Αντίσταση ή εξαφάνιση – Η ώρα της αλήθειας

Του Γιώργου Καραμπελιά

Τελικώς ήρθε η ώρα της αλήθειας για τους Έλληνες. Για χρόνια καλύπτονταν πίσω από ψέματα, αυταπάτες και απάτες ως προς την απειλή –κυριολεκτικά θανάσιμη– που αποτελεί η Τουρκία για το ελληνικό κράτος και το ελληνικό Έθνος. Χρόνια και χρόνια κρυβόμασταν πίσω από το δάχτυλό μας και ανεχόμασταν πολιτικές ηγεσίες, δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς και ψευτοδιανοούμενους να κρύβουν την πραγματικότητα πίσω από αναρίθμητα ψεύδη.

Και όσοι τονίζαμε εδώ και 45 χρόνια, μετά την εισβολή και την κατοχή της Κύπρου, πώς το κυριότερο πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ο τουρκικός επεκτατισμός,– και μάλιστα όσοι τα τονίζαμε κινούμενοι στον ευρύτερο δημοκρατικό χώρο, πόσο μάλλον στον εξωκοινοβουλευτικό χώρο–, εισπράτταμε λοιδορίες, συκοφαντίες ων ουκ εστί αριθμός και κυριολεκτικά τρώγαμε “βρώμικο ψωμί”. Και τα πράγματα χειροτέρευσαν απελπιστικά από τη δεκαετία του 90 και μετά. Διότι η μεταπολίτευση αρχικώς είχε σφραγιστεί από δύο προτάγματα και ιδεολογικές κατευθύνσεις ταυτόχρονα.

Το πρώτο και κυρίαρχο ήταν ο εκδημοκρατισμός, τα κοινωνικά δικαιώματα, ο λεγόμενος “προοδευτικός εκσυγχρονισμός”. Το δεύτερο ήταν η πατριωτική εθνική συνείδηση και εγρήγορση, τέτοια που την είχε επιβάλει η ανάγκη αντιμετώπισης του τουρκικού επεκτατισμού μετά την εισβολή στην Κύπρο και το χουντικό φιάσκο απέναντί της. Έτσι για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, τουλάχιστον τότε, τα δύο αυτά ζητήματα έμοιαζαν αλληλένδετα.

Ο πάπα-Γιώργης και με το θάνατό του ξεσκέπασε την «ενημέρωση» του 4ου Ράιχ…

Είναι γνωστό πλέον (και λεπτομερειακά αναλυμένο από το ΡΕΣΑΛΤΟ) ότι η «ενημέρωση» είναι υποταγμένη, ΠΛΗΡΩΣ, στους μαφιόζους του χρήματος, συνακόλουθα στις δυνάμεις του σύγχρονου φασισμού (Νέα Τάξη-4ο Ράιχ).
Τα πάντα φιλτράρονται στις μεγάλες βιομηχανίες της «ενημέρωσης»…
Τα μεγάλα προπαγανδιστικά λαρύγγια (ΜΜΕ) μας σερβίρουν όχι απλώς τις ειδήσεις και την «ψυχαγωγία» φιλτραρισμένα, αλλά και αλλοιωμένα, ΠΑΝΤΑ σύμφωνα με τις πολιτικές επιταγές και τα ιδεολογικά δόγματα της Παγκοσμιοποίησης και του 4ου Ράιχ.

Αυτό που κυριαρχεί ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΑ στα ΜΜΕ είναι ο Εθνο- Μηδενισμός και η αυθάδειά του, μια αχαλίνωτη «αντιρατσιστική» (στην πραγματικότητα άκρως ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ) και «αντιεθνικιστική» μυθολογία: Στην πραγματικότητα πλανητικά ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ, δηλαδή παραληρηματική ΥΠΕΡ της Παγκοσμιοποίησης, της ΕΕ και των ΥΠΕΡ-εθνικών ελίτ εξουσίας.

Ενάντια στον λαό

Ανάρτηση από: Ελλάδα 2021

Πριν τις εκλογές, ή νωρίτερα στο ΣΥΡΙΖΑ ο Γιωργάκης;

Το 1821 στη μεταμοντέρνα κλίνη του Προκρούστη

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για Ιστορία. Λόγος αντιφατικός. Από τη μία μεριά η κυρία Αγγελοπούλου, επίσημος τοποτηρητής πλέον του ιστορικά και πολιτικά ορθού, προετοιμάζει πυρετωδώς τον εορτασμό των διακοσίων χρόνων από την επανάσταση (ίσως εξέγερση, η εν λόγω κυρία χρησιμοποιεί και τον δεύτερο όρο…) του 1821. Από την άλλη, πλήθος ιθύνοντες προετοιμάζουν ένα είδος αποκατάστασης της ιστορίας στις σωστές της βάσεις.

Εάν έχουμε σωστά ερμηνεύσει τους χρησμούς, που σε τακτά διαστήματα εκφέρουν, η αποκατάσταση θα αφορά την αναίρεση των άδικων και κακών στιγμών της Ιστορίας που έδωσαν στην χώρα μας νησιά, βραχονησίδες και θάλασσες, πολλές θάλασσες. Κάτι τέτοια τους έκαναν “μοναχοφάηδες” με προφανή βλάβη του αγαπημένου μας συμμάχου προς τα ανατολικά.

Για την κυρία Αγγελοπούλου η νέα αποστολή έχει κάτι από την εκπλήρωση ενός τάματος. Ίσως του Τάματος του Έθνους σε πιο εκσυγχρονιστική εκδοχή. Η χώρα μας βλέπετε χρωστά στην Ιστορία της. Διακόσια χρόνια τώρα ζήσαμε πολλά και τώρα έχει έρθει η ώρα να τα αποτιμήσουμε και να τα καταλάβουμε. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε στα εκατό χρόνια από την Επανάσταση αλλά τότε, στα 1922, ζούσαμε μια “ανθρωπιστική καταστροφή”!

Ελληνική δικαιοσύνη

…το δικαίωμα στη πλήρη «απελευθέρωση» του ατόμου, από κάθε εξαναγκασμό και προσδιορισμό!

