Γιατί η νίκη του Ιράν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο

Το μνημόνιο μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν είναι αμφίβολο κατά πόσο θα αντέξει

Του Θέμη Τζήμα

Ξεκινούμε από μια παραδοχή η οποία είναι απολύτως κρίσιμη: το μνημόνιο μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν είναι αμφίβολο κατά πόσο θα αντέξει. Ήδη το Ισραήλ κάνει ό,τι μπορεί για να το υπονομεύσει, τόσο στον Λίβανο, όσο ενδεχομένως και με άλλους τρόπους τους οποίους θα δούμε να εξελίσσονται στην πορεία και οι οποίοι πολύ πιθανώς θα εμπλέξουν τον ίδιο τον Τραμπ. Ήδη το Ιράν έχει καταγγείλει 84 παραβιάσεις της εκεχειρίας στον Λίβανο ενώ ήδη το Ισραήλ (ή τουλάχιστον υπουργοί του) αρνείται ότι δεσμεύεται από την εκεχειρία. Παρεμπιπτόντως, αν το Ισραήλ υποστηρίξει ότι δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας και ότι δε δεσμεύεται από αυτήν, θα μπορούσε το Ιράν να αναβιώσει τον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, χωρίς οι ΗΠΑ να εμπλακούν και τότε το Ισραήλ θα αντιμετωπίσει την πιθανότητα πραγματικής και πλήρους συντριβής. Άλλωστε προς το παρόν αδυνατεί να καταβάλει τη Χεζμπολάχ με τρόπο δραματικό για το ίδιο και εντυπωσιακό για το μέτωπο της αντίστασης. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ πιθανό να δούμε παράταση της γκρίζας κατάστασης μεταξύ εχθροπραξιών και παύσης τους ή και κατάρρευση της διαδικασίας.

Έστω κι έτσι, πρόκειται για μια ιστορική στιγμή. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ ηττώνται. Κατά βάση στις διάφορες μείζονες στρατιωτικές τους εμπλοκές μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όποτε αυτές οι εμπλοκές παρατείνονται αρκετά, οι ΗΠΑ ηττώνται. Η ήττα τους αυτή είναι ιστορική γιατί πρώτον κάθε ήττα του πάλαι ποτέ ηγεμόνα του πλανήτη είναι ιστορικής σημασίας, δεύτερον γιατί αφορά τη μείζονος σημασίας περιοχή της «Μέσης Ανατολής», τρίτον γιατί είναι κοινή ήττα ΗΠΑ και Ισραήλ, τέταρτον γιατί είναι ήττα από μια χώρα του μουσουλμανικού κόσμου και του παγκοσμίου Νότου, πέμπτο γιατί έλαβε χώρα εν μέσω φθοράς της ισχύος των ΗΠΑ, επικυρώνοντάς την και έκτο επειδή ήρθε τόσο γρήγορα. Στο Βιετνάμ χρειάστηκαν δεκαετίες εμπλοκής για να ηττηθούν οι ΗΠΑ. Τώρα χρειάστηκαν μόνο λίγες εβδομάδες για την ήττα των ΗΠΑ.

Aνατίναξη εκσκαφέων στο Ορυχείο Μαυροπηγής - Aνάρτηση Γ. Καραβασίλη

Ανατίναξη εκσκαφέων στο ορυχείο Μαυροπηγής!

Με μια ιδιαίτερα σκληρή ανάρτηση για τις εργασίες αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού στο Ορυχείο Μαυροπηγής επέρχεται ο Δημοτικός Σύμβουλος Εορδαίας ο Γιάννης Καραβασίλης, ανεβάζοντας μάλιστα και σχετικό βίντεο από την ανατίναξη εκσκαφέων. Ο κ. Καραβασίλης δεν περιορίζεται μόνο στην κριτική προς την κυβέρνηση, τον αρμόδιο υπουργό και τη διοίκηση της ΔΕΗ, αλλά έστρεψε τα βέλη του και προς τους τοπικούς φορείς, ζητώντας ευθέως πρωτοβουλίες από τον Δήμο Εορδαίας και τους Ενεργειακούς Δήμους της ΠΕΔ. Όπως γράφει:

