Τα καλά κρυμμένα μυστικά του Προϋπολογισμού

Του Νίκου Ιγγλέση

Στο νέο προϋπολογισμό που κατατέθηκε στη Βουλή, το έλλειμμα αυξάνεται από 5,7 δις το 2024 σε 5,9 δις το 2025. Αν συνυπολογιστούν όλοι οι φορείς του Δημοσίου, τα Νομικά Πρόσωπα, τα νοσοκομεία, τα Ασφαλιστικά Ταμεία (ΟΚΑ) και οι Δήμοι (ΟΤΑ), κάποιοι από τους οποίους έχουν προφανώς πλεόνασμα, τότε το έλλειμμα της λεγόμενης Γενικής Κυβέρνησης περιορίζεται σε 1,4 δις ευρώ.

Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κ. Χατζηδάκης και τ’ άλλα στελέχη της Κυβέρνησης αρέσκονται να μιλούν για το ψευδώς αποκαλούμενο «πρωτογενές πλεόνασμα» του προϋπολογισμού που ανέρχεται σε 6 δις ή 2,4% του ΑΕΠ. Έτσι οι πολίτες νομίζουν ότι περισσεύουν χρήματα, η οικονομία πηγαίνει καλά και άρα μπορούν να ελπίζουν σε κάποια βελτίωση της ζωής τους.

Πρόκειται για στατιστικό τρικ, αφού στις δαπάνες του προϋπολογισμού δεν υπολογίζονται οι τόκοι του δημοσίου χρέους, ύψους 7,4 δις, ή 3% του ΑΕΠ που όμως θα πληρωθούν και μάλιστα κατά προτεραιότητα. Σ’ αυτό το πρωτογενές αποτέλεσμα, όπως πρέπει να λέγεται και όχι πλεόνασμα, μόλις προστεθούν οι τόκοι του χρέους τότε προκύπτει δημοσιονομικό έλλειμμα. Προς τι λοιπόν οι πανηγυρισμοί;

Το ΑΕΠ προβλέπεται να αυξηθεί το 2025 κατά 2,3%. Αυτή η αύξηση θα προέλθει από τις επενδύσεις, κυρίως σε ακίνητα, την ιδιωτική κατανάλωση και τις υπηρεσίες (τουρισμός). Η αποβιομηχάνιση της χώρας συνεχίζεται και ο πρωτογενής τομέας συρρικνώνεται με ταχύ ρυθμό. Μέσα σ’ ένα χρόνο (2^ο εξάμηνο ‘23 -1^ο εξάμηνο ‘24) η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή μειώθηκε κατά 11%. Σε λίγο εκτός από τα βιομηχανικά προϊόντα θα εισάγουμε και τα περισσότερα τρόφιμα και θα τα πληρώνουμε με νέα δάνεια. Ήδη το εμπορικό έλλειμμα το πρώτο οκτάμηνο του 2024 ανέρχεται σε 22,8 δις. Με αυτό το παραγωγικό μοντέλο, που διαιωνίζει το παρόν πολιτικό σύστημα, δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτή τη χώρα και το λαό της.

H ελπίδα που τρεμοσβήνει, η Ελλάδα που παριστάνει την Μαρία Αντουανέτα και ξεπερνάται οικονομικά από την Βουλγαρία

Του Ηλία Παπαναστασίου 

Η ελληνική κοινωνία περνάει όχι απλά μια κρίση αλλά μια διαρκή παρακμιακή κατάσταση που θυμίζει τελευταίες μέρες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με μια διαφορά η Ρώμη είχε ήδη περάσει αιώνες ακμής, παντοδυναμίας και εκπληκτικής ανάπτυξης σε όλους τους τομείς. Οικονομικούς, πολιτιστικούς κλπ.

 

Η Ελλάδα αντίθετα, θυμίζει μια αέναη παρακμή χωρίς καμμιά περίοδο ακμής. Έναν διαρκή εκφυλισμό παρόμοιο με του νεογέννητου που γεννήθηκε ευθύς εξαρχής βιολογικά ελαττωματικό. Μια συνεχή κατηφόρα χωρίς ανηφόρα, μια συνεχή πτώση χωρίς παύση, μια ασταμάτητη πορεία με χαλασμένα φρένα ενός φορτηγού που κατευθύνεται στον γκρεμό και ο οδηγός τραγουδά αμέριμνος και αστειεύεται διαρκώς με τον συνοδηγό του σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Μια ολοκληρωτική εξάλειψη της ενσυναίσθησης του θανάτου που έρχεται σαν δρομέας κατά πάνω του, τύφλωση με όραση και βαρηκοΐα με ακοή. Είναι τρομερό να έχεις τις αισθήσεις σου καίριες όμως να μην αντιλαμβάνεσαι τον θάνατο που έρχεται καταπάνω σου με μαθηματική ακρίβεια και βεβαιότητα. Είναι σαν να βλέπεις στην άλλη πλευρά του τούνελ το τραίνο να έρχεται καταπάνω σου και εσύ να το απολαμβάνεις βγάζοντας σέλφις... Ή σαν να βρίσκεσαι σε σαφάρι στη ζούγκλα και εσύ να ηδονίζεσαι στην ιδέα να κάνεις μπάνιο σε ποτάμι με κροκόδειλους... Φαίνεται πως ο θάνατος είναι ηδονικός σε πολλούς χαρακτήρες αλλά και σε μερικούς λαούς... Και η καταστροφή της κοινωνίας θεωρείται απόλαυση από σαδομαζοχιστικούς χαρακτήρες που δυστυχώς πολλαπλασιάζονται αλματωδώς...

