Αν η Ολλανδία είχε "ακρίβεια Ελλάδας"…

Ποιο θα ήταν το κόστος στην Ολλανδία αν είχε την ακρίβεια που έχει η Ελλάδα;

 Ενοίκιο → 1.600€ / 1 υπνοδωμάτιο κέντρο
 Γάλα → 3,40€ / λίτρο
 Ψωμί → 4,05€ / 500γρ.
 Αυγά → 10€ / δωδεκάδα
 Ελαιόλαδο → 29€ / λίτρο
 Βενζίνη → 6,10€ / λίτρο
 Κινητό → 80€ / μήνα
 Λογαριασμοί σπιτιού → 605€ / μήνα
 Internet → 92€ / μήνα
 Καφές → 11€ / μεσαίο μέγεθος
 Σινεμά → 26€ / εισιτήριο
 Βρεφικό γάλα → 65€ / 800γρ.
 Πάνες μωρού → 21€ / 30 τεμάχια

Από 10% έως... 440% πιο ακριβά!

Μισθολογικές αμοιβές και νέο καθεστώς συλλογικών συμβάσεων*

Του Γιάννη Τόλιου

Βασική πηγή κερδοφορίας και πλουτισμού της Οικονομικής Ολιγαρχίας και γενικότερα της αστικής τάξης, είναι κυρίως οι κυβερνητικές αποφάσεις Εισοδηματικής Πολιτικής μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών, οι κερδοσκοπικές χρηματιστηριακές και άλλες δραστηριότητες, καθώς και τα συστήματα οργάνωσης της εργασίας και οι αντιστάσεις του συνδικαλιστικού κινήματος. Στην δεκαετία της κρίσης και των Μνημονίων (τα οποία σημειωτέον τα ψήφισε όλα η ΝΔ), έγινε κυριολεκτικά η …«σφαγή των αμνών»! Τα εισοδήματα των μισθωτών, συνταξιούχων και λαϊκών στρωμάτων, υπέστησαν συντριβή. Ωστόσο και μετά την τυπική λήξη του Γ’ Μνημονίου (2018) και την ανάληψη διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ (2019) εφαρμόστηκε ουσιαστικά ίδια σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Σύμφωνα με μελέτη του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, ενώ το 2009 ο μέσος ετήσιος μισθός σε όρους αγοραστικής δύναμης (22.107 €) αντιστοιχούσε στο 91,8% του μέσου ευρωπαϊκού (24.087 €), το 2019 η αναλογία αυτή μειώθηκε στο 61,2% (18.204 € στην Ελλάδα έναντι 29.738 € στην ΕΕ) και το 2024 ακόμα χαμηλότερα στο 59,1% (21.486 € στην Ελλάδα έναντι 36.382 στην ΕΕ).[1] Αλλά και το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία της Έκθεσης Εργάνη,[2] η κατάσταση δεν αλλάζει αφού το 28,27 των εργαζόμενων είχε μικτές αποδοχές κάτω και γύρω από τα 880 ευρώ που είναι ο κατώτατος μισθός, ενώ το 8,23% έχουν μεικτό μισθό από 901-1000 € και το 24,29% είχε μεικτό μισθό από 1001-1200 €. Δηλ. κοντά στο 1,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι (60,79%) είχαν μεικτό μισθό ως 1.200 €, από τους οποίους πρέπει να αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές ΕΦΚΑ (περίπου 15%) και ο αναλογούν φόρος (γύρω στο ίδιο ποσοστό), ώστε να προκύψει ο καθαρός μισθός!!

Αγοραστική δύναμη μισθού: Η Ελλάδα στον «πάτο» της Ε.Ε.

Του Παύλου Δερμενάκη

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. που συνεχώς προκαλεί τον ελληνικό λαό, με τα έργα της σε βάρος του καθώς το σύνολο της πολιτικής της υπηρετεί το κεφάλαιο και την υψηλή κερδοφορία του, πέτυχε ένα ακόμα στόχο της. Να οδηγήσει τον λαό στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) όσον αφορά την αγοραστική του δύναμη για τις ετήσιες αποδοχές ανά μισθωτό. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν (στοιχεία Eurostat) η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων για το εννιάμηνο του 2025 είναι η τελευταία στην Ε.Ε. Είμαστε πλέον κάτω και από τη Βουλγαρία και συνεπώς δεν είναι μακριά η περίοδος που θα πιάσουμε τον «απόλυτο πάτο» ως τελευταίοι (από την προτελευταία θέση τα προηγούμενα χρόνια έως και 2024) στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σταθερές μονάδες αγοραστικής δύναμης. Η αρνητική αυτή εξέλιξη, της χαμηλότερης αγοραστικής δύναμης των μισθών στην Ε.Ε, είναι ένα καθαρό αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης Ν.Δ.

