Υπόθεση Λεονάρντο Μπερτουλάτσι: Ένα «δώρο» του Μιλέι στη Μελόνι από «το παρελθόν που δεν περνάει»

Μια ιστορία που υπενθυμίζει ότι τα αδικήματα αμφισβήτησης του κρατικού μονοπωλίου στην άσκηση βίας παραμένουν εσαεί απαράγραπτα.

Του Λεωνίδα Βλάσση

Την Τρίτη 1η Ιουλίου, μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αργεντινής, με την οποία απέρριψε την έφεση κατά της έκδοσής του, ο 75χρονος Λεονάρντο Μπερτουλάτσι, 45 χρόνια μετά τη φυγή του από την Ιταλία, συνελήφθη στο Μπουένος Άιρες. Μεταφέρθηκε σε κέντρο κράτησης, εν αναμονή της απέλασής του για την έκτιση της ποινής κράτησης, στην οποία έχει καταδικαστεί για αδικήματα σχετιζόμενα με τη συμμετοχή του, τη δεκαετία του 1970, στη δράση της ένοπλης κομμουνιστικής οργάνωσης Ερυθρές Ταξιαρχίες (Brigate Rosse), των οποίων και υπήρξε μέλος στην πόλη της Γένοβας.

Εδώ και σχεδόν ένα χρόνο, από τις 29 του περασμένου Αυγούστου, ο ηλικιωμένος Ιταλός βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό στο σπίτι του στην αργεντίνικη πρωτεύουσα, μετά την ανάκληση του πολιτικού ασύλου που του είχε χορηγηθεί το 2004, έπειτα από απόφαση του ομοσπονδιακού δικαστηρίου, επί της κεντροαριστερής κυβέρνησης Νέστορ Κίρχνερ, με την οποία του αναγνωριζόταν η ιδιότητα του πολιτικού πρόσφυγα, αφού είχε καταδικαστεί από την ιταλική δικαιοσύνη ερήμην, κάτι που δεν προβλέπεται δικονομικά στην Αργεντινή.

Σύμφωνα με δηλώσεις του συνηγόρου του, Ροδόλφου Γιανζόν, η σύλληψή του με σκοπό την άμεση μεταφορά του στην Ιταλία αποτελεί «σκάνδαλο και λαμβάνει χώρα ενώ είναι ακόμα ανοιχτή η έφεση ενάντια στην ανάκληση της ιδιότητας του πολιτικού πρόσφυγα από τις αρχές της κυβέρνησης του Χαβιέρ Μιλέι». Ο έμπειρος Αργεντινός δικηγόρος υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανακοίνωσε επίσης την πρόθεσή του να κινηθεί νομικά για την υπόθεση και σε διεθνή επίπεδο. Παράλληλα τόνισε πως πρόκειται για μια ανάκληση που, για να έχει νομική ισχύ μετά την απόρριψη της έφεσης, πρέπει πρώτα να επικυρωθεί από τις δικαστικές αρχές.  

Contro vento. Μνήμες από τον αντιδικτατορικό αγώνα 1967-1974 Ιταλία, του Στέλιου Μανούσακα

Το βιβλίο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά μαρτυριών, αλλά και αυτοβιογραφικών μυθιστορημάτων που αφορούν την περίοδο της Δικτατορίας. Συμβάλλει στη γνωριμία όχι μόνο με μια αντιδικτατορική οργάνωση, αλλά και με ένα βασικό πυλώνα του λεγόμενου μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας και το οποίο θα παίξει σημαντικό ρόλο και κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο, με τον επαναπατρισμό εκατοντάδων μελών του.

Ο Μανούσακας γράφει, λοιπόν, για μια ελληνική αντιδικτατορική οργάνωση, το ΑΜΕΕ στην Ιταλία· την εντάσσει στα ιστορικά συμφραζόμενα της εποχής και η οποία έχει έναν αυτονόητο σκοπό: τον αντιδικτατορικό αγώνα ενάντια στη Χούντα των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα. Αυτό, όμως, συμβαίνει σ' ένα διττό πλαίσιο, χωρικό και χρονικό, στην Ιταλία κατά τη μακρά δεκαετία του 1960. Έτσι ο συγγραφέας μάς εισάγει παράλληλα στον πλούσιο κόσμο και την ιστορία της ιταλικής αριστεράς, ενώ συναντάμε όχι μόνο Έλληνες και Ιταλούς, αλλά, έστω και ακροθιγώς, Χιλιανούς, Τούρκους, Ισπανούς, Παλαιστίνιους, Αφρικανούς και άλλους. Παράλληλα μας ταξιδεύει σε διάφορες ηπείρους, καθώς και σε σειρά ιταλικών πόλεων και χωριών. Συναντάμε παράγοντες της ιταλικής αριστεράς, παλιούς παρτιζάνους, τον Ντάριο Φο και άλλες σημαντικές μορφές των κινημάτων της Ιταλίας, από τον Αντριάνο Σόφρι της Λότα Κοντίνουα μέχρι τον Ρενάτο Κούρτσιο των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Βλέπουμε, δηλαδή, το ΑΜΕΕ, μια οργάνωση ειδικού σκοπού, να εντάσσεται διατηρώντας ωστόσο και περιφρουρώντας την πλήρη και απόλυτη αυτονομία και ανεξαρτησία της, σ' ένα γενικό πολιτικό πλαίσιο.