   

Δεν χρειάζεται να φέρουμε πολλά αποδεικτικά στοιχεία οικονομικού περιεχομένου. Αρκούν τα όσα αναφέρει στο εξαιρετικό του άρθρο με τίτλο «Η προπαγάνδα της ντροπής» ο Βασίλης Βιλιάρδος, αντιπρόεδρος της Βουλής, οικονομολόγος και Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης.

Η φορολογία των ελεύθερων επαγγελματιών και οι βαθύτεροι στόχοι

Του Ηλία Παπαναστασίου

Νέο νομοσχέδιο εισάγει η Κυβέρνηση της Δεξιάς για να φορολογήσει τους ελεύθερους επαγγελματίες, εγκαινιάζοντας μια λασπολογικού χαρακτήρα καμπάνια εναντίον των ελεύθερων επαγγελματιών που αποτελούν στόχο ουσιαστικά των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στον χώρο της παροχής υπηρεσιών. Όπως ενημερωνόμαστε για το κατάπτυστο νομοσχέδιο:

«Η φορολόγηση με βάση τεκμαρτό εισόδημα, για εισόδημα δηλαδή που δεν έχει αποκτηθεί, όχι μόνο δεν καταπολεμά τη φοροδιαφυγή, αφού προστατεύει τα υψηλά εισοδήματα που μπορούν να συνεισφέρουν ουσιαστικά στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά οδηγεί σε αφανισμό ένα μεγάλο τμήμα ενεργού οικονομικού πληθυσμού που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, τη μεσαία τάξη.

Η Κυβέρνηση δείχνει ότι αγνοεί την πραγματικότητα που βιώνει η πλειοψηφία των ελευθέρων επαγγελματιών, των επιστημόνων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μετά από τη δεκαετή μνημονιακή περίοδο, την υγειονομική κρίση λόγω της πανδημίας, την ενεργειακή κρίση και την αύξηση των τιμών και του πληθωρισμού.

Δείχνει να αγνοεί τα στοιχεία που η ίδια διαθέτει και τα οποία αποδεικνύουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των ελευθέρων επαγγελματιών, των επιστημόνων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αδυνατεί να ανταποκριθεί σε βασικές υποχρεώσεις και έχει σημαντικές οφειλές προς το Δημόσιο, τις Τράπεζες, τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Δείχνει να αγνοεί ότι πολλοί εξ αυτών χάνουν τις ρυθμίσεις που έχουν υπαχθεί και βρίσκονται ενώπιον καταδιωκτικών μέτρων. Και αυτούς, αντί να τους στηρίξει με κάθε πρόσφορο τρόπο, έρχεται να τους δώσει τη χαριστική βολή, προβλέποντας πλασματικά κέρδη σε κάθε χρήση και αρνούμενη να δεχθεί ότι μπορεί να υφίσταται φορολογική χρήση με ζημίες.» (Documento, 21/11/2023)

Γιατί όμως νομοθετείται τώρα αυτό το σκληρό, σκληρότατο νομοσχέδιο; Υπάρχουν έξι λόγοι: 

Κωστής Χατζηδάκης...

Ξέρω ότι θα σας φανεί απίστευτο, αλλά ο τύπος που σας βάζει να καταδώσετε στεγνά τον φούρναρη, τον υδραυλικό, τον γιατρό για τη μη έκδοση αποδείξεων, ο τύπος που οδύρεται καθημερινά στα κανάλια για τη φορολογική πολιτική της χούντας... αυτό το λαγωνικό της φοροδιαφυγής... ο Κωστής Χατζηδάκης... δεν έχει εργαστεί ούτε μισό μεροκάματο!

