Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Ερντογάν, Σέδιο Ανάν 2004 και… Κρας Μοντάνα 2017

Του Λάζαρου Μαύρου

ΤΟ  ΚΑΜΑΡΙ του κ. Ερντογάν το 2004 που υποστήριξε τότε το Σχέδιο Ανάν για μετατροπή της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο, ξέροντας ότι δεν μπορούσαν παρά να το απορρίψουν οι Έλληνες Κύπριοι, ήταν, σύμφωνα με τις δικές του μετέπειτα δημόσιες καυχησιές ότι, κατάφερε «να κερδίσει διεθνώς [την… αθώωσή της] η Τουρκία, χωρίς να φύγει ούτ’ ένας στρατιώτης, ούτε να επιστρέψει έστω και μια σπιθαμή εδάφους»…
ΑΛΛΑ  ΣΤΗΝ Κύπρο και στην Ελλάδα, οι έκτοτε κυβερνήσεις και κομματικές ηγεσίες, διαρκώς αυταπατώμενες περί Ερντογάν, δεν είχαν την οξυδέρκεια, τη βούληση και την τόλμη, να δοκιμάσουν καν να στριμώξουν τον Ερντογάν και την Τουρκία του στο διεθνές εδώλιο κατηγορουμένου, ώσπου να φύγει κι ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης από την Κύπρο και να επιστραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία και η τελευταία σπιθαμή των σκλαβωμένων από τον Αττίλα εδαφών…

Τρομοκρατία, μηδενισμός και Ιερά Εξέταση

Του Σπύρου Κουτρούλη
Η τρομοκρατία και ο μηδενισμός, ενώ επικαλούνται τη δικαιοσύνη και τη ριζική απελευθέρωση, αναγεννούν την Ιερά Εξέταση. Πίσω από τη μηδενιστική εξέγερση υπάρχει το όραμα της απόλυτης εξουσίας που θεμελιώνεται πάνω στην βία. Ενώ μιλούν για απελευθέρωση, οι πράξεις τους οδηγούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Μάικλ Άλεν Γκιλέσπι, υπήρξε ένας μηδενισμός πριν από τον Νίτσε, με κυριότερο εκπρόσωπο τον Φίχτε, που μέσα από το σύστημα του υπερβατικού ιδεαλισμού προβάλλει το υπερβατικό Εγώ ως τον τελικό κριτή. Ο Τουργκένιεφ, με το έργο του Πατέρες και γιοί περιγράφει το ρεύμα του ρωσικού μηδενισμού. Στην αρχετυπική μορφή του νεαρού Μπαζάρωφ ενσαρκώνεται ο ιδεότυπος του μηδενιστή. Οργανώσεις όπως η Ναρόνταγια Βόλια δημιουργούνται σε μεγάλο βαθμό από πρίγκιπες και αριστοκράτες. Ενώ χρησιμοποιούν μια ρητορική που προέρχεται από τις δυτικές κοινωνίες, η νοοτροπία τους έχει μεταφυσική υπόσταση. Με εσχατολογικό τρόπο επιδιώκουν τον επίγειο παράδεισο, αλλά κατορθώνουν την επίγεια κόλαση. Χρησιμοποιούν τη βία, αν και πολλές από τις πράξεις που τους αποδίδονται είναι έργο της ρωσικής μυστικής αστυνομίας.

Το μάνατζμεντ, το μάρκετινγκ και η παντοκρατορία των εταιρειών

Του Θανάση Μπαντέ

Όσον αφορά το ερώτημα τι ακριβώς είναι το μάνατζμεντ οι απόψεις διίστανται. Ο Peter Drucker στο βιβλίο του «Το μάνατζμεντ στην πράξη» αναφέρει σχετικά: «Υπάρχουν δύο δημοφιλείς απαντήσεις. Η πρώτη είναι ότι το μάνατζμεντ είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται στην κορυφή – υπό αυτή την έννοια, ο όρος “μάνατζμεντ” σημαίνει κατευφημισμόν κάτι περισσότερο από “το αφεντικό”. Η άλλη απάντηση ορίζει το μάνατζερ ως κάποιον που διευθύνει τη δουλειά των άλλων και ως κάποιον που, σύμφωνα με κάποιο σλόγκαν, “κάνει τη δουλειά του βάζοντας τους άλλους να κάνουν τη δουλειά τους”». (σελ. 17 – 18).
Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει καμία διαφωνία σχετικά με την αποστολή του. Ο Peter Drucker, τουλάχιστον, είναι απόλυτος: «Το ότι το μάνατζμεντ είναι το θεμελιώδες όργανο της κερδοσκοπικής επιχείρησης είναι τόσο προφανές που τείνει να θεωρείται δεδομένο. […] Η κυβέρνηση, ο στρατός, η Εκκλησία – στην πραγματικότητα, κάθε σημαντικός θεσμός – θα πρέπει να έχουν ένα βασικό όργανο, ένα εργαλείο που, τουλάχιστον κατά ένα μέρος της λειτουργίας του, θα μοιάζει με το μάνατζμεντ μιας επιχείρησης». (σελ. 18).
Η παγκοσμιοποίηση του εμπορίου μετατρέπεται σε παγκοσμιοποίηση της κουλτούρας των πολυεθνικών. Η παγκοσμιοποίηση του εμπορίου μετατρέπεται σε παγκοσμιοποίηση της κουλτούρας των πολυεθνικών

Εξουσίες; Που; Εδώ;… Άντε καλέ… κόβεται το σέξ;;;

Ποιοι έχουν εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη;
Ευκολάκι, οι τραπεζίτες, οι ναρκέμποροι, οι πολιτικοί όλων των σχεδίων και χρωμάτων, οι καναλάρχες, οι εκδότες και η κυρία του κυρίου κεντρικού τραπεζίτη.
Όλοι οι άλλοι όπως πάνε τα πράγματα, είμαστε εν δυνάμει τρομοκράτες, υβριστές, κακοπληρωτές, φοροφυγάδες, λαμόγια του κερατά γιατί κάποιος πρέπει να πληρώσει το μάρμαρο.

Ποιος δικάζει τους δικαστές που δικάζουν όπως λάχει; Ο κύριος κανείς, αντίθετα κάποιος τους προάγει μετά από καλές, σοφές, δίκαιες αποφάσεις.
Ποιός δημιούργησε τέρατα που κατασπαράζουν την Ελλάδα; Οι πολιτικοί και η πολιτική των εντολέων, των συμφερόντων, της διαπλοκής, των τραπεζών και τραπεζιτών που πάντα είναι στο απυρόβλητο, των εκδοτών-κατασκευαστών-δημοσιογράφων, των εργατοπατέρων...
Μετά από αυτή την εισαγωγή και επειδή η πίεση βάρεσε κόκκινο λέω να χαλαρώσω και να απολαύσω την ημέρα χωρίς ανασκόπηση ειδήσεων.
Ποιον αφορά άλλωστε η καταδίκη της Ηριάννας, η δίκη Θεοφίλου, η καταδίκη του Στρατή Μπαλάσκα, η δίκη των χρυσαυγιτών για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα που τελειωμό δεν έχει-γιατί άραγε- το ακαταδίωκτο της κυρίας του κυρίου;

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Μπιτσάκης: "Θα μείνουμε αδιάφοροι μπροστά στην καταστροφή μιας νέας γυναίκας;"

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

«Εν φυλακήν ήμην και ουκ ήλθατε προς με» 

Δυο νέοι άνθρωποι, η Ηριάννα και ο Κωνσταντίνος, είχαν την ευτυχία να αγαπιούνται.