Τι σημαίνει η έννοια της αγοραστικής δύναμης. Αφορά την ποσότητα των αγαθών που ένας εργαζόμενος μπορεί να αγοράσει (πραγματικός μισθός) με τον μισθό που λαμβάνει από την εργασία του (ονομαστικός μισθός). Οι παράγοντες που επηρεάζουν την αγοραστική δύναμη είναι το ύψος των μισθών σε συνδυασμό με τις μεταβολές τους (αυξήσεις ή ακόμα και μειώσεις όπως έγινε με τα μνημόνια) σε σύγκριση με τη μεταβολή των τιμών σύμφωνα με το πραγματικό κόστος ζωής. Ουσιαστικά η αγοραστική δύναμη είναι ένας δείκτης που καταγράφει την πραγματική οικονομική κατάσταση και θέση στην κοινωνία ενός εργαζόμενου και της οικογένειάς του.

Συνεπώς η πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. οδήγησε τον ελληνικό λαό στον πάτο της Ε.Ε. όσον αφορά την πραγματική του οικονομική κατάσταση και αυτό φυσικά έγινε, καθώς έχουμε αύξηση του ΑΕΠ, για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που διαφήμισε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης στην πρόσφατη (7/10/2025) Γ.Σ. του ΣΕΒ «στηρίζουμε τις επιχειρήσεις και αυτό φαίνεται στα κέρδη σας»!

Ζήτω το 13ωρο!

Το 13ωρο σε έναν εργοδότη έγινε νόμος του κράτους, συνεχίζοντας το έργο που με σπουδή επιτελεί η κυβέρνηση για ξήλωμα αργά και σταδιακά όσων κατακτήσεων στην εργασία έμειναν όρθια

Της Αναστασίας Γιάμαλη

Εφεξής, το 13ωρο σε έναν εργοδότη θα είναι νόμιμο. Αυτό προβλέπει ο νόμος πλέον, υπό τον ευφάνταστο κι αποπροσανατολιστικό τίτλο «Δίκαιη Εργασία για όλους: Απλοποίηση της Νομοθεσίας- Στήριξη στον εργαζόμενο- Προστασία στην Πράξη». Για να μην υπάρχουν απορίες και για να μην είμαστε αχάριστες κι αχάριστοι εμείς που ζούμε από τη δουλειά μας, με την πρόβλεψη για 13ωρη εργασία, θα μπορούμε να δουλεύουμε και να πλουτίζουμε περισσότερο, έτσι θέλει να μας πείσει η υπουργός κι οι εργοδοτικές οργανώσεις. Για μας το κάνουν, τους το ζητήσαμε λένε και «για να ασπρίσει η μαύρη εργασία» φυσικά. Προς επίρρωσιν, η υπουργός χρησιμοποίησε τα αιτήματα μόλις δύο ενώσεων εργαζομένων στον τουρισμό σε Ηράκλειο και Ρόδο και μίας ασφαλιστικής ένωσης. Θαύμα.

Λίγο λίγο ξηλώνουν το πουλόβερ

Η αλήθεια είναι πως τρία μνημόνια και 6 χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης είχαν αφήσει κάποιες κατακτήσεις και προστασίες των εργαζομένων στη θέση τους, κι είναι σειρά της κυρίας Κεραμέως να τις ξηλώσει κι αυτές για να είμαστε πιο ευέλικτοι και πιο ανταγωνιστικοί. Δεν το κάνει επίτηδες. Οι γαλάζιοι προκάτοχοι της ήταν που κατάργησαν τον βάσιμο λόγο απόλυσης και τη δυνατότητα των εργαζομένων να προσφεύγουν μονομερώς στη διαιτησία, την αντικατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων με ατομικές συμφωνίες, τις κατά παραγγελία των αφεντικών συμβάσεις εργασίας, με τις οποίες ο εργαζόμενος τίθεται σε εργασιακή ετοιμότητα για όποτε και όσο τον χρειάζεται η επιχείρηση ακόμη και για κάποιες ώρες ή λίγες ημέρες. Ενώ για το επιχείρημα του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών οργανώσεων που συμπυκνώνεται στο «πως κάνετε έτσι, το 13ωρο σε δύο εργοδότες επιτρέπεται και τώρα», η αλήθεια είναι πως και το 13ωρο σε δύο εργοδότες είναι επίσης έργο της κυβέρνησης της ΝΔ [νόμος Γεωργιάδη (Ν. 5053/2023)].

Το εισόδημα μειώνεται και με την αύξηση του μισθού!

