Το PKK παραδίδει τα όπλα

Με κακούς οιωνούς αρχίζει ο «διάλογος» με την Τουρκία

Η Αθήνα έκανε (ή ετοιμάζεται να κάνει) τρεις αδικαιολόγητες υποχωρήσεις μείζονος σημασίας προτού καλά - καλά αρχίσει ο υποτιθέμενος «ελληνοτουρκικός διάλογος».

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Λένε ότι η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με την κακιά και με την πολύ κακιά μέρα. Συνήθως συμβαίνει γιατί, στα κοινωνικά, τα γεωπολιτικά και τα φυσικά ακόμα φαινόμενα, οι αρχικές συνθήκες (στο σκάκι οι αρχικές κινήσεις) προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες της τροχιάς τους, τις περιοχές δηλαδή και τα αποτελέσματα όπου ενδέχεται (μπορούν) να καταλήξουν.

Η Αθήνα έκανε (ή ετοιμάζεται να κάνει) τρεις αδικαιολόγητες υποχωρήσεις μείζονος σημασίας προτού καλά – καλά αρχίσει ο υποτιθέμενος «ελληνοτουρκικός διάλογος». Αφορούν τη διεθνή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις τουρκικές κατηγορίες κατά της Ελλάδας ότι υποθάλπει την «κουρδική τρομοκρατία» και την άμυνα των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Όχι με το «καλημέρα», πριν από το «καλημέρα».

Από την πλευρά της, η Άγκυρα επέλεξε τις παραμονές της εκκίνησης του ελληνοτουρκικού διαλόγου (αν όχι διαπραγμάτευσης) να υπενθυμίσει τις εξωφρενικές θέσεις της για «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία και να ζητήσει τη μετονομασία των Στενών όπως προσδιορίζεται από τη συνθήκη του Μοντρέ.

Αρχή «αποαναγνώρισης» της Κυπριακής Δημοκρατίας

Σύμφωνα με πληροφορίες από καλά πληροφορημένους διπλωματικούς κύκλους η Αθήνα έχει ήδη ή πάντως ετοιμάζεται να αποδεχθεί την εξωφρενική απαίτηση να μην αναφέρεται η Κυπριακή Δημοκρατία σε χάρτες του ΝΑΤΟ, στους οποίους εφεξής, και για να μην αναφερθεί η Κύπρος, οι χώρες θα αναφέρονται ως χώρες, δηλαδή ως εδαφικές περιοχές με τις γεωγραφικές συντεταγμένες τους. Αυτό άλλωστε προκύπτει ως το πιθανότερο συμπέρασμα πίσω από τις αρκετά περίτεχνες εκφράσεις σχετικού ρεπορτάζ της φιλοκυβερνητικής Καθημερινής.

Το ΙΡΑΝ και ο πληροφοριακός ζόφος της αυτοκρατορίας

Του Νίκου  Μωραΐτη

Μία ειλικρινής απορία

Αναρωτιόμαστε, τίποτα δεν έχει μείνει ως διδάγματα της πρόσφατης ιστορίας στο κομμουνιστικό κίνημα; Έπειτα από τόσες πορτοκαλί επαναστάσεις, τόσα δυτικά πραξικοπήματα μέρα μεσημέρι, τέτοια αποκάλυψη των δικτύων χρηματοδοτήσεων – μκο – στρατολογήσεων προθύμων, τι έχει μείνει πίσω ως παρακαταθήκη για την αξιολόγηση των «αυθόρμητων» εξεγέρσεων στο εξωτερικό για τις οποίες μαθαίνουμε κυρίως μέσω της ευγενικής χορηγίας των ΜΜΕ μας;

Εντάξει, ακούμε πολλά για την λίστα Πέτσα, κανείς όμως δεν μιλάει για το εμφανές εμπάργκο των εναλλακτικών απόψεων στη γεωπολιτική της διάσταση. Είναι γνώρισμα ενός ιδιότυπου ρατσισμού, λιγότερο χοντροκομμένου – περισσότερο εκλεπτυσμένου να αντιμετωπίζονται οι επίσημες απόψεις των κρατών που δεν εντάσσονται στο δυτικό κανόνα, ως άνευ λογικής, παράλογες. Πιο παλιά θα έλεγαν ότι η δύση διέπεται από κάποια βιολογική ανωτερότητα, ενώ τώρα δεν σταματάνε να λιβανίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τον κόσμο με τις θεωρίες ότι τα κράτη της ανατολής είναι δικτατορικά, ανελεύθερα και σκοταδιστικά.