Αμέσως μετά την απόκτηση του μεταπτυχιακού του διπλώματος (στην πολιτική επικοινωνία...) το 1992, εξελέγη πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, στη συνέχεια ευρωβουλευτής και εν τέλει μόνιμος βουλευτής/υπουργός/υφυπουργός, μέσω του οποίου... βιοπορίζεται έχοντας 1.8 εκ €, 27 ακίνητα (..και κανά μισό δις σε μη φανερούς φορολογικούς παραδείσους). Όλα αυτά μέσω της σκληρής καθημερινής εργασίας του στο να ληστεύει εσένα, τον απλό ηλίθιο δούλο.

Εφοπλιστές: «Χόμπι» τους οι φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις που πληρώνουμε εμείς!

Αυτά τα πατριωτάκια μας! Οι αγαπημένοι μας εφοπλιστές! Αυτά τα υποδείγματα …«υγειούς» επιχειρηματικότητας και επενδύσεων μας ενημέρωσαν – με αφορμή τις εξωφρενικές τιμές που έχουν επιβάλλει στα εισιτήρια – ό,τι κάνουν δεν το κάνουν για τα λεφτά (άλλωστε έχουν ζημιές, όπως ισχυρίζονται οι άνθρωποι!), αλλά από… “χόμπι”!

Μας λένε λοιπόν ότι μπαίνουν και μέσα που έχουν πλοία προς τα ελληνικά νησιά και άρα πρέπει να τους δώσει το κράτος (δηλαδή ο ελληνικός λαός) νέες επιδοτήσεις προκειμένου να ξεκινήσουν οποιαδήποτε συζήτηση για μείωση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων!!!

Πάρτι επιδοτήσεων…

Ποιοι τα λένε αυτά; Οι Έλληνες πλοιοκτήτες. Αυτοί που από το 2018 μέχρι το 2022 πήραν αύξηση κατά 40% για τις επιδοτήσεις των άγονων γραμμών για την κάλυψη νησιών των Κυκλάδων.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τη Διεύθυνση Θαλασσίων Συγκοινωνιών, ο συνολικός προϋπολογισμός των άγονων γραμμών:

Το 2018 και 2019 ανερχόταν ανά έτος στα 90 εκατ. ευρώ

Στα 130 εκατ. ευρώ έφτασε το 2020 και

Στα 138 εκατ. ευρώ το 2021 και το 2022.

Ποιοι τα λένε αυτά; Οι Έλληνες πλοιοκτήτες, ο οποίοι:

— Μόνο εντός του 2022 έλαβαν χρονιάτικη επιδότηση 138 εκατ. ευρώ.

— Πήραν άλλα 79 εκατ. ευρώ για την πανδημία.

— Για την ανανέωση του στόλου τους περιμένουν συνολικά 670 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ και το πρόγραμμα ΝΕΑΡΧΟΣ του υπουργείου Ναυτιλίας.

— Εξασφάλισαν από την κυβέρνηση της ΝΔ μείωση έως και 80% σε πρόστιμα στις περιπτώσεις παραβίασης των εργασιακών ωραρίων στα πλοία τους.

Γιατί θυμόμαστε μόνο τους φόρους του ΣΥΡΙΖΑ

Του Κώστα Μελά

Η δεκαετία που ξεκίνησε με το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης το 2009 στην Ελλάδα σηματοδότησε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που βίωσε η χώρα στη νεότερη ιστορία της, αλλά και την υιοθέτηση τριών σκληρών προγραμμάτων λιτότητας, προκειμένου να μειωθεί, κατ’ αρχάς το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω έχει ονοματεπώνυμο: Κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλή-ΝΔ (ΠΙΝΑΚΑΣ 1).

Επιλέχτηκε ως τρόπος περιορισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος κυρίως η αύξηση των εσόδων του κράτους (κυρίως διαμέσου της φορολογίας) –ΠΙΝΑΚΑΣ 2–

και δευτερευόντως διαμέσου της μείωσης των δημοσίων δαπανών –ΠΙΝΑΚΑΣ 3.

"Ελευθερία του τύπου"...

Δεύτερος κύκλος βίαιης φτωχοποίησης της εργατικής τάξης

Οσοι ακούσατε ή διαβάσατε τι είπε ο Μητσοτάκης στην Ουάσιγκτον θυμόσαστε καλά ότι παρουσίασε την ειδυλλιακή εικόνα μιας δυναμικά αναπτυσσόμενης οικονομίας που τη ζηλεύουν οι «επενδυτές» και κάνουν ουρά για να «επενδύσουν». 

Κυκλοφορεί κι ένα βίντεο με τον ακροδεξιό τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανό-υπουργό του Μητσοτάκη να καμαρώνει ότι ξένες επιχειρήσεις στήνουν παραρτήματα στην Ελλάδα, γιατί βρίσκουν επιστημονικά καταρτισμένο και εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό σε τιμές σημαντικά χαμηλότερες απ’ αυτές που βρίσκουν στο εξωτερικό.