Τoυ Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου

«Ο παιδόφιλος Ευρωδυτικοανατολίτης, ένας διαδεδομένος τύπος ανθρώπου που κέρδισε περήφανα την ταυτότητά του μέσα από το κίνημα του «επαναστατικού αυτοπροσδιορισμού», απολάμβανε τη βόλτα του στο φημισμένο πάρκο των πάσης φύσεως ηδονοβλεψιών.  Τέτοια πάρκα ήταν διάσπαρτα παντού στον απροσδιόριστο και ακαθόριστο γεωγραφικό χώρο, μια και οι χώρες είχαν καταργηθεί στο όνομα ενός άκρατου υπερ-μεταμοντέρνου «προοδευτισμού». Έτσι, που όλοι και όλα να «κυκλοφορούν» ανεμπόδιστα και η ακατανίκητη ιδέα της εξέλιξης και προόδου να επιβάλλεται και αυτή «ελεύθερα» ως απόλυτη νομοτέλεια της ανθρώπινης φύσης και της …αγοράς. Δεν θυμόταν πότε κατακτήθηκαν τα δικαιώματα αυτά, εφόσον η νέα επαναστατική αριστερή και δεξιά κοινωνική θεωρία  αδιαφορούσε για τη μνήμη.  Λάτρευε το «εδώ και τώρα», ενώ εξυμνούσε το Μηδέν ως συνεχές σημείο εκκίνησης και προορισμό του ατόμου, αλάργα από κάθε εξουσιαστική … πρόσθεση ή αφαίρεση που άλλοτε ξεκινούσε από τη πολυσύνθετη φύση του ανθρώπου.

Ύστερα από λίγο, θα πέρναγε από το Νηπιοτροφολαγνείο, που υπήρχε στη γειτονιά των πολυεθνικών εταιρειών παροχής υπηρεσιών από «εργάτες και εργάτριες του σεξ». Οι συγκεκριμένοι/ες επαγγελματίες, απολάμβαναν πλήρη ατομικά και εργασιακά δικαιώματα, πολυτελή διαμερίσματα σε άριστες συνθήκες εργασίας, ελεύθερη διακίνηση ανά τον υπερπολιτισμένο κόσμο-χωρίς δέσμευση και όρια-, σεμινάρια εξειδίκευσης και διάδοσης των ιδιαίτερων προϊόντων που πλάσαρε το σώμα τους, που είχε αποκτήσει την ιερότητα ενός άγιου τόπου του «ριζοσπαστικού» φετιχισμού.

Η εισαγγελέας…

Ανάρτηση από: https://tvxs.gr/

Η «μεσαία τάξη» του Μητσοτάκη φοράει γραβάτες και το twitter δακρύζει από τα γέλια (video)

Εσύ, φίλε αναγνώστη, φοράς γραβάτα;

Μεσαία τάξη. Πώς προσδιορίζεται; Αποκλειστικά και μόνο με εισοδηματικά κριτήρια, ανεξάρτητα αν η Ντόρα Μπακογιάννη και Χρήστος Σταϊκούρας διαφωνούν ως προς το ύψος των εισοδημάτων των ανθρώπων που ανήκουν σε αυτή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε κι αυτός χθες, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, για τη μεσαία τάξη και μας έδωσε μια άλλη διάσταση για τον ορισμό της που όμοιά της δεν έχει δώσει κάνει άλλος σε όλο τον πλανήτη.

Βάσιμη ανησυχία...

Στη ΝΔ ξεκίνησαν να πάρουν 

πίσω την Μακεδονία και στο τέλος 

θα΄χουν χάσει και το μισό Αιγαίο...

Η συντριβή του Άγγλου Τσίπρα και του Αγγλικού ΣΥΡΙΖΑ

Του Ηλία Παπαναστασίου

 πρώτη μεγάλη ήττα των Ευρω-υποτελών ήλθε μετά την συντριβή του Βρετανικού Εργατικού κόμματος το οποίο έλαβε τα χαμηλότερα ποσοστά από το 1935 (32.2%).Μαζί του καταβαραθρώθηκε όλη η μεσοαστική ιντελιγκέντσια αλλά και τα ευνοημένα μεσοαστικά στρώματα του ευρύτερου Λονδίνου και φυσικά όλο το Λόμπι των Bremainers που τρομοκρατούσαν για μήνες τον Βρετανικό Λαό με υστερικές κραυγές περί εξαθλίωσης του λαού, πείνας και καταστροφής της χώρας, εννοείται με την συγχορδία όλων των... συστηματικών ΜΜΕ στην Βρετανία αλλά και διεθνώς.

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτές τις ιστορικές – κυριολεκτικά – εκλογές είναι τα παρακάτω:

(α) Η σταθερότητα και επιμονή ενός συνοπτικού – με τρεις λέξεις – αιτήματος αποδείχθηκε κυριολεκτικά μεγαλειώδης! Ο Μπόρις Τζόνσον παρόλα όσα εξευτελιστικά του έσερναν τα συστηματικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Διαστρέβλωσης) έδειξε αξιοθαύμαστη επιμονή και στόχευση με το κεντρικό του σύνθημα ‘Get Brexit done’. Πέτυχε διάνα να συνοψίσει με μια λέξη – Brexit! – το αίτημα των μεγάλων λαϊκών μαζών της Βρετανίας.

(β) Η αστική τάξη της Μ. Βρετανίας –τουλάχιστον το πλέον διορατικό και «Αυτοκρατορικής» έμπνευσης τμήμα της – αποδείχθηκε εξαιρετικά διορατικό, στρατηγικά ευφυέστατο και εκλογικά θριαμβευτικά αποτελεσματικό. Έφερε σε τρομερά δύσκολη θέση τον Άγγλο Τσίπρα υπερασπιζόμενη με πατριωτική συνθηματολογία το δικαίωμα της Βρετανίας να αποφασίζει μόνη της, τον διαίρεσε κατάλληλα – Divide et Impera– μη λησμονώντας τις διπλωματικά ευφυέστερες παραδόσεις της Βρετανικής Αυτοκρατορικής Ελίτ και έκανε κυριολεκτικά «Επέλαση Ιππικού» στα Προλεταριακά κάστρα της Κεντρικής /Βόρειας Αγγλίας του Εργατικού Κόμματος αλώνοντάς τα.

Οι "ριζοσπάστες" της υποδούλωσης.

Χωρίς θόρυβο...

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.com/

Φορτωμένο τοπίο, αγριεμένες θάλασσες

Μια περίεργη κοινωνική ψυχολογία. Με παράδοξα στοιχεία και μείξεις. Η ανησυχία της κοινωνίας κορυφώνεται για τα εθνικά θέματα και το μεταναστευτικό. Αυτά καταλαμβάνουν την πρώτη θέση σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Και μαζί μια ιδιότυπη αισιοδοξία ότι ίσως κάτι να βελτιωθεί στην οικονομία.

