί τα λαϊκά αυτά στρώματα ποτέ δεν μετέχουν στα εκλογικά πανηγύρια, αλλά μόνο σε λαϊκές διαδηλώσεις κατά των εκλεκτών των ελίτ, που ήδη ξέσπασαν μερικές μέρες μετά τη «θριαμβευτική» νίκη Μακρόν, όταν τον υποδέχτηκαν με ντομάτες και ό,τι άλλο πρόχειρο ζαρζαβατικό είχαν μπροστά τους. Φυσικά ο Τραπεζίτης της Υ/Ε δεν δίστασε ποτέ να χρησιμοποιήσει την πιο κτηνώδη βία κατά των λαϊκών αυτών στρωμάτων, όπως έκανε με τις μακροχρόνιες διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων τις οποίες κυριολεκτικά τις συνέτριψε με την αστυνομική βία…

Γαλλικές εκλογές: Ο Μακρόν νίκησε αλλά η Άκρα Δεξιά είναι πλέον επικίνδυνη…

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο Μακρόν κέρδισε και τη δεύτερη θητεία του στην Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, αλλά το αποτέλεσμα δεν θυμίζει σε τίποτε την πρώτη του θριαμβευτική νίκη το 2017. Η επικράτησή του ήταν σχετικά άνετη, η Λεπέν έχασε χάρη στην εκ νέου συσπείρωση των δημοκρατικών δυνάμεων της Γαλλίας, ωστόσο η Άκρα Δεξιά κατέγραψε άλλη μια σημαντική άνοδο σε δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών.

Υπό τις δύσκολες συνθήκες που διαμορφώνονται στην Ευρώπη αυτή την περίοδο η νίκη του Μακρόν είναι μια μεγάλη ανάσα (και για την Ελλάδα, σε ευρωπαϊκό και ελληνοτουρκικό επίπεδο), αφού τυχόν ήττα του θα μπορούσε να έχει τρομακτικά αρνητικές συνέπειες. Όμως τίποτε δεν ήταν πολύ εύκολο σε αυτή τη νίκη και τίποτε δεν θα είναι εύκολο κατά τη δεύτερη θητεία του Προέδρου της Γαλλίας.

Μάλιστα η κατάσταση σήμερα θα μπορούσε να είναι διαφορετική υπό κάποιες προϋποθέσεις. Δηλαδή εάν ο Μακρόν παρέμενε μέχρι τέλους μόνο αυτό που οι περισσότεροι έβλεπαν – όχι άδικα – σε αυτόν όχι μόνο το 2017, αλλά και κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του: ότι πρόκειται για έναν τεχνοκράτη χωρίς ιδιαίτερη επαφή με την κοινωνία.

Η Νέα Δεξιά της Λεπέν – Από τον φυλετισμό στον πολιτισμό

Του Κώστα Μελά

Η είσοδος της Μαρίν Λεπέν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών έφερε και πάλι στο προσκήνιο τη Νέα Δεξιά, την οποίας διανοούμενοι της, ή ακριβέστερα της νέας ριζοσπαστικής Ακροδεξιάς, επικαλούνταν τον Αντόνιο Γκράμσι. Οι θεωρητικές  κατηγορίες που χρησιμοποιεί ο Ιταλός μαρξιστής για να περιγράψει και ερμηνεύσει την πραγματικότητα, όμως, πόρρω απέχουν από τις αντίστοιχες που χρησιμοποιούν οι ακροδεξιοί. Αυτή η προσέγγιση, απλά δείχνει σε θεωρητικό επίπεδο, τις υπάρχουσες διαφορές μεταξύ των δύο σκέψεων.

Επιστημολογικά μιλώντας, θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ενασχόληση με το πόσο η  κάθε άποψη αντιστοιχεί πλησιέστερα στη σημερινή πραγματικότητα της πλανητικής μαζικοδημοκρατίας. Δηλαδή, κατά πόσο κάθε θεωρητική άποψη εμπεριέχει μια αυξανόμενη θετική ευρετική στα περίπλοκα προβλήματα των σημερινών κοινωνιών. Όλα αυτά, όμως, είναι ζητήματα που δεν έχουν θέση στο παρόν άρθρο. Αφορούν στη θεωρία.