Πηγή: stormseeker/unsplash

Επί ημερών Μητσοτάκη έγινε και αυτό. Ακόμα κι όταν οι μισθοί αυξάνονται, το εισόδημα των εργαζομένων μειώνεται. Και αυτό το παράδοξο είναι αποτέλεσμα κυβερνητικής επιλογής. Το κόλπο είναι απλό. Η διατήρηση των ίδιων εισοδηματικών κριτηρίων για τη χορήγηση επιδομάτων όπως το επίδομα τέκνων και το επίδομα στέγασης.

Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής είναι τελικά ακόμα κι όταν οι εργαζόμενοι δουν αύξηση στον μισθό τους, θα δουν παράλληλα και μείωση στο εισόδημα που μπαίνει στο σπίτι. Τα στοιχεία από τον ΟΠΕΚΑ (Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης) είναι άκρως χαρακτηριστικά του παράδοξου που έγινε κανονικότητα στην Ελλάδα.

Όπως και τα στοιχεία της Eurostat που καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα είναι στην 3η χειρότερη θέση της ΕΕ λόγω της μείωσης του ακαθάριστου διαθέσιμου εισοδήματος και στην τελευταία θέση όσον αφορά στο ποσοστό αποταμίευσης.

Τι αποκαλύπτουν τα στοιχεία του ΟΠΕΚΑ

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μέσα σε δύο χρόνια οι δικαιούχοι του επιδόματος παιδιών μειώθηκαν κατά 157.000, οι δικαιούχοι του επιδόματος στέγασης κατά 79.190 και οι εγγεγραμμένοι στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα κατά 43.180.

Ο αριθμός των δικαιούχων επιδόματος τέκνων μειώθηκε σε ιστορικό χαμηλό (488.735), ενώ το ίδιο ισχύει και για τους δικαιούχους του επιδόματος στέγασης (οι οποίοι περιορίστηκαν σε 190.999, από 270.193 το 2023).

Τα στοιχεία του ΟΠΕΚΑ δείχνουν ότι την τελευταία διετία οι δικαιούχοι κοινωνικών επιδομάτων μειώθηκαν από το 1,35 εκατομμύριο στο 1,1 εκατομμύριο, δηλαδή κατά 250.000.

Τα δεδομένα αυτά δεν σημαίνουν, βέβαια, ότι η μείωση των δικαιούχων των επιδομάτων έγινε γιατί ξαφνικά ευημερούν, γιατί λόγω των ευεργετικών μέτρων της κυβέρνησης δεν χρειάζονται έξτρα βοήθεια για τα παιδιά του ή για να στεγαστούν. Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι είναι τόσο χαμηλά τα κριτήρια για τη χορήγηση των κοινωνικών επιδομάτων που ακόμα και μια αύξηση στο μισθό κατά 3%, κάτω από τον πληθωρισμό, βγάζει εκτός επιδομάτων εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες.

Κατάρρευση των μισθών στην Ελλάδα κατά 32,8% στα χρόνια των Μνημονίων!

Οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν σημειώσει μείωση της τάξης του 32,8% από το 20ο9 έως το 2024 σύμφωνα με την πρόσφατη ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την οικονομία και την απασχόληση!

Σύμφωνα με τον δείκτη εξέλιξης του μέσου πραγματικού μισθού την περίοδο 2009-2024, παρατηρείται ότι οι μέσες πραγματικές αποδοχές των μισθωτών στην Ελλάδα έχουν υποστεί κατάρρευση.

Έπρεπε όμως να αποδειχτεί με αριθμούς και παραμέτρους για να σταματήσει όλη αυτή η φαρσοκωμωδία.

Μόνο το 2024, η εξέλιξη των μέσων μισθών και των ημερομισθίων στην Ελλάδα βρίσκεται στο 67,2, όταν υπολογίζεται στο 106,6 στην υπόλοιπη ΕΕ, άρα καταγράφεται διαφορά 39,4 μονάδων.

Μεταξύ 2019 και 2023 το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε περίπου 8,3 δισ. ευρώ και η πραγματική κατανάλωση κατά 7,9 δισ. ευρώ.

Ωστόσο, η αντίστοιχη αύξηση του συνόλου των πραγματικών μισθών ήταν μόλις 130 εκατ. ευρώ, όταν το πραγματικό εισόδημα από μη μισθωτή εργασία αυξήθηκε κατά 2,6 δισ. ευρώ και το πραγματικό εισόδημα από πλούτο κατά 4,5 δισ. ευρώ.

Το 2024, ο μέσος ετήσιος πραγματικός μισθός στην Ελλάδα αντιστοιχεί μόλις στο 52% του μέσου ευρωπαϊκού, επίδοση σχεδόν αμετάβλητη από το 2019 (52,2%), αλλά δραματικά χαμηλότερη από το 2009 (82,5%).

Γι’ αυτό όλοι αναπολούν την δεκαετία του ’00.