Με απλά λόγια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζεται σε ρόλο δουλέμπορου που πουλάει στο διεθνές κεφάλαιο φτηνό εργατικό δυναμικό. Μ’ αυτόν τον τρόπο τιμά τις παραδόσεις του κομπραδορισμού (μεταπραττισμού), που χαρακτηρίζei την ελληνική αστική τάξη από τότε που υπάρχει (τυπικά) ανεξάρτητο ελληνικό κράτος.

Με τέτοιο επίπεδο μισθών και μεροκάματων, πώς να μη στενάζει ο ελληνικός λαός υπό το βάρος της ακρίβειας; Οταν δίνουν αύξηση μόλις 5% στον κατώτατο μισθό και ο επίσημος πληθωρισμός (που είναι υποτιμημένος) «τρέχει» με 10,2% στο πρώτο τετράμηνο, όταν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα δεν δίνεται καμιά αύξηση, όπως και στους μισθούς που είναι πάνω από τον κατώτατο, όπως και στις συντάξεις, τότε μιλάμε για βίαιη φτωχοποίηση της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζόμενων στρωμάτων.

Διερευνώντας τις Προθέσεις και τους Λόγους για την Καθιέρωση του Ελάχιστου Εταιρικού Φόρου

Του Γιάννη Περάκη

Από το 1990 περίπου,μετά την κατάρρευση του αντίπαλου δέους, ο ασύδοτος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός, επέφερε μείωση των παγκόσμιων φορολογικών συντελεστών, από το 40% που ήταν στο 24%. Δηλαδή μείωση κατά 40%.Η μείωση αυτή είχε ως αποτέλεσμα με την κινητικότητα του κεφαλαίου, σε χώρες να ανταγωνίζονται μεταξύ τους στη μείωση του εταιρικού φόρου, με σκοπό την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Έτσι, πολλές πολυεθνικές μεταφέρουν την έδρα και τα κέρδη τους είτε σε χώρες με χαμηλό φορολογικού συντελεστή, όπως η Ιρλανδία, ή σε φορολογικούς παραδείσους, για να πληρώσουν όσο το δυνατόν λιγότερους ή μηδενικούς φόρους.

Το αποτέλεσμα της ασυδοσίας του παγκοσμοποιημένου καπιταλισμού αντανακλάται στις τεράστιες διαφορές των φορολογικών συντελεστών φορολόγησης ανά χώρα.

Χώρα και Συντελεστής:

Ουγγαρία-9%,Βουλγαρία-10%, Ιρλανδία-12,50%, Κύπρος-12,50%, Λιθουανία-15%, Καναδάς-15%, Γερμανία-15,80%, Ρουμανία-16%, Χογκ-Κόγκ-16,50%, Σιγκαπούρη-17%, Ελβετία-18%, Ην. Βασίλειο-19%, Πολωνία-19%, Σλοβενία-19%, Τσεχία-19%, Εσθονία-20%, Ισλανδία-20%, Λετονία-20%, Φινλανδία-20%, ΗΠΑ-21%, Σλοβακία-21%, Δανία-22%, Νορβηγία-22%, Τουρκία-22%, Ελλάδα-24%, Λουξεμβούργο-24,94%, Αυστρία-25%, Βέλγιο-25%, Ισπανία-25%, Ολλανδία-25%, Ιταλία-28%, Πορτογαλία-30%, Γαλλία-32%, Μάλτα-35%.

Προ των πυλών ο ελάχιστος εταιρικός φόρος

Συναίνεση στους κόλπους του G7 για την αναμόρφωση του παγκόσμιου συστήματος φορολογίας

Της Ρουμπίνας Σπάθη 

Σε επιταχυντή ιστορικών εξελίξεων αναδεικνύεται για μία ακόμη φορά η πανδημία, καθώς η υπερχρέωση που υπαγόρευσε στις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο εκβιάζει αποφάσεις και μεταβολές σε παγκόσμιο επίπεδο. Ολα δείχνουν πως βρίσκεται προ των πυλών διεθνής φορολογική συμφωνία, που θα αποτελεί τη μεγαλύτερη μεταβολή στο παγκόσμιο σύστημα φορολογίας των επιχειρήσεων τον τελευταίο αιώνα. Την έχει επιβάλει η ανάγκη των κυβερνήσεων τόσο εντός Ε.Ε. όσο και στις ΗΠΑ, αλλά και γενικότερα ανά τον κόσμο, να αυξήσουν τα φορολογικά τους έσοδα ώστε να αντεπεξέλθουν στον δυσβάσταχτο όγκο χρέους που ανέλαβαν για να αντιμετωπίσουν τον οικονομικό αντίκτυπο της πανδημίας. Ετσι, μετά από δυστοκία ετών και ατελέσφορων συζητήσεων στους κόλπους του ΟΟΣΑ αλλά και της Ε.Ε., στο G7 διαμορφώνεται τις τελευταίες ημέρες συναίνεση επί της επιβολής ελάχιστου εταιρικού φόρου σε διεθνές επίπεδο.

