Η αντίσταση της Μπουρκίνα Φάσο στον Ιμπεριαλισμό

Του Στέλιου Ιορδάνου

Σεπτέμβριος του 2022

Το 2022 αποδείχθηκε και για τη ζώνη του Σαχέλ μια χρονιά καμπής. Τον Σεπτέμβριο αυτού του έτους, ο λοχαγός Ιμπραχήμ Τραορέ κατάφερε να καταλάβει την εξουσία, ανατρέποντας τον προηγούμενο ηγέτη Πολ-Ανρί Σαντάογκο Νταμιμπά, ο οποίος ακολουθούσε μια πολιτική υποταγής στο γαλλικό ιμπεριαλισμό και τη Δύση. Αυτή η κίνηση αγκαλιάστηκε από την πλειοψηφία του λαού της Μπουρκίνα Φάσο, ο οποίος ζούσε σε ένα περιβάλλον φτώχειας και ένοπλων συγκρούσεων.

Είχε ήδη προηγηθεί το 2021 αντιϊμπεριαλιστικό πραξικόπημα στο γειτονικό Μάλι, όπου ο στρατός ανέλαβε την εξουσία, απομακρύνοντας τις γαλλικές δυνάμεις, ενώ το 2023, πραγματοποιήθηκε αντίστοιχο και στο Νίγηρα, με τη νέα ηγεσία να απομακρύνει την δυτικόφιλη κυβέρνηση, ιχνηλατώντας και αυτή με τη σειρά της καινούργια μονοπάτια κόντρα στις βουλές της Αυτοκρατορίας. 

Στα μάτια του μέσου πολίτη της Δύσης, του οποίου ο εγκέφαλος έχει πολτοποιηθεί από τη νατοϊκή προπαγάνδα και κάθε λογής ιδεολογική παραφυάδα του αστικού φιλελευθερισμού, τα παραπάνω φαίνονται «περίεργα», αν όχι αποκρουστικά.

Η δυτική προπαγάνδα έχει κάνει τα πάντα ούτως ώστε να συκοφαντήσει από την αρχή τον αγώνα της Μπουρκίνα Φάσο, παρουσιάζοντάς τον ως μια προέκταση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής στη ζώνη του Σαχέλ. Ταυτόχρονα παρουσιάζει την ηγεσία αυτού του αγώνα ως μία ακόμη αιμοσταγή χούντα, προσπαθώντας να διεγείρει τα παυλοφικά αντανακλαστικά των υπηκόων με συνειρμούς από τις δικές της χούντες, που ήταν και λειτούργησαν ως καθεστώτα της αντεπανάστασης.

Η Δυτική αριστερά 

Την στιγμή όμως που τα φιλοδυτικά οχυρά στην Αφρική αντιμετωπίζουν την χειρότερη ήττα των τελευταίων 30 χρόνων, η δυτική αριστερά είτε σνομπάρει είτε αγνοεί αυτά τα γεγονότα.  Έτσι κερδίζει επάξια τον τίτλο της Νατοϊκής Αριστεράς- τις περισσότερες φορές ατενίζοντας από τον καναπέ της με μπόλικο σκεπτικισμό και καχυποψία τις μορφές με τις οποίες εκτυλίσσεται η ταξική πάλη εκτός των τειχών της αυτοκρατορίας. Έτοιμη να κουνήσει το δάχτυλο σε όσους δεν ακολουθούν τα αρτηριοσκληρωτικά προκάτ σχήματά της και ένα-ένα τα βήματα από τα δήθεν επιτυχημένα δικά της επαναστατικά εγχειρίδια, είναι έτοιμη ξανά, με την πρώτη ευκαιρία,να «διαχωρίσει» τη θέση της, δηλώνοντας πως εκείνη υποστηρίζει «τον αγώνα των λαών» και όχι αυτά τα «περίεργα» στρατιωτικά πραξικοπήματα.

Η συγκλονιστική ομιλία του Ιμπραήμ Τραόρε στον ΟΗΕ. “Η Αφρική δεν είναι το πειραματόζωό σας, η μαριονέτα σας…”:

«Αγαπητοί σύνεδροι, αρχηγοί κρατών, ηγέτες εθνών, σεβαστοί εκπρόσωποι μεγάλων και μικρών εθνών, δεν σας χαιρετώ ως διπλωμάτης καριέρας ή ως άνθρωπος που έχει ανατραφεί για αίθουσες δεξιώσεων και χειραψίες. 

Δεν έρχομαι να σας μιλήσω με την επιδέξια γλώσσα της στιλβωμένης πολιτικής.

 Έρχομαι σε εσάς ως στρατιώτης του λαού μου, ως φύλακας μιας τραυματισμένης χώρας, ως γιος μιας ηπείρου που σήκωσε τον σταυρό του κόσμου, αλλά ποτέ το στέμμα του.