Έρευνα JNFP: Η επέλαση του ισραηλινού real estate στην Ελλάδα – Από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη στην ελληνική αγορά ακινήτων

Το Journalists Network for Palestine δημοσίευσε μία πολύτιμη, αναλυτική έρευνα του Ηλία Σκυλλάκου και της Γεωργίας Μυλωνάκη σχετικά με την τουριστική εκμετάλλευση των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών από ισραηλινά επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά και για την επέλαση του ισραηλινού επενδυτικού κεφαλαίου στην ελληνική αγορά ακινήτων. Σε αξία, η συνολική σχετική επενδυτική δραστηριότητα των Ισραηλινών στην Ελλάδα, σε όλα τα είδη ακινήτων, εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 500 εκατ. ετησίως και αναμένεται ότι θα προσεγγίσει το ένα δισεκατομμύριο συντόμως. Οι τρεις ισραηλινοί όμιλοι με το μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά ακινήτων στην Ελλάδα είναι η Επενδυτική Zoia, η αλυσίδα Brown Hotels και η Diamona Greece. Εταιρίες με μικρότερες επενδύσεις είναι η Isrotel, η Finders, η Fattal, η Beta Estate, η PAME Hotels, η Ficus Investments, η Gnosis Investments, η Casa Alta και άλλες.

Όπως αναφέρεται στην έρευνα, μόνο στον Δήμο Αθηναίων καταγράφονται περίπου 16.000 διαθέσιμα διαμερίσματα σε πλατφόρμες τύπου Airbnb. Η πλειοψηφία δεν ανήκει σε έναν ιδιώτη που νοικιάζει «το εξοχικό του», αλλά σε νομικά πρόσωπα ή σε ιδιοκτήτες με πολλαπλές καταχωρήσεις. Μία μόνο εταιρία φέρεται να διαχειρίζεται σχεδόν 600 ακίνητα στον ίδιο δήμο.

Με βάση τα στοιχεία από την Τράπεζα του Ισραήλ για το 2022, «ο όγκος επενδύσεων σε ακίνητα από Ισραηλινούς στο εξωτερικό υπολογίζεται περίπου σε 7 δισ. ευρώ και εκτιμάται ότι περίπου το 10% αυτών ήταν άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα, σε κατοικίες, ξενοδοχεία και θέρετρα, οικόπεδα προς ανάπτυξη, εμπορικά ακίνητα.»

Σύμφωνα με άρθρο της Καθημερινής του Αυγούστου του 2025, σχεδόν κάθε βδομάδα μία νέα εταιρεία διαχείρισης ακινήτων, που συνδέεται με συμφέροντα ισραηλινών φυσικών προσώπων ή επιχειρήσεων, εμφανίζεται στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο, το γνωστό ΓΕΜΗ.

Σε αξία, η συνολική σχετική επενδυτική δραστηριότητα των Ισραηλινών στην Ελλάδα, σε όλα τα είδη ακινήτων, εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 500 εκατ. ετησίως και αναμένεται ότι θα προσεγγίσει το ένα δισεκατομμύριο συντόμως. Και άλλοι δήμοι στην Αθηναϊκή Ριβιέρα αλλά και στα βόρεια προάστια και στο κέντρο της πρωτεύουσας καταγράφουν παρόμοια δραστηριότητα, περιγράφει η έρευνα.

