Την περίοδο της ελληνικής κρίσης δεν υπήρχαν Γερμανοί «φιλέλληνες» και «ανθέλληνες». Υπήρχαν μόνο Γερμανοί που σκέφτονταν γερμανικά, κατά την αντίληψη των οποίων η χώρα μας έπρεπε να τιμωρηθεί

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ενός εκδοτικού οίκου να διαφημίσει τη πραμάτεια του και μιας εφημερίδας να εκμεταλλευθεί επικοινωνιακά το γεγονός. Μόνο που η προχθεσινή, τάχα μου, «δημοσιογραφική ανάκριση» της κυρίας Μέρκελ, μέσα στην κατάμεστη από οπαδούς της (;) Λυρική Σκηνή, κατέληξε σε ένα χαμηλής αισθητικής πλυντήριο εντυπώσεων για τον ρόλο της στην κρίση του 2015. 

Ένα πλυντήριο που δουλεύει με εκκωφαντικό θόρυβο μέρες τώρα, πλαστογραφώντας τα γεγονότα γύρω από το περιβόητο δημοψήφισμα για το ευρώ και ρίχνοντας όλο το βάρος για τον ωμό εκβιασμό εις βάρος της Ελλάδας στον μακαρίτη τον Σόιμπλε, ο οποίος, από εκεί που είναι, μάλλον δυσκολεύεται να απαντήσει.

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, βέβαια, τα πράγματα δεν χωρούν ούτε παρερμηνείες ούτε εξωραϊσμούς ούτε απαλλαγή από ευθύνες. Την περίοδο της ελληνικής κρίσης δεν υπήρχαν Γερμανοί «φιλέλληνες» και «ανθέλληνες». Υπήρχαν μόνο Γερμανοί που σκέφτονταν γερμανικά, κατά την αντίληψη των οποίων η χώρα μας έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά, όπως τιμωρήθηκε η «αχάριστη» Ελλάδα του ’40 επειδή δεν υποδέχτηκε τους Γερμανούς ναζί με ροδοπέταλα.

Η επιχείρηση εξαγνισμού της πρώην καγκελαρίου, που δύο χρόνια πριν από την ελληνική κρίση του 2015 δήμευσε -στο πλαίσιο μιας άλλης τιμωρίας- τα χρήματα ανυποψίαστων Κύπριων καταθετών, είναι τόσο προκλητική, ώστε έχω την πεποίθηση πως θα αναγκάσει άλλους πρωταγωνιστές εκείνων των στιγμών να μιλήσουν για τον πραγματικό ρόλο της. Περιμένετε και θα δείτε… 

Το ερώτημα, όμως, που ανακύπτει αφορά περισσότερο τον ρόλο των εγχώριων κέντρων που επιδιώκουν να την ξεπλύνουν, παρότι η ίδια δεν βοήθησε ούτε χθες τον εαυτό της ώστε να καταστεί συμπαθέστερη στην πλειονότητα των Ελλήνων. Αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη για τα πεπραγμένα της και με αναισθησία παχύδερμου ειρωνεύτηκε κατάμουτρα το ακροατήριό της, εκφράζοντας σε αποικιοκρατικό ύφος την απορία για το πώς οι ταλαίπωροι Έλληνες τα έβγαζαν πέρα με τα 60 ευρώ την ημέρα που έδιναν τα ΑΤΜ των τραπεζών, έπειτα από τη διακοπή της παροχής ρευστότητας που διατάχθηκε υπό τις ευλογίες της! Παρ’ όλα αυτά, η Μέρκελ χειροκροτήθηκε θερμά προχθές και από τους συνδρομητές της «Καθημερινής» και από ορισμένους πολιτικούς που κάθονταν στην πρώτη γραμμή της αίθουσας, φέρνοντας στον νου κάποιους συναδέλφους τους, της προκατοχικής περιόδου, οι οποίοι προσπαθούσαν να πείσουν τον Μεταξά να συνθηκολογήσει με το Βερολίνο γιατί… «οι Γερμανοί είναι φίλοι μας»

Δυστυχώς συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις του Δ΄ Ράιχ

Του Θανάση Πετράκου

Στη φετινή επέτειο των 80 χρόνων από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη της 8ης και 9ης Μαΐου του 1945, εκδηλώθηκε με μεγάλη ένταση μια ποιοτικά αναβαθμισμένη επιχείρηση από την γκρίζα ηγεσία της Ε.Ε. τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, των χωρών του ΝΑΤΟ και τα συστημικά ΜΜΕ  να διαστρεβλώσουν την ιστορία και να αποκρύψουν την αλήθεια ότι ήταν καταλυτικός ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης και του Κόκκινου στρατού στην ήττα του Φασισμού και του Ναζισμού.

Βέβαια η επιχείρηση  υποβάθμισης του ρόλου της  Σοβιετικής Ένωσης στην ήττα του Ναζισμού και διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας έχει ξεκινήσει από τη δεκαετία του ‘80 με προεξάρχουσα στο ρόλο της διαστρέβλωσης της ιστορικής μνήμης  την Ε.Ε. η οποία από το 1985 ακόμα προσπάθησε να διαγράψει την 9η Μάη ως μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης, καθιερώνοντας στη θέση της τη λεγόμενη  «Ημέρα της Ευρώπης».

Όμως στη φετινή επέτειο είδαμε με πιο μεγάλη ένταση την επιχείρηση διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας και εξοργιστικές απαγορεύσεις που αποτελούν ουσιαστικά ιστορική ύβρι.

