Πάντα στα καθεστώτα τους άρεσε να χαϊδεύουν τ' αυτιά των βαθειά θρησκευάμενων και των προσκυνημένων εραστών της σωβρακοφανέλας. Στόχος τους να τα έχουν καλά με τους φανατικούς οπαδούς με το τυφλό πάθος, τους πνευματικά αόμματους, τους προβατοποιημένους, τους αναρθροφωνασκούντες ουγκάνους, αυτούς πού πηδάνε άνετα τις μάνες των άλλων αλλά τις δικές τους τις θέλουν ανέγγιχτες παρθένες κρινοκρατούσες. Γιατί οι τύποι αυτοί είναι εύκολα διαχειρίσιμοι, υπάκουοι ψηφοφόροι, ευκολόπιστοι ακόμα και στα πιο παρατραβηγμένα ψεύδη, ξεχνάνε εύκολα, ενημερώνονται από τους συνήθεις διαύλους πού οι προπαγανδιστές τους παράσχουν την σανοτροφή, κύρια πηγή τροφής των μυαλοσκλάβων.
Η οπαδική έπαρση, είτε αυτό αφορά την εθνική ομάδα, είτε μια τοπική ομάδα οποιουδήποτε αθλήματος, λειτουργεί σαν ένα χάπι πού το καταπίνεις και σε καθιστά αυτόματα σ' ένα αθεράπευτο μαλακοπίτουρα. Τι κι αν σου παίρνουν οι τράπεζες το σπίτι, τι κι αν είσαι στα όρια να σου κόψουν το ρεύμα, τι κι αν κοιμάσαι με τέσσερα παπλώματα μέσα στο σπίτι-ιγκλού από το κρύο, τι κι αν οι εισπρακτικές σου κάνουν τσατάλια τα νεύρα και δεν σε αφήνουν ούτε λεπτό να ηρεμήσεις, τι κι αν τα έντερα σου παίζουν το Am Fenster των City από την πείνα, εσύ εκεί βουβός κι ατάραχος τηλεθεατής της ζωής σου πού περνάει σαν θρίλερ μπροστά από τα μάτια σου, λες και αφορά κάποιον άλλο.Τίποτα δεν μπορεί να σε ξεβολέψει από την ακινησία σου, άγαλμα βλακείας, βράχος απάθειας, ένα κομμάτι κρέας σε αποσύνθεση, νεκρός χρόνια τώρα, πού κάποια στιγμή θα υπάρξει και η ιατροδικαστική επιβεβαίωση.