Αυτές οι γενικές εντυπώσεις χρειάζονται και τα απαραίτητα γεγονότα για να ενδυναμωθούν. Χρειάζονται ιρακινά όπλα μαζικής καταστροφής, θερμοκοιτίδες στο Κουβέιτ, χημικά όπλα στη Γκούτα για να δημιουργήσουν μία τόσο μεγάλη αηδία στους Δυτικούς ώστε -πλάι στην οικονομική εξαγορά της συνείδησης τους- να επιτρέψουν στρατιωτικές επεμβάσεις, αεροπορικούς αποκλεισμούς και πραξικοπήματα

Ο Γ. Κοντογιώργης για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί Κούρδων “τρομοκρατών”

Μόλις πριν από λίγο ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, καταδικάζοντας τα 25 εκατομμύρια Κούρδων -το μεγαλύτερο έθνος υπό κατοχή-, που αγωνίζονται για την ελευθερία τους, ως τρομοκράτες, καταδίκασε την ελληνική επανάσταση.

Μίλησε όπως ο Μέτερνιχ, όχι όπως ο Καποδίστριας. Μην διερωτάστε ποια είναι τα αναγνώσματα που επιλέγει η πολιτική τάξη της χώρας ή ποιοι τους διδάσκουν γεωπολιτική. Το πνεύμα “Σημίτη” δεσπόζει στη χώρα διακομματικά…

Από τoν Μπούκτσιν στον Οτσαλάν: δημοκρατικός συνομοσπονδιακός κοινοτισμός & η επανάσταση στη Ροζάβα

Του Γιώργου Κολέμπα

Το εναλλακτικό σχέδιο της Δημοκρατικής Αυτονομίας που εφαρμόσθηκε στην περιοχή της Ροζάβα στη Συρία (Δυτικό Κουρδιστάν) οφείλει την πνευματική πηγή και την πολιτική έμπνευση στον Bookchin. Ήταν η κοινωνική ιστορική θεωρία του Bookchin που ενέπνευσε τον πνευματικό και στρατηγικό μετασχηματισμό του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος (KLM). Αφού φυλακίστηκε ο ηγέτης του κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ) Αμπντουλάχ Οτσαλάν, διάβασε τη δουλειά του Μπούκσιν. Όπως και ο ίδιος ο Μπούκσιν έτσι και ο Οτσαλάν ήταν απογοητευμένος με την ορθόδοξη παράδοση της μαρξιστικής-λενινιστικής κομματικής οργάνωσης και προχώρησε σε μια σειρά μετασχηματισμών ακόμα και πριν φυλακιστεί.

Το PKK υλοποιούσε αυτές τις αλλαγές σε μια σειρά συνεδρίων τη δεκαετία του 1990 και του 2000, και άλλαξε τον προσανατολισμό και τις στρατηγικές του ανάλογα. Από ένα αυτονομιστικό-εθνικιστικό κίνημα που ήταν, μετατράπηκε σταδιακά σε ένα δημοκρατικό αυτόνομο κίνημα στη βάση του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού. Ο μετασχηματισμός αυτός μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μετασχηματισμός από την εξέγερση στην ανασυγκρότηση. Παραδόξως όμως, δεν υλοποιήθηκε στην Τουρκία, τη γενέτειρα του Κινήματος, αλλά στη γειτονική Συρία, μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου το 2011. Το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), η συριακή θυγατρική και αδελφή οργάνωση του ΡΚΚ, άρπαξε την ευκαιρία να υλοποιήσει τις ιδέες του Μπούκτσιν στη Rojava.