Μπορεί η χώρα να μην ήταν τέλεια αλλά σαφώς λειτουργούσε πολύ καλύτερα και ήταν βιώσιμη. Τώρα δεν ισχύει τίποτα από τα δύο.

Οι αμοιβές των Ελλήνων εργαζομένων τελευταίες σε όλη την ΕΕ

Ήρθαν τα νέα ντροπιαστικά δεδομένα απ' τη Eurostat: Η Ελλάδα πάλι τελευταία σε αμοιβές εργαζομένων προς ΑΕΠ το 2024, με τη μεγαλύτερη μείωση στην Ευρώπη την τελευταία τετραετία (-4 μονάδες του ΑΕΠ). Την τελευταία τετραετία, το ελληνικό ΑΕΠ έχει αυξηθεί κατά 7787€ ανά εργαζόμενο ενώ οι μισθοί προς ΑΕΠ έχουν μειωθεί 8110€ ανά εργαζόμενο!!!

Η Ελλάδα το 2024 είναι τελευταία στην ΕΕ σε #μισθούς ως προς ΑΕΠ με τους μισθούς να ανέρχονται μόλις στο 35% του ΑΕΠ, 13 μονάδες του ΑΕΠ χαμηλότερα από τον ΜΟ της ΕΕ (47,9%). Οι εργαζόμενοι στην #Ελλάδα δηλαδή παίρνουν 26 δις λιγότερα από τον ΜΟ της #ΕΕ που αντιστοιχούν σε 6012 ευρώ τον χρόνο στον κάθε απασχολούμενο (4,384 εκατομμύρια) ή 501 ευρώ λιγότερα τον μήνα από τον μέσο Ευρωπαίο.

Που πήγε η αύξηση του ΑΕΠ από το 2020 στο 2024? Το ΑΕΠ της Ελλάδας από το 2020 έχει αυξηθεί 34 δις (δηλαδή 7787€ το έτος ή 648€ τον μήνα ανά #εργαζόμενο) και οι μισθοί ως προς ΑΕΠ έχουν μειωθεί κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (η μεγαλύτερη μείωση στην Ευρώπη), δηλαδή κατά 8.110 ευρώ ετησίως ή 675€ τον μήνα (!) : Μισθοί προς ΑΕΠ 2020:39% Μισθοί προς ΑΕΠ 2024:35%

Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων στα τάρταρα – Μας ξεπέρασαν Βούλγαροι και Σλοβάκοι

Αποκαλυπτικά στοιχεία στην ενδιάμεση έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και απασχόληση το 2024

Του Θανάση Παπαδή

Η κατάσταση στην Ελλάδα το 2024 είναι αβέβαιη και γεμάτη αντιφάσεις, με τους μισθούς να παραμένουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ακρίβεια να παραμένει σε υψηλά επίπεδα και την αγοραστική δύναμη των πολιτών να υποχωρεί συνεχώς. Σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και απασχόληση το 2024, η Ελλάδα παραμένει στις τρεις χαμηλότερες θέσεις της Ε.Ε. ως προς τον μέσο ετήσιο μισθό, ενώ η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται σε ακόμη χειρότερη θέση, υπολείπεται ακόμη και εκείνης της Βουλγαρίας και της Σλοβακίας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα φτωχότερα νοικοκυριά είναι το στεγαστικό κόστος, το οποίο συνεχώς αυξάνεται, παρά τις επενδύσεις στον τομέα των ακινήτων. Το 2023, το ποσοστό των ενοικιαστών που πληρώνουν περισσότερα από το 40% του εισοδήματός τους για ενοίκιο έφτασε το 40,5%, το τέταρτο υψηλότερο στην Ε.Ε. Αντίθετα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων χωρίς δάνεια ή υποθήκες, παρ’ όλο που το ποσοστό επιβάρυνσης παραμένει σχετικά υψηλό (23,7%), παραμένουν οι πιο ευνοημένοι σε σχέση με τους ενοικιαστές.

Οι συντάκτες της έκθεσης καταγράφουν και μερικά θετικά σημεία στην ελληνική οικονομία, όπως η βελτίωση του ΑΕΠ, της αγοράς εργασίας και της κατανάλωσης. Παρ’ όλο που η πορεία αυτή μπορεί να φαίνεται αισιόδοξη, παραμένει εύθραυστη, καθώς η χρηματοπιστωτική κατάσταση του Δημοσίου εξακολουθεί να είναι ασταθής και η αγορά εργασίας παρουσιάζει σοβαρές ανισότητες και ελλείψεις στην ποιότητα των θέσεων απασχόλησης.

Η Ελλάδα ουραγός στους δείκτες ευημερίας του ΟΟΣΑ: Χαμηλοί μισθοί και εισοδηματικές ανισότητες* Τρίτοι από το τέλος, «περνάμε» μόνο Κολομβία και Μεξικό

Στις τελευταίες θέσεις σε μισθολογικά ζητήματα κατατάσσεται η Ελλάδα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ),  με τον τρίτο χαμηλότερο μισθό ανάμεσα στις 35 χώρες του ΟΟΣΑ, ξεπερνώντας μόνο το Μεξικό και την Κολομβία.

