Επίκαιρες σκέψεις του Η. Ηλιού για τη μετανάστευση

Ηλίας Ηλίου: 

Η άποψή μου, απόλυτη και απερίφραστη, είναι πως δεν μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη συμφορά για τον τόπο από τη μετανάστευση. Πλεονεκτήματα από τη μετανάστευση δεν υπάρχουν. Όσα, αντίθετα, προβάλλονται, δεν είναι παρά μια προσπάθεια της πολιτικής και οικονομικής ηγεσίας να δικαιολογηθεί για τις ευθύνες της σε πράξεις και παραλείψεις που εξωθούν το ζωντανό και πολυτιμότερο κεφάλαιο της χώρας έξω από τα σύνορα… Από άποψη ποιότητας, η μετανάστευση αποδεκατίζει το έθνος από τις ακμαιότερες ηλικίες (από το 1959-1964 έφυγαν άνω των 300 χιλ. νέοι ηλικίας 18-30 ετών, πάνω σε σύνολο 430 χιλ. μεταναστών). Είναι ακόμα βεβαιωμένο ότι οι πιο δραστήριοι, ανήσυχοι και ευεργετικοί ανάμεσα στα στρώματα του πληθυσμού, που βρίσκονται κάτω από τις ίδιες ανάγκες, είναι κείνοι που κατά προτεραιότητα και υψηλότερο ποσοστό μεταναστεύουν. Τελικά η μετανάστευση παρόμοιου ύψους με τη σύγχρονη ελληνική οδηγεί σε γεροντική σύνθεση του πληθυσμού, ερήμωση περιοχών, πτώση της γεννητικότητας (ανάμεσα 1840 και 1914 η Ιρλανδία έχασε το μισό πληθυσμό της. Ακόμα δεν μπόρεσε να συνέλθει).

Για το καίριο ζήτημα των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Να θυμίσω κατ’ αρχήν, σε όσους τυχόν δεν το αντιλήφθηκαν, ότι η Διάσκεψη της Γενεύης όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά δεν προβλέπεται να τελειώσει παρά μόνον αν επέλθει συμφωνία, με δική μας μάλιστα πρωτοβουλία αυτό. Είναι open ended, διαρκής θεσμός, όπως η Ιερά Εξέταση, και θα παραμείνει ως Δαμόκλειος Σπάθη πάνω από το κεφάλι του ελληνικού λαού μέχρι, είτε να κόψει το κεφάλι του κυπριακού κράτους, είτε να αποφασίσει κάποιος να τη διακόψει.

Η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι προσέρχονται στη Γενεύη ανυποχώρητες στο θέμα των εγγυήσεων και ξένων στρατευμάτων στην Κύπρο.

Αυτό δεν είναι ασφαλώς το μόνο κρίσιμο θέμα – διότι δεν αρκεί να φύγουν τα στρατεύματα, πρέπει να μας προκύψει στο τέλος και κάποιας μορφής κράτος στο νησί, όχι μπάχαλο. Είναι όμως ένα από τα κρισιμότερα.

Αν αυτό όντως προκύψει ο γράφων θα είναι ο πρώτος που θα χαιρετίσει αμφότερες τις κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης κριτικής ή διαφωνίας.

Εν τούτοις, δις εξ αμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, πόσο μάλλον πολλάκις εξ αμαρτείν.

Ας μην πατήσουμε την πεπονόφλουδα

Του Χρῖστου Δάλκου

«Δέν ἄφησαν πεπονόφλουδα πού τούς πετοῦσε ἡ ντόπια ἤ ἡ ξένη ἀντίδραση πού νά μήν τήν πατήσουν.» 

Ἠλίας Ἠλιοῦ

Τά ἡγετικά στελέχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ δέν χάνουν εὐκαιρία νά μήν ἀναφερθοῦν στήν γνωστή ρήση τοῦ Ἠλία Ἠλιοῦ «θά τούς ταράξουμε στή νομιμότητα». Καιρός εἶναι νά ἀνατρέξουν καί σέ μιά ἄλλη, λιγώτερο γνωστή ἴσως, ἀλλά ἐξόχως ἐπίκαιρη ρήση πού μέμφεται τήν μικρόνοια τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ἀριστερᾶς: «Δέν ἄφησαν πεπονόφλουδα πού τούς πετοῦσε ἡ ντόπια ἤ ἡ ξένη ἀντίδραση πού νά μήν τήν πατήσουν.»
Ὑπάρχει σήμερα μιά τέτοια πεπονόφλουδα πού ἔχει πεταχτῆ ἀπό τούς δανειστές καί τά κοράκια τοῦ διεθνοῦς χρηματιστικοῦ κεφαλαίου, σέ ἀγαστή σύμπνοια μέ τίς νεοαποικιοκρατικές ἰμπεριαλιστικές δυνάμεις, πού μυρίστηκαν ψητό κι ἑτοιμάζονται γιά μιά ἄνευ ὁρίων καί ὅρων ληστρική ἐπιδρομή πάνω στό σῶμα τῆς ταλαίπωρης πατρίδας μας;