Η ηγεσία της Ε.Ε. εξέδωσε απαγόρευση στους εκλεγμένους ηγέτες των κρατών μελών αλλά και των υπό ένταξη χωρών να μην πάνε στη Μόσχα για τους γιορτασμούς των 80 χρόνων από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη. Στην παράνομη αυτή απαγόρευση όπως είναι γνωστό δεν υπάκουσαν οι ηγέτες της Σλοβακίας και της Σερβίας οι οποίοι πήγαν στη Μόσχα.

Η Γερμανία ξαναγράφει την Ιστορία – Θα ξεχάσουμε τα ναζιστικά εγκλήματα;

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Τον περασμένο Ιούνιο βρέθηκα στο Δίστομο σε μια συνάντηση ιστορικών και εκπροσώπων μουσείων και μνημείων διατήρησης της μνήμης που οργάνωσε ο εκεί Δήμος με αφορμή τα 80 χρόνια από την εκτέλεση των κατοίκων της μικρής πόλης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Ευθύς εξ αρχής αιφνιδιάστηκα από τον χαρακτηρισμό του γεγονότος ως “τραύμα”.

Τον όρο αυτό δεν τον χρησιμοποίησε κανείς σχεδόν από τους μετέχοντες στη συνάντηση ιστορικούς. Αντίθετα ο όρος αυτός επιστρατευόταν για να αποδοθεί το γεγονός από όλους τους εκπροσώπους των μουσείων, ή των παρεμφερών ιδρυμάτων “διατήρησης της μνήμης”. Υπενθυμίζω ότι στις 10 Ιουνίου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα κατέστρεψαν την κωμόπολη και εκτέλεσαν εν ψυχρώ 228 κατοίκους της. Μέσα στους εκτελεσμένους περιλαμβάνονταν 117 γυναίκες και 53 παιδιά ηλικίας μικρότερης των 16 χρόνων. Οι λεπτομέρειες της σφαγής, σε φωτογραφίες ή μαρτυρίες επιζησάντων, προκαλούν αποτροπιασμό.

Η πράξη αυτή έχει περάσει στην ιστορία ως έγκλημα πολέμου και –μέχρι  πρόσφατα τουλάχιστον– αποδιδόταν ως “Ολοκαύτωμα”, ως “σφαγή” ή πιο απλά ως “έγκλημα”. Και οι τρεις αυτές έννοιες καθόριζαν το στίγμα του συμβάντος με τον πλέον απόλυτο και ουσιαστικό τρόπο. Αυτούς τους ορισμούς έρχεται να αντικαταστήσει ο όρος “τραύμα”. Πριν από μερικά χρόνια –όχι πολλά– ο ορισμός των γερμανικών εγκλημάτων πολέμου σαν “τραύμα” θα ήταν ακατανόητος και θα προκαλούσε κύματα αντιδράσεων από τους άμεσα ενδιαφερόμενους αρχικά – τους απογόνους των θυμάτων. Θα θεωρούνταν δε πιθανότατα ως ύβρις για τον μαρτυρικό λαό μας.

 

Φαίνεται πως πλέον οι ευαισθησίες έχουν αλλοιωθεί και το περιεχόμενο των λέξεων έχει αλλάξει. Το σημείο τομής μπορεί να προσδιοριστεί στην ενεργή παρέμβαση της γερμανικής πρεσβείας και των συμπορευόμενων με αυτήν ιδρυμάτων “αποκατάστασης” του γερμανικού κύρους – ανεξάρτητα εποχής και ιστορίας.

Ανακοίνωση για το ΟΧΙ, το έπος του ’40 και της εθνικής αντίστασης και την επίσκεψη του προέδρου της Γερμανίας στην Ελλάδα

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

«Γεια σου, ήρωα στρατέ, γεια σου λαέ πατριώτη, που ενώ στην άκρη σ’ είχαν φέρει του γκρεμού, στερεώθηκες στη γη και τίναξες την πρώτη κλωτσιά του απάνθρωπου, υπερόπτη Φασισμού».

(Απόσπασμα από το ποίημα «28 Οκτωβρίου» του Γιώργου Κοτζιούλα).

Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 αποτελεί ένα κορυφαίο ορόσημο της σύγχρονης Ιστορίας καθώς συμβολίζει την έναρξη του ανυποχώρητου Αγώνα της Πατρίδας και του Λαού μας ενάντια στον ναζισμό-φασισμό, σε μία περίοδο που ο Άξονας επέλαυνε χωρίς αντίσταση στην Ευρώπη. Ο απαράμιλλος ηρωισμός του στρατού μας, η αυτοθυσία της θρυλικής γυναίκας της Πίνδου και η ομόθυμη λαϊκή συμμετοχή έφεραν την πρώτη νίκη εναντίον του Άξονα, πριν ακόμη συγκροτηθεί η Αντιφασιστική Συμμαχία. Ο νικηφόρος αγώνας της Ελλάδας κατά της φασιστικής Ιταλίας και, στη συνέχεια, η ηρωική αντίσταση εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας, η μάχη των Οχυρών, ο παλλαϊκός ξεσηκωμός της Μάχης της Κρήτης και το έπος της Εθνικής μας Αντίστασης κατά των δυνάμεων της τριπλής κατοχής και των ντόπιων συνεργατών τους, αποτελούν πηγή έμπνευσης για όλους τους Λαούς του κόσμου που αγωνίζονται για Ελευθερία, Εθνική Ανεξαρτησία και Δημοκρατία.