Εκείνο που θέλω να υπογραμμίσω είναι ότι στην πολιτική και όχι στη θεωρία, και ειδικά στην εξαγωγή συμπερασμάτων για την πολιτική πρακτική, τα πράγματα αλλάζουν. Τις περισσότερες φορές, κλεμμένες απόψεις, με αρχικά ελάχιστη θεωρητική επεξεργασία και ελάχιστο θεωρητικό έρεισμα, είναι ικανές να τεθούν στην υπηρεσία πολιτικής στόχευσης. Και στην πορεία, ενδυόμενες θεωρητική στοιχειοθέτηση, να αποκτήσουν το απαραίτητο βάρος στη διαμάχη των ιδεών.

Κινδυνεύει η ευρωπαϊκή δημοκρατία με τη Λεπέν; Πλάκα κάνετε;

Του Πάσχου Λαζαρίδη

Η Ευρώπη είναι σε βαθιά υπαρξιακή κρίση, το μεταπολεμικό σύστημα πολιτικής αντιπροσώπευσης έχει διαρραγεί, και οι γαλλικές εκλογές το επιβεβαίωσαν για μια ακόμα φορά. Η Γαλλία, όπως και κάθε ευρωπαϊκή χώρα, αλλά ίσως με πιο εκφραστικό τρόπο, δείχνει το θυμό, την απογοήτευση και την οργή της. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. 

Ούτε ο Διαφωτισμός κινδυνεύει, ούτε η Δημοκρατία. Έχουν άλλωστε ήδη εκτελεστεί εν ψυχρώ, από όσους σήμερα παριστάνουν τους ανήσυχους και καλούν σε συσπείρωση γύρω από τον Μακρόν. Η σημερινή Δύση δεν έχει αφήσει τίποτα σώο από την προοδευτική κληρονομιά των περασμένων αιώνων. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο για να το γκρεμίσει η Λεπέν. Η δουλειά έχει γίνει. 

Ανησυχούν μήπως η ακροδεξιά Λεπέν αναιρέσει τις δημοκρατικές κατακτήσεις, αυτοί, που στην Ουκρανία πριμοδότησαν, εξέθρεψαν και νομιμοποίησαν τα ναζιστικά τάγματα της εθνικιστικής καθαρότητας. Μα τι εκλεκτικισμός είναι αυτός;

Πρώτα, εξίσωσαν τον κομμουνισμό με τον ναζισμό. Μετά, αναθεώρησαν την ιστορία. Ενοχοποίησαν ή και απαγόρευσαν κάθε αναφορά στο σοσιαλιστικό παρελθόν. Εξέθρεψαν το νεοναζιστικό φαινόμενο στο όνομα της αποκομμουνιστικοποίησης. Και σήμερα υιοθετούν, χειροκροτούν, χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν τα ναζιστικά τάγματα. Για αυτούς, μπροστά στον Πούτιν, ο Χίτλερ είναι πταίσμα. 

Είκοσι Αλήθειες για την Μαρίν Λεπέν

Του James Petras, Unz Review

[O αρθρογράφος είναι Ελληνο-Αμερικανός, τέως διπλωμάτης, διεθνώς σεβαστός δημοσιολόγος ευρείας παιδείας και φιλοσοφικής θεώρησης. Στο προκείμενο εκθέτει το επιμελώς αποκρυπτόμενο πρόγραμμα της υποψήφιας για την Προεδρία της Γαλλίας Μαρίν Λε Πεν, προς γνώσιν και κρίσιν -παντός ανθρώπου καλής πίστεως- της ίδιας και της πολυσύνθετης χορωδίας των υβριστών της. Έχει ακόμη πρακτική χρησιμότητα για τους παρεπιδημούντες Γάλλους ψηφοφόρους, αλλά διαρκή και διαφωτιστική(;) για πολλούς παρ ημίν Σόρο-αριστερούς]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Εισαγωγή: Κάθε μέρα, με απίθανους τρόπους, ηγετικές μορφές από τη δεξιά και την αριστερά, από τον τραπεζικό κόσμο και παριζιάνους διανοουμένους, κατασκευάζουν ιστορίες και προωθούν συνθήματα κατασυκοφάντησης της προεδρικής υποψήφιας Μαρίν Λε Πεν.