Ονομάζομαι Λοχαγός Ιμπραήμ Τραόρε, Πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο. 

Σήμερα μιλώ όχι μόνο εκ μέρους των 22 εκατομμυρίων ψυχών στη χώρα μου, αλλά και εκ μέρους μιας ηπείρου της οποίας οι ιστορίες έχουν διαστρεβλωθεί, ο πόνος της έχει αγνοηθεί και η αξιοπρέπεια της έχει επανειλημμένα πουληθεί στο βωμό ξένων συμφερόντων.

Η Αφρική δεν είναι ζητιάνος. Η Αφρική δεν είναι πεδίο μάχης. Η Αφρική δεν είναι το πειραματόζωό σας, η μαριονέτα σας, η αποθήκη πρώτων υλών σας. Η Αφρική δεν σηκώνεται για να γονατίσει, αλλά για να σταθεί στα πόδια της. Ακόμα και σήμερα, μπροστά σε αυτή τη μεγάλη συνέλευση εθνών, λέω: "Η Αφρική δεν θα γονατίσει"

Ο αγώνας μεταξύ BRICS και Ε.Ε. για τη δημιουργία στρατηγικής σχέσης με τα αφρικανικά κράτη

Οικογενειακή φωτογραφία την τελευταία μέρα της συνόδου των Brics στη Νότια Αφρική τον Αύγουστο του 2023

via Associated Press

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Η Αφρική αποτελεί περίπου το 18% του παγκόσμιου πληθυσμού, και θα αυξηθεί σε 25% έως το 2050. Στην υποσαχάρια περιοχή η μέση ηλικία είναι περίπου 20 έτη.

Ενώ η Ευρώπη εμφανίζεται άτολμη όσον αφορά τις μελλοντικές σχέσεις της με τις αφρικανικές χώρες, η συνεργασία μεταξύ αυτής της ηπείρου και του ομίλου χωρών Brics γίνεται όλο και πιο λειτουργική.

Η τελευταία σύνοδος κορυφής αυτής της ομάδας, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, ήταν αφιερωμένη στη συνεργασία με την Αφρική και τις ευκαιρίες που προσφέρει η νέα αφρικανική κοινή αγορά. Προφανώς οι δυνατότητές του έχουν υποτιμηθεί. Η σύνοδος κορυφής ανέφερε ξεκάθαρα ότι «η Αφρικανική Ηπειρωτική Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών (AFCTA) δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για το εμπόριο και τις επενδύσεις στην Αφρική, ιδιαίτερα στην ανάπτυξη υποδομών. Οι χώρες Brics είναι αξιόπιστοι εταίροι για συνεργασία, εμπόριο και ανάπτυξη».

Έχοντας επικυρωθεί το 2019, η AfCFTA σκοπεύει να ξεπεράσει τους τελωνειακούς φραγμούς μεταξύ των αφρικανικών χωρών και να προωθήσει την οικονομική, νομισματική και αναπτυξιακή ολοκλήρωση για ολόκληρη την ήπειρο. Σήμερα αντιπροσωπεύει ήδη μια αγορά σχεδόν ενάμιση δισεκατομμυρίου ανθρώπων και ένα ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 2.600 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Επίσης το 2024, η Αφρική θα λάβει ιδιαίτερη προσοχή από την Brics. Η προεδρία της ομάδας θα είναι από τη Βραζιλία, η οποία θα συντονίζει και τις δραστηριότητες της G20. Να θυμηθούμε ότι ήδη κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής για το κλίμα στο Ναϊρόμπι, ο Πρόεδρος Λούλα είχε αγκαλιάσει τις θέσεις της Αφρικανικής Ένωσης για τη μείωση του χρέους, για την ανάγκη για μια πιο περιεκτική και «κατάλληλη για τον σκοπό» παγκόσμια χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική. Ο Celso Amorin, ειδικός σύμβουλος της βραζιλιάνικης προεδρίας για διεθνείς υποθέσεις και ένας από τους αρχιτέκτονες του Brics, δήλωσε επίσης ότι η Αφρική θα βρίσκεται στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής της Βραζιλίας. Δεν είναι μυστικό ότι το 2024 θα είναι μια χρονιά γεμάτη παγίδες για το αφρικανικό χρέος. Σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών που εδρεύει στην Βασιλεία της Ελβετίας, το εξωτερικό χρέος έχει ήδη φτάσει το 30% του ΑΕΠ, το ένα τρίτο του οποίου κατέχεται από εμπορικές τράπεζες. Πάνω από διακόσια δισεκατομμύρια δολάρια χρεογράφων που λήγουν θα πρέπει να ανανεωθούν φέτος.