Ο Ελληνικός Λαός δεν ταλαντεύτηκε και δεν συμβιβάστηκε ούτε στιγμή με την ιδέα της υποταγής και της δουλείας. Αντιστάθηκε γενναία στον φασισμό κερδίζοντας με το σπαθί του και με το αίμα του την ελευθερία του αλλά η δικαίωση των αγώνων και των θυσιών του δεν έχει ακόμη έλθει. Ογδόντα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας και τριάντα τέσσερα χρόνια μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΟΔΓ), καθολικός διάδοχος του Γ’ Ράιχ, παραμένει αδιάλλακτη και αλαζονική, αρνούμενη να αναλάβει την ευθύνη της για τα ανείπωτα δεινά που προκάλεσε η ναζιστική Γερμανία στην Ελλάδα και συνεχίζει να καταπατά την υπογραφή της στη Συνθήκη του Λονδίνου του 1953.

Αιολικά: όλο και λιγότερα στη Γερμανία. Γιατί τα βάζουμε στην Ελλάδα;

Του Χρήστου Κολοβού *

Στο τέλος Ιουλίου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εγκαταστάσεων νέων αιολικών στην Ευρώπη. Στο 1ο εξάμηνο 2019 στη Γερμανία εγκαταστάθηκαν τα λιγότερα από το 2000, μόλις 86 ανεμογεννήτριες, συνολικής ισχύος 287MW [1]. Πρόκειται για την ιστορικά χειρότερη επίδοση από το 2000, χρονιά που έγινε ο νόμος για την προώθηση των ΑΠΕ (EEG) με πολύ υψηλές επιδοτήσεις, που έκαναν τη Γερμανία να έχει πλέον το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη.

Η εξέλιξη αυτή ήταν περίπου αναμενόμενη, καθώς στις τρεις τελευταίες κοινές δημοπρασίες για νέα έργα ΑΠΕ, που έγιναν το 2018 και το 2019 στη Γερμανία, τα αιολικά έμειναν εντελώς στα αζήτητα, έγιναν δεκτές προσφορές μόνο για Φ/Β. [2] 

Το ίδιο παρατηρήθηκε και στην Ελλάδα: στον κοινό διαγωνισμό του Απριλίου 2019 δόθηκαν 7 προσφορές για Φ/Β και μόνο μία για αιολικά. Η προοπτική είναι ακόμα πιο δυσμενής για τα αιολικά σε σχέση με τα Φ/Β, καθώς στον πρόσφατο κύκλο Ιουνίου 2019 της ΡΑΕ, επί συνόλου 215 αιτήσεων συνολικής ισχύος 2,5GW, οι 126 αιτήσεις για 2.195MW αφορούσαν Φ/Β. Για αιολικά υποβλήθηκαν 76 αιτήσεις για 384,7MW, δηλαδή περίπου 1 για κάθε 6 αιτήσεις των Φ/Β [3].

Η αγορά το δείχνει πλέον πανευρωπαϊκά: τώρα που τέλειωσε το φαύλο καθεστώς των επιδοτήσεων, με διαγωνιστικές διαδικασίες τα Φ/Β είναι προτιμητέα σε σχέση με τα αιολικά. Στη Γερμανία στο τέλος του 1ου εξαμήνου 2019 υπάρχουν εγκατεστημένες 29.248 ανεμογεννήτριες. Αποτέλεσμα; Διογκώνεται η αντίδραση των πολιτών, εξαιρετικά πολυάριθμες είναι οι προσφυγές στα δικαστήρια και το πολιτικό σύστημα σταδιακά μεταστρέφεται: μετά το FDP και το AfD, πλέον όλο και περισσότεροι πολιτικοί στο CDU/CSU βλέπουν με σκεπτικισμό την προοπτική να γεμίσει κάθε γωνιά της Γερμανίας με ανεμογεννήτριες.

Το ένα πιάνεις, τ’ άλλο σου φεύγει: Εγγενείς αντιφάσεις

Στο γενικό απεργιακό ξεσηκωμό που συγκλονίζει τη μία από τις δύο καρδιές της Ευρώπης, τη Γαλλία, έρχεται να προστεθεί και η έτερη καρδιά, η Γερμανία.

Του Νίκου Αλεξάτου

Στον γενικό απεργιακό ξεσηκωμό που συγκλονίζει τη μία από τις δύο καρδιές της Ευρώπης, τη Γαλλία, έρχεται να προστεθεί σήμερα και η έτερη καρδιά, η Γερμανία. Σήμερα νεκρώνουν οι μεταφορές στη χώρα: τρένα, λεωφορεία, αεροπλάνα δεν θα κινηθούν, σε μια κοινή απεργία ενόψει της υπογραφής νέας συλλογικής σύμβασης από δύο συνδικάτα, το μεγάλο συνδικάτο των υπηρεσιών ver.di. και το συνδικάτο των σιδηροδρομικών EVG.

Το δεύτερο συνδικάτο των σιδηροδρομικών GdL είχε ήδη πετύχει το 2021 με αρκετές μέρες απεργίας μια καθ’ όλα ευνοϊκή συλλογική σύμβαση. Συνολικά απεργούν 350.000 εργαζόμενες και εργαζόμενοι. Εκτός από τις αεροπορικές και υπεραστικές συγκοινωνίες, καθώς και τις εμπορικές μεταφορές, απεργούν σε εφτά κρατίδια και οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες.