Αναμένεται ότι στην επικείμενη σύνοδο των επτά ισχυρότερων οικονομιών του πλανήτη στην Κορνουάλη, στις 11-13 Ιουνίου, θα τελεσφορήσει επιτέλους μια προσπάθεια ετών για διεθνή εναρμόνιση των εταιρικών φόρων. Το αποτέλεσμα θα είναι να δοθεί τέλος στη σκανδαλώδη τακτική των πολυεθνικών, που μεταφέρουν τα κέρδη τους σε χώρες με χαμηλή φορολογία, συχνά σε φορολογικούς παραδείσους, στερώντας πολύτιμα έσοδα από τα ταμεία των χωρών. Και παράλληλα, θα δοθεί τέλος και στον εκβιασμό που επί δεκαετίες υφίστανται οι κυβερνήσεις, τόσο στην Ευρώπη όσο και ευρύτερα στον κόσμο, που αναγκάζονται να μειώνουν τη φορολογία των επιχειρήσεων προκειμένου να τις προσελκύσουν ή να τις κρατήσουν στο έδαφός τους. Οπως επισημαίνεται σε σχετική έκθεση του ΔΝΤ, αυτού του είδους ο φορολογικός ανταγωνισμός, «η κούρσα προς τα κάτω» όπως τον χαρακτήρισε στις αρχές Απριλίου η Αμερικανίδα υπουργός Οικονομικών, Τζάνετ Γέλεν, έχει υπαγορεύσει στις κυβερνήσεις τη διαρκή μείωση των εταιρικών φόρων στην Ευρώπη από το 35% στον οποίο κυμαίνονταν κατά μέσον όρο το 1995 στο 21% το 2019.

Ξένες επενδύσεις και εγχώριες μικρομεσαίες επιχειρήσεις – Μύθος και πραγματικότητα

Του Κώστα Μελά

Ως βασική συνιστώσα  της δημιουργίας της «νέας παραγωγικής βάσης» της ελληνικής οικονομίας έχουν ανακηρυχθεί οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ). Δίχως ΑΞΕ δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη και  νέα παραγωγική βάση. Η θέση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία ούτε συγκυριακή. Αντιθέτως  βρίσκεται στο επίκεντρο της κυρίαρχης οικονομικής καθεστωτικής παγκοσμιοποιημένης αντίληψης η οποία μάχεται κάθε τι που σχετίζεται με την έννοια του δημόσιου νοικοκυριού και της ενδογενούς ανάπτυξης της οικονομίας. 

Είναι σημαντικό να επισημανθεί πάντως  ότι οι ξένες επενδύσεις  αποτελούν παράγοντες έξω από την ελληνική οικονομία – παρεμβάσεις που για να συμβάλλουν στη δυναμική της πρέπει να ισχύουν πολλές προϋποθέσεις .  Δεν είναι απλοί παράγοντες, που σώζουν την παρτίδα όταν όλα έχουν χαθεί. Το ότι και τα κόμματα εξουσίας έχουν προσαρμόσει τη σκέψη τους στην εξωτερική παρέμβαση (και ερίζουν ποιος θα τη διεκπεραιώσει πιο αποτελεσματικά), καταδεικνύει τη μοιρολατρία που μαστίζει την οικονομία μας.

Και αυτό φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού όταν κανείς παρατηρήσει την αδήριτη πραγματικότητα : τα αποτελέσματα, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια εφαρμογής του μνημονιακού προγράμματος, κινούνται στον αντίποδα των προβλεπόμενων. Οι ΑΞΕ την περίοδο 2002-2018 αποτελούν  περίπου κατά μέσο όρο με 1,0% του ΑΕΠ, όταν ο ΑΣΠΚ  κυμαίνεται  αντίστοιχα στο 18,7%. Αν κοιτάξουμε και στα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά τα πράγματα γίνονται χειρότερα!!!

Ένα εφεύρημα, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που το διαφημίζουν και ως "πάταξη της φοροδιαφυγής"...

Της Ιωάννας Υψηλάντη

Το μυαλό μας μπορεί να ασπάζεται, κάποιο κόμμα, αλλά οι τσέπες μας, δεν έχουν ιδεολογία!
Όπου νάναι, φτάνει στις πόρτες μας, το κρατικό ραβασάκι και αυτές αρχίζουν να διαμαρτύρονται.