Δήλωση της κεντρικής οργανωτικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κένυας

(μτφρ: Π. Παπαδομανωλάκης)

Σύντροφοι και συντρόφισσες Αφρικανοί. Η Κεντρική Οργανωτική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Κένυας εκδίδει αυτή την κρίσιμη ανακοίνωση αναφορικά με τα πρόσφατα πραξικοπήματα που εκτυλίσσονται στην Αφρική και στην ύπουλη απειλή που θέτουν οι ιμπεριαλιστικές προσπάθειες για την κυριαρχία των εθνών μας.

Αντιλαμβανόμαστε ακράδαντα την ιστορική πραγματικότητα ότι η αφρικανική αστάθεια εντάθηκε μετά την παραπλανητική κατάκτηση της ανεξαρτησίας, όπου αναδύθηκαν νεοαποικιακά κράτη, με τους μαύρους καταπιεστές να ενεργούν ως πληρεξούσιοι των πρώην αποικιοκρατών. Η Δυτική Αφρική, ειδικότερα, έχει επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος αυτής της κληρονομιάς.

Ως επαναστάτες, καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι όλα τα πραξικοπήματα ίδια. Κάνουμε διάκριση μεταξύ προοδευτικών πραξικοπημάτων, τα οποία καθοδηγούνται από γνήσια λαϊκή υποστήριξη και επιδιώκουν να διαλύσουν διεφθαρμένα καθεστώτα-μαριονέτες που είναι μπλεγμένα με τις δυτικές δυνάμεις, και αντιδραστικών πραξικοπημάτων, τα οποία τροφοδοτούνται και υποστηρίζονται από ξένες παρεμβάσεις για εξυπηρέτηση συμφερόντων.

Με μεγάλη δυσαρέσκεια παρακολουθούμε την υποκριτική στάση των δυτικών δυνάμεων. Υποστηρίζουν επιλεκτικά τα πραξικοπήματα που ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντά τους, ενώ καταδικάζουν εκείνα που αμφισβητούν την ηγεμονία τους. Καταγγέλλουμε αυτή την αλαζονεία και καλούμε τη Δύση να σεβαστεί την κυριαρχία των αφρικανικών εθνών, επιτρέποντάς μας να αντιμετωπίσουμε ανεξάρτητα τα εσωτερικά μας ζητήματα. Τα πρόσφατα πραξικοπηματικά γεγονότα αποκάλυψαν τη βαθιά ριζωμένη επιρροή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, που επεκτείνει τα πλοκάμια του σε περιφερειακές οργανώσεις όπως η ECOWAS. Η επιρροή αυτή χειραγωγεί τις αφηγήσεις για να εξυπηρετήσει τη δυτική κυριαρχία αντί να προστατεύσει πραγματικά τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη.

Λευτεριά στους λαούς της Αφρικής! γράφει παλιά σοβιετική αφίσα

Λευτεριά στους λαούς της Αφρικής! γράφει παλιά σοβιετική αφίσα 

Του Π.Π.

«Λευτεριά στους λαούς της Αφρικής!», γράφει η παλιά σοβιετική αφίσα.

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Αφρική, ανέκαθεν αντικείμενο ληστείας από τους νέους και παλιούς αποικιοκράτες λήσταρχους και δολοφόνους, δείχνουν ότι η παγκόσμια πάλη ενάντια στην αποικιακή αντεπανάσταση βαθαίνει.

Και όχι μόνο στην Αφρική.

Στη Λατινική Αμερική, το «ύψωμα στρατηγικής σημασίας που επιβλέπει τη θέση των ΗΠΑ», σύμφωνα με την αμερικάνικη οπτική για τον πλανήτη, το δόγμα Μονρόε δεν πηγαίνει πολύ καλά. Οι ηγέτες της υποηπείρου φτύνουν κατάμουτρα το σαλτιμπάγκο Ζελένσκι και μαζί τα αφεντικά του.

Τι είναι αυτό που βρίσκεται πίσω από την αυξημένη αυτοπεποίθηση των υποτελών λαών; Μα φυσικά η ιδέα ότι οι παγκόσμιοι δυνάστες δεν είναι παντοδύναμοι. Η οποία αποδεικνύεται στο πεδίο της μάχης. Στις πεδιάδες της Ουκρανίας. Εκεί που πραγματικά καθορίζονται οι διεθνείς συσχετισμοί.

Και η ιδέα ότι μπορεί να υπάρξει ζωή και χωρίς να έχουν τα παγκόσμια αφεντικά στο σβέρκο τους.

Λαϊκή Δράση: Η Αφρική στις φλόγες – Ο αγώνας των λαών απέναντι στην ευρωατλαντική ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία είναι δίκαιος!