Το «επιτελικό κράτος» σε ένα μεταίχμιο. Τα μεγάλα ζητήματα προκαλούν μπερδέματα, παρομοίως και η απόσταση που έχουν οι διακηρύξεις από τις πράξεις. Ο ρεβανσισμός που εκδηλώνεται στους μηχανισμούς και τις σκληρές πελατειακές σχέσεις, καθώς και τα διάφορα κέντρα που ενεργοποιούνται, δημιουργούν προβλήματα στην εικόνα και τον μύθο που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση. Τα αποθέματα συναίνεσης που της δόθηκαν μπορούν γρήγορα να εξαντληθούν. Τα πρώτα σημάδια φάνηκαν στη διαχείριση του προσφυγικού και τους κλυδωνισμούς που δημιούργησε στο νεοδημοκρατικό στρατόπεδο. Τώρα με τα ελληνοτουρκικά στο κόκκινο, νέοι πονοκέφαλοι και δυσκολίες μπορούν να οδηγήσουν σε έκρυθμες καταστάσεις.

Το «επιτελικό κράτος» προωθεί μέρα με τη μέρα την ιδιωτικοποίηση πολλών σφαιρών της οικονομικής και κοινωνικής ζωής και η ιδιωτική πρωτοβουλία επιτέλους «απελευθερώνεται». Παράλληλα, τηρώντας τις υποσχέσεις, προωθεί παντού και με υπερβάλλοντα ζήλο το παράγγελμα «νόμος και τάξη». Όμως η κοινωνία και η χώρα δεν είναι επιχείρηση κι ούτε τιθασεύονται με αστυνόμους, διευθυντές προσωπικού, επιστάτες και ρουφιάνους. Η νομιμοποίηση και η συναίνεση κινδυνεύουν, αφού επιπλέον η κυβέρνηση –με τη φορεσιά του ΣΕΒ– είναι γυμνή μπροστά στα εθνικά ζητήματα και τις απειλές. Κι αυτό βγάζει μάτι. Το έχουν πάρει χαμπάρι, ανησυχούν, γι’ αυτό και το μελετούν οι δημοσκόποι.

Τα εργατικά στρώματα στη Βρετανία άνοιξαν τον δρόμο για πανευρωπαϊκό αγώνα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

1. Ο πολιτικός σεισμός των πολλών ρίχτερ στη Βρετανία δεν ήταν προβλέψιμος για τα ΜΜΕ που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ και φυσικά ούτε για τα στρώματα της μεσαίας τάξης που είναι συγκεντρωμένα κυρίως στο Λονδίνο. Και ήταν αυτά τα μεσαία στρώματα που κάθε βράδυ έκαναν διαδηλώσεις απέξω από το Κοινοβούλιο ενάντια σε οποιαδήποτε απόπειρα  να προχωρήσει το Μπρέξιτ που είχαν βεβαία υπερψηφίσει τα λαϊκά στρώματα. Χθες όμως ήρθε η σειρά των λαϊκών στρωμάτων που πληρώνουν κάθε μέρα στο πετσί τους την παγκοσμιοποίηση να δώσουν το παρόν τους. Ένα μαζικό παρόν που σάρωσε τα μεσοαστικά κόμματα και κυρίως το Εργατικό κόμμα που τους εκπροσωπούσε. Σε κάθε περιοχή της Αγγλίας εκτός Λονδίνου και από την Ουαλία μέχρι τη Βόρεια Ιρλανδία το ρεύμα του Brexit συμπαρέσυρε τα πάντα και ουσιαστικά αποδιάρθρωσε το Εργατικό κόμμα, αφού ήταν στις εργατικές περιοχές ιδιαίτερα, οι οποίες παραδοσιακά ψήφιζαν Εργατικό κόμμα (από τα χωριά των ανθρακωρύχων που είχαν ματώσει κάτω από την ωμή βία των Συντηρητικών της Θάτσερ μέχρι τις ερειπωμένες βιομηχανικές πόλεις της Βόρειας Αγγλίας που παραδοσιακά ψήφιζαν Εργατικούς) που έδωσαν τη συντριπτική νίκη στον Μπόρις Τζόνσον και το κόμμα του. Η μόνη εξαίρεση ήταν οι Σκωτσέζοι εργάτες που, παρασυρμένοι από ένα βλακώδη εθνικισμό που τους υπόσχεται ανεξαρτησία… μέσα στην ΕΕ, ψήφισαν τους Σκωτσέζους εθνικιστές.

Ο γκουρού της παραχώρησης...

Οπαδοί της ΑΕΚ καίνε την σιωνιστική σημαία στο ΟΑΚΑ...

Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη «Γασσάν Καναφάνι»‎

Οπαδοί της ΑΕΚ καίνε την σιωνιστική σημαία στο ΟΑΚΑ.

Για αυτούς που έχουν διαφωνία με αυτή την κίνηση, αφήνουμε την ανακοίνωσή μας με αφορμή τα 70 χρόνια από την Νάκμπα, για να δει ο καθένας το πως χτίστηκε αυτή η σημαία του σιωνιστικού κράτους κατοχής της Παλαιστίνης.

*  Ανακοίνωση του Μετώπου Καναφάνι για τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την Παλαιστινιακή Αλ Νάκμπα

Καλά Χριστούγεννα, μια ευχή αντίστασης

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Πάνε χρόνια πλέον που έχουμε μια συνεχή εκφυλιστική πορεία σε αρκετά θέματα της πνευματικής, πολιτιστικής αλλά και της καθημερινής πρακτικής μας. Ούτε τα μνημόνια, ούτε οι δυσκολίες λένε να μας ταρακουνήσουν και να μας επαναφέρουν σε μια άλλη οπτική. Το μεταμοντέρνο και κυρίως η μετανεωτερική άποψη, δήθεν ως εκσυγχρονισμός, φαίνεται να κυριαρχούν. Αυτή η διολίσθηση ψηλαφιέται έντονα στις μέρες μας, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την προετοιμασία της μεγάλης γιορτής της Γέννας του Χριστού.

Είτε από θρησκευτική ευλάβεια, είτε από παράδοση, η περίοδος που διανύουμε, χαρακτηριζόταν και χαρακτηρίζεται από προετοιμασίες στολισμού και από ευχές για το Άγιο Δωδεκαήμερο και νοηματοδοτείται κυρίως από την πρώτη γιορτή, αυτή των Χριστουγέννων.