Η θεωρητική συμβολή του Bookchin στις μελέτες για την οικολογία, την ανάπτυξη, την ελευθερία και την ιθαγένεια, μεταξύ άλλων, αποτελείται από ένα ποικιλόμορφο, εκλεπτυσμένο σώμα ιδεών, διασκορπισμένο όμως σε μια σειρά από τόμους.

ORIGINAL 21: Ο Κεμάλ ξαναγεννήθηκε, ο Χίτλερ αναστήθηκε και όλοι εσείς μένετε σιωπηλοί πάνω από παιδικά πτώματα

Το μήνυμα της μεγαλύτερης οργάνωσης οπαδών της ΑΕΚ για όσα εκτυλίσσονται στη Συρία

Μήνυμα στήριξης στον κουρδικό λαό στέλνει η ORIGINAL 21. Η οποία, στο πλαίσιο του αγώνα με τον Βόλο στη Ριζούπολη, έχει σηκώσει ένα μεγάλο πανό το οποίο γράφει «ο Κεμάλ γεννήθηκε ξανά, ο Χίτλερ αναστήθηκε και όλοι εσείς μένετε σιωπηλοί πάνω από τα παιδικά πτώματα». Με την μεγαλύτερη οργάνωση οπαδών της ΑΕΚ, να μην μένει απαθείς σε τραγικά παγκόσμια φαινόμενα, όπως ο πόλεμος των Τούρκων στη Συρία... 

Το πιο αντιπολεμικό άρθρο γραμμένο από μια Τουρκάλα την ώρα που το αίμα Κούρδων ρέει

Ένα βαθύτατα αντιπολεμικό κείμενο δημοσιεύτηκε από την Τουρκάλα δημοσιογράφο Mine Söğüt άρχισε να κάνει το γύρο του διαδικτύου. Το κείμενο της είναι ένα δυνατό χαστούκι στην πραγματικότητα. To κείμενο σε μετάφραση είναι της Λιάννας Μυστακίδου και το αναδημοσιεύουμε από το militaire.gr

Ακολουθεί το κείμενο:

Η δημοσιογράφος Mine Söğüt δημοσιεύει , στην τακτική της στήλη στην εφημερίδα Τζουμχουριέτ ένα άρθρο που είναι μια πραγματική γροθιά στο στομάχι σκεπτόμενων και ευαίσθητων ανθρώπων. Επειδή τέτοιες φωνές είναι σπάνιες στην Τουρκία αξίζει να τις ακούμε. Η Mine γράφει:

“Αυτά που νομίζετε σύνορα δεν είναι σύνορα
Αυτό που νομίζετε τρομοκρατία, δεν είναι τρομοκρατία.
Αυτό που πιστεύετε ότι είναι αγώνας δεν είναι αγώνας.
Αυτό που θεωρείτε απειλή , δεν είναι απειλή.
Αυτό που θεωρείται δίκαιο δεν είναι δίκαιο.
Αυτό που θεωρείτε συμφωνία δεν είναι συμφωνία.
Αυτό που νομίζετε διαφωνία δεν είναι διαφωνία.
Αυτόν που θεωρείτε ηγέτη δεν είναι ηγέτης.
Αυτό που θεωρείτε κράτος δεν είναι κράτος.

Για αυτό δεν μπορείτε να αντιληφθείτε τα τεκταινόμενα και γίνεστε παιχνιδάκια ενός έργου που δεν έχει κανόνες. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά…

Τι δεν καταλαβαίνεις;

Ευχαριστώ τον φίλο Ηλία Κ.

Οι αυταπάτες (;) της κουρδικής ηγεσίας ξεπερνούν κάθε φαντασία...