Contro vento Ένα βιβλίο για το ΑΜΕΕ Ιταλίας στα χρόνια της δικτατορίας (1967-1974)

Του Ρούντι Ρινάλντι

ρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του Στέλιου Μανούσακα –από τις εκδόσεις Ψιμύθι– με τίτλο «Contro vento, μνήμες από τον αντιδικτατορικό αγώνα 1967-1974 Ιταλία», το οποίο αναφέρεται κυρίως στη δράση της σημαντικότερης ελληνικής αντιδικτατορικής οργάνωσης στην Ιταλία, του ΑΜΕΕ (Αγωνιστικό Μέτωπο Ελλήνων Εξωτερικού).

Στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες τείνει να παραχαραχθεί σε μεγάλο βαθμό η ιστορία του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, και βασικά να αποσιωπηθούν σημαντικές οργανώσεις, κινήσεις και κινήματα. Κυριαρχεί δε η άποψη ότι υπήρξαν δύο βασικές αριστερές παρατάξεις, του ΚΚΕ και του ΚΚΕ εσωτερικού, ενώ κάποιες φορές γίνεται μια γενικόλογη αναφορά σε «αριστεριστές» ή εξωκοινοβουλευτικούς. Συνήθως μάλιστα τέτοιες αναφορές αφορούν τις μικρότερες καταστάσεις ή κινήσεις αυτού του χώρου, ή υπερπροβάλλονται τροτσκιστικές κινήσεις, που ποτέ δεν είχαν σημαντική εμβέλεια. Για τις οργανώσεις του μαρξιστικού λενινιστικού χώρου –όπως αυτές αυτοαποκαλούνταν– υπάρχει αποσιώπηση, ή το αστειάκι για το «μ-λ μπροστά ή πίσω». Με άλλα λόγια, δεν γίνεται καμία αναφορά στις πιο σοβαρές περιπτώσεις του ρεύματος αυτού, ή ακόμα στην εμβέλεια, τη σημασία, τις ιδιαιτερότητές του. Περίπου σαν να μην υπήρξε.

Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι από τους βασικούς παράγοντες του μαζικότερου και σημαντικότερου μορφώματος του χώρου αυτού [ΟΜΛΕ, και ΚΚΕ (μ-λ) στη συνέχεια] δεν υπήρξε καμία σοβαρή υποστήριξη ή ανάληψη ευθύνης για το ρεύμα αυτό, ή κάποια σοβαρή εξήγηση ακόμα και για τη διάλυσή του στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρόσφατα ορισμένοι (όχι πολλοί) νέοι ερευνητές έχουν αρχίσει να μελετούν ή να έρχονται σε επαφή και να καταγράφουν σε εργασίες και βιβλία ορισμένες πλευρές που αφορούν το συγκεκριμένο ρεύμα, το οποίο έδρασε από το 1964 μέχρι το 1981. Άρα με κάποιο τρόπο έρχεται στην επιφάνεια, έστω και έτσι, μια σημαντική πλευρά της ιστορίας αυτού του οργανωμένου ρεύματος στη χώρα μας, που συνήθως αποσιωπάται.

ΙΤΑΛΙΑ Η ακροδεξιά αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στις εκλογές

Το ακροδεξιό κόμμα Αδέλφια της Ιταλίας (Fratelli d'Italia, FdI) υπό την Τζόρτζια Μελόνι αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν χθες Κυριακή στην Ιταλία, με τα «κροκοδείλια δάκρυα» για την επιστροφή του νεοφασισμού στην Ευρώπη να περισσεύουν, επιχειρώντας να κρύψουν το γεγονός ότι τόσο το κόμμα της Μελόνι, όσο και ο αποκαλούμενος «κεντροδεξιός» συνασπισμός που θα σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση, θα έχουν ως πυξίδα τους τα συμφέροντα του ιταλικού κεφαλαίου, την ώρα που ο λαός της χώρας θα ζει σε κρύα σπίτια, με απλήρωτους λογαριασμούς, δουλεύοντας σε εργασιακούς χώρους – καρμανιόλες.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα, το FdI βλέπει το ποσοστό του να απογειώνεται από το 4,3% πριν από τέσσερα χρόνια σχεδόν στο 26,4% σήμερα.

