Ηχηρή παραίτηση του διευθυντή της αντιτρομοκρατικής στις ΗΠΑ.

Όχι πως δεν σάς τα λέγαμε αλλά δείτε πως η Αλήθεια πάντα μα πάντα βρίσκει τρόπο να βγαίνει στην επιφάνεια. Διαβάστε και θα καταλάβετε

"Πρόεδρε Τραμπ,

Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση μου ως Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, με ισχύ από σήμερα.

Δεν μπορώ εντίμως να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας, και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του.

Υποστηρίζω τις αξίες και την εξωτερική πολιτική στην οποία κάνατε εκστρατεία το 2016, 2020 και 2024, και την οποία εφαρμόσατε κατά την πρώτη σας θητεία. Μέχρι τον Ιούνιο του 2025, καταλαβαίνατε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ήταν παγίδα που στέρησε από την Αμερική τις πολύτιμες ζωές των πατριωτών μας και εξάντλησε τον πλούτο και την ευημερία του έθνους μας.

Στην πρώτη σας διοίκηση, καταλαβαίνατε καλύτερα από κάθε σύγχρονο Πρόεδρο πώς να εφαρμόζετε αποφασιστικά στρατιωτική ισχύ χωρίς να μας παρασύρετε σε ατελείωτους πολέμους. Το αποδείξατε αυτό σκοτώνοντας τον Κασέμ Σουλεϊμανί και νικώντας το ISIS.

Στην αρχή αυτής της διοίκησης, υψηλόβαθμοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και επιδραστικά μέλη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης εξαπέλυσαν μια εκστρατεία παραπληροφόρησης που υπονόμευσε πλήρως την πλατφόρμα σας «America First» και σπόρισε φιλοπολεμικά συναισθήματα για να ενθαρρύνουν πόλεμο με το Ιράν. Αυτό το «echo chamber» χρησιμοποιήθηκε για να σας εξαπατήσει πιστεύοντας ότι το Ιράν αποτελούσε άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι, αν χτυπούσατε τώρα, υπήρχε καθαρός δρόμος για γρήγορη νίκη. Αυτό ήταν ψέμα και είναι η ίδια τακτική που χρησιμοποίησαν οι Ισραηλινοί για να μας παρασύρουν στον καταστροφικό πόλεμο του Ιράκ, που κόστισε στο έθνος μας τις ζωές χιλιάδων από τους καλύτερους άνδρες και γυναίκες μας. Δεν μπορούμε να κάνουμε ξανά αυτό το λάθος.

Αμερικανο-ισραηλινό έγκλημα στην Τεχεράνη! Εικόνες αποκάλυψης από τον βομβαρδισμό των διυλιστηρίων

Όσο οι ημέρες περνούν και οι «στόχοι» Τραμπ-Νετανιάχου στο Ιράν δεν επιτυγχάνονται, οι βομβαρδισμοί εντείνονται και οι στόχοι που επιλέγονται θέτουν πλέον σε ακόμη μεγαλύτερο  κίνδυνο τη ζωή αμάχων. Άνθρωποι σκοτώνονται κι άλλοι πολλοί εκτείθενται σε άκρως επικίνδυνες για τη ζωή τους καταστάσεις. Οι εικόνες από τον βομβαρδισμό διυλιστηρίων στην Τεχεράνη είναι συγκλονιστικές . Μέχρι στιγμής η κατ’  επιλογή «ευαίσθητη Δύση» δεν έχει πει κουβέντα. Όσο για την ελληνική κυβέρνηση δεν γνωρίζουμε ακόμη αν έχει συνειδητοποιήσει τι υποστηρίζει και ποιο θα είναι το κόστος των αποφάσεων της.

Ο Τραμπ ξαναχτυπά με ΑΙ και «καρφώνει» την αμερικανική σημαία στην Γροιλανδία αλά Ίβο Τζίμα

 Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη, για να ενισχύσει το αφήγημά του σχετικά (και) με την Γροιλανδία.

Στην πρώτη από τις δύο σχετικές αναρτήσεις που έκανε στο Truth Social το πρωί της Τρίτης (ώρα Ελλάδος), ο Τραμπ απεικονίζεται να κρατάει την αμερικανική σημαία και να ετοιμάζεται να την καρφώσει στο έδαφος της Γροιλανδίας θυμίζοντας την ιστορική φωτογραφία με τους Αμερικανούς πεζοναύτες από την Ίβο Τζίμα.

Στην ίδια φωτογραφία μαζί του είναι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, και ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ενώ υπάρχει και μια πινακίδα στην οποία αναγράφεται «Γροιλανδία, έδαφος των ΗΠΑ από το 2026».

Βενεζουέλα: Για όσους (έκαναν ότι) δεν καταλάβαιναν τι είναι οι ΗΠΑ

Σκίτσο του Αμερικανού Clay Bennett για τους Chattanooga Times Free Press

Το πραγματικό πρόσωπο των ΗΠΑ φάνηκε. Αυτός ο ιμπεριαλισμός θα ρημάξει τον πλανήτη αν αφεθεί.