Ο μισθός αυτός είναι σημαντικά χαμηλότερος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και υποδηλώνει έντονες οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα.

Η έκθεση του ΟΟΣΑ αποτελεί μια εκτενή ανάλυση της ποιότητας ζωής στις χώρες-μέλη του οργανισμού, αξιολογώντας διάφορους τομείς που επηρεάζουν την ευημερία των πολιτών, όπως εισόδημα, εργασία, στέγαση, υγεία και κοινωνικές σχέσεις. Οι δείκτες αυτοί αποτυπώνουν τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της Ελλάδας, παρουσιάζοντας μια σαφή εικόνα της καθημερινής ζωής και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες.

Σημαντική μείωση των πραγματικών μισθών

Στον τομέα του εισοδήματος και της εργασίας, η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Εκτός από τους χαμηλούς μισθούς, οι πραγματικοί μισθοί (δηλαδή η αγοραστική δύναμη των μισθών) έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, της πανδημίας και του αυξανόμενου πληθωρισμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι Έλληνες να δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, με περισσότερους από το 65% των πολιτών να δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες. Συγκριτικά, το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο από το 2010, γεγονός που δείχνει ότι τα οικονομικά προβλήματα έχουν γίνει εντονότερα με την πάροδο του χρόνου.

Σημαντικές εισοδηματικές ανισότητες

Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι υπάρχουν σημαντικές εισοδηματικές ανισότητες στη χώρα, ενώ οι γυναίκες εξακολουθούν να πληρώνονται λιγότερο από τους άνδρες. Παράλληλα, πολλά νοικοκυριά ζουν σε συνθήκες περιορισμένου χώρου, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής. Η ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής είναι επίσης ένα μεγάλο ζήτημα για τους Έλληνες εργαζόμενους, καθώς οι πολλές ώρες εργασίας και οι χαμηλοί μισθοί καθιστούν δύσκολο να βρουν χρόνο για προσωπική ζωή και κοινωνικές δραστηριότητες.

Η ελληνική οικονομία μπροστά στον καθρέπτη – Τί λένε οι αριθμοί

Του Κώστα Μελά

Η επικοινωνιακή διαχείριση της οικονομίας από την κυβέρνηση αποτρέπει να αναδειχθεί η πραγματική κατάστασή της. Κατ’ αρχάς είναι επιλεκτική: προβάλλει μεμονωμένες βραχυχρόνιες εξελίξεις που τις θεωρεί θετικές, αδιαφορώντας παντελώς ότι για να “παίξουν αυτό το ρόλο” χρειάζεται να το αποδείξουν στην πράξη, εντασσόμενες σε ένα μακροχρόνιο σχεδιασμό ενδυνάμωσης της ελληνικής οικονομίας. Στη συνέχεια, λέει τη μισή αλήθεια για πολλές εξελίξεις.

Η τελευταία είναι η αναφορά στην αύξηση του Ακαθάριστου Διαθέσιμου Εισοδήματος των νοικοκυριών το 2022, κατά 7,6% σε σύγκριση με το 2021. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή αύξηση είναι ονομαστική και όχι πραγματική, καθώς πρέπει να προσμετρηθεί ο πληθωρισμός, ο οποίος άγγιξε το 9,6% το 2022, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Συνεπώς, το πραγματικό εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε κατά 2% (9,6%-7,6%=2%). Ακόμη, αποκρύπτει με συνέπεια όλες τις εξελίξεις που παρουσιάζουν αρνητικό πρόσημο: ακρίβεια, ειδικά στα τρόφιμα, στους επερχόμενους λογαριασμούς ρεύματος και στις τιμές των καυσίμων.

Όμως, το πιο σημαντικό είναι ότι δεν φαίνεται να την απασχολούν οι εξελίξεις σε βασικά μακροοικονομικά μεγέθη, οι οποίες είναι καθοριστικές για το μέλλον της οικονομίας. Συγκεκριμένα:

Πρώτον, το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ως ποσοστό του ΑΕΠ, όλη την περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη είναι πολύ υψηλό: 2020: -6,6%, 2021: -6,8%, 2022: -10,3% και 2023: -5% (πρόβλεψη). Το έλλειμμα οφείλεται στο εμπορικό ισοζύγιο κάτι που δείχνει όχι μόνο έλλειψη διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, αλλά και περιορισμένη παραγωγική βάση. Ειρήσθω εν παρόδω μόνο ένας βιομηχανικός όμιλος εξάγει το 10% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών! (ΕΛΣΤΑΤ)

Κερδάμε!