 «Η Αφρική αποτελούσε και αποτελεί περιοχή που υφίσταται την ιμπεριαλιστική καταλήστευση της Δύσης, η οποία φθάνει σε δυσθεώρητα ύψη, που αντίστοιχα ένα εξαρτημένο καπιταλιστικό κράτος όπως η Ελλάδα δεν έχει βιώσει. Η σημερινή κατάσταση στην Αφρική είναι σε πολλούς τομείς σε χειρότερο επίπεδο ακόμη και από τις παραδοσιακού τύπου αποικίες των αρχών του 20ου αιώνα» αναφέρει η Λαϊκή Δράση - Ομάδα Κομμουνιστών/Αγωνιστών.

«Η εργατική δύναμη, οι παραγωγικές δυνάμεις, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, η εθνική κυριαρχία, τα πάντα τέθηκαν στην μέγγενη της Δυτικής αποικιοκρατίας και νεοαποικιοκρατίας, με την Αφρική να αποτελεί μια τεράστια βιομηχανία στα χέρια του ευρωατλαντικού άξονα. Οι χώρες της λεγόμενης “ζώνης Σαχέλ” (Μάλι, Μπουργκίνα Φάσο, Νίγηρας, Σουδάν, Μαυριτανία, Τσάντ) βιώνουν την εξαθλίωση εξαιτίας της αποικιοκρατικής καταλήστευσης από τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό και ειδικότερα από τον γαλλικό μέχρι και σήμερα» προσθέτει η ανακοίνωση.

«Τα γαλλικά μονοπώλια όπως η Total, η Bouygues, η Ballore και η Areva αρπάζουν τον ορυκτό πλούτο των χωρών της περιοχής οδηγώντας τους λαούς σε ακραία φτώχεια. Παράλληλα, οι λαοί της υποσαχάριας Αφρικής υφίστανται ένα ακόμα επίπεδο ομηρίας από τους Αμερικάνους και Γάλλους ιμπεριαλιστές, που ως «αυτόκλητοι σωτήρες» έχουν στρατοπεδεύσει στην περιοχή δήθεν για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας λόγω των οργανώσεων της ισλαμιστικής τζιχάντ όπως η Μπόκο Χαράμ, η αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος της Μεγάλης Σαχάρας που λυμαίνονται την περιοχή» συμπληρώνει η Λαϊκή Δράση και συνεχίζει:

«Μια κλασσική τακτική παρέμβασης του Αμερικάνικου και Ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού που από το 2001, ντυμένη με τον μανδύα του “ανθρωπισμού” και στα πλαίσια του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας”, στραγγαλίζουν τους λαούς και παρεμβαίνουν στα εσωτερικά των χωρών όπως έχουμε δει για παράδειγμα στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.

Από την έναρξη της Ρωσο-ΝΑΤΟϊκής σύγκρουσης στην Ουκρανία, γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς πραξικοπημάτων και εξεγέρσεων από τους καταπιεσμένους από τον Γαλλικό ιμπεριαλισμό λαούς στη “ζώνη Σαχέλ”.

Εναντίον Κίνας και Αφρικής – Οι αστείες φιλοδοξίες της Αμερικανόδουλης Ελλάδας που προκαλούν γέλια

Του Ηλία Παπαναστασίου

Μετά την «Ουκρανία» της Ελληνικής Κυβέρνησης δηλαδή την ταύτισή της με την Αμερική σε βαθμό εξωφρενικού δοσιλογισμού, η παραληρηματική «Κρίση Μεγαλείου» της Ελληνικής Κυβέρνησης προχώρησε σε νέο επίπεδο. Μετά την υπογραφή της Ελληνο/Γαλλικής Συμφωνίας της οποίας προηγήθηκαν οι γαλλικές πωλήσεις όπλων στην Ελλάδα, η Ελληνική Κυβέρνηση αναλαμβάνει να στείλει στρατιωτικό σώμα στο Σαχέλ δήθεν για να «πολεμήσει την τρομοκρατία», ουσιαστικά για να συμπαρασταθεί σαν γνήσιος κράχτης συμφερόντων στην Γαλλική στρατιωτική ανάμειξη στο Σαχέλ, ανάμειξη που αποτελεί την συνέχεια της Γαλλικής Αποικιοκρατίας και η οποία ουσιαστικά ποτέ δεν τερματίστηκε.