Μόνιμη υφυπουργός ή μόνιμη πολιτική επιλογή;

Ακόμα ένα καθεστωτικό πραξικόπημα για να διασφαλιστεί ό,τι θέλει η Πρεσβεία με τον διορισμό της Α. Παπαδοπούλου

Του Δημήτρη Γκάζη

Η κυβέρνηση επέλεξε να συστήσει, με αιφνιδιαστική τροπολογία, τη θέση του Μόνιμου Υπηρεσιακού Υφυπουργού Εξωτερικών, επικαλούμενη την ανάγκη θεσμικής συνέχειας και διοικητικής σταθερότητας σε περιόδους κυβερνητικών μεταβάσεων. Πρόκειται, όπως υποστήριξε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, για την ενεργοποίηση μιας συνταγματικής πρόβλεψης που παρέμενε ανενεργή επί δεκαετίες και η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αυξημένων διεθνών προκλήσεων. Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Βρίσκομαι σήμερα εδώ για να υποστηρίξω την με αριθμό 500/2 της 10ης Ιουνίου 2026 τροπολογία, σύμφωνα με την οποία συστήνεται μία θέση μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Η τροπολογία αυτή για πρώτη φορά ενεργοποιεί το άρθρο 81 παράγραφος 1 του Συντάγματος, το τέταρτο εδάφιο, το οποίο για πενήντα χρόνια δεν είχε ενεργοποιηθεί, δηλαδή δεν είχε ενεργοποιηθεί ο θεσμός του μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού. […]

Γιατί, κύριε Πρόεδρε, μόνιμος υπηρεσιακός Υφυπουργός; Διότι η πραγματικότητα έχει καταδείξει, πρώτον, ότι είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρχει συνέχεια στο Υπουργείο Εξωτερικών και μάλιστα μία συνέχεια η οποία διασφαλίζεται με υπηρεσιακό χαρακτήρα. Και γι’ αυτόν τον λόγο προβλέπεται πρέσβης ή πρέσβης εκ προσωπικοτήτων ο οποίος θα αναλαμβάνει τη θέση του μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού.

Μουσική βραδιά από την Πανιώνιο Στέγη

 

Ο αποκλεισμός της Καρυστιανού και ο καθεστωτισμός που κρατά καθηλωμένο το ΠΑΣΟΚ

Του Παντελή Σαββίδη

Η ακύρωση της εκδήλωσης της Μαρίας Καρυστιανού στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών δεν είναι ένα απλό επεισόδιο διαχείρισης μιας αίθουσας. Είναι πολιτικό γεγονός. Και μάλιστα γεγονός αποκαλυπτικό. Διότι φωτίζει, με τρόπο σχεδόν ωμό, τη βαθύτερη μετάλλαξη ενός μέρους του πολιτικού συστήματος: από φορέα κοινωνικής εκπροσώπησης σε μηχανισμό αυτοπροστασίας.

Ο ΔΣΑ υποστηρίζει ότι η αίθουσα είχε παραχωρηθεί για μια επιστημονική εκδήλωση με θέμα τη Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου και ότι η παραχώρηση ανακλήθηκε όταν η εκδήλωση εμφανίστηκε ως πολιτική εκδήλωση κόμματος. Αν αυτός είναι ο κανόνας, τότε οφείλει να ισχύει για όλους. Όχι επιλεκτικά. Όχι κατά περίσταση. Όχι όταν ο πολιτικός φορέας είναι ανεπιθύμητος στο κατεστημένο. Όχι όταν το πρόσωπο που μιλά δεν ανήκει στις γνώριμες διαδρομές της εξουσίας.

Διότι το αρχείο των δημόσιων εκδηλώσεων δείχνει ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν υπήρξε ποτέ ένας αποστειρωμένος χώρος όπου απαγορεύεται ο πολιτικός λόγος. Στους χώρους του έχουν φιλοξενηθεί εκδηλώσεις με πολιτικά πρόσωπα, κομματικούς εκπροσώπους, πρώην υπουργούς, βουλευτές και αρχηγούς ή στελέχη κομμάτων. Έχουν συζητηθεί οι θέσεις πολιτικών κομμάτων για τη Δικηγορία και τη Δικαιοσύνη. Έχουν γίνει εκδηλώσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση, για φορολογικά ζητήματα, για εθνικά θέματα, για το κράτος δικαίου. Και σωστά έγιναν. Διότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι θεσμικό, κοινωνικό και βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.

Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο ΔΣΑ μπορεί να φιλοξενεί πολιτικές συζητήσεις. Το έχει κάνει. Το ερώτημα είναι γιατί στην περίπτωση της Καρυστιανού ενεργοποιήθηκε ξαφνικά μια αυστηρότητα που δεν φάνηκε με την ίδια ένταση σε άλλες περιπτώσεις.

Εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Διότι όταν ένας θεσμός εφαρμόζει τον κανόνα όχι ως αρχή αλλά ως εργαλείο αποκλεισμού, τότε ο κανόνας παύει να είναι θεσμικός και γίνεται καθεστωτικός. Και καθεστωτισμός δεν είναι μόνο η αυθαιρεσία της κυβέρνησης. Είναι και η νοοτροπία των ενδιάμεσων μηχανισμών εξουσίας που αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος θα μιλήσει, ποιος θα ακουστεί και ποιος θα μείνει έξω από τον δημόσιο χώρο.

Αναστάτωση…

Ο «στενός κορσές» για τον οποίο δεν κάνει λόγο κανένα κόμμα

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

Σε μια προεκλογική περίοδο δίνουν και παίρνουν υποσχέσεις και συνθήματα για καλυτέρευση του επιπέδου ζωής, μείωση της ακρίβειας, πάταξη της διαφθοράς. Τα επιτελεία (και οι διαφημιστικές εταιρείες) ψάχνουν «μέτρα ανακούφισης», προγράμματα που «θα αλλάξουν την καθημερινότητα και την Ελλάδα», κινήσεις εντυπωσιασμού.

Αυτό που αφαιρούν από την «εικόνα» των επόμενων μηνών είναι η πραγματική κίνηση της οικονομίας (καταρχήν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο), οι δεσμεύσεις και οι έλεγχοι που ασκούνται επί της ελληνικής οικονομίας, αλλά και αυτή καθαυτή η πορεία της. Η ευρωπαϊκή οικονομία έχει εισέλθει σε φάση στασιμοπληθωρισμού: πληθωρισμός 3%, ανάπτυξη κάτω από 1%. Οι προϋπολογισμοί πιέζονται από την ενεργειακή κρίση και τις αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες. Οι αυξήσεις σε ενέργεια και μεταφορές επηρεάζουν όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, με αποτέλεσμα οι τιμές των τροφίμων και των υπηρεσιών να παραμένουν υψηλές.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη γίνεται λόγος για άνοδο των «αμυντικών δαπανών» και προετοιμασία για πόλεμο. Ο όρος «πολεμική οικονομία» στην Ευρώπη μεταφράζεται κυρίως στη ραγδαία στροφή των κρατικών πόρων προς τους εξοπλισμούς, γεγονός που οδηγεί στον οικονομικό «στραγγαλισμό» των κοινωνικών δαπανών. Η ακρίβεια και οι τιμές θα καλπάζουν λόγω των γεωπολιτικών συγκρούσεων, των πολέμων, και του εκτινασσόμενου κόστους των μεταφορών.

Η Ελλάδα, χώρα εξαρτημένη και χρεωμένη, έχει ήδη τον πιο υψηλό πληθωρισμό (5,2%) και θεωρείται μία από τις ακριβότερες της Ευρώπης. Πολλά βασικά είδη πωλούνται στη χώρα μας ακριβότερα από ό,τι σε πολλές άλλες χώρες της Ε.Ε., ενώ πολλά είδη ευρωπαϊκών επιχειρήσεων πωλούνται στη Βουλγαρία 30% φθηνότερα από την Ελλάδα. Επιπλέον, απαγορεύεται στην Ελλάδα να αγοράσει τα ίδια προϊόντα σε χαμηλότερη τιμή από τη Βουλγαρία (παρόλο που είναι μέλος της Ε.Ε., άρα θα έπρεπε να είναι ελεύθερη η διακίνηση εμπορευμάτων και το εμπόριο).