Ο Κωνσταντίνος κατηγορήθηκε για συμμετοχή στους «Πυρήνες της Φωτιάς».
Η ψευδής κατηγορία κατέπεσε και ο «τρομοκράτης» αθωώθηκε. Αργότερα η φίλη του συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο.
Κατά τον αρμόδιο ιατροδικαστή της ΕΛ.ΑΣ., το τμήμα του DNA που χρησιμοποιήθηκε ως ενοχοποιητικό στοιχείο δεν ήταν αρκετό για να υπάρξει ταυτοποίηση.
Και όμως, χωρίς στοιχεία, η νέα κοπέλα, υποψήφια διδάκτωρ, καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλακή. 
Θα αφήσουμε τη νέα κοπέλα να καταστραφεί; Το κάθε ανθρώπινο ον είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο.
Και όχι μόνο: είναι πρόσωπο φορέας ελπίδων και δυνατοτήτων που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν.
Ποιος, ελαφρά τη καρδία και χωρίς αποδείξεις αποφασίζει για τη ζωή του μοναδικού προσώπου;
Στα χριστιανικά μας δικαστήρια κρέμεται η εικόνα του Χριστού και ενίοτε η επιγραφή «Μηδενί δίκην δικάσης πριν αμφοίν μύθον ακούσης». Λοιπόν; 

Η διπλή πεπονόφλουδα της «εξόδου στις αγορές»

«Νομίζω ότι η πρόσβαση στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ έχει περισσότερο συμβολική σημασία παρά ουσιαστική επέκταση της χρηματοδότησης (…) Καλό θα ήταν να το έχουμε αλλά εναπόκειται στην απόφαση ενός ανεξάρτητου ιδρύματος και δεν αφορά το πρόγραμμα. Παρ’ όλα αυτά με βάση την έκφραση ενδιαφέροντος που έχω διαπιστώσει η Ελλάδα θα είναι σε θέση να έχει πρόσβαση στις αγορές ακόμα και χωρίς την ποσοτική χαλάρωση».

Ο υπουργός Οικονομίας, Δ. Παπαδημητρίου, συνεντευξιαζόμενος στην τηλεόραση του Bloomberg από τα… πάτρια εδάφη (Ουάσινγκτον), περιέγραψε με ακαδημαϊκή φινέτσα το Βατερλό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στη διαπραγμάτευσή τους με τους ιμπεριαλιστές δανειστές για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου Μνημόνιου. Δεν υπάρχει Ελληνας που να μην έμαθε το QE (αρχικά της «ποσοτικής χαλάρωσης»), καθώς το σύνολο των συριζαίων, από Τσίπρα μέχρι… Αυλωνίτου, επαναλάμβαναν συνεχώς εδώ και ένα τρίμηνο πως δεν πρόκειται να υπογράψουν για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, αν δεν έχει εξασφαλιστεί η είσοδος των ελληνικών ομολόγων στην «ποσοτική χαλάρωση». Γι' αυτό υποτίθεται πως χρειάζονταν η «συγκεκριμενοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος» και η συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρέχον «πρόγραμμα». Για να τα δει ο Ντράγκι και να μην μπορεί να κάνει αλλιώς παρά να εντάξει τα ελληνικά ομόλογα στο QE. Και τώρα, έρχεται ένας κορυφαίος υπουργός και λέει πως η είσοδος στην ποσοτική χαλάρωση «έχει περισσότερο συμβολική σημασία»! Για το «πρεστίζ» που έλεγε ο Σόιμπλε. Σε ελεύθερη μετάφραση, για να μπορούν να κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό. Μέχρι πρότινος είχαν προσδώσει στην «ποσοτική χαλάρωση» μεταφυσικά χαρακτηριστικά, αναγορεύοντάς τη σε νέα «μεγάλη ιδέα του έθνους». Τώρα η νέα «μεγάλη ιδέα» είναι η «έξοδος στις αγορές», η οποία μπορεί να επιτευχθεί «ακόμα και χωρίς την ποσοτική χαλάρωση».

Η νομιμοποίηση της βαρβαρότητας δεν μπορεί να είναι Λύση!

Του Σόλωνα Αντάρτη

Το έκτρωμα της διζωνικής είναι το πολιτικό Άουσβιτς στο οποίο επιθυμούν πολλοί να μας δουν ως πειθαναγκασμένα πειραματόζωα. Όσα παραμύθια, αφηγήσεις και αναθεωρητισμούς και εάν επικαλεστούν το ΔΗΣΑΚΕΛ και η διζωνική νομενκλατούρα η αλήθεια είναι αδύνατον να κρυφτεί:
Η λύση διζωνικής ομοσπονδίας αποτελεί την νομιμοποίηση της βαρβαρότητας και την επιβολή του νόμου της ζούγκλας επί του συνόλου του λαού μας. Ιδιαίτερα όμως στοχεύει στον πειθαναγκασμό των Ελλήνων της Κύπρου σε ένα νέο κράτος που τα θεμέλια του θα είναι κτισμένα πάνω στον βιασμό κάθε έννοιας αξιοπρέπειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η διζωνική είναι η κατά Ελύτη βαρβαρότητα:
«Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.» (1)

Επιτέλους... και ο πάπας στηρίζει τα gay pride!

Της Μαριάννας Τσήπα

Όταν ορίστηκε υπεύθυνος του Βατικανού για τις "ομοφυλοφιλικές κοινότητες", όπως γράφτηκε τον Απρίλη, πολλοί γέλασαν και χαρακτήρισαν κακόγουστη φάρσα την είδηση, αφού ο Ιησουίτης πατήρ James Martin SJ, επισήμως ανέλαβε υπεύθυνος για τις... "Συμβουλές κι την Επικοινωνία του Βατικανού" (Consulenze e per la Comunicazione Vaticana) κι όχι για του ομοφυλόφιλους.
Χθες ο Ιησουίτης εκπρόσωπος του παπισμού, μετά το περιβόητο βιβλίο του, μπήκε ενεργά στο παιχνίδι με ένα Twitt προς τους φίλους που εργάζονται για το επόμενο gay pride: Γκέι είναι ομορφιά, να είστε περήφανοι και γεμάτοι χαρά που είστε γκέι, γιατί οι γκέι είναι εκλεκτά παιδιά του Θεού κι έγιναν καθ΄εικόνα κι ομοίωση του”.

Τα σκουπίδια, το ιδιωτικό και το δημόσιο

Του Γιώργου Ρακκά 

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης-Δήμων-συμβασιούχων για το ζήτημα των μονιμοποιήσεων καθώς και το υγειονομικό αδιέξοδο που δημιούργησαν οι σωροί των σκουπιδιών από την απεργία της ΠΟΕ – ΟΤΑ έθεσε επί τάπητος ξανά το συνολικότερο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων από την σκοπιά της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τα τελευταία χρόνια, το ζήτημα αυτό αντιμετωπίζεται στον δημόσιο διάλογο της χώρας υπό την σκοπιά της αντιπαράθεσης κρατισμού και νεοφιλελευθερισμού: Έτσι, το ζήτημα ανάγεται αποκλειστικά στο δίλημμα «ποιός θέλετε να μαζεύει τα σκουπίδια, ο Δήμος ή οι ιδιώτες», και γίνεται μέρος του ευρύτερου πολιτικού διπολισμού που καθορίζει την εγχώρια πολιτική σκηνή.