Όμως ποιο είναι το Σαχέλ; Είναι η Υποσαχάρια ζώνη που διασχίζει οριζόντια την Αφρική και περνά από 10 αφρικανικές χώρες, τις πλέον φτωχές και εξαθλιωμένες (Σενεγάλη, Μαυριτανία, Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρας, Νιγηρία, Τσαντ, Σουδάν, Νότιο Σουδάν και Ερυθραία). Χώρες που υπέστησαν απίστευτη εκμετάλλευση πρώτων υλών και πλούτου κυρίως από την Γαλλική Αποικιοκρατία, μια στυγνή εκμετάλλευση που συνεχίζεται έως σήμερα. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε: 

Η Γαλλία εισάγει τεράστιες ποσότητες ουρανίου από τον Νίγηρα και το οποίο χρησιμοποιεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας των Πυρηνικών Εργοστασίων στην Γαλλία. Η σύμβαση υπάρχει από την πρώτη μέρα που ο Νίγηρας (δήθεν) «ανεξαρτητοποιήθηκε» από την Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Ο Νίγηρας θεωρείται η τρίτη φτωχότερη χώρα στον κόσμο με μέσο όρο ζωής τα 45 χρόνια και το 70% του πληθυσμού να ζει με ένα δολάριο (!) την ημέρα και το 90 % του πληθυσμού χωρίς ρεύμα! 

Η ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ απάντηση του Κέμι Σίμπα στον Μακρόν και τη γιαγιά Μπριζίτ!

Του Νίκου Κλειτσίκα 

«Καλύτερα να πεθάνεις αγωνιζόμενος στους δρόμους
της πατρίδας εναντίον της νεοαποικιοκρατίας,
παρά να πνιγείς στη... Μεσόγειο γιατί θέλεις να πας στη Δύση»

Kemi Seba (Κέμι Σίμπα)
22 Ιούλη 2018: Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Kemi Seba;

Ο Μακρόν σε μια προσπάθεια να ανατρέψει την πλήρη ταύτιση των Αφρικανικών χωρών με την επιχείρηση ΑποΝαζιστικοποίηση της Ουκρανίας και την πετυχημένη περιοδεία του Λαβρόφ στην Αφρική [βλέπε, 25 Ιούλη 2022, σε: Πλήρης η απομόνωση της Ρωσίας στη διεθνή σκακιέρα!], επιχείρησε μια γελοία -πραγματικά γελοία, όπως την παρουσιάζει η Νατοϊκή αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία ως πετυχημένη-, δική του περιοδεία για να κάμψει τη ρωσική επιρροή στην Αφρική.
Ο Kemi Seba (Κέμι Σίμπα), ο "ενοχλητικός άγνωστος" για τους ιμπεριαλιστές, αλλά και τη Νατοϊκή ευρωπαϊκή αριστερά (κοινοβουλευτική κι εξωκοινοβουλευτική), που έχουν "ερωτευτεί" την μετανάστευση και πουλάνε "φιλανθρωπία", δηλαδή τη μεταφορά δούλων στην Ευρώπη για τα συμφέροντα του υπερεθνικού κεφαλαίου, δίνει μια πληρωμένη απάντηση στον επίδοξο νεοαποικιοκράτη Μακρόν:

«Γιατί η Δύση ήθελε νεκρό τον Καντάφι»; Ο χρυσός,τα σχέδια «παναφρικανικού νομίσματος» και τα e mail της Χίλαρι

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Η Λιβύη ήταν μια από τις χώρες στις οποίες η Δύση έκανε «βομβαρδισμούς δημοκρατίας». Η Λιβύη προφανώς δεν ήταν υπόδειγμα κράτους που λειτουργούσε με δημοκρατικές αρχές, αλλά το αν οι πολίτες της ήθελαν αλλαγή καθεστώτος με τον τρόπο που επέλεξαν να το επιβάλουν οι δυτικοί, είναι εξαιρετικά αμφίβολο.

Η Δύση φαίνεται ότι επιδίωξε την εξόντωση του Καντάφι, όχι επειδή οι ηγέτες της δεν μπορούσαν να κοιμηθούν το βράδυ από το έλλειμμα δημοκρατίας.

Τα Africa Archives , αποκαλύπτουν ότι η αιτία για να φύγει από τη μέση ο Καντάφι ήταν άλλη…

Από τα 3.000 email που διέρρευσαν από τον λογαριασμό της  Χίλαρι Κλίντον στα τέλη Δεκεμβρίου του 2015, περίπου το ένα τρίτο προέρχονταν από τον στενό έμπιστο συνεργάτη της Σίντνεϊ Μπλούμενταλ. Ένα από αυτά τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με ημερομηνία 2 Απριλίου 2011, αναφέρει:

«Η κυβέρνηση του Καντάφι κατέχει 143 τόνους χρυσού και παρόμοια ποσότητα σε ασήμι… Αυτός ο χρυσός είχε συσσωρευτεί πριν από την τρέχουσα εξέγερση και προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ενός παναφρικανικού νομίσματος με βάση το χρυσό δηνάριο της Λιβύης.