Σχόλιο του Γιάννη Ραχιώτη

Οι Κούρδοι του YPG παρέδωσαν το Αφριν στους Τούρκους αμαχητί !!! Αρνήθηκαν επανειλημμένα μέχρι και την τελευταία στιγμή να επιτρέψουν την υπεράσπισή του από το Συριακό στρατό!!! Αποχώρησαν από το Αφριν οργανωμένα, χωρίς πίεση από τον Τουρκικό στρατό, από την μόνη ανοιχτή δίοδο που τους είχε αφήσει γιαυτό, την οποία είχε πολλές ευκαιρίες να αποκόψει τις προηγούμενες ημέρες. Τίποτα δεν αναφέρουν γιά τις υπόλοιπες περιοχές που ελέγχουν ακόμη δυτικά του Ευφράτη. Θα τις παραδώσουν και αυτές στους Τούρκους; Ο Ερντογάν ήδη μιλάει γιά ανοικοδόμηση του Αφριν, δηλαδή γιά μακροχρόνια κατοχή.

IMIA-ΣΚΟΠΙΑ: Αν μείνουμε στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ θα χάσουμε και την εδαφική κυριαρχία μας, πέρα από την οικονομική και την πολιτική

1. Η «κρίση των Ιμίων», που συνυπάρχει με τη μικρότερης σημασίας κρίση για τα Σκόπια (λόγω της μηδαμινής στρατιωτικής δύναμης των Σκοπιανών),  δεν είναι κεραυνός εν αιθρία αλλά αναπόφευκτο επακόλουθο των διεθνών εξελίξεων γύρω μας, αλλά και της μετατροπής της χώρας μας σε πλήρες προτεκτοράτο της Υπερεθνικής αλλά και της Σιωνιστικής Ελίτ, παρόμοιο του οποίου δεν έχουμε ξαναδεί στην Ιστορία μας, παρόλο που από τότε που απέκτησε η χώρα μας την ανεξαρτησία της, ήταν πάντα εξαρτημένη από ξένες δυνάμεις. Μετά όμως από την Οικονομική καταστροφή που μας επέβαλαν οι ξένες και ντόπιες ελίτ με στόχο την πλήρη ενσωμάτωση της χώρας στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και τον διορισμό από αυτές μιας Κατοχικής κυβέρνησης που παριστάνει την «Αριστερά» (αλλά αποτελείται στην πραγματικότητα από πολιτικούς απατεώνες –βο(υ)λευτές και άλλους που παριστάνουν την Κυβέρνηση– που δεν έχουν καμία σχέση με τα ιδανικά της Αριστεράς, ειδάλλως θα είχαν παραιτηθεί από το 2015 αντί να υπογράψουν το πιο καταστροφικό Μνημόνιο όλων), η χώρα έχασε όχι μόνο κάθε ίχνος οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας που είχε μέχρι τότε, αλλά ακόμη και τη δυνατότητα να ελέγχει την ίδια την εδαφική ακεραιότητά της.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Σουλτάνος Ταγίπ

Των Γιώργου Καραμπελιά και Γιώργου Ρακκά

Στις 25 Ιανουαρίου 2018, ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες υπερπροβάλλεται από το εγχώριο κατεστημένο ως ιεράρχης-πρότυπο πνευματικότητας & ευαισθησίας, ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος, απέστειλε προσωπική επιστολή στον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δηλώνοντας την υποστήριξή του στην… εισβολή που επιχειρεί αυτήν την στιγμή στα κουρδικά συριακά εδάφη ο τουρκικός στρατός.

Τα όσα έγραφε σε αυτή την επιστολή, και πρωτο-δημοσιοποιήθηκαν από τη φιλοερντογανική Χουριέτ, σοκάρουν:  «Προσευχόμαστε εσείς και οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις να οδηγηθείτε σε επιτυχία και η »Επιχείρηση Κλάδος Ελαίας» να φέρει ειρήνη στην περιοχή όπως το όνομά της υπόσχεται». Την ίδια  στιγμή δε με αυτόν τον πρωτοφανή διασυρμό του πατριάρχη, κατέφθαναν και οι πρώτες εικόνες για την  σφαγή αμάχων που πραγματοποιεί ο τουρκικός στρατός στο Αφρίν.