Διαστρέφουν το πρόγραμμά της, κολλώντας την ετικέτα «εξτρεμιστική» στη δέσμευσή της υπέρ της τάξης των εργαζομένων και εναντίον του ιμπεριαλισμού. Φόβος και φθόνος για το γεγονός ότι η νέα γυναίκα ηγείται ενός λαϊκού κινήματος έχει εισρεύσει στα αφρίζοντα από σαμπάνια δείπνα των καλεσμένων του Εμμάνουελ «Μάννυ» Μακρόν. Και έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί. Η Λε Πεν απευθύνεται στα στοιχειώδη συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των Γάλλων εργατών, αγροτών, δημοσίων υπαλλήλων, ανέργων και υπο-απασχολούμενων νέων και εργατών σε ηλικία που πλησιάζουν τη συνταξιοδότηση.

Η παγκοσμιοποιητική «Αριστερά» θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνη για τη στέψη του Μακρόν και τη διάσωση της ΕΕ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μικρό απόσπασμα από σημαντικό άρθρο του Τάκη Φωτόπουλου με τίτλο:

Η συστηματική προσπάθεια της Υπερεθνικής Ελίτ για να συντρίψει την «επανάσταση του Brexit»: Από το Brexit και τον Τραμπ στη Λε Πεν

Το άρθρο αυτό θα δημοσιευθεί στα Αγγλικά και στη συνέχεια στα Ελληνικά εντός των ημερών. Στο άρθρο αναλύονται διεξοδικά οι μύθοι για τον δήθεν φασιστικό και ρατσιστικό χαρακτήρα των νεο-εθνικιστικών κινημάτων γενικά και του Εθνικού Μετώπου της Λε Πεν ειδικότερα, καθώς και ο ταξικός χαρακτήρας του σημερινού κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης που εκφράζουν τα νεο-εθνικιστικά κινήματα.

Του Τάκη Φωτόπουλου

Η άνοδος στην εξουσία του νεο-εθνικιστικού κινήματος της Λε Πεν στη Γαλλία, το οποίο θα μπορούσε να δώσει θανάσιμο πλήγμα στην ΕΕ και, ενδεχομένως, ακόμη και στο σχέδιο για την παγκόσμια διακυβέρνηση, δεν φαίνεται πιθανή σήμερα. Ο κύριος λόγος γι’ αυτό είναι το γεγονός ότι η τεράστια αντι-παγκοσμιοποιητική και αντι-ΕΕ ψήφος μοιράστηκε στον πρώτο γύρο ανάμεσα στον Μελανσόν της «Αριστεράς», στη Λε Πεν του Εθνικού Μετώπου (FN), και σε άλλα μικρότερα αντι-ΕΕ κόμματα.

Ακόμα χειρότερα, οι «Αριστεροί» υποστηρικτές του Μελανσόν τώρα προτίθενται είτε να απέχουν είτε να ψηφίσουν τον Μακρόν—υποτίθεται τον ταξικό τους εχθρό– στον δεύτερο και κρίσιμο γύρο! Έτσι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας μεταξύ των υποστηρικτών του Μελανσόν (ο οποίος πέτυχε να κερδίσει σχεδόν το 20% του συνόλου των ψήφων στον πρώτο γύρο) για τις προτιμήσεις τους στον δεύτερο γύρο, περισσότεροι από το ένα τρίτο από αυτούς (35%) δήλωσαν ότι θα στήριζαν τον υποτιθέμενο «ταξικό εχθρό» Μακρόν, ενώ οι υπόλοιποι δήλωσαν ότι θα απόσχουν ή θα ρίξουν λευκή ψήφο.

Βορίδης: Σοσιαλίστρια η Λεπέν (Video)

Αν πιστεύετε πως όλα τα έχετε ζήσει και όλα τα έχετε ακούσει, μάλλον κάνετε λάθος. Δεν ακούσατε καθόλου τις πρόσφατες δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, πρώην του ΛΑΟΣ.

Ο κ. Βορίδης διευκρίνισε ότι τόσο ο ίδιος όσο και η Νέα Δημοκρατία δεν έχουν καμία σχέση με τη Λεπέν…

Όχι, δεν καταλάβατε καλά…

Δεν είναι πως η Λεπέν είναι ακροδεξιά… Η Λεπέν λοιπόν, όπως μάθαμε είναι «σοσιαλίζουσα»!!!