Του Θέμη Τζήμα

Αρχικώς σε ό,τι αφορά το πεδίο: όπως φαίνεται η απαγωγή Μαδούρο είναι αρκετά ύποπτη τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με την πολύ μικρή αντίσταση που προβλήθηκε κατά στο πλαίσιό της. Αυτή η πολύ μικρή αντίσταση έχει δώσει έδαφος σε διάφορα σενάρια.

Το πρώτο είναι ότι η έξοδος του Μαδούρο αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης εκ των προτέρων. Το εν λόγω σενάριο διατείνεται ότι όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι μέρος ενός τεχνάσματος και ότι ο Μαδούρο αργότερα θα λάβει αμνηστία μετά από μια δίκη-παρωδία, όπως ο Τραμπ είχε δώσει χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας Χουάν Ορλάντο Ερνάντες. Δεδομένης της εχθρότητας του Τραμπ αλλά και όλου του κατεστημένου των ΗΠΑ προς τον Τσαβισμό φαντάζει ως μάλλον ευφάνταστο σενάριο έως και προβοκατόρικο ωστόσο οφείλουμε να το καταγράψουμε.

Ένα δεύτερο σενάριο διατείνεται ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ αντάλλαξαν την Ουκρανία με τη Βενεζουέλα. Το πρόβλημα με αυτό το σενάριο είναι ότι αφενός η Ρωσία δεν παίρνει προσώρας την Ουκρανία ενώ ακόμα και έτσι η Βενεζουέλα θα μπορούσε να έχει προβάλλει μεγαλύτερη αντίσταση στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Το τρίτο σενάριο είναι ότι απλώς οι βενεζουελάνικες ένοπλες δυνάμεις δεν τα κατάφεραν στη συγκεκριμένη επιχείρηση ή ότι γενικώς το επίπεδό τους είναι τόσο χαμηλό. Παρότι δεν είναι απίθανο, θυμίζουμε ότι πολύ κατώτερες δυνάμεις (όπως στο Μογκαντίσου μεταξύ άλλων περιπτώσεων) τα έχουν καταφέρει πολύ καλύτερα. Το τέταρτο σενάριο είναι αυτό μιας εσωτερικής προδοσίας εναντίον του Μαδούρο. Το τι από όλα αυτά έχει συμβεί μένει να φανεί. Ενδεχομένως να ισχύουν περισσότερα του ενός σε κάποιον συνδυασμό.

Επίσης είναι αρκετά πιθανό να έχουμε μια πλήρως στρεβλή εικόνα για τα γεγονότα στο έδαφος. Μπορεί η αντίσταση που προβλήθηκε να είναι μεγαλύτερη από τη φημολογούμενη και ακόμα να μην υπάρχει η αναγκαία πληροφόρηση προκειμένου να συλλάβουμε το μέγεθος.

Cartoon Movement / Σκιτσάροντας την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα

Ιδιαιτέρως καυστικά είναι τα σκίτσα του Cartoon Movement σχετικά με την επίθεση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο.

Οι σκιτσογράφοι με την πένα τους αναδεικνύουν τις ενεργειακές βλέψεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, και την πρόθεση αρπαγής και εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών άλλων χωρών.

Το Cartoon Movement είναι μια διαδικτυακή πλατφόρμα που συγκεντρώνει επαγγελματίες σκιτσογράφους από όλο τον κόσμο. Αποστολή της ομάδας είναι να προωθήσουν την επαγγελματική γελοιογραφία/σκιτσογραφία και να υπερασπιστούν την ελευθερία του λόγου, όπως αναφέρουν και οι ίδιοι.

Το Cartoon Movement διευθύνεται από τον βραβευμένο Ολλανδό γελοιογράφο Tjeerd Royaards. Το έργο του Tjeerd έχει δημοσιευτεί από την New York Times, το BBC, το CNN, τον Guardian, το Der Spiegel, το Le Monde, το Courrier International, το France 24, το Internazionale, το Politico Europe και πολλά άλλα.

Ο Tjeerd είναι επίσης μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου του Cartoonists Rights Network International και μέλος του Cartooning for Peace.

Χωρίς προφάσεις, χωρίς όρια

Ο Τραμπ δεν έχει πρόβλημα να ανακοινώσει ότι στόχος του είναι η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα, περίπου όπως έγινε στη Λιβύη και στη Συρία

Του Θέμη Τζήμα

Στο σόου το οποίο σκηνοθετεί και στο οποίο πρωταγωνιστεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ, το νέο «επεισόδιο» λέγεται Βενεζουέλα. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αφού δεν έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης βλέποντας αντί για αυτόν μια προπαγανδίστρια της εισβολής των ΗΠΑ στην πατρίδα της να το παίρνει, αποφάσισε ότι ο ρόλος του «ειρηνοποιού» μπορεί να εναλλάσσεται με τον ρόλο του «πολέμαρχου» ιδίως όταν διακυβεύονται κάποια από τα σημαντικότερα κοιτάσματα πετρελαίου παγκοσμίως.