Ένα εφεύρημα, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που το διαφημίζουν και ως "πάταξη της φοροδιαφυγής" είναι και οι πληρωμές με κάρτα.
Αν δεν καταναλώσεις το 30% του εισοδήματος σου, πληρώνοντας με κάρτα, τότε θα έχεις φόρο 22%, για όποιο ποσό δεν κατανάλωσες, μέχρι το όριο.
Αυτό τι σημαίνει;;
Παραπάνω φόρος, στα εισοδήματα!
Και γιατί;;
Γιατί έχουν εξαιρέσει τις πιο βασικές σου υποχρεώσεις. Το ενοίκιο, που μπορεί να πληρώνεις με κάρτα, αλλά δεν εκπίπτει, από τον φόρο σου, τους φόρους, που πληρώνεις, ΜΟΝΟ με κάρτα ή επιταγή στην εφορία, που επίσης δεν εκπίπτουν, όπως και τον ΕΝΦΙΑ, τα τέλη κυκλοφορίας, ή τις δόσεις του δανείου σου, αν έχεις.
Γιατί αυτά δεν υπολογίζονται;;
Γιατί αν υπολογίζονταν, τότε το αφορολόγητο του εισοδήματός σου, θα ήταν διατηρήσιμο.
Τώρα που με τον Κούλη, αυξάνεται το όριο των δαπανών με πιστωτική κάρτα, στο 30%, (από 15%-20%), αυξάνονται και οι φόροι.

Η υπερφορολόγηση με στοιχεία

Τα 40 + 1 μέτρα που άδειασαν τις τσέπες των Ελλήνων - Ποια έρχονται από την 1η Ιανουαρίου 2018

Υπερφορολόγηση όχι μόνο της μεσαίας τάξης αλλά και των οικονομικά ασθενέστερων Ελλήνων πολιτών έλαβε χώρα από τα μέσα Ιουλίου 2015 μέχρι σήμερα. Κατά το διάστημα αυτό ψηφίστηκαν από τη Βουλή 41 διατάξεις που προβλέπουν αυξήσεις υφιστάμενων άμεσων και έμμεσων φόρων καθώς επίσης και επιβολή νέων φορολογικών επιβαρύνσεων σε εισοδήματα, περιουσιακά στοιχεία και καθημερινές συναλλαγές

Γιώργος Παλαιτσάκης
Όπως προκύπτει, ειδικότερα, από στοιχεία που παρουσιάζουν σήμερα τα dikaiologitika.gr:

1) Από την 15η-7-2015 μέχρι και σήμερα έχουν νομοθετηθεί 41 φοροεισπρακτικά μέτρα, από τα οποία τα περισσότερα και το πιο επαχθή επιβαρύνουν υπέρμετρα τους οικονομικά ασθενείς πολίτες. Τέτοια μέτρα είναι ενδεικτικά:

- Η αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ από το 13% στο 24%, (συνολικά, σε 2 φάσεις, μέσα στην περίοδο από 15-7-2015 έως 1η-6-2016), για εκατοντάδες συσκευασμένα, επεξεργασμένα και μεταποιημένα είδη διατροφής, για τα εισιτήρια και τις λοιπές υπηρεσίες μεταφορών, για όλες τις υπηρεσίες επισκευών, για την παροχή υπηρεσιών περίθαλψης σε ηλικιωμένους και για πλήθος άλλων προϊόντων ευρείας κατανάλωσης και υπηρεσιών υψηλής ζήτησης!

-Η κατάργηση των μειωμένων κατά 30% συντελεστών ΦΠΑ για τα νησιά του Αιγαίου.

Η ουτοπία της ειρηνικής λύσης

Του Άρη Οικονόμου

Έτσι όπως έχει δεθεί χειροπόδαρα η Ελλάδα από τις κυβερνήσεις της, το μέλλον της είναι σκοτεινό και προδιαγεγραμμένο – εκτός εάν αντιδράσουν κάποια στιγμή μαζικά οι Έλληνες, παύοντας να ελπίζουν σε θαύματα.

Άποψη

Η αιτία που υπερχρεώθηκε η Ελλάδα το 2009 είναι η πολιτική διαφθορά, η οποία δεν θα ήταν εφικτή εάν οι κυβερνήσεις της δεν είχαν διαφθείρει με τη σειρά τους τον κρατικό μηχανισμό – καθώς επίσης εάν δεν προσέφεραν στους Πολίτες υπερβολικές παροχές, όπως οι μη αναγκαίες προσλήψεις στο δημόσιο, οι μεγάλες ή/και πρόωρες συντάξεις, οι κομματικές εξυπηρετήσεις κοκ. Πρόκειται βέβαια για τη μισή αλήθεια, αφού συνέβαλλε τόσο η πολιτική της ΕΚΤ, όσο και της Γερμανίας – κάτι που όμως αφορά ολόκληρη την Ευρωζώνη (άρθρο).