Νεο-αποικιοκρατία: Μια υπενθύμιση

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Δρ. Θεολογίας

Διδάσκοντα στην Ανώτερη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας

25 Μαΐου, η «Μέρα της Αφρικής».

Η ιδέα της καθιέρωσής της, ως Ημέρας της Αφρικανικής Ελευθερίας αρχικά, έχει τις ρίζες της στην πρώτη διάσκεψη ανεξάρτητων αφρικανικών κρατών το 1958, στην Γκάνα.

Αποτινάζοντας την αποικιοκρατία, οι λαοί της περιοχής είχαν συγκροτήσει το κράτος της Γκάνα μόλις την προηγούμενη χρονιά (1957), υπό την ηγεσία του Κουάμε Νκρούμαχ. Ενδεικτικά: Η Κένυα, το Κονγκό, η Νιγηρία, το Καμερούν ιδρύθηκαν ως ελεύθερα κράτη έξι χρόνια αργότερα.

Οραματιστής και μεγάλος σε όλα του –και στις αντιφάσεις του– ο Νκρούμαχ (Kwame Nkrumah, 1909-1972) αγωνίστηκε κατά της αποικιοκρατίας σε κάθε της μορφή. Αυτός καθιέρωσε τον πολύτιμο όρο «νεο-αποικιοκρατία», για να επισημάνει ότι η κατάρρευση της κλασσικής αποικιοκρατίας δεν σήμανε το τέλος της εκμετάλλευσης χωρών και λαών. Η αποικιοκρατία συνεχίζεται σε νέες και «έξυπνες» μορφές, με την μεθόδευση οικονομικής υποτέλειας υπό την επίφαση ελεύθερου πολιτικού βίου. Στο ιστορικό πλέον βιβλίο του, «Νεο-αποικιοκρατία. Το τελευταίο στάδιο του ιμπεριαλισμού» (1965), ο Νκρούμαχ είχε επιχειρηματολογήσει για την ιδιαίτερη επικινδυνότητα της νέας επιβολής*. Τα πράγματα έκτοτε αλλάζουν ραγδαία σε όλο τον κόσμο, μα οι επισημάνσεις του για τους νέους τρόπους της απανθρωπιάς**, είναι εντελώς επίκαιρες, επικαιρότατες.

Τομά Σανκαρά: Ο Τσε της Αφρικής που δολοφονήθηκε επειδή αρνήθηκε στο ΔΝΤ να ελέγξει τη χώρα του

Τομά Σανκαρά – Ο μαρξιστής πρώην πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο, “της χώρας των έντιμων ανθρώπων” που όταν ρωτήθηκε γιατί δεν επιθυμούσε να κρεμάσουν τη φωτογραφία του σε δημόσιους χώρους, όπως έκαναν οι περισσότεροι άλλοι Αφρικανοί ηγέτες, απάντησε «Υπάρχουν 7 εκατομμύρια Τομά Σανκαρά.»

Δολοφονήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1987 για να καταφέρει να μπει το ΔΝΤ και το διεθνές κεφάλαιο στη χώρα. Έμεινε στην ιστορία ως ο ” Τσε της Αφρικής”.

Η Ανω Βόλτα, παλιά γαλλική αποικία, απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1960, αλλά, όπως όλες οι πρώην αποικίες, παρέμεινε υπόδουλη στους ξένους, με τον αγροτικό της πλούτο, κυρίως το βαμβάκι, να το εκμεταλλεύεται η Γαλλία υποβοηθούμενη από τους διεφθαρμένους ντόπιους πολιτικούς και ολιγάρχες.

"Sponsored links"

Ολα πήγαιναν καλά για τους νεο-αποικιοκράτες μέχρι το 1983. Η χώρα ήταν η φτωχότερη της Αφρικής και από τις φτωχότερες στον κόσμο. Ο μέσος όρος ζωής για τα οκτώ εκατομμύρια κατοίκους ήταν τα 40 χρόνια. Στα δέκα βρέφη τα δύο πέθαιναν προτού φτάσουν στο πέμπτο έτος της ηλικίας τους, ο λαός πεινούσε, οι συνθήκες υγιεινής ήταν τραγικές, το πόσιμο νερό ανύπαρκτο και το χρέος προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διογκωνόταν, φτάνοντας σε σημείο να μην μπορεί πλέον να εξυπηρετηθεί.