Η απεργία αυτή χαρακτηρίζεται ιστορική λόγω του μεγέθους της αλλά και λόγω της επίδρασης που έχει στην οικονομική και κοινωνική ζωή της ομοσπονδιακής δημοκρατίας. Βασικό αίτημα είναι η κάλυψη της ζημιάς που προκαλεί η ακρίβεια και ο πληθωρισμός με αυξήσεις ύψους 500 έως 650 ευρώ.

Ο τέταρτος υπαρξιακός πόλεμος της Ρωσίας

Πηγή: Unsere Zeit (εφημερίδα του Γερμανικού ΚΚ – DKP), μετάφραση: Θ.Ν.

Η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Ανναλένα Μπέρμποκ κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία. Ο Ουκρανός υπουργός Πολέμου, Ολέξι Ρεσνίκοφ, είχε επίσης ρίξει τη μάσκα: Η Ουκρανία είναι » ντε φάκτο μέλος του ΝΑΤΟ». Το ότι το ΝΑΤΟ διεξάγει έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων υπό τις διαταγές της Ουάσιγκτον με εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς ως κρέας για τα κανόνια είναι ένα ανοιχτό μυστικό. Οι χώρες του ΝΑΤΟ είναι εμπόλεμα μέρη, όπως το βλέπει και ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Λαβρόφ. Η Ρωσία δεν βρίσκεται σε έναν υβριδικό πόλεμο, αλλά σε έναν «πραγματικό πόλεμο» με τη Δύση.

Η Μπέρμποκ είχε ξεκαθαρίσει τον στόχο της από την αρχή της σύγκρουσης: «Θέλουμε να καταστρέψουμε τη Ρωσία». Ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν επιβεβαίωσε αργότερα τις δηλώσεις της Μπέρμποκ. Όπως μπορεί να διαβάσει κανείς και στα στρατηγικά έγγραφα της κυβέρνησης Μπάιντεν, στόχος της Ουάσιγκτον είναι η στρατηγική αποδυνάμωση της Ρωσίας και της Κίνας. Αυτή είναι η επίσημη πολιτική των ΗΠΑ από την εποχή του «πίβοτ στον Ειρηνικό» του Ομπάμα το 2011. Το μόνο που συζητείται έκτοτε είναι η προσέγγιση. Σε αδρές γραμμές διατυπωμένο: Πρώτα η Ρωσία ή πρώτα η Κίνα ή και τα δύο ταυτόχρονα; Η παθολογικά αντιρωσική κυβέρνηση Μπάιντεν έχει επιλέξει ξεκάθαρα την πρώτη επιλογή.

Όπως επιβεβαίωσαν η φράου Μέρκελ και ο μεσιέ Ολάντ, αυτός ο πόλεμος έχει προκληθεί σκόπιμα με την αρωγή τους από το 2014. Ωστόσο, αυτό είναι μόνο ένα μέρος της αλήθειας. Η συνεργασία των αμερικανικών υπηρεσιών με τους Ουκρανούς ναζιστές εντολοδόχους τους πάει πίσω στο χρόνο πάνω από τρία τέταρτα του αιώνα. Οι μαχητικά αντικομμουνιστές Ουκρανοί φασίστες ήταν ένα σημαντικό χαρτί ήδη για τον γερμανικό φασισμό. Επίσης, συμμετείχαν στον υπόγειο πόλεμο των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών κατά της Σοβιετικής Ένωσης και από τη δεκαετία του 1990 συμμετέχουν στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.

"Ολόκληρη η Ευρώπη ενώνεται κατά της Ρωσίας"

Η επίσημη εφημερίδα των Ναζί, η Völkischer Beobachter, τον Ιούνιο του 1941 είχε τίτλο: "Ολόκληρη η Ευρώπη ενώνεται κατά της Ρωσίας".

Der Spiegel: "Μήπως είχε δίκιο τελικά ο Μαρξ;" - Το εξώφυλλο που "τελειώνει" τον καπιταλισμό

Με ένα πολύ ενδιαφέρον εξώφυλλο κυκλοφορεί το γερμανικό περιοδικό, το οποίο αποδομεί το καπιταλιστικό μοντέλο, αφού πλέον "δεν λειτουργεί". Οι "πολυκρίσεις" του Adam Tooze και η κατάρρευση της παγκοσμιοποίησης.

Την αποδόμηση του καπιταλισμού με ένα αν μη τι άλλο ξεχωριστό εξώφυλλο επιχειρεί το Der Spiegel που κυκλοφορεί.

Με ένα ιδιαίτερο πορτρέτο του Καρλ Μαρξ να φιγουράρει, το γερμανικό περιοδικό αναρωτιέται αν τελικά "είχε δίκιο", αφού όπως αναφέρει "ο κλασικός καπιταλισμός δεν λειτουργεί πια".

Το Der Spiegel σημειώνει πως "καθοδηγούμενες από συνεχώς νέες παγκόσμιες κρίσεις και μια επικείμενη κλιματική κατάρρευση, αναδύονται συγκεκριμένες ιδέες μεταρρυθμίσεων: λιγότερη ανάπτυξη, περισσότεροι κυβερνητικοί στόχοι", ενώ στη συνέχεια σχολιάζει τα λεγόμενα του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου επενδυτή και διαχειριστή hedge fund, Ρέι Ντάλιο, αναφέροντας πως τον τελευταίο καιρό ο ίδιος φαίνεται ότι δεν διαβάζει πια τα πρωινά τη Wall Street Journal στη βίλα των 2.000 τ.μ, αλλά το "Κεφάλαιο του Μαρξ".

