Πληγές

 

H άκρως επικίνδυνη άνοδος της Δεξιάς, η απομείωση της συνολικής Αριστεράς και ο αντιδραστικός ρόλος της «φαντασιακής κοινωνικής θέσης»

Του Ηλία Παπαναστασίου

Τα απρόσμενα για τους περισσότερους εκλογικά αποτελέσματα θα αποτελέσουν ορόσημο εκλογικών, πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων για την χώρα και τον ελληνικό λαό. Αρνητικών και εξαιρετικά δυσάρεστων εξελίξεων, εννοείται.

  

Η άνοδος της Νέας Δημοκρατίας – όντας Κυβέρνηση (!) – έστω και κατά 0,95%, μετά από μια τετραετή περίοδο απευθείας αναθέσεων (10 δις), 35.000 νεκρών από την πανδημία, απίστευτης ακρίβειας στα είδη πλατιάς κατανάλωσης και στο ηλεκτρικό ρεύμα, επιβάρυνσης του Δημόσιου Χρέους κατά 50 δις, φθάνοντας το απίστευτο ποσό των 400 δις και πλησιάζοντας σε ποσοστό το 200% του ΑΕΠ αλλά και επιδείνωσης των ελλειμμάτων σε όλα τα επίπεδα, με αύξηση των εισαγωγών και επιδείνωση των οικονομικών δεικτών. Εάν προσθέσουμε και το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσω των οποίων παρακολουθείτο όλη η Ελλάδα και ο πολιτικός Κόσμος για να μπορεί να έχει δυνατότητες εκβιασμών το κυβερνητικό επιτελείο, τότε ανακύπτει ένα ερώτημα, απλό και θεμελιακό «Πώς είναι δυνατόν μετά από όλα αυτά να ψηφίζει μια παρόμοια κυβέρνηση ο ελληνικός λαός» ;

  

Έχουμε αναφερθεί μέσω της αρθρογραφίας μας τους τελευταίους μήνες, στην απερίγραπτη πλύση εγκεφάλου την οποία υφίσταται ο ελληνικός λαός από τα 6 πανελλαδικής εμβέλειας Ιδιωτικά Τηλεοπτικά Κανάλια των Ολιγαρχών, τα 4 Δημόσια Κανάλια που μεταδίνουν ακραιφνώς την Κυβερνητική Προπαγάνδα αλλά και τα μικρότερης εμβέλειας, συνήθως περιφερειακού χαρακτήρα. Προπαγάνδα Γκεμπελικού τύπου με ολοκληρωτικά και φασιστικά χαρακτηριστικά, απαγόρευση ή αρνητική και ειρωνικού χαρακτήρα αντιμετώπιση της διαφορετικής άποψης, χυδαία επιθετικότητα για όσους εκφέρουν αιρετικές απόψεις που δεν αρέσουν στους Ηγεμόνες του Κολομβιανού τύπου Καπιταλισμού της χώρας μας! Δέκα πανελλαδικής εμβέλειας Τηλεοπτικοί Σταθμοί και δεκάδες μικρότεροι περιφερειακού τύπου, έχουν αναλάβει με το αζημίωτο την υλοποίηση ενός σχεδίου μιας άνευ προηγουμένου Πλύσης Εγκεφάλου των πλατειών μαζών του ελληνικού λαού.

Πώς μας πετσοκόβουν έτσι;

Του Βασίλη Λιόση

Εδώ και πολύ καιρό στο ευρύτερο κοινωνικό μου περιβάλλον ακούω συνεχώς άσχημες ειδήσεις. Αυτοάνοσα, δερματικές παθήσεις, γαστρεντερολογικά, καρκίνοι, εγκεφαλικά, καρδιακά επεισόδια, καταθλίψεις, κρίσεις πανικού.