Ακολουθεί το Δημοκρατικό Κόμμα (Pd) με 19,35%, το κίνημα Πέντε Αστέρων (M5s) με 15%, η Λέγκα του Βορρά με 9%, το Forza Italia του Μπερλουσκόνι με 8,15%, το Δράση Ζωντανή Ιταλία με 7,7% και οι Πράσινοι με 3,6%.

Ιταλικό ποδόσφαιρο και ελληνικός πολιτισμός!

Του Τάσου Χατζηαναστασίου

Εκεί που ετοίμαζα σημειώσεις και υλικό για τη διδασκαλία του Β’ Αποικισμού, θυμήθηκα ότι φέτος ο Κρότωνας (Crotone), η ποδοσφαιρική ομάδα της ομώνυμης πόλης της Καλαβρίας της Ιταλίας, παίζει στην Α΄ κατηγορία. Είπα λοιπόν να δω πώς βιώνουν οι οπαδοί της ομάδας, δηλαδή τα λαϊκά στρώματα της πόλης, την ιδιαίτερη καταγωγή τους για να το αξιοποιήσω διδακτικά. Ε, λοιπόν, ενώ γνώριζα πως καμαρώνουν επειδή ανήκουν στη Μεγάλη Ελλάδα, δεν περίμενα να δω πως η κερκίδα των φανατικών (curva sud) ανεβάζει σταθερά σύμβολα και εικόνες του αρχαίου Κρότωνα! Μέχρι και το, ως είθισται, υβριστικό τραγουδάκι σε βάρος της γειτονικής, και γι’ αυτό μισητής ομάδας του Καταντζάρο, αφού πρώτα στολίζει με χυδαίες εκφράσεις τους αντιπάλους οπαδούς, καταλήγει: “Όταν οι Έλληνες αποβιβάστηκαν στην Ιταλία, ήρθαν πρώτα εδώ, ό,τι και να λέτε εσείς, εμείς είμαστε η Ιστορία”!

Στέλνω το σχετικό υλικό, με την επισήμανση ότι δεν είναι ολόκληρο αξιοποιήσιμο σε σχολική τάξη για να μην χρειαστεί να απολογούμαστε για τις ύβρεις των φανατικών! Αυτό που κρατάμε, ωστόσο, κι εγώ αξιοποιώ ως αφόρμηση είναι την περηφάνια, όχι των λογίων, όχι των μορφωμένων, αλλά του απλού λαού που την πόλη τους ίδρυσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Έτσι για να θυμόμαστε πού και πού ότι η αρχαία Ελλάδα εξακολουθεί να εμπνέει, να συγκινεί και κυρίως να αποτελεί τιμή για τους λαούς που συνδέονται ιστορικά μαζί της, ενίοτε μάλιστα και καπηλευόμενοι αυτήν την κληρονομιά μέσα από διαστρεβλώσεις και αποσιωπήσεις…

Κώστα Γεωργάκη... Είσαι η φωτεινή περίληψη του δράματος μας..

 Του Νίκου Κλειτσίκα

Ντύθηκες γαμπρός φωταγωγήθηκες σαν έθνος.

Έγινες ένα θέαμα ψυχής ξεδιπλωμένης στον ορίζοντα.

Είσαι η... φωτεινή περίληψη του δράματος μας,

τα χέρια μας προς την Ανατολή και τα χέρια μας προς τη Δύση.

Είσαι στην ίδια λαμπάδα τη μια τ’ αναστάσιμο φως

κι ο επιτάφιος θρήνος μας.

Νικηφόρος Βρεττάκος

«Η Θέα του Κόσμου»... Αυτοπυρπόληση

Στον φοιτητή που αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα το 1970

Ιταλία, Γένοβα 19 Σεπτέμβρη 1970...

Ο 22χρονος φοιτητής Κώστας Γεωργάκης διαμαρτυρήθηκε με την αυτοπυρπόλυσή του για την αμερικανοκίνητη δικτατορία στην Ελλάδα.
Στον πατέρα του άφησε το ακόλουθο γράμμα (με πιστή τήρηση σύνταξης, στίξης κι ορθογραφίας):

«Αγαπημένε μου πατέρα, σε παρακαλώ συγχώρα με χωρίς να κλάψης. Ο γυιός σου δεν είναι ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους ίσως με περισσότερο φόβο. Φίλησε το χώμα της πατρίδας για μένα. Μετά από τρία χρόνια καταπίεσης, δεν μπορώ ν’ αντέξω άλλο. Δεν θέλω εσύ να αντιμετωπίσης κανένα κίνδυνο γι αυτή μου την πράξη, αλλά δεν μπορώ ούτε να σκεφθώ ούτε να ενεργήσω αν δεν είμαι ελεύθερος. Ζήτω η Δημοκρατία, Κάτω η Τυραννία. Η πατρίδα μας που γέννησε την ελευθερία θα εξαφανίση τους τυράννους.