Ήρθαν οι καλικάντζαροι! Εορταστικό σανό από την Καθημερινή, για ψηφοφόρους/καταναλωτές-πρόβατα ...

Όταν το καλοκαίρι ο Μητσοτάκης έκανε τη μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα κι έντρομος απ' την πιθανότητα να μείνει η χώρα χωρίς ρεύμα ανακοίνωσε "επιστροφή στο λιγνίτη", ήταν η Καθημερινή που, ως καλό κυβερνητικό φερέφωνο, μας έλεγε "Στο φουλ οι επτά λιγνιτικές μονάδες". Στους μήνες που ακολούθησαν αποδείχτηκαν στη πράξη τα ψέματα της Καθημερινής, καθώς κυβέρνηση και ΔΕΗ συνέχισαν απτόητες να καίνε φυσικό αέριο κι όχι λιγνίτη, ακόμα κι όταν ο Σκρέκας θρασύτατα υπέγραψε Υπουργική Απόφαση που έλεγε πως ο λιγνίτης είναι πιο φθηνός απ' το φυσικό αέριο.

Τώρα η Καθημερινή το διέπραξε ξανά! "Αναμμένα μέχρι τουλάχιστον το 2025 θα παραμείνουν τα φουγάρα των υφιστάμενων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και μέχρι το 2028 της νέας μονάδας «Πτολεμαΐδα V» για να διασφαλιστεί η επάρκεια του συστήματος" μας "ενημερώνει" σε δημοσίευμα, που φαίνεται να αναρτήθηκε στις 07:50 της Δεύτερης ημέρας των Χριστουγέννων! Φαίνεται πως στη Καθημερινή βγήκαν οι καλικάντζαροι και πετούν εορταστικό σανό σε ψηφοφόρους/καταναλωτές-πρόβατα! Σαν αυτό που μας τάιζε πριν μερικά χρόνια κι ο Σταθάκης, με το δήθεν "Εθνικό" Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, που έλεγε πως οι λιγνιτικές μονάδες δεν θα κλείσουν, απλά θα λέμε πως είναι ανοικτές και θα καίμε φυσικό αέριο!

Εθνική Κυριαρχία, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην Παγκοσμιοποιημένη Οικονομία της Αγοράς

Του Τάκη Φωτόπουλου

Ανάλυση στα Γεγονότα 

1. Θεμελιακή αρχή της εθνικής κυριαρχίας, η οποία στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς είναι «είδος υπό εξαφάνιση», είναι ο καθοριστικός εθνικός έλεγχος της οικονομίας. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα της οικονομίας της αγοράς που έχει σήμερα επιβληθεί παγκοσμίως από τις άρχουσες ελίτ (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις – π.χ. της Βορείου Κορέας) είναι αυτό που καθορίζει τελικά, τι, πόσο και πώς θα παραχθεί για να καλυφθούν οι ανάγκες των λαών – όπως βέβαια εκφράζονται μέσω του χρήματος που επίσης ελέγχεται από την Υπερεθνική Ελίτ (δηλαδή τα οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών επιχειρήσεων οι οποίες ελέγχουν την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία της αγοράς).

2. Αυτή φυσικά είναι απλά η «θεωρία» που χρησιμοποιείται από τις οικονομικές ελίτ οι οποίες ελέγχουν τις αγορές, για να δικαιώσουν την κυριαρχία τους πάνω στις αγορές και έμμεσα στο πολιτικό γίγνεσθαι, πέρα από το οικονομικό. Και αυτό γιατί σε μια καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι δεν είναι απλώς αλληλένδετα, εφόσον είναι το οικονομικό γίγνεσθαι –και οι δυνάμεις οι οποίες το ελέγχουν– αυτό που καθορίζει και το πολιτικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι, άμεσα ή έμμεσα.

3. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς, όπως η σημερινή, όπου ακόμη και όταν μια χώρα δεν είναι απόλυτα ενσωματωμένη στην καπιταλιστική οικονομία της αγοράς (για ιστορικούς λόγους αλλά και για λόγους μεγέθους της εσωτερικής αγοράς –π.χ. η «κομμουνιστική» Κίνα), στον βαθμό που η οικονομία της εξαρτάται από την παγκόσμια αγορά, χάνει αντίστοιχους βαθμούς ελευθερίας και στο πολιτικό γίγνεσθαι. Αυτό έγινε ιδιαίτερα φανερό με τον σημερινό άμεσο ή έμμεσο πόλεμο που έχει κηρύξει η Υπερεθνική Ελίτ εναντίον της Ρωσίας, ο οποίος, όπως εξήγησα αλλού, δεν άρχισε φέτος αλλά το 2014. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι χώρες σαν την «κομμουνιστική» Κίνα τήρησαν και τηρούν μια μεσοβέζικη στάση έναντι της Ρωσίας, με προφανή στόχο να μην αποκλεισθούν οι κινέζικες επιχειρήσεις από την παγκόσμια καπιταλιστική αγορά, όπως για παράδειγμα γίνεται σήμερα με τις ρωσικές επιχειρήσεις.

Γερμανία: έγινε πραγματικότητα η μεγάλη επιστροφή στο δικό της "Schwarze Gold"! Η Ελλάδα; Καίει φυσικό αέριο!