Ο πρόεδρος Τραμπ λοιπόν έχει ξεκινήσει τις προετοιμασίες για πόλεμο εναντίον της Βενεζουέλας στο όνομα του πολέμου κατά της «ναρκοτρομοκρατίας» συνδυάζοντας Ρέιγκαν και Μπους (πόλεμο κατά των ναρκωτικών με πόλεμο κατά της τρομοκρατίας), με τον υπουργό Πολέμου να ανακοινώνει την επιχείρηση «Southern Spear» εναντίον της Βενεζουέλας και με το αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford να πλέει στην Καραϊβική στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατιωτικής κινητοποίησης επιθετικού χαρακτήρα, μεγάλης κλίμακας, η οποία συμπεριλαμβάνει πάνω από δέκα χιλιάδες στρατιώτες, οκτώ πολεμικά πλοία, ένα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο ταχείας επίθεσης και μαχητικά αεροσκάφη F-35. (Πρέπει κάποτε να γίνονται και ορισμένες επιδείξεις όπλων).

Ήδη, οι ΗΠΑ επιτίθενται εκτός των χωρικών τους υδάτων σε πλοιάρια προερχόμενα από τη Βενεζουέλα, τα οποία κατηγορούν άνευ αποδείξεων ως μεταφέροντα ναρκωτικά. Οι ενέργειες των ΗΠΑ θα ήταν παράνομες κατά το διεθνές δίκαιο ακόμα και αν αυτό ήταν αλήθεια, πολύ περισσότερο με δεδομένο ότι καμία σχετική απόδειξη δεν έχει παρασχεθεί. Εν τω μεταξύ ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει επικηρύξει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας για 50 εκατομμύρια δολάρια, επικαλούμενος ότι είναι επικεφαλής ενός καρτέλ ναρκωτικών ονόματι «Cartel of the Suns».

Free Palestine

Ευτυχώς μας έχει μείνει …ο Τζολάνι! Ο πρωθυπουργός δεν μιλά με τον Τραμπ, πολεμά τον Πούτιν και βάζει απέναντι και την Κίνα!

Του Πάρη Καρβουνόπουλου

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να μην είδε τον Ερντογάν , είδε όμως τον τζιχαντιστή Τζολάνι. Η φωτογραφία με τη θερμή χειραψία και τα χαμόγελα δεν πολυεμφανίστηκε στα μέσα ενημέρωσης. Δεν υπάρχει επίσης κάποια ενημέρωση που να λέει ότι ο πρωθυπουργός του έθεσε το ζήτημα των σφαγών ελληνορθόδοξων πληθυσμών ,από την ημέρα που κατέλαβε την εξουσία στη Συρία. Η φωτογραφία δεν δείχνει ότι έγινε τέτοια συζήτηση. Ο κ. Μητσοτάκης είδε τον τζιχαντιστή Τζολάνι ,άγνωστο γιατί…

Όμως δεν είναι η συνάντηση με τον Τζολάνι, η μοναδική θλιβερή στιγμή της παρουσίας του Έλληνα πρωθυπουργού στη Νέα Υόρκη ,όπου βρίσκεται για τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε ότι είναι «ιδιαίτερα χαρούμενος που πριν από λίγες ημέρες η Chevron, μετά την Exxon Mobil, υπέβαλε επίσημη προσφορά για την εξερεύνηση υπεράκτιων κοιτασμάτων νότια της Κρήτης. Πρόκειται για μια κίνηση που αφενός επιβεβαιώνει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αφετέρου επαναβεβαιώνει την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι διεθνείς επενδυτές στις δυνατότητες της χώρας μας.»

Δεν περιμέναμε ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα θα επιβεβαιώνονταν από επιχειρηματικούς κολοσσούς! Την επόμενη φορά που θα βγάλει ο Ερντογάν το στόλο του στο Αιγαίο ή στην Κύπρο να τηλεφωνήσουμε στη Chevron και στην Εχχοn…

Οι απειλές Τραμπ κατά της Ρωσίας και το σχέδιο ταχείας εξόντωσης των Παλαιστινίων

Για ποιο λόγο μοιάζει να θέλει μια κρίση με τη Μόσχα μέσα στις επόμενες μέρες;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου *

Για ποιο λόγο ο πρόεδρος Τραμπ εξαπέλυσε ξαφνικά τελεσίγραφα και διάφορες απειλές κατά της Ρωσίας, για τον επείγοντα χαρακτήρα των οποίων δεν υπάρχει καμία προφανής ερμηνεία; Για ποιο λόγο μοιάζει να θέλει μια κρίση με τη Μόσχα μέσα στις επόμενες μέρες; Μια σοβαρή πιθανότητα είναι ότι ο Τραμπ ενεργεί έτσι κατ’ εντολή Νετανιάχου, προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή των Ρώσων και όλου του πλανήτη από την εξόντωση, εντός των επομένων ημερών ή λίγων εβδομάδων, όλου ή πάντως του μεγαλύτερου μέρους του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας, πιθανώς και την προσάρτησή της από το Ισραήλ. ⁽¹⁾

