Η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στην Ελλάδα

Του  Γιώργου Τοζίδη

Στο 39ο τεύχος (Ιούλιος 2014) του Οικονομικού Δελτίου της Τράπεζας της Ελλάδος περιλαμβάνεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο της κ. Αικατερίνης Χαιρέτη με τίτλο «Η στεγαστική κατάσταση των κατοίκων της Ελλάδος στα χρόνια της κρίσης 2008 – 2012». Στο άρθρο περιλαμβάνονται σημαντικά στοιχεία για τη συνολική κατάσταση των νοικοκυριών στην πατρίδα μας που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στην κατάρτιση ενός αξιόπιστου προγράμματος για την έξοδο από την κρίση. Από το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύεται στο σημερινό εράνισμα η σύνοψη των ευρημάτων.

«Κατά το υπό εξέταση χρονικό διάστηµα (2008 – 2012), παρατηρείται µείωση του πληθυσµού της χώρας, τόσο σε επίπεδο Ελλήνων όσο και σε επίπεδο ξένων υπηκόων.

»Η Ελλάδα, από χώρα υποδοχής µεταναστών από άλλες χώρες, µετατρέπεται σε χώρα αποστολής µεταναστών σε άλλες χώρες, ενώ παράλληλα παρατηρείται αισθητή µείωση των γεννήσεων και των γάµων και υψηλή άνοδος των θανάτων. Όπως έχει καταδειχθεί από πολλές µελέτες µικρότερος ή όχι σηµαντικά µεγαλύτερος αριθµός γεννήσεων από τον αντίστοιχο αριθµό των θανάτων είναι σαφής δείκτης υπογεννητικότητας και, σε συνδυασµό µε την αύξηση του προσδόκιµου ζωής, δείκτης γήρανσης του πληθυσµού.

«Υπέρ βωμών και εστιών»

Να βγούμε στον δρόμο για να μην μας πετάξουν στον δρόμο

Του Γιώργου Τοζίδη 

Η βάρβαρη μνημονιακή πολιτική περνά πλέον στην τελική φάση εξόντωσης του ελληνικού λαού. Μετά τη μείωση των εισοδημάτων, την εκτόξευση της ανεργίας και της φτώχειας και τη διάλυση των δημόσιων δομών υγείας, παιδείας και κοινωνικής πρόνοιας, το τελικό κτύπημα προετοιμάζεται με την αρπαγή της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας.
Η επιδιωκόμενη άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών για τους δανειολήπτες, που ισχύει από το 2009, έχει σαν τελικό στόχο να μετατραπούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σε ενοικιαστές στην ίδια την πατρίδα τους. Στα πλαίσια αυτού του άρθρου θα επιχειρηθεί η αποδόμηση της κυρίαρχης επιχειρηματολογίας για την «αναγκαιότητα» άρσης των πλειστηριασμών και θα διατυπωθούν εναλλακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

1. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο
Σύμφωνα με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π.) της 18/12/2012 (ΦΕΚ246/18.12.2012), προστατεύονται από τον πλειστηριασμό της ακίνητης περιουσίας οι δανειολήπτες που το συνολικό ύψος των οφειλών τους στις τράπεζες δεν υπερβαίνει τις διακόσιες χιλιάδες ευρώ. Επίσης προστατεύονται οι δανειολήπτες των οποίων η κύρια κατοικία έχει αντικειμενική αξία μικρότερη από το αφορολόγητο όριο προσαυξημένο κατά 50%. Η Π.Ν.Π. λήγει στις 31.12.2013 οπότε αν δεν υπάρξει νέα ρύθμιση θα απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί.
Με βάση το Ν.3869/2010 (νόμος Κατσέλη) προστατεύονται οι δανειολήπτες που έχουν ρυθμίσει τις οφειλές τους προς τις τράπεζες εφόσον τηρούν τους όρους της ρύθμισης.