Το 2013, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Ανατολική Γερμανία, η Μέρκελ είχε αποκαλέσει το λιγνίτη "Schwarze Gold", μαύρο χρυσό. Τώρα που οι Αμερικανοί επέβαλαν τη διακοπή της ροής του φθηνού Ρωσικού αερίου απ' τους αγωγούς Nord Stream 1 & 2 στη Γερμανική βιομηχανία, αυτός ο καταφρονημένος μαύρος χρυσός καλείται για ακόμα μια φορά να σώσει τη Γερμανία. Κι όπως τον Ιούνιο 2022 μετέδωσε το κρατικό κανάλι ARD, η μεγάλη Γερμανική εταιρεία RWE όχι μόνο διέκοψε την πρόωρη συνταξιοδότηση εργαζομένων στη λιγνιτική βιομηχανία, αλλά έψαχνε να ξαναπροσλάβει εκατοντάδες εργαζόμενους! 

Όπως έγραφα τον Ιούνιο, το πλέον συγκλονιστικό στο ρεπορτάζ του ARD είναι η ονομαστική αναφορά σε τρία συγκεκριμένα λιγνιτικά εργοστάσια, που σήμερα είναι κλειστά και ενδέχεται να ξανανοίξουν, προκειμένου να υποκαταστήσουν ηλεκτροπαραγωγή από φυσικό αέριο: πρόκειται για τα εργοστάσια Niederaussem E (299MW), Niederaussem F (306MW) και Neurath C (294MW). Το 1ο είναι κατασκευής του 1970, το 2ο του 1971 και το 3ο του 1973! Εργοστάσια που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής τους, εργοστάσια που στην πραγματικότητα έχουν αντικατασταθεί εδώ και μια 10ετία με τα τεράστια νεότερα Neurath F και G, της υπερσύγχρονης τεχνολογίας BoA 2 & 3. Εργοστάσια που είναι κατά 10-15 χρόνια παλαιότερα απ' τις δικές μας λιγνιτικές μονάδες στους ΑΗΣ Καρδιάς και Αμυνταίου, που τις κλείσαμε για να καίμε φυσικό αέριο και να στείλουμε τους λογαριασμούς στη στρατόσφαιρα. (Στην εικόνα βλέπουμε αριστερά το παλιό εργοστάσιο Neurath και δεξιά τις υπερσύγχρονες μονάδες ΒοΑ).

Σύμφωνα τώρα με όσα μετέδωσε το Reuters στις 26/9/2022, εκπρόσωπος της RWE ανακοίνωσε πως... τα τρία συγκεκριμένα πιο πάνω εργοστάσια είναι έτοιμα να ξεκινήσουν τη λειτουργία στις αρχές Οκτωβρίου και αναμένουν κάποιες τυπικές διαδικασίες απ' την πλευρά της κυβέρνησης, προκειμένου να δουλέψουν συνεχώς το επόμενο διάστημα!

"Άλλο αυτό"...

Δεν φαντάζεστε τι συνέβη όταν οι Γερμανοί βγήκαν μαζικά για ψώνια! Τρόμος για το μεγάλο φιάσκο της Energiewende.

Το ιστολόγιο ασχολείται χρόνια με το μεγάλο φιάσκο της Energiewende, της ενεργειακής μετάβασης σε σύστημα ηλεκτροδότησης βασισμένο σε αιολικά & φ/β, χωρίς πυρηνικά, χωρίς λιθάνθρακα, χωρίς φυσικό αέριο και χωρίς λιγνίτη. Η τεχνική ανοησία της κατάργησης της έννοιας του φορτίου βάσης παίρνει πλέον την εκδίκησή της αυτές τις μέρες, καθώς τρόμος πλανάται τόσο στους διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρισμού όσο και στην ίδια τη Γερμανική κυβέρνηση! Κι ο Γερμανός Καγκελάριος έφθασε στον έσχατο εξευτελισμό να επισκεφθεί το εργοστάσιο της Siemens Energy στο Mülheim an der Ruhr και να φωτογραφηθεί δίπλα στην περίφημη αντλία του αγωγού Nord Stream 1, που επισκευαζόταν στον Καναδά, περίπου παρακαλώντας τη Ρωσία να ξαναρχίσει τη ροή αερίου στον αγωγό (η φωτογραφία από τη Handelsblatt).

Η αιτία για τον τρόμο ΔΕΝ είναι πλέον η πιθανολογούμενη διακοπή της ροής του Ρωσικού φυσικού αερίου τον ερχόμενο χειμώνα! Η αιτία είναι πως ενόψει του χειμώνα οι Γερμανοί πολίτες ξεκίνησαν τα ψώνια για την περίπτωση που τα σπίτια τους δεν θα ζεσταίνονται με το Ρωσικό φυσικό αέριο, ενώ δεν θα έχουν ούτε και ζεστό νερό χρήσης. Και ποια είναι η προσιτή εναλλακτική λύση σε συστήματα θέρμανσης σπιτιών και ζεστού νερού χρήσης; Προφανώς δεν είναι οι πανάκριβες αντλίες θερμότητας, δεν είναι οι καυστήρες βιομάζας (pellets), δεν είναι τα ενεργειακά τζάκια, δεν είναι ούτε και τα επικίνδυνα μαγκάλια.

Επιτέλους! Άρχισαν να πιάνουν τόπο οι κυρώσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων κατά της Ρωσίας!

