Διαμαρτύρονται οι Τούρκοι επειδή θυμόμαστε τους βιασμούς στην εισβολή του 1974!

Του Κώστα Βενιζέλου

Η Άγκυρα ενοχλήθηκε επειδή υπάρχει πρόταση κατασκευής, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, στη Λευκωσία μνημείου αφιερωμένου στις γυναίκες θύματα σεξουαλικής βίας κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το καλοκαίρι του 1974. Εξέδωσε επί τούτου ανακοίνωση το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, επειδή σκοπός του μνημείου «είναι η δυσφήμιση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων»!

Η ελληνοκυπριακή πλευρά, σύμφωνα με το τουρκικό ΥΠΕΞ, «πολιτικοποιεί (!) το θέμα, παραποιεί τα ιστορικά γεγονότα» ενώ  οι θεσμοί της ΕΕ, «αντί να συμβάλλουν στην επίλυση του Κυπριακού, απομακρύνονται από τις αρχές της ουδετερότητας και της δικαιοσύνης και γίνονται όργανα της προπαγάνδας της ε/κ  πλευράς, υπονομεύει ακόμη περισσότερο την εμπιστοσύνη μεταξύ των κοινοτήτων». Τι παραποιείται και γιατί η ανέγερση ενός μνημείου για τις κακοποιημένες στον πόλεμο γυναίκες θα επηρεάσει τις προσπάθειες (;) του Κυπριακού;

Οι βιασμοί δεν είναι προπαγάνδα, είναι μια πραγματικότητα, την οποία βίωσαν πέραν των 1.000 ανθρώπων. Το γεγονός ότι αυτό το θέμα δεν “κυνήγησε” την κατοχική δύναμη, είναι επειδή ήταν ζήτημα  ταμπού και γι’ αυτό και επιβλήθηκε ένα σιωπητήριο. Και από το κράτος και από τα θύματα. Τα θύματα, μετά από όσα βίωσαν στα χέρια των Τούρκων, είχαν να αντιμετωπίσουν και την κοινωνική απαξίωση. Κάποιες γυναίκες εκδιώχθηκαν από το σπίτι τους, τις εγκατέλειψαν οι σύζυγοί τους.

Κόλαση για τις γυναίκες της Κύπρου

Έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια, να υπάρξουν πρωτοβουλίες και κάποιες γυναίκες-θύματα, να σπάσουν τη σιωπή τους. Αποκορύφωμα των πρωτοβουλιών, το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου. Πρέπει να σημειωθεί πως αμέσως μετά την εισβολή, γυναίκες που έχουν δηλώσει πώς κακοποιήθηκαν σεξουαλικά έτυχαν ψυχολογικής στήριξης (με εμπλοκή του ψυχίατρου Τάκη Ευδόκα). Επίσης, το  κράτος βρέθηκε ενώπιον ενός νέου δεδομένου, τρομακτικού και με έντονες κοινωνικές προεκτάσεις.

Μοντέλο «μικρότερος στρατός» σε «μικρότερο Αιγαίο»; Σάλος από τις ανακοινώσεις Δένδια σε εκδήλωση Ροταριανών!

Το μοντέλο «μικρότερος στρατός» ήταν μια από τις απαιτήσεις των δανειστών από τα πρώτα χρόνια των μνημονίων. Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα της υλοποίησης του και η πρώτη δυσάρεστη έκπληξη είναι ότι ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας έσπευσε να ανακοινώσει τα «φιλόδοξα» σχέδια του όχι σε κάποια «κλειστή» σύσκεψη αλλά δημόσια, από το Ροταριανό Όμιλο Αθηνών!!!

Ο κ.Δένδιας που ασφαλώς γνώριζε ότι βιντεοσκοπούν την ομιλία του, είπε «φόρα παρτίδα» πως έχουμε μονάδες με 27% στελέχωση!!! Ο ΥΕΘΑ μέλος μιας κυβέρνησης κι ενός κόμματος, της ΝΔ, που περιφρονεί τους Έλληνες φορολογούμενους για το πόσα ελικόπτερα και πόσα δις έχασαν στο Στεφανοβίκειο, επικαλούμενος … το απόρρητο, ανακοινώνει με ύφος «χαβαλέ» τα ντροπιαστικά ποσοστά στέλεχωσης. Φέρνει και ως παράδειγμα το «Ναυτοδικείο Ιωαννίνων», το οποίο όπως είπε δεν έχει λόγο ύπαρξης και σκέφθηκε τους Έλληνες φορολογούμενους που πληρώνουν μισθούς τζάμπα! Για τα 2 δις που όπως λένε, έχουν «φεσώσει» τους πολίτες με την απώλεια ελικοπτέρων Apache αλλά και εξοπλισμό συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης δεν δείχνει την ίδια ευαισθησία. Πόσα Apache έχουμε χάσει θα μας πει ο κ.Δένδιας;

Ο κ.Δένδιας ανακοίνωσε, προφανώς ως λύση στο πρόβλημα, το κλείσιμο 132 στρατοπέδων σε όλη την Ελλάδα. Όσοι παρακολουθούν τα θέματα της Εθνικής Άμυνας στην Ελλάδα θα καγχάσουν ,γιατί τη συγκεκριμένη ανακοίνωση την έχουν ξανακούσει κάμποσες φορές. Τελευταία ήταν επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου, όταν υπήρχε σχέδιο από τον Νίκο Τόσκα. Το σχέδιο έμεινε στα συρτάρια, λόγω των αντιδράσεων από τις τοπικές κοινωνίες.

Θα έχει λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσο αποφασισμένος είναι ο κ.Δένδιας να υλοποιήσει ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης των ΕΔ, έχοντας απέναντι του τους βουλευτές της ΝΔ που υπερασπίζονται με πάθος την διατήρηση στρατοπέδων ακόμη και στην Πελοπόννησο! Έχει σχέδιο και είναι αποφασισμένος να το υολοποιήσε ή για ακόμη μία φορά κάνει ανακοινώσεις έτσι για να τις κάνει;

Όταν η Ν.Κορέα πούλησε τις γυναίκες της στους Αμερικανούς στρατιώτες

Μια ιστορία πόνου, ντροπής και εκμετάλλευσης που η Νότια Κορέα και ο στρατός των ΗΠΑ προσπαθούν να κρύψουν επιμελώς

Το 1977, όταν η Τσο Σουν-οκ ήταν 17 ετών, τρεις άντρες την απήγαγαν και την πούλησαν σε έναν μαστροπό στην Ντονγκντουτσεόν, μια πόλη βόρεια της Σεούλ. Επρόκειτο να ξεκινήσει το λύκειο, αλλά αντί να κυνηγήσει το όνειρό της να γίνει μπαλαρίνα αναγκάστηκε να περάσει τα επόμενα πέντε χρόνια της ζωής της υπό την διαρκή επίβλεψη του μαστροπού που την ανάγκαζε να πηγαίνει σε ένα κοντινό κλαμπ για να εκδίδεται. Οι πελάτες της: Αμερικάνοι στρατιώτες.

Η Τσο Σουν-οκ ήταν μια από τις χιλιάδες γυναίκες που χαρακτηρίζονταν ευφημιστικά με τον όρο «γυναίκες παρηγοριάς» (comfort women) ή γυναίκες αναψυχής.

Ο όρος ήταν γνωστός στην Κορέα ήδη από την εποχή που η χώρα είχε υποδουλωθεί από τους Ιάπωνες, οι οποίοι εξανάγκαζαν τις γυναίκες να δουλεύουν διά της βίας σε οίκους ανοχής πριν κατά τη διάρκεια και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ωστόσο, στη Νότια Κορέα ακόμα και μετά το τέλος της ιαπωνικής κατοχής το 1945, η σεξουαλική εκμετάλλευση μιας άλλης ομάδας γυναικών συνεχίστηκε για πολύ καιρό ακόμα και αυτή τη φορά υποστηριζόταν εμμέσως από την ίδια τους την κυβέρνηση.

Η Ουκρανία κείται πλησίον και μας διδάσκει πολλά…

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Η Ουκρανία δεν απέχει πολύ από την Ελλάδα. Η Οδησσός απέχει μόλις 750 χλμ από την Αλεξανδρούπολη, ούτε δέκα λεπτά πτήσης περισσότερο από ότι το Ηράκλειο απέχει από την Θεσσαλονίκη. Επιπλέον η πόλη, όπως και όλος ο Εύξεινος Πόντος μετείχε της ιστορίας του Ελληνισμού για πολλούς αιώνες. Η Ουκρανία επιπλέον δεν απέχει πολύ από τις άλλες ενεργές εστίες πολέμου στην περιοχή. Στα 900 χλμ από την Κριμαία βρίσκονται τα σύνορα Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, στα 1.000 χλμ τα μέτωπα της Συρίας, στα 1.400 η καυτή ζώνη της Παλαιστίνης, στα 1.100 χιλιόμετρα το Ιράκ.

Αλλά και στην διάσταση του χρόνου οι αποστάσεις δεν είναι μεγάλες. Πριν 20 χρόνια ολοκληρώθηκε, με σκληρό πόλεμο, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Η Συρία και η Λιβύη αιμορραγούν ακόμα. Δεν έχει περάσει μισός αιώνας από την εισβολή στην Κύπρο και τον “μη γενόμενο” πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Όσο δε για τα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή…

Αυτή η εισαγωγή μας προδιαθέτει για το ζητούμενο: Ναι! Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ολισθηρή ζώνη, μια γεωπολιτικά ασταθή περιοχή όπου οι αντιθέσεις και οι τριβές είναι υπαρκτές και δίνουν, σε τακτά διαστήματα, πολεμικές συγκρούσεις. Νοτιοανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή: η Ελλάδα είναι στην καρδιά αυτής της ρευστής, διακεκαυμένης ζώνης όπου, όπως τα ρήγματα στον φλοιό της Γης, οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις μπορεί να ξεσπάσουν σε κάθε στιγμή.

37 χώρες (μεταξύ αυτών ΗΠΑ και Γαλλία) στην τουρκική άσκηση με σενάριο ''απόβαση και κατάληψη νησιού''!

Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης ξεκίνησε στις 31 Μαΐου η στρατιωτική άσκηση EFES-2022. Πρόκειται για την μεγαλύτερη σε ΝΑΤΟϊκή συμμετοχή άσκηση της Τουρκίας η ολοκλήρωση της οποίας αναμένεται για τις 9 Ιουνίου.

To βασικό σενάριο της άσκησης, που είναι η απόβαση και κατάληψη νησιού, περιγράφεται ως εξής:

 Ολοκληρωμένη εκπαίδευση με πραγματικά πυρά αεροπορίας, αμφίβιες αποβάσεις, ταυτόχρονη παρουσία πυροβολικού και αναγνώριση με ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα στο πλαίσιο ενός γενικού σεναρίου. Οι στόχοι θα πλήττονται από οχήματα υποστήριξης επίγειων πυρών, πολεμικά αεροσκάφη, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα. Επίσης θα εκτελούνται αποβατικές επιχειρήσεις των Ειδικών Δυνάμεων, ελιγμοί πλοίου προς στόχο, αερομεταφορά, έρευνα και διάσωση μάχης και μάχη σε κατοικημένη περιοχή.

Η… “απομονωμένη διεθνώς” Τουρκία, όπως υποστηρίζει η Ελληνική Κυβέρνηση,  θα φιλοξενεί για τις ανάγκες της άσκησης στρατιωτικά πληρώματα και προσωπικό από 37 χώρες, όταν το 2016 συμμετείχαν 8 χώρες και 20 χώρες το 2018. Μερικές από τις συμμετέχουσες χώρες είναι η Αλβανία, το Αζερμπαϊτζάν, η Βοσνία- Ερζεγοβίνη, η Γαλλία, η Ιταλία, η Βόρεια Μακεδονία, το Καζακστάν και φυσικά οι ΗΠΑ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μάλιστα συμμετέχουν για πρώτη φορά μετά το 2016 και για το σκοπό αυτό το αποβατικό USS Arlington και η 22η Μονάδα Πεζοναυτών θα έχουν μεταβεί στη Σμύρνη.

O Μακιαβέλι για την «ουδετερότητα» στον πόλεμο, τα εθνικά στρατεύματα και τις συμμαχίες

Του Δημήτρη Τζήκα

«Η τύχη ορίζει τις μισές μας πράξεις, όμως αφήνει και σε μας να κανονίσουμε τις άλλες μισές.»

Νικολό Μακιαβέλι.

Τα ζητήματα του πολέμου και της ειρήνης βρίσκονται στο κέντρο της σκέψης του Μακιαβέλι· ο Ιταλός στοχαστής, έχοντας στο νου του κυρίως πρακτικές πολιτικές ανάγκες της εποχής, γράφει ταυτόχρονα και ως «θεωρητικός» της πολιτικής πράξης. Το ζήτημα της στάσης ενός συλλογικού υποκειμένου, δηλαδή μιας πόλης, ενός κράτους ή και μιας «ομοσπονδίας» κρατών, απέναντι στο ενδεχόμενο μιας πολεμικής αναμέτρησης είναι κυριολεκτικά αιώνιο και διαχρονικό. Την εποχή του Μακιαβέλι, όπως είναι γνωστό, δεν έχουν σχηματιστεί ακόμα τα εθνικά κράτη, όπως τα γνωρίζουμε από τον 18ο αιώνα και ύστερα· βεβαίως ο πόλεμος συνεχίζει να είναι μια οικεία κατάσταση των ανθρώπινων πραγμάτων, σχεδόν «φυσικό» κοινωνικό φαινόμενο, αν και οι αιτίες που τον γεννούν κάθε φορά μπορεί να διαφέρουν.

Ο Νικολό Μακιαβέλι (ιταλικά: Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) (3 Μαΐου 1469 – 21 Ιουνίου 1527), ήταν Ιταλός διπλωμάτης, πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας.

Έλλειψη "αναλώσιμων" στρατιωτών - Η αχίλλειος πτέρνα της Δύση

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Μια από τις ακλόνητες σταθερές στην ειδησεογραφία όπως και στη δημόσια συζήτηση είναι τα λεγόμενα "εθνικά ζητήματα". Πρόκειται για κάτι το φυσιολογικό. Οι δραστηριότητες της Τουρκίας, η γενικότερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα στον χώρο της Μεσογείου, της Κύπρου, της Μέσης Ανατολής, της Μαύρης θάλασσας, ίσως και των Βαλκανίων, ανεβάζουν στην πρώτη σειρά του ενδιαφέροντος τη θέση της Ελλάδας μέσα σε όλα αυτά. Δηλαδή, την εξωτερική πολιτική της ως κράτος και ως έθνος ακόμα περισσότερο.

Μια συζήτηση αυτού του είδους αυτονόητα εμπεριέχει την εθνική άμυνα, τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας μας δηλαδή. Δυνατότητες που καθορίζουν το είδος της πολιτικής που μπορεί, ή που δεν μπορεί να ακολουθήσει. Στο υπόστρωμα της συζήτησης περί εθνικής άμυνας βρίσκεται κυρίως το θέμα των "εργαλείων", των εξοπλισμών. Περιέργως, είναι πολύ πιο αραιή και πιο συγκρατημένη η συζήτηση γύρω από το "τελικό στάδιο" αυτής της πολιτικής σκέψης, δηλαδή τον πόλεμο.

Ο πόλεμος αποτελεί ένα εξαιρετικά οδυνηρό γεγονός --κάτι σαν την αρρώστια ή τον θάνατο στην οικογενειακή ζωή-- και είναι απόλυτα φυσικό οι ανθρώπινες κοινωνίες να απεύχονται ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Στην τρέχουσα ειδησεογραφία, εξάλλου, το ενδεχόμενο μιας πολεμικής εμπλοκής υποβαθμίζεται σε επίπεδο συμπλοκής ή σύρραξης. Για θερμό επεισόδιο μιλούμε συνήθως.

Δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός (με αφορμή την είσοδο των εκπαιδευτικών στα πρατήρια στρατού)

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Την επόμενη λοιπόν φορά που θα βρεθούμε στη δύσκολη θέση να απλώσουμε το χέρι για να λάβουμε τα ψίχουλα που μας προσφέρουν ας σφίξουμε το χέρι σε γροθιά, ας το υψώσουμε  στον αέρα, ας στυλώσουμε καλά τα πόδια μας και ας πάρουμε ρεύμα από τη γη. Μετά ας γραπώσουμε το χέρι του διπλανού μας και ας φτιάξουμε κύκλωμα

Λίγα συνθήματα μου αρέσουν. Υπάρχουν όμως κάποια τα οποία εκφράζουν τόση αλήθεια που έρχονται και σου χτυπάνε με ορμή το μυαλό σου. Ένα τέτοιο σύνθημα άκουσα τελευταία: «Δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός». Είμαι σίγουρος πως αν το φωνάζαμε σε οποιονδήποτε πολιτικό οποιουδήποτε κόμματος που έχει κυβερνήσει θα έλεγε ότι συμφωνεί και επαυξάνει, χωρίς όμως την ίδια ώρα να συνειδητοποιεί ότι στριμώχνει τον εαυτό του στην γωνία και το παραπάνω σύνθημα μπορεί κάλλιστα να μετατραπεί σε νοκ-ντάουν ερώτηση: «Τότε για ποιο λόγο κάνετε το δάσκαλο όλο και πιο φτωχό; Μήπως τελικά ο στόχος είναι ο αμόρφωτος λαός»;

Κάθε επιδρομή εναντίον στην αξιοπρεπή ζωή των εκπαιδευτικών είναι μέρος του πολέμου που γίνεται στο σχολείο και στο δικαίωμα που έχουν όλα τα παιδιά στη μόρφωση. 

Οι σιωνιστές-ναζί μία γλώσσα κατανοούν... εκείνη της κάνης των όπλων!

Ανάρτηση από:http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Στήριξη ΚΚΕ στον Τσίπρα για τις Πρέσπες...

Μια ερώτηση του ΚΚΕ που θα προστεθεί στις μαύρες σελίδες της ιστορίας, πλάι στη διαγραφή του Άρη Βελουχιώτη κι εκείνη της στήριξης τγης "περεστρόικα" των ΗΠΑ (Γκορμπατσώφ)...

Παλαιστίνη…

«Δημοκρατία έχουμε, όποιον θέλουμε πυροβολούμε και σκοτώνουμε»…
Αλλά δεν έχετε ελπίδα: η Ahed Tamini δεν είναι μόνο μία. Είναι χιλιάδες. Μπορεί και εκατομμύρια. Που θα πλακώσουν στις μπουνιές και στις κλωτσιές όχι μόνο τους στρατιώτες σας, αλλά και όλα τα ρατσιστικά σας επιχειρήματα.
Η Ahed Tamini έχει νικήσει. Και θα νικήσει ακόμα περισσότερο· θα κάνουμε το καλύτερό μας γι’ αυτό…

Ο δεύτερος στρατός του Χίτλερ

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Μια πραγματικότητα που συστηματικά αποσιωπάται και δεν αφορά μόνο ρωσοφοβικούς  Εσθονούς ή Λετονούς, όπως ισχυρίζονται κάποιοι που εξετάζουν την ιστορία με ιδεοληπτικές παρωπίδες, δεξιές ή αριστερές. Εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες από διάφορα κράτη συμμετείχαν εθελοντικά στο πλευρό της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και αυτό παρά την φανφαρονική απαίτηση του Χίτλερ, το 1941, ότι «όπλα θα κρατούν μόνο Γερμανοί».
Συνδετικός κρίκος όλων: αντικομουνισμός, αντισημιτισμός, φασισμός, ευκαιρία για λεηλασίες, ελπίδα εθνικής αποκατάστασης, πεποίθηση υπεροχής της αρείας φυλής, τάση για περιπέτεια.
Στους στρατιώτες του Χίτλερ από «ξένους λαούς» περιλαμβάνονταν: Γάλλοι (μεραρχία «Καρλομάγνος»), Ολλανδοί, Φλαμανδοί, Βαλώνοι, Δανοί, Ιταλοί, Λευκορώσοι, Ρώσοι (Ρωσικός Απελευθερωτικός Στρατός / Rona), Ουκρανοί, Ούγγροι, Λετονοί, Εσθονοί, Ελβετοί, Φινλανδοί, Νορβηγοί (Μεραρχία «Βίκινγκς»), Τάταροι, Αλβανοί (Μεραρχία «Σκεντέρμπεης»), Κοζάκοι, Βόσνιοι μουσουλμάνοι (Μεραρχία «Χατζάρ») κ.α.. Ακόμη και Ινδοί.

Εμπνευστής χρηματοδότης και πατέρας...

Νούμερα

Είναι καλοδεχούμενος ο γερμανικός στρατός στην Ελλάδα;

«Όπου βία πάρεστι, ουδέν ισχύει νόμος».

Μένανδρος (4ος αιών π.Χ)
 _____________________________

Του askordoulakos

Δεν έχουν περάσει, ούτε 32 ημέρες από ανάρτησή μας, βάσει της οποίας στην Ελλάδα, η οικονομική κατοχή μετουσιώνεται πλέον σε στρατιωτική.

Συγκεκριμένα, στο κείμενο γινόταν λόγος για Γερμανούς μπάτσους, που έκαναν έλεγχο σε διερχόμενους οδηγούς στη Σάμο, ρίχνοντας πάνω τους φώτα και προβολείς, ενώ μετά ζητούσαν ταυτότητες!

Έρχεται, λοιπόν, η χτεσινή ελληνική ηλεκτρονική έκδοση της Deutsche Welle για να επιβεβαιώσει τον τίτλο της παραπάνω ανάρτησής μας!

Όπως αναφέρεται στην εν λόγω ηλεκτρονική έκδοση της Deutsche Welle, με αφορμή την απαγόρευση επίσκεψης Γερμανών βουλευτών στη στρατιωτική βάση του Ιντσιρλίκ, ο  Πρόεδρος του γερμανικού Κοινοβουλίου,  Νόρμπερτ Λάμερτ δήλωσε στην εφημερίδα, Süddeutsche Zeitung, πως ενδεχομένως να έπρεπε κανείς να σκεφθεί την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων από το Ιντσιρλίκ. Συμπλήρωσε μάλιστα πως οι Γερμανοί στρατιώτες θα πρέπει να σταθμεύουν στα πλαίσια διεθνών αποστολών εκεί όπου είναι καλοδεχούμενοι!

Θα βάλω τα κλάματα

Του Καρτέσιου

Όλοι του γιατρού είναι. Γελοίοι και καρνάβαλοι. Όσους πρωθυπουργούς και υπουργούς Άμυνας θυμάμαι, ντυμένους ναυάρχους τους θυμάμαι, λοχαγούς τους θυμάμαι, πτέραρχους τους θυμάμαι. Καραγκιόζηδες, από τότε ως τα τώρα. Αν νομίζουν ότι έτσι τιμούν τις Ένοπλες Δυνάμεις, τότε με την ίδια λογική όταν πηγαίνουν στον Επιτάφιο πρέπει να ντύνονται δεσποτάδες και μυροφόρες της Αγίας Αγάπης, όταν πηγαίνουν στο συντονιστικό της Πυροσβεστικής για να … επιβλέψουν την πυρόσβεση πρέπει να ντύνονται πύραρχοι κι όταν πηγαίνουν σε νοσοκομεία να ντύνονται κλύσματα.

Αλλά δεν το κάνουν για να τιμήσουν τις Ε.Δ. Το κάνουν επειδή η επικοινωνιακή πολιτική και λογική που έχουν είναι ακόμη της Χούντας. Νομίζουν ότι είναι macho. Το ιδρωμένο εθνίκι, ας πούμε, νομίζει ότι βγάζει ανδροπρέπεια όταν τυλίγεται με στρατιωτική στολή από ύφασμα που φτιάχνεις 8 κουρτίνες. 

Είναι γιορτή, λέει, η άσκηση «Παρμενίων» και γι’ αυτό πηγαίνουν και μασκαρεύονται οι πολιτικοί. Ρε γίδια, μετρήσατε ποτέ πόσοι είναι οι νεκροί και οι τραυματίες σε πολεμικές ασκήσεις εν καιρώ ειρήνης; Μνημόσυνο είναι, ποια γιορτή; Είναι σημαντική, λέει, η άσκηση «Παρμενίων» διότι πραγματοποιείται «με σκοπό την εξέταση και δοκιμή των σχεδίων, σε πραγματική βάση» και εξετάζεται το αξιόμαχο των Ε.Δ. 

Μάνα!

Τιμή στον Άκη

Το διήμερο της σφαγής

Ο ανδριάντας-μνημείο τού κάποτε κρατούμενου (νεολαίος τότε) Γρηγόρη Ριζόπουλου, όρθιος με την πέτρα στον ώμο και τη γροθιά σηκωμένη, ατενίζει πέρα από τη θάλασσα. «Μη μας ξεχνάτε -φωνάζει-, αν χαθεί η μνήμη, χάνεται ο άνθρωπος»

Του Θανάση Σκρουμπέλου

«Γιατί πήρατε τα όπλα, ρε πατέρα, με λιανοντούφεκα εσείς ενάντια σε όλους;» ρώτησα τον πατέρα μου πριν πεθάνει. «Δεν μας αφήσαν άλλο περιθώριο παρά μόνο να πολεμήσουμε για την αξιοπρέπειά μας. Αυτοί μας θέλαν στα γόνατα. Να σβήσουν τα τέσσερα χρόνια αντίστασης και να γυρίσουμε ξανά στο βασιλικό καπέλο, στο ρουσφέτι, στο παρακράτος, στη ρεμούλα. Εμείς θέλαμε πολίτες και αυτοί σέμπρους και ψυχοπαίδια. Εμείς τα 'χαμε βάλει με τους ναζί κι είχαμε νικήσει».

Το 1948, όταν ήρθε ο Βαν Φλιτ, «στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας» του είπε με τρεμάμενη φωνή ο Παναγιωτάκης Κανελλόπουλος κι ο Βαν Φλιτ είπε να τελειώνουμε γρήγορα με την «ανταρσία». Κι έφερε μαζί με τα δάνεια και τις ναπάλμ κάνοντας πεδίο δοκιμών την Ελλάδα, προεικονίζοντας χειρισμούς μελλοντικών πολέμων.

Μετά από 40 χρόνια δύο αδέλφια από την Κερύνεια κηδεύονται το Σάββατο 21.2.2015

Τα πολυαγαπημένα μας αδέλφια

ΣΩΤΗΡΗ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ετών 23

και

ΓΙΩΡΓΟ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ετών 21

από την Κερύνεια

Στρατιώτες της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού,

οι οποίοι έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι κατά την επική μάχη στην περιοχή της διάβασης Μπέλλαπαϊς την 23η Ιουλίου 1974, τα λείψανα των οποίων βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA, κηδεύουμε μεθαύριο Σάββατο 21/2/2015 και ώρα 11.00π.μ., από τον ιερό ναό Αγίου Παντελεήμονος στη Μακεδονίτισσα, και καλούμε όσους επιθυμούν να παραστούν.

Η ταφή θα γίνει στον Τύμβο Μακεδονίτισσας.