Η αιτία της χρεοκοπίας της Ελλάδας μετά το 2009 ήταν η «προδοσία» των κυβερνήσεων της, σε συνδυασμό με την κακοδιαχείριση της κρίσης τόσο εκ μέρους τους, όσο και από την Τρόικα – ξεκινώντας από την ενδοτική της υπαγωγή στο ΔΝΤ, μεταξύ άλλων με τη διεθνή δυσφήμιση της από τους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου, καθώς επίσης από την ενδεχόμενη παραποίηση του ελλείμματος εκ μέρους της ΕΛΣΤΑΤ.

Ο τιμοκατάλογος μιας ταβέρνας στη Νάξο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου

Ο κατάλογος της ταβέρνας δεν έγραφε μόνο τις τιμές των φαγητών… Πριν από μερικές ημέρες ο ερευνητής και αναλυτής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Λονδίνου, Κρίστιαν Χέντερσον, επισκέφτηκε τη Νάξο. Eκτός από τις όμορφες παραλίες και τα τοπικά εδέσματα, το ενδιαφέρον του «έκλεψε» ο κατάλογος μιας ταβέρνας στο Καστράκι. 
Ο Χέντερσον αποφάσισε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους τα όσα διάβασε στο πίσω μέρος του καταλόγου της ελληνικής ταβέρνας και τα οποία, όπως φαίνεται, του έκαναν εντύπωση. 
«Το μήνυμα στο πίσω μέρος του καταλόγου μιας ταβέρνας στη Νάξο», ήταν το σχόλιο με το οποίο συνόδευσε την φωτογραφία την οποία «ανέβασε» στο Twitter, χρησιμοποιώντας τα hashtag #Greece #Naxos.

Ο μύθος της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής (Χορεύοντας με τους μύθους Νο 2)

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Στο όχι και πολύ μακρινό παρελθόν είχαμε τις λεγόμενες «τζουμακίες». Οπωσδήποτε, ο Στέφανος Τζουμάκας δεν ήταν ο μοναδικός έλληνας πολιτικός που όταν άνοιγε το στόμα του προκαλούσε άφθονο γέλιο σε όλους τους πικραμένους έλληνες.

 Με τις φωτεινές εξαιρέσεις ανθρώπων που έσκυψαν πάνω στο αντικείμενο του έργου τους, όπως οι Μανώλης Δρεττάκης, Αντώνης Τρίτσης και μερικοί ακόμη που μάλλον δεν ξεπερνούν τον αριθμό των δακτύλων του ενός χεριού , όλοι οι υπόλοιποι, από το 1974 τουλάχιστον, που αρχίζει η «ευρωπαϊκή» ιστορία της χώρας μας και  μέχρι  σήμερα, χαρακτηρίστηκαν και συνεχίζουν να χαρακτηρίζονται από την προχειρότητα, τον ερασιτεχνισμό, την ανεμελιά που φτάνει στα όρια της περιφρόνησης του αντικειμένου της δουλειάς τους και όλα αυτά διανθισμένα μ’ έναν απέραντο εγωισμό και μεγαλομανία.

 Πρόσφατα, δύο χρόνια πριν, αποκτήσαμε και τις «βαρουφακίες», για να γελάμε ή να κλαίμε. Η δεύτερη φορολογική βαρουφακία, η ιδέα της κλήρωσης των αποδείξεων (η οποία πρόσφατα έγινε και νόμος του κράτους), στην πραγματικότητα δεν ανήκε στον Βαρουφάκη. Ήταν μια ιδέα των τεχνοκρατών του ΥΠΟΙΚ και είχε  κατατεθεί εδώ και αρκετά χρόνια στους αρμόδιους υπουργούς.

Σεισάχθεια για τους εγκληματίες

Του Προκόπη Μπίχτα

Η απόφαση 1738/2017 του ΣτΕ για παραγραφή των μη επιβεβαιωμένων φορολογικών αδικημάτων που επιτελέσθηκαν πέραν της πενταετίας, απαλλάσσει τους οικονομικούς εγκληματίες των λιστών Λαγκάρντ και Μπόργιανς.

Αυτή η απόφαση έρχεται να δικαιώσει την πολιτική της κυβέρνησης, η οποία καθυστερούσε τους συγκεκριμένους ελέγχους σκόπιμα, αφού στις λίστες υπάρχουν οι κατ’ επάγγελμα φοροφυγάδες: πολιτικοί-τσιράκια των μνημονίων, μεγαλοαπατεώνες επιχειρηματίες, μιντιάρχες κ.λ.π., που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα. Είναι αυτοί που, ανάμεσα στα άλλα, αφήνουν ανασφάλιστους τους εργαζομένους τους και δεν τους δίνουν τους μσθούς τους επειδή «έτσι γουστάρουν». Αυτοί οι μεγαλοκλέφτες υπολογίζεται ότι χρωστούν στο δημόσιο περισσότερα από 100 δισεκ. ευρώ. Είναι όλοι διακεκριμένοι φίλοι της κυβέρνησης και των υπόλοιπων μνημονιακών κομμάτων και ανήκουν στα κινήματα υπέρ της ευρωζώνης και τη ΕΕ.