Συγχώρα με αν μπορείς
ο Κώστας σου»

Ιταλία - Covid- 19... "Άρρωστοι άνθρωποι θανατώθηκαν στην εντατική θεραπεία"!

Του Νίκου Κλειτσίκα

«Καλύτερα είναι μια μικρή αλήθεια, παρά ένα μεγάλο ψέμα.»

Γαλιλαίος Γαλιλέι (1564-1642)

Σχετικό: "Κορωνοϊός - Ο ιός του τρόμου"... Πάταγος στην Ιταλία από τις αποκαλύψεις!

«Ο αιρετικός είναι ιερέας της αλήθειας και της ελευθερίας, στις διάφορες εκδηλώσεις τους, στις οποίες δεν βασίζεται μόνο η δημοκρατία, αλλά και η πρόοδος. Χωρίς την ελευθερία της σκέψης, της πληροφόρησης και της κριτικής, σε μια λογική εποικοδομητικής αντιπαράθεσης, η δημοκρατία στην επιστήμη πεθαίνει και επιβεβαιώνεται μια επικίνδυνη ενιαία σκέψη, που όχι μόνο δεν φέρνει πρόοδο και δεν εγγυάται το δημόσιο συμφέρον, αλλά κινδυνεύει να λειτουργήσει σε μη αποδεκτά ιδιωτικά συμφέροντα.
Σ' αυτήν τη λογική, για να δώσει συγκεκριμένη εφαρμογή σε αυτές τις αξίες, ο Αιρετικός προσφέρεται ως πίνακας απήχησης για κρυφές αλήθειες, σκέψεις και απόψεις που λογοκρίνονται. Με μια Εναλλακτική Επικοινωνία, απέναντι σ' αυτή που εξυπηρετεί προκαταλήψεις, κομματικές και, εν πάση περιπτώσει, ιδιωτικά συμφέροντα, εις βάρος των συμφερόντων της κοινωνίας... [...].
"Δίνουμε φωνή σ' όποιον φωνή δεν έχει" για την προστασία της ελευθερίας της σκέψης, για πραγματική και λειτουργική πρόοδο υπέρ των συμφερόντων της κοινωνίας. [...]»
Έτσι γεννήθηκε ο "Αιρετικός".
Η καταγγελία-προσφυγή στα ιταλικά κι ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον της κυβέρνησης: "Άρρωστοι άνθρωποι θανατώθηκαν στην εντατική θεραπεία"!

Η κυβέρνηση έτοιμη να παραχωρήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Τουρκία

Της Κύρας Αδάμ

Η επιζήμια συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία, το φιάσκο στην Αίγυπτο και οι «εκκλήσεις» προς την Άγκυρα

Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη:

• Αφού αρχικώς υποτίμησε την τουρκολυβική συμφωνία για την ΑΟΖ, (σ.σ. αν και είχε πλαγίως ενημερωθεί πέρσι από τον ίδιο τον Ερντογάν),
• επένδυσε διπλωματικώς σε λάθος άλογο (τον στρατηγό Χαφτάρ) και
• δεν τόλμησε, ενώ είχε το νόμιμο δικαίωμα για 40 ημέρες, να καταγγείλει τη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας στον ΟΗΕ ως παράνομη (αφού προηγουμένως όμως η Αθήνα θα είχε επισήμως καταθέσει στον ΟΗΕ τις συντεταγμένες της ελληνικής ΑΟΖ, πράγμα που δεν έχει κάνει με αποτέλεσμα να μιλάμε για μια ελληνική ΑΟΖ- φάντασμα),

επέλεξε «να κυκλώσει» την Τουρκία οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία και προσπαθώντας να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Όλος ο κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει το «παιχνίδι» του Γκέιτς! Προσπάθησαν να σταματήσουν ομιλία εναντίον του στην ιταλική Βουλή (video)

H Sara Cunial είναι βουλευτής του Ιταλικού Κοινοβουλίου. Εξελέγη το 2018 στην Βουλή των Αντιπροσώπων με το Κίνημα 5 Αστέρων του Πέπε Γκρίλο.

Έδωσε μία συγκλονιστική ομιλία στην Ιταλική Βουλή, η οποία ξεσήκωσε αντιδράσεις από μέλη του Κοινοβουλίου, τα οποία δυσκολεύονταν να ακούσουν.

Στο στόχαστρο της βουλευτίνας βρέθηκε κυρίως ο Bill Gates και τα μέτρα περιορισμού λόγω κορωνοϊού, τα οποία, όπως είπε ως στόχο έχουν «τον απόλυτο έλεγχο».