Και όμως οι πραγματικοί μισθοί πέφτουν παγκοσμίως!

Αρνητικά τα αποτελέσματα της «παγκοσμιοποίησης» και της «απελευθέρωσης των αγορών» για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας

Η αύξηση του πληθωρισμού, που δείχνει να υποχωρεί ως προς το γενικό δείκτη αν και ο «δομικός πληθωρισμός» διατηρείται ισχυρός στις περισσότερες αναπτυγμένες οικονομίες, συνήθως γεννά την εντύπωση ότι υπάρχει και μια παράλληλη αύξηση των αποδοχών και του «μισθολογικού κόστους».

Σε αυτή την εικόνα συντελεί και το γεγονός ότι οι Κεντρικές Τράπεζες των αναπτυγμένων οικονομιών κυρίως επικεντρώνουν στην αύξηση των επιτοκίων που κυρίως έχει ως στόχο να διαμορφώσει μια «υφεσιακή» δυναμική στην οικονομία, να οδηγήσει σε αύξηση της ανεργίας, υποχώρηση των μισθών και τελικά και των τιμών των προϊόντων.

Άλλωστε, για δεκαετίες η ρητορική για την αύξηση του πληθωρισμού είχε επέμεινε ότι αιτία του πληθωρισμού ήταν οι υψηλοί μισθοί που υποτίθεται ότι «εκβιαστικά» εξασφάλιζαν τα συνδικάτα.

Ωστόσο, μια ματιά στα πραγματικά δεδομένα δείχνει ότι σήμερα η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική. Για παράδειγμα οι αυξήσεις των τιμών των προϊόντων έχουν να κάνουν με αυξήσεις των τιμών για λόγους διατήρηση η διεύρυνσης των περιθωρίων κέρδους των επιχειρήσεων παρά με αυξήσεις στο μισθολογικό κόστος. 

ΟΟΣΑ: Πρωταθλήτρια η Ελλάδα

2004 - 2022 : Η ελληνική κοινωνία εξέπεσε και συνεχίζει να εκπίπτει, προς την φτώχεια, δραματικά. (Παρατηρώντας και μιλώντας, για την, συντριπτικά, καθοδική πορεία του μέσου μισθού, στην ελληνική οικονομία)

Του Τάσου Αναστασόπουλου

Και ξαφνικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η συντηρητική κυβέρνησή του, λίγους μήνες, πριν από την βουλευτικές εκλογές 2023, θυμήθηκαν τους μισθούς, στην ελληνική κοινωνία και κατεβαίνουν, με ένα σημαντικό προεκλογικό σύνθημα, το οποίο αποτελεί και υπόσχεση, ότι την επόμενη κυβερνητική τετραετία, εφόσον η Νέα Δημοκρατία σχηματίσει κυβέρνηση, θα ασχοληθεί, με την αύξηση των μισθών. 

Βέβαια, η ακριβής, προ ολίγων ημερών, διατύπωση, που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός, είναι πολύ προσεκτική και φυσικά, πονηρή : («Η προσοχή μου είναι, συνεχώς, στραμμένη, στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Στα πρώτα τέσσερα χρόνια, ασχοληθήκαμε, με τις περικοπές των φόρων. Την επόμενη τετραετία - εάν οι πολίτες μας εμπιστευτούν, ξανά - θα προσπαθήσουμε να αυξήσουμε τους μισθούς»), αλλά το κεντρικό νόημα/σύνθημα, όσον αφορά τις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, δόθηκε και φυσικά, ταιριάζει και εντάσσεται, απόλυτα, μέσα στην προεκλογική στρατηγική, που υποδεικνύει ο Αμερικανός επικοινωνιολόγος - προπαγανδιστής είναι ο ορθότερος προσδιορισμός της ιδιότητας αυτής, αλλά, αν και δεν θα κολλήσουμε, στις λέξεις, είναι χρήσιμο να μην ξεχνάμε, περί τίνος πρόκειται - Stan Greenberg και η οποία στηρίζεται, στην εκπομπή και την επικοινώνηση θετικών και όχι πολωτικών μηνυμάτων, από το κυβερνητικό κόμμα και τον αρχηγό του, προς την ελληνική κοινωνία και ειδικά, προς το εκλογικό σώμα, με έμφαση και προς τον χώρο των νέων, όπου η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα διεύρυνσης του εκλογικού της ακροατηρίου. 