Ο κόσμος είναι πιεσμένος. Πολύ πιεσμένος. Ό,τι βιώνει το σωματοποιεί. Και αυτά που βιώνει είναι ένα βουνό προβλημάτων, συνήθως άλυτων. Την κύρια πίεση οι άνθρωποι τη βιώνουν στους εργασιακούς τους χώρους. Χαμηλοί μισθοί, διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, αφόρητη εντατικοποίηση και την απειλή της απόλυσης να επικρέμεται ως κοφτερό ξίφος πάνω από το κεφάλι τους. Από την άλλη πιεστική είναι και η κατάσταση της ανεργίας, μιας ανεργίας που έχει πάρει πάλι την ανιούσα και αν πιστέψουμε τα επίσημα στοιχεία βρίσκεται κοντά στο 17%. Ανεπίσημα είναι μάλλον μεγαλύτερη. Αλλά δεν είναι μόνο το ζήτημα της εργασίας που βεβαίως είναι το πλέον κρίσιμο. Είναι η ανασφάλεια των ανθρώπων για τα ζητήματα υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης. Τι θα κάνω αν αρρωστήσω αναρωτιέται ο κόσμος. Θα πάρω σύνταξη και αν ναι πότε, είναι ένα άλλο βασανιστικό ερώτημα. Θα μπορέσω να πάω διακοπές και για πόσες ημέρες, αναρωτούνται αγωνιωδώς οι εργαζόμενοι.

Συγκρότηση συλλογικής ταυτότητας, αντίστασης και ανατροπής

Του Γιάννη Δουλφή

Για να υπάρξει αποτελεσματική αντίσταση και ανατροπή του δυσμενούς για τα λαϊκά στρώματα συσχετισμού δυνάμεων στη χώρα μας που μπορεί να καταλήξει στην ανατροπή του νέου καθεστώτος «εξαίρεσης» που επιβλήθηκε από το 2010 με τα μνημόνια της συνεχώς αναβαλλόμενης επίσημης χρεοκοπίας του εξαρτημένου κράτους της με αντίτιμο τη ολική λεηλασία της, για να τη μετατρέψει στο σημερινό προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων, χρειάζεται μακροχρόνιος σκληρός και αδυσώπητος αγώνας με την ανάπτυξη ενός μαζικού, λαϊκού κινήματος.

Μέχρι σήμερα, οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που επιχείρησαν να αντιπαρατεθούν στο μνημονιακό καθεστώς, μέχρι να ηττηθούν και να σιωπήσουν με την εκλογική επικράτηση της «Αριστεράς» και τη συγκρότηση της αριστεροκεντροδεξιάς της κυβέρνησης, απέτυχαν παταγωδώς, είτε γιατί δεν κατόρθωσαν να αποφύγουν την αποσπασματικότητα των επιμέρους ποικίλων αγώνων, είτε γιατί δεν μπόρεσαν να αναγνώσουν τη σημερινή παγκόσμια και εγχώρια πραγματικότητα, εγκλωβισμένες σε στερεότυπα και αφηρημένα κληρονομημένα από το παρελθόν θεωρητικά σχήματα –εν πολλοίς πάσχοντα άλλωστε– είτε με την ανάθεση σε «φωτισμένες» πρωτοπορίες, που εν ευκολία τα διακινούσαν και σε διάφορους σωτήρες και δημαγωγούς, είτε με την πλάνη ότι θα ήταν ένας εύκολος αγώνας που θα μπορούσε να τελεσφορήσει συνδικαλιστικά και κοινοβουλευτικά, και μάλλον για όλους αυτούς τους λόγους.

Ο λαός και το έθνος σε κίνδυνο - Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!!!

Του Παύλου Τουμανίδη

Από τη διακήρυξη της ΚΟΑ του ΚΚΕ προς το Λαό της Αθήνας, μπροστά στο Δεκέμβρη του ΄44.

Η δραματική ταξική τροποποίηση των συσχετισμών σε βάρος της Εργασίας, που πεισμόνως υλοποιεί το μνημονιακό πρόγραμμα υποδούλωσης - αν και δεν «βγαίνει», ούτε κατά τη λογική των συντακτών του, αλλά προφανώς ακριβώς γι΄αυτό - συνδέεται μ΄ένα συνολικό σχέδιο προληπτικής καταστολής της δυνατότητας κρατικής αυτεξουσιότητας, στα όρια απειλής της εθνικής μας υπόστασης.