Η έκθεση του Πατριαρχείου, και η απώλεια κάθε ηθικού κεφαλαίου που θα έπρεπε να συνοδεύει έναν θεσμό με την ιστορική σημασία που έχει ο θεσμός του Φαναρίου, προκάλεσε την οργή πολλών στην Ελλάδα: Πού ακούστηκε ο πιο διαπρύσιος κήρυκας του οικουμενικού μηνύματος της ορθοδοξίας να προσφέρει την πολύτιμη στήριξή του σε μια ακόμη εκδήλωση του βάρβαρου τουρκικού επεκτατισμού, ο οποίος έχει εισβάλει πάνοπλος και μακελεύει έναν λαό που πολεμάει για το πιο αυτονόητο δικαίωμά του;

Πορεία Κούρδων κατά του Ερντογάν στο κέντρο της Αθήνας: «Είσαι δικτάτορας»

Με συνθήματα «Λευτεριά στον Οτσαλάν» και «Ερντογάν δικτάτορα» πραγματοποίησαν πορεία μέλη του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν στο κέντρο της Αθήνας, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία τους για τις πράξεις του Τούρκου προέδρου εις βάρος του κουρδικού λαού.
Η πορεία ξεκίνησε από την Ομόνοια, συνέχισε την Σταδίου μέχρι την Κλαυθμώνος και ολοκληρώθηκε στα Προπύλαια, όπου οι διαδηλωτές έκαψαν αφίσα που απεικόνιζε τον Τούρκο πρόεδρο.

Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο

Της Σύνταξης

Σεπτέμβριος 2017

Προφανώς, οι Κούρδοι δεν είναι ο περιούσιος λαός του Θεού. Ούτε πολεμούν αιώνες εναντίον των Τούρκων ούτε ήταν πάντα εχθροί τους και εν δυνάμει σύμμαχοί μας. Μάλιστα, κάποτε τους χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι στις επεκτατικές τους εκστρατείες, κάποτε και εναντίον των Ελλήνων ή άλλων χριστιανών.

Οι Κούρδοι, όμως, πριν καμιά τριανταριά χρόνια, αποφάσισαν να πάρουν το μέλλον τους στα χέρια τους. Και ξεκίνησαν, τότε με ηγέτη τον Οτσαλάν και το PKK έναν ωραίο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, κυρίως γύρω από το κουρδικό και τουρκοκρατούμενο Ντιγιαρμπακίρ. Από τότε, η αντίσταση και ο ένοπλος ή μη αγώνας επεκτάθηκε σε όλες τις περιοχές που κατοικούν Κούρδοι. Εντός της Τουρκίας, στη βόρεια Συρία, στο Ιράκ. Και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια αγώνων, απέκτησαν κάθε δικαίωμα να απαιτήσουν την αυτοδιάθεσή, τη λευτεριά και την ανεξαρτησία τους.

Επέμβαση στη Συρία: Η εγκληματική Υπερεθνική Ελίτ ξαναχτυπά!

1. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποδείχτηκε ήδη το ίδιο εγκληματίας με τους προκατόχους του. Στον πρώτο κιόλας μήνα της θητείας του κατάφερε να σφάξει το λαό της Μοσούλης, δήθεν στον αγώνα κατά του ISIS, αλλά στην πραγματικότητα, για το «ψητό»: τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της περιοχής. Στη συνέχεια, ανέλαβε το ρόλο του διεθνούς χωροφύλακα βομβαρδίζοντας με δεκάδες πυραύλους Tόμαχωκ στρατιωτική βάση της Συρίας, για να τιμωρήσει τον εκλεγμένο Πρόεδρο Άσαντ (αλήθεια ποιος άραγε του  έδωσε το δικαίωμα να τιμωρεί λαούς;), δήθεν για την παράνομη χρήση χημικών ενάντια στους εγκληματίες, δήθεν επαναστάτες – που υποστηρίζει και  η «Αριστερά» μας μαζί με σύσσωμη την Υπερεθνική ελίτ (συμπεριλαμβανομένων βέβαια  των εγκληματιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης  και των άθλιων δικών μας «αριστερών» δωσίλογων) και φυσικά τα  γκανγκστερικά  καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ, Ισραήλ κλπ.