Σφάζουν μαύρα ανθρωπάκια για να έχουν PlayStation άσπρα ανθρωπάκια

Του Κώστα Κάππα

Διαβάζουμε την είδηση: «Ήταν 3 Δεκεμβρίου του 1994, όταν η Sony κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία την πρώτη της κονσόλα, το γνωστό σε όλους μας Playstation, με το οποίο και έφερε πραγματική επανάσταση στην αγορά των video games, καθώς κατάφερε να αλλάξει ολόκληρη την κουλτούρα του gaming.   To Playstation έχει αποτελέσει διαχρονικά ένα μέσο για να απασχολούνται και να διασκεδάζουν τα παιδιά…».

Μόνο που κάποια άλλα παιδιά δυστυχούν για να διασκεδάζουν αυτά τα παιδιά….

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Κώστα Κάππα, που για πρώτη φορά έθιξε το θέμα με άρθρο του στο Artinews:

 Αποστολή στην Tanzania. Δωρεά του Ο.Η.Ε. και της IAEA  (International Atomic Energy Agency) μίας μονάδας ραδιενεργού Κοβαλτίου και αποστολή της ΚΘ και του ΚΚ να την θέσουν σε λειτουργία και να εκκινήσουν τις θεραπείες των καρκινοπαθών.

Τοποθεσία, Mwanza, 150 km μόνο μακριά από την μελανότερη τρύπα του ανθρώπινου πολιτισμού, Rwanda & Kivu (Congo).

Πρωινό με την αγγλόφωνη ‘The Citizen of Tanzania’ και ξύλινος υπέρτιτλος: “Ευχαριστούμε την Ιρλανδία για την δωρεά χιλιάδων τόνων τροφής για τους πρόσφυγες από Kivu και Rwanda”.Πρόσφυγες; Ακόμη; Που; “Μεταξύ του ξενοδοχείου σου λευκέ και των συνόρων. Φοβούνται ακόμη να επιστρέψουν και τους φιλοξενούμε εμείς παρ’ όλη την φτώχεια μας!” η σιωπηλή απάντηση του μαύρου ρεσεψιονίστα μέσα από ένα σταθερό βλοσυρό βλέμμα. Τι συνέβη; Που φοβούνται να επιστρέψουν;

Η επερχόμενη μετανάστευση από την υποσαχάρια Αφρική

Του Κρίστοφερ Κάλντγουελ από την Ρήξη τ. 156

Το 2018, ο Στέφεν Σμιθ, αμερικανικής καταγωγής ανταποκριτής ειδήσεων από την Αφρική για τις παριζιάνικες εφημερίδες Λε Μοντ και Λιμπεριασιόν, και καθηγητής Αφρικανικών και Αφροαμερικανικών σπουδών στο πανεπιστήμιο του Ντιούκ, δημοσίευσε στα γαλλικά ένα βιβλίο υπό τον τίτλο Η έφοδος προς την Ευρώπη, ένα μικρό, ψύχραιμο και ανοιχτόμυαλο έργο για την αναμενόμενη μαζική μετανάστευση από την Αφρική προς την Ευρώπη. Πρόκειται για το πιο σημαντικό βιβλίο που έχει γραφεί για το ζήτημα, και γι’ αυτό και πολύ σύντομα πυροδότησε συζητήσεις στο Παρίσι.
Ο Σμιθ ξεκινάει αναφερόμενος σε μερικά δεδομένα: Στην Αφρική κάθε χρόνο προστίθενται πληθυσμοί με ρυθμούς που η ήπειρος δεν έχει ξαναγνωρίσει. Μόνο και μόνο ο πληθυσμός της Υποσαχάριας Αφρικής θα διπλασιαστεί στα 2.2 δισ. μέχρι τα μέσα του αιώνα, ενώ αυτός της Ευρώπης θα μειωθεί σ’ ένα ισχνό 0,5 δισ.

Η Αφρική μέσα από τα μάτια του καπιταλισμού

Ανάρτηση από: Jo Di

Αφρική...

Έμπολα: Η Κούβα στέλνει ιατρικό προσωπικό και οι ΗΠΑ στέλνουν στρατεύματα

Του Dave Lindorff

Πώς ανταποκρίθηκαν κάποια κράτη σε μια παγκόσμια απειλή για την υγεία; Η Κούβα έστειλε ιατρικό προσωπικό στις περιοχές που επιδεινώνεται η κρίση του Έμπολα ενώ οι ΗΠΑ έστειλαν 3000 στρατιώτες.