Πατριωτισμός, η ψυχή της Αριστεράς

Του Γιώργου Τοζίδη

Η ολόπλευρη κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια έχει και μια παράπλευρη συνέπεια. Καταρρίπτει βεβαιότητες και απόλυτες αλήθειες και μεταβάλλει άρδην πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς. Η αιτία βρίσκεται στο ότι η αντιμετώπιση της παρούσας κρίσης απαιτεί επανεδαφικοποίηση της πολιτικής, ανάλυση του συγκεκριμένου και, κυρίως, διατύπωση ενός συγκεκριμένου εναλλακτικού σχεδίου όχι μόνο για την έξοδο από την κρίση αλλά και για την οικοδόμηση ενός διαφορετικού οικονομικού υποδείγματος.
Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω είναι «ένας ορισμένος πατριωτισμός (να) βρίσκει όλο και περισσότερο ευήκοα ώτα στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς». Το γιατί αυτό δεν είναι καλό πράγμα(!) «φρόντισαν» να μας το εξηγήσουν οι Χ. Λάσκος (Χ.Λ.) με επιφυλλίδα του στο RedNotebook (02/11/2013) και ο Δ. Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος (Δ.Π.-Α.) με άρθρο του στην Αυγή της 08/11/2013. Στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου, δεν θα σταθώ στην ατεκμηρίωτη απολυτότητα των απόψεων («εμπλουτισμένη» με σχετική ειρωνεία) των δύο αρθρογράφων (ή επιφυλλιδογράφων αν προτιμούν). Ο διάλογος για τον αριστερό πατριωτισμό πρέπει να γίνει στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς με αναλυτικό και τεκμηριωμένο τρόπο και κυρίως με εστίαση στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Απαραίτητος όρος, όμως, για τη διεξαγωγή αυτού του διαλόγου είναι να μην υπάρχουν παρανοήσεις (ηθελημένες ή μη) των θέσεων των δύο πλευρών:

Αποεθνικοποίηση των ελληνικών τραπεζών προ των πυλών;

Τι αλλαγές φέρνει η ανακεφαλαιοποίηση στις τράπεζες

Του Γιώργου Τοζίδη από τη Ρήξη (φ. 92) που κυκλοφορεί

Οι ανάγκες για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών προέκυψαν από τις ζημιές που προκάλεσε το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων και από τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται εξαιτίας της μεγάλης μείωσης των εισοδημάτων των νοικοκυριών και της τεράστιας ύφεσης που πλήττει την ελληνική οικονομία. Το ποσό που έχει προβλεφθεί για την ανακεφαλαιοποίηση ανέρχεται σε 50 δισ. ευρώ.
Η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών συστημικών τραπεζικών ομίλων (Όμιλος Εθνικής – Eurobank, Όμιλος Πειραιώς, Όμιλος Alpha – Εμπορικής) εξελίσσεται σε ένα μεγάλο μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος που, σε ορισμένες πτυχές του, λαμβάνει τη μορφή οικονομικού σκανδάλου:

Η Κύπρος είναι δίπλα μας!

Ώρα για ενιαία στρατηγική αντιμετώπισης των προβλημάτων και των κινδύνων.

Του Γιώργου Τοζίδη 

Σ’ αυτό το σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ
δεν έχεις τίποτ’ ακριβό να παραδώσεις
μόν’ τη φλογίτσα που τσιρίζει στις κλειδώσεις
και κάνα φράγκο στο κουτί που ‘ναι στην άκρη.

***

Δεν είν’ οικόπεδο που το καταπατούνε 
είναι η Κύπρος που οι κουφάλες τη μισούνε.

Δ. Σαββόπουλος
Για την Κύπρο

1 Το βροντερό «όχι» της κυπριακής Βουλής και του κυπριακού λαού δεν ήταν τυχαίο. Αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των ενεργειών αντίστασης του κυπριακού λαού που από τη δεκαετία του ’50 δίνει συνέχεια μαθήματα αντίστασης και άρνησης υποταγής. Μόλις 9 χρόνια πριν, οι ίδιες δυνάμεις που στήριξαν το τωρινό «όχι» είχαν στηρίξει τον αγώνα ενάντια στο Σχέδιο Ανάν που υποδούλωνε και την ελεύθερη Κύπρο στον τουρκικό επεκτατισμό. Δυστυχώς το «όχι» του κυπριακού λαού ανέλαβαν να διαχειρισθούν οι ίδιες δυνάμεις που στήριξαν, σε πολλές περιπτώσεις με το αζημίωτο, το Σχέδιο Ανάν με αποτέλεσμα να οδηγήσουν, με τις αποφάσεις τους, την Κύπρο στην εθνική, οικονομική και κοινωνική καταστροφή.