Δημόσια αγαθά σε μια Αποικία Χρέους

Των Σπύρου Βαζούρα και Χρήστου Δαμιανίδη, Εκπαιδευτικών, μελών Δ.Σ. ΕΛΜΕ Βοιωτίας

 Κατά την ύστερη μεταπολιτευτική περίοδο η μεταπρατική και παρασιτική ελίτ της χώρας (πολιτική, οικονομική επιχειρηματική κ.α.), άλλοτε απροκάλυπτα και άλλοτε συγκαλυμμένα, ιδιοποιήθηκε το δημόσιο πλούτο. Για την επίτευξη του στόχου αυτού εφαρμόστηκε μια στρατηγική διάχυσης του καταναλωτικού – παρασιτικού προτύπου και μια στρατηγική εθνοαποδόμησης σε όλες τις εκδοχές του δημόσιου βίου (πολιτική, παιδεία, γλώσσα, πολιτισμός, ιστορία κ.α.) Συνέπεια και των δύο στρατηγικών αποτέλεσε η αποδυνάμωση και η απαξίωση κάθε συλλογικότητας που θα μπορούσε να αντισταθεί (κόμματα, συνδικάτα κ.α.).

 Σήμερα με τις μνημονιακές επιλογές δημιουργείται ένα αποικιοποιημένο ελληνικό κρατίδιο σε υποχώρηση (δημογραφική, γεωπολιτική, πολιτιστική) με μια κοινωνία που βουλιάζει μέσα στις ανισότητες. Η Πατρίδα μας έχει μετατραπεί σε Αποικία Χρέους.

Η ήττα της σοσιαλδημοκρατίας

Και η μεταβολή της σε πρωτοπόρο του νεοφιλελευθερισμού

Του Σπύρου Βαζούρα 

Πολλά έχουν ειπωθεί και πολύ μελάνι έχει χυθεί σε αναλύσεις για την «εσωτερική» εκδοχή της ελληνικής κρίσης. Μια ιδιότυπη συμμαχία τραπεζιτών και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, χρηματιστών, επιδοτούμενων ΜΚΟ, φοροφυγάδων, «golden boys» και διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού ιδιοποιήθηκαν άμεσα ή έμμεσα, συγκαλυμμένα ή απροκάλυπτα τον δημόσιο πλούτο. Την ίδια περίοδο η πολιτική ελίτ της χώρας, δίνοντας κάλυψη ή ανοχή στη λεηλασία αυτή, παρείχε έναν επίπλαστο αντικατοπτρισμό γενικευμένης ευημερίας σε υπολογίσιμες διαστρωματώσεις της ελληνικής κοινωνίας. Παράλληλα, τη δική τους συνεισφορά διεκδικούν, η ιδιομορφία του ελληνικού μοντέλου ανάπτυξης και παραγωγής, το μορφωτικό έλλειμμα της πολιτικής ελίτ της χώρας, η υποχώρηση της πολιτικής και η ασύμμετρη εκχώρηση εξουσιών σε οικονομικούς και επιχειρηματικούς κύκλους, η μετατροπή της Δημοκρατίας μας από συμμετοχικής σε τηλεοπτικής, το πελατειακό σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης, οι συντεχνιακές αντιλήψεις, οι παθογένειες του μεταπολιτευτικού κύκλου κ.α.

Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Του Σπύρου Βαζούρα

Η μνημονιακή εμπειρία της χώρας αποτελεί μια εξαιρετική αφορμή προσωπικού και συλλογικού αναστοχασμού. Σταχυολογώντας μια κριτική προσέγγιση του μεταπολιτευτικού κύκλου με έμφαση στην ύστερη φάση του, επισημαίνονται δύο αλληλένδετες εκδοχές, οι όψεις του ίδιου νομίσματος της ελληνικής κρίσης: Η δημιουργία του δημόσιου χρέους και το μορφωτικό έλλειμμα της πολιτικής ελίτ της χώρας.
Από τη μια πλευρά, το ερώτημα για τη δημιουργία του δημόσιου χρέους βρίσκει, αναλυτικά, την απάντησή του.
Το δημιούργησε η άμεση και έμμεση ιδιοποίηση του δημόσιου πλούτου από μια ιδιότυπη συμμαχία. Η πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανθρωπογεωγραφία της συμμαχίας αυτής είναι γνωστή. Τραπεζίτες και χρηματιστές, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες και  φοροφυγάδες, μεγαλοεργολάβοι και ιδιοκτήτες ΜΜΕ,  επιδοτούμενες ΜΚΟ, golden boys, διεφθαρμένο κομματικό σύστημα και πολιτικό προσωπικό.