Η ιδέα του Ελληνικού φιλελευθερισμού πρέπει να μετατραπεί σε πίστη, σε αξία και σε προορισμό του κάθε ανθρώπου. Η συνέπεια αυτού του αποτελέσματος θα είναι πάνω από όλα η «συνένωση των κομματιών του διασπασμένου ψυχικού κόσμου του κάθε ενός από εμάς και στην συνέχεια η επαναφορά της μιας ενιαίας και αδιάσπαστης εθνικής ψυχής».
Άρθρο
Εάν κάποιος θέλει να αναζητήσει τα βαθύτερα αίτια της κατάπτωσης μας, πρέπει πρώτα από όλα να ερευνήσει με προσοχή τον εσωτερικό του κόσμο. Είναι ξεκάθαρο πως η εσωτερική ψυχική σύγκρουση την οποία βιώνουν όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη, στην Ελλάδα ο κόσμος την βιώνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Την βιώνει σε σημείο που η καθημερινή ζωή του κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από την οικονομική του άνεση, να ισοδυναμεί με έναν ασταμάτητο, άνισο και εξοντωτικό αγώνα.
Έναν αγώνα του οποίου το μοναδικό αποτέλεσμα είναι οι αμέτρητες ανοιχτές πληγές και τίποτα παραπάνω. Γιατί είναι αυτή η σύγκρουση μέσα σε κάθε άνθρωπο, μεταξύ του ατομικού και του συλλογικού συμφέροντος. Η σύγκρουση μεταξύ των αρχών της συλλογικότητας που έχουν φυτευτεί στην καρδιά μας από την ίδια την φύση και την ιστορική μας εξέλιξη, απειλώντας την ίδια την υπόσταση μας, ενάντια στην με κάθε τρόπο ικανοποίηση του ατομισμού.