Η «Μαρξιστική» αγυρτεία του Χρήστου Κεφαλή, ο Άσαντ και ο «αριστερός» φασισμός

Παγκοσμιοποιητική «Αριστερά» και λαϊκά εργατικά στρώματα 

Ένα άθλιο φαινόμενο που αναπτύσσεται δραματικά τελευταία μετά την ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση είναι ότι η παγκοσμιοποιητική «Αριστερά», είτε κυβερνά (όπως στο Ελληνικό προτεκτοράτο της Υπερεθνικής ελίτ) είτε όχι, συντάσσεται απόλυτα με τις ντόπιες ελίτ που λειτουργούν σαν τα όργανα της Υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε), η οποία διαχειρίζεται την Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δηλαδή, η «Αριστερά» που παίρνει δεδομένη την παγκοσμιοποίηση  και τους θεσμούς της  (ΕΕ στην Ευρώπη, NAFTA στην Αμερική, ΔΝΤ και ΠΟΕ κλπ.) –που είναι και η μεγάλη πλειοψηφία της Αριστεράς, αφού σε αυτήν ανήκει και τμήμα τουλάχιστον της Μαρξιστικής Αριστεράς–απαρνιέται κατάφωρα τα εργατικά στρώματα που ήταν η παραδοσιακή πολιτική και εκλογική πελατεία της. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι στο κίνημα αυτό κατά της παγκοσμιοποίησης πρωτοστατούν τα εργατικά λαϊκά στρώματα, τα κύρια θύματα της. Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι η μαζική μετακόμιση της εργατικής τάξης από τα κόμματα αυτά (σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά κόμματα ή κόμματα της ριζοσπαστικής «αριστεράς», όπως η «πρώτη φορά Αριστερά» των πολιτικών απατεώνων του ΣΥΡΙΖΑ) προς άλλα κόμματα και κινήματα και κυρίως προς το ανερχόμενο παντού νεο-εθνικιστικό κίνημα.

Πορεία μνήμης και διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 9 Γενάρη 2017, στις 15:30΄, Πλατεία Ομονοίας

Στην τέταρτη επέτειο της μαρτύρησης των συντροφισσών μας τιμούμε τη μνήμη των μαρτύρων και ορκιζόμαστε στη συνέχιση του αγώνα τους, μέχρι τη νίκη.

Η αλήθεια και το δίκαιο του λαού μας θα λάμψουν, ο ηγέτης μας θα απελευθερωθεί, η δημοκρατία και η ειρήνη θα επικρατήσουν στο Κουρδιστάν και τη Μέση Ανατολή.

9 Γενάρη 2013. Η Fidan Doğan, εκπρόσωπος του Εθνικού Συνεδρίου του Κουρδιστάν, η Leyla Söylemez, μέλους του κουρδικού φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος στην Ευρώπη και η Sakine Cansız, ιδρυτικό στέλεχος του Κόμματος Εργαζομένων του Κουρδιστάν εκτελέστηκαν με πυροβολισμούς στο κεφάλι μέσα στο Κουρδικό Κέντρο Πληροφόρησης στο Παρίσι. 

Κούρδοι και Κύπριοι εναντίον του Ερντογάν

Το 2016  τείνει να γίνει έτος θριάμβου του Ερντογάν και του νεοθωμανισμού

Του Σωτήρη Δημόπουλου από τη Ρήξη φ. 126 

Αν η φορά των γεγονότων συνεχιστεί ως έχει στην παρούσα φάση, τότε το 2016 θα γίνει έτος ενός πρωτοφανούς και πολλαπλού θριάμβου της Τουρκίας και του Ερντογάν. Ενώ, έως και πρόσφατα, η Άγκυρα ήταν στριμωγμένη και απομονωμένη σ’ όλα σχεδόν τα μέτωπα, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, το νεοθωμανικό όραμα αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Η αρχή σημειώθηκε στη Συρία, όπου μια τουρκική ζώνη κατοχής εντός των, επί το πλείστον, κουρδικών εδαφών, την οποία επί χρόνια επιδίωκε η Τουρκία, είναι ήδη γεγονός. Και μάλιστα επίκειται γενναία διεύρυνσή της έως ακόμη και τη Ράκκα – αν πιστέψουμε τους Τούρκους αξιωματούχους που μιλούν για τα σχετικά σχέδια που απεργάζονται από κοινού με τις ΗΠΑ.