Το «δώρο» στη ντόπια ολιγαρχία αφορά στην έξωθεν σύσταση μιας «αποκαθαρμένης»-παρασιτικής ελίτ μεταδημοκρατικού τύπου, που θα μεσολαβεί στο ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πόρων υπό το πρόσχημα των επενδυτικών ανοιγμάτων, στην ταχεία άρση των εναπομεινάντων κοινωνικών εμποδίων και τη συγκεντροποίηση του Κεφαλαίου, που προωθεί η ΕΕ, σε σύμφυση με τα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Αυτό που τεκταίνεται στις περιώνυμες «διαπραγματεύσεις» για το λεγόμενο μεταμνημονιακό τοπίο είναι αν, σε ποιό μέτρο και όριο και με ποιά γεωπολιτικά ανταλλάγματα θα επιτρέπεται στις ντόπιες ελίτ να διατηρούν θύλακες εξουσίας σαν ψευδή εικόνα αναπαραγωγής τους. Ψευδή, γιατί η δημοσιονομική και νομισματική εξουσία έχουν απεμποληθεί, η ντόπια παραγωγή έχει απισχναθεί, η παιδεία έχει προδεσμευθεί στην άμβλυνση της μνήμης και της εθνικής ταυτότητας, η άμυνα της χώρας ετεροπροσδιορίζεται ΝΑΤΟϊκά.

Φαίνεται ότι δεν χάθηκε κάθε ελπίδα...

Όλοι στους δρόμους...

Ανάρτηση από: Jo Di

Ζητείται...

Επαναστάτης με Αιτία

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Σύμφωνα με στοιχεία (Πετράκης, 2017), η παγκόσμια οικονομία δείχνει να ανακάμπτει με διεύρυνση ωστόσο των κοινωνικών ανισοτήτων τόσο εντός των χωρών όσο και μεταξύ χωρών ενώ οι ευκαιρίες για τους νέους είναι περιορισμένες. Η κατάσταση αυτή παρατείνει την πολιτική αναταραχή και η αβεβαιότητα είναι μεγάλη.

Ταυτόχρονα δημιουργούνται διάφορα κινήματα με σκοπό την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Είναι η ανατροπή (κατ’άλλους επανάσταση) πιθανή; Υπάρχουν οι συνθήκες ανατροπής; 

Ο Γουστάβος Λε Μπον στο βιβλίο του "Ψυχολογία των Επαναστάσεων" αναφέρει ότι τα στοιχεία του χαρακτήρα των ανθρώπων που επικρατούν σε περιόδους επανάστασης είναι το μίσος, ο φόβος, η φιλοδοξία, η ζηλοφθονία και ο ενθουσιασμός. Ενώ παρατηρούμε στην κοινωνία έντονα τα πρώτα δηλαδή τον φόβο, τη φιλοδοξία, τη ζηλοφθονία, εν τούτοις το στοιχείο του ενθουσιασμού λείπει. 

Όλοι Εμείς, σε ένα Εγώ: της Πατρίδας μας.

Του Νίκου Καραβαζάκη

Την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στην χώρα μας μπορεί να χαρακτηρίσουμε με μια λέξη: αφασία! Αφασία των πολιτικών και των κομμάτων, ιδίως των βουλευτών, που αμετροεπώς σκιαμαχούν και αναιδώς αφαιμάζουν τα δημόσια ταμεία. Αφασία και των πολιτών, τουλάχιστον εκείνων που ανταπεξέρχονται στα προς το ζην, που αδιαφορούν για τον περίγυρό τους και στρουθοκαμηλίζουν. Όσο για τους άλλους; Εκείνους όλους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα; Κι αυτοί κατατεθλιμμένοι, απελπισμένοι, παραιτημένοι, φυγομαχούν στην μεταφυσική ή στην απόσυρση.