Στις 24/2/2022 η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία και οι υποκριτές της Δύσης έτρεξαν να επιβάλουν "κυρώσεις". Οι ίδιοι που ενθάρρυναν για χρόνια τους Ουκρανούς Ναζί, οι ίδιοι που ακόμα ψάχνουν τα χημικά του Σαντάμ, οι ίδιοι που δολοφόνησαν τον Καντάφι και βύθισαν τη Λιβύη στο χάος, οι ίδιοι που χρηματοδότησαν και υπέθαλψαν το ISIS, αυτοαναγορεύθηκαν σε παγκόσμιους χωροφύλακες, αλλά, βεβαίως δεν τόλμησαν να πουν πως δεν θα παίρνουν το Ρωσικό φυσικό αέριο και το Ρωσικό πετρέλαιο.

Κατόπιν αυτού, μιλώντας χθες σε Υποεπιτροπή της Αμερικανικής Γερουσίας για την Ευρώπη και την Περιφερειακή Συνεργασία, ο επί ενεργειακών σύμβουλος της κυβέρνησης Amos Hochstein είπε πως σήμερα, παρά τις κυρώσεις, τα έσοδα της Ρωσίας απ' την ενέργεια είναι μάλλον μεγαλύτερα απ' ό,τι πριν τις κυρώσεις! Οι κυρώσεις έπαιξαν το ρόλο τους στην αύξηση των διεθνών τιμών και οι πωλήσεις της Ρωσίας, κυρίως σε Κίνα και Ινδία, της εξασφάλισαν μεγαλύτερα έσοδα. 

Σημαίνει όμως αυτό πως οι κυρώσεις δεν αποδίδουν; Κάθε άλλο! Μπορεί να μην έβλαψαν τη Ρωσία, αλλά υπάρχει κάποια άλλη χώρα, που βλέπει με μεγάλη ανησυχία τις επιπτώσεις των κυρώσεων! Είναι η χώρα στην οποία κατάληγε απευθείας απ' τη Ρωσία αγωγός φυσικού αερίου, η ίδια που κατασκεύασε και 2ο απευθείας αγωγό και που με το ισχυρό ευρώ είχε καταφέρει να έχει θηριώδη εμπορικά πλεονάσματα σε βάρος όλων. Είναι η ίδια χώρα που με το ισχυρό ευρώ και τη φθηνή Ρωσική ενέργεια είχε καταφέρει τον πλήρη οικονομικό έλεγχο στην ΕΕ και τώρα, χωρίς ισχυρό ευρώ και με ακριβή ενέργεια ξαναγυρνά σ' αυτό που αιματοκύλισε δυο φορές στον 20ό αιώνα την Ευρώπη: στον επανεξοπλισμό της.

Γερμανία: κλείσιμο του τελευταίου εργοστάσιου πτερυγίων ανεμογ@@ητριών, ένα νέο καρφί στο φέρετρο των αιολικών!

Η Γερμανία είναι η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και η βιομηχανική δύναμη της Ευρώπης. Έχει μερικούς από τους πιο φιλόδοξους κλιματικούς στόχους στον κόσμο. Μετά από μια δικαστική απόφαση ορόσημο του 2021, η χώρα αυτοδεσμεύτηκε για "κλιματική ουδετερότητα" έως το 2045. Και μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2021, η νέα κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων-Φιλελευθέρων Δημοκρατών ανακοίνωσε ότι ο τομέας ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι 85% ανανεώσιμος έως το 2030: μια τεράστια αλλαγή για μια χώρα που παραμένει μακράν ο μεγαλύτερος καυστήρας άνθρακα της Ευρώπης. Βεβαίως το ιστολόγιο έσπευσε να ευχηθεί "Καλή τύχη στη νέα κυβέρνηση", καθώς ο στόχος διάθεσης του 2% της Γερμανικής γης για ανεμογ@@ήτριες φαντάζει κομματάκι δύσκολος, σε μια χώρα που τα δικαστήρια συνεχίζουν να λειτουργούν ανεξάρτητα απ' τις κυβερνητικές επιθυμίες.

Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2022, η Nordex με έδρα το Αμβούργο - ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ανεμογεννητριών στον κόσμο - ανακοίνωσε ότι τον Ιούνιο θα κλείσει το μοναδικό γερμανικό εργοστάσιο πτερυγίων ανεμογ@@ητριών στο Ροστόκ, καταργώντας περίπου 600 "πράσινες" θέσεις εργασίας. Ο Ιούνιος ήδη έφθασε και η εταιρεία θα συνεχίσει να κατασκευάζει πτερύγια στο εργοστάσιο της Acciona στην Ισπανία, αλλά το εργοστάσιο του Ροστόκ θα κατασκευάζει πλέον μόνο ατράκτους, πύργους και συστήματα κίνησης. Εδώ και κάποια χρόνια βεβαίως και η Nordex έχει μεταφέρει μέρος της παραγωγής της στην Κίνα, θεωρητικά για τις ανάγκες της αχανούς Κινεζικής αγοράς.

Παππούς - εγγονός! Μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό...

Του Γιάννη Ραχιώτη

Παππούς και εγγονός Σόλτς, για να μη χάνουμε τη σειρά...

Ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς, απεικονίζεται στα δεξιά.  Στη φωτογραφία στα αριστερά - ο παππούς του Olaf Scholz, Fritz Scholz, SS Standartenführer.

 Συμμετείχε στις μάχες ως μέρος της Ομάδας Στρατού "Νότος" για την Ταρνοπόλ στη Γαλικία στα τέλη Ιουνίου 1941. Οδήγησε το σύνταγμα "Nordland" στις μάχες κατά μήκος του Δνείπερου, στο Dnepropetrovsk. Στην ίδια περιοχή γίνονται τώρα οι σκληρότερες μάχες των Ρώσων με τους ΝΑΤΟικούς πληρεξουσίους. Τον Οκτώβριο του
1941, ο φον Σολτς προήχθη σε SS-Oberführer και έκλεισε τη χρονιά σε σκληρές μάχες για το Ροστόφ-ον-Ντον. Αυτό που οι Ουκρανοί νεοναζί δήλωναν ότι θα το ενσωματώσουν στην Ουκρανία.