Το ΣτΕ και η κυβέρνηση υλοποίησαν την σεισάχθεια, όχι υπέρ των θυμάτων, αλλά υπέρ των ενόχων του εγκλήματος.

Καταργεί χιλιάδες πρόστιμα και όλες τις φορολογικές λίστες το ΣτΕ

Του Παναγιώτη Στάθη 

Στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τοποθετεί η ελληνική Δικαιοσύνη, με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, όλες τις πομπώδεις εξαγγελίες περί αποκάλυψης τεράστιων πόρων μέσα από το κυνήγι των αποκαλούμενων φορολογικών λιστών (Λαγκάρντ κλπ). Το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε τις πάμπολλες αποφάσεις τμημάτων του αλλά και  κατωτέρων δικαστηρίων τα οποία είχαν κρίνει  ότι είναι αντισυνταγματικές οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου σε υποθέσεις φοροδιαφυγής στις οποίες προχώρησαν όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά. Η οριστική κρίση της Ολομέλειας του ΣτΕ που περιγράφεται στην πολυσέλιδη υπ’ αριθμόν 1738/2017 απόφαση της,  "παραγράφει" ουσιαστικά δεκάδες φορολογικά πρόστιμα τα οποία έχουν επιβληθεί με βάση ελέγχους οι οποίοι στηρίζονται στις περίφημες λίστες καταθετών εξωτερικού, ενώ σημαίνει και το καμπανάκι "λήξης" για τους αναδρομικούς φοροελέγχους σε βάθος χρόνου. Ουσιαστικά δε δίνει εντολή στις φορολογικές αρχές –επιβεβαιώνοντας την άποψη οικονομικών και δικαστικών παραγόντων- να εστιάσουν την τρέχουσα φοροδιαφυγή, καθώς η παρελθούσα θεωρείται-εν πολλοίς- χαμένος χρόνος.  

Κανένας δεν πρόκειται να διασώσει τα ακίνητά του όσο φόρο και να πληρώνει

Του Πέτρου Χασάπη

Όπως είχε εγκλωβιστεί ο κόσμος στο χρηματιστήριο και δεν μπορούσε να βγει γιατί θα έχανε χρήματα, μέχρι που τα έχασε όλα, έτσι και τώρα, ο κόσμος εγκλωβίστηκε στα ακίνητα επενδύοντας μεγάλα ποσά, τα οποία ακίνητα όμως τώρα έχουν χάσει τεχνητά τις αξίες τους. 

Έτσι έρχεται το κράτος, κατ' επιταγή των δανειστών και φορολογεί τους εγκλωβισμένους στα ακίνητα, οι οποίοι προσπαθούν απεγνωσμένα να πληρώσουν χαράτσια από ανύπαρκτα έσοδα, για να διασώσουν τα ακίνητα.

Φόροι και δυστυχία...

Του Μιχάλη Χαιρετάκη

Διαβάζω σε πολλούς τοίχους φίλων μου στο facebook την απόγνωσή τους παίρνοντας στα χέρια τους, τα εκκαθαριστικά των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Σε μια χώρα που ουσιαστικά πια δεν παράγει τίποτα μόνο η αύξηση των φόρων έχει απομείνει για να μαζεύει χρήματα το χρεωκοπημένο κράτος. Η απόλυτη παράνοια είναι ότι σε λογαριασμούς πρώτης ανάγκης όπως είναι οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος, μπαίνουν υποχρεωτικά χίλιοι δύο άσχετοι φόροι και εισφορές για να γιγαντώνουν το τελικό ποσό.

Η μισή Ελλάδα ζει πια με το φώς των κεριών ή ζεσταίνεται με μαγκάλια και τζάκια το χειμώνα, άλλοι πάλι, είτε από απόγνωση είτε βρίσκοντας την ευκαιρία να κλέψουν συνδέουν παράνομα ξανά κομμένα καλώδια ρεύματος.

Και το κράτος; Πού είναι το κράτος; Αυτό αυξάνει συνεχώς τις τιμές βάζοντας σε αυτούς που πληρώνουν εισφορές αλληλεγγύης (αλήθεια γιατί δεν μπήκε ποτέ εισφορά αλληλεγγύης έστω 20% ή ακόμα 10 % στις βουλευτικές αποζημιώσεις;) και ουσιαστικά μοιράζοντας τη χασούρα από αυτούς που δεν πληρώνουν στους υπόλοιπους. Ωραία λογική.