«Η περιουσία μου έχει αίμα και οστά. Και δεν πουλιέται. Τις επιτυχίες τις γιορτάζω με αλκοόλ».
«ΜΟΙΡΑΖΩ ΜΕΤΡΗΤΑ» ΛΕΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΤΟ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΦΥΛΛΑΔΙΑ στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου. Δε μου αρέσει να βρίσκω χαρτιά στο παρμπρίζ. Συνήθως είναι ροζ και μου ζητάνε να πληρώσω το τάδε ή το δείνα ποσό εντός 10 ημερών. Πώς να τους εξηγήσω πως παρκάρω παντού στο κέντρο, γιατί ιδεολογικά δε δέχομαι τον όρο «μόνιμος κάτοικος» για κάποιον εν ζωή; Τι να τους εξηγώ.Συνήθως παίρνω το ροζ χαρτί και το βάζω στο φάκελο που λέει «χρέη» και που όταν θα μεγαλώσω πολύ, θα τον κάψω.
ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΡΟΖ ΧΑΡΤΙΑ ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ.Διαφημιστικά φυλλάδια είναι. Το ένα διατείνεται πως μοιράζει μετρητά και το δεύτερο πως αγοράζει τα χρυσαφικά μας και μας δίνει μετρητά. Ναι, θέλω μετρητά. Φυσικά και θέλω αμέτρητα μετρητά, και παίρνω για πρώτη φορά τα διαφημιστικά στα σοβαρά, κυρίως επειδή ακόμη δεν έχω πιει καφέ, και η ζωή μου έχει αποδείξει πως αυτό ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να το κάνω.
ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΡΟΖ ΧΑΡΤΙΑ ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ.Διαφημιστικά φυλλάδια είναι. Το ένα διατείνεται πως μοιράζει μετρητά και το δεύτερο πως αγοράζει τα χρυσαφικά μας και μας δίνει μετρητά. Ναι, θέλω μετρητά. Φυσικά και θέλω αμέτρητα μετρητά, και παίρνω για πρώτη φορά τα διαφημιστικά στα σοβαρά, κυρίως επειδή ακόμη δεν έχω πιει καφέ, και η ζωή μου έχει αποδείξει πως αυτό ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να το κάνω.