Ο Μάκης Βορίδης, απάντησε σε μια σειρά ερωτήσεων ενόψει του δεύτερου γύρου των γαλλικών εκλογών στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, στον ΑΝΤ1.

Ρότσιλντ εναντίον νεοφασισμού στο δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών…

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ο νεοφιλελεύθερος πρώην τραπεζίτης των Ρότσιλντ, Εμανουέλ Μακρόν, θα αντιμετωπίσει τη νεοφασίστρια Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών σε μια αναμέτρηση που σηματοδοτεί τον de facto θάνατο της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας.
Το σύστημα που συνόδευσε την Γαλλία, από τα χρόνια της εκρηκτικής μεταπολεμικής ανάπτυξης μέχρι τις ημέρες μας, στο οποίο κυριαρχούσε η εναλλαγή δυο βασικών πολιτικών σχηματισμών, διαλύεται με κρότο καθώς οι σοσιαλιστές κυριολεκτικά εξαφανίζονται από το πολιτικό σκηνικό και οι συντηρητικοί του Φιγιόν γλύφουν τις πληγές τους από την πορεία του κρατικοδίαιτου «άριστου» υποψηφίου.

Μακρόν – Λεπέν στον δεύτερο γύρο

Στις 22.00 αναμένονται τα πρώτα αποτελέσματα 

Στο πρώτο exit poll προηγείται ο Εμανουέλ Μακρόν με 23,7% και ακολουθεί η Μαρίν Λεπέν με 21,7 %. Ισοπαλία Φρανσουά Φιγιόν και Ζαν-Λουκ Μελανσόν με 19,5%

Στο δεύτερο exit poll, εκείνο της Sofres,  τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:Μακρόν: 23%, Λεπέν: 23%, Φιγιόν: 19%, Μελανσόν: 19%

Έκλεισαν στις 7 μ.μ. (8 μ.μ. ώρα Ελλάδας) πολλά εκλογικά τμήματα σε ολόκληρη τη Γαλλία. Σε πολλές μεγάλες πόλεις, τα τμήματα θα μείνουν ανοικτά μέχρι τις 8 μ.μ. (9 μ.μ. ώρα Ελλάδος). 

Το ποσοστό της αποχής στον α' γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία εκτιμάται στο 22%.

«Γιατί η λαϊκή οικογένεια μου ψηφίζει Λε Πεν» – Κατάθεση φιλελεύθερου Γάλλου συγγραφέα

Σχόλιο: Τη στιγμή που οι Ευρωφασίστες στη Γαλλία (αλλά και σύσσωμη η Υπερεθνική Ελίτ —βλ. MME, Facebook κ.α.) κάνουν το παν, χρησιμοποιώντας ακόμα και καθαρά φασιστικές μεθόδους, για να αποτρέψουν μια νίκη του νέο-εθνικιστικού κινήματος την Λεπέν στη Γαλλία (που η «Αριστερά» μας, συμπεριλαμβανομένου του ΚΚΕ, χαρακτηρίζει ως φασιστικό), ένας 24χρονος ανορθόδοξος Γάλλος συγγραφέας, ο οποίος κάθε άλλο παρά είναι οπαδός της Λε Πεν, κάνει ανατομία των λαϊκών ψηφοφόρων της με βάση τις προσωπικές του εμπειρίες, αφού γεννήθηκε σε μία από τις βόρειες πιο φτωχές περιοχές της Γαλλίας που καταστράφηκαν ολοσχερώς από την Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
Μεταφράσαμε τμήματα της κατάθεσης του από τους συστημικούς Times, η οποία είναι σημαντική γιατί αποκαλύπτει με ειλικρίνεια τον τεράστιο αναβρασμό μέσα στη σημερινή γαλλική κοινωνία, και δικαιολογεί απόλυτα τα πραγματικά θύματα της παγκοσμιοποίησης στη Γαλλία: τα εργατικά λαϊκά στρώματα και τους παλιούς “sans culotte” (αβράκωτους) που στρέφονται μαζικά στο νέο-εθνικιστικό κίνημα, όπως εκφράζεται από το κόμμα της Λε Πεν σήμερα. Και αυτό, διότι τα στρώματα αυτά δεν έχουν άλλη επιλογή, μετά την πλήρη ενσωμάτωση της «Αριστεράς» τύπου Μελανσόν στην Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης. Φυσικά ο τελευταίος (με την υποστήριξη και των δικών μας Λαφαζάνη, Κωνταντοπούλου κ.λπ.), σαν εκκολαπτόμενος νέος Τσίπρας, υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια, αλλά πονηρά δεν μιλάει για άμεση έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση παρά μόνο αν δεν συμφωνήσουν οι Ευρω-ελίτ μαζί του. Δηλαδή ποτέ, αλλά όπως ξέρουμε από την πικρή πείρα μας (την οποία φαίνεται η δική μας «αριστερά» παρά τη προσωπική της εμπειρία ακόμη δεν ενσωμάτωσε), όταν η ξελιγωμένη για εξουσία Αριστερά πάρει την εξουσία, θα κάνει το παν για να την κρατήσει, ξεπουλώντας όλη την ιδεολογία της και φυσικά και τα λαϊκά στρώματα που την εμπιστεύθηκαν. Γι’ αυτό άλλωστε και τα ΜΜΕ της Υπερεθνικής Ελίτ, ξέροντας ποιος είναι ο πραγματικός τους αντίπαλος, επιτίθενται λυσσασμένα μόνο κατά του νέο-εθνικιστικού κινήματος και ποτέ κατά του Μελανσόν, που χάρη στη μαζική προβολή τους έχει ανεβεί ραγδαία στις δημοσκοπήσεις (που ελέγχει βέβαια η ίδια η Υ/Ε)…