Γερμανία: εξετάζουν ήδη την επαναλειτουργία ανθρακικών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής που έχουν αποσυρθεί!

Την 1/9/2020 έγινε στη Γερμανία η 1η δημοπρασία για πρόωρο κλείσιμο λιθανθρακικών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής, στα πλαίσια του σχεδίου για κλείσιμο όλων των ανθρακικών εργοστασίων μέχρι το τέλος 2038. Τα αποτελέσματα βγήκαν στις 8/12/2020 κι έγιναν δεκτές 11 προσφορές, για συνολική ισχύ 4.787,676MW. Η προσφορά-έκπληξη ήταν το υπερσύγχρονο νεότατο εργοστάσιο Moorburg (Block A + Β), (καθαρής) ισχύος 800MW κάθε μονάδα, (ονομαστικής ισχύος συνολικά 1.654 MWe+30 MWth), που βλέπουμε στην πιο πάνω εικόνα. Οι δυο μονάδες της Σουηδικής εταιρείας Vattenfall μπήκαν σε λειτουργία το 2015 και κόστισαν περί τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Επίσης σε πρόωρη απόσυρση οδηγήθηκε το νεότατο εργοστάσιο Westfalen, (καθαρής) ισχύος 763,7MW, που μπήκε σε λειτουργία το 2014. Κι ενώ στα λιθανθρακικά οδηγούν σε απόσυρση πολύ νέα εργοστάσια, στα λιγνιτικά κατάφεραν να πανηγυρίζουν την απόσυρση της μονάδας Niederaussem D, μονάδας ηλικίας 52,5 ετών!

Στις 1/4/2021 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της 2ης δημοπρασίας, που δεν είχε επιτυχία και έγιναν δεκτές μόλις 3 προσφορές, συνολικής ισχύος 1.514,000MW, για 2 παλιά λιθανθρακικά εργοστάσια, της δεκαετίας του 1970 και ένα παμπάλαιο μικρό λιγνιτικό, 67MW, του 1936! Και στις 14/7/2021 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της 3ης δημοπρασίας, όπου δημοπρατήθηκαν 2.481MW (2.480,826) για λιθανθρακικά και μικρά λιγνιτικά εργοστάσια και τελικά υπήρξαν υποψηφιότητες για μόλις 2.133MW (2.132,682), ο στόχος δεν καλύφθηκε. Και, τέλος, στην 4η δημοπρασία, τα αποτελέσματα της οποίας εκδόθηκαν στις 1/12/2021, άλλο ένα εργοστάσιο 510MW προκρίθηκε για απόσυρση στις 22/5/2023.

...και οι συμπολίτες (του Κούλη) στους καναπέδες

Ματαρόα

Του Σοφοκλή Πινόπουλου

Τον Δεκέμβριο του 1944 αναχωρούν από την Ελλάδα με το πλοίο «Ματαρόα» έχοντας προορισμό την Γαλλία διακόσιοι περίπου άνθρωποι σαν αυτόν στην φωτογραφία αριστερά. Μένουν πίσω άνθρωποι σαν αυτόν στην φωτογραφία δεξιά. Από τις 12 Φεβρουαρίου 1946 και ύστερα οι Έλληνες συνεργάτες των Κατοχικών δυνάμεων νιώθουν και είναι τυπικά ελεύθεροι. Από την Βάρκιζα κι έπειτα επιτυγχάνουν όχι μόνο να αποφύγουν την παραδειγματική τιμωρία για τα ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξαν και τους κατέστησαν τόσο λαομίσητους, αλλά και να στελεχώσουν όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης. Επιδίδονται λοιπόν σε μια άνευ προηγουμένου εμφιλοχώρηση στον κρατικό μηχανισμό: στρατός, αστυνομία, πάσης φύσεως δημόσια υπηρεσία, δεν μένει τίποτα αλώβητο. Εξυπακούεται ότι ακολουθούν λαμπρή σταδιοδρομία στον χώρο της πολιτικής, ενώ επικρατούν και στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας.

Ας δούμε όμως σύντομα και περιληπτικά μερικές πολύ αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις:

Νικόλαος Χριστοφοράκος

Νικόλαος Χριστοφοράκος (αριστερά) και Μιχάλης Χριστοφοράκος (δεξιά).

Ο Νικόλαος Χριστοφοράκος ήταν γιατρός, ευρύτερα γνωστός και ως "γιατρός των SS", ή "έλληνας Μένγκελε" εξ αιτίας της στενής συνεργασίας του με την Γερμανική διοίκηση. Αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών στην δίκη των δωσίλογων παρότι αναγνωρίστηκε από εχθρούς και φίλους. Έγραψε τα παιδιά του στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, από την οποία και αποφοίτησαν. Γιός του είναι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, γνωστό πρώην στέλεχος της Siemens, ο οποίος εξαφανίστηκε σκανδαλωδώς από την χώρα πριν απαγορευτεί η έξοδος του από αυτήν και βρέθηκε στην πατρίδα του (Μόναχο) όπου και παραμένει χωρίς να μπορεί να τον αγγίξει κανείς, όντας πολιτογραφημένος Γερμανός.