«Η κραυγή της σιωπής»

Στη διάρκεια της Κατοχής και συγκεκριμένα τον Απρίλιο του ’44, ο Σπύρος Κοντούλης, ποδσφαιριστής της ΑΕΚ, συνελήφθη από τους Γερμανούς στην περιοχή της Κοκκινιάς, για την συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Μεταφέρθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, το ελληνικό Νταχάου. Τον Ιούνιο του 1944, ενώ μεταφερόταν με καμιόνι από το Χαϊδάρι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής για να εκτελεστεί με άλλους αγωνιστές,.ο Κοντούλης πήδηξε στον δρόμο στο ύψος του Μετς. Μια ριπή από αυτόματο όπλο του Γερμανού φρουρού τον τον σώριασε νεκρό.. Ήταν μόλις 29 ετών. Ο Σπύρος Κοντούλης είχε γεννηθεί το 1915 στον Πειραιά. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών στην τοπική ομάδα «Άμυνα κοκκινιάς». Στην ΑΕΚ έπαιξε το 1935 και τίμησε την ομάδα με το αγωνιστικό του ήθος και τη θυσία του. 

Το πιο ισχυρό όπλο στα χέρια του καταπιεστή είναι το μυαλό των καταπιεσμένων!

"Το πιο ισχυρό όπλο στα χέρια του καταπιεστή είναι το μυαλό των καταπιεσμένων"

Steve Biko

Η δουλειά...

Αντίσταση στον Νεοοθωμανισμό

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Ο Παναγιώτης Κονδύλης, ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά που παρήγαγε ο σύγχρονος ελληνισμός, έγραφε το 1997 αναφερόμενος στα ελληνοτουρκικά ότι βρισκόμασταν μπροστά σε ένα τρομακτικό δίλημμα: η ειρήνη θα σηματοδοτούσε την δορυφοροποίησή μας από τη Τουρκία, ενώ ο πόλεμος την ολοκληρωτική συντριβή μας. Σήμερα, δυστυχώς, η πλάστιγγα έχει γείρει ακόμη περισσότερο εις βάρος μας, οπότε τα λόγια του σπουδαίου φιλοσόφου αντικατοπτρίζουν πλήρως την πραγματικότητα.

Η σύνθεση του κεμαλισμού, τις οδυνηρές συνέπειες του οποίου έχει βιώσει το έθνος μας, με το πολιτικό Ισλάμ, οδήγησε στον πολύ πιο επικίνδυνο νέο-οθωμανισμό του Ερντογάν. Ο Τούρκος ηγέτης, διαβλέποντας την δημιουργία ενός πολυπολικού κόσμου, κατόρθωσε να μετατρέψει την χώρα του σε υπολογίσιμη περιφερειακή δύναμη, ενώ στο εσωτερικό του κράτους του καθίσταται ολοένα και ισχυρότερος, αγγίζοντας τον στόχο του να γίνει σύγχρονος σουλτάνος. Εκμεταλλευόμενος το πραξικόπημα του 2016 και τους επακόλουθους διωγμούς των Γκιουλενιστών, καθώς και την αναζωπύρωση της Κουρδικής αντίστασης, εγκαθίδρυσε, στο όνομα της ασφάλειας, την προσωπική του δικτατορία. Ταυτόχρονα, οικειοποιήθηκε πλήρως την κρατική μηχανή, μέσω των εταιριών του οικογενειακού του περιβάλλοντος, οι οποίες συμμετείχαν προκλητικά σε σειρά σκανδάλων. Συνεργάσθηκε με τους τζιχαντιστές, δεν δίστασε να εισβάλει στην Συρία και το σημαντικότερο για εμάς μέσω του μεταναστευτικού εκβιάζει απροκάλυπτα την Δύση, απορροφώντας αμύθητα ποσά. Αποκορύφωμα όλων η εισβολή στην Ροζάβα που απέδειξε ότι πλέον η Τουρκία έχει την δύναμη να δρα ανεξάρτητα, ακόμα και αντίθετα στα συμφέροντα της Αμερικανικής υπερδύναμης.

Γιατί ο Σημίτης θυμήθηκε τον Καραμανλή;

Ο αχυράνθρωπος των «νταβάδων» και ο επαρμένος υμνητής των Αμερικανών βγήκε από τον ιστορικό σκουπιδοτενεκέ (που τον έχει στείλε τελεσίδικα ο ελληνικός λαός) και αυθαδιάζει: Νέες συμφορές προοιωνίζονται…
Μιλάμε για τον Κώστα Σημίτη!
Τον άνθρωπο που ευχαρίστησε, με ηχηρό δωσιλογισμό, τους Αμερικανούς (εντός Βουλής) για τα Ίμια, τον άνθρωπο που παρέδωσε τον Οτζαλάν, τον άνθρωπο που εκτελούσε τις ΕΝΤΟΛΕΣ, με ηδονική δουλικότητα, των πλανητικών ληστών και δημίων της ανθρωπότητας.

Αυτός, λοιπόν, ο πολιτικός αχυράνθρωπος που εδραίωσε τα θεμέλια των μεγάλων προδοσιών και καταστροφών της Ελλάδας, ο αχυράνθρωπος που επιτάχυνε τις διαδικασίες μετατροπής της χώρας σε ΑΠΟΙΚΙΑ της ΕΕ και του 4ου Ράιχ, βγαίνει ΞΑΦΝΙΚΑ, να ρίξει τις «οβίδες» του εναντίον του Κώστα Καραμανλή: Να χρεώσει σ’ αυτόν και τα δικά του ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ…

Brexit

Σημάδια και χρησμοί…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Ενώ όλα τα σημάδια οδηγούν στην ανησυχία και το μετεωρολογικό δελτίο δείχνει μεγάλες θύελλες στον ορίζοντα -γεωπολιτικές, οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές- οι μέρες που έρχονται θα χρωματιστούν λίγο από τις γιορτές των Χριστουγέννων και την ατμόσφαιρα που δημιουργείται όταν αλλάζει η χρονιά. Τα σημάδια όμως υπάρχουν και προειδοποιούν. Οι γιορτές θα έρθουν και θα περάσουν, τα ακανθώδη προβλήματα και οι απειλές όχι.