Αν άλλωστε αρκετές δυτικές κυβερνήσεις σπεύδουν τώρα να ανακοινώσουν ότι θα αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος αλλά τον Σεπτέμβριο, είναι γιατί θέλουν να μη θεωρηθούν συνυπεύθυνες του τρομακτικού εγκλήματος που ετοιμάζει ο Νετανιάχου εντός του Αυγούστου, αλλά και για να του αφήσουν το περιθώριο να συντρίψει τη Χαμάς και να τους αφήσει να αναγνωρίσουν μια Παλαιστίνη-τέρας! Προφανώς δεν θυμούνται ότι ουδόλως ωφέλησε την υστεροφημία του Ποντίου Πιλάτου το ότι πήγε, την κρίσιμη στιγμή, να πλύνει τα χέρια του. Ότι αυτό είναι το σχέδιο Νετανιάχου αποδεικνύεται από το ότι το Ισραήλ επιτρέπει, σύμφωνα με τα ίδια τα κυβερνητική στοιχεία, την παροχή στη Λωρίδα της Γάζας λιγότερης τροφής από το ελάχιστο αναγκαίο για επιβίωση. Ο μέσος Παλαιστίνιος στη Γάζα έχει στη διάθεσή του λιγότερη τροφή από τους κρατουμένους στα στρατόπεδα του Άουσβιτς, του Νταχάου κλπ.

Νέο έγκλημα πολέμου στη λωρίδα της Γάζας: «ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ» των σιωναζιστών;

Τα σιωνιστικά καθάρματα ολοκληρώνουν το τελικό σχέδιό τους —σαν την «τελική λύση» των Ναζί– για την εθνοκάθαρση και εκκένωση της Λωρίδας της Γάζας. Γιατί περί σχεδίου πρόκειται έτσι ώστε να ξεμπερδεύουν μια για πάντα με τον «ενοχλητικό» γι’ αυτούς θύλακα που αποτελούσε πηγή αντίστασης του πολύπαθου και γενναίου Παλαιστινιακού λαού, σε αντίθεση με τη συμβιβασμένη αλλά και προδοτική ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής του Μαχμούτ Αμπάς στη Δυτική Όχθη. Μόλις χτες ο εγκληματίας πολέμου Νετανιάχου δήλωσε ότι ο στόχος είναι η ολοκληρωτική κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας.

Το σχέδιο αυτό, κατά πάσα πιθανότητα, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, για τον σταδιακό στραγγαλισμό των Παλαιστινίων της Γάζας, στην οποία σύσσωμες οι Οργανώσεις της Αντίστασης συνεχίζουν αυτή τη στιγμή να δίνουν τον ύστατο αλλά άνισο αγώνα εναντίον των Σιωναζιστών, οι οποίοι τελικά δεν ξέρουμε αν διδάχτηκαν από τους Ναζί ή τους δίδαξαν στο έγκλημα…

Οι Σιωνιστές, υπό την ηγεσία του Νετανιάχου, ο οποίος τα παίζει όλα για όλα για να σώσει το τομάρι του, προχωρούν σε νέα μεγαλύτερα εγκλήματα σε συνέχεια των στυγερών εγκλημάτων κατά αμάχων, που εκτελούν εδώ και έναν χρόνο με πρόσχημα και αφορμή την επίθεση της Χαμάς. Ήδη μετράμε ξανά εκατοντάδες νεκρούς, χτυπήσανε το τελευταίο νοσοκομείο, αποκλείσανε τις περιοχές για φαγητό και βοήθεια, έτσι ώστε κινδυνεύουν 15.000 μωρά με θάνατο.

Τραμπ - Αλ Σαράα (Τζολάνι)

Σπάνιες γαίες: Τα «λάφυρα» του Τραμπ από την Ουκρανία!

Του Δημήτρη Ιωάννου

Τα κοιτάσματα της Ουκρανίας μοιάζουν ως «θησαυρός» για τη Δύση η οποία θέλει να απεξαρτηθεί από την Κίνα.

Ο πρόεδρος Τραμπ μέσω της συμφωνίας ελπίζει να πάρει πίσω μεγάλα ποσά από αυτά που δόθηκαν από τη διοίκηση Μπάιντεν ως στήριξη κατά τον πόλεμο.

Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πηγαινοέρχεται στην Ουάσινγκτον προκειμένου να συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ντόναλντ Τραμπ και να υπογράψει την περιβόητη πλέον συμφωνία για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας.

Το Κίεβο αντιμετώπισε όλο το προηγούμενο διάστημα αυξανόμενες πιέσεις από την Ουάσινγκτον να υπογράψει τη συμφωνία, με αποκορύφωμα τις άνευ προηγουμένου επιθέσεις του Τραμπ στον Ζελένσκι, όταν και τον χαρακτήρισε «μέτριο κωμικό» και «δικτάτορα δίχως εκλογές».

