Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΙΛΗΣ Β.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΙΛΗΣ Β.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

Όχι πια Φίλη, μόνο σεξ!

Σε μια συνέντευξή του ο συγχωρεμένος ο Κορνήλιος υποστηρίζει, κουνώντας σχεδόν προκλητικά το χέρι του με όλα τα δάχτυλα ενωμένα σε έναν συμβολισμό συμπύκνωσης, πως «Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση!

Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη - και στο πανεπιστήμιο ακόμη - τον ερωτεύεται, και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει».

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Δεν αναρωτιέμαι γιατί αυτή η ερωτική κλήση του Καστοριάδη δεν κατορθώνει, ουσιαστικά, να βρει αποδέκτες-κοινωνούς στην ελληνική κοινωνία. Έχει απαντήσει, εν πολλοίς, ο ίδιος και γι’ αυτό. Δεν αναρωτιέμαι καν γιατί ο Έρωτας ως τρόπος του βίου αφορά, το πολύ,κανά ιδρωμένο σεντόνι, κανάsiteσυνταγογράφησης συνταγών ευτυχίας ή το PioErotasPethenis της EleniFoureira. “Πιο έρωτας πεθαίνεις, πόσο με τρελαίνεις, που μέσα στην καρδιά μου σαν τυφώνας μπαίνεις, πώς να στο εξηγήσω, πιο έρωτας πεθαίνεις”. Πως αλλιώς να το πει η γυναίκα για να το καταλάβουμε;

Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2015

Από την Ρεπούση της ΔΗΜ.ΑΡ. στον Φίλη του ΣΥΡΙΖΑ

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

(Μιλώντας σε εκδήλωση του Συλλόγου Δασκάλων Καρδίτσας)

Η απουσία επιστήμης οδηγεί στην αδυναμία ανάδειξης των κοινωνικών αιτίων της αποτυχίας του μεταπολιτευτικού κύκλου. Αυτό το επιστημονικό, αναλυτικό κενό επιδιώκω να καλύψω στο «Ελληνική Πολιτική Παιδεία». Αυτό το νήμα της ανάλυσης βλέπει τους δασκάλους, τους καθηγητές ως πρωταγωνιστές του νέου ιστορικού μορφωτικού κύκλου.

Η μεταπολίτευση χαρακτηρίστηκε από την αντιεκπαίδευση των Ελλήνων. Η επαναεκπαίδευση του συστήματος Ελλάδα, η πνευματικοποίηση του θα είναι έργο των δασκάλων, των καθηγητών ώστε να ανακτήσουν τον ρόλο, το κύρος του διδασκάλου, του πνευματικού λειτουργού.
Μια συζήτηση για τους ιμπεριαλισμούς την οποία επαναφέρω στο «Ελληνική Πολιτική Παιδεία» φωτίζει την κύρια μορφή που πήρε αυτός στην χώρα μας την περίοδο της μεταπολίτευσης. Αυτήν του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Το πέρασμα από την στρατιωτική στην πολιτιστική χούντα όπως το ονομάζω.

Δεν φθάνει το φυλλάδιο του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό στο οποίο επαναπαύθηκαν σταματημένα μυαλά για να κατανοήσεις αυτά τα περάσματα. Μέλη φανερά και σκοτεινά της πολιτιστικής χούντας ήταν δεξιοί και αριστεροί, σοσιαλιστές και κομουνιστές.