Δεν κλείνει καθόλου καλά το 2019 για τη χώρα μας. Πρέσπες, διπολισμός, εκλογές και τιμωρία ΣΥΡΙΖΑ, αλλαγή κυβέρνησης, ελληνοτουρκικά. Και η πιο μικρή, αναιμική λεπίδα ότι «κάτι θα διορθωθεί επιτέλους» τινάζεται στον αέρα. Μάταια οι εταιρείες δημοσκοπήσεων θέτουν όσο πιο κομψά και στρογγυλεμένα τα ερωτήματα για να πάρουν τις απαντήσεις που θέλουν. Ο κόσμος ανησυχεί αλλά δεν θέλει να ακούει για χειρότερα, όταν έρθουν θα δει τι θα κάνει. Προς το παρόν κουμπώνεται και δεν επενδύει σε τίποτα, δεν αναγνωρίζει άλλωστε κάτι που να αξίζει. Αν αυτό αλλάξει τότε ίσως το ξανασκεφτεί.

Συνεκμετάλλευση

Η Ευρώπη ψυχορραγεί

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Το ΝΑΤΟ «έχει πάθει εγκεφαλικό» δήλωσε εν ψυχρώ προ ημερών ο Μακρόν, ενώ λίγο πριν είχε καρφώσει Γερμανία και ΗΠΑ απορρίπτοντας την ένταξη στην Ε.Ε. στα Σκόπια και στην Αλβανία. Οι Τάιμς της Ν. Υόρκης έγραψαν ότι η Μέρκελ επέπληξε σκληρά τον Μακρόν. «Κουράστηκα να μαζεύω τα κομμάτια σου», διέρρευσε η Μέρκελ ότι είπε στον Μακρόν, ενώ ο γερμανικός Τύπος κάρφωσε τον Μακρόν ως φιλοαμερικανό. Αλλά τότε η Γερμανία τι είναι; Όταν ο κ. Χ. Μάας, υπουργός Εξωτερικών, δηλώνει με έκδηλη ικανοποίηση ότι η συμμαχία με τις ΗΠΑ είναι η «ασφάλεια ζωής της Ευρώπης και θέλουμε να παραμείνει έτσι». Ο Μακρόν σε συνέντευξή του στον Βρετανικό Εκόνομιστ είχε δηλώσει, σε μια ντεγκωλική αποστροφή, ότι μια χώρα χωρίς εθνική κυριαρχία δεν έχει Δημοκρατία.

Και υπογράμμισε ότι Ε.Ε. και ΝΑΤΟ πρέπει να συνομιλήσουν με τη Μόσχα. Ωραία λόγια λίγο πριν από τη συνάντηση Πούτιν-Μακρόν στις 9 του μηνός. Αλλά με λίγη ουσία. Η Γερμανία κυριαρχεί και ο Μακρόν ζητάει λίγο μεζέ. Αυτά για την ώρα. Αργότερα, αν επιβεβαιωθεί ότι η Ε.Ε. μετά το Βrexit, οδεύει προς διάλυση, και αν η Γερμανία –που επανεξοπλίζεται– απειλήσει για τρίτη φορά την παγκόσμια ειρήνη, τότε η Γαλλία μπορεί, ίσως, να αποκτήσει ρόλο στο διεθνές παιχνίδι, προσεγγίζοντας τη Μόσχα. Οπότε η Γερμανία θα βρεθεί μεταξύ δύο πυρηνικών Δυνάμεων.

TOP 3 αρνητικής γνώμη

❌Άδωνις Γεωργιάδης: 57,6% αρνητικές γνώμες
❌Μάκης Βορίδης: 50,5% αρνητικές γνώμες
❌Κυριάκος Μητσοτάκης: 49,0% αρνητικές γνώμες

Τα ελληνοτουρκικά, ο εκσυγχρονισμός και η θεωρία του κατευνασμού

Του Γιώργου Ρακκά

Η θεωρία του «κατευνασμού», που καλεί σε επώδυνο συμβιβασμό με συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο για την αποκατάσταση της ομαλότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, μπάζει και στα δυο της ισχυρά επιχειρήματα:

Πρώτον, ότι ο κατευνασμός είναι η μόνη βιώσιμη πολιτική που μπορεί ρεαλιστικά να κάμψει την τουρκική επιθετικότητα.

Δεύτερον, ότι η εγκατάλειψη πολιτικών κατευνασμού και η υιοθέτηση πολιτικών αποτροπής απειλεί την Ελλάδα όχι μόνον με μια δεινή ήττα, δοσμένου του αρνητικότατου συσχετισμού ισχύος, αλλά και με μια τεράστια οικονομική και κοινωνική οπισθοδρόμηση: Ενώ έχουμε καταφέρει μόλις να σωθούμε από τον ‘εθνολαϊκισμό’, ισχυρίζονται, και στην αφετηρία μιας πορείας ανάκαμψης εντός της ευρωζώνης, θα ήταν ολέθριο να εμπλακούμε στο σπιράλ ενός γεωπολιτικού ανταγωνισμού, γιατί αυτός θα ματαιώσει κάθε απόπειρα ουσιαστικού εκσυγχρονισμού του κράτους και της οικονομίας που είναι αναγκαίος για να σφραγίσει η Ελλάδα την έξοδό της από την κρίση.

Αυτή κι είναι πίστη...

Οι μόνοι που πιστεύουν 

ότι υπάρχει κράτος στην Ελλάδα 

είναι οι... αναρχικοί.

Μπροστά σε μια εθνική κρίση

Του Ρούντι Ρινάλντι

Δεν μπορούσε να γίνει με λιγότερο εκκωφαντικό τρόπο. Ένα «ατύχημα» στο Αιγαίο θα τρόμαζε και θα έβαζε σε ανησυχία τους πολίτες της χώρας, αλλά πάλι θα άφηνε κάποιες ελπίδες για γρήγορη λήξη του. Εδώ η Τουρκία «κατέβασε» ένα ρώσικο πολεμικό αεροπλάνο και δεν έγινε μεγάλη φασαρία. Τα βρήκαν…

Η συμφωνία Τουρκίας και Λιβύης –που ομόφωνα θεωρείται παράνομη ενώ καθηγητές διεθνούς δικαίου τονίζουν ότι θα δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα– έβαλε με βίαιο τρόπο την ελληνική κοινωνία σε μια νέα πραγματικότητα. Όλοι τη μισοήξεραν και υποπτεύονταν, αλλά τώρα τη βλέπουν καθαρά μπροστά τους. Η παράνομη συμφωνία, ήρθε να γκρεμίσει πολλούς μύθους και να δείξει ως πραγματικότητα τη συρρίκνωση της Ελλάδας και του ελληνισμού.

Παρακμή της λογικής...