Επιτελ(ειωτ)ικό κράτος

Αποχωρήσεις…

Πώς αντιμετωπίζουν οι Κουβανοί τον αποκλεισμό;

Του Διονύση Σκλήρη 

Μοιράζομαι μαζί σας μια συνέντευξη για την καθημερινή ζωή στην Κούβα, που έλαβα από τον καθηγητή Τάκη Πολίτη, ο οποίος ζει και εργάζεται εκεί. 

Πώς αντιμετωπίζουν οι Κουβανοί τον αποκλεισμό; 

Ο Τάκης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και προσκεκλημένος καθηγητής στο Universidad Central «Marta Abreu» de Las Villas στη Σάντα Κλάρα, αναπτύσσει στο «Βήμα» τηλεφωνικά από την Κούβα την κατάσταση που επικρατεί:

«Μετά τον αποκλεισμό του Ιανουαρίου, προτεραιότητα είναι να αντεπεξέλθει η χώρα στις ενεργειακές απαιτήσεις. Επιχειρείται κάλυψη των αναγκών με κουβανικό αργό πετρέλαιο και φωτοβολταϊκά. Για τα τελευταία υπάρχει ενίσχυση από την Κίνα. Όλα αυτά φτάνουν για ένα μικρό ποσοστό των αναγκών. Από τον Ιανουάριο έχει φτάσει μόνο ένα πετρελαιοφόρο στην Κούβα, ρωσικό, στις 30 Μαρτίου. Ως προς την ανθρωπιστική βοήθεια, συνδράμει το Μεξικό με την έκτη αποστολή τροφίμων και φαρμάκων να έχει φτάσει πριν από δύο εβδομάδες, ενώ αυτή την εβδομάδα έφτασε κινεζικό πλοίο με 16.000 τόνους ρύζι. Οι ΗΠΑ, ωστόσο, έχουν παγώσει την προμήθεια πετρελαίου από το Μεξικό.

Το οξύ ενεργειακό πρόβλημα έχει πολλές αρνητικές συνέπειες. Τα πανεπιστήμια υιοθέτησαν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καταργήθηκαν δρομολόγια υπεραστικών λεωφορείων ενώ κάποιες υπηρεσίες δε λειτουργούν. Εργαζόμενοι δεν μπορούν να μεταβούν στην εργασία τους επειδή πολλές τοπικές συγκοινωνίες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. 

Όμως η μακροχρόνια πίεση δημιουργεί και επινοητικότητα. Επίσης, οι Κουβανοί έχουν ανεπτυγμένη συλλογική συνείδηση. Η αλληλεγγύη είναι εμφανής στην καθημερινή ζωή. Λ.χ. επειδή στο νοσοκομείο της Σάντα Κλάρα οι καθαριστές δεν μπορούν να μετακινηθούν – και για αυτό έχουν αναλάβει άλλες εθελοντικές εργασίες στον τόπο διαμονής τους –, εργαζόμενοι σε άλλους φορείς ανέλαβαν εθελοντικά το έργο. Καθηγητές από τη σχολή μου πάμε στο νοσοκομείο για να το καθαρίσουμε κάθε τρίτη Δευτέρα. Άλλες μέρες πάνε άλλοι συνάδελφοι από άλλες σχολές. Παρόμοιες πρακτικές είναι αδιανόητες στον δυτικό κόσμο. Στην Κούβα ένας πρύτανης πανεπιστημίου μπορεί μια μέρα να είναι καθαριστής στο νοσοκομείο ή μια άλλη να εργάζεται στα χωράφια με γλυκοπατάτες, χωρίς καμία έπαρση ότι εγώ είμαι καθηγητής πανεπιστημίου και δεν μπορώ να κάνω τέτοιες δουλειές.

Βασίλης Ασημακόπουλος: «Προϋπόθεση ύπαρξης της Αριστεράς η σύγκρουση όχι η διαχείριση»

Συνέντευξη στον Νίκο Δαμιανάκη

Οι μετασχηματισμοί των κομματικών συστημάτων, η κρίση πολιτικής εκπροσώπησης και η αναζήτηση νέων κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών επαναφέρουν στο προσκήνιο το ερώτημα για τη φυσιογνωμία και τις προοπτικές της Κεντροαριστεράς.