Ένα πρωτοφανές οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό «παιχνίδι» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη που μπορεί να καθορίσει τις τύχες του κόσμου…

ΤΑ ΥΠΕΡΠΟΛΥΤΙΜΑ ΟΡΥΚΤΑ

Οι σπάνιες γαίες είναι ένα υποσύνολο 17 ορυκτών που είναι απαραίτητα για τα κινητά τηλέφωνα, τα ηλεκτρικά οχήματα, τα συστήματα καθοδήγησης πυραύλων και άλλες ηλεκτρονικές, βιομηχανικές και ενεργειακές εφαρμογές.

Παρά τον τίτλο αυτό, οι σπάνιες γαίες δεν είναι και πολύ… σπάνιες αλλά η εξόρυξη και η αξιοποίησή τους είναι δύσκολη και περιβαλλοντικά επιβαρυντική, πράγμα που σημαίνει ότι η παραγωγή συγκεντρώνεται σε πολύ λίγα μέρη, κυρίως στην Κίνα.

Στην πραγματικότητα, ορισμένες σπάνιες γαίες εντοπίζονται συχνότερα ακόμα και από τον μόλυβδο.

Ζελένσκυ-Τραμπ 1-0: Η «δημοκρατία» της Υπερεθνικής Ελίτ εν δράσει

Σχόλιο του Τάκη Φωτόπουλου

Όλοι όσοι παρακολούθησαν τη χθεσινοβραδινή τηλεοπτική διαμάχη μεταξύ Τραμπ (δηλ. του Προέδρου των ΗΠΑ) και Ζελένσκυ (που στη πραγματικότητα ενεργεί σαφώς σαν πράκτορας της Υπερεθνικής ελίτ και δεν έχει πάρει ποτέ καμία σημαντική αναγνώριση από τον ίδιο τον λαό του), δεν έχουν καμία αμφιβολία για το ότι ο Τραμπ ήταν ο πραγματικός νικητής της χθεσινής συζήτησης. Εντούτοις, αυτή δεν ήταν και η γνώμη της Υ/Ε που αμέσως ανακήρυξε τον γνωστό πράκτορά της τον Ζελένσκυ, ως τον καθαρό νικητή! Συγχρόνως, οι ηγέτες της Υ/Ε έδειχναν με κάθε τρόπο τη προτίμηση τους για τον Ζελένσκυ! Αυτή είναι η «δημοκρατία» που επιβάλλεται αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο από την Υπερεθνική Ελίτ. Τυχαίο; Όχι βέβαια, όταν ο Τραμπ έχει ήδη διακηρύξει την αντίθεσή του για κάθε σύγκρουση με την Ρωσία, πράγμα βέβαια που δεν διανοείται να κάνει η υπόλοιπη Υπερεθνική Ελίτ και —φυσικά— και το Αμερικανικό κατεστημένο…

Και μετά τις 28/2, τι?

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ήδη από σήμερα, ότι την Παρασκευή στις 28/2, θα βουλιάξει η χώρα από τις παλλαϊκές συγκεντρώσεις. Παρά τη λύσσα του καθεστώτος να χτυπηθεί η μαζικότητα και να ευνουχιστεί η πολιτική αιχμή τους, είναι πια δεδομένο ότι στις λαϊκές μάζες δυναμώνει, ενστικτώδικα η απαίτηση "να τελειώσουμε με τη συμμορία του αίματος, της φτώχειας, του πολέμου".

Αντικειμενικά, από μεθαύριο, το κύριο θα είναι ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, πώς δε θα ξεφουσκώσει, δε θα εκτονωθεί το πράγμα. Κι αυτό, επίσης αντικειμενικά, είναι άρρηκτα δεμένο, με το που πάνε τα πράγματα στο διεθνές πεδίο, ειδικά για μια χώρα βαθιά εξαρτημένη από τον ευρωατλαντισμό, όπως η Ελλάδα.

Δύο αποκαλυπτικά γεγονότα:

Πρώτον. Ζούμε μέρες "δημοκρατίας" και στη Ρουμανία: αφού ακύρωσαν με το έτσι θέλω τις εκλογές επειδή δεν τους άρεσε το αποτέλεσμα, σήμερα συνέλαβαν (!) τον νικητή τους για να μην του επιτρέψουν να είναι ξανά υποψήφιος! Κατά τα άλλα, εχθρός είναι η "ρωσική επιθετικότητα", ο "δικτάτορας Πούτιν" κλπ. κλπ.. 

Δεύτερον. Η "απονομιμοποίηση" του Ζελενσκι από τον Τραμπ κράτησε μόλις μερικές μέρες, μέχρι να δεχτεί ο τελευταίος να υπογράψει την επονείδιστη συμφωνία εκχώρησης των υπολειμμάτων του κράτους του στις ΗΠΑ. Αμέσως, ξεχάστηκαν οι "παραινέσεις" να κάνει ο κοκκάκιας εκλογές και έγινε ξανά "νόμιμος πρόεδρος" της Ουκρανίας.  Ακριβέστερα, πρόεδρος σε ό,τι θα μείνει από αυτήν, γιατί ο Δνείπερος είναι μόνο λίγες δεκάδες χιλιόμετρα μακριά και, δυτικά του, δεν υπάρχει τίποτα από αυτά που "συμφώνησαν" να "μοιραστούν". Χωρίς τον ξενοδόχο, όμως, λογαριασμός δε γίνεται...