Τι κρύβει η λατρεία της Αριστεράς για την πολυπολιτισμικότητα

Του Κώστα Μελά

Ο τρόπος που λειτουργεί το διεθνές οικονομικό σύστημα επιβάλλει ομοιόμορφες συμπεριφορές σε όσους ζουν και εργάζονται σύμφωνα με τους κανόνες του: ταυτόσημες οικονομικές δραστηριότητες, ίδιους τρόπους διασκέδασης, όμοια καταναλωτικά προϊόντα, ίδια εκπαίδευση, όμοιο μέλλον. Οι υπέρμαχοι της πολυπολιτισμικότητας βλέπουν μόνο τον πολιτισμό και αγνοούν την υλική παραγωγική-συναλλακτική βάση. Η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι το αντίθετο της ομοιομορφίας και της ομογενοποίησης, αλλά το προϊόν τους.

Οι κοινωνιολογικές διαφοροποιήσεις δεν συνιστούν και πολιτισμικές διαφορές. Ελάχιστοι ασχολούνται με το οικονομικό περιεχόμενο της πολυπολιτισμικότητας. Σήμερα στις κοινωνίες της αναπτυγμένης Δύσης , όροι όπως "πολυπολιτισμικότητα", "πολιτισμικός πλουραλισμός" και "πολιτισμική διαφορετικότητα" δεν προσδιορίζουν διαφορετικές ζωές, αλλά διαφορετικά στιλ ζωής.

Στον χώρο της ιδεολογίας επικρατεί πλουραλισμός, ο οποίος δεν μπορεί να αντιστοιχηθεί με τη μονοσήμαντη γλώσσα της οικονομίας και της τεχνολογικής βάσης. Ο πλουραλισμός αυτός, όμως, είναι αποφασιστικής σημασίας για τη λειτουργία της οικονομίας, δεδομένου ότι αυτή στηρίζεται πρωτίστως στη μαζική κατανάλωση, η οποία με τη σειρά της δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ηδονιστικές στάσεις. Αυτές από τη φύση τους συνεπάγονται τον πλουραλισμό των αξιών ή την αδιαφορία στο ηθικό επίπεδο.

Τα πολλά αιολικά και φ/β αυξάνουν (πολύ) το κόστος του συστήματος. (Τα λίγα, το αυξάνουν λιγότερο). Φάτε μάτια ψάρια...

https://globalchange.mit.edu/publication/17323

https://www.utilitydive.com/news/too-much-wind-and-solar-raises-power-system-costs-deep-decarbonization-req/568080/

Τα άρθρα αυτά δεν αφορούν εμάς ή καν την "Ευρώπη". Λένε ότι "εάν πρέπει να πάμε σε ηλεκτροπαραγωγή χωρίς άνθρακα (δηλαδή όχι από κάρβουνο ή από φυσικό αέριο), αυτό είναι εφικτό μόνο με πυρηνικά.  Και αυτό επειδή τα τα πολλά αιολικά και φωτοβολταϊκά απλά "ανεβάζουν το κόστος", ενώ τα τα πυρηνικά ηλεκτροδοτούν.

Όσοι από εσάς δεν θέλετε αιολικά επειδή σας χαλάνε την θέα ή την διάθεση, πέφτετε στην (στημένη) παγίδα να αναρωτιέστε αν προτιμάτε τα αιολικά ή τα πυρηνικά. Το δίλημμα είναι πλαστό, είναι σαν να αναρωτιέστε αν προτιμάτε βοτσαλάκια, ή μακαρονάδα. Τα αιολικά δεν ηλεκτροδοτούν. Τα βοτσαλάκια δεν τρώγονται.

Εξάρχεια: όταν φεύγουν τα ΜΑΤ, έρχονται τα funds

Της Αφροδίτης Τζιαντζή 
Φωτ.: Αλέξανδρος Σταματίου

Το τελεσίγραφο του Μιχ. Χρυσοχοΐδη για εκκένωση των καταλήψεων δεν είναι ο μόνος εκβιασμός που υφίστανται οι κάτοικοι της ιστορικής συνοικίας. Εκπρόσωποι real estate επενδυτών σαρώνουν την περιοχή για να μετατρέψουν ολόκληρες πολυκατοικίες σε τουριστικά καταλύματα, στέλνοντας «εξιτήρια» στους ενοικιαστές, που αντιδρούν μέσω του νεοσύστατου «Ενιαίου Κοινωνικού Μετώπου Εξαρχείων» και της συλλογικότητας ΑΑRG και τάσσονται εναντίον της κοινωνικής ερήμου που προοιωνίζεται το airbnb.

«Οπου δεν φτάνει το κλομπ του ΜΑΤατζή, φτάνει η ανάπλαση του μεγαλο-επενδυτή». Αυτό θα μπορούσε να είναι το κυνικό συμπέρασμα από όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην ιστορική γειτονιά των Εξαρχείων.

Εκτός από τις διμοιρίες των δυνάμεων καταστολής, μοιάζουν να έχουν στρατοπεδεύσει μόνιμα εκπρόσωποι εταιρειών που διαχειρίζονται ακίνητα, σε έναν οργασμό κτηματομεσιτικών αγορών, ανάπλασης, ανακαίνισης και μετατροπής ολόκληρων πολυκατοικιών σε συγκροτήματα διαμερισμάτων που ενοικιάζονται μέσα από ηλεκτρονικές πλατφόρμες - είτε βραχυχρόνιας μίσθωσης όπως η airbnb, είτε τουριστικών καταλυμάτων όπως η booking.com.

Βιομηχανίες η Τουρκία, καφετέριες η Ελλάδα!

Του Δημήτρη Χρήστου

Τα τουρκικά επεκτατικά σχέδια στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο ανησυχούν τους Έλληνες και δικαίως. Κορυφώνονται σε μια εποχή όπου η διεθνής τάξη έχει καταρρεύσει. Οι διεθνείς οργανισμοί αδυνατούν να πάρουν αποφάσεις και οι μεγάλοι παίκτες κάνουν παιχνίδι όπως τους επιθυμούν για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Ο Ερντογάν κατάφερε το ασύλληπτο, να αγοράσει υπερσύγχρονα πυραυλικά συστήματα από τη Μόσχα και να υποτάξει στα σχέδιά του τους Αμερικανούς, οι απειλές των οποίων αποδείχτηκαν κούφιες.

Με λίγα λόγια, η Τουρκία που έχει με το μέρος της εκτός από τον Τραμπ και τον Πούτιν, θεωρείται αναντικατάστατη στο ΝΑΤΟ. Ένα ΝΑΤΟ που αρνείται να πάρει θέση στις ελληνοτουρκικές διαφορές, ενώ οι δικοί μας εταίροι στην Ευρώπη, διστάζουν να υπερασπιστούν μια χώρα μέλος της Ένωσης. Το όραμα του Ερντογάν για μια μεγάλη Τουρκία συνεχίζει να υλοποιείται μεθοδικά.