Μεταξύ άλλων δήλωσε:

Vittorio Sgarbi Ιταλός βουλευτής τους βγάζει ψεύτες

Πριν 83 χρόνια έφυγε ο Antonio Gramsci, που διαστρεβλώνει μέχρι σήμερα η υποταγμένη ιμπεριαλιστική "αριστερά"...

Του Νίκου Κλειτσίκα   

Η Αριστερά δεν αρκεί να επικαλείται την αρετή,

οφείλει να είναι ενάρετη η ίδια•

δεν αρκεί να στηλιτεύει το κακό,

πρέπει η ίδια να το τιμωρεί παραδειγματικά...

Ήταν 04:10 το πρωί 27 Απρίλη 1937, όταν ο Antonio Gramsci σταμάτησε να αναπνέει. Το τέταρτο από τα επτά παιδιά του Francesco Gramsci και της Giuseppina Marcias, ο Αντόνιο -Νίνο, όπως τον έλεγαν στην οικογένεια- γεννήθηκε στην Ales, στην επαρχία του Κάλιαρι της Σαρδηνίας, στις 22 Ιανουαρίου 1891.
«Πάντα τον φρόντιζα [...] προσπαθώντας να μπορέσει ν' αποκαταστήσει τεχνητά την αναπνοή του όταν φαινόταν πως ήθελε να σταματήσει. Αλλά μετά ήρθε μια τελευταία θορυβώδης ανάσα κι η σιωπή ήρθε χωρίς θεραπεία»... σημειώνει η Tatiana Schucht -κουνιάδα του Gramsci- στις 12 Μάη 1937, στην επιστολή της προς τον Piero Sraffa {παγκοσμίου φήμης Ιταλός οικονομολόγος, προσωπικός φίλος του Gramsci και του Keynes, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου προσκλήθηκε για να μην συλληφθεί από τους φασίστες το Μάη του 1927 κι έμεινε εκεί για πάντα, λίγο πριν την έκδοση του φασιστικού "νόμου για την υπεράσπιση του κράτους"}.
Σ' αυτή την επιστολή της η Τατιάνα, ή οποία στάθηκε δίπλα στον Αντόνιο σ' όλη τη διάρκεια της φυλάκισής του, που ξεκίνησε στις 8 Νοέμβρη 1926, περιγράφει πως η αγωνία ξεκίνησε το βράδυ της 25 Απρίλη, λίγες ώρες αφότου ο κρατούμενος-φυλακισμένος στην κλινική της Ρώμης "Quisisana", πήρε την είδηση ότι "μετά τη στιγμή της υπό όρους κράτηση, όλα τα μέτρα ασφαλείας τέθηκαν σε αναστολή".

"Ο Covid-19 πεθαίνει σε 48 ώρες"! Κι όμως αυτά λέει καθηγητής χωρίς εισαγωγικά και πλέον 0 νεκροί στη Νάπολη!

Η συνέντευξη που έδωσε ο διεθνούς φήμης καθηγητής Giulio Tarro, εξέπληξε τους πάντες. Εάν όντως είναι έτσι -και το όντως τοποθετείται για τους τύπους εφ’ όσον οι τίτλοι του καθηγητή δεν το δικαιολογούν-, τότε η απειλή από τον Covid-19 αποτελεί παρελθόν.                                                 

«Πάμε! Υπάρχει θεραπεία. Μπορείς να τον σκοτώσεις σε 48 ώρες. Υπάρχει θεραπεία και λειτουργεί, σε σύντομο χρονικό διάστημα».

Ο ναπολιτάνος καθηγητής Giulio Tarro, μαθητής του μεγάλου Albert Sabin, ο εφευρέτης του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας, ήταν αρκετές φορές υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής.

Του απονεμήθηκε το βραβείο του ιολόγου της χρονιάς από τη Διεθνή Ένωση των καλύτερων επαγγελματιών στον κόσμο τον Δεκέμβριο του 2018.

Είναι πρόεδρος της Επιτροπής για τη βιοτεχνολογία της ιόσφαιρας WABT που δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα της UNESCO και συγγραφέας πολλών ερευνών σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Την ημέρα του βραβείου, μία από τις φωτογραφίες του τοποθετήθηκε στην Time Square της Νέας Υόρκης, αλλά στις ιταλικές εφημερίδες δεν γράφτηκε ούτε μονόστηλο.  

Ο καθηγητής έχει επανειλημμένα επικρίνει τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τους ισχυρισμούς των εμπειρογνωμόνων για τη διαχείριση της πανδημίας του Covid-19. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν εκλήθη σε καμία από τις δεκάδες ιταλικές ομάδες για την αντιμετώπιση της ασθένειας.  

