Του Iωάννη Σαΐνη*
Φασίστες και εθνομηδενιστές αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του νομίσματος της παιδικότητας και της ανολοκλήρωτης εφηβείας. Όπως κάθε νόμισμα, και το νόμισμα αυτό έχει κάποια αξία ανταλλακτική. Το δίνεις και παίρνεις κάτι άλλο. Δίνεις το νόμισμα και κερδίζεις την αιώνια γαλήνη του βρέφους, που μόνο ζητά από το περιβάλλον, φαΐ, νερό, και μόνο αποβάλλει ούρα και περιττώματα.
Μπορεί να το δώσεις και να πάρεις τη σιγουριά του εφήβου για τις κρίσεις του, την επιθετικότητα και την αμφισβήτηση καθετί παραδεδεγμένου. Σε κάθε περίπτωση, μη ολοκληρώνοντας τις φάσεις ανάπτυξης, καθίστασαι τελικά ένα κακομαθημένο μωρό ή έφηβος.
Ένα κακομαθημένο μωρό ή έφηβος στο σώμα ενός ενήλικα είναι από μόνο του μια αντίφαση, μια ανισορροπία, μια τραγωδία, τόσο για εσένα όσο και για τους άλλους.
Γιατί, πώς να συγκρατήσεις ένα μωρό ή έφηβο σε σώμα ενήλικα, όταν το μωρό μέσα του θέλει γαλατάκι και δεν του δίνεις, ή όταν θέλει να αφοδεύσει και δεν έχει μάθει να πηγαίνει στην τουαλέτα; Πώς να συγκρατήσεις ένα σώμα ενήλικα με εφηβικό μυαλό, όταν θεωρεί πως τα ξέρει όλα και όταν θεωρεί πως έχει εξαπατηθεί; Όταν ακόμη σκέφτεται με εφηβικούς όρους μαύρου-άσπρου για κοινωνικές σχέσεις, ανθρώπους και φαινόμενα;
Τα παραπάνω ισχύουν λίγο πολύ για όλους όσοι δεν είχαν την τύχη, σε αυτήν τη ζωή, να ολοκληρώσουν τα στάδια της ανάπτυξης, στην πορεία του σχηματισμού του έλλογου Ζώου που ακούει στο όνομα Άνθρωπος.