Επέμβαση στη Συρία: Η εγκληματική Υπερεθνική Ελίτ ξαναχτυπά!

1. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποδείχτηκε ήδη το ίδιο εγκληματίας με τους προκατόχους του. Στον πρώτο κιόλας μήνα της θητείας του κατάφερε να σφάξει το λαό της Μοσούλης, δήθεν στον αγώνα κατά του ISIS, αλλά στην πραγματικότητα, για το «ψητό»: τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της περιοχής. Στη συνέχεια, ανέλαβε το ρόλο του διεθνούς χωροφύλακα βομβαρδίζοντας με δεκάδες πυραύλους Tόμαχωκ στρατιωτική βάση της Συρίας, για να τιμωρήσει τον εκλεγμένο Πρόεδρο Άσαντ (αλήθεια ποιος άραγε του  έδωσε το δικαίωμα να τιμωρεί λαούς;), δήθεν για την παράνομη χρήση χημικών ενάντια στους εγκληματίες, δήθεν επαναστάτες – που υποστηρίζει και  η «Αριστερά» μας μαζί με σύσσωμη την Υπερεθνική ελίτ (συμπεριλαμβανομένων βέβαια  των εγκληματιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης  και των άθλιων δικών μας «αριστερών» δωσίλογων) και φυσικά τα  γκανγκστερικά  καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ, Ισραήλ κλπ.

H απαγωγή της Γαλλάις (από τον Τραμπ στην Λεπέν)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είμαι ο τελευταίος Πρόεδρος της Γαλλίας, οι επόμενοι θάναι λογιστές, είπε ο Μιτεράν.

Δεν θα μπορούσε όμως να φανταστεί τους απροσδόκητους, ελικοειδείς δρόμους που θα διάλεγε η Ιστορία, ή όσοι χρειάζονται λογιστές, για να προσεγγίσει την επιδίωξή της.

Ίσως ούτε ένας Μακιαβέλι θα μπορούσε. Θα χρειαζόταν η διεστραμμένη μεγαλοφυία ενός Ιωσήφ Φουσέ.

Το αδιανόητο, που προετοιμάζουν τόσο πολύ καιρό, είναι έτοιμο τώρα να συμβεί. Αναγγέλλοντας, όπως και τόσα άλλα που συμβαίνουν, την εποχή των μεγάλων παγκόσμιων συγκλονισμών.

Στη Γαλλία, στη χώρα του Βολταίρου και του Ροβεσπιέρου, της Γαλλικής Επανάστασης και της Κομμούνας, του Σαρλ ντε Γκωλ και του Ζαν-Πωλ Σαρτρ, την κόρη της Αναγέννησης και των Φώτων (του Διαφωτισμού), τη μάνα της νεώτερης Ευρώπης και του πολιτισμού της, όσου τέλος πάντων απομένει, ετοιμάζεται τώρα να διαβεί την πύλη των Ηλυσίων, η Μαρίν Λεπέν.