Διαβάζοντας τα σχετικά άρθρα στο BBC και στο Reuters, μάθαμε ότι η κυβέρνηση της Κούβας, η οποία διαχειρίζεται ένα μικρό κράτος, 11 εκατομμυρίων ανθρώπων - με μια προβληματική οικονομία, με έναν εθνικό προϋπολογισμό 50 δισεκατομμύρια δολάρια, Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 121 δις ευρώ και κατά κεφαλήν ΑΕΠ μόλις πάνω από $ 10.000 -  έστειλε 165 άτομα, ιατρικό προσωπικό, στην Αφρική σε περιοχές όπου υπάρχουν εστίες του ιού Έμπολα, ενώ οι ΗΠΑ - το πλουσιότερο έθνος στον κόσμο, με πληθυσμό κοντά στα 320 εκατομμύρια, εθνικό προϋπολογισμό 3.770 δισεκατομμύρια αμερικανικά δολάρια, ΑΕΠ των 17 τρισεκατομμυρίων δολαρίων  και κατά κεφαλήν ΑΕΠ πάνω από $ 53.000 - στέλνει 3000στρατιώτες για να "πολεμήσουν" την επιδημία του ιού Έμπολα.

Ρωσία: Δύναμη υποκρισίας και συντήρησης

(Με οδηγό το... χθες και τιμόνι τα... παλιά κείμενα και τις καταγεγραμμένες απόψεις. Για να μη μας σερβίρουν μόνο φρέσκες σούπες έχοντας ξεχάσει τι μας τάιζαν στο παρελθόν… Εγκαινιάζουμε την σειρά υπενθυμίσεις. Θα αναρτούμε κείμενα του χθες που χαρακτηρίζουν τους αρθρογράφους... σήμερα.)

Της Ρένας Δούρου

Οι εξεγερμένοι, σήμερα, λαοί του αραβικού κόσμου σίγουρα πρέπει να αντιμετωπίζουν τη Μόσχα εξόχως επιφυλακτικά, καθώς μέχρι στιγμής η στάση της είναι σαφώς υπέρ της διατήρησης του στάτους κβο. Με άλλα λόγια, η Ρωσία των Μεντβέντεβ και Πούτιν είναι μια δύναμη της συντήρησης και της αποφυγής κάθε είδους ανατροπής. Είτε πρόκειται για την Αίγυπτο είτε για τη Λιβύη, η Μόσχα δεν ξεφεύγει από τη διπλωματική, μετρημένη, «στρογγυλεμένη» γλώσσα έναντι του κύματος των εξεγέρσεων που σαρώνει τον αραβικό κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή επιχειρεί τον «εκρωσισμό» του περιβάλλοντός της, αυτή τη φορά με οικονομικά μέσα, για  τους ίδιους γεωπολιτικούς λόγους που μετά από το 1945 επεδίωξε και δημιούργησε την «ασπίδα» των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.

Γνωρίζω ότι αρκετοί αναλυτές αλλά και συμπολίτες μας, αναπολώντας ίσως την εποχή του διπολισμού, όταν όλα ήσαν πιο σαφή και οι επιλογές πιο εύκολες, τρέφουν, έναντι της Μόσχας, μια σχετικά επιεικέστερη στάση από ό,τι έναντι άλλων δυνάμεων – κυρίως των ΗΠΑ, στις οποίες καταλογίζονται τα πάντα: Από απληστία ως αδυναμία.

Oι σκλάβοι του κοβαλτίου: Ποιοι πεθαίνουν για να έχουμε κινητά εμείς

Τα κινητά τηλέφωνα μπορεί να έχουν αλλάξει τον τρόπο που επικοινωνούμε, αλλά στην κεντρική Αφρική η μεγαλύτερη κληρονομιά τους είναι ο πόλεμος για την απόκτηση του κοβαλτίου, απαραίτητου για τη λειτουργία τους.

Περισσότεροι από 4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην κεντρική Αφρική στον πόλεμο για την απόκτηση του κοβαλτίου, ένα ανθεκτικό στη θερμότητα ορυκτό μετάλλευμα που χρησιμοποιείται ευρέως στα κινητά τηλέφωνα, τους φορητούς υπολογιστές και άλλα ηλεκτρονικά είδη.Το κοβάλτιο βρίσκεται στα τριών δισεκατομμυρίων ετών εδάφη της Rift Valley, μια περιοχή της Αφρικής.

Από αυτά τα μεταλλεύματα εξάγεται το ταντάλιο το οποίο και χρησιμοποιείται για την κατασκευή πυκνωτών τανταλίου μικροσκοπικών ηλεκτρονικών στοιχείων που υπάρχουν στις ηλεκτρικές συσκευές. Το 80% των κοιτασμάτων αυτού του ορυκτού βρίσκονται στη Λαϊκή δημοκρατία του Κονγκό (DRC). Αυτή η ορεινή περιοχή ζούγκλας είναι το πεδίο μάχης αυτού που έχει ονομαστεί ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος της Αφρικής, έναν πόλεμο του Κογκολέζικου στρατού ενάντια σε έξι γειτονικές χώρες και των πολυάριθμων οπλισμένων φατριών.