Η ιταλική μαφία σε ρόλο ευεργέτη

Της Θέας Μανούρα

Κερδίζει υποστήριξη διανέμοντας τρόφιμα σε ανθρώπους με μηδενικούς πόρους

Σάλος προκλήθηκε από δημοσίευμα της γερμανικής συντηρητικής εφημερίδας «Die Welt», η οποία έγραψε πως η ευρωπαϊκή βοήθεια που συμφωνήθηκε στο τελευταίο Eurogroup αναφορικά με την εξέλιξη της υγειονομική κρίσης του κορωνοϊού θα καταλήξει στην ιταλική μαφία.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ρεπορτάζ του βρετανικού «Guardian» σύμφωνα με το οποίο η ιταλική μαφία, εκμεταλλευόμενη την κρίση της πανδημίας, κερδίζει μέρα με τη μέρα την υποστήριξη των πολιτών μοιράζοντας δωρεάν τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες που βρίσκονται σε καραντίνα με μηδενικούς πλέον πόρους.

Το ρεπορτάζ του «Guardian» έρχεται μετά τους φόβους της ιταλικής κυβέρνησης πως το οργανωμένο έγκλημα, στο οικονομικό σκηνικό που θα διαμορφωθεί μετά το τέλος της πανδημίας, ενδεχομένως θα μετατρέψει επιχειρήσεις σε «βιτρίνες» παράνομων δραστηριοτήτων.

Γιατί δεν τους χαιρετάμε εμείς και Ιταλία; Όπως έκανε και Βρετανία

Του Κώστα Παπουλή

Στο τελευταίο Eurogroup, και οι  τελευταίες μάσκες έπεσαν, το ευρώ είναι γυμνό και πλέον τίθεται πάλι ανοικτά το ερώτημα, γιατί μένουν χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία στην ευρωζώνη;  ή και στην Ε.Ε;  Ουσιαστικά η απόφαση του Eurogroup, λέει, «πάρτε κάποιο δάνειο, αυστηρά για υγειονομικούς σκοπούς» (και εδώ υπάρχει, σχετική αοριστία τι ακριβώς σημαίνει αυτό) «και μόνο όσο διαρκεί η κρίση. Αλλά το δάνειο είναι δάνειο.»  Δεν υπάρχει κάποια βοήθεια, ή αλληλεγγύη από το κέντρο προς την περιφέρεια. Κι αν οι Ιταλοί, ή η Ελλάδα ή οι  υπόλοιποι, θελήσουν να χρηματοδοτήσουν τη ζημιά στην οικονομία τους από το lockdown που επέβαλε ο κορωνοϊός; Πολύ απλά θα πάρουν πιστωτική γραμμή από τον ESM, αλλά με τους προβλεπόμενους όρους,  δηλαδή μνημόνιο. Τα άλλα είναι σάλτσες και μάλιστα ξινές.

Ο ιός ρίχνει τις μάσκες – Οι ευρωπαϊκές ελίτ σκάβουν τον λάκκο τους

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Γίνεται όλο και δυσκολότερο να ξεχωρίσεις ποιο είναι το χειρότερο, η ραγδαία εξάπλωση του ιού ή το ηφαίστειο της ανεργίας. Η θνησιμότητα του παραμένει χαμηλή, αλλά η διάδοση της ασθένειας είναι πρωτοφανής και προκαλεί πανικό, με τη συμβολή και των ΜΜΕ. Η ελπίδα να βρεθεί σύντομα εμβόλιο ή θεραπεία παραμένει αμφίβολη. Προβάλλει στον ορίζοντα η πιθανότητα να κλονιστεί συθέμελα η ΕΕ, ακόμα και να διαλυθεί, με ευθύνη της Γερμανίας.

Για πρώτη φορά διαφαίνονται καλές πιθανότητες συμμαχίας ομάδας κρατών εναντίον του Βερολίνου και των συμμάχων του. Το ερώτημα είναι ως ποιο σημείο θα τολμήσουν να αντισταθούν στη Γερμανία, μιας και φαίνεται πως ο Μακρόν αποσύρει την απαίτηση του για ευρωομόλογο. Την ένταση της διαμάχης αποκάλυψε ο Σαλβίνι, πρώην υπουργός, ηγέτης της Λέγκας και πιθανότερος νικητής των προσεχών ιταλικών εκλογών. «Η ΕΕ είναι φωλιά φιδιών και τσακαλιών» δήλωσε εν ονόματι μιας Ιταλίας που Βρυξέλλες και Βερολίνο εγκατέλειψαν στο έλεος του κορονοϊού.