Οι Γερμανοί ξανάρχονται, οι συμβασιούχοι των ΟΤΑ απολύονται

Του askordoulakos
 
«Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος κι αφετέρου, για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές. Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά.»

Αριστοτέλης.
_____________________________________________

Στο Ναύπλιο, στις 3, 4 και 5 Νοεμβρίου 2016, πραγματοποιήθηκε (η έκτη κατά σειρά) συνέλευση της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, η οποία είναι «ένα δυναμικό δίκτυο οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, κοινωνίας των πολιτών και οικονομικών φορέων», όπως αρέσκεται η ίδια να προπαγανδίζει. Προφανώς, οι Γερμανοί κι οι ντόπιοι συνεργάτες τους, θέλησαν να τιμήσουν την έλευση των Βαυαρών το 1833 στο Ναύπλιο και την επακολουθήσασα φυλάκιση του Κολοκοτρώνη, και του Πλαπούτα στο Ίτς Καλέ.

Επί της ουσίας η Ελληνογερμανική Συνέλευση είναι το προϊόν μιας διεθνούς σύμβασης, η οποία δεν έχει κυρωθεί με νόμο από τη Βουλή, όπως απαιτεί το Σύνταγμα και υπογράφηκε μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας τον Μάρτιο του 2010 κατά την επίσκεψη του τότε πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου στο Βερολίνο.

Σημειωτέον, ότι η 5η συνέλευση της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης πραγματοποιηθηκε στο Βερολίνο, το Νοέμβρη του 2015, υπό το φόβο των...Ιουδαίων -εργαζομένων των ΟΤΑ, με την πρόθυμη συμμετοχή 100άδων επίδοξων «Ελλήνων» Κουίσλινγκς

Η ανωτέρω σύμβαση, έδωσε το δικαίωμα στην κυβέρνηση του Βερολίνου να διορίσει τον δικό της ειδικό αρμοστή (!), τον εντεταλμένο της Μέρκελ για την Ελλάδα, Χανς Φούχτελ, με σκοπό την "αξιοποίηση" προς όφελος των χρεοκοπημένων Δήμων και μεγάλων εταιρειών της Γερμανίας του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων της καθ’ ημάς τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης, των υποδομών, της ενέργειας, κοκ. Μια ματιά στη σχετική 17ηΈκθεση Προόδου της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης, αρκεί να πείσει και τον πιο καλόπιστο.

Για το λόγο αυτό, ο Φούχτελ περιδιαβαίνει την ελληνική επικράτεια εδώ και 7 χρόνια, σέρνοντας δίπλα του μια αγέλη από δοσίλογους. Αρκεί να θυμηθούμε, τη  γλοιώδη στάση του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου, Πέτρου Τατούλη, κατά τον χαιρετισμό του στην έναρξη της 6ης Ελληνογερμανικής Συνέλευσης στο Ναύπλιο, που αναφέρθηκε στους Γερμανούς φιλέλληνες, που έδωσαν τη ζωή τους κατά την επανάσταση  του 1821., χωρίς να πει κουβέντα για τις ναζιστικές θηριωδίες στην κατοχή.
       
Επί της ουσίας, πρόκειται για έφοδο του γερμανικού κράτους, προς λεηλασία των τομέων της υγείας, του τουρισμού, της διαχείρισης των απορριμμάτων, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της Παιδείας.

Ξεκίνησαν λοιπόν, να ξεκαθαρίσουν το έδαφος της διαχείρισης των απορριμμάτων από τους συμβασιούχους, για να μπουν στο μαγαζί οι...Φουχτελιστές. Ίδια τύχη, βέβαια, περιμένει και τους μόνιμους.

Ίδια τύχη μας περιμένει όλους, αν δεν αποφασίσουμε, ότι ο αγώνας μας  δεν είναι, ούτε κλαδικός, ούτε σωματειακός, ούτε οικονομικός, αλλά πρωτίστως εθνικοαπελευθερωτικός, υπόθεση όλου του λαού, με μπροστάρηδες τα λαϊκά-εργαζόμενα στρώματα κι ως εκ τούτου, ταξικός. Κι επειδή η απελευθέρωση της χώρας, θ’αποτελέσει φάρο και παράδειγμα και για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, που στενάζουν κάτω από τη γερμανική μπότα, ο αγώνας αυτός είναι και διεθνιστικός.
  Ιδού, λοιπόν, γιατί απολύονται οι συμβασιούχοι των ΟΤΑ... κατ’ αρχάς.

Να κρατήσουμε καλά μέσα στην ψυχή μας, το πνεύμα του μετώπου!


Ανάρτηση από: http://tsak-giorgis.blogspot.gr

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη...


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Κατά τ’ άλλα, κίνδυνος για τη Δημοκρατία είναι η ακροαριστερή βία

Του Αλέξανδρου Ζέρβα

«Η Ελλάδα φοβάται την αναβίωση της ακροαριστερής βίας» εκτιμά ο  αρθρογράφος της εφημερίδας Politico, φιλοξενώντας δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη που κάνει λόγο για «κίνδυνο για τη δημοκρατία». Πιο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΝΔ (κι «εν αναμονή πρωθυπουργός» σύμφωνα με πολλούς αναλυτές) υποστηρίζει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που έχει εσωτερική τρομοκρατία, προερχόμενη από την άκρα αριστερά». Προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα παρακάτω, διατυπώνει με περίσσια σιγουριά τον ισχυρισμό ότι «τα τελευταία χρόνια η βία προέρχεται αποκλειστικά από την αριστερά».

Δεν αξίζει να σταθεί κανείς μόνο στη σκόπιμη αποσιώπηση της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, δεκάδες στελέχη της οποίας εξακολουθούν να είναι υπόδικοι για δολοφονίες, άγριους ξυλοδαρμούς κι άλλες υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου. Άλλωστε, στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν αποδείξει πως αξιολογούν πολύ διαφορετικά τη βία που μπορεί ενδεχομένως να δει κανείς πέριξ της πλατείας Εξαρχείων σε σχέση με τα όσα έχουν συμβεί στον Άγιο Παντελεήμονα, το Ωραιόκαστρο ή οπουδήποτε αλλού.

Προσοχή...

Ξανά, έκοντες-άκοντες, σε μια ακόμη «διαδικασία επίλυσης» του Κυπριακού

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Ξανά, έκοντες-άκοντες, σε μια ακόμη «διαδικασία επίλυσης» του Κυπριακού
 Παρέδωσε ο  κ. Άιντε την Τετάρτη στην Ελληνοκυπριακή πλευρά το «κοινό έγγραφο» για την Ασφάλεια και Εγγυήσεις  που περιλαμβάνει 7 σημεία. Εν συνεχεία την Πέμπτη θα το παραδώσει στους Τουρκοκυπρίους. Υπολογίζει δε -προκειμένου να κρατήσει στο Κρανς Μοντανά της Ελβετίας τους υπουργούς εξωτερικών των Εγγυητριών Δυνάμεων και να συντηρήσει την Διάσκεψη, να φέρει στις 30 Ιουνίου τον ΓΓ του ΟΗΕ κ.Γκουτιέρες για να ενημερωθεί για την  πρόοδο των συνομιλιών και να επιχειρηθεί παρουσία του, συνολική σύνοψη των συγκλίσεων. Την ίδια μέρα αναμένεται να φθάσει στο ελβετικό θέρετρο και η Ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε.  κ. Μονγκερινι.
Για το έγγραφο αυτό, ο κ. Άιντε  δήλωσε ότι δεν  περιλαμβάνει «ιδέες του ΟΗΕ»  αλλά  προετοιμάζει τις «ιδέες» που έχουν παρουσιάσει τα μέρη  και θα συμβάλλει στο να έχουν δομημένη μορφή και να διευκολυνθεί η συζήτηση. Ο ίδιος πάντως παραδέχθηκε ότι οι «θέσεις εκκίνησης»  όλων των πλευρών είναι πολύ διαφορετικές σε αυτό το Κεφάλαιο των Εγγυήσεων και Ασφάλειας.