Το Kommon προσεγγίζει αυτή τη συζήτηση με μια σειρά συνεντεύξεων που θα επιχειρήσουν να αναλύσουν το παρελθόν και το μέλλον της Αριστεράς.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Βασίλης Ασημακόπουλος, δικηγόρος-πολιτικός επιστήμονας, διδάσκων στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης επιχειρεί να προσεγγίσει αυτά τα ζητήματα μέσα από μια ιστορική και πολιτική και επιστημονική οπτική, συνδέοντας την ελληνική εμπειρία με τις ευρύτερες εξελίξεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.

Ο Β. Ασημακόπουλος προσεγγίζει την πορεία του ΠΑΣΟΚ και της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας μέσα από μια ιστορική και συγκριτική οπτική, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές φάσεις εξέλιξης της σοσιαλδημοκρατικής παράδοσης από τον 19ο αιώνα έως σήμερα. Υποστηρίζει ότι η ελληνική περίπτωση δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά ιδιαίτερη εκδοχή μιας ευρύτερης διαδικασίας κρατικοποίησης και θεσμικής ενσωμάτωσης των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στις κυρίαρχες δομές διακυβέρνησης.

Στη συνέντευξη αναλύει τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, του ψηφιακού μετασχηματισμού και της αποδυνάμωσης των παραδοσιακών συλλογικών ταυτοτήτων στη λειτουργία των κομμάτων της κεντροαριστεράς. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η ανασυγκρότηση ενός νέου προοδευτικού πολιτικού μπλοκ δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά σε πολιτικές αναδιανομής ή σε επικοινωνιακές ανασυνθέσεις, αλλά προϋποθέτει ένα συνολικό σχέδιο για την παραγωγή, τους θεσμούς, την εθνική στρατηγική, τη δημογραφία, το περιβάλλον και τη θέση της χώρας στον διεθνή καταμερισμό ισχύος.

Ποιος βιάζεται;

«Τα μνημόνια θα εξαφανίσουν την Ελλάδα»- Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Ο «λογαριασμός» των μνημονίων δεν βγαίνει για την Ελλάδα… Το γνωρίζαμε από τη στιγμή που μας επιβλήθηκαν, το ζούμε με όλο και χειρότερο τρόπο όσο τα χρόνια περνούν… Παρόλα αυτά όποιος τολμά να θέτει στο τραπέζι των συζητήσεων οποιαδήποτε εναλλακτική πρόταση για αλλαγή πορείας της χώρας σε όλα τα επίπεδα, δέχεται ακόμη λυσσαλέες επιθέσεις, χαρακτηρίζεται αυτομάτως «δραχμιστής» και παραδίδεται στις «ομάδες αλήθειας» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τα περαιτέρω…

Έθνη και κοινωνίες υπό διάλυση... (Με αφορμή τα γεγονότα στη Γαλλία μετά τη νίκη της Παρί Σεν Ζερμέν)

Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη*

Γιορτή Φίλαθλης Νίκης; 

Ή ευκαιρία για εκδήλωση ρατσιστικού, αντιδυτικού μίσους;