Τελευταία, μεταλλαγμένη ασφαλώς, απόγονος όμως πάντα, ενός ρεύματος που έλκει την καταγωγή του από το Βισύ, το όνειδος της Γαλλίας.

Κι όμως, ο δημιουργός του Εθνικού Μετώπου, ο ίδιος ο πατέρας της, ο Ζαν-Μαρί Λεπέν δεν γελάει που βλέπει το κίνημα που έφτιαξε να πλησιάζει τόσο πολύ την εξουσία. Ούτε που το σπλάχνο του το ίδιο ετοιμάζεται να γίνει, Πρόεδρος της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας.

Δεν θέλει να κρυφτεί, αλλά και να ήθελε…

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, αντιπρόεδρος της μετριοπαθούς κεντροδεξιάς ΝΔ, δήλωσε ότι αν ψήφιζε στην Αμερική, θα ψήφιζε τον Ντόναλντ Τραμπ και με τα δύο χέρια.
Ιδού και η πανηγυρική δήλωση.

Κι επειδή ο τέντζερης δεν πάει χωρίς το καπάκι του, ορίστε και το καπάκι:

H συμμετοχή ανέκοψε τη πορεία της Λεπέν

- Η προσέλευση περίπου 4 εκατομμυρίων ψηφφόρων που απείχαν την πρώτη Κυριακή, απέτρεψε την εκλογή εθνικιστή περιφερειάρχη και στις 13 περιφέρειες της Γαλλίας.
- 7 Περιφέρειες κερδίζει η Δεξιά του Σαρκοζί, Πέντε περιφέρειες κερδίζουν οι Σοσιαλιστές.
- Το ακροδεξιό κόμμα της Γαλλίας, το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, δεν επικράτησε σε καμία περιφέρεια στο δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών, καθώς την άνοδό του αναχαίτισε η κινητοποίηση των ψηφοφόρων που ανησύχησαν μπροστά στην πορεία του προς την εξουσία, 16 μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2017.

Γαλλία, Λεπέν και προλεταριάτο

Του Γιάννη Παπαϊωάννου

Η Αριστερά στην Γαλλία  (βλέπε Μελανσόν) παραμένει φιλοευρωπαϊκή όπως ήταν καθ’ όλη την προηγούμενη 20ετία. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχει χτυπηθεί το κοινό της από την κρίση και ακόμη ταυτίζει στις αναλύσεις της την ΕΕ με τον διεθνισμό. 
Δεν αντιλαμβάνεται ότι η ΕΕ δεν προχωρά σε διεθνιστική κατεύθυνση γιατί συμφέρει τους λαούς, αλλά γιατί συμφέρει τις τράπεζες και το κεφαλαίο, τις τοπικές αστικές τάξεις και κυρίως το Γερμανικό Ιμπέριουμ. 
Οι λαοί και το δυνητικό προλεταριάτο σέρνονται σε τετελεσμένα και αποφάσεις που δεν γνωρίζουν. Σέρνονται σε λιτότητα, υπόκεινται σε εκβιασμούς και παρεμβάσεις από το ευρωπαϊκό κέντρο. Όμως, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία δηλώνουν την διαφωνία τους με την ΕΕ. 

Η Λεπέν “σκόνταψε” στον Σαρκοζί

Του Κώστα Ράπτη

Ο πρώτος γύρος των γαλλικών νομαρχιακών εκλογών την Κυριακή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα στη μετατροπή του Εθνικού Μετώπου σε δυνάμει κόμμα εξουσίας. Η εξέλιξη αυτή δεν διαψεύδεται, παρά μάλλον επιβεβαιώνεται, από… την ανακούφιση που προκάλεσε το γεγονός ότι το κόμμα της Μαρίν Λεπέν δεν κατέκτησε την πρώτη θέση, όπως προέλεγαν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων και προϊδέαζαν οι επιδόσεις της ακροδεξιάς στις ευρωεκλογές. Πρόκειται για μία “αποτυχία”, η οποία μετρά ως τέτοια μόνο σε σχέση με ένα θεαματικό ανέβασμα του πήχη των επιδιώξεων – για ένα κόμμα που μέχρι τώρα διαθέτει ελάχιστο αριθμό εκλεγμένων οποιουδήποτε βαθμού.