Το μοναδικό που λείπει από τη χώρα του, είναι οι ενεργειακοί πόροι, οι υδρογονάνθρακες και θα διεκδικήσει μερίδιο, με κάθε τρόπο και χωρίς βιασύνες. Και στον κάθε τρόπο, δεν περιλαμβάνονται μόνον οι φανερές προσπάθειες, αλλά και οι αφανείς, που αφορούν εξαγορές δικαιωμάτων από τους υπερεθνικούς ενεργειακούς κολοσσούς που έχουν αναλάβει τα έργα.

Θλίψη...

Αποτροπή ή κατευνασμός; H αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας

Του Βασίλειου  Μαρτζούκου* από το Άρδην τ. 116 που κυκλοφορεί στα περίπτερα

Θα εστιάσω στα ελληνοτουρκικά, θα φύγω από την άμεση επικαιρότητα και θα προσπαθήσω με έναν στρατηγικό τρόπο να αναδείξω τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, αφού επιχειρήσω πρώτα δύο εισαγωγικές αναφορές για την αποτροπή. Στη συνέχεια θα αναφερθώ στο τι επιδιώκει η Τουρκία και με ποιο τρόπο προσπαθεί να το επιτύχει. Θα παρουσιάσω κάποια δεδομένα και κάποιους μύθους και ποια είναι η δική μας στρατηγική για όλα αυτά και θα κλείσω με το δέον γενέσθαι.
Η αποτροπή είναι μία παρεξηγημένη λέξη και έννοια, γιατί πολλοί την ταυτίζουν με τους πολεμοχαρείς. Πρόκειται περί του αντιθέτου. Κάθε κράτος μπορεί να έχει ευημερία¸ πολιτιστική, επιχειρηματική και εμπορική δραστηριότητα, μόνο αν υπάρχει ένα περιβάλλον ασφάλειας. Αυτό μπορεί να το εξασφαλίσει η αποτροπή. Αποτροπή σημαίνει ότι κάθε δυνητική απειλή του εχθρικού κράτους πρέπει να υπολογίζει ότι η επιθετική του ενέργεια θα έχει πολύ μεγαλύτερο, δυσανάλογο κόστος, σε σχέση με το εκτιμώμενο όφελος. Το κράτος που θέλει να ασκήσει αποτρεπτική πολιτική πρέπει να είναι σε θέση να πείσει τους άλλους. Δεν αρκεί μόνο να το λέει. Η αποτροπή ελέγχεται εκ του αποτελέσματος. Το θέμα είναι λοιπόν πόσο έχεις πείσει ότι έχεις τη δυνατότητα και τα κατάλληλα στρατιωτικά μέσα και δεύτερον κατά πόσο έχεις την πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις. Αν δεν πείσεις για αυτά τα δύο, τότε η αποτροπή χάνεται. Αν η αποτροπή χαθεί, τότε έρχεται ένα βήμα πιο κοντά η σύγκρουση. Και μάλιστα από θέση αδυναμίας.
Τι επιδιώκει η Τουρκία; Η Τουρκία με ό,τι πράττει, –χθες, σήμερα και αύριο–, έχει ως τελικό στόχο να σύρει την Ελλάδα σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων, διμερώς, με πολιτική ατζέντα και όχι νομική, όπου σ’ αυτό το τραπέζι θα απλωθεί όλο το φάσμα των μονομερών τουρκικών απαιτήσεων (γιατί εμείς δεν διεκδικούμε τίποτα). Συνεπώς μόνο η τουρκική ατζέντα θα είναι στο τραπέζι. Άρα, εξ ορισμού θα είμαστε χαμένοι. Αυτή είναι η επιδίωξη της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένου και του Κυπριακού.

Ελληνικές κυβερνήσεις: Τα καλύτερα «πελατάκια» του ΝΑΤΟ

Του Δημήτρη Μηλάκα

Το ΝΑΤΟ (Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου) δημιουργήθηκε (1949) από τους νικητές στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Αμερικανούς για να εκπληρώσει τρεις στόχους: Πρώτον, να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση (Ρωσία) «έξω», δεύτερον τη Γερμανία «κάτω» και τρίτον τις ΗΠΑ «μέσα» στην Ευρώπη.

Ένας ακόμη παρεμπίπτων στόχος του ΝΑΤΟ ήταν (και παραμένει) η τροφοδότηση των πολεμικών βιομηχανιών κατά κύριο λόγο αμερικανικών αλλά και αγγλικών, γαλλικών και γερμανικών. Η ύπαρξη των εν λόγω βιομηχανιών εξαρτάται από τον «οβολό» που συνεισφέρουν τα κράτη μέλη αναπτύσσοντας, αγοράζοντας ή εκσυγχρονίζοντας οπλικά συστήματα και πυρομαχικά. Σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν υιοθετηθεί ομόφωνα κάθε κράτος μέλος έχει την υποχρέωση να ξοδεύει τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ του σε αμυντικές δαπάνες εν είδη «συνδρομής» στο «ταμείο» της συμμαχίας. Από την άλλη πλευρά η συμμαχία υποτίθεται ότι παρέχει προστασία και ασφάλεια στα μέλη της.

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΥΛΟ»: Οι εν πολλαίς αμαρτίαις…κοινωνικο-δομιστές

Η εξομολόγηση του Christopher Dummitt τινάζει στο αέρα το ιδεολόγημα του κοινωνικά διαμορφούμενου φύλου, που εισβάλλει στα σχολεία με τη μορφή της σεξουαλικής αγωγής: «…επινόησα τα πάντα από το Α ως το Ω. Δεν ήμουν ο μόνος. Αυτό έκανε (και κάνει ακόμα) ο καθένας. Έτσι λειτουργεί ο χώρος των μελετών για το κοινωνικό φύλο… Να πώς «αποδεικνύουμε» ότι το φύλο είναι κοινωνική δομή και ζήτημα εξουσίας»!!!