Αλλα, πέρα από τα λόγια και τις αόριστες υποσχέσεις του πρωθυπουργού, ο οποίος, ακόμη και τώρα, που το χρονικό διάστημα, που διανύουμε, είναι, ατύπως, αλλά ουσιαστικά, προεκλογικό, δεν λέει ότι θα αυξήσουν τους μισθούς, αλλά ότι θα προσπαθήσουν να τους αυξήσουν, εντός της επόμενης τετραετίας, εφόσον εκλεγούν, χρήσιμο είναι να δούμε την πραγματική κατάσταση, που επικρατεί, στον χώρο της μισθωτής εργασίας και ειδικά των μισθών, παρατηρώντας δυο θλιβερές καταστάσεις, που είναι απότοκα των επισήμων και των άτυπων - πλην όμως, ουσιαστικών/πραγματικών και ενεργών - Μνημονίων, που υπογράφηκαν, κατά την περίοδο, που ακολούθησε την ελληνική χρεωκοπία του Απριλίου του 2010, μέχρι και το καλοκαίρι του 2018. Και αυτές οι θλιβερές, έως δραματικές καταστάσεις, είναι οι εξής :

Ο φαύλος κύκλος τιμών και μισθών σε περίοδο πληθωρισμού

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Ο πληθωρισμός, μετά από 40 χρόνια, μέσα στα οποία είχαν λησμονηθεί τα δεινά του, επανέκαμψε στην υφήλιο, ως συνέπεια της άνετης νομισματικής πολιτικής, που ακολουθήθηκε κατά την πανδημία, ως συνέπεια των πολλαπλών δυσχερειών στην παγκόσμια αλυσίδα προσφοράς, αλλά και ως συνέπεια του πολέμου στην Ουκρανία, που οδήγησε σε κακές και επικίνδυνες αποφάσεις, σχετικά με το μέγα θέμα της ενέργειας.

Παρότι υπάρχουν αρκετές μορφές πληθωρισμού, ανάλογα με τις αιτίες που τον προκαλούν, το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι η συνεχής άνοδος του γενικού επιπέδου των τιμών αγαθών και υπηρεσιών, όχι όμως στο ίδιο ποσοστό. Δηλαδή, όταν στην Ελλάδα ανακοινώνεται πρόσφατα ότι o πληθωρισμός τρέχει με 11.5%, ορισμένα αγαθά και ορισμένες υπηρεσίες θα εμφανίσουν αύξηση μεγαλύτερη ή μικρότερη από αυτό το ποσοστό. Ο πληθωρισμός μειώνει, γενικώς, τους πραγματικούς μισθούς (την αγοραστική δύναμη των ονομαστικών μισθών) και ευνοεί τα κέρδη, αυξάνοντας έτσι τις ήδη υφιστάμενες ανισότητες κατανομής τους εισοδήματος.

Η εξήγηση αυτής της δυσμενούς εξέλιξης για τους μισθωτούς βρίσκεται στη βασική διαφορά που διακρίνει αυτά τα δύο εισοδήματα. Το κέρδος των επιχειρηματιών ακολουθεί χωρίς καθυστέρηση τις αυξήσεις των τιμών, ενώ αντιθέτως οι μισθοί, έστω και στην καλύτερη των περιπτώσεων, που αυξάνουν μετά από κάθε άνοδο των γενικού επιπέδου τιμών, υπάρχει συνεχώς καθυστέρηση έναντι αυτών των αυξήσεων.

Ειδικά σε περιόδους πληθωρισμού είναι απαραίτητη η διάκριση ανάμεσα στον ονομαστικό και τον πραγματικό μισθό. Ο ονομαστικός μισθός είναι το σύνολο των νομισματικών μονάδων, με τις οποίες έχουν συμφωνήσει, εργοδότης και εργαζόμενος, να αμείβεται η μισθωτή εργασία.

Ζητιάνοι επιδομάτων – Ο κατώτατος μισθός σε Ελλάδα και Ευρώπη

Της Κατερίνας Γιαννακοπούλου

Στην ομιλία του στο Βελλίδειο ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην αύξηση του  επιδόματος θέρμανσης, στην επιδότηση του ηλεκτρικού ρεύματος, στην επιδότηση supermarket και στην αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 60 ευρώ περίπου. Για να τα αξιολογήσουμε ας κάνουμε κάποιες συγκρίσεις σχετικά με τον κατώτατο μισθό.

Το Κοινοβούλιο στη Γερμανία έδωσε ενέκρινε την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 12 ευρώ την ώρα. Πρόκειται για αύξηση κατά σχεδόν 15% (από την 1η Οκτωβρίου), κάτι που, σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας θα ωφελήσει περίπου έξι εκατομμύρια εργαζόμενους, ειδικά από περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Αυτό έχει ως στόχο να βοηθήσει εργαζομένους με χαμηλό εισόδημα να αντιμετωπίσουν το αυξανόμενο κόστος για τρόφιμα και θέρμανση, τα οποία έχουν αυξήσει τον πληθωρισμό σε επίπεδα-ρεκόρ.