Πατριώτης ή εθνομηδενιστής ;

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ένα ιδεολογικό και πολιτικό σχήμα που, δυστυχώς, είχε καταστεί κυρίαρχο τα τελευταία είκοσι-τριάντα χρόνια στην Ελλάδα, έρχεται να καταρρεύσει παταγωδώς με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.Στο παρελθόν, στην ελληνική παράδοση, μέχρι και την περίοδο του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου της δεκαετίας του ’80, η κοινωνική ευαισθησία ήταν πάντα συναρτημένη με τον πατριωτισμό και την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων – τουλάχιστον από την… Επανάσταση του ’21 και μετά.
Πιο πρόσφατα, στην Κατοχή, το ΕΑΜ εξέφρασε ακριβώς αυτή τη σύνθεση των
παραμέτρων της ελληνικής ιδιοπροσωπίας:   Κοινωνική δικαιοσύνη και ελεύθερη πατρίδα ήταν οι δύο βασικοί πυλώνες της ιδεολογίας του.Επιγενέστερα, ακόμα και η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου θα συνδυάζει την κοινωνική πολιτική με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων στο Kυπριακό.

Και όπως προαναφέραμε, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου θα εμφανιστεί με μια διφυή συνθηματολογία, από τη μία «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού, και από την άλλη η σοσιαλιστική και κοινωνιοκεντρική συνθηματολογία.

Καταργεί χιλιάδες πρόστιμα και όλες τις φορολογικές λίστες το ΣτΕ

Του Παναγιώτη Στάθη 

Στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τοποθετεί η ελληνική Δικαιοσύνη, με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, όλες τις πομπώδεις εξαγγελίες περί αποκάλυψης τεράστιων πόρων μέσα από το κυνήγι των αποκαλούμενων φορολογικών λιστών (Λαγκάρντ κλπ). Το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε τις πάμπολλες αποφάσεις τμημάτων του αλλά και  κατωτέρων δικαστηρίων τα οποία είχαν κρίνει  ότι είναι αντισυνταγματικές οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου σε υποθέσεις φοροδιαφυγής στις οποίες προχώρησαν όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά. Η οριστική κρίση της Ολομέλειας του ΣτΕ που περιγράφεται στην πολυσέλιδη υπ’ αριθμόν 1738/2017 απόφαση της,  "παραγράφει" ουσιαστικά δεκάδες φορολογικά πρόστιμα τα οποία έχουν επιβληθεί με βάση ελέγχους οι οποίοι στηρίζονται στις περίφημες λίστες καταθετών εξωτερικού, ενώ σημαίνει και το καμπανάκι "λήξης" για τους αναδρομικούς φοροελέγχους σε βάθος χρόνου. Ουσιαστικά δε δίνει εντολή στις φορολογικές αρχές –επιβεβαιώνοντας την άποψη οικονομικών και δικαστικών παραγόντων- να εστιάσουν την τρέχουσα φοροδιαφυγή, καθώς η παρελθούσα θεωρείται-εν πολλοίς- χαμένος χρόνος.  

Περί του καλού και του κακού

Η σύγκρουση Καμμένου - Μαρινάκη, το πολιτικό ζήτημα και οι σκοπιμότητες

Του Πάνου Πολυζωίδη

Τίποτε δεν είναι τόσο απλό όσο θα ήθελαν ορισμένοι να μας το παρουσιάσουν. Η εμπλοκή του ονόματος κορυφαίου υπουργού και αρχηγού κόμματος στις έρευνες για σοβαρότατη ποινική υπόθεση και η καταγγελλόμενη στοχοποίηση εκ μέρους του διακεκριμένου επιχειρηματία δηλητηριάζουν μία ήδη επιβαρυμένη δημόσια ζωή. Πάνος Καμμένος και Βαγγέλης Μαρινάκης συγκρούονται ανοικτά πλέον και το εύκολο είναι να διαγνώσουμε την αμοιβαία προσωπική τους αντιπάθεια. Μόνο που αυτό αποκαλύπτει μόνο μία πτυχή της υπόθεσης...

Κατ' αρχάς, κάποιες παραδοχές υπό την αίρεσιν των οποίων θα πρέπει να επιχειρήσουμε οποιαδήποτε ανάλυση.

• Οι συνομιλίες του αξιωματικού του Λιμενικού με τον κατάδικο Μάκη Γιαννουσάκη που βγήκαν στη δημοσιότητα έχουν υποστεί επεξεργασία, είναι υλικό μονταρισμένο, άρα πιθανόν να μην αποδίδουν το πλήρες νόημα των λεγομένων από τους δύο συνομιλητές.

• Το υλικό είναι παρανόμως κτηθέν, άρα δεν μπορεί να αξιοποιηθεί δικονομικά.

• Η δημοσίευση των συνομιλιών έγινε από ΜΜΕ φιλικά προς το Βαγγέλη Μαρινάκη, τον επιχειρηματία ο οποίος φέρεται θιγόμενος από τα αναφερόμενα στις υποκλοπές, δεδομένου πως εμφανίζεται θύμα επιχείρησης ενοχοποίησης. Αυτό δεν ακυρώνει αυτομάτως τις καταγγελίες, αλλά θα πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν στη διαδικασία του ελέγχου της βασιμότητάς τους, καθώς και της αξιολόγησης του επιλογής του χρόνου δημοσίευσής τους.

Η φαντασίωση στην εξουσία…|

Του Ρούντι Ρινάλντι

Το αποικιακό καθεστώς ονειρεύεται πως αποκτά «ανεξάρτητο ρόλο»
 
Η συστηματική διαστροφή της πραγματικότητας, με τα ιδιαίτερα αριστερά χαρακτηριστικά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δηλαδή τη χρήση του συστηματικού ψέματος και της προπαγάνδας έχει την τιμητική της με το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης που φόρτωσε ακόμα πιο ισχυρά νεοαποικιακά δεσμά τη χώρα και την κοινωνία.
Όποιος καταγγείλει με σθένος το γεγονός αυτό, κατηγορείται ως φίλος της Ν.Δ. που θέλει να παλινορθωθεί το καθεστώς της δεξιάς στην χώρα. Τόσο απλά. Όπως το πάλαι ποτέ σύνθημα της ΚΝΕ «ο αντικομμουνισμός δεν θα περάσει» όποτε γίνονταν κριτική στα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Γιατί και τότε οι επικριτές κατηγορούντο ότι ψεύδονται γιατί ο σοσιαλισμός προχωρούσε κατά κύματα και οι εργαζόμενοι ήσαν ευχαριστημένοι. Ποιος έλεγε ψέματα τότε; Και ποιος ψεύδεται ασύστολα σήμερα; Η συστηματική χρήση του ψέματος και η εύκολη σπίλωση και συκοφαντία κάθε άλλης άποψης είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, εγγεγραμμένο στο χώρο της αριστεράς.

Noor 1- Ζύγισμα...