Το πιο σημαντικό στις εξελίξεις, στα κοινωνικά-πολιτικά και όχι στα ιατρικά δεδομένα, είναι η παρέμβαση του κόσμου. Η οργή του κόσμου, για παράδειγμα στην Ιταλία, υποχρεώνει τις κυβερνήσεις, από την Αθήνα έως τις ΗΠΑ, να εγκαταλείψουν τις νεοφιλελεύθερες αγκυλώσεις και να αγνοήσουν τις απειλές για συνεργασία με τον ρωσικό ή κινεζικό "εχθρό". Αντιθέτως, μόλις η Ρώμη ζήτησε βοήθεια από Κίνα, Ρωσία και Κούβα, έσπευσε και ο Τραμπ να τείνει χείρα βοηθείας. Η Κίνα, λένε στη Δύση, κρύβει τους νεκρούς από τον κορονοϊό. Ίσως. Αλλά, δυστυχώς, και ο Δυτικός Κόσμος έχει πει πολλά και αποδεδειγμένα ψέματα.

Δεν υπολογίζετε σωστά τον πραγματικό αριθμό των θυμάτων

Ο Βάλτερ Ριτσιάρντι καθηγητής Πανεπιστημίου στη δημόσια υγεία και πρώην ελεγκτής του ιταλικού ΕΣΥ (2011) προσεγγίζει την κατάσταση που επικρατεί στην Ιταλία με την επιδημία του κορωνοϊού με έναν τρόπο που αιφνιδιάζει ενδεχομένως δε, να χαρακτηρίζεται και ως αιρετικός. Ο καθηγητής υποστηρίζει πως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τη μεθοδολογία που ακολουθείται στην καταμέτρηση των θυμάτων της πανδημίας του κορωνοϊού. 

Θεωρεί δηλαδή, πως μόνο το 12% του συνόλου των καταγεγραμμένων νεκρών οφείλεται εξ ολοκλήρου στον κορωνοϊό ενώ το 88% των προσβληθέντων ατόμων που κατέληξαν απεβίωσαν λόγω σοβαρού υποκείμενου νοσήματος ή σε ορισμένες περιπτώσεις λόγω πλέον του ενός υποκείμενου νοσήματος από το οποίο υπέφεραν αυτά τα άτομα ταυτόχρονα.

Για πρώτη φορά στη Δυτική Ευρώπη οι "Άγιοι" της Αλληλεγγύης και του Ανθρωπισμού"!

Του Νίκου Κλειτσίκα

Οι Ελεύθεροι του κόσμου υποκλίνονται

στα παιδιά του Τσε και του Φιδέλ

στα ιδεώδη της Κουβανέζικης Επανάστασης

Σε περίπου μία ώρα προσγειώνονται στο αεροδρόμιο Μαλπένσα του Μιλάνο και θα μεταβούν στην Κρέμα, την πόλη της Λομβαρδίας στη βόρεια Ιταλία, όπου είναι το επίκεντρο του φονικού κορωνοϊού.
Στην αποστολή συμμετέχουν 37 γιατροί και 15 νοσηλευτές, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι έχουν δώσει μάχες σε μήκη και πλάτη της γης για να σώζουν Ανθρώπινες ζωές. Έχουν πολεμήσει τον Εμπολά στην Αφρική και τη Βραζιλία.
Τη μεταφορά πραγματοποιεί η πρώην εθνική ιταλική αεροπορική εταιρία "Alitalia" (με τις πολιτικές της "μεγάλης δημοκρατικής ευρωπαϊκής οικογένειας" για λιγότερο κράτος, όπως ιδιωτική Υγεία-περίθαλψη, ιδιωτική Παιδεία-σχολεία, ιδιωτικοί αυτοκινητόδρομοι, ιδιωτικά αεροδρόμια, λιμάνια κ.λ.π., είχε την ίδια τύχη με τη δική μας "Ολυμπιακή"), μετά από παράκληση του Ιταλού πρωθυπουργού και του... υπουργού πολιτικής προστασίας της Ιταλίας.

«Ψάχνοντας ένα κέρμα στο σκοτάδι»

Η πίεση των βιομηχάνων της Ιταλίας προς την κυβέρνηση διατήρησε ανοιχτά τα εργοστάσια ενώ ο κορωνοϊός «θέριζε» τη γειτονική χώρα

Του Νίκου Καψάλη

Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο με τον τύπο που μέσα στη νύχτα έχει σκύψει και ψάχνει δίπλα σε μία λάμπα φωτισμού στο δρόμο. Όταν ένας περαστικός τον ρώτησε αν έχει χάσει τίποτα, εκείνος του απάντησε πως έχασε ένα κέρμα μερικά μέτρα πιο κάτω αλλά επειδή εκεί είναι σκοτεινά το ψάχνει στο φως.

Κάπως έτσι μοιάζει και όλη αυτή η πρωτόγνωρη κατάσταση που ζούμε. Και είναι και ακόμα πιο σκληρή όταν διακυβεύονται ζωές ανθρώπων.