Η Τζαραμπλούς παραδόθηκε

Η Τζαραμπλούς παραδόθηκε δεν κατελήφθη – Τι συμφωνήθηκε;

Του Παντελή Σαββίδη

Ειδικές δυνάμεις της Τουρκίας, υποστηριζόμενες από πυροβολικό, τεθωρακισμένα, την τουρκική αεροπορία και την αμερικανική αεροπορική επίβλεψη της επιχείρησης, αφίχθησαν στο κέντρο της Τζαραμπλούς, μιας πόλης της Συρίας σε κρίσιμο και στρατηγικό σημείο. Ο έλεγχος της Τζαραμπλούς είναι σημαντικός και για τους Κούρδους διότι αποτελεί προϋπόθεση για τον έλεγχο των καντονιών τους, και για την Τουρκία διότι αν την κρατήσει, διακόπτει την εδαφική συνέχεια των Κούρδων.

Τις τουρκικές δυνάμεις ακολουθούσαν διάφοροι Τουρκομάνοι που ζουν στη Συρία και άλλες οντότητες που δεν έχουν να επιδείξουν κάτι σημαντικό από τότε που άρχισε ο συριακός πόλεμος.

Η κατάληψη της πόλης έμοιαζε με παράδοση ύστερα από συμφωνία. Και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι δεν αναπτύχθηκε στρατιωτική επιχείρηση για τον έλεγχό της αλλά η πόλη εγκαταλείφθηκε από τους τρομοκράτες του ΙΚ, με τρόπο που δεν έχουμε δει προηγουμένως.

H αλήθεια για τον πόλεμο της Τουρκίας κατά των Κούρδων

Ανάρτηση από: http://tourkikanea.gr

Για τον Θεόφιλο Γεωργιάδη

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

«Κι αν εμείς δεν αξιωθήκαμε ακόμα να έχουμε ηγεσία που να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει σε αγώνα απελευθέρωσης τον λαό μας, αν δεν μπορούμε να δρασκελίσουμε περήφανοι ελευθερωτές τον Πενταδάκτυλο για να υψώσουμε την γαλανόλευκη στην Κερύνεια μας, ας στηρίξουμε και ας δυναμώσουμε τουλάχιστον τους Κούρδους αγωνιστές που κροταλίζουν τα όπλα της λευτεριάς ενάντια στον Τούρκο κατακτητή, στα κακοτράχαλα βουνά του Κουρδιστάν», έγραφε ο Θεόφιλος Γεωργιάδης πριν πολλά χρόνια. Δεν τον άφησαν να ζήσει για να ανακαλύψει ότι όχι μόνο δεν αξιωθήκαμε ακόμα (22 χρόνια μετά τη δολοφονία του και 42 μετά την τουρκική εισβολή) να έχουμε ηγεσία «που να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει σε αγώνα απελευθέρωσης τον λαό μας», αλλά και «καταδικαστήκαμε» να έχουμε ηγεσία που εργάζεται μέρα νύχτα προς όφελος του νεοσουλτάνου Ταγίπ Ερντογάν, ηγεσία που υπόσχεται και συζητά για «λύση» τουρκικής προέλευσης και ηγεσία που στέκεται μόνο υπέρ ενός φασιστικού καθεστώτος που εισβάλλει στη Συρία υπό τον μανδύα του τιμωρού και του «ειρηνοποιού» (όπως στην Κύπρο το 1974) αλλά με σκοπό να προσβάλει τον εκεί όρθιο κουρδικό λαό.