Τραμπ ειρηνοποιός ή Τραμπ δυναμιτιστής; Οι αυταπάτες τελειώνουν (πολύ σύντομα)

Του Ηλία Παπαναστασίου

Δύο και παραπάνω μήνες μετά την επανεκλογή Τραμπ έχουν δημιουργηθεί –πολύ συνοπτικά– δυο «στρατόπεδα» των ενδιαφερόμενων για την επάνοδο του Αμερικανού Τραμπ. 

(α) Το στρατόπεδο των (δήθεν) «απελπισμένων» Ευρωπαίων που έχασαν τον ύπνο τους με την αναμενόμενη ταχύτατη απομείωση της επιρροής της Woke Culture Agenda και οι οποίοι όμως «παραμένουν» ευελπιστούντες στην διφορούμενη, παρανοϊκά απρόβλεπτη και αμερικανολάγνα –σε βαθμό υστερίας– «οραματική» πολιτική του Τραμπ. Οι Ευρωπαίοι δουλοπάροικοι του Τραμπ δηλαδή η Ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, παραμένουν όχι απλώς εξηρτημένοι από την Αμερικανική προστασία και στρατιωτική βοήθεια αλλά και λάτρεις του βαθέως Αμερικανικού κράτους, του περίφημου Deep State και το οποίο δεν είναι ιδιαίτερα ερωτευμένο με «απομονωτιστικές» πολιτικές τύπου Δόγματος Μονρόε έτους 1823 αλλά αντίθετα, είναι κράτος βαθιά Ιμπεριαλιστικό και ακόμη βαθύτερα επιθετικό. Το «Βαθύ Κράτος» των Αμερικανών δεν έχει τις πινελιές και το άρωμα της Βρετανικής διπλωματίας της Βρετανικής Αυτοκρατορίας αλλά αντίθετα, λειτουργεί με την «κουλτούρα» του Cowboy αγελαδάρη των ράντσων του Far West. Δεν συζητά αλλά πυροβολεί πρώτα και είναι πρόθυμο για τις μεγαλύτερες «Διπλωματικές δολοπλοκίες και ρουφιανιές» αφού εκτελέσει τον αντίπαλο οπότε πάνω στο μνημόσυνο προτείνει και «τραπέζι του κοινωνικού διαλόγου»! Ας θυμηθούμε τις Συμφωνίες Μινσκ 1 και 2 αλλά και το Μαϊντάν πραξικόπημα του Μαΐου 2014, όπου ξεπέρασαν σε μηχανοραφική αθλιότητα ακόμη και τις γνωστές λυσσάρες ύαινες της Παγκόσμιας Ιστορίας, τους Βρετανούς .

Σε αυτό λοιπόν το βαθύ κράτος των ΗΠΑ «ποντάρουν» οι γελοίοι πραιτοριανοί των Αμερικανών που είναι οι Ευρωπαίοι και τους οποίους φτύνει και γελοιοποιεί καθημερινά ο Τραμπ. Ελπίζουν πως αυτό ακριβώς το βαθύ κράτος των Αμερικανών δεν θα αφήσει τον Τραμπ να «παρατήσει» την Ουκρανία, πιστεύοντας πως θα υποκύψει –ο Τραμπ– στις πιέσεις για αμέριστη βοήθεια και στρατό στην Ουκρανία. Αυτή όμως είναι η πρώτη ερμηνεία των προθέσεων του Τραμπ. Η δική του πρώτη επιλογή. Βασίζεται στην «υπόθεση εργασίας» των «καλών» προθέσεων του Τραμπ. Ο Τραμπ είναι καλός και ειρηνόφιλος, ντόμπρο παιδί και μπεσαλής όμως τι να κάνουμε, τον «πιέζει» –τον «καημένο»...– αυτό το άτιμο, γρουσούζικο βαθύ κράτος! Κακό χρόνο νάχει το κερατένιο!

«New York Times»: Ο κόσμος όπως τον ξέραμε τα τελευταία 50 χρόνια καταρρέει, μπαίνουμε στην «εποχή των τεράτων»

«Είμαστε προετοιμασμένοι για τις νοημοσύνες που τόσο έντονα βάζουμε στη ζωή μας;» διερωτάται ο αρθρογράφος

Ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρέφει, η τεχνητή νοημοσύνη ωριμάζει, ο πλανήτης εξακολουθεί να θερμαίνεται και ο ρυθμός γεννήσεων παγκοσμίως τραβά την… κατηφόρα. Αυτοί είναι οι τέσσερις παράγοντες, που, σύμφωνα με ανάλυση των «New York Times», οδηγούν τον κόσμο σε μια νέα σκοτεινή εποχή, που ο αρθρογράφος του αμερικανικού Μέσου, Έζρα Κλάιν, χαρακτηρίζει «εποχή των τεράτων».