Ζωή με χαρτζιλίκι

Και ο εργοδότης σου, είτε είναι ιδιώτης είτε το κράτος, μετατρέπεται αυτομάτως σε πατρική φιγούρα.

Του Δημήτρη Κωστάκου

Λένε ότι κάποιες συνήθειες που παρατηρούνται στις νεαρές ηλικίες μπορούν να συμβάλλουν ώστε να αισθάνεσαι για πάντα νέος, σε όποια ηλικία και αν βρίσκεσαι.

Κάποιες άλλες, πάλι, μπορούν να αποδειχθούν τοξικές για τους μεγαλύτερους.

Ατελείωτα ξενύχτια, ποτάρες, απερίσκεπτη συμπεριφορά, κακή διατροφή και ο κατάλογος δεν έχει τέλος…

Στο σημείο αυτό, έρχεται η κυβέρνηση με ένα ολιστικό πρόγραμμα διατήρησης της υγείας και του αισθήματος νεότητας.

Εμπνευστής του προγράμματος ήταν η τρόικα (σσσ, κακές λέξεις), ακολούθησαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις (δεν συμμορφώνεσαι, διαπιστώνω) και το τελικό στάδιο (του προγράμματος ή το δικό μας) υλοποιείται εδώ και περίπου τρία χρόνια.

Ασχέτως της εποχής ή της κοινωνικής τάξης, οι περισσότεροι θυμούνται το πολυθρύλητο χαρτζιλίκι που διεκδικούσαν και πολλές φορές έπαιρναν, μικρότεροι.

Αυτό είναι και το μυστικό του προγράμματος: Να παίρνεις χαρτζιλίκι.

Δεύτερος κύκλος βίαιης φτωχοποίησης της εργατικής τάξης

Οσοι ακούσατε ή διαβάσατε τι είπε ο Μητσοτάκης στην Ουάσιγκτον θυμόσαστε καλά ότι παρουσίασε την ειδυλλιακή εικόνα μιας δυναμικά αναπτυσσόμενης οικονομίας που τη ζηλεύουν οι «επενδυτές» και κάνουν ουρά για να «επενδύσουν». 

Κυκλοφορεί κι ένα βίντεο με τον ακροδεξιό τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανό-υπουργό του Μητσοτάκη να καμαρώνει ότι ξένες επιχειρήσεις στήνουν παραρτήματα στην Ελλάδα, γιατί βρίσκουν επιστημονικά καταρτισμένο και εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό σε τιμές σημαντικά χαμηλότερες απ’ αυτές που βρίσκουν στο εξωτερικό.

Με απλά λόγια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζεται σε ρόλο δουλέμπορου που πουλάει στο διεθνές κεφάλαιο φτηνό εργατικό δυναμικό. Μ’ αυτόν τον τρόπο τιμά τις παραδόσεις του κομπραδορισμού (μεταπραττισμού), που χαρακτηρίζei την ελληνική αστική τάξη από τότε που υπάρχει (τυπικά) ανεξάρτητο ελληνικό κράτος.

Με τέτοιο επίπεδο μισθών και μεροκάματων, πώς να μη στενάζει ο ελληνικός λαός υπό το βάρος της ακρίβειας; Οταν δίνουν αύξηση μόλις 5% στον κατώτατο μισθό και ο επίσημος πληθωρισμός (που είναι υποτιμημένος) «τρέχει» με 10,2% στο πρώτο τετράμηνο, όταν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν δίνεται καμιά αύξηση, όπως και στους μισθούς που είναι πάνω από τον κατώτατο, όπως και στις συντάξεις, τότε μιλάμε για βίαιη φτωχοποίηση της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζόμενων στρωμάτων.

Μην είστε μίζεροι!

Ανατριχιαστική δήλωση του πρωθυπουργού! «Κανένας εργαζόμενος δεν θέλει ο κατώτατος να πάει στα 800 ευρώ» (vid)

Κανείς εργαζόμενος δεν θέλει αύξηση του μισθού του…

Το τερμάτισε σε θρασύτητα ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του με τον Γ. Αυτιά στον ΣΚΑΪ, σήμερα το πρωί, κι ενώ έπρεπε να μιλήσει για την υγειονομική, οικονομική, ενεργειακή κρίση που έχει σπείρει η κυβέρνησή του στον λαό, ο ίδιος, για να δικαιολογήσει τους μισθούς πείνας των εργαζόμενων – από τους χειρότερους στην Ευρώπη – την ίδια ώρα που παχυλοί λογαριασμοί ρεύματος, ενέργειας, νερού, φτάνουν στα ελληνικά νοικοκυριά κάθε μήνα, δήλωσε: «Αν ρωτήσετε και τους εργαζόμενους, ξέρουν πολύ καλά ότι ο κατώτατος σήμερα δεν μπορεί να πάει στα 800 ευρώ»!