Μήπως είναι ώρα να σταματήσουμε να συζητάμε για τον τίτλο της επανάστασης;

Του Σταύρου Κατσούλη

Σκεφθείτε το εξής σενάριο - ένα σενάριο όχι φανταστικό, αλλά παρμένο από την εμπειρία μιας έμπρακτης εμπλοκής στην προσπάθεια δημιουργίας ενός μετώπου αντίστασης κι απελευθέρωσης μέσα στα χρόνια της κρίσης:

Τρεις απλοί εργαζόμενοι άνθρωποι, δημοκράτες και μια χαρά παιδιά, ποθούν απεγνωσμένα κάποια αυτονόητα πράγματα: να σταματήσει το ξεπούλημα της χώρας, να σταματήσουν οι αυτοκτονίες και τα λουκέτα που φέρνουν την ανεργία, να επιστρέψει ο έλεγχος της διακυβέρνησης της χώρας μέσα στην χώρα και στα χέρια της κοινωνίας και να δικαστούν και να αποδοθούν ευθύνες σε όλους αυτούς που μας έφεραν εδώ. Να σταματήσουν οι αδικίες και η εκμετάλλευση των αδύναμων, να σταματήσουν οι παράλογοι, καταχρηστικοί και θανατηφόροι φόροι, να σταματήσει η κατάφωρη ανισότητα στο πως φέρεται το κράτος και οι μεγάλες εταιρείες στις διάφορες τάξεις.
Να υπάρξει επιτέλους πραγματική δημοκρατία, η οποία να δίνει εξουσία στην κοινωνία όποτε αυτό κρίνεται αναγκαίο από την ίδια την κοινωνία, απαγορεύοντας έτσι στα ιδιωτικά συμφέροντα να έχουν το πάνω χέρι και να είναι συνεχώς στο απυρόβλητο. Θέλουν, μάλιστα, να αγωνιστούν για να τα καταφέρουν αυτό, διότι νοιώθουν πλέον στο πετσί τους, πως αν δεν το κάνουν αυτό, τότε τα παιδιά τους θα ζουν σε μια κόλαση και η χώρα θα βρίσκεται πλέον υπό τον έλεγχο ξένων δυνάμεων.

Όποιος φοβάται τη σύγκρουση βολεύεται με την υποταγή!

Ανάρτηση από: http://resaltomag.blogspot.gr

Ποιός διάλογος; Αντίλογος!

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Στα χρόνια της παντοδυναμίας του, ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε ότι, αν θες να περάσεις ένα μέτρο, φτιάξε μια επιτροπή ειδικών που θα το μελετήσει και παρουσίασέ το ως πόρισμά της. Αν πάλι δεν θες να περάσεις ένα μέτρο που το ζητάει επιτακτικά ο λαός, στείλε το σε διάλογο, φροντίζοντας να συμμετέχουν σ’ αυτόν όσο γίνεται περισσότεροι (επιτροπές πολιτών, συνδικαλιστικά όργανα, ειδικοί, ερευνητικά κέντρα κλπ) ώστε να είναι πρακτικά αδύνατον να ομονοήσουν. Έτσι ούτε αποτέλεσμα θα βγει ούτε κανείς θα μπορεί να σε κατηγορήσει, εφ’ όσον εσύ τήρησες δημοκρατικές διαδικασίες.

Το τερτίπι αυτής της πομφόλυγος, αυτής της σαπουνόφουσκας που λέγεται διάλογος, το παίζουν στα δάχτυλα όλες οι κυβερνήσεις ασχέτως χρωματικής προελεύσεως, σάμπως ο διάλογος να είναι κάποιας μορφής πανάκεια διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. Μόνο που ο διάλογος στην σύγχρονη δημοκρατία δεν έχει τα χαρακτηριστικά που διέθετε την εποχή τού Σωκράτη, δηλαδή κάτι σε «πες εσύ να πω κι εγώ και όπου καταλήξουμε». Σήμερα τα πράγματα πάνε αλλιώς, κάπως σε «πες εσύ και καταλήγουμε όπου πω εγώ». Σήμερα φτιάχνει ο Κατρούγκαλος, ας πούμε, ένα πακέτο ασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων, το εξετάζει με τα μεγάλα αφεντικά και, αφού καταλήξουν όλοι μαζί σε κάποιες αποφάσεις, βγαίνει και λέει «ελάτε να το κουβεντιάσουμε». Ωραίος διάλογος!

Για να τελειώσουν τα άσχημα πρέπει να αποτρέψουμε τα χειρότερα!