Αν εξετάσουμε καθέναν από αυτούς τους παράγοντες μεμονωμένα, θα χάσουμε αυτό που αντιπροσωπεύουν συλλογικά: την ασταθή, απρόβλεπτη ανάδυση ενός διαφορετικού κόσμου. Πολλά από αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα τα τελευταία 50 χρόνια -από το κλίμα μέχρι τα ποσοστά γεννήσεων και τους πολιτικούς θεσμούς- καταρρέουν, σημειώνει το άρθρο των «NYT», επισημαίνοντας ότι, από την άλλη, αναδύονται οι τεχνολογίες και τα κινήματα των επόμενων 50 ετών.

Η επιστροφή του Τραμπ

Ο Τραμπ απέχει οκτώ ημέρες από το να ορκιστεί για δεύτερη φορά πρόεδρος των ΗΠΑ και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του σχεδόν χωρίς πολιτική αντίσταση, με ένα Ρεπουμπλικανικό κόμμα αδύναμο και τους Δημοκρατικούς εξαντλημένους. Ούτε το 2016 δεν θα τολμούσε να προτείνει για κορυφαία υπουργεία αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, όπως τον Ρόμπερτ Κένεντι Τζ. για το υπουργείο Υγείας ή έναν πρώην παρουσιαστή του Fox, τον Πιτ Χέγκσεθ, στο υπουργείο Άμυνας. Και, όμως, τώρα το έκανε!

Δημ. Απόκης : Η νέα διακυβέρνηση Τράμπ αλλάζει το γεωπολιτικό τοπίο και εκθέτει τις "κυβιστήσεις"

Γιατί ψήφισε η Εργατική Τάξη τον Τραμπ;

Του Ηλία Παπαναστασίου

Αρχίζοντας, παραθέτουμε απόσπασμα άρθρου της «ναυαρχίδας» του Χρηματιστηριακού Κεφαλαίου στον χώρο του τύπου, της Wall Street Journal οπού έγραφε χαρακτηριστικά:

«Ο Ντόναλντ Τραμπ αναμόρφωσε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα το 2016 στο πολιτικό σπίτι των λευκών Αμερικανών της εργατικής τάξης. Τα προκαταρκτικά στοιχεία δείχνουν ότι πέτυχε φέτος σε μία από τις πιο σημαντικές φιλοδοξίες του GOP έκτοτε: Να εξελιχθεί σε ένα κόμμα που προσελκύει ψηφοφόρους της εργατικής τάξης όλων των φυλών.

Η διευρυμένη βάση των μη πανεπιστημιακών ψηφοφόρων έδωσε μεγάλο μέρος της ώθησης που θα επιστρέψει τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Είναι μια αλλαγή με σημαντικές επιπτώσεις στην πολιτική ατζέντα και των δύο μερών—ο Τραμπ έθεσε ξανά υποψηφιότητα σε μια πλατφόρμα υψηλότερων δασμών, αυστηρότερης ασφάλειας στα σύνορα και κυρίως συντηρητικών κοινωνικών θέσεων—Ο Τραμπ κέρδισε περισσότερους ψηφοφόρους μειοψηφίας και μη, ενώ η Χάρις διατήρησε σε μεγάλο βαθμό ψηφοφόρους επαγγελματικής τάξης»

Και ο Ανεξάρτητος Δημοκρατικός της Αριστεράς, Μπέρνυ Σάντερς, χαρακτηριστικά κατηγορεί τους Δημοκρατικούς για το εκλογικό αποτέλεσμα, καθώς όπως λέει «έχει εγκαταλείψει την εργατική τάξη».  

Ο αγαπημένος πολιτικός των προοδευτικών στις ΗΠΑ ο οποίος εξελέγη για τέταρτη φορά γερουσιαστής, σχολίασε δηκτικά την ήττα των Δημοκρατικών, με μία ανάρτησή του στο Twitter.

«Δεν θα πρέπει να αποτελεί μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι ένα Δημοκρατικό Κόμμα που έχει εγκαταλείψει τους ανθρώπους της εργατικής τάξης θα διαπιστώσει ότι η εργατική τάξη το έχει εγκαταλείψει. Ενώ η ηγεσία των Δημοκρατικών υπερασπίζεται το status quo, ο αμερικανικός λαός είναι θυμωμένος και θέλει αλλαγή. Και έχουν δίκιο», σημείωσε ο Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος επανεξελέγη θριαμβευτικά στο Βερμόντ. 