Του Christopher Dummitt

Αν μου είχαν πει πριν από είκοσι χρόνια ότι η νίκη της πλευράς μου θα ήταν τόσο αποφασιστική στην ιδεολογική μάχη για το βιολογικό και το κοινωνικό φύλο, θα είχα πηδήσει από χαρά. Εκείνη την εποχή, πέρασα πολλές βραδιές συζητώντας για το φύλο και την ταυτότητα με άλλους φοιτητές – και μάλιστα με οποιονδήποτε είχε την ατυχία να βρίσκεται στην παρέα μου. Δεν σταματούσα να επαναλαμβάνω: “Το φύλο δεν υπάρχει’’. Το ήξερα, τελεία και παύλα. Γιατί ήμουν ιστορικός του κοινωνικού φύλου.

Στα [πανεπιστημιακά] τμήματα ιστορίας της Βόρειας Αμερικής κατά τη δεκαετία του 1990, ήταν άλλωστε η τελευταία λέξη. Η ιστορία του κοινωνικού φύλου – και, γενικότερα, των μελετών για το κοινωνικό φύλο στον υπόλοιπο ακαδημαϊκό κόσμο – ήταν ένα σύνολο κλάδων στη βάση της ταυτότητας που βρισκόταν τότε σε πλήρη εξέλιξη στις πανεπιστημιουπόλεις των φιλελεύθερων τεχνών. Σύμφωνα με τις έρευνες στους χώρους εξειδίκευσης το 2007 και το 2015 για την Ένωση Αμερικανών Ιστορικών, οι πολυπληθέστεροι βρίσκονταν στην ιστορία των γυναικών και του κοινωνικού φύλου, ακολουθούμενοι από την κοινωνική, την πολιτιστική και τη φυλετική και σεξουαλική ιστορία. Τόσοι πολλοί τομείς να μοιράζονται μαζί μου το ίδιο όραμα για τον κόσμο: ότι στην πράξη όλες σχεδόν οι ταυτότητες δεν είναι παρά κοινωνική δομή και ότι η ταυτότητα είναι μόνο ζήτημα εξουσίας.

Μετά τη Μακεδονία... ήρθε η ώρα για Αιγαίο, Κύπρο, Θράκη!

Τι "νηφάλιος" εξευτελισμός!!!

Κατεγράφησαν οι εκατέρωθεν διαφωνίες για το δικό μας όμως χωράφι!

Δήλωσε νηφάλια ο Μητσοτάκης:

"Με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν είχαμε μια ανοιχτή συζήτηση.

Έθεσα στο τραπέζι όλα τα ζητήματα που προκύπτουν από τις τελευταίες τουρκικές ενέργειες.

Κατεγράφησαν οι εκατέρωθεν διαφωνίες. Οι δύο πλευρές ωστόσο συμφώνησαν στη συνέχιση των συζητήσεων για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας".

Αν κατάλαβα καλά, ο Έλληνας πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Τούρκο ομόλογό του ώστε να του εκθέσει ο σουλτάνος τις μονομερείς διεκδικήσεις του στη θαλάσσια επικράτεια της χώρας μας!

Μεγάλο ζώο η αγελάδα!

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Πιτσιρικάς που μεγάλωσε σε πολυκατοικία μέσα στην πόλη, όταν πρωτοπήγε στην ύπαιθρο κι είδε για πρώτη φορά ζωντανή αγελάδα φώναξε με έκπληξη: «Μαμά, μεγάλο ζώο η αγελάδα!».

Κάπως έτσι φαίνεται να έχουν εκπλαγεί ορισμένοι πολιτικοί, διανοούμενοι και παρατρεχάμενοι που ζούσαν τη φαντασίωσή τους και κορόιδευαν τον ελληνικό λαό για όσα γίνονται στην περιοχή μας. Για όλους αυτούς δεν υπήρχε θέμα τουρκικής απειλής. Τώρα αντιλαμβάνονται πως «είναι πολύ μεγάλο ζώο η αγελάδα». Τόσο που η ψυχή μιας ολόκληρης κοινωνίας έχει λίγο παγώσει με αυτά που οσμίζεται ότι μπορεί να συμβούν και μάλιστα στο άμεσο μέλλον.

Τα γιορτινά λαμπιόνια, τα τσαλίμια των κομμάτων για την προεδρική αλλαγή και τον εκλογικό νόμο, τα ψίχουλα των μερισμάτων, το νέο φορολογικό, οι μεταγραφές των πράσινων στελεχών στο ΣΥΡΙΖΑ, το πόσα πτυχία ψέματα έχουν δηλώσει διάφοροι κυβερνητικοί (όπως ο παραιτηθείς Διαματάρης), τι λένε ή δεν λένε οι Φρουζής και Μανιαδάκης, ο «πόλεμος» στα Εξάρχεια ή στο Μενίδι, όλα αυτά δεν μπορούν να (συγ)καλύψουν την απειλή και τον φόβο του χειρότερου.

Πλεονάσματα, επιδόματα και «φιλανθρωπία»

Του Παύλου Δερμενάκη

Στην παρούσα, λόγω των επικείμενων εορτών, χρονική στιγμή βρισκόμαστε στην περίοδο της «κοινωνικής ευαισθησίας» της εκάστοτε κυβέρνησης που εκφράζεται με τη διανομή του «κοινωνικού μερίσματος» και τα «παχιά λόγια» στήριξης των αδυνάτων. Το πολιτικό σύστημα θέλει να αγνοεί ότι με τις επιλογές του οδήγησε ένα πολύ μεγάλο τμήμα του λαού στη φτώχεια και την ανέχεια και το έχει καταδικάσει με την πολιτική του να παραμένει εκεί.

Η εξέλιξη της επιδοματικής πολιτικής

Το πολιτικό σύστημα, όπως εκφράστηκε από τα κυβερνητικά κόμματα ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του από την πρόσφατη κρίση, επέλεξε την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πρόσδεση και υποταγή της χώρας σε υπερεθνικούς οργανισμούς που οδήγησε στη φτωχοποίηση του λαού.

Η εξέλιξη των οικονομικών μεγεθών από το 2010 και μετά καταγράφει την εικόνα. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. που υλοποίησαν τα δύο πρώτα μνημόνια έδειξαν ελάχιστον ενδιαφέρον για τη λήψη μέτρων ανακούφισης έστω της έσχατης φτώχειας. Το 2014, με την αρχική σταθεροποίηση της οικονομίας και μπροστά στο φόβο των επικείμενων εκλογών, η κυβέρνηση Σαμαρά εφάρμοσε, για πρώτη φορά, συστηματική επιδοματική πολιτική με το περίφημο «κοινωνικό μέρισμα». Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η επίτευξη πλεονάσματος σε σχέση με το στόχο που μας είχαν θέσει οι δανειστές-θεσμοί.