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Μέσα στο μπάχαλο της διαπλοκής βουλιάζει το βαπόρι της παραλλαγής!...

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Ο μεγάλος, πραγματικά αυθεντικός δημοσιογράφος Μάριο Mοντιάνο, μου έμαθε να ξεκινώ το διάβασμα των ελληνικών εφημερίδων από την "Εστία" για να περάσω μετά στον "Ριζοσπάστη" και τις υπόλοιπες. Τότε, πριν από περισσότερα από τριάντα χρόνια δεν ήξερα την "φιλοσοφία" αυτής της ρουτίνας. Αργότερα, ωστόσο, κατάλαβα και μου έγινε συνήθεια της καθημερινής ζωής μου. Ήταν ζήτημα κουλτούρας στη δημοσιογραφική τάξη πραγμάτων για τον σχηματισμό μιας πλουραλιστικής και απροκατάληπτης πολιτικής γνώμης. Απαραίτητο εφόδιο για να κτίσεις τον δικό σου (προσωρινό) κόσμο των ειδήσεων και αξιολογήσεων στη συνέχεια της καθημερινότητας σου.
Σήμερα, ωστόσο, ξεκινώντας όπως πάντα από την "Εστία" δεν χρειάστηκε να πάω παρακάτω. Καταδήλωνε στο πρωτοσέλιδό της, όλα όσα υποδηλώνονταν και σε κάποιες περιπτώσεις προδηλώνονταν στις υπόλοιπες εφημερίδες στο "πολιτικό σώμα": "Η νέα διαπλοκή «όζει» πιο πολύ από τα σκουπίδια! Κυβέρνησις, κόμματα, υπουργοί, επιχειρηματίες έχουν πατήσει «κόκκινη γραμμή»".
Μάλιστα, αναγνώστη μου, περί αυτού ακριβώς πρόκειται και δεν χρειάζεται να σημειώσω τίποτε περισσότερο για να περιγράψω την πραγματικότητα! Όπως ξέρεις, ποτέ δεν έχω γράψει κάτι που θα το βρείς αλλού και σε άλλον, ασχέτως αν συμφωνώ. Διάβασέ το στον άλλον! Διάβασε το πρωτοσέλιδο άρθρο (26 Ιουνίου 2017) της "Εστίας", το οποίο περιγράφει τη σημερινή πραγματικότητα χωρίς χρώματα και αρώματα! Ναι, "όζει" και η  δυσοσμία δεν καλύπτεται ούτε από το πιο ακριβό γαλλικό άρωμα! 

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Και τα πρόβατα!!

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Το λάθος που επαναλαμβάνεται δεν είναι λάθος

Του Προκόπη Μπίχτα
  • Οι πραγματικά άνεργοι είναι 2.000.000(*).
  • 3 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στην Δημόσια Υγεία.
  • 1 εκατομμύριο καρκινοπαθείς και σοβαρά άρρωστοι δεν μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακά τους.
  • 600 χιλιάδες παιδιά υποσιτίζονται.
  • Τουλάχιστον 40 χιλιάδες άνθρωποι είναι άστεγοι.
  • Χιλιάδες πλειστηριασμοί σπιτιών πραγματοποιούνται.
  • 300 χιλιάδες νοικυριά ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
  • Άγνωστος αριθμός οικογενειών αφήνει τα παιδιά τους σε ιδρύματα επειδή δεν μπορεί να τους προσφέρει τροφή.
  • Η βρεφική θνησιμότητα έχει αυξηθεί κατά 43%.
  • Οι γεννήσεις ελλιποβαρών βρεφών έχουν αυξηθεί κατά 19%.
  • Δύο άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε μέρα.
  • Τα εθνικά ζητήματα έχουν πάρει τον δρόμο της καταστροφής.

Κυπριακό: Νέο εγχειρίδιο, η Γιάλτα και ο Άιντε

Του Κώστα Βενιζέλου

Ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε διετέλεσε και υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας και οι συνεργάτες του έχουν προφανώς διαβάσει πολλά εγχειρίδια που αφορούν την «επίλυση» διαφορών. Θέλοντας προφανώς να πρωτοτυπήσουν, αποφάσισαν να προτείνουν όπως η κατοχική δύναμη, η χώρα που προκάλεσε την εισβολή, την κατοχή, το πρόβλημα, να επιτηρεί την εφαρμογή της συμφωνίας. Είναι ως η ναζιστική Γερμανία να ήταν μέρος της εφαρμογής των συμφωνηθέντων της Γιάλτας, που διαμόρφωσαν/καθόρισαν τη μεταπολεμική περίοδο στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Οι… πονηρές αναφορές στο έγγραφο Άιντε, οι πολλές «δεξιοτεχνικές» διατυπώσεις διά της ασάφειας αφήνουν τις πολλές ερμηνείες να καθησυχάζουν τους εκ προθέσεως ευκολόπιστους, ενώ επιβεβαιώνουν την αποτυχία του εγχειρήματος.

Ο κ. Άιντε κάνει λόγο στο έγγραφο για αντικατάσταση του υφιστάμενου συστήματος εγγυήσεων με την υπογραφή μιας νέας συνθήκης εφαρμογής (treaty of implementation). Μια ιδέα που φέρει την Τουρκία εγγυητή της εφαρμογής της συμφωνίας και εισαγάγει –όχι για πρώτη φορά– τη μέθοδο των τεσσάρων πενών. Να υπογράψουν, δηλαδή, οι τρεις εγγυήτριες και μαζί, ως σιαμαίοι, οι δύο ηγέτες. Τούτο είχε αναφερθεί και κατά την πρώτη Διάσκεψη της Γενεύης. Οι δυο ηγέτες-διαπραγματευτές θα προσέλθουν στην υπογραφή και, αυθαιρέτως και παράνομα, θα αυτοανακηρυχθούν σε συμπροέδροι ενός μορφώματος που και από αυτή την πράξη θα είναι αποτέλεσμα παρθενογένεσης. Από τη μια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως ηγέτης της μιας «πλευράς» και, από την άλλη, ο κατοχικός ηγέτης ως ηγέτης της άλλης «πλευράς», ο οποίος με την ανοχή των εκάστοτε ηγεσιών της χώρας μας αναβαθμιζόταν σε ισότιμο εταίρο. Κοντολογίς, εάν υπογράψουν τη Συνθήκη οι δύο… σιαμαίοι, ο μεν πρώτος θα εκπροσωπεί την επικράτεια που καλύπτουν οι ελεύθερες περιοχές και ο δεύτερος τα κατεχόμενα. Η παρθενογένεση τού πάλαι ποτέ εμπνευστή της κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, λόρδου Χάνεϊ, θα είναι το όχημα που θα οδηγήσει στη «νέα κατάσταση πραγμάτων».

Αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία...


Τα μεγάλα πνεύματα
Την επίθεση στον αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ κλιμακώνουν τα αστικά επιτελεία, δείχνοντας την απέχθεια που τρέφει το σύστημα στους εργατικούς αγώνες, αλλά και στο αίτημα για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Μάλιστα, ορισμένα συγκροτήματα του Τύπου έχουν αναλάβει εργολαβικά τη... συκοφάντηση των απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων των εργαζομένων στην καθαριότητα, με τοεπιχείρημα ότι πλήττεται ο τουρισμός, άρα και ο στόχος για ανάκαμψη της οικονομίας. 

Δυο δήμαρχοι δυο διαφορετικές πολιτικές. - Η Πάτρα έχει δήμαρχο, η Θεσσαλονίκη έχει επιχειρηματία

Του  mitsos175.