«Ας μην ανησυχούμε ότι θα έρθει η ακροδεξιά, είναι ήδη εδώ»! Κώστας Μελάς

 

Σε κάθε γωνιά του πλανήτη οι ψηφοφόροι επιλέγουν ποιος θα τους κυβερνήσει με κυρίαρχο κριτήριο τα οικονομικά τους. Πολύ περισσότερο στις ΗΠΑ. Συνεπώς η θριαμβευτική εκλογή Τραμπ ήρθε από την οικονομία. Ήταν τόσο άσχημη η κατάσταση επί Μπάϊντεν; Ο Κώστας Μελάς μιλά στο militaire channel και λέει πως η αμερικανική οικονομία μακροοικονομικά είχε αποτελέσματα, αλλά η διοίκηση Μπάϊντε δεν μπόρεσε σε καμία περίπτωση ο πληθωρισμός. Η ακρίβεια και η καταπολέμηση της ήταν το βασικό επιχείρημα του Τραμπ κατά των Δημοκρατικών. Μπορεί να ξανακάνει την Αμερική ισχυρή, όπως υπόσχεται; «Μπορεί να έχει την πρόθεση και το επιτελείο που δεν είχε στη προηγούμενη θητεία του. Αλλά υπάρχουν και οι πραγματικές συνθήκες και δυνατότητες. Θα δυσκολευτεί πάρα πολύ ,ειδικά στο στόχο του να επαναφέρει την αμερικανική βιομηχανία εντός των συνόρων. Η Αμερική είναι μια οικονομία που έχει τεράστιες εμπορικές σχέσεις με όλο τον κόσμο κι αυτό περιορίζει τις επιλογές του», λέει ο κ.Μελάς. Πιστεύει ότι η πολιτική Τραμπ θα οδηγήσει «στον υπερ-καπιταλισμό», κάτι που θα διαλύσει οτιδήποτε «έχουμε στο μυαλό μας ως πολιτική».

Η νικηφόρα ατζέντα Τράμπ

Του Κώστα Καραϊσκου

Ἡ προχθεσινή συντριπτική νίκη τοῦ Ντόναλντ Τράμπ στίς ἀμερικανικές ἐκλογές δέν ἦταν μόνο ἡ ἀπόλυτη ἐπαναφορά μετά ἀπό 4 χρόνια, δέν ἦταν μόνο ἡ ἥττα τῆς showbiz καί τοῦ infotainment ἀπό την πραγματικότητα, δέν ἦταν μόνο ὁ διασυρμός τῶν δημοσκοπήσεων. Ἦταν πρωτίστως ἡ ἐκλογική συντριβή τοῦ διεθνοῦς καθεστῶτος, καθώς ὁ νέος πρόεδρος τῶν ΗΠΑ ἔχει ξεκαθαρίσει τίς θέσεις του γιά μερικά κομβικά ζητήματα πού ἀφοροῦν ὄχι μόνο τό μέλλον τῆς Ἀμερικῆς ἀλλά καί ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας. Ἄλλες ἐκφράστηκαν ἀπό τόν ἴδιον καί ἄλλες ἔχουν ἤδη υἱοθετηθεῖ ἀπό τήν Ἐθνική Ἐπιτροπή τῶν Ρεπουμπλικανῶν (RNC), κόντρα στήν πολιτική ὀρθότητα καί στό πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Τόσο πού πραγματικά μᾶς φαίνεται ἀδύνατον νά ἐπιτευχθεῖ ἀξιοσημείωτη πρόοδος ἔστω καί σέ ὁρισμένες ἐξ αὐτῶν, μέ δεδομένο τό ζοφερό νεοταξικό τοπίο πού μᾶς περιβάλλει και τά θηριώδη συμφέροντα πού τό στηρίζουν. Παραβλέπω τίς μομφές περί «Ἀκροδεξιᾶς» ὡς ἐκτός τόπου καί χρόνου καί συστήνω στούς χρῆστες τους νά προσέξουν πώς ὅσοι ψήφισαν Τράμπ δήλωσαν περισσότερο ἀνήσυχοι γιά τήν κατάσταση τῆς Δημοκρατίας τους (35%) παρά γιά τήν Οἰκονομία (30%). Ἀπαριθμῶ λοιπόν:

– Ὄχι στόν πόλεμο! Τό ἐπανέλαβε καί στόν ἐπινίκειο λόγο του πώς δέν θά ξεκινήσει κανέναν πόλεμο ἀλλά ἀντιθέτως, θά σταματήσει πολέμους. Προφανῶς ἐννοοῦσε τῆς Οὐκρανίας, τουλάχιστον, ὅσο γιά τή Μέση Ἀνατολή μένει νά δοῦμε τόν πραγματισμό του στήν πράξη καί ἐνώπιον τῶν ἰσραηλινῶν ἐγκλημάτων μά καί ἀδιεξόδων.

– Ὄχι στήν παγκοσμιοποίηση! Ὑπέρ τοῦ προστατευτισμοῦ κι ἐνάντια στίς 3 διαλυτικές «ἐλευθερίες» διακίνησης εἶχε ταχθεῖ ἤδη στήν πρώτη του θητεία μέ τόν εἰσαγόμενο χάλυβα. Ὁ Τράμπ ἔχει προτείνει καθολικό δασμό ἀπό 10-20% ἕως καί 60-100% σέ περιπτώσεις προϊόντων ἀπό Κίνα ἤ Μεξικό.