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί 

Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, μιλώντας χτες στη Bουλή, μεταξύ άλλων, τόνισε: «Αν ήθελα να βάλω έναν τίτλο στην φορολογική ιστορία της χώρας θα ήταν: “Tέλειωσαν τα άσχημα, έρχονται τα χειρότερα”». Άθελά του, εκ παραδρομής και αυτός, ίσως λόγω φόρτου εργασίας, είπε την αλήθεια για τη γενική κατάσταση της χώρας και της κοινωνίας. Παραφράζοντας λίγο, μας λέει: «Αφήστε τις αυταπάτες, τελειώνουν τα άσχημα αλλά έπονται τα χειρότερα -σε όλους τους τομείς». Όσες διορθωτικές διευκρινίσεις κι αν κάνει ο ίδιος ή οι συνεργάτες του (οι γνωστοί «κύκλοι») το μήνυμα έχει περάσει. Το Πάσχα δεν αργεί, θα έρθει όπου να ’ναι, αλλά δεν θα δούμε το σενάριο επιστημονικής φαντασίας της κυβέρνησης Τσίπρα να επαληθεύεται. Δεν θα είναι μια άλλη Ελλάδα της ανάπτυξης και της ευημερίας, αλλά μια Ελλάδα ρημαγμένη, ταλαιπωρημένη, κατεδαφισμένη, λιγότερη.

Η κρίσιμη και ίσως τελική μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης των πολιτικών απατεώνων της «αριστεράς»

Το νέο και πιο εξοντωτικό πακέτο μέτρων έρχεται ως συνέχεια της διαδικασίας πλήρους εξάρτησης της οικονομίας της χώρας από μια κυβερνητική κοινοβουλευτική χούντα που έκανε το καλύτερο δυνατό ώστε να εφαρμοστεί το θεσμικό πλαίσιο που προβλέπουν τα μνημόνια. Όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν έβγαινε που δεν θα αμφισβητούσε τους μηχανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (ΕΕ, ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΝΑΤΟ κλπ…), ήταν υποχρεωμένη να εφαρμόσει τις εντολές της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε). Όλη η ιστορία της παγκοσμιοποιητικής «αριστεράς» – πριν γίνει κυβέρνηση – είναι γραμμένη με συστηματικό αποπροσανατολισμό για τον ρόλο της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης γενικότερα. Όταν τα αφεντικά στην Υ/Ε και τα εκτελεστικα της οργανα στην ΕΕ αποφάσισαν ότι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να εφαρμόσει τα χειρότερα αντί λαϊκά μέτρα, η ιστορία της «Αριστεράς» αυτής εμπλουτίστηκε και με σαφείς πολιτικές εγκληματικές απάτες.
Τον Ιούλιο του 15 οι «αριστεροί» εντολοδόχοι της Υ/Ε διέπραξαν τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη που έχει γνωρίσει ο Ελληνικός λαός από τη μεταπολίτευση και μετά, αν όχι σε ολόκληρη την μετεμφυλιακή εποχή:

Το ψέμα ότι ζούμε...

Όναγρος | Εφημερίς για την ανατροπή του Αναστασιάδη | τεύχος 6

Πατήστε τον σύνδεσμο για να διαβάσετε την εφημερίδα:

Όναγρος | Εφημερίς για την ανατροπή του Αναστασιάδη | τεύχος 2

Διαβάστε ολόκληρο το δεύτερο τεύχος πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο:

Η συνέντευξη του Jo Di στην ελεύθερη ΕΡΤ

Συνέντευξη Jo Di Graphics: Ψηφιακές δημιουργίες για κοινωνικές ανατροπές

Ο Jo Di ήρθε στην Ελλάδα και μίλησε στον Χρήστο Αβραμίδη και τον Σταύρο Πανούση για την εκπομπή Zona Rosa της ΕΡΤ 3.

Δεν έχω γνωρίσει τον Jo Di αλλά θα τον γνωρίσω τώρα. Μετά θα σας γράψω τις εντυπώσεις μου.

Ανάρτηση από: http://pitsirikos.net

Φούσκες η σχήμα λόγου ;