Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες στο μεγάλο βιβλίο της Ιστορίας, διαπιστώνουμε πως κάθε μεγάλη οικονομική και κοινωνική επανάσταση συνοδεύεται και από μια νέα εξήγηση τόσο της δημιουργίας της ζωής όσο και της λειτουργίας της φύσης. Η νέα αντίληψη για τη φύση αναπαριστά ανέκαθεν το σπουδαιότερο υφάδι της θεμελιώδους σύνθεσης που συμπυκνώνει κάθε νέα κοινωνική τάξη πραγμάτων. Διότι αυτή πρέπει να αισθάνεται άνετα ως σύννομη με τη φυσική τάξη των πραγμάτων και να δικαιολογεί έτσι την ορθότητα των πεπραγμένων της. Συνεπώς, μια νέα κοσμολογία, σε κάθε συγκεκριμένη στιγμή, αποτελεί την καλύτερη καταφυγή της.
Περισσότερο από έναν αιώνα, οι ιδέες του Δαρβίνου επηρέασαν τις ιδέες της βιομηχανικής κοινωνίας. Εξάλλου είναι τοις πάσι γνωστό πως η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης αποδείχτηκε εξαιρετικά συμβατή με τη βιομηχανική εποχή. Οι διδαχές της για το πώς συμπεριφέρονται οι οργανισμοί στη φύση παρουσιάζουν συμμετρικές αναλογίες με τις οικονομικές ιδέες του Άνταμ Σμιθ για το πώς συμπεριφέρονται οι αγοραστές και οι πωλητές στην αγορά. Το «αόρατο χέρι» που ρύθμιζε την προσφορά και τη ζήτηση στη θεωρία του Σμιθ συμφωνούσε με το «αόρατο χέρι» που ευνοούσε τη φυσική επιλογή του Δαρβίνου.
