Του Κώστα ΜελάΑπό την αρχή της παρούσας οικονομικής κρίσης, έχουμε υποστηρίξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της έναντι μιας αντίστοιχης «κλασικής» όπως π.χ. αυτής του 2008. Ο λόγος είναι απλός: η αιτία της σημερινής κρίσης είναι εξωτερική από το οικονομικό σύστημα (ο κορωνοϊός) ενώ αντίθετα στην κρίση του 2008 η αιτία ήταν ενδογενής στο σύστημα (η φούσκα των στεγαστικών δανείων χαμηλής αξιολόγησης). Τα μέτρα οικονομικής πολιτικής που λήφθηκαν ή θα μπορούσαν να ληφθούν στην κρίση του 2008 κατευθύνονταν ευθέως στην αντιμετώπιση της αιτίας, στους παράγοντες που προκαλούσαν την κρίση.
Αντιθέτως, η σημερινή οικονομική κρίση προήλθε από τα διοικητικά μέτρα που ελήφθησαν (από το σύνολο των κρατών) προκειμένου να αντιμετωπισθεί η υγειονομική κρίση του κορωνοϊού. Παράλληλα, στη σημερινή περίπτωση όλα τα λαμβανόμενα μέτρα οικονομικής πολιτικής έχουν στόχο τον όσο το δυνατόν μεγαλύτερο περιορισμό των αποτελεσμάτων της κρίσης, χωρίς να μπορούν να αντιμετωπίσουν την αιτία, τον πυρήνα που δημιούργησε(-ει) την κρίση (τον κορωνοϊό) που, ως γνωστόν, αποτελεί κατεξοχήν αντικείμενο της ιατρικής επιστήμης και τεχνολογίας.
Το συμπέρασμα ήταν (και είναι) απλό: όσο δεν αντιμετωπίζεται ιατρικά η αιτία της κρίσης, δηλαδή ο κορωνοϊός, δεν μπορεί η οικονομική δραστηριότητα να βρει τον βηματισμό της βεβαίως στο πλαίσιο της σημερινής ιδεολογικής και θεσμικής παγκόσμιας πραγματικότητας.