1) Δήμαρχος Θεσσαλονίκης: 

Πριν δυο χρόνια είχε γίνει κατεπείγουσα προκαταρκτική έρευνα από τον εισαγγελέα διαφθοράς Θεσσαλονίκης, Αχιλλέα Ζήση, για τους διαγωνισμούς της διεύθυνσης ανακύκλωσης και διαχείρισης αστικών απορριμμάτων του δήμου Θεσσαλονίκης, όπου, προέκυψαν σοβαρές εμπλοκές. «Να σημειωθεί ότι ο πρώτος διαγωνισμός, προϋπολογισμού 240.000 ευρώ, αφορούσε την επισκευή 961 κάδων απορριμμάτων, ενώ ο δεύτερος, προϋπολογισμού 224.721 ευρώ, την επισκευή κοντέινερ μεταφοράς απορριμμάτων σε εξωτερικά συνεργεία». Πηγή

Δυο χρόνια μετά ο δήμαρχος αναθέτει σε ιδιώτη την αποκομιδή των απορριμμάτων για 192.000 ευρώ. Προφανώς για τους επιχειρηματίες «λεφτά υπάρχουν» όχι όμως για τους συμβασιούχους.

Αλήθεια τον νόμο τον ξέρει;

Η πολιτική επικοινωνία ως τέχνη


Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Η Ναόμι Κλάιν και το μάνατζμεντ της επώνυμης κουλτούρας …

Του Θανάση Μπαντέ

Η Ναόμι Κλάιν στο βιβλίο της «No Logo» καθιστά σαφές ότι οι προσπάθειες των εταιρειών να επιβάλλουν την επωνυμία τους ως μόδα για την προώθηση προϊόντων δεν αφορούν τις τελευταίες μόνο δεκαετίες: «Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, είχε δημιουργηθεί ήδη η επίγνωση ότι τα εμπορικά επωνύμια δεν ήταν απλώς κάποιες μασκότ, κάποιες πιασάρικες λέξεις ή μια εικόνα τυπωμένη πάνω στην ετικέτα του προϊόντος μιας εταιρείας. Οι εταιρείες στο σύνολό τους μπορούσαν ν’ αποκτήσουν μια επώνυμη ταυτότητα ή μια “εταιρική συνείδηση” όπως ονομάστηκε αυτή η εφήμερη ιδιότητα εκείνη την εποχή». (σελ. 38).
Η αντίληψη αυτή έμελλε να απογειώσει την έννοια της επιθετικότητας στη διαφήμιση φέρνοντας μια πραγματική επανάσταση: «Και καθώς η εν λόγω ιδέα αναπτυσσόταν, οι διαφημιστές έπαψαν να βλέπουν τους εαυτούς τους σαν απλούς πωλητές, και άρχισαν να τους θεωρούν “φιλοσόφους – βασιλείς μιας εμπορικής κουλτούρας”, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του κριτικού διαφημίσεων Ράνταλ Ρόθμπεργκ. Η αναζήτηση του αληθινού νοήματος των επωνυμίων – ή αλλιώς της “ουσίας τους” όπως συχνά λέγεται – απομάκρυνε σταδιακά τις εταιρείες από τα μεμονωμένα προϊόντα και τα χαρακτηριστικά τους και τις κατεύθυνε προς μια ψυχολογική/ανθρωπολογική εξέταση της σημασίας των επωνυμίων στην κουλτούρα και τη ζωή των ανθρώπων. Κι αυτό θεωρήθηκε αποφασιστικής σπουδαιότητας, εφόσον οι εταιρείες μπορεί να κατασκευάζουν προϊόντα, οι καταναλωτές όμως αγοράζουν επωνύμια (“ονόματα”). (σελ. 38).
Όσο όμως οι εισπράξεις συνδέονταν με την παραγωγή και την πώληση των προϊόντων, η κατασκευή του επωνυμίου δε θα μπορούσε παρά να είναι μια απαραίτητη συμπληρωματική διαδικασία που θα ενίσχυε τη διείσδυση του προϊόντος στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Η μετατροπή του προϊόντος σε επωνύμιο δε θα μπορούσε να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη: «Χρειάστηκαν πολλές δεκαετίες μέχρις ότου ο κόσμος των κατασκευαστών να προσαρμοστεί σ’ αυτή την αλλαγή. Παρέμενε προσκολλημένος στην ιδέα ότι κύρια εργασία του ήταν η παραγωγή και ότι η επωνυμιοποίηση των προϊόντων ήταν απλώς μια σημαντική προσθήκη». (σελ. 38).
Οι εταιρείες στο σύνολό τους μπορούσαν ν’ αποκτήσουν μια επώνυμη ταυτότητα ή μια “εταιρική συνείδηση” όπως ονομάστηκε αυτή η εφήμερη ιδιότητα εκείνη την εποχή

Δυο τόνοι διαπλοκής στα αμπάρια του Noor1

Η υπόθεση Noor1 παίρνει απρόβλεπτες διαστάσεις, όμως πέρα από όσα συμβαίνουν στο προσκήνιο υπάρχει και η αθέατη πλευρά: Η διαπλοκή των media, εξώδικα, η πολιτική προστασία. Και στη μέση ορισμένα σημαίνοντα πρόσωπα.
Των Άντα Ψαρρά και Κώστα Ζαφειρόπουλου

«Τα βάζω με όλους και με όλα. Ηδη κινδυνεύω, θέλετε να πω ονόματα για να κινδυνεύσω περισσότερο. Δεν μπορώ να πω ονόματα εδώ, τα έχω πει εκεί που πρέπει. Επρεπε, για να πιστέψουν οι άνθρωποι που ήταν από πίσω ότι δεν θα μιλήσω. Δεν είμαι αθώος, αλλά ούτε και ο εγκέφαλος» («Εφ.Συν.», 18/1/2015, απολογία Γιαννουσάκη).
Το κλασικό νομικό αξίωμα «ένοχος ένοχον ου ποιεί» παραβιάζει για δεύτερη φορά ο ισοβίτης Μάκης Γιαννουσάκης στην υπόθεση του πλοίου με τους δύο τόνους ηρωίνης. Ομως το αξίωμα αυτό έχει ήδη ανατραπεί από τη σύγχρονη έννομη τάξη που καταφεύγει στο καθεστώς προστατευόμενων μαρτύρων παρέχοντας ελαφρυντικά αλλά ακόμα και ασυλία στις βαριές περιπτώσεις εγκληματικών οργανώσεων.

Μια υπέροχη ιστορία για τον Γκάντι και τον αλαζονικό καθηγητή του στο Λονδίνο...!!!!

Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, είχε έναν καθηγητή του οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.
Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο του Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήρθε με τον δίσκο του  και κάθισε δίπλα του.
Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι:

«Κύριε Γκάντι, δε γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια του φαγητού τους;» και η απάντηση του Γκάντι ήταν:
«Μην ενοχλείστε, κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα» και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ' ένα άλλο τραπέζι.
Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει τη ρεβάνς στις επόμενες εξετάσεις αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. 
Τότε ο Mr. Peters του έθεσε την παρακάτω ερώτηση:
«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά;  Ποιο από τα δύο θα παίρνατε;»
Χωρίς να το πολυσκεφτεί ο Γκάντι του απάντησε: «Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα.»
Τότε ο Mr. Peters μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία του είπε: «Αν ήμουν στη θέση σας θα έπαιρνα αυτό με τη σοφία, δε νομίζετε;» και ο Γκάντι του απάντησε με απάθεια: «Ο καθένας παίρνει αυτό που του λείπει.»

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Με τους σκουπιδιάρηδες ή με τα σκουπίδια;

Του Νίκου Μπογιόπουλου
O αγώνας που δίνουν οι συμβασιούχοι είναι αγώνας όλων μας.
Ενάντια στην πολιτική που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν σκουπίδι. Που ρίχνει τα εργασιακά  δικαιώματά του στα σκουπίδια. Αυτή η πολιτική είναι που έχει γεμίσει με σκουπίδια τους δρόμους.
Η πολιτική που κόβει μισθούς, που κόβει συντάξεις, που έχει θρυμματίσει την ελπίδα, που έχει κόψει το γέλιο, είναι η ίδια πολιτική που τώρα θέλει να μας κόψει και την ανάσα από τη μπόχα των σκουπιδιών.   
Η μετατροπή του δικαιώματος στη δουλειά σε εργαλείο ψηφοθηρίας, η ομηρεία των σύγχρονων μισθωτών σκλάβων στα σκλαβοπάζαρα του ιδιώτη ή «δημόσιου» εργοδότη, η μισή ζωή της ημιαπασχόλησης, η υπαγωγή της μόνιμης και διαρκούς ανάγκης της επιβίωσης σε καθεστώς «ορισμένου χρόνου» δουλείας, μας αφορά όλους.

Τσίπρας: Οταν οι "γκάνγκστερ" έγιναν "αξιόπιστοι εταίροι"

Απόλυτα ικανοποιημένος για την κατάληξη που είχαν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους «εταίρους», παρουσιάζεται ο Α. Τσίπρας σε συνέντευξη που έδωσε στην κυριακάτικη εφημερίδα «Νέα Σελίδα»,

«Επίσης, βρίσκει την ευκαιρία να επισημάνει τα "κέρδη" για την Ελλάδα σε αυτόν τον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων: "Το σημαντικότερο όμως είναι ότι χάρη στη δική μας διαπραγματευτική στάση επιτεύχθηκε μια καλύτερη συμφωνία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα αντίμετρα, τη ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του χρέους, την ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας, τη σαφή δέσμευση για στήριξη της Ελλάδας για την έξοδό της στις αγορές…"», διαβάζουμε στο left.gr ότι δήλωσε στην συνέντευξη του ο πρωθυπουργός.

Μετά απ’ αυτό δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό και ανατρέξουμε στο αρχείο μας.

Ας σας φρεσκάρουμε λίγο την μνήμη σας να σας θυμίσουμε τι έλεγε για τους «εταίρους» ο Α. Τσίπρας στις 21/3/2013: «Κατά την άποψη μου δεν είναι ανίκανοι. Είναι γκάνγκστερ. Είναι κυνικοί και είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε μια πολιτική αποικιοποίησης του Ευρωπαϊκού Νότου».

Άνοιγμα Τσίπρα προς ΠΑΣΟΚ για «προοδευτική διακυβέρνηση μετά τα μνημόνια»

Σε άνοιγμα προς τον χώρο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για την προοπτική «προοδευτικής διακυβέρνησης μετά τα μνημόνια» προχωρεί ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα.
Μεγάλο μέρος της συνέντευξης στη «Νέα Σελίδα» καταλαμβάνεται από τον διάλογο τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να ανοίξει με τα κόμματα του «ευρύτερου πασοκογενούς τόξου», με τον Αλέξη Τσίπρα να επισημαίνει ότι «θα χαιρόμασταν ειλικρινά εάν το ΠΑΣΟΚ έβρισκε ξανά τον προοδευτικό του προσανατολισμό, αλλά και το κουράγιο να ανοίξει έναν ειλικρινή και χωρίς προκαταλήψεις διάλογο με την κυβερνώσα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης μετά το τέλος των μνημονίων.

Σχεδόν!


Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

...κι έτσι, οι ύαινες ουρλιάζουν

Του Προκόπη Μπίχτα

Ο ελληνικός λαός πεθαίνει. Η ανεργία, ο υποσιτισμός, η πείνα, η αρρώστια, οι αυτοκτονίες αυξάνονται και πληθύνονται και όλα φαίνονται ότι δεν έχουν τέλος. Το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε κατά 2, τουλάχιστον, χρόνια. Η ανεργία και τα επακόλουθά της μαστίζουν. Όσοι εργαζόμενοι έχουν απομείνει δουλεύουν κάτω από συνθήκες σκλαβιάς και ο μισθός τους φθάνει μόνο για να φάνε ένα πιάτο χυλό και να δουλέψουν άλλη μια μέρα, μέχρι να απομυζηθεί και ο τελευταίος μυς, ο τελευταίος ιστός, η τελευταία σταγόνα αίματος. Όσοι προσπαθήσουν να επιζήσουν πουλώντας χόρτα και κρεμμύδια, αντιμετωπίζουν την αστυνομία, τα δικαστήρια, τα εξοντωτικά πρόστιμα και τη φυλακή.

Οι  συλλήψεις γίνονται ανάλογα με τη όρεξη του τελευταίου χωροφύλακα και δικαστήρια δικάζουν σύμφωνα με παραγγελίες και τις διαθέσεις τους. Αποδεδειγμένα δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι, χλευάζοντας τα θύματά τους και αποδεδειγμένα αθώοι φυλακίζονται για δεκαετίες. Ακόμα και οι στοιχειώδεις νόμοι έχουν καταργηθεί.

Χρέος και Εμπαιγμός - Οι Δίδυμοι Πύργοι της Ελλάδας

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Ιδού, λοιπόν, η Ευρώπη απόκτησε εκ νέου  αυτοκράτορα, Μακρόν ο Α΄, ίσως το πιστεύει, έχει τουλάχιστον τον αέρα. Η Τουρκία με τον Ερντογάν βρήκε τον Σουλτάνο της, έχτισε και ανάκτορο. Μόνο τον Πούτιν αποφεύγουν να τον πουν Τσάρο αφού η υποψία και μόνο μιας αυτοκρατορικής Ρωσίας προκαλεί ανατριχίλες πανικού. Οι Δυτικοί  βαδίζουν προς τα πίσω, όχι από ρομαντική νοσταλγία. Αλλά επειδή σε εποχή κρίσης θυμούνται ότι έγιναν ισχυροί ληστεύοντας τους άλλους, αρχίζοντας από τους Αγίους Τόπους, μετά την Πόλη το 1204, τις αποικίες έως πρόσφατα. Τώρα τρώνε τις σάρκες τους, τρώνε τους πιο αδύναμους εταίρους τους και ετοιμάζονται να αλληλοφαγωθούν μεταξύ τους, όπως το έκαναν τόσες φορές στο παρελθόν, πχ με τον εκατονταετή Πόλεμο, τον τριακονταετή, με δυο Παγκόσμιους Πολέμους και συζητάμε για τον Τρίτο.

 Δεν είναι κανονικό, ούτε στην πιο ακραία περίπτωση, να εκλέγεται Πρόεδρος με μόλις το 15% του πληθυσμού και αυτό να θεωρείται θρίαμβος, από τους κόλακες. Η τυπική νομιμότητα δεν εξασφαλίζει τη  νομιμοποίηση της κυβέρνησης στη συνείδηση του κόσμου, τη συγκατάθεση, έστω την ανοχή του. Όταν το Σύστημα δολοφονεί τη Δημοκρατία, οι «τρομοκράτες» περισσεύουν. Η Γαλλία δεν εξέλεξε αυτοκράτορα ούτε Πρόεδρο αλλά αχυράνθρωπο του χρήματος.
 Οι ελίτ στη Δύση έχουν στρατηγική δεκαετιών.  Αλλά τείνουν, όλο και πιο ξετσίπωτα, να σκέπτονται και να κινούνται όπως η παλιά αριστοκρατία, σε κλειστά, αδιαπέραστα κυκλώματα, τύπου Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Στόχος, να ρυθμίζουν τις διεθνείς υποθέσεις με τις αριστοκρατίες άλλων χωρών, σύγχρονη Ιερά Συμμαχία. Ο κόσμος, «κρέας για τα κανόνια», μάζα αδρανής, περιφρονητέα. Οι εκλογές λεπτομέρεια, ενίοτε ενοχλητική. Η ευκολία με την οποία έβαλαν τον Μακρόν στο θρόνο τους ενθαρρύνει. Η ευχέρεια αντικατάστασης των φθαρμένων υπαλλήλων τύπου Ολάντ, (βλ Γ.Α. Παπανδρέου, Παπαδήμος, Σαμαράς, Τσίπρας, πεταλούδες εφήμερες) τους δικαιώνει. Η επιτυχία τους κάνει ολότελα τυφλούς. Αδιαφορούν αν ο Μακρόν είναι τελείως εκτεθειμένος στο αδηφάγο πλήθος, σκέπτονται ήδη τον επόμενο.

Όχι στα γερμανικά προϊόντα


Είναι αξιοθρήνητο να ξοδεύεις τη ζωή / Es miserable gastar la vida


"Έχουμε σκαρφιστεί ένα βουνό από περισσή κατανάλωση. 
Πρέπει να πετάμε, να ζούμε αγοράζοντας και πετώντας, και τελικά αυτό που ξοδεύουμε είναι χρόνος ζωής. 

Δεν τους φτάνουν τα μνημονια και η σφαγή των συνταξιούχων. Θέλουν να καταστρέψουν την Κύπρο

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ: ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΕΥΗ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Η επικείμενη σύγκλιση της Διάσκεψης της Γενεύης συνιστά βαρύτατο έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υφαρπάσσει την ύψιστη συντακτική εξουσία που έχει μόνο ο κυπριακός λαός και κανείς άλλος, αποδίδοντάς την σε διάσκεψη όπου συμμετέχουν τρία ξένα κράτη.
Δεν είναι μόνο παράνομη, είναι και παράλογη. Καλούνται Βρετανία και Τουρκία, δύο κράτη με αιώνες βλέψεων στο νησί, που υποκίνησαν τη διαμάχη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους εναντίον της Κύπρου, να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος που δημιούργησαν. Μόνο να αποτελειώσουν την Κύπρο μπορούν αυτοί.
Αθήνα και Λευκωσία δεν έδωσαν καμιά πειστική εξήγηση γιατί απεδέχθησαν μια τουρκική πρόταση που αρνούνταν όλες οι μέχρι τώρα ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις. Εκ των πραγμάτων, μόνη δυνατή εξήγηση είναι ότι το ζήτησαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, επειγόμενες να πάρουν τον έλεγχο της Κύπρου και γνωρίζοντας ότι οι “λύσεις” τους δεν περνούν σε δημοψήφισμα.
Σύμφωνα με τις πιο βασικές από τις παγκόσμια αναγνωρισμένες αρχές του Δικαίου, μόνο οι ίδιοι οι Κύπριοι δικαιούνται να καθορίσουν το συνταγματικό και το διεθνές καθεστώς της Κύπρου. Η συμμετοχή Ελλάδας και Κύπρου στη Διάσκεψη συνιστά αναγνώριση του λόγου τρίτων κρατών επί της Κύπρου.
Ορθώς, ο πρύτανης των Ελλήνων συνταγματολόγων Γιώργος Κασιμάτης, αποκαλεί τη Διάσκεψη παράνομη και αντίθετη με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, χαρακτηρίζοντας τα αποτελέσματά της άκυρα.

Είναι θέμα δημοκρατίας

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Στο προηγούμενο σημείωμα απαντώντας στο σλόγκαν είναι «θέμα παιδείας» του Pride, ισχυριστήκαμε ότι το πρώτο θέμα παιδείας στην χώρα είναι να κατανοήσουμε ότι μας καταντούν αποικία, μας το λένε καθαρά, αλλά εμείς δεν θέλουμε να το πιστέψουμε.
Παράλληλα, με όσα γίνονται στον τόπο αυτό υπάρχει και ένα τεράστιο θέμα δημοκρατίας. Ένα τεράστιο κενό, ένα τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας.
Κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς τι περιλαμβάνει η νέα συμφωνία. Καμιά ενημέρωση, κανένα επίσημο κείμενο. Μόνο δηλώσεις και διαγγέλματα. Άντε, θα γίνει μια συζήτηση για την πορεία της οικονομίας για να ικανοποιηθεί και η αντιπολίτευση (που υπάρχει μόνο στις δημοσκοπήσεις, αφού χαίρεται όλα τα μέτρα να τα παίρνει ο Τσίπρας και απλά αυτή να τον διαδεχθεί κάποια στιγμή). Το ζήτησε η αντιπολίτευση; Το κάνουμε, μόνο μην πέσουμε πάνω στο Survivor…

Διαμορφωτές Κοινής Γνώμης

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη
Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ, συγγραφέας

«Και είναι γνωστό πόσοι μηχανισμοί δρουν επάνω μας από τη νηπιακή ηλικία ως τα γεράματα, για να επιβάλουν σ’όλες τις όψεις της ζωής, σ’όλες τις λεπτομέρειες των ανθρώπινων σχέσεων το κυρίαρχο μοντέλο των αξιών της κοινωνίας, δηλαδή το μοντέλο της κυρίαρχης τάξης, να εμπήξουν τον τύπο της στη δομή του ασυνειδήτου και να εγκαταστήσουν μέσα μας, μιαν αυτόματη λειτουργία, το «Υπερ-Εγώ» που θα ρυθμίζεται όπως το θέλουν οι απ’έξω και όπως τους συμφέρει»

Μανόλης Λαμπρίδης

 Ο οικογενειακός και κοινωνικός περίγυρος ασκεί επίδραση στον άνθρωπο,  ωστόσο κάποια άτομα (που δεν ανήκουν απαραίτητα στον περίγυρό μας ούτε είναι αυτό που αποκαλούμε «διασημότητες») ασκούν μεγαλύτερη επιρροή και πολλές φορές θεωρείται ότι η δύναμη της πειθούς τους είναι τόσο ισχυρή ώστε μπορεί να διαμορφώνει την κοινή γνώμη.

Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι που έχουν επιρροή,  κατηγοριοποιούνται σε τρεις τύπους: είναι αυτοί που γνωρίζουν ποιο είναι το καλύτερο προϊόν και θέλουν να μοιραστούν με άλλους την πληροφορία. Ο δεύτερος τύπος είναι αυτοί που έχουν καλές διασυνδέσεις και βρίσκουν δουλειά σε άλλους αλλά και κλείνουν εύκολα δουλειές λόγω των διασυνδέσεών τους «δουλειές». Είναι αυτοί που κάνουν «χάρες» τις οποίες «εξαργυρώνουν» όταν χρειασθούν κάτι. Τέλος είναι οι πωλητές οι οποίοι έχουν τα χρήματα ως κίνητρο, χρήματα που προκύπτουν από την επίτευξη κάποιας πώλησης.

Αγάπα...