Ο αριθμός των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων είναι μία πραγματικότητα, όπως και ο αριθμός εκείνων που νοσηλεύονται και βεβαίως των ανθρώπων που έχασαν τη μάχη. Ανάμεσα σε αυτά όμως τα τρία μεγέθη που αλλάζουν ώρα με την ώρα, το πρώτο δεν μπορεί να είναι ακριβές. Από τη μία πολλοί έχουν ήδη νοσήσει χωρίς να δώσουν συμπτώματα ικανά να τους οδηγήσουν σε έλεγχο και από την άλλη, τα συστήματα υγείας έχουν διαφορετική διαδικασία εξέτασης αλλά και αντικειμενικές δυνατότητες αναφορικά με την ημερήσια εξέταση δειγμάτων. Η συζήτηση όπως είναι φυσικό, περιστρέφεται γύρω από τη δυνατότητα νοσηλείας, του αριθμού κλινών και της στελέχωσης των μονάδων υγείας, ενώ η ικανότητα κάθε χώρας να ταυτοποιήσει τα κρούσματα περνά σε δεύτερη μοίρα.

Covid-19. «Πρέπει να πολλαπλασιάσουμε τον έλεγχο επιχρισμάτων. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να περιοριστεί η επιδημία "

Η Susanna Esposito, καθηγήτρια Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Πάρμας: "Ο ΠΟΥ έχει υποτιμήσει το βάρος των ασυμπτωματικών φορέων στην εξάπλωση του ιού"

Της Silvia Turin

Από πολλές πλευρές υπάρχει προτροπή προς την κυβέρνηση και τις υγειονομικές αρχές, να αυξήσουν μαζικά τον αριθμό των ελέγχων με λήψη επιχρισμάτων, που εκτελούνται στην Ιταλία, ακόμη και να διευρύνουν τον έλεγχο, σε ολόκληρο τον πληθυσμό και να προτείνουν ορισμένες μεθοδολογίες που ακολουθούνται σε άλλες χώρες. Για παράδειγμα, πρώτη είναι η Νότια Κορέα.

Υπέρ της στοχευμένης διεύρυνσης των ελέγχων, τάσσεται η Susanna Esposito, Πρόεδρος της WAidid (Παγκόσμια Ένωση Λοιμωδών Νοσημάτων και Ανοσολογικών Διαταραχών) και Καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Πάρμας: «Το έχω πει εδώ και εβδομάδες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει κάνει ένα μεγάλο σφάλμα στα ταμπόν, έχει υποτιμήσει την βαρύτητα στη διάδοση της νόσου, των ασυμπτωματικών φορέων. Τώρα λέει να πραγματοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες δοκιμασίες ελέγχου, αλλά το είπε πρόσφατα. Όπου υπάρχει επιδημική διάδοση, είναι σημαντικό ο έλεγχος με λήψη επιχρίσματος με στυλεό, να εκτελείται σε όλα τα άτομα με ήπια συμπτώματα και αυτό δεν γίνεται στη χώρα μας σήμερα."

Πώς οι Ιταλοί πληρώνουν τα σπασμένα των globalized fashionistas

Του Σωτήρη Καμενόπουλου

Η "διαχείριση κρίσεων" ορίζεται ως η μεθοδολογία εκείνη που περιλαμβάνει συγκεκριμένο σχέδιο, οργάνωση, καθοδήγηση και έλεγχο κατά τη σημαντική περίοδο ακριβώς πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά από μία καταστροφή. Στόχος είναι να ελαχιστοποιηθούν οι τυχόν απώλειες των πόρων ενός οργανισμού ή επιχείρησης ή κράτους από αυτή την καταστροφή. Σημαντικό είναι ότι οι συγκεκριμένοι πόροι θεωρούνται άκρως απαραίτητοι για την πλήρη επανόρθωση του οργανισμού αυτού.

Η διαχείριση κρίσεων περιλαμβάνει την αναγνώριση κινδύνων, την εκτίμηση κινδύνων, την κατάστρωση σχεδίου, την άμεση δράση, την "ανάρρωση" και τον έλεγχο του σχεδίου. Οι δύο πρώτες φάσεις για να καταστεί μία κρίση διαχειρίσιμη είναι η αναγνώριση και η εκτίμηση των κινδύνων.

Σε αυτές τις δύο πρώτες φάσεις ίσως η Ιταλία απέτυχε όσον αφορά την κρίση του κορονοϊού. Θα αναρωτηθούν οι αναγνώστες: μα καλά, εδώ κοντεύει να κλείσει η Ελλάδα, με την Ιταλία θα ασχολούμαστε; Εξηγώ: εάν οι παρακάτω "αιρετικές" υποθέσεις για τη γενεσιουργό αιτία εξάπλωσης του κορονοϊού στην Ιταλία αληθεύουν, τότε ίσως βγουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα για την αντιμετώπιση πιθανών μελλοντικών κρίσεων. Ίσως αποτελέσουν μάθημα για τη δημόσια διοίκηση αλλά και για την εταιρική ευθύνη στον ιδιωτικό τομέα