Ή τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και εμείς στρουθοκαμηλίζοντας αποφεύγουμε να κάνουμε την «μετάφραση»;                                                                                                                                                               
Μετά τη νίκη της ομάδας «Παρί Σεν Ζερμέν» στις 30/5/2026 οι «Γάλλοι» φίλαθλοι για να «γιορτάσουν», προχώρησαν σε μεγάλες καταστροφές του κέντρου του Παρισιού ειδικά στις περιοχές των Ηλυσίων Πεδίων, του Τροκαντερό και του Πύργου του Άιφελ. Εκτός από το Παρίσι παρόμοιοι «πανηγυρισμοί» έλαβαν χώρα σε 71 γαλλικές πόλεις. Οι συζητήσεις που επακολούθησαν όχι μόνο σε ζητήματα δημόσιας ασφάλειας και δικαιοσύνης, αλλά και στο θέμα της κοινωνικής συνεκτικότητας της γαλλικής κοινωνίας, είναι ενδεικτικές της παρακμής και της αποσάθρωσης των συνεκτικών κοινωνιών του παρελθόντος. Ακόμα κι ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, μετά από 10 χρόνια στην εξουσία, φαίνεται να εκνευρίστηκε με την κατάσταση που έχει ανεχτεί και ενδεχομένως έχει δημιουργήσει το καθεστώς του. Βέβαια, από την πλευρά του ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών δήλωσε πως όλα είναι υπό έλεγχο και πως «ήταν ένα υπέροχο κλίμα ευδαιμονίας με λίγα δυστυχώς έκτροπα από κάποιους χούλιγκαν». Φαίνεται πως δεν είχε προλάβει να συνεννοηθεί με τον Πρόεδρο Μακρόν και από σφάλμα προέβησαν σε αντίθετες δηλώσεις... 

Η συνήθης πράγματι στρατηγική του καθεστώτος είναι η άρνηση ή η κοινωνιοπολιτική υποβάθμιση της σημασίας των γεγονότων: «δεν συμβαίνει τίποτα πολύ σοβαρό, κάποιοι χούλιγκαν που κάνουν τα συνηθισμένα επεισόδια» κλπ. Μάλιστα τέτοια επεισόδια δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν, αλλά κάθε φορά, όπως επισημαίνουν διάφοροι αναλυτές, η κατάσταση κινείται από το κακό στο χειρότερο, ενώ είναι ενδεικτική όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά αφορά λίγο ή πολύ το σύνολο του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου που ζει σε μια παρατεταμένη παρακμιακή συνθήκη η οποία θυμίζει έντονα τις ιστορικές περιστάσεις της ρωμαϊκής κατάρρευσης. Μάλιστα, η πολιτικώς ορθή «αριστερά» της παρέας Μελανσόν (κάτι σαν τον δικό μας Τσίπρα), ισχυρίζεται ότι «φταίει η αστυνομία που με την παρουσία της προκαλεί την οργή του πλήθους». …

Ο "Παγκόσμιος Νότος" σήμερα

 

Crown Iris / Έρχεται στον Πειραιά με ισραηλινούς στρατιώτες – «Ανεπιθύμητο» για τους εργαζόμενους του ΟΛΠ

Το  κρουαζιερόπλοιο Crown Iris αναμένεται να καταπλεύσει και φέτος στο λιμάνι του Πειραιά την Τετάρτη 3 Ιουνίου με στρατιώτες από το Ισραήλ, ωστόσο η επικείμενη άφιξή του έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από πλευράς λιμενεργατών, οι οποίοι δηλώνουν ότι το συγκεκριμένο πλοίο είναι ανεπιθύμητο.

Σε ανακοίνωσή τους, απευθύνουν διαμαρτυρία προς την κυβέρνηση και τη διοίκηση του λιμανιού προκειμένου να λάβουν μέτρα ώστε να μην πραγματοποιηθεί ο ελλιμενισμός του Crown Iris, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο κινητοποιήσεων σε περίπτωση που το πλοίο αφιχθεί κανονικά.

Οι λιμενεργάτες χαρακτηρίζουν την προγραμματισμένη παρουσία του κρουαζιερόπλοιου «προκλητική», υποστηρίζοντας ότι πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία «ο Παλαιστινιακός και ο Λιβανέζικος λαός υποφέρουν και υφίστανται τα πάνδεινα από το κράτος του Ισραήλ».

Δημοσκόπηση

Πως μεταφράζεται η πρόσφατη δημοσκόπηση της Opinion Poll σε έδρες και τι σενάρια συνεργασιών μπορεί να βγάλει;

Εδώ μπορείτε να κάνετε τα δικά σας σενάρια με βάση αυτά τα ποσοστά της δημοσκόπησης ή να βάλετε τα δικά σας ποσοστά και να δείτε τι συσχετισμοί προκύπτουν.