Μια ηλεκτρική ιστοριούλα

Μια φορά κι έναν καιρό, σε τούτον εδώ τον τόπο υπήρχε μια πολυεθνική που την έλεγαν ΠΕΣΙΝΕ. Η ΠΕΣΙΝΕ επεξεργαζόταν βωξίτη κι έβγαζε αλουμίνιο και λεφτά. Μόνο που για να βγάλεις αλουμίνιο χρειάζεται μια διαδικασία η οποία απαιτεί πολύ ηλεκτρικό ρεύμα κι έτσι, επειδή το ρεύμα κοστίζει, δεν βγάζεις όσα λεφτά θα ήθελες. Έτσι, λοιπόν, τα αφεντικά τής ΠΕΣΙΝΕ ήσαν πολύ στενοχωρημένα και δεν ήξεραν πώς να τα φέρουν βόλτα.

Ευτυχώς, σε τούτον εδώ τον τόπο η εξουσία δείχνει πάντοτε κατανόηση στα προβλήματα των πολυεθνικών και των βιομηχάνων γενικώτερα). Αυτό το ήξεραν οι Πεσινέδες, οπότε αποφάσισαν να πάνε στον πρωθυπουργό τής χώρας να κλαφτούνε. Πήγαν, λοιπόν, στον πρωθυπουργό και κλάφτηκαν. Εκείνη την εποχή πρωθυπουργός ήταν ο πυκνοφρύδης Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο θείος τού μπουχέσα, ο οποίος χαρακτηριζόταν από ιδιαίτερη ευαισθησία στα κάθε λογής προβλήματα των βιομηχάνων. Έτσι, ο Καραμανλής αποφάσισε να κάνει μια ειδική σύμβαση διάρκειας 32 χρόνων, που επέτρεπε στην ΠΕΣΙΝΕ να αγοράζει από την ΔΕΗ το ρεύμα που χρειαζόταν σε τιμή κάτω από το κόστος. Και βρέθηκε η ΠΕΣΙΝΕ να χρεώνεται προς 7 δραχμές την κιλοβατώρα, την ώρα που οι αγρότες χρεώνονταν 14 για τα αρτεσιανά τους και οι νοικοκυραίοι 